16 paź 2026, pt.

⏱️ Czas czytania: 6 min.

W sobotę 17 października o godz. 15.00 bazylika Maryi Wspomożycielki Wiernych na Valdocco ponownie stanie się miejscem, z którego salezjańscy misjonarze wyruszają w świat. Podczas Eucharystii, której przewodniczyć będzie Przełożony Generalny, ks. Fabio Attard, dziewiętnastu Salezjanów Księdza Bosko – piętnastu uczestników 157. wyprawy misyjnej oraz czterech współbraci z wypraw z lat 2024 i 2025 – otrzyma krzyż misyjny wraz z dziesięcioma Córkami Maryi Wspomożycielki, uczestniczkami 149. wyprawy ich zgromadzenia. Współbracia pochodzą z dziesięciu krajów Afryki, Azji i Ameryki Łacińskiej. Wyruszą do miejsc, których sami nie wybrali: od Albanii po Peru, od Republiki Zielonego Przylądka po Kambodżę, aż po Vanuatu. Przed Mszą św. zostanie pobłogosławiona figura św. Marii Troncatti, rok po jej kanonizacji. Podobnie jak w 1875 roku, z Turynu ponownie płynie to samo wezwanie: wyruszyć.

 

 

W przeddzień Światowego Dnia Misyjnego

W sobotę 17 października o godz. 15.00 w bazylice Maryi Wspomożycielki Wiernych w Turynie, na Valdocco, zostanie odprawiona Msza św. z obrzędem rozesłania misjonarzy. Będzie jej przewodniczył Przełożony Generalny, ks. Fabio Attard, jedenasty następca Księdza Bosko. Posłanie misyjne otrzymają uczestnicy 157. wyprawy Salezjanów Księdza Bosko oraz 149. wyprawy Córek Maryi Wspomożycielki.

Uroczystość odbędzie się w przeddzień 100. Światowego Dnia Misyjnego, który Kościół będzie obchodził w niedzielę 18 października, sto lat po jego ustanowieniu z inicjatywy Piusa XI. Temat wybrany przez papieża Leona XIV brzmi: „Jedno w Chrystusie, zjednoczeni w misji”. W swoim orędziu papież przypomina, że „komunia jest zarazem źródłem i owocem misji”.

Na Valdocco ta komunia będzie miała konkretne twarze. Salezjanie urodzeni w Afryce, Azji i Ameryce Łacińskiej wyruszą razem do krajów innych niż ich ojczyste, posłani przez to samo Zgromadzenie i naznaczeni tym samym krzyżem.

 

Piętnastu wyruszających i jeszcze czterech

Uczestników 157. wyprawy jest piętnastu: dziewięciu kleryków, czterech salezjanów koadiutorów i dwóch kapłanów. Dołączą do nich czterej współbracia z wypraw z lat 2024 i 2025, którzy wówczas nie mogli uczestniczyć w rozesłaniu. Łącznie krzyż misyjny otrzyma dziewiętnastu salezjanów oraz dziesięć Córek Maryi Wspomożycielki.

Pochodzą z dziesięciu krajów: Demokratycznej Republiki Konga, Kenii, Ghany, Madagaskaru, Indii, Wietnamu, Korei Południowej, Timoru Wschodniego, Chile i Brazylii. Jedenastu z dziewiętnastu to Afrykanie, sześciu — Azjaci, a dwóch — mieszkańcy Ameryki Łacińskiej. Geografia tych wyjazdów sama pokazuje, jak bardzo zmieniło się oblicze Zgromadzenia.

Misjonarze udadzą się do miejsc na pięciu kontynentach. Sześciu współbraci pojedzie do Europy: do Albanii, Kosowa i Czarnogóry, Grecji oraz Irlandii — to znak, że kontynent ten znów stał się terenem misyjnym. Dwóch dotrze na Vanuatu, archipelag na Pacyfiku, gdzie w grudniu 2025 roku Wizytatoria Papui-Nowej Gwinei i Wysp Salomona otworzyła nowy teren misyjny.

Nikt sam nie wybrał miejsca, do którego pojedzie. Każdy przeszedł w swojej inspektorii drogę rozeznania i napisał list do Przełożonego Generalnego, deklarując gotowość do podjęcia misji. W odpowiedzi otrzymał informację o miejscu, do którego zostanie posłany.

 

Oto ich nazwiska, według kierunków, w których wyruszą.

Albania, Kosowo i Czarnogóra. Do młodej Delegatury powierzonej Inspektorii Włoch Południowych przybędzie dwóch kleryków: Jean Paul Muamb’a Kongol z Demokratycznej Republiki Konga oraz Jean Gaëtan Tianjanahary Fanevasoa z Madagaskaru.

Grecja. Będzie ich trzech: ks. Tushar Gomes, kapłan z Indii; kenijski salezjanin koadiutor Alvin Peterson Anditi; oraz kongijski kleryk Josue Ngusu Nsimba z 156. wyprawy.

Irlandia. Z Brazylii wyruszy kleryk Henrique Gomes Belmello.

Bliski Wschód. Ks. Shanborlin Khardewsaw, kapłan z Indii, uda się do Inspektorii „Jezusa Młodzieńca”, na ziemie biblijne.

Republika Zielonego Przylądka. Na archipelag atlantycki związany z Inspektorią Portugalską udadzą się kongijski kleryk Elisée Chama Besa i chilijski koadiutor Isaac Bladimir Aguilera Rebolledo.

Peru. Afrykę i Azję połączą kongijski kleryk Flavien Mugisho Cirimwami oraz Wietnamczyk Paul Nguyen Hoang Duy Linh.

Paragwaj. Także tutaj spotkają się dwa kontynenty: kongijski kleryk John Kalambilwa Ilunga i Wietnamczyk Joseph Pham Duc Hanh.

Brazylia. Do Inspektorii Porto Alegre skierowano dwóch kongijskich kleryków z 155. wyprawy: Clovisa Muhindo i Jeana Kasongo.

Kambodża. Do misji prowadzonej przez Inspektorię Tajlandzką wyruszą ghański kleryk Joseph Gilen Impraim oraz koadiutor z Timoru Wschodniego António de Anunciação Ximenes da Costa.

Vanuatu. Na nowy teren misyjny na Pacyfiku udadzą się koreański koadiutor Moses Minsu Jung oraz kongijski kleryk Jean Liley Ntumba z 156. wyprawy.

 

Kurs „Germoglio”: korzenie przed wyruszeniem w drogę

W ostatnich tygodniach przyszli misjonarze uczestniczyli w kursie „Germoglio”, przygotowanym przez Sektor Misyjny, którym kieruje radca generalny, ks. Jorge Crisafulli. Kurs zakończy się właśnie na Valdocco, Mszą św. i uroczystym rozesłaniem.

Program obejmuje kilka obszarów formacji: wprowadzenie, zagadnienia kulturowe, antropologiczne, teologiczno-misjologiczne oraz salezjański charyzmat. Ważną rolę odgrywają wykłady i spotkania, ale sedno kursu tkwi gdzie indziej: w modlitwie, dialogu z zespołem Sektora Misyjnego, braterskim dzieleniu się doświadczeniami i życiu wspólnotowym.

Po pierwszym tygodniu w Rzymie grupa przeniosła się na Colle Don Bosco, skąd odwiedziła miejsca związane z początkami życia Księdza Bosko:

– Becchi, gdzie w 1815 roku urodził się Jan Bosko i gdzie miał swój słynny sen w wieku dziewięciu lat;

– Castelnuovo i Morialdo, miejscowość i osadę, w których spędził dzieciństwo;

– Capriglio, rodzinną miejscowość Mamy Małgorzaty;

– Moncucco, gdzie jako chłopiec pracował jako parobek w gospodarstwie rodziny Moglia;

– San Giovanni di Riva i Mondonio, gdzie odpowiednio urodził się i zmarł św. Dominik Savio;

– Chieri, miasto jego nauki, Towarzystwa Wesołości i seminarium.

Dwa dni w Mornese, w miejscach związanych ze św. Marią Dominiką Mazzarello, pozwoliły lepiej poznać żeński wymiar salezjańskiego charyzmatu. Ostatnim etapem jest Valdocco: bezpośrednie przygotowanie oraz odwiedziny miejsc związanych z Księdzem Bosko w Turynie.

 

Od 1875 roku to samo wezwanie

Pierwsza wyprawa wyruszyła właśnie stąd. 11 listopada 1875 roku w kościele Maryi Wspomożycielki, konsekrowanym zaledwie siedem lat wcześniej, Ksiądz Bosko pożegnał pierwszych dziesięciu salezjanów udających się do Argentyny. Przewodził im ks. Giovanni Cagliero, późniejszy pierwszy salezjański biskup i pierwszy salezjański kardynał.

Trzy dni później wypłynęli z Genui na pokładzie parowca Savoie, kierując się do Buenos Aires. Każdy zabrał ze sobą kartkę z „przestrogami” napisanymi przez założyciela. Jedna z nich stała się programem każdego salezjańskiego misjonarza: „Szukajcie dusz, nie pieniędzy, zaszczytów ani godności”.

Ksiądz Bosko organizował kolejne wyprawy w następnych latach, aż do 1887 roku. Córki Maryi Wspomożycielki dołączyły do tego dzieła w 1877 roku, gdy pierwsze siostry wyruszyły do Urugwaju. Od tamtej pory na misje posłano około dziesięciu tysięcy salezjanów, a salezjanie są dziś obecni w 136 krajach.

W ubiegłym roku, w 150. rocznicę pierwszego wyjazdu, uczestnicy 156. wyprawy otrzymali krzyż misyjny właśnie 11 listopada, z rąk Przełożonego Generalnego i Przełożonej Generalnej Córek Maryi Wspomożycielki. Znaczenie tego gestu pozostaje niezmienne: wyruszający zabiera ze sobą jedynie Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego.

 

U ich boku — św. Maria Troncatti

Przed Mszą św. zostanie pobłogosławiona figura św. Marii Troncatti, Córki Maryi Wspomożycielki i wybitnej misjonarki. Papież Leon XIV kanonizował ją 19 października 2025 roku wraz z sześcioma innymi świętymi. Rok później jej postać towarzyszy wyruszającym misjonarzom.

Urodziła się w 1883 roku w Corteno Golgi, w prowincji Brescia. Podczas I wojny światowej pracowała jako pielęgniarka w Varazze. W 1922 roku wyjechała do Ekwadoru i przez ponad czterdzieści lat żyła w amazońskim lesie, w Macas, Sevilli Don Bosco i Sucúa, wśród ludu Shuar. Leczyła chorych, kształciła dziewczęta i działała na rzecz pojednania między Shuarami a osadnikami.

Dla wszystkich była „madrecita”, mateczką. Zmarła 25 sierpnia 1969 roku, gdy samolot, którym miała lecieć do Quito, rozbił się w lesie. Wystawa poświęcona świętej będzie otwarta do 30 października.

Podczas Eucharystii dziewiętnastu salezjanów i dziesięć Córek Maryi Wspomożycielki otrzyma krzyż misyjny z rąk Przełożonego Generalnego. To centralny moment obrzędu: każdemu z osobna, po imieniu, zostaje powierzona misja Kościoła i Zgromadzenia.

 

Wyjazd, który dotyczy wszystkich

Po uroczystości nowi misjonarze trafią do nieznanych im wspólnot, będą musieli nauczyć się nowych języków i spotkają młodych ludzi, którzy na nich czekają. Wyruszają z Valdocco jak tamtych dziesięciu w 1875 roku, z tą samą ufnością w Opatrzność i Maryję Wspomożycielkę.

Cała Rodzina Salezjańska ma konkretne zadanie: wspierać ich modlitwą. W roku stulecia Światowego Dnia Misyjnego każdy taki wyjazd przypomina, że misja nie jest sprawą nielicznych, lecz całego Kościoła.

 

Jak śledzić uroczystość

Kiedy: sobota 17 października 2026 roku, godz. 15.00 (czas włoski)

Gdzie: bazylika Maryi Wspomożycielki Wiernych, Turyn-Valdocco

Przewodniczy: Przełożony Generalny, ks. Fabio Attard

Przed Mszą św.: błogosławieństwo figury św. Marii Troncatti

Transmisja na żywo: kanał YouTube ANS – Salezjańskiej Agencji Informacyjnej

Wystawa o św. Marii Troncatti: do 30 października 2026 roku

 

Edytor BSOL

Redaktor strony.