{"id":4963,"date":"2023-01-24T15:18:42","date_gmt":"2023-01-24T15:18:42","guid":{"rendered":"https:\/\/exciting-knuth.178-32-140-152.plesk.page\/bez-kategorii\/san-francesco-di-sales-vita-1-8-2\/"},"modified":"2026-03-26T07:47:11","modified_gmt":"2026-03-26T07:47:11","slug":"swiety-franciszek-salezy-zycie-1-8","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/nasi-swieci\/swiety-franciszek-salezy-zycie-1-8\/","title":{"rendered":"\u015awi\u0119ty Franciszek Salezy. \u017bycie (1\/8)"},"content":{"rendered":"\n

<\/i><\/span>\u017bYCIE \u015aWI\u0118TEGO FRANCISZKA SALEZEGO (1\/8) <\/h2>\n\n\n\n

1. Wczesne lata<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Franciszek rodzi si\u0119 w zamku nale\u017c\u0105cym do jego rodziny w Thorens<\/a> (oko\u0142o 20 km od Annecy). Jest wcze\u015bniakiem, rodzi si\u0119 przed \u00f3smym miesi\u0105cem ci\u0105\u017cy i „to by\u0142 cud, \u017ce przy tak niebezpiecznym porodzie jego matka nie straci\u0142a \u017cycia”. Jest najstarszym z o\u015bmiorga dzieci. Matka, Francesca de Sionnaz, ma zaledwie 15 lat, podczas gdy ojciec, pan de Boisy, ma 43 lata! W tamtych czasach ma\u0142\u017ce\u0144stwo w\u015br\u00f3d szlachty, by\u0142o szans\u0105 na wspinanie si\u0119 po drabinie spo\u0142ecznej (po\u0142\u0105czenie tytu\u0142\u00f3w szlacheckich, ziem, zamk\u00f3w…). Reszta, w tym mi\u0142o\u015b\u0107, schodzi\u0142a na dalszy plan!<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"\"
                                 Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Maurycego w Thorens, Francja<\/figcaption><\/figure>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Zostaje ochrzczony w ma\u0142ym ko\u015bci\u00f3\u0142ku \u015bw. Maurycego w Thorens<\/a>. Franciszek po latach wybierze ten skromny ko\u015bci\u00f3\u0142ek na miejsce swojej konsekracji biskupiej (8 grudnia 1602).
Swoje wczesne lata Franciszek sp\u0119dza z trzema kuzynami, mieszkaj\u0105cymi w tym samym zamku: razem z nimi bawi si\u0119 i kontempluje wspania\u0142\u0105 natur\u0119, kt\u00f3ra go otacza i kt\u00f3ra staje si\u0119 dla niego wielk\u0105 ksi\u0119g\u0105, z kt\u00f3rej zaczerpnie tysi\u0105ce przyk\u0142ad\u00f3w do swoich dzie\u0142. Wychowanie, jakie otrzymuje od rodzic\u00f3w, jest wyra\u017anie katolickie. \u201eTrzeba zawsze my\u015ble\u0107 o Bogu i by\u0107 Mu oddanym\u201d – powtarza ojciec a Franciszek bierze sobie te s\u0142owa do serca. Rodzice bior\u0105 czynny udzia\u0142 w \u017cyciu parafialnym i uczciwie traktuj\u0105 pracownik\u00f3w, a w razie potrzeby umiej\u0105 wykaza\u0107 si\u0119 hojno\u015bci\u0105. Najwcze\u015bniejsze wspomnienia Franciszka dotycz\u0105 nie tylko pi\u0119kna wspania\u0142ej przyrody, kt\u00f3ra go otacza\u0142a, ale r\u00f3wnie\u017c scen zniszczenia i \u015bmierci spowodowanych bratob\u00f3jczymi wojnami w imi\u0119 Ewangelii.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Nadchodzi czas edukacji szkolnej: Franciszek opuszcza dom i udaje si\u0119 do szko\u0142y z internatem najpierw w La Roche<\/a> na oko\u0142o dwa lata, a nast\u0119pnie na trzy lata do Annecy<\/a>, w towarzystwie swoich kuzyn\u00f3w. Czas ten naznaczony jest kilkoma wa\u017cnymi faktami:
            – w ko\u015bciele \u015bw. Dominika (obecnie ko\u015bciele \u015bw. Maurycego)<\/a> przyjmuje Pierwsz\u0105 Komuni\u0119 \u015awi\u0119t\u0105 i Bierzmowanie i odt\u0105d cz\u0119sto przyjmuje Komuni\u0119 \u015awi\u0119t\u0105;
            – zapisuje si\u0119 do bractwa r\u00f3\u017ca\u0144cowego i odt\u0105d odmawia r\u00f3\u017caniec codziennie;
            – prosi o przyj\u0119cie tonsury: ojciec udziela mu zgody, gdy\u017c ten krok nie oznacza rozpocz\u0119cia kariery ko\u015bcielnej.
Franciszek by\u0142 normalnym, ucz\u0105cym si\u0119, pos\u0142usznym ch\u0142opcem z charakterystyczn\u0105 cech\u0105: „nigdy z nikogo si\u0119 nie nabija\u0142!”.
Franciszek nauczy\u0142 si\u0119 ju\u017c wszystkiego, czego m\u00f3g\u0142 w Sabaudii<\/a>. I tak w 1578 roku, wraz z nieod\u0142\u0105cznymi kuzynami i pod czujnym okiem wychowawcy D\u00e9age’a, wyrusza do Pary\u017ca<\/a>, gdzie pozostanie na kolejne dziesi\u0119\u0107 lat, b\u0119d\u0105c uczniem Kolegium Clermont<\/a>, prowadzonego przez jezuit\u00f3w.

2. Wa\u017cnych dziesi\u0119\u0107 lat: 1578-1588
<\/strong>Plan zaj\u0119\u0107 w Kolegium jest surowy, a nakazy religijne r\u00f3wnie wymagaj\u0105ce. W tych latach Franciszek uczy si\u0119 \u0142aciny, greki, hebrajskiego, zapoznaje z klasykami i doskonali sw\u00f3j francuski. Ma znakomitych nauczycieli.
W wolnym czasie odwiedza wysoko postawione kr\u0119gi, ma swobodny dost\u0119p do dworu, doskonali si\u0119 w sztukach uprawianych przez szlacht\u0119 i bierze udzia\u0142 w kursach teologii na Sorbonie<\/a>. W szczeg\u00f3lno\u015bci s\u0142ucha Komentarza do Pie\u015bni nad Pie\u015bniami o. G\u00e9n\u00e9brarda, co stanowi dla Franciszka wstrz\u0105s: odkrywa bowiem w alegorii mi\u0142o\u015bci m\u0119\u017cczyzny do kobiety pasj\u0119 Boga do ludzko\u015bci. Czuje si\u0119 kochany przez Boga! Ale jednocze\u015bnie dojrzewa w jego umy\u015ble przekonanie, \u017ce jest z tej mi\u0142o\u015bci wykluczony. Czuje si\u0119 przekl\u0119ty! Wpada w kryzys i przez sze\u015b\u0107 tygodni nie \u015bpi, nie je, p\u0142acze, choruje. Wychodzi z tego stanu, powierzaj\u0105c si\u0119 Matce Bo\u017cej w ko\u015bciele St Etienne des Gr\u00e8s<\/a> w akcie heroicznego oddania si\u0119 Bo\u017cemu mi\u0142osierdziu i dobroci. Recytuje Salve Regina i pokusa znika.
Wreszcie, po zdaniu egzamin\u00f3w ko\u0144cowych, mo\u017ce opu\u015bci\u0107 Pary\u017c, nie bez \u017calu. C\u00f3\u017c za szcz\u0119\u015bliwy moment, kiedy Franciszek powraca do domu i ponownie spotyka si\u0119 z rodzicami, bra\u0107mi i siostrami, kt\u00f3rzy w mi\u0119dzyczasie przyszli na \u015bwiat ku uciesze rodziny.
Chwile beztroskiej weso\u0142o\u015bci trwaj\u0105 tylko kilka miesi\u0119cy, bo Franciszek musi zn\u00f3w wyjecha\u0107, by zrealizowa\u0107 „marzenie taty”: sta\u0107 si\u0119 wielkim specjalist\u0105 w dziedzinie prawa.

3. Lata padewskie: 1588-1591
<\/strong>S\u0105 to lata decyduj\u0105ce dla Franciszka na p\u0142aszczy\u017anie ludzkiej, kulturowej i duchowej.
Padwa<\/a> to stolica w\u0142oskiego renesansu z tysi\u0105cami student\u00f3w z ca\u0142ej Europy: na wydzia\u0142ach uniwersytetu pracuj\u0105 najs\u0142ynniejsi nauczyciele, najlepsze umys\u0142y tamtych czas\u00f3w.
Franciszek studiuje tu prawo i jednocze\u015bnie pog\u0142\u0119bia teologi\u0119, czyta Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a i oddaje si\u0119 w r\u0119ce m\u0105drego przewodnika duchowego, jezuity o. Possevino<\/a>. Prawdopodobnie z powodu duru brzusznego bardzo ci\u0119\u017cko choruje, wydaje si\u0119 by\u0107 bliski \u015bmierci; przyjmuje sakramenty i sporz\u0105dza testament: „Moje cia\u0142o, gdy wyga\u015bnie, oddajcie studentom medycyny”. Tak wielki by\u0142 w\u00f3wczas zapa\u0142 do nauki i pragnienie poznania ludzkiego cia\u0142a, \u017ce studenci medycyny, nie mog\u0105c pozyska\u0107 zw\u0142ok, wykopywali je na cmentarzu!
Testament Franciszka jest wa\u017cny, poniewa\u017c m\u00f3wi o \u017cywionej przez ca\u0142e \u017cycie wra\u017cliwo\u015bci na kultur\u0119 i innowacje naukowe, typowe dla renesansu.
Zdrowieje, ko\u0144czy studia z doskona\u0142ymi wynikami 5 wrze\u015bnia 1591 r. i opuszcza Padw\u0119 jako \u201eabsolwent z najlepszymi ocenami in utroque<\/em>” (prawo cywilne i ko\u015bcielne). Jego ojciec jest z niego dumny.

4. W kierunku kap\u0142a\u0144stwa: 1593 r.
<\/strong>W sercu Franciszka s\u0105 inne marzenia, dalekie od marze\u0144 ojca, ale jak mu o tym powiedzie\u0107? Pan de Boisy pok\u0142ada wszystkie swoje nadzieje we Franciszku!
Franciszek zostaje mianowany prepozytem<\/a>katedry w Annecy<\/a>. Nosz\u0105c tak zaszczytny tytu\u0142 spotyka si\u0119 z ojcem, aby powiedzie\u0107 mu o swoim zamiarze wkroczenia na drog\u0119 kap\u0142a\u0144stwa. By\u0142a to ostra i jednocze\u015bnie zrozumia\u0142a konfrontacja.
„My\u015bla\u0142em i mia\u0142em nadziej\u0119, \u017ce b\u0119dziecie podpor\u0105 mojej staro\u015bci i ca\u0142ej rodziny… Nie podzielam waszych zamiar\u00f3w, ale nie odmawiam wam mojego b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa” – zako\u0144czy\u0142 ojciec.
Droga do kap\u0142a\u0144stwa jest zatem otwarta: w ci\u0105gu kilku miesi\u0119cy Franciszek otrzymuje \u015bwi\u0119cenia mniejsze, subdiakonat, diakonat i wreszcie, 18 grudnia, \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Przygotowuje si\u0119 trzy dni, by 21 grudnia odprawi\u0107 swoj\u0105 pierwsz\u0105 msz\u0119.
Kilka dni po Bo\u017cym Narodzeniu Franciszek Salezy mo\u017ce oficjalnie pe\u0142ni\u0107 funkcj\u0119 proboszcza katedry i z tej okazji wyg\u0142asza jedno ze swoich najs\u0142ynniejszych przem\u00f3wie\u0144<\/a>, wyj\u0105tkowe kazanie. Mo\u017cna ju\u017c wyczu\u0107 \u017carliwo\u015b\u0107 i gorliwo\u015b\u0107 proboszcza, zgodn\u0105 z tym, co Sob\u00f3r Trydencki<\/a> wskaza\u0142 jako drog\u0119 reformy.
<\/p>\n\n\n\n

\n
\n

5. Misjonarz w Chiable: 1594-1598<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Chiablese<\/a> to terytorium granicz\u0105ce z jeziorem Genewskim<\/a>. Kap\u0142ani w tym rejonie Sabaudii zostali wyp\u0119dzeni przez kalwin\u00f3w<\/a> z Genewy i ko\u015bcio\u0142y zosta\u0142y bez duszpasterzy. Jednak teraz, w 1594 roku, ksi\u0105\u017c\u0119 Karol Emmanuel<\/a> odzyskuje te ziemie i nak\u0142ania biskupa Annecy do wys\u0142ania nowych misjonarzy. Propozycja z\u0142o\u017cona jest duchowie\u0144stwu, ale nikt nie ma odwagi wyruszy\u0107 na tak nieprzyjazne ziemie, ryzykuj\u0105c \u017cyciem. Jedynie Franciszek deklaruje swoj\u0105 gotowo\u015b\u0107 i 14 wrze\u015bnia, wraz ze swoim kuzynem Ludwikiem, wyrusza na t\u0119 misj\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Zamieszkuje w zamku Alling\u00f3w<\/a>, gdzie nad jego bezpiecze\u0144stwem czuwa baron Hermanance. Codziennie rano, po mszy, wyrusza na spotkanie szlachty z Thonon<\/a>. W niedziele g\u0142osi kazania w ko\u015bciele \u015bw. Hipolita<\/a>, ale wiernych jest niewielu.<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"
                                 Kaplica w Ch\u00e2teau des Allinges, Francja<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Postanawia wi\u0119c pisa\u0107 i zleca drukowanie swoich kaza\u0144: wywiesza je w miejscach publicznych i podsuwa pod drzwi katolik\u00f3w i protestant\u00f3w.
Jego wzorem jest Jezus na ulicach Palestyny: Franciszka inspiruje Jego \u0142agodno\u015b\u0107 i dobro\u0107, Jego otwarto\u015b\u0107 i szczero\u015b\u0107. Nie brakuje wrogo\u015bci i zamkni\u0119cia, ale przychodz\u0105 te\u017c „pierwsze k\u0142osy zbo\u017ca”, pierwsze nawr\u00f3cenia.
Jest surowy i nieugi\u0119ty wobec b\u0142\u0119du i tych, kt\u00f3rzy szerz\u0105 herezj\u0119, jednocze\u015bnie jednak wykazuje nieograniczon\u0105 cierpliwo\u015b\u0107 wobec wszystkich, kt\u00f3rych uwa\u017ca za ofiary heretyckich teorii.
\u00a0„Uwielbiam kazania opieraj\u0105ce si\u0119\u00a0bardziej na mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego ni\u017c na oburzeniu, nawet wobec hugenot\u00f3w, kt\u00f3rych trzeba traktowa\u0107 z wielkim wsp\u00f3\u0142czuciem, nie schlebiaj\u0105c im, ale ubolewaj\u0105c\u00a0nad nimi”. Duch salezja\u0144ski wydaje si\u0119 koncentrowa\u0107 w tym sformu\u0142owaniu Franciszka: „Prawda, kt\u00f3ra nie jest mi\u0142osierna, wyp\u0142ywa z mi\u0142osierdzia, kt\u00f3re nie jest prawdziwe<\/strong>„.
Z tego niezwyk\u0142ego okresu gorliwo\u015bci, dobroci i odwagi Franciszka warto jeszcze przypomnie\u0107 inicjatyw\u0119 odprawienia trzech Mszy \u015bw. w Bo\u017ce Narodzenie<\/strong> w ko\u015bciele \u015bw. Hipolita w 1596 roku.
Jednak inicjatyw\u0105, kt\u00f3ra najbardziej przyczyni\u0142a si\u0119 do usuni\u0119cia herezji z terytorium Chiablese, by\u0142y 40-godzinne nabo\u017ce\u0144stwa (Quarantore)<\/strong>, promowane i wspierane przez nowego wsp\u00f3\u0142pracownika Franciszka, ojca Cherubina de la Maurienne. W 1597 roku odprawiono je w Annemasse<\/a>, na obrze\u017cach Genewy.
W nast\u0119pnym roku nabo\u017ce\u0144stwa Quarantore odby\u0142y si\u0119 w Thonon (pocz\u0105tek pa\u017adziernika 1598).
Pod koniec roku Franciszek musi opu\u015bci\u0107 „misj\u0119” i pojecha\u0107 do Rzymu<\/a>, by zaj\u0105\u0107 si\u0119 r\u00f3\u017cnymi problemami diecezji.
W Rzymie nawi\u0105zuje wa\u017cne przyja\u017anie (Bellarmio<\/a>, Baronio<\/a>, Ancina<\/a>…) oraz poznaje ksi\u0119\u017cy z Oratorium \u015bw. Filipa Neri<\/a> i zachwyca si\u0119 ich podej\u015bciem.
Jedzie do Loreto<\/a>, nast\u0119pnie statkiem p\u0142ynie a\u017c do Wenecji<\/a>; zatrzymuje si\u0119 w Bolonii<\/a> i Turynie<\/a>, gdzie rozmawia z ksi\u0119ciem o rozporz\u0105dzeniach papie\u017ca w sprawie parafii diecezji. Wreszcie przyje\u017cd\u017ca do Annecy.
W 1602 r. ponownie udaje si\u0119 do Pary\u017ca, aby negocjowa\u0107 z nuncjuszem i kr\u00f3lem delikatne kwestie dyplomatyczne dotycz\u0105ce diecezji i stosunk\u00f3w z kalwinami. Zatrzymuje si\u0119 tutaj na dziewi\u0119\u0107 d\u0142ugich miesi\u0119cy, nast\u0119pnie wraca do domu, nie osi\u0105gn\u0105wszy zamierzonych rezultat\u00f3w. Podczas gdy wynik dyplomatyczny negocjacji jest raczej znikomy, to bardzo bogate i wa\u017cne s\u0105 za to korzy\u015bci na planie duchowym i ludzkim, kt\u00f3ry Franciszek czerpie z pobytu.
Decyduj\u0105ce dla \u017cycia Franciszka jest spotkanie ze s\u0142ynnym „Ko\u0142em Madame Acarie<\/a>\u201d, rodzajem duchowego centrum, w kt\u00f3rym czyta si\u0119 dzie\u0142a \u015bw. Teresy z Avila<\/a> i \u015bw. Jana od Krzy\u017ca<\/a>. Dzi\u0119ki temu ruchowi duchowemu we Francji zostanie wprowadzony zreformowany zakon karmelita\u0144ski.
W drodze powrotnej Franciszek otrzymuje wiadomo\u015b\u0107 o \u015bmierci swojego drogiego biskupa.

6. Franciszek, biskup Genewy: 1602 – 1622
<\/strong>8 grudnia 1602 roku w ma\u0142ym ko\u015bciele w Thorens Franciszek zostaje konsekrowany na biskupa i pozostaje na czele swojej diecezji przez dwadzie\u015bcia kolejnych lat. „W tym dniu B\u00f3g zabra\u0142 mnie, aby wzi\u0105\u0107 mnie dla siebie i nast\u0119pnie w ten spos\u00f3b ofiarowa\u0107 ludziom, co oznacza, \u017ce przekszta\u0142ci\u0142 mnie z tego, czym by\u0142em dla siebie, w to, czym powinienem by\u0107 dla nich.\u201d
Nale\u017cy zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na trzy wa\u017cne aspekty tego okresu:

6.1 Franciszek proboszcz
<\/strong>W tych latach Franciszek wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 gorliwo\u015bci\u0105, kt\u00f3rej przy\u015bwiecaj\u0105 s\u0142owa: „Da mihi animas”, b\u0119d\u0105ce jego drogowskazem.
\u00a0„Ksi\u0105dz jest ca\u0142y dla Boga i ca\u0142y dla ludzi” mia\u0142 zwyczaj powtarza\u0107 i jednocze\u015bnie wciela\u0142 w \u017cycie to przekonanie!
Problemy diecezji s\u0105 liczne i bardzo powa\u017cne: dotycz\u0105 duchowie\u0144stwa, klasztor\u00f3w, kszta\u0142cenia przysz\u0142ych duszpasterzy, nieistniej\u0105cego seminarium, katechezy, braku \u015brodk\u00f3w finansowych.
Franciszek natychmiast rozpoczyna seri\u0119 wizyt, trwaj\u0105c\u0105 5-6 lat, w ponad czterystu parafiach – rozmawia z ksi\u0119\u017cmi, pociesza, dodaje otuchy, rozwi\u0105zuje najbardziej dra\u017cliwe problemy, g\u0142osi kazania, udziela sakramentu bierzmowania m\u0142odzie\u017cy lub przysz\u0142ym ma\u0142\u017conkom, odprawia \u015bluby…
Aby zaradzi\u0107 niewiedzy duchowie\u0144stwa, wyk\u0142ada teologi\u0119 w swoim domu, co roku gromadzi swoich ksi\u0119\u017cy na synodzie, wyg\u0142asza kazania… Przez kilka lat uczy swoich kanonik\u00f3w wielu przedmiot\u00f3w teologicznych w Annecy i dyktuje im lekcje po \u0142acinie.
Wielu aspirowa\u0142o do \u017cycia zakonnego lub kap\u0142a\u0144stwa: nie brakowa\u0142o powo\u0142a\u0144, bardzo cz\u0119sto brakowa\u0142o natomiast prawdziwego powo\u0142ania!
Pisze broszur\u0119 Ostrze\u017cenia dla spowiednik\u00f3w<\/em> \u2013 klejnot pasterskiej gorliwo\u015bci, gdzie przeplataj\u0105 si\u0119 doktryna, osobiste do\u015bwiadczenie, rady….
Odwiedza liczne klasztory w diecezji: niekt\u00f3re zamyka, zak\u0142ada nowe, w innych przenosi personel.
Do ko\u0144ca walczy o posiadanie seminarium: brakuje funduszy z powodu egoizmu Rycerzy \u015bw. \u0141azarza i \u015bw. Maurycego, kt\u00f3rzy wstrzymywali dochody nale\u017cne diecezji.
Dominuj\u0105c\u0105 cech\u0105 Franciszka proboszcza jest umiej\u0119tno\u015b\u0107 towarzyszenia ludziom. „Kierowanie pojedynczymi duszami to wysi\u0142ek, kt\u00f3ry jednak sprawia, \u017ce cz\u0142owiek czuje si\u0119 lekko \u2013 to tak jak wysi\u0142ek rolnik\u00f3w zbieraj\u0105cych zbo\u017ce i winogron, kt\u00f3rzy nigdy nie s\u0105 tak szcz\u0119\u015bliwi, jak wtedy, gdy maj\u0105 du\u017co pracy i du\u017ce zbiory do niesienia”.
Cechy charakterystyczne tej zindywidualizowanej edukacji:
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Bogactwo cz\u0142owiecze\u0144stwa: „My\u015bl\u0119, \u017ce nie ma na \u015bwiecie dusz, kt\u00f3re by kocha\u0142y serdeczniej i czulej, \u0142atwiej rzecz ujmuj\u0105c \u2013 bardziej mi\u0142osiernie ni\u017c ja, bo B\u00f3g chcia\u0142 tak uczyni\u0107 moje serce”.
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Ojciec i brat: potrafi by\u0107 bardzo wymagaj\u0105cy, ale zawsze zachowuj\u0105c \u0142agodno\u015b\u0107 i spok\u00f3j. Nie obni\u017ca stawki: wystarczy przeczyta\u0107 pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Filotei, by zda\u0107 sobie z tego spraw\u0119.
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Roztropno\u015b\u0107 i konkretno\u015b\u0107: „W tej ci\u0105\u017cy zachowaj du\u017c\u0105 ostro\u017cno\u015b\u0107… je\u015bli zm\u0119czy ci\u0119 kl\u0119czenie, usi\u0105d\u017a, a je\u015bli nie masz do\u015b\u0107 uwagi, by modli\u0107 si\u0119 przez p\u00f3\u0142 godziny, m\u00f3dl si\u0119 tylko przez kwadrans…” (Madame de la Fl\u00e9ch\u00e8re).
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Zmys\u0142 Bo\u017cy: „Trzeba wszystko robi\u0107 z mi\u0142o\u015bci, a nic na si\u0142\u0119; trzeba bardziej kocha\u0107 pos\u0142usze\u0144stwo ni\u017c obawia\u0107 si\u0119 niepos\u0142usze\u0144stwa”. „B\u00f3g niech b\u0119dzie Bogiem twego serca”.
Franciszek zosta\u0142 nazwany najprawdziwsz\u0105 kopi\u0105 Jezusa na ziemi (\u015bw. Wincenty de Paul<\/a>)

6.2 Franciszek pisarz:
<\/strong>Mimo zobowi\u0105za\u0144 zwi\u0105zanych z pe\u0142nieniem funkcji biskupa, Franciszek znajduje czas na pisanie. Czego? Tysi\u0119cy list\u00f3w do ludzi prosz\u0105cych o jego duchowe przewodnictwo, do nowo za\u0142o\u017conych klasztor\u00f3w wizytek, do wybitnych cz\u0142onk\u00f3w szlachty lub Ko\u015bcio\u0142a, podejmuj\u0105c pr\u00f3by rozwi\u0105zania problem\u00f3w, do rodziny i przyjaci\u00f3\u0142.
W 1608 roku ukazuje si\u0119 Wprowadzenie do \u017cycia pobo\u017cnego<\/em>: jest to najbardziej znane pismo Franciszka.
„Prawdziwego pochodzenia i przygotowania Wprowadzenia do \u017cycia pobo\u017cnego<\/em> czy Filotei<\/em> szuka\u0107 nale\u017cy w charakterze, w geniuszu, ale przede wszystkim w sercu Franciszka Salezego\u201d: tak we wst\u0119pie do wydania krytycznego z Annecy pisze ks. Machey, cz\u0142owiek, kt\u00f3ry po\u015bwi\u0119ci\u0142 swoje \u017cycie badaniu dzie\u0142 \u015awi\u0119tego.
W przedmowie widnieje data 8 sierpnia 1608 r.
Ksi\u0105\u017cka ta spotka\u0142a si\u0119 z entuzjastycznym przyj\u0119ciem.
Chantal<\/a> m\u00f3wi o tej ksi\u0105\u017cce jako o „ksi\u0105\u017cce podyktowanej przez Ducha \u015awi\u0119tego”. W ci\u0105gu 400 lat swojego istnienia ksi\u0105\u017cka mia\u0142a ponad 1300 wyda\u0144 w milionowych nak\u0142adach i zosta\u0142a prze\u0142o\u017cona na wszystkie j\u0119zyki \u015bwiata.
Cztery wieki p\u00f3\u017aniej dzie\u0142o to wci\u0105\u017c zachowuje sw\u00f3j urok i aktualno\u015b\u0107.

W 1616 roku ukaza\u0142o si\u0119 kolejne pismo Franciszka: Traktat o mi\u0142o\u015bci Bo\u017cej<\/em>, jego arcydzie\u0142o, napisane dla tych, kt\u00f3rzy chc\u0105 d\u0105\u017cy\u0107 ku szczytom! Prowadzi ich z m\u0105dro\u015bci\u0105 i do\u015bwiadczeniem do \u017cycia w ca\u0142kowitym oddaniu wobec woli Bo\u017cej a\u017c do miejsca „gdzie spotykaj\u0105 si\u0119 oblubie\u0144cy!”, czyli na Golgot\u0119. Tylko \u015bwi\u0119ci wiedz\u0105, jak prowadzi\u0107 do \u015bwi\u0119to\u015bci.

6.3 Franciszek za\u0142o\u017cyciel
<\/strong>W 1604 roku Franciszek udaje si\u0119 do Dijon<\/a>, by g\u0142osi\u0107 kazania wielkopostne<\/a>, zaproszony przez arcybiskupa Bourges<\/a>, Andre Fremyota. Od pierwszych dni uderza go uwaga i pobo\u017cne zachowanie obecnej tam damy. To baronowa Joanna Franciszka Fremyot, siostra arcybiskupa.
Od roku 1604, w kt\u00f3rym Joanna spotka\u0142a si\u0119 z Franciszkiem, do roku 1610, w kt\u00f3rym wst\u0105pi\u0142a do nowicjatu w Annecy, dwoje \u015bwi\u0119tych spotyka si\u0119 cztery lub pi\u0119\u0107 razy, za ka\u017cdym razem na tydzie\u0144 lub dziesi\u0119\u0107 dni. Spotkania o\u017cywia obecno\u015b\u0107 r\u00f3\u017cnych os\u00f3b z rodziny (matki, siostry Franciszka) lub przyjaci\u00f3\u0142ek (pani Brulart, opatki z Puy d’Orbe…).
Joanna chcia\u0142aby pod\u0105\u017ca\u0107\u00a0szybciej, ale Franciszek post\u0119puje ostro\u017cnie.
Stopniowo r\u00f3\u017cne w\u0119z\u0142y si\u0119\u00a0rozlu\u017aniaj\u0105, pojawia si\u0119 zgoda, ro\u015bnie pogoda ducha i spok\u00f3j, a to pozwala na lepsze rozwi\u0105zanie problem\u00f3w.
B\u00f3g zaw\u0142adn\u0105\u0142 jej sercem i uczyni\u0142 z niej kobiet\u0119 gotow\u0105 odda\u0107 za Niego \u017cycie. Jej d\u0142ugo wyczekiwane marzenie spe\u0142ni\u0142o si\u0119 6 czerwca 1610 roku: historyczny dzie\u0144! Joanna i jej dwie przyjaci\u00f3\u0142ki (Jacqueline Favre i Charlotte de Br\u00e9chard) wchodz\u0105 do ma\u0142ego domu, „la Galerie”<\/a>, i rozpoczynaj\u0105 rok nowicjatu.
6 czerwca nast\u0119pnego roku z\u0142o\u017cyli na r\u0119ce Franciszka swoje pierwsze trzy profesje. Tymczasem inne kobiety prosz\u0105 o przyj\u0119cie. Takie s\u0105 pocz\u0105tki rodziny zakonnej zainspirowanej Nawiedzeniem Maryi.
Ekspansja nowego Zakonu<\/a> ma w sobie co\u015b niesamowitego. Oto kilka znacz\u0105cych liczb: od 1611 (rok za\u0142o\u017cenia) do 1622 (rok \u015bmierci Franciszka) istnia\u0142o 13 fundacji: Annecy, Lyon<\/a>, Moulins<\/a>, Grenoble<\/a>, Bourges, Pary\u017c…. Do czasu \u015bmierci Joanny w 1641 roku powsta\u0142o 87 klasztor\u00f3w, \u015brednio ponad 3 na rok! W\u015br\u00f3d nich tak\u017ce dwa w Piemoncie: w Turynie i Pinerolo<\/a>!

7. Ostatnie lata
<\/strong>Franciszek w ostatnich latach swojego \u017cycia musi dwukrotnie pokona\u0107 drog\u0119 do Pary\u017ca: s\u0105 to wa\u017cne podr\u00f3\u017ce dyplomatyczne i duchowe, jednak zarazem m\u0119cz\u0105ce, gdy\u017c Franciszek jest ju\u017c\u00a0zm\u0119czony i podupad\u0142y na zdrowiu.
S\u0142awa \u015bwi\u0119to\u015bci Franciszka jest znana w Pary\u017cu do tego stopnia, \u017ce kardyna\u0142 Henri de Gondi<\/a> my\u015bli o nim jako o swoim nast\u0119pcy i proponuje mu miejsce. Znana jest sympatyczna odpowied\u017a Franciszka: „O\u017ceni\u0142em si\u0119 z biedn\u0105 kobiet\u0105 (diecezja Annecy); nie mog\u0119 si\u0119 rozwie\u015b\u0107, aby po\u015blubi\u0107 bogat\u0105 (diecezja Pary\u017ca)!”.
W ostatnim roku \u017cycia udaje si\u0119\u00a0w kolejn\u0105 podr\u00f3\u017c do Pinerolo w Piemoncie na pro\u015bb\u0119 papie\u017ca, aby przywr\u00f3ci\u0107 pok\u00f3j w klasztorze Ojc\u00f3w Bernardyn\u00f3w (reformowanych cysters\u00f3w), kt\u00f3rzy nie mog\u0105 doj\u015b\u0107 do porozumienia w sprawie prze\u0142o\u017conego generalnego. Franciszkowi udaje si\u0119 pogodzi\u0107 umys\u0142y i serca ku ich jednomy\u015blnemu zadowoleniu.
Inne polecenie ksi\u0119cia zobowi\u0105zuje Franciszka do towarzyszenia kardyna\u0142owi Maurycemu z Sabaudii<\/a> do Awinionu<\/a> na spotkanie z kr\u00f3lem Ludwikiem XIII<\/a>.
Wracaj\u0105c, zatrzymuje si\u0119 w Lyonie w klasztorze Wizytek<\/a>. Tutaj po raz ostatni spotyka Joann\u0119 de Chantal. Jest wyczerpany, ale nadal g\u0142osi kazania, a\u017c po sam kres swojego \u017cycia, kt\u00f3ry nadchodzi 28 grudnia 1622 roku.
Franciszek umar\u0142 z marzeniem, aby wycofa\u0107 si\u0119 ze spraw diecezji i sp\u0119dzi\u0107 ostatnie lata \u017cycia w cichym klasztorze w Talloires<\/a>, nad brzegiem jeziora, pisz\u0105c swoj\u0105 ostatni\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119, Traktat o mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego<\/em>, i odmawiaj\u0105c R\u00f3\u017caniec. Jeste\u015bmy pewni, \u017ce ju\u017c napisa\u0142 t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119 przyk\u0142adem swojego \u017cycia; co do odmawiania R\u00f3\u017ca\u0144ca, obecnie nie brakuje mu ani czasu, ani spokoju.<\/p>\n\n\n\n

(ci\u0105g dalszy z poprzedniego artyku\u0142u)<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n