{"id":54397,"date":"2026-08-14T18:39:57","date_gmt":"2026-08-14T18:39:57","guid":{"rendered":"https:\/\/www.donbosco.press\/?p=54397"},"modified":"2026-08-14T18:40:38","modified_gmt":"2026-08-14T18:40:38","slug":"herb-salezjanski-program-zycia-zamkniety-w-obrazie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/dobra-prasa\/herb-salezjanski-program-zycia-zamkniety-w-obrazie\/","title":{"rendered":"Herb salezja\u0144ski. Program \u017cycia zamkni\u0119ty w obrazie"},"content":{"rendered":"<p><em><i>S\u0105 obrazy, kt\u00f3re nie ograniczaj\u0105 si\u0119 do reprezentowania instytucji: opowiadaj\u0105 o niej, wyja\u015bniaj\u0105 j\u0105, strzeg\u0105 jej duszy. Herb salezja\u0144ski nale\u017cy do tej kategorii. Zrodzony w \u017cywym klimacie pocz\u0105tk\u00f3w, nie jest przede wszystkim \u0107wiczeniem z heraldyki. Znawcy by\u0107 mo\u017ce mogliby wysun\u0105\u0107 pewne uwagi techniczne. Ksi\u0105dz Bosko nie szuka\u0142 jednak herbu idealnego wed\u0142ug zasad sztuki heraldycznej: pragn\u0105\u0142 znaku zdolnego przem\u00f3wi\u0107 do jego syn\u00f3w, przyjaci\u00f3\u0142, dobroczy\u0144c\u00f3w, m\u0142odzie\u017cy i potomnych.<\/i><\/em><\/p>\n<p><em><i>W tej tarczy jest Ksi\u0105dz Bosko. Jest jego program duchowy. Jest idea\u0142, kt\u00f3ry porusza\u0142 go w dzia\u0142aniu i cierpieniu, w pisaniu i m\u00f3wieniu. Dlatego na herb salezja\u0144ski nie nale\u017cy patrze\u0107 tylko jak na znak przynale\u017cno\u015bci, ale jak na ma\u0142\u0105 wizualn\u0105 syntez\u0119 powo\u0142ania salezja\u0144skiego.<\/i><\/em><\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Zgromadzenie, powsta\u0142e 18 grudnia 1859 roku, nie mia\u0142o od razu oficjalnego herbu. Do piecz\u0119ci u\u017cywano wizerunku \u015bw. Franciszka Salezego, Patrona Towarzystwa, otoczonego \u0142aci\u0144skim napisem oznaczaj\u0105cym Pobo\u017cne Towarzystwo Salezja\u0144skie. U\u017cywanym w\u00f3wczas mottem by\u0142o: <em><i>Discite a me quia mitis sum<\/i><\/em> (Uczcie si\u0119 ode mnie, bo jestem cichy). By\u0142o to ewangeliczne odniesienie doskonale pasuj\u0105ce do ducha \u015bw. Franciszka Salezego i do wyboru Ksi\u0119dza Bosko, by odda\u0107 swoje dzie\u0142o pod znak \u0142agodno\u015bci, cicho\u015bci i mi\u0142o\u015bci duszpasterskiej.<\/p>\n<p>Potrzeba oficjalnego herbu dojrza\u0142a p\u00f3\u017aniej, w 1884 roku. W Rzymie trwa\u0142a budowa bazyliki Naj\u015bwi\u0119tszego Serca, powierzonej Ksi\u0119dzu Bosko przez Leona XIII. Uznano za stosowne umieszczenie r\u00f3wnie\u017c herbu salezja\u0144skiego obok herb\u00f3w Piusa IX i Leona XIII. 12 wrze\u015bnia 1884 roku ksi\u0105dz Antonio Sala przedstawi\u0142 Radzie Generalnej pierwszy szkic god\u0142a salezja\u0144skiego. Projekt by\u0142 dzie\u0142em profesora Boidiego, nauczyciela rysunku technicznego w kolegium \u015bw. Jana Ewangelisty w Turynie, przyjaciela i wsp\u00f3\u0142pracownika salezjan\u00f3w.<\/p>\n<p>Proponowana tarcza zawiera\u0142a ju\u017c prawie wszystkie elementy, kt\u00f3re mia\u0142y pozosta\u0107 w ostatecznej wersji. W centrum widnia\u0142a du\u017ca kotwica; z jednej strony pojawia\u0142o si\u0119 popiersie \u015bw. Franciszka Salezego, z drugiej p\u0142on\u0105ce serce. U g\u00f3ry znajdowa\u0142a si\u0119 promieniuj\u0105ca sze\u015bcioramienna gwiazda; w dolnej cz\u0119\u015bci las z wysokimi g\u00f3rami w tle, nawi\u0105zanie do alpejskich wzniesie\u0144 widocznych z Becchi, rodzinnej ziemi Ksi\u0119dza Bosko. Dwie ga\u0142\u0105zki, palmowa i laurowa, splecione u podstawy, obejmowa\u0142y tarcz\u0119 do po\u0142owy. Girlanda z r\u00f3\u017c wie\u0144czy\u0142a g\u00f3rn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107, otaczaj\u0105c promieniuj\u0105cy krzy\u017c \u0142aci\u0144ski z tr\u00f3jlistnymi zako\u0144czeniami. U podstawy, na powiewaj\u0105cej wst\u0119dze, wypisano motto: <em><i>Sinite parvulos venire ad me<\/i><\/em> (Pozw\u00f3lcie dzieciom przychodzi\u0107 do mnie).<\/p>\n<p>To motto by\u0142o pi\u0119kne i g\u0142\u0119boko ewangeliczne, ale zauwa\u017cono, \u017ce zosta\u0142o ju\u017c przyj\u0119te w innych herbach. Rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 wi\u0119c dyskusja. Najpierw zaproponowano pozostawienie <em><i>Sinite parvulos venire ad me<\/i><\/em> (Pozw\u00f3lcie dzieciom przychodzi\u0107 do mnie), napisane na powiewaj\u0105cej wst\u0119dze u podstawy tarczy; ale zwr\u00f3cono uwag\u0119, \u017ce zosta\u0142o to ju\u017c przyj\u0119te w innych herbach. Ksi\u0105dz Barberis zaproponowa\u0142 <em><i>Umiarkowanie i Praca<\/i><\/em>, dwumian drogi tradycji salezja\u0144skiej i zasugerowany przez sen Ksi\u0119dza Bosko jako cecha wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ca Zgromadzenie. Ksi\u0105dz Durando wola\u0142by <em><i>Maria Auxilium Christianorum, ora pro nobis<\/i><\/em> (Maryjo Wspomo\u017cenie Wiernych, m\u00f3dl si\u0119 za nami). Ale to Ksi\u0105dz Bosko rozwi\u0105za\u0142 kwesti\u0119, przypominaj\u0105c motto przyj\u0119te ju\u017c od samych pocz\u0105tk\u00f3w Oratorium, w czasach Konwiktu, kiedy chodzi\u0142 do wi\u0119zie\u0144: <em><i>Da mihi animas, cetera tolle<\/i><\/em> (Daj mi dusze, reszt\u0119 zabierz).<\/p>\n<p>Kapitu\u0142a z entuzjazmem przyj\u0119\u0142a ten wyb\u00f3r. Nie by\u0142o to zdanie ozdobne: by\u0142a to najczystsza definicja misji salezja\u0144skiej. Dawni wychowankowie Oratorium, w\u015br\u00f3d nich kanonik Ballesio i kardyna\u0142 Cagliero, za\u015bwiadczyli, \u017ce to motto widnia\u0142o ju\u017c wypisane wielkimi literami na drzwiach pokoiku Ksi\u0119dza Bosko. To ten sam klimat duchowy, kt\u00f3ry odnajdujemy w s\u0142ynnym spotkaniu z Dominikiem Savio, kiedy ch\u0142opiec, czytaj\u0105c te s\u0142owa, zrozumia\u0142 serce dzie\u0142a na Valdocco: tam \u201eprowadzi si\u0119 handel duszami\u201d.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>R\u00f3wnie\u017c projekt uleg\u0142 osobistej interwencji Ksi\u0119dza Bosko. Gwiazda wie\u0144cz\u0105ca tarcz\u0119 nie podoba\u0142a mu si\u0119, poniewa\u017c wydawa\u0142a mu si\u0119 przypomina\u0107 emblemat maso\u0144ski. Kaza\u0142 j\u0105 zatem zast\u0105pi\u0107 promieniuj\u0105cym krzy\u017cem. Gwiazda nie znikn\u0119\u0142a, ale zosta\u0142a umieszczona w formie komety, nad sercem. W ten spos\u00f3b w herbie znalaz\u0142y si\u0119 blisko siebie trzy wielkie symbole cn\u00f3t teologalnych: gwiazda oznaczaj\u0105ca wiar\u0119, kotwica \u2013 nadziej\u0119, serce \u2013 mi\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n<p>Oficjalny herb Zgromadzenia pojawi\u0142 si\u0119 po raz pierwszy w ok\u00f3lniku Ksi\u0119dza Bosko z 8 grudnia 1885 roku, w \u015bwi\u0119to Niepokalanego Pocz\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny. Od tego czasu pozosta\u0142 w swej istocie taki, jaki znamy.<\/p>\n<p>Ka\u017cdy element herbu przemawia.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><strong><b>Gwiazda<\/b><\/strong><\/p>\n<p>Gwiazda to przede wszystkim \u015bwiat\u0142o. W tradycji chrze\u015bcija\u0144skiej odnosi si\u0119 do wiary, czyli \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3re ukierunkowuje drog\u0119. Pismo \u015awi\u0119te dobrze zna ten symbol: od proroctwa Balaama \u2014 \u201ewschodzi gwiazda z Jakuba\u201d \u2014 a\u017c po Apokalips\u0119, gdzie Chrystus przedstawia si\u0119 jako \u201egwiazda \u015bwiec\u0105ca, poranna\u201d. W staro\u017cytnej sztuce chrze\u015bcija\u0144skiej gwiazda cz\u0119sto towarzyszy tajemnicy przyj\u015bcia Chrystusa, \u015bwiat\u0142a, kt\u00f3re rozprasza ciemno\u015bci. W herbie salezja\u0144skim m\u00f3wi ona, \u017ce dzie\u0142o wychowawcze i duszpasterskie nie rodzi si\u0119 ze zwyk\u0142ego ludzkiego projektu: rodzi si\u0119 z wiary i prowadzi do wiary.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><strong><b>Kotwica<\/b><\/strong><\/p>\n<p>Kotwica, umieszczona w centralnej pozycji, jest symbolem nadziei. W \u017cyciu na morzu kotwica jest tym, co zatrzymuje, ustawia, daje stabilno\u015b\u0107. Po\u015br\u00f3d ruchliwo\u015bci fal staje si\u0119 obrazem stanowczo\u015bci i bezpiecze\u0144stwa. List do Hebrajczyk\u00f3w m\u00f3wi o nadziei jako o \u201ebezpiecznej i silnej kotwicy dla naszego \u017cycia\u201d. Jest to obraz bardzo bliski r\u00f3wnie\u017c tradycji duchowej: zakotwiczy\u0107 serce w Bogu oznacza nie da\u0107 si\u0119 porwa\u0107 burzom, nami\u0119tno\u015bciom, l\u0119kom, niepokojom historii. Dla salezjanina kotwica przypomina, \u017ce wychowanie jest zawsze aktem nadziei: nadziei w Bogu, w m\u0142odych ludziach, w dobru, kt\u00f3re mo\u017ce wzrasta\u0107 nawet tam, gdzie wydaje si\u0119 ukryte.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><strong><b>Serce<\/b><\/strong><\/p>\n<p>P\u0142on\u0105ce serce jest symbolem mi\u0142o\u015bci. Poniewa\u017c herb by\u0142 pomy\u015blany r\u00f3wnie\u017c dla Bazyliki Naj\u015bwi\u0119tszego Serca w Rzymie, nie mog\u0142o zabrakn\u0105\u0107 tego g\u0142\u0119bokiego symbolu. W Biblii serce oznacza nie tylko uczucie, ale centrum osoby: wn\u0119trze, wol\u0119, inteligencj\u0119, pami\u0119\u0107, zdolno\u015b\u0107 do mi\u0142o\u015bci. P\u0142on\u0105ce serce m\u00f3wi o \u017cywej, \u017carliwej, czynnej mi\u0142o\u015bci. W herbie salezja\u0144skim nie ma og\u00f3lnej mi\u0142o\u015bci, ale ta mi\u0142o\u015b\u0107 duszpasterska, kt\u00f3ra popchn\u0119\u0142a Ksi\u0119dza Bosko do spalania si\u0119 dla m\u0142odzie\u017cy, zw\u0142aszcza najbiedniejszej i opuszczonej. Misja salezja\u0144ska nie rodzi si\u0119 z wydajnej organizacji, ale z p\u0142on\u0105cego serca.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><strong><b>\u015aw. Franciszek Salezy<\/b><\/strong><\/p>\n<p>Posta\u0107 \u015bw. Franciszka Salezego przypomina Patrona Towarzystwa. Ksi\u0105dz Bosko chcia\u0142, aby jego synowie nosili imi\u0119 salezjan\u00f3w w\u0142a\u015bnie po to, by nawi\u0105zywa\u0107 do dobroci, \u0142agodno\u015bci, cierpliwo\u015bci i mi\u0142o\u015bci apostolskiej \u015bwi\u0119tego biskupa Genewy. Wizerunek obecny w herbie inspirowany jest obrazem przechowywanym w klasztorze wizytek w Turynie, za\u0142o\u017conym w 1638 roku przez \u015bw. Joann\u0119 Franciszk\u0119 de Chantal. Dodano do niego jednak pi\u00f3ro i kartk\u0119: znacz\u0105cy szczeg\u00f3\u0142, kt\u00f3ry przypomina o znaczeniu przypisywanym przez Ksi\u0119dza Bosko drukowi, dobrej lekturze, popularnemu szerzeniu kultury chrze\u015bcija\u0144skiej. Ksi\u0105dz Bosko pisa\u0142 bardzo du\u017co i chcia\u0142 awangardowej drukarni: to r\u00f3wnie\u017c by\u0142 apostolat.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><strong><b>Las<\/b><\/strong><\/p>\n<p>Las umieszczony w dolnej cz\u0119\u015bci tarczy jest bezpo\u015brednim nawi\u0105zaniem do nazwiska Za\u0142o\u017cyciela. Ale to nie jest zwyk\u0142a gra s\u0142\u00f3w. Ten lasek odsy\u0142a do konkretnego korzenia, do historii, do ubogiego i opatrzno\u015bciowego pochodzenia. Ksi\u0105dz Bosko nie rodzi si\u0119 w pa\u0142acu, ale w ch\u0142opskim domu; nie ze strategii w\u0142adzy, ale z powo\u0142ania dojrzewaj\u0105cego w\u015br\u00f3d rodziny, pracy, prostej wiary i Bo\u017cych sn\u00f3w.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><strong><b>G\u00f3ry<\/b><\/strong><\/p>\n<p>Za lasem wznosz\u0105 si\u0119 g\u00f3ry. Wskazuj\u0105 one na szczyty doskona\u0142o\u015bci, do kt\u00f3rych musz\u0105 d\u0105\u017cy\u0107 cz\u0142onkowie, jak wskazuje \u015bw. Jan od Krzy\u017ca w swoim dziele \u201eDroga na G\u00f3r\u0119 Karmel\u201d. G\u00f3ra, w Biblii i w tradycji chrze\u015bcija\u0144skiej, jest cz\u0119sto miejscem spotkania z Bogiem: Synaj, Tabor, G\u00f3ra B\u0142ogos\u0142awie\u0144stw, G\u00f3ra Oliwna. Jest punktem styku nieba i ziemi, obrazem duchowego wznoszenia si\u0119. W herbie salezja\u0144skim g\u00f3ry przypominaj\u0105, \u017ce \u017cycie salezja\u0144skie nie mo\u017ce zadowala\u0107 si\u0119 przeci\u0119tno\u015bci\u0105. Jest to wezwanie do \u015bwi\u0119to\u015bci, prze\u017cywanej nie poza \u015bwiatem, ale w sercu misji wychowawczej.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><strong><b>Palma i laur<\/b><\/strong><\/p>\n<p>Palma i laur, splecione u podstawy, obejmuj\u0105 tarcz\u0119 jako emblematy nagrody zarezerwowanej dla \u017cycia pe\u0142nego po\u015bwi\u0119cenia i cnotliwego. Palma jest symbolem zwyci\u0119stwa, m\u0119cze\u0144stwa, zmartwychwstania, wierno\u015bci doprowadzonej do ko\u0144ca. W tradycji chrze\u015bcija\u0144skiej towarzyszy m\u0119czennikom i przypomina o zwyci\u0119stwie Chrystusa nad \u015bmierci\u0105. Jest to prorocza intuicja, poniewa\u017c dzi\u015b dwie trzecie salezja\u0144skich \u015bwi\u0119tych i b\u0142ogos\u0142awionych to m\u0119czennicy. Laur, wiecznie zielony, jest r\u00f3wnie\u017c znakiem chwa\u0142y, nie\u015bmiertelno\u015bci, honoru i pokoju. Razem palma i laur m\u00f3wi\u0105, \u017ce \u017cycie salezja\u0144skie przynosi owoce, gdy jest darowane: nie ma p\u0142odno\u015bci apostolskiej bez ofiary, nie ma prawdziwej chwa\u0142y bez wierno\u015bci.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><strong><b>Girlanda z r\u00f3\u017c<\/b><\/strong><\/p>\n<p>Girlanda z r\u00f3\u017c, umieszczona na szczycie tarczy, wydaje si\u0119 nawi\u0105zywa\u0107 do s\u0142ynnego snu o pergoli z r\u00f3\u017c, tak wa\u017cnego dla zrozumienia ducha salezja\u0144skiego. We \u015bnie pi\u0119kno r\u00f3\u017c idzie w parze z cierniami: to jasny i realistyczny obraz misji. \u017bycie salezja\u0144skie jest atrakcyjne, pe\u0142ne rado\u015bci, m\u0142odo\u015bci, obietnicy; ale wi\u0105\u017ce si\u0119 r\u00f3wnie\u017c z trudem, ofiar\u0105, cierpliwo\u015bci\u0105, cierpieniem. R\u00f3\u017ce bez cierni by\u0142yby iluzj\u0105; ciernie bez r\u00f3\u017c by\u0142yby ja\u0142owym smutkiem. Ksi\u0105dz Bosko uczy, jak \u0142\u0105czy\u0107 jedno i drugie.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><strong><b>Krzy\u017c<\/b><\/strong><\/p>\n<p>Na szczycie herbu znajduje si\u0119 krzy\u017c. Nie jako element dekoracyjny, ale jako ukryte centrum ca\u0142ej misji. Promieniuj\u0105cy krzy\u017c zast\u0119puje pocz\u0105tkowo przewidzian\u0105 gwiazd\u0119 na szczycie tarczy i ukierunkowuje ca\u0142y obraz na Chrystusa. Wychowanie salezja\u0144skie, mi\u0142o\u015b\u0107 do m\u0142odzie\u017cy, nadzieja, wiara, \u0142agodno\u015b\u0107 \u015bw. Franciszka Salezego, wznoszenie si\u0119 ku \u015bwi\u0119to\u015bci: wszystko znajduje sw\u00f3j sens w krzy\u017cu Pana, \u017ar\u00f3dle zbawienia i mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><strong><b>Motto: \u201eDa mihi animas, cetera tolle\u201d<\/b><\/strong><\/p>\n<p>W Ksi\u0119dze Rodzaju, rozdz. 14, mowa jest o walce sojuszu czterech kr\u00f3l\u00f3w przeciwko pi\u0119ciu innym kr\u00f3lom. Pierwsi pokonali drugich i zabrali dobra oraz ludzi, a w\u015br\u00f3d nich tak\u017ce Lota, syna brata Abrama, i jego dobra, poniewa\u017c mieszka\u0142 on w Sodomie, w kr\u00f3lestwie Bery. Abram wyda\u0142 wojn\u0119 pi\u0119ciu kr\u00f3lom i odzyska\u0142 Lota oraz jego dom. W drodze powrotnej Bera, pokonany kr\u00f3l Sodomy, poprosi\u0142 Abrama tymi s\u0142owami: \u201eDa mihi animas, cetera tolle\u201d (Daj mi ludzi; dobra we\u017a dla siebie). A Abram zapewni\u0142 go, \u017ce nie zatrzyma niczego, co nie nale\u017cy do niego. W chrze\u015bcija\u0144skim czytaniu duchowym te s\u0142owa ulegaj\u0105 przemienieniu: nie s\u0105 ju\u017c interesown\u0105 pro\u015bb\u0105 o posiadanie, ale apostolskim wo\u0142aniem kogo\u015b, kto pragnie zbawienia dusz.<\/p>\n<p>Zdanie to przypisuje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c \u015bw. Franciszkowi Salezemu, ale nie pojawia si\u0119 ono w jego dzie\u0142ach. Przypisuje mu je bp Jean-Pierre Camus w ksia\u017cce <em><i>Duch \u015bw. Franciszka Salezego<\/i><\/em>, gdzie \u015bwi\u0119ty przedstawiony jest jako ca\u0142kowicie nastawiony na nawracanie dusz.<\/p>\n<p>To samo wyra\u017cenie pojawia si\u0119 nast\u0119pnie u \u015bw. J\u00f3zefa Cafasso, w literaturze duchowej duchowie\u0144stwa, w <em><i>Forma Cleri<\/i><\/em> i w <em><i>Regula Cleri,<\/i><\/em> ksi\u0105\u017cce, kt\u00f3rej Ksi\u0105dz Bosko cz\u0119sto u\u017cywa\u0142 do swoich codziennych medytacji. W tej tradycji motto staje si\u0119 modlitw\u0105: \u201ePanie, kt\u00f3ry mi\u0142ujesz dusze, daj mi swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, abym m\u00f3g\u0142 z \u017carliwo\u015bci\u0105 powiedzie\u0107: daj mi dusze, reszt\u0119 zabierz\u201d.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>W ten spos\u00f3b mo\u017cna zrozumie\u0107, dlaczego Ksi\u0105dz Bosko chcia\u0142 go w herbie. <em><i>Da mihi animas, cetera tolle<\/i><\/em> to nie jest zdanie do kontemplowania z daleka. To program \u017cycia. Prosi o postawienie w centrum ludzi, ich zbawienia, ich godno\u015bci, ich wiecznego przeznaczenia. Prosi o zrelatywizowanie ca\u0142ej reszty: presti\u017cu, wygody, interes\u00f3w, bezpiecze\u0144stwa, a nawet samego siebie.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>W 1934 roku podj\u0119to r\u00f3wnie\u017c pr\u00f3b\u0119 unowocze\u015bnienia niekt\u00f3rych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w herbu. Pomy\u015blano o bardziej zaokr\u0105glonym kszta\u0142cie tarczy, o b\u0142\u0119kitnym polu, o figurach oddanych w kolorach bli\u017cszych rzeczywisto\u015bci. Kometa przybra\u0142a \u017c\u00f3\u0142tawy odcie\u0144 i bardziej wyd\u0142u\u017cony koniec. Palma i laur, zamiast otacza\u0107 tarcz\u0119, zosta\u0142y pomy\u015blane jako podpora. Girlanda z r\u00f3\u017c zosta\u0142a zast\u0105piona dwiema girlandami z li\u015bci d\u0119bu; promieniuj\u0105cy krzy\u017c \u0142aci\u0144ski z tr\u00f3jlistnymi zako\u0144czeniami ust\u0105pi\u0142 miejsca wi\u0119kszemu krzy\u017cowi \u0142aci\u0144skiemu z naci\u0119ciami; obramowanie zaakcentowa\u0142o elementy barokowe. R\u00f3wnie\u017c motto pozosta\u0142o na powiewaj\u0105cej wst\u0105\u017cce. By\u0142a to aktualizacja graficzna, a nie zmiana istoty.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Po ponad stuleciu herb salezja\u0144ski nadal przemawia. By\u0107 mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce nie zrodzi\u0142 si\u0119 z troski estetycznej samej w sobie, ale z duchowej intuicji. Spotykaj\u0105 si\u0119 w nim wiara, kt\u00f3ra o\u015bwieca, nadzieja, kt\u00f3ra zakotwicza, mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra p\u0142onie; \u015bw. Franciszek Salezy i Ksi\u0105dz Bosko; pami\u0119\u0107 o pocz\u0105tkach i wznoszenie si\u0119 ku \u015bwi\u0119to\u015bci; ofiara i nagroda; r\u00f3\u017ce i ciernie; krzy\u017c i misja.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Patrze\u0107 na niego to odnajdywa\u0107, w prostej i g\u0119stej formie, serce powo\u0142ania salezja\u0144skiego: nale\u017ce\u0107 do Boga dla m\u0142odzie\u017cy i szuka\u0107 dusz, pozwalaj\u0105c, by ca\u0142a reszta zesz\u0142a na dalszy plan. Ksi\u0105dz Bosko to zrozumia\u0142 i tym \u017cy\u0142. Dlatego do dzi\u015b jego herb nie jest tylko znakiem rozpoznawczym. Jest przekazem.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>S\u0105 obrazy, kt\u00f3re nie ograniczaj\u0105 si\u0119 do reprezentowania instytucji: opowiadaj\u0105 o niej, wyja\u015bniaj\u0105 j\u0105, strzeg\u0105&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":54385,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":0,"footnotes":""},"categories":[147],"tags":[1718,1760,2576,1820,1958],"class_list":["post-54397","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-dobra-prasa","tag-charyzmat-salezjanski","tag-kreatywnosc-salezjanska","tag-ksiadz-bosko","tag-laska","tag-salezjanie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/54397","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=54397"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/54397\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":54398,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/54397\/revisions\/54398"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/54385"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=54397"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=54397"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=54397"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}