{"id":55633,"date":"2026-11-10T17:45:58","date_gmt":"2026-11-10T17:45:58","guid":{"rendered":"https:\/\/www.donbosco.press\/?p=55633"},"modified":"2026-11-10T17:43:12","modified_gmt":"2026-11-10T17:43:12","slug":"artemides-zatti-swiety-salezjanin-koadiutor","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/nasi-swieci\/artemides-zatti-swiety-salezjanin-koadiutor\/","title":{"rendered":"Artemides Zatti, \u015bwi\u0119ty salezjanin koadiutor"},"content":{"rendered":"

\u015awi\u0119ty Artemides Zatti, salezjanin koadiutor, urodzi\u0142 si\u0119 w Boretto w 1880 roku i jako bardzo biedny cz\u0142owiek wyemigrowa\u0142 w m\u0142odym wieku do Argentyny, gdzie odkry\u0142 swoje powo\u0142anie w s\u0142u\u017cbie najbardziej potrzebuj\u0105cym. Po wst\u0105pieniu do aspirantatu salezja\u0144skiego w Bernal, wytrwale stawia\u0142 czo\u0142a trudno\u015bciom w nauce i zachorowa\u0142 na gru\u017alic\u0119, z kt\u00f3rej wyzdrowia\u0142 dzi\u0119ki niezachwianej wierze i obietnicy z\u0142o\u017conej Matce Bo\u017cej. Porzuci\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 kap\u0142a\u0144stwa i jako \u015bwiecki piel\u0119gniarz po\u015bwi\u0119ci\u0142 swoje \u017cycie szpitalowi w Viedmie: organizuj\u0105c aptek\u0119, lecz\u0105c chorych nawet na ulicach na rowerze, wspieraj\u0105c ubogie rodziny z niestrudzon\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105. Beatyfikowany w 2002 r. i kanonizowany w 2022 r., Zatti uosabia salezja\u0144skiego „Dobrego Samarytanina”, wz\u00f3r \u015bwieckiej \u015bwi\u0119to\u015bci i proroczego po\u015bwi\u0119cenia dla bli\u017aniego.<\/i><\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

    \n
  1. Profil biograficzny<\/b><\/strong><\/li>\n<\/ol>\n

    Artemides Zatti urodzi\u0142 si\u0119 w Boretto (Reggio Emilia) 12 pa\u017adziernika 1880 roku. Niewiele czasu up\u0142yn\u0119\u0142o, zanim do\u015bwiadczy\u0142 surowo\u015bci po\u015bwi\u0119cenia, do tego stopnia, \u017ce ju\u017c w wieku dziewi\u0119ciu lat zarabia\u0142 na \u017cycie jako robotnik. Zmuszona bied\u0105, rodzina Zatti na pocz\u0105tku 1897 roku (Artemides mia\u0142 wtedy 17 lat) wyemigrowa\u0142a do Argentyny i osiedli\u0142a si\u0119 w Bah\u00eca Blanca.<\/p>\n

    M\u0142ody Artemides natychmiast zacz\u0105\u0142 pracowa\u0107, najpierw w hotelu, a nast\u0119pnie w cegielni. Zacz\u0105\u0142 ucz\u0119szcza\u0107 do parafii prowadzonej przez salezjan\u00f3w. W tym czasie proboszczem parafii w Bah\u00eda Blanca by\u0142 salezjanin ks. Carlo Cavalli, pobo\u017cny cz\u0142owiek o niezwyk\u0142ej dobroci. Artemides znalaz\u0142 w ksi\u0119dzu Cavallim swojego kierownika duchowego, a proboszcz znalaz\u0142 w Artemidesie doskona\u0142ego wsp\u00f3\u0142pracownika.<\/p>\n

    Szybko zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 ku \u017cyciu salezja\u0144skiemu. Mia\u0142 20 lat, kiedy wst\u0105pi\u0142 do aspirantatu w Bernal. By\u0142y to bardzo trudne lata dla Artemidesa, kt\u00f3ry wyprzedza\u0142 swoich towarzyszy wiekiem, ale by\u0142 za nimi z powodu kr\u00f3tkiego okresu nauki, kt\u00f3ry odby\u0142. Pokona\u0142 jednak wszystkie trudno\u015bci dzi\u0119ki wytrwa\u0142ej woli, bystrej inteligencji i solidnej pobo\u017cno\u015bci. Bez cienia kompleks\u00f3w zgodzi\u0142 si\u0119 z \u0142atwo\u015bci\u0105 siedzie\u0107 w \u0142awkach w\u015br\u00f3d 11-14-letnich ch\u0142opc\u00f3w; by\u0142 dost\u0119pny dla wszystkich zawod\u00f3w, nawet tych najbardziej delikatnych i m\u0119cz\u0105cych, kt\u00f3re zosta\u0142y mu powierzone, poniewa\u017c by\u0142 uwa\u017cany przez prze\u0142o\u017conych za „factotum” ze wzgl\u0119du na swoj\u0105 dojrza\u0142o\u015b\u0107 i umiej\u0119tno\u015bci.<\/p>\n

    Pomagaj\u0105c m\u0142odemu kap\u0142anowi choremu na gru\u017alic\u0119, niestety zarazi\u0142 si\u0119 t\u0105 chorob\u0105. Ojcowskie zainteresowanie ksi\u0119dza Cavallego – kt\u00f3ry obserwowa\u0142 go z daleka – sprawi\u0142o, \u017ce wybrano dla niego dom salezja\u0144ski w Viedmie, gdzie by\u0142 bardziej odpowiedni klimat, a przede wszystkim szpital z dobrym salezja\u0144skim piel\u0119gniarzem, kt\u00f3ry w praktyce dzia\u0142a\u0142 jako „lekarz”: ksi\u0105dz Evasio Garrone. Ten ostatni natychmiast zda\u0142 sobie spraw\u0119 z powa\u017cnego stanu zdrowia m\u0142odego cz\u0142owieka, a jednocze\u015bnie wyczu\u0142 jego niezwyk\u0142e cnoty. „M\u00f3g\u0142by by\u0107 moim nast\u0119pc\u0105”, pomy\u015bla\u0142, poniewa\u017c zaczyna\u0142 odczuwa\u0107 ci\u0119\u017car lat i dolegliwo\u015bci. Poprosi\u0142 Artemidesa, aby modli\u0142 si\u0119 do Maryi Wspomo\u017cycielki o jego uzdrowienie, ale zasugerowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c z\u0142o\u017cenie obietnicy: „Je\u015bli ci\u0119 uzdrowi, po\u015bwi\u0119cisz ca\u0142e swoje \u017cycie tym chorym ludziom”. Powiedziane i zrobione. Artemides ch\u0119tnie z\u0142o\u017cy\u0142 t\u0119 obietnic\u0119 i zosta\u0142 w tajemniczy spos\u00f3b uzdrowiony. P\u00f3\u017aniej powiedzia\u0142: „Cre\u00ec, promet\u00ec, san\u00e9” (uwierzy\u0142em, obieca\u0142em, zosta\u0142em uzdrowiony). Jego \u015bcie\u017cka by\u0142a teraz jasno wytyczona i wkroczy\u0142 na ni\u0105 z entuzjazmem.<\/p>\n

    Z pokor\u0105 i uleg\u0142o\u015bci\u0105 przyj\u0105\u0142 niema\u0142e cierpienie wyrzeczenia si\u0119 kap\u0142a\u0144stwa (z powodu choroby, na kt\u00f3r\u0105 zapad\u0142). Ani wtedy, ani p\u00f3\u017aniej z jego ust nigdy nie wydoby\u0142 si\u0119 lament z powodu tego nieosi\u0105gni\u0119tego celu. Tak cz\u0119sto, jak m\u00f3wi\u0142 o tym w swoim \u017cyciu, czyni\u0142 to „sin amargura” (bez goryczy), jak stwierdzili \u015bwiadkowie na procesie. Pierwsz\u0105 profesj\u0119 jako brat \u015bwiecki z\u0142o\u017cy\u0142 11 stycznia 1908 roku, a profesj\u0119 wieczyst\u0105 8 lutego 1911 roku. Zgodnie z obietnic\u0105 z\u0142o\u017con\u0105 Matce Bo\u017cej, natychmiast i w pe\u0142ni po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 szpitalowi, pocz\u0105tkowo zajmuj\u0105c si\u0119 przyleg\u0142\u0105 aptek\u0105, po uzyskaniu tytu\u0142u „wykwalifikowanego farmaceuty”.<\/p>\n

    Kiedy ksi\u0105dz Garrone zmar\u0142 w 1913 roku, ca\u0142a odpowiedzialno\u015b\u0107 za szpital spad\u0142a na jego barki. W rzeczywisto\u015bci sta\u0142 si\u0119 zast\u0119pc\u0105 dyrektora, administratorem, do\u015bwiadczonym piel\u0119gniarzem, szanowanym przez wszystkich pacjent\u00f3w i samych lekarzy, kt\u00f3rzy stopniowo dawali mu coraz wi\u0119ksz\u0105 swobod\u0119 dzia\u0142ania. Przez ca\u0142e \u017cycie szpital by\u0142 miejscem, w kt\u00f3rym dzie\u0144 po dniu \u0107wiczy\u0142 swoj\u0105 cnot\u0119, a\u017c do heroicznego stopnia: wstawanie o 4.30; rozmy\u015blanie i Msza \u015awi\u0119ta; wizyta na wszystkich oddzia\u0142ach; potem podr\u00f3\u017c na rowerze – swoim legendarnym rowerze – aby pom\u00f3c chorym rozproszonym po ca\u0142ym mie\u015bcie; po obiedzie, od 14.00 do 18.00, kolejne wizyty u chorych w szpitalu i poza nim; do 20.00 w aptece; kolejny powr\u00f3t na oddzia\u0142y; do 23.00 studium i ascetyczne lektury; potem odpoczynek, ale zawsze dost\u0119pny na ewentualne wezwania.<\/p>\n

    Jak wida\u0107, jego s\u0142u\u017cba nie ogranicza\u0142a si\u0119 do szpitala, ale obejmowa\u0142a ca\u0142e miasto, a raczej dwie miejscowo\u015bci nad brzegiem rzeki Negro: Viedma i Patagones. Dlaczego rower, a nie samoch\u00f3d, kt\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c otrzyma\u0142 i kt\u00f3ry pospiesznie sprzeda\u0142? Przede wszystkim z powodu ub\u00f3stwa, ale tak\u017ce dlatego, \u017ce by\u0142 przekonany, \u017ce rower „lepiej nadaje si\u0119 do zaczepiania ludzi”. Wychodz\u0105c, rutynowo zabiera\u0142 ze sob\u0105 bia\u0142y p\u0142aszcz i sakiewk\u0119 z najzwyklejszymi lekarstwami. Jedn\u0105 r\u0119k\u0119 trzyma\u0142 na kierownicy, a drug\u0105 z r\u00f3\u017ca\u0144cem. Preferowa\u0142 biedne rodziny, ale by\u0142 r\u00f3wnie\u017c wzywany przez bogatych. W razie potrzeby przemieszcza\u0142 si\u0119 o ka\u017cdej porze dnia i nocy, niezale\u017cnie od pogody. Nie zatrzymywa\u0142 si\u0119 w centrum miasta, ale udawa\u0142 si\u0119 tak\u017ce do ruder na przedmie\u015bciach. Wszystko robi\u0142 za darmo, a je\u015bli co\u015b mu dolega\u0142o, szed\u0142 do szpitala. Kiedy piel\u0119gniarka m\u00f3wi\u0142a mu, \u017ce lekarstwo jest za drogie, Artemides natychmiast odpowiada\u0142: „To wcale nie jest powiedziane. Opatrzno\u015b\u0107 jest bogata. Zapewni wszystko”. Jego s\u0142awa jako \u015bwi\u0119tego piel\u0119gniarza rozprzestrzeni\u0142a si\u0119 na ca\u0142ym po\u0142udniu, a chorzy przybywali do niego z ca\u0142ej Patagonii. Nierzadko zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce chorzy woleli wizyt\u0119 \u015bwi\u0119tego piel\u0119gniarza od wizyty lekarza.<\/p>\n

    Artemides Zatti kocha\u0142 swoich chorych w prawdziwie wzruszaj\u0105cy spos\u00f3b. Widzia\u0142 w nich samego Jezusa, do tego stopnia, \u017ce kiedy prosi\u0142 siostry o kawa\u0142ek bielizny lub ubranie dla pacjenta, m\u00f3wi\u0142: „Daj mi ubranie dla staruszka Jezusa”; „Daj mi sukienk\u0119 dla 12-letniego Jezusa”. By\u0142 czas, kiedy prze\u0142o\u017ceni nakazali przyjmowa\u0107 tylko 70 pacjent\u00f3w. Oto, co powiedzia\u0142 jednemu ze swoich wsp\u00f3\u0142braci: „Co by si\u0119 sta\u0142o, gdyby 71. chorym by\u0142 sam Jezus i nie by\u0142oby wolnego \u0142\u00f3\u017cka?” Jego troska o chorych by\u0142a tak wielka, \u017ce si\u0119ga\u0142a delikatnych niuans\u00f3w. S\u0105 tacy, kt\u00f3rzy pami\u0119taj\u0105, jak ni\u00f3s\u0142 na ramionach cia\u0142o pacjenta zmar\u0142ego w nocy do kostnicy, aby usun\u0105\u0107 je z widoku innych pacjent\u00f3w: robi\u0142 to recytuj\u0105c De Profundis<\/i><\/em>.<\/p>\n

    Zawsze by\u0142 pos\u0142uszny lekarzom i w\u0142a\u015bcicielom szpitala. Ale sytuacja nie zawsze by\u0142a \u0142atwa, albo z powodu charakteru niekt\u00f3rych z nich, albo z powodu k\u0142\u00f3tni, kt\u00f3re mog\u0142y powsta\u0107 mi\u0119dzy prawnymi zarz\u0105dcami a nim, kt\u00f3ry w rzeczywisto\u015bci by\u0142 jednym z nich. Potrafi\u0142 jednak zjedna\u0107 sobie ich wszystkich, a dzi\u0119ki swojej r\u00f3wnowadze udawa\u0142o mu si\u0119 rozwi\u0105zywa\u0107 nawet najbardziej delikatne sytuacje. Wierny duchowi salezja\u0144skiemu i dewizie „praca i umiarkowanie”, przekazanej przez ksi\u0119dza Bosko swoim synom, prowadzi\u0142 niezwyk\u0142\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 ze sta\u0142\u0105 gotowo\u015bci\u0105 umys\u0142u, z duchem po\u015bwi\u0119cenia, zw\u0142aszcza podczas nocnych dy\u017cur\u00f3w, z absolutnym oderwaniem od jakiejkolwiek osobistej satysfakcji, nigdy nie bior\u0105c urlopu ani odpoczynku. Niekt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce jedyne pi\u0119\u0107 dni odpoczynku sp\u0119dzi\u0142… w wi\u0119zieniu! Tak, do\u015bwiadczy\u0142 r\u00f3wnie\u017c uwi\u0119zienia z powodu ucieczki wi\u0119\u017ania leczonego w szpitalu, ucieczki, kt\u00f3ra w oczywisty sekciarski spos\u00f3b zosta\u0142a przypisana \u015bwi\u0119temu. Zosta\u0142 uniewinniony, a jego powr\u00f3t do domu by\u0142 triumfem.<\/p>\n

    Tylko g\u0142\u0119boka wewn\u0119trzna dominacja mog\u0142a umo\u017cliwi\u0107 mu zwyci\u0119stwo nad \u0142atw\u0105 nieregularno\u015bci\u0105 harmonogramu. Zamiast tego dawa\u0142 buduj\u0105ce \u015bwiadectwo wierno\u015bci \u017cyciu wsp\u00f3lnotowemu. Zdumiewa\u0142o wszystkich, jak ten \u015bwi\u0119ty zakonnik, tak bardzo zaj\u0119ty swoimi licznymi obowi\u0105zkami w szpitalu, m\u00f3g\u0142 by\u0107 jednocze\u015bnie przedstawicielem regularno\u015bci \u017cycia wsp\u00f3lnotowego. To on dzwoni\u0142 dzwonkiem, to on wyprzedza\u0142 wszystkich innych wsp\u00f3\u0142braci w spotkaniach wsp\u00f3lnotowych. Jako dobry salezjanin wiedzia\u0142, jak uczyni\u0107 pogod\u0119 ducha elementem swojej \u015bwi\u0119to\u015bci. Zawsze by\u0142 rado\u015bnie u\u015bmiechni\u0119ty.<\/p>\n

    Nieliczne zdj\u0119cia, kt\u00f3re do nas dotar\u0142y, pokazuj\u0105 go zawsze u\u015bmiechni\u0119tego. By\u0142 cz\u0142owiekiem \u0142atwych relacji mi\u0119dzyludzkich, z widocznym \u0142adunkiem wsp\u00f3\u0142czucia, szcz\u0119\u015bliwym, \u017ce mo\u017ce bawi\u0107 skromnych ludzi. Ale przede wszystkim by\u0142 cz\u0142owiekiem Bo\u017cym. Promieniowa\u0142 nim. Jeden z lekarzy szpitalnych powiedzia\u0142: „Kiedy zobaczy\u0142em pana Zattiego, moje niedowierzanie si\u0119 zachwia\u0142o”. A inny: „Wierz\u0119 w Boga, odk\u0105d pozna\u0142em pana Zattiego”.<\/p>\n

    Kiedy ks. Pietro Berruti, prefekt generalny salezjan\u00f3w, kt\u00f3ry umar\u0142 w poczuciu \u015bwi\u0119to\u015bci, sk\u0142ada\u0142 wizyt\u0119 nadzwyczajn\u0105 w Patagonii, wyrazi\u0142 t\u0119 ocen\u0119 \u015bwi\u0119tego na pi\u015bmie: „Cud szpitala. Brat Zatti jest cz\u0142owiekiem Opatrzno\u015bci.<\/p>\n

    Szpital jest cudem Opatrzno\u015bci; nie rozumiem, jak mo\u017ce istnie\u0107”.<\/p>\n

    W 1950 r. pan Zatti spad\u0142 z drabiny i to w\u0142a\u015bnie podczas tego wypadku pojawi\u0142y si\u0119 objawy raka, kt\u00f3re jasno zdiagnozowa\u0142. Kontynuowa\u0142 jednak swoj\u0105 misj\u0119 przez kolejny rok, a\u017c po heroicznym przyj\u0119ciu cierpienia zmar\u0142 15 marca 1951 r. w pe\u0142ni przytomny, otoczony uczuciem i wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 ludno\u015bci, kt\u00f3ra od tego momentu zacz\u0119\u0142a wzywa\u0107 go jako or\u0119downika u Boga.<\/p>\n

    Wszyscy mieszka\u0144cy Viedmy i Patagones przybyli na jego pogrzeb w bezprecedensowej procesji. 7 lipca 1997 r. zosta\u0142 og\u0142oszony czcigodnym s\u0142ug\u0105 Bo\u017cym, a 14 kwietnia 2002 r. Jan Pawe\u0142 II wpisa\u0142 go do albumu b\u0142ogos\u0142awionych. W dniu 9 pa\u017adziernika 2022 r. zosta\u0142 kanonizowany podczas uroczysto\u015bci na Placu \u015awi\u0119tego Piotra przez papie\u017ca Franciszka.<\/p>\n

     <\/p>\n

      \n
    1. Koadiutor Artemides Zatti: prze\u0142omowa nowo\u015b\u0107<\/b><\/strong><\/li>\n<\/ol>\n

      Z listu napisanego przez ks. Juana Edmundo Vecchiego z okazji beatyfikacji Artemidesa Zattiego (31 maja 2001 r.) przypominamy kilka fragment\u00f3w, kt\u00f3re wci\u0105\u017c stanowi\u0105 wa\u017cny punkt refleksji i bodziec do dzia\u0142ania.<\/p>\n

      Ju\u017c sam tytu\u0142 listu jest interesuj\u0105cy i prowokuj\u0105cy: Beatyfikacja koadiutora Artemidesa Zattiego: prze\u0142omowa nowo\u015b\u0107<\/i><\/em>.<\/p>\n

       <\/p>\n

      – Dzisiejsza nowo\u015b\u0107<\/i><\/em>, do kt\u00f3rej odnosi si\u0119 tytu\u0142 listu, polega w\u0142a\u015bnie na w\u0142\u0105czeniu koadiutora do grona tych, kt\u00f3rych Ko\u015bci\u00f3\u0142 uzna\u0142 za godnych zaproponowania, poprzez akt publiczny, jako wz\u00f3r \u017cycia duchowego i mi\u0142o\u015bci wobec swoich braci i si\u00f3str zakonnych oraz, szerzej, wobec wszystkich chrze\u015bcijan. I opiera si\u0119 to na podstawie \u015bwiadectwa wielu os\u00f3b, potwierdzonego przez Boga „cudownym” wydarzeniem przypisywanym jego wstawiennictwu.<\/p>\n

      – Artemides Zatti jest pierwszym salezjaninem koadiutorem nieb\u0119d\u0105cym m\u0119czennikiem, kt\u00f3ry zosta\u0142 beatyfikowany<\/i><\/em>, a fakt ten nadaje, jak ju\u017c powiedzia\u0142em, odrobin\u0119 kompletno\u015bci serii modeli duchowo\u015bci salezja\u0144skiej, kt\u00f3re Ko\u015bci\u00f3\u0142 oficjalnie og\u0142asza jako takie.<\/p>\n

      Nazwa\u0142em t\u0119 nowo\u015b\u0107 „destrukcyjn\u0105<\/i><\/em>„, w tym sensie, \u017ce wstrz\u0105sa nami, rzuca nam wyzwanie w naszej charyzmatycznej wierno\u015bci i w naszej zdolno\u015bci do zaproponowania prawdziwie znacz\u0105cych i atrakcyjnych modeli salezja\u0144skiego powo\u0142ania \u015bwieckich dzisiaj (s. 5)…<\/p>\n

      – Zamierzam skierowa\u0107 nagl\u0105ce zaproszenie do medytacji nad postaci\u0105 Zattiego, aby wzbudzi\u0107 orientacj\u0119 i praktyczne zaanga\u017cowanie, na poziomie inspektorialnym i regionalnym, na rzecz powo\u0142ania salezjanina koadiutora. Tam, gdzie nie udaje nam si\u0119 komunikowa\u0107 i „zara\u017ca\u0107” na tym poziomie, nasza praca staje si\u0119 ma\u0142o skuteczna, a marzenia o globalnych reformach staj\u0105 si\u0119 ja\u0142owe. Aby by\u0107 naprawd\u0119 skutecznym, konieczne jest my\u015blenie globalne i zdecydowane dzia\u0142anie na poziomie lokalnym (s. 6).<\/p>\n

       <\/p>\n

      Pod koniec listu ksi\u0105dz Vecchi podejmuje ten aspekt nowo\u015bci, kt\u00f3ry czyni zbie\u017cnym z warto\u015bci\u0105 i prorocz\u0105 si\u0142\u0105 \u017cycia konsekrowanego. Oznacza to: prymat Boga, dar z siebie w ruchu niepodzielnej mi\u0142o\u015bci do Boga i braci, zdolno\u015b\u0107 do wzbudzania zdumienia darem \u017cycia, zdecydowan\u0105 i bezkompromisow\u0105 walk\u0119 ze z\u0142em, kt\u00f3re jest w nas i poza nami.<\/p>\n

      Wydarzenie jego beatyfikacji i kanonizacji, kt\u00f3re proponuje go jako szczeg\u00f3lny wz\u00f3r dla naszej Rodziny i Ko\u015bcio\u0142a, podkre\u015bla fundamentalny element naszego do\u015bwiadczenia jako os\u00f3b konsekrowanych: jest to priorytet nadany duchowemu wymiarowi egzystencji<\/i><\/em>, nowo\u015bci i proroctwu przyniesionemu przez Wcielenie, kt\u00f3re objawia si\u0119 w mi\u0142o\u015bci zdolnej do dokonywania czyn\u00f3w wi\u0119kszych ni\u017c cz\u0142owiek. To jest g\u0142\u00f3wna profetyczna forma chrze\u015bcija\u0144stwa: zaskakiwanie radykalnym wyborem mi\u0142o\u015bci, nieustraszone kwestionowanie wszelkiej dwuznaczno\u015bci, zdecydowane dzia\u0142anie przeciwko z\u0142u, kt\u00f3re upokarza ludzi. By\u0107 mo\u017ce dzisiaj piln\u0105 potrzeb\u0105 nie jest stworzenie du\u017cej liczby (formalnych) instytucji edukacyjnych, ale zrewidowanie przes\u0142ania przekazywanego przez nasze \u017cycie osobiste i wsp\u00f3lnotowe jako ewangelii rozwijanej w czasie i przed\u0142u\u017cenia \u017cycia i dzia\u0142a\u0144 Jezusa. Jednym s\u0142owem, nasza \u015bwi\u0119to\u015b\u0107<\/i><\/em>! (str. 55-56).<\/p>\n

       <\/p>\n

      2.1. Pierwotne \u015bwiadectwo \u015bwi\u0119to\u015bci salezja\u0144skiej<\/b><\/strong><\/p>\n

      Apostolska konsekracja tego \u015bwi\u0119tego wcieli\u0142a si\u0119 w jego hojny dar s\u0142u\u017cby ubogim i chorym. Jego bycie salezjaninem nabra\u0142o w\u0142asnej fizjonomii: \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 nie jest czym\u015b og\u00f3lnym, ale procesem duchowej identyfikacji, owocem dzia\u0142ania \u0142aski oraz wolnej i tw\u00f3rczej odpowiedzi wierz\u0105cego.<\/p>\n

       <\/p>\n

      Uwa\u017cny obserwator nie mo\u017ce nie zauwa\u017cy\u0107 ca\u0142kowitego po\u015bwi\u0119cenia si\u0119 pos\u0142annictwu salezja\u0144skiemu, prze\u017cywanemu w przyjmowaniu wszelkiego rodzaju ubogich, w po\u015bwi\u0119ceniu si\u0119 potrzebuj\u0105cym i w opiece medycznej nad chorymi zaka\u017anymi lub odra\u017caj\u0105cymi, w tworzeniu miejsca dla os\u00f3b wykluczonych ze spo\u0142ecze\u0144stwa, w opiece duszpasterskiej, aby przyprowadzi\u0107 chorych, a nawet umieraj\u0105cych, do Boga. By\u0142a to aktywna obecno\u015b\u0107 w sferze spo\u0142ecznej, o\u017cywiona mi\u0142o\u015bci\u0105 Chrystusa, kt\u00f3ra prowadzi\u0142a go do wewn\u0105trz! Jego \u015bwiadectwo jest skierowane do ka\u017cdego salezjanina, do ka\u017cdej wsp\u00f3lnoty lokalnej i inspektorialnej.<\/p>\n

      M\u00f3wi o powo\u0142aniu jako do\u015bwiadczeniu \u017cycia w Bogu wed\u0142ug cech charyzmatu, kt\u00f3rym Duch \u015awi\u0119ty nas obdarzy\u0142 (ss. 26-27).<\/p>\n

       <\/p>\n

      2.2. Absolutne po\u015bwi\u0119cenie si\u0119 misji: Dobry Samarytanin w stylu Ksi\u0119dza Bosko.<\/b><\/strong><\/p>\n

       <\/p>\n

      Papie\u017c Benedykt XVI w swojej pierwszej encyklice Deus caritas est <\/i><\/em>wyrazi\u0142 to w ten spos\u00f3b: „Programem chrze\u015bcijanina – programem Dobrego Samarytanina, programem Jezusa – jest „serce, kt\u00f3re widzi”. To serce widzi, gdzie potrzebna jest mi\u0142o\u015b\u0107, i odpowiednio do tego dzia\u0142a” (n. 31). W rzeczywisto\u015bci „przypowie\u015b\u0107 o dobrym Samarytaninie pozostaje kryterium miary, narzuca uniwersalno\u015b\u0107 mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra zwraca si\u0119 ku potrzebuj\u0105cemu spotkanemu „przypadkowo” (por. \u0141k 10, 31), kimkolwiek by on nie by\u0142” (n. 25).<\/p>\n

      U Artemidesa Zattiego wsp\u00f3\u0142czucie Dobrego Samarytanina wyp\u0142ywa z widzenia w\u0142a\u015bciwego wierze. Istnieje silne odniesienie do wiary jako fundamentu i duszy wszelkiej dzia\u0142alno\u015bci charytatywnej i opieku\u0144czej: wiary, kt\u00f3ra prowadzi go do rozpoznania oblicza Chrystusa w ka\u017cdym ubogim, zepchni\u0119tym na margines, wyrzutku; wiary, kt\u00f3ra prowadzi go do \u017cycia konkretno\u015bci\u0105 mi\u0142o\u015bci; wiary, kt\u00f3ra kulminuje w najwy\u017cszym darze wprowadzenia go w fundamentalne do\u015bwiadczenie bycia dzieckiem Bo\u017cym, w obliczu kt\u00f3rego wszelka ludzka n\u0119dza i n\u0119dza wype\u0142nia si\u0119 nadziej\u0105, kt\u00f3ra rozszerza si\u0119 ku pe\u0142ni wiecznego i ca\u0142kowitego szcz\u0119\u015bcia.<\/p>\n

       <\/p>\n

      Istnieje szereg anegdot, kt\u00f3re ukazuj\u0105 go przynosz\u0105cego i zbli\u017caj\u0105cego do siebie chorych, od kt\u00f3rych inni si\u0119 odwracaj\u0105, poniewa\u017c s\u0105 zara\u017aliwi, zdeformowani, odra\u017caj\u0105cy, trudni do leczenia. Ju\u017c samo to daje wgl\u0105d w wizj\u0119, z jak\u0105 post\u0119powa\u0142. Ale jeszcze bardziej buduj\u0105 nas wyra\u017cenia takie jak te, powtarzane C\u00f3rkom Maryi Wspomo\u017cycielki, kt\u00f3re zawsze by\u0142y delikatnymi, zawsze ch\u0119tnymi i dobroczynnymi wsp\u00f3\u0142pracownikami szpitala, w kt\u00f3rym cz\u0119\u015b\u0107 by\u0142a zarezerwowana dla kobiet: „Siostro, prosz\u0119 o ubranie i \u0142\u00f3\u017cko dla 14 (lub 75) letniego Jezusa”….<\/p>\n

      Mia\u0142 szczeg\u00f3ln\u0105 zdolno\u015b\u0107 leczenia m\u0142odych pacjent\u00f3w, a tak\u017ce pomagania im w odchodzeniu do Pana z poczuciem zaufania, rado\u015bci i spokoju.<\/p>\n

      Spo\u015br\u00f3d wielu innych chcia\u0142bym przypomnie\u0107 t\u0119 poruszaj\u0105c\u0105 anegdot\u0119, kt\u00f3r\u0105 us\u0142ysza\u0142 \u015bwiadek. Do m\u0142odego ch\u0142opca, kt\u00f3ry przyby\u0142 w najwy\u017cszym momencie, Zatti, stoj\u0105c obok niego jak ojciec i brat, m\u00f3wi: „Chod\u017amy do naszego Ojca: zamknij oczy, z\u0142\u00f3\u017c r\u0119ce. Teraz m\u00f3wimy: Ojcze nasz”. Podczas modlitwy dusza m\u0142odzie\u0144ca ulatuje do nieba (s. 28).<\/p>\n

       <\/p>\n

      2.3. Piel\u0119gniarz wychowawca<\/b><\/strong><\/p>\n

      Ta wiara, kt\u00f3ra o\u017cywia wielkoduszn\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, jest z kolei promowana przez mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra wychowuje do wiary. W bardzo prosty, codzienny i salezja\u0144ski spos\u00f3b Zatti rozwija\u0142 w swoich podopiecznych i wsp\u00f3\u0142pracownikach poczucie wiary, doceniaj\u0105c chwile poranka i wieczoru jako czas skupienia, odnalezienia \u017cyciodajnego oddechu w Bogu.<\/p>\n

       <\/p>\n

      W szpitalu stworzy\u0142 \u015brodowisko rodzinne, kt\u00f3re – jak ju\u017c wspomnia\u0142em – mia\u0142o sw\u00f3j poranny rytua\u0142 po pobudce, odpowiadaj\u0105c ch\u00f3rem na jego zwyczajowe pytanie: „Czy wszyscy oddychaj\u0105?”, po kt\u00f3rym osobi\u015bcie pomaga\u0142 potrzebuj\u0105cym i dzi\u0119kowa\u0142 za nich Bogu.<\/p>\n

      Momentem rodzinnym by\u0142a tak\u017ce, po obiedzie, gra w kr\u0119gle i jego bardzo salezja\u0144ski moment wieczorem jak „s\u0142\u00f3wko” (s. 29).<\/p>\n

       <\/p>\n

      2.4. „Praca u\u015bwi\u0119cona”: synteza duchowo\u015bci i profesjonalizmu<\/b><\/strong><\/p>\n

      Wizja wiary i przep\u0142yw mi\u0142o\u015bci \u201eugniataj\u0105 si\u0119\u201d w konkretno\u015bci \u017cycia jako zaczyn, kt\u00f3ry fermentuje i o\u017cywia zobowi\u0105zania, obowi\u0105zki i zapewnia, \u017ce wymagania kompetencji, profesjonalizmu i aktualizacji nie przejmuj\u0105 i nie wznosz\u0105 si\u0119 do ostatecznego horyzontu wszystkiego: by\u0142aby to prawdziwa tragedia i robak, kt\u00f3ry doprowadzi\u0142by do opr\u00f3\u017cnienia \u017cycia konsekrowanego i jego znikomo\u015bci. Perspektywa pragnienia o\u017cywienia \u015bwieckiego \u017cycia konsekrowanego z pewn\u0105 absolutyzacj\u0105 aspektu zawodowego zubo\u017cy\u0142a, je\u015bli nie zadusi\u0142a, samo powo\u0142anie.<\/p>\n

       <\/p>\n

      Poszukiwanie profesjonalizmu – kt\u00f3ry dzi\u015b wydaje si\u0119 by\u0107 nieuniknionym wymogiem naszych spo\u0142ecze\u0144stw, zw\u0142aszcza tych najbardziej rozwini\u0119tych – stanowi wyzwanie dla \u017cycia zakonnego. W rzeczywisto\u015bci mo\u017ce ono ryzykowa\u0107 sp\u0142aszczenie si\u0119 po stronie \u015bwieckiej, czyni\u0105c z niej \u017ar\u00f3d\u0142o swojej to\u017csamo\u015bci i ukrywaj\u0105c – a w ka\u017cdym razie pozwalaj\u0105c jej zej\u015b\u0107 na dalszy plan – to\u017csamo\u015b\u0107 \u017cycia zakonnego, kt\u00f3ra jest zwi\u0105zana z motywacjami nadprzyrodzonymi. Na takie wyzwanie nale\u017cy odpowiedzie\u0107 szczeg\u00f3ln\u0105 „\u0142ask\u0105 jedno\u015bci<\/i><\/em>„, kt\u00f3ra przekszta\u0142ca profesjonalizm w zas\u00f3b \u017cycia konsekrowanego, a nawet, je\u015bli mo\u017cna tak powiedzie\u0107, w jego dalsz\u0105 kwalifikacj\u0119 (s. 31).<\/p>\n

       <\/p>\n

      2.5. Odbicie Boga z ewangelicznym radykalizmem<\/b><\/strong><\/p>\n

      W\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce jego egzystencja opiera\u0142a si\u0119 na fundamentalnym wyborze Boga i Jego woli, sta\u0142 si\u0119 przejrzysto\u015bci\u0105 Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci i dobroci. Zjednoczenie z Bogiem, kt\u00f3re przenika\u0142o ka\u017cd\u0105 chwil\u0119 i zaanga\u017cowanie dnia, przejawia\u0142o si\u0119 zar\u00f3wno w zr\u00f3wnowa\u017conym i uporz\u0105dkowanym stylu \u017cycia, jak i w uwa\u017cnej trosce o relacje i \u017cycie braterskie.<\/p>\n

       <\/p>\n

      Je\u015bli chodzi o intensywno\u015b\u0107, z jak\u0105 s\u0142uga Bo\u017cy \u017cy\u0142 swoj\u0105 wiar\u0105, w ci\u0105g\u0142ym zjednoczeniu z Bogiem<\/i><\/em>, bp M. P\u00e9rez wyrazi\u0142 to w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b: „Odnios\u0142em wra\u017cenie cz\u0142owieka zjednoczonego z Panem. Modlitwa by\u0142a jak oddech jego duszy, ca\u0142e jego zachowanie pokazywa\u0142o, \u017ce \u017cy\u0142 w pe\u0142ni pierwszym przykazaniem Bo\u017cym: kocha\u0142 Go ca\u0142ym swoim sercem, ca\u0142ym swoim umys\u0142em i ca\u0142\u0105 swoj\u0105 dusz\u0105”. O. F. L\u00f3pez potwierdzi\u0142 to samo: „By\u0142o oczywiste, \u017ce s\u0142uga Bo\u017cy praktykowa\u0142 nieustann\u0105 modlitw\u0119: na rowerze je\u017adzi\u0142 i modli\u0142 si\u0119, a kiedy odwiedza\u0142 chorych, naturalnie wypowiada\u0142 wyrazy wiary i wypowiada\u0142 s\u0142owa, kt\u00f3re podnosi\u0142y na duchu, nawet u zakonnik\u00f3w” …. Ks. F. Prieto tak zeznawa\u0142: „W wykonywaniu czyn\u00f3w wsp\u00f3lnotowych by\u0142 wzorowy. Chc\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce nigdy nie wykorzysta\u0142 wolno\u015bci, jak\u0105 mia\u0142 na swoim stanowisku, aby zwolni\u0107 si\u0119 z jakiegokolwiek aktu wsp\u00f3lnotowego”. \u015awiadek kontynuowa\u0142: „S\u0142uga Bo\u017cy by\u0142 uwa\u017cnym, wzorowym zakonnikiem. Punktualny, nieomylny, nigdy nie s\u0142ysza\u0142em, by powiedzia\u0142: „Nie by\u0142o mnie, bo…”. Jego obecno\u015b\u0107 by\u0142a bardzo braterska…”. (str. 33-34).<\/p>\n

       <\/p>\n

        \n
      1. Duszpasterstwo powo\u0142a\u0144: zaproszenie do nadzwyczajnego zaanga\u017cowania<\/b><\/strong><\/li>\n<\/ol>\n

        Propozycja \u015bwi\u0119to\u015bci, kt\u00f3ra wy\u0142ania si\u0119 od Artemidesa Zattiego, o\u017cywia zar\u00f3wno przekonanie o znaczeniu obecno\u015bci salezjanina koadiutora w pos\u0142annictwie salezja\u0144skim, jak i o konieczno\u015bci i znaczeniu szczeg\u00f3lnego zaanga\u017cowania w promowanie i towarzyszenie temu powo\u0142aniu, szukaj\u0105c sposob\u00f3w i warunk\u00f3w, kt\u00f3re sprzyjaj\u0105 jego narodzinom i wzrostowi. Jest to przede wszystkim dar Bo\u017cy, kt\u00f3ry nale\u017cy rozpozna\u0107 i piel\u0119gnowa\u0107. Praca duszpasterska na rzecz powo\u0142a\u0144 przybiera konkretn\u0105 form\u0119 w modlitwie, g\u0142oszeniu, proponowaniu, przyjmowaniu, towarzyszeniu, dzieleniu si\u0119 rzeczywisto\u015bci\u0105 i kontekstem religijnym, spo\u0142ecznym i kulturowym, w kt\u00f3rym kto\u015b jest powo\u0142any do \u017cycia i pracy jako jednostka i jako wsp\u00f3lnota.<\/p>\n

        Podstawow\u0105 trudno\u015bci\u0105 w proponowaniu powo\u0142ania do \u017cycia konsekrowanego jest utrata poczucia Boga w naszym spo\u0142ecze\u0144stwie i kulturze, proces dechrystianizacji, kt\u00f3ry w ci\u0105gu kilku pokole\u0144 rozprzestrzeni\u0142 si\u0119 jak mroczny cie\u0144, atakuj\u0105c \u017cywotne zwoje struktury ko\u015bcielnej i spo\u0142ecznej, zw\u0142aszcza w krajach o staro\u017cytnej tradycji chrze\u015bcija\u0144skiej. Ta sytuacja, kt\u00f3ra jest sytuacj\u0105 sekularyzmu i zagro\u017cenia edukacyjnego, zobowi\u0105zuje nas dzisiaj do przej\u015bcia przez granic\u0119 i okop nowej ewangelizacji i edukacji z wk\u0142adem silnej i odwa\u017cnej to\u017csamo\u015bci.<\/p>\n

         <\/p>\n

        Trudno\u015bci te, kt\u00f3rych wyst\u0119powania jeste\u015bmy \u015bwiadomi, nie powinny os\u0142abia\u0107 naszego zaanga\u017cowania, ale wr\u0119cz przeciwnie, powinny je pobudza\u0107 i czyni\u0107 je bardziej przekonuj\u0105cym. W tym kontek\u015bcie s\u0142owa Jana Paw\u0142a II z adhortacji apostolskiej Vita Consecrata<\/i><\/em>, odnosz\u0105ce si\u0119 do trudno\u015bci i perspektyw powo\u0142aniowych, wydaj\u0105 mi si\u0119 bardziej adekwatne ni\u017c kiedykolwiek: „Nowym sytuacjom niedoboru nale\u017cy zatem stawia\u0107 czo\u0142a ze spokojem tych, kt\u00f3rzy wiedz\u0105, \u017ce od ka\u017cdego wymaga si\u0119 nie tyle sukcesu, ile zobowi\u0105zania wierno\u015bci „. Nasz\u0105 pierwsz\u0105 postaw\u0105 musi by\u0107 zaufanie Panu i zwr\u00f3cenie si\u0119 do Niego (s. 49).<\/p>\n

         <\/p>\n

        Ks. Vecchi przypomnia\u0142 tak\u017ce niekt\u00f3re cechy i warunki, kt\u00f3re umo\u017cliwiaj\u0105 ewangelizacj\u0119 powo\u0142ania koadiutora.<\/p>\n

         <\/p>\n

        Ale nie przypominam sobie \u017cadnego powo\u0142ania salezja\u0144skiego, kt\u00f3re nie mia\u0142oby tych czterech cech: duch i pragnienie Boga, a\u017c do przyznania Mu pierwsze\u0144stwa w mi\u0142o\u015bci i w organizacji \u017cycia; fascynacja Ksi\u0119dzem Bosko; pasja do misji wychowawczej i duszpasterskiej m\u0142odzie\u017cy; poczucie braterskiej komplementarno\u015bci, bez kompleks\u00f3w podrz\u0119dno\u015bci, \u0142agodno\u015bci, tolerancji i hojno\u015bci we wsp\u00f3lnocie. Cz\u0119sto m\u00f3wi si\u0119, \u017ce powo\u0142anie salezjanina koadiutora, cho\u0107 samo w sobie kompletne i znacz\u0105ce, jest s\u0142abo widoczne, a odnosi si\u0119 to przede wszystkim do jego do\u015bwiadczenia jako osoby konsekrowanej, do jego bycia wychowawc\u0105-pasterzem, do jego zdolno\u015bci animowania i przekazywania warto\u015bci charyzmatu. Jest to kwestia, kt\u00f3ra stanowi wyzwanie dla ka\u017cdego salezjanina i ka\u017cdej wsp\u00f3lnoty w obecnym kontek\u015bcie i w nowym modelu dzia\u0142ania… W jaki spos\u00f3b mo\u017cemy sprawi\u0107, aby m\u0142odzi ludzie i wsp\u00f3\u0142pracownicy zrozumieli podstawowe motywacje, kt\u00f3re kieruj\u0105 naszym \u017cyciem i stanowi\u0105 o jego oryginalno\u015bci, i czuli si\u0119 zach\u0119ceni do pod\u0105\u017cania nasz\u0105 drog\u0105? Odpowied\u017a mo\u017ce pochodzi\u0107 z troski o osobiste do\u015bwiadczenie \u017cycia i jego komunikacj\u0119, z jako\u015bci formacji, ze wzmocnienia tych form „widzialno\u015bci”, kt\u00f3re manifestuj\u0105 „sensowno\u015b\u0107” prze\u017cywan\u0105 i \u015bwiadczon\u0105 (s. 50-51).<\/p>\n

         <\/p>\n

        3.1. Wstawiennictwo Artemidesa Zattiego i owocno\u015b\u0107 powo\u0142aniowa: wyj\u0105tkowe \u015bwiadectwo.<\/b><\/strong><\/p>\n

        Tym, kt\u00f3ry do\u015bwiadczy\u0142 skutecznego wstawiennictwa Artemidesa Zattiego w\u0142a\u015bnie w odniesieniu do powo\u0142ania \u015bwieckich konsekrowanych, by\u0142 papie\u017c Franciszek. Kiedy by\u0142 prowincja\u0142em jezuit\u00f3w w Argentynie, da\u0142 swoje \u015bwiadectwo w li\u015bcie napisanym do ks. Cayetano Bruno, salezjanina, 18 maja 1986 roku.<\/p>\n

         <\/p>\n

        „Drogi o. Bruno: Pax Christi<\/i><\/em>! W swoim li\u015bcie z 24 lutego poprosi\u0142e\u015b mnie, abym spr\u00f3bowa\u0142 napisa\u0107 co\u015b o do\u015bwiadczeniu, jakie mia\u0142em z panem Zattim (z kt\u00f3rym bardzo si\u0119 zaprzyja\u017ani\u0142em), dotycz\u0105cym powo\u0142a\u0144 braci zakonnych. […] Mieli\u015bmy bardzo du\u017cy niedob\u00f3r braci zakonnych. Jako punkt odniesienia przyjmuj\u0119 rok 1976, w kt\u00f3rym pozna\u0142em \u017cycie pana Zattiego. W tym roku najm\u0142odszy brat zakonny mia\u0142 35 lat, by\u0142 piel\u0119gniarzem i zmar\u0142 cztery lata p\u00f3\u017aniej na guza m\u00f3zgu. Kolejny mia\u0142 46 lat, a nast\u0119pny 50. Wszyscy pozostali byli w podesz\u0142ym wieku (wielu z nich nadal pracuje jako wio\u015blarze w wieku 80 lat). Ten „obraz demograficzny” braci zakonnych w Prowincji Argenty\u0144skiej doprowadzi\u0142 wielu do wniosku, \u017ce jest to sytuacja nieodwracalna i \u017ce nie b\u0119dzie wi\u0119cej powo\u0142a\u0144. Niekt\u00f3rzy nawet kwestionowali „znaczenie” powo\u0142ania brata zakonnego w Towarzystwie, poniewa\u017c – patrz\u0105c na fakty – wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce wymr\u0105. Ponadto w r\u00f3\u017cnych miejscach podejmowano wysi\u0142ki, aby nakre\u015bli\u0107 „nowy wizerunek” brata zakonnego, aby sprawdzi\u0107, czy – t\u0105 drog\u0105 – m\u0142odzi m\u0119\u017cczy\u017ani b\u0119d\u0105 bardziej zainteresowani pod\u0105\u017caniem za tym idea\u0142em.<\/p>\n

        Z drugiej strony, Ojciec Genera\u0142, O. Pedro Arrupe SJ, mocno podkre\u015bla\u0142 konieczno\u015b\u0107 powo\u0142ania Brata Zakonnego dla ca\u0142ego Towarzystwa. Posun\u0105\u0142 si\u0119 nawet do stwierdzenia, \u017ce Towarzystwo nie by\u0142oby Towarzystwem bez braci zakonnych. Wysi\u0142ki podj\u0119te przez o. Arrupe w tym zakresie by\u0142y ogromne. Kryzys dotyczy\u0142 nie tylko niekt\u00f3rych prowincji, ale ca\u0142ego Towarzystwa (w odniesieniu do powo\u0142a\u0144 braci zakonnych).<\/p>\n

        W 1976 r., chyba oko\u0142o wrze\u015bnia, podczas wizytacji kanonicznej misjonarzy jezuickich w p\u00f3\u0142nocnej Argentynie, zatrzyma\u0142em si\u0119 na kilka dni w arcybiskupstwie Salta. Tam, mi\u0119dzy pogaw\u0119dkami przy posi\u0142kach, biskup P\u00e9rez opowiedzia\u0142 mi o \u017cyciu pana Zattiego. Da\u0142 mi r\u00f3wnie\u017c do przeczytania jego biografi\u0119. Moj\u0105 uwag\u0119 zwr\u00f3ci\u0142a jego bardzo kompletna posta\u0107 jako brata zakonnego. W tym momencie poczu\u0142em, \u017ce musz\u0119 prosi\u0107 Boga, za wstawiennictwem tego wielkiego koadiutora, aby zes\u0142a\u0142 nam powo\u0142ania braci zakonnych. Odprawi\u0142em nowenn\u0119 i poprosi\u0142em nowicjuszy, aby j\u0105 odprawili. […] W Salcie, przy r\u00f3\u017cnych okazjach, czu\u0142em natchnienie, aby poleca\u0107 Bogu i wzrost powo\u0142a\u0144 w prowincji (og\u00f3lnie, a nie konkretnie braci zakonnych, co zrobi\u0142em z panem Zatti). Z\u0142o\u017cy\u0142em r\u00f3wnie\u017c obietnic\u0119, \u017ce nowicjusze udadz\u0105 si\u0119 na pielgrzymk\u0119 na \u015bwi\u0119to Matki Bo\u017cej w Cudy Wielmo\u017cnej, je\u015bli osi\u0105gniemy liczb\u0119 35 nowicjuszy (zosta\u0142o to zrealizowane we wrze\u015bniu 1979 r.). Wracaj\u0105c do powo\u0142ania braci zakonnych: w lipcu 1977 r. wst\u0105pi\u0142 pierwszy m\u0142ody brat zakonny (obecnie ma 32 lata). 29 pa\u017adziernika tego samego roku wst\u0105pi\u0142 drugi (obecnie ma 33 lata)”. List kontynuuje, przedstawiaj\u0105c rok po roku list\u0119 16 innych braci zakonnych, kt\u00f3rzy wst\u0105pili w latach 1978-1986. Nast\u0119pnie kontynuuje: „Odk\u0105d rozpocz\u0119li\u015bmy nasze modlitwy za wstawiennictwem pana Zattiego, wst\u0105pi\u0142o 18 m\u0142odych braci zakonnych, a 5 innych wysz\u0142o z nowicjatu lub junioratu. W sumie 23 powo\u0142ania. Nowicjusze, studenci i m\u0142odzi bracia zakonni kilkakrotnie odmawiali nowenn\u0119 ku czci pana Zattiego, prosz\u0105c o powo\u0142ania do braci. Ja sam to uczyni\u0142em. Jestem przekonany o jego wstawiennictwie w tej sprawie, poniewa\u017c, bior\u0105c pod uwag\u0119 liczb\u0119, jest to rzadki przypadek w Towarzystwie. Z wdzi\u0119czno\u015bci, w drugim i trzecim wydaniu Nabo\u017ce\u0144stwa do Naj\u015bwi\u0119tszego Serca<\/i><\/em>, umie\u015bcili\u015bmy nowenn\u0119 z pro\u015bb\u0105 o kanonizacj\u0119 pana Zattiego. Interesuj\u0105cym faktem jest jako\u015b\u0107 tych, kt\u00f3rzy wst\u0105pili i wytrwali. S\u0105 to m\u0142odzi ludzie, kt\u00f3rzy chc\u0105 by\u0107 bra\u0107mi zakonnymi, tak jak chcia\u0142 tego \u015bw. Ignacy, bez „cukrowania”. Dla nas powo\u0142anie brata zakonnego jest bardzo wa\u017cne. Ojciec Arrupe powiedzia\u0142, \u017ce Towarzystwo bez nich nie jest Towarzystwem. Maj\u0105 oni szczeg\u00f3lny charyzmat, kt\u00f3ry karmi si\u0119 modlitw\u0105 i prac\u0105. I s\u0105 dobrzy dla ca\u0142ego cia\u0142a Towarzystwa. […] S\u0105 pobo\u017cni, rado\u015bni, pracowici, zdrowi. S\u0105 bardzo m\u0119scy i \u015bwiadomi powo\u0142ania, do kt\u00f3rego zostali wezwani. Czuj\u0105 szczeg\u00f3ln\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107 za modlitw\u0119 za m\u0142odych jezuit\u00f3w przygotowuj\u0105cych si\u0119 do kap\u0142a\u0144stwa. Nie widz\u0105 w nich „kompleks\u00f3w ni\u017cszo\u015bci” z powodu tego, \u017ce nie s\u0105 ksi\u0119\u017cmi, ani nie przychodzi im do g\u0142owy, by aspirowa\u0107 do diakonatu… itd.; wiedz\u0105, jakie jest ich powo\u0142anie i chc\u0105, aby tak by\u0142o. To jest zdrowe. I to jest dobre. Tak w og\u00f3lnym zarysie wygl\u0105da\u0142a moja relacja z panem Zattim w kwestii powo\u0142a\u0144 braci zakonnych do Towarzystwa. Powtarzam, \u017ce jestem przekonany o jego wstawiennictwie, poniewa\u017c wiem, jak bardzo si\u0119 modlili\u015bmy, powierzaj\u0105c mu rol\u0119 naszego or\u0119downika. Nic wi\u0119cej na dzisiaj. Jorge Mario Bergoglio SJ”.<\/p>\n

         <\/p>\n

        Wspania\u0142y bodziec tak\u017ce dla nas, aby wstawia\u0107 si\u0119 za Artemidesa Zattiego o wzrost dobrych i \u015bwi\u0119tych powo\u0142a\u0144 salezjan\u00f3w koadiutor\u00f3w (str. 52-55).<\/p>\n

         <\/p>\n

        3.2. Nabo\u017ce\u0144stwo i zawierzenie Maryi Wspomo\u017cycielce<\/b><\/strong><\/p>\n

         <\/p>\n

        Nie mog\u0119 zako\u0144czy\u0107 bez wspomnienia o obecno\u015bci i roli Maryi Wspomo\u017cycielki w powo\u0142aniu i drodze do \u015bwi\u0119to\u015bci Artemidesa Zattiego. „Wierz\u0119 – potwierdza \u015bwiadek – \u017ce s\u0142uga Bo\u017cy odczuwa\u0142 nabo\u017ce\u0144stwo do Maryi Wspomo\u017cycielki jak ma\u0142o kto”. A w Positio <\/i><\/em>czytamy: „Aby poj\u0105\u0107 inspiracj\u0119, z jak\u0105 by\u0142 mi\u0142o\u015bnikiem Maryi, trzeba przejrze\u0107 jego listy, w kt\u00f3rych radzi cz\u0142onkom swojej rodziny, aby uciekali si\u0119 do Maryi, gdzie stwierdza, \u017ce je\u015bli jest w Zgromadzeniu, zawdzi\u0119cza to Jej, zawdzi\u0119cza tak\u017ce swoje \u017cycie Matce Bo\u017cej i na ka\u017cdym kroku wzywa si\u0119 Jej pomocy i wstawiennictwa”. Rzeczywi\u015bcie, swoje uzdrowienie z choroby przypisywa\u0142 Matce Bo\u017cej – jak widzieli\u015bmy – i w tym celu po\u015bwi\u0119ci\u0142 ca\u0142e swoje \u017cycie Bogu, chorym i ubogim. Ka\u017cdego dnia oddawa\u0142 Jej cze\u015b\u0107 odmawiaj\u0105c R\u00f3\u017caniec, nawet gdy je\u017adzi\u0142 na rowerze ulicami Viedmy, i ka\u017cdego dnia kaza\u0142 chorym odmawia\u0107 R\u00f3\u017caniec. Charakterystyczne by\u0142o maryjne pozdrowienie, gdy wchodzi\u0142a do dom\u00f3w: Ave Maria purissima<\/i><\/em>. To wiele znak\u00f3w, kt\u00f3re \u015bwiadcz\u0105 o nieustannie odczuwanej obecno\u015bci Maryi, kt\u00f3ra podtrzymywa\u0142a s\u0142ug\u0119 Bo\u017cego w jego misji i inspirowa\u0142a go w wierze, kt\u00f3ra go porusza\u0142a, oraz w mi\u0142osierdziu Dobrego Samarytanina w s\u0142u\u017cbie potrzebuj\u0105cym.<\/p>\n

         <\/p>\n

         <\/p>\n

        ks. Pierluigi Cameroni SDB<\/i><\/em><\/p>\n

        Dyrektor Salezja\u0144skiego Dzie\u0142a Sacro Cuore \u2013 Bolonia<\/i><\/em><\/p>\n

         <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

        \u015awi\u0119ty Artemides Zatti, salezjanin koadiutor, urodzi\u0142 si\u0119 w Boretto w 1880 roku i jako bardzo…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":55618,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":5,"footnotes":""},"categories":[153],"tags":[2678,2648,2649,2650,2590,2681,2682],"class_list":["post-55633","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nasi-swieci","tag-carisma-salesiana","tag-charite","tag-dieu","tag-gras-obtenues","tag-rodzina-salezjanska","tag-salesiani","tag-santi"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/55633","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=55633"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/55633\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":55634,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/55633\/revisions\/55634"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/55618"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=55633"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=55633"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=55633"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}