{"id":47736,"date":"2025-12-31T10:50:53","date_gmt":"2025-12-31T10:50:53","guid":{"rendered":"https:\/\/www.donbosco.press\/?p=47736"},"modified":"2025-12-31T21:34:28","modified_gmt":"2025-12-31T21:34:28","slug":"wyzwanie-dla-naszego-czlowieczenstwa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/przeslania-przelozonego-generalnego\/wyzwanie-dla-naszego-czlowieczenstwa\/","title":{"rendered":"Wyzwanie dla naszego cz\u0142owiecze\u0144stwa"},"content":{"rendered":"

Bogactwo, kt\u00f3re grozi za\u015blepieniem i og\u0142uszeniem
\n<\/i><\/em><\/p>\n

Przypowie\u015b\u0107 o bogaczu i ubogim \u0141azarzu, kt\u00f3r\u0105 znajdujemy w Ewangelii wed\u0142ug \u015bw. \u0141ukasza, rozdzia\u0142 16,19-31, nie jest jedynie histori\u0105 o sprawiedliwym podziale d\u00f3br materialnych. Jest to opowie\u015b\u0107, kt\u00f3ra przenika do serca kondycji ludzkiej, stawiaj\u0105c nas przed niepokoj\u0105cym pytaniem: kto naprawd\u0119 kogo posiada? Czy bogacz posiada\u0142 swoje bogactwo, czy te\u017c to bogactwo posiada\u0142o jego, zamieniaj\u0105c go w swojego niewolnika?
\nTa zmiana perspektywy otwiera przestrze\u0144 do g\u0142\u0119bokiej refleksji. Cz\u0142owiek z przypowie\u015bci nie zosta\u0142 pot\u0119piony za kradzie\u017c czy wyzysk, ale za to, \u017ce sta\u0142 si\u0119 \u015blepy i g\u0142uchy. Jego tragedia nie polega\u0142a na posiadaniu, ale na nie widzeniu i nie s\u0142yszeniu. \u017by\u0142 w \u015bwiecie sprowadzonym do jedynych wymiar\u00f3w jego domu, jego d\u00f3br, jego natychmiastowego dobrobytu. U drzwi jego domu le\u017ca\u0142 \u0141azarz, pokryty wrzodami, kt\u00f3re psy przychodzi\u0142y liza\u0107, ale ten biedak sta\u0142 si\u0119 niewidzialny, jego cichy krzyk nies\u0142yszalny.<\/p>\n

Bogactwo egzystencjalne
\n<\/b><\/strong>Kiedy m\u00f3wimy o bogactwie, natychmiast my\u015blimy o pieni\u0105dzach, dobrach materialnych, sukcesie ekonomicznym. Ale istnieje bogactwo bardziej subtelne i wszechobecne: bogactwo egzystencjalne. Jest to bogactwo tych, kt\u00f3rzy czuj\u0105 si\u0119 dobrze, kt\u00f3rzy znale\u017ali swoje miejsce komfortu, kt\u00f3rzy \u017cyj\u0105 otoczeni pozytywnymi relacjami, satysfakcjonuj\u0105cymi do\u015bwiadczeniami, uspokajaj\u0105cymi pewnikami. Jest to bogactwo funkcjonuj\u0105cej wsp\u00f3lnoty, grupy, w kt\u00f3rej czujemy si\u0119 akceptowani, \u015brodowiska, w kt\u00f3rym wszystko p\u0142ynie przyjemnie.
\nTo bogactwo egzystencjalne jest darem, bez w\u0105tpienia. S\u0142usznie jest si\u0119 nim cieszy\u0107, celebrowa\u0107 je, u\u015bwiadamia\u0107 sobie pi\u0119kno tego, co si\u0119 prze\u017cywa. Ale w\u0142a\u015bnie tutaj kryje si\u0119 najbardziej podst\u0119pne niebezpiecze\u0144stwo: zamkni\u0119cie si\u0119 w tej obfito\u015bci, przekszta\u0142cenie przestrzeni dobrobytu w z\u0142ote getto, oddzielone od otaczaj\u0105cej rzeczywisto\u015bci.
\nBogacz z przypowie\u015bci \u017cy\u0142 w ten spos\u00f3b. Niczego mu nie brakowa\u0142o, a jednak brakowa\u0142o mu wszystkiego: brakowa\u0142o mu zdolno\u015bci widzenia poza siebie, postrzegania drugiego, pozwolenia, by dotkn\u0119\u0142a go rzeczywisto\u015b\u0107, kt\u00f3ra puka\u0142a do jego drzwi. Jego bogactwo sta\u0142o si\u0119 niewidzialnym wi\u0119zieniem, z kratami z nawyku, oboj\u0119tno\u015bci i samouwielbienia.<\/p>\n

\u015alepota i g\u0142uchota komfortu
\n<\/b><\/strong>Strefa komfortu jest jednym z najbardziej niebezpiecznych poj\u0119\u0107 wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci. \u0141udzi nas, \u017ce dobrobyt jest prawem do ochrony, a nie darem do dzielenia si\u0119. Przekonuje nas, \u017ce zachowanie naszej r\u00f3wnowagi jest wa\u017cniejsze ni\u017c otwarcie si\u0119 na krzyk innych. Szepcze nam, \u017ce ju\u017c wystarczaj\u0105co zrobili\u015bmy, \u017ce mo\u017cemy wreszcie si\u0119 zrelaksowa\u0107, \u017ce inne problemy nas bezpo\u015brednio nie dotycz\u0105.
\n\u015alepota bogacza nie by\u0142a fizyczna, ale duchowa. Widzia\u0142 sw\u00f3j pa\u0142ac, swoje ubrania, sw\u00f3j zastawiony st\u00f3\u0142. Ale nie widzia\u0142 \u0141azarza. Nie dlatego, \u017ce \u0141azarz by\u0142 ukryty, ale dlatego, \u017ce bogacz rozwin\u0105\u0142 t\u0119 szczeg\u00f3ln\u0105 form\u0119 \u015blepoty, kt\u00f3ra filtruje rzeczywisto\u015b\u0107, przepuszczaj\u0105c tylko to, co potwierdza jego w\u0142asn\u0105 wizj\u0119 \u015bwiata.
\nBy\u0142a te\u017c g\u0142uchota. Tekst ujawnia t\u0119 drug\u0105 wad\u0119, gdy cz\u0142owiek, z za\u015bwiat\u00f3w, b\u0142aga Abrahama, aby pos\u0142a\u0142 kogo\u015b z umar\u0142ych, aby jego bracia us\u0142yszeli. Ale to on nie s\u0142ucha\u0142! By\u0142 g\u0142uchy na cichy krzyk ub\u00f3stwa, na to cierpienie, kt\u00f3re nie krzyczy, ale trwa, kt\u00f3re nie przeszkadza, ale istnieje, kt\u00f3re nie \u017c\u0105da, ale czeka.<\/p>\n

Wewn\u0119trzne s\u0142uchanie jako niezb\u0119dny warunek s\u0142uchania zewn\u0119trznego
\n<\/b><\/strong>Jak przezwyci\u0119\u017cy\u0107 ten podw\u00f3jny parali\u017c \u015blepoty i g\u0142uchoty? Odpowied\u017a nie le\u017cy w prostym wysi\u0142ku woli czy w programie dzia\u0142a\u0144 spo\u0142ecznych. Odpowied\u017a le\u017cy w g\u0142\u0119bszym nawr\u00f3ceniu: nie mo\u017cemy widzie\u0107 Chrystusa w ubogim, je\u015bli nie kontemplujemy Chrystusa w sobie. Nie mo\u017cemy s\u0142ucha\u0107 krzyku bezbronnych, je\u015bli nie jeste\u015bmy nastrojeni na g\u0142os Boga w naszym sercu.
\nWielcy \u015bwiadkowie mi\u0142o\u015bci \u2013 od Ksi\u0119dza Bosko do Matki Teresy z Kalkuty \u2013 nie zaczynali od socjologicznej analizy ub\u00f3stwa, ale od mistycznego do\u015bwiadczenia mi\u0142o\u015bci Boga. Ich zdolno\u015b\u0107 do widzenia, s\u0142uchania i reagowania na zewn\u0105trz rodzi\u0142a si\u0119 z intensywnego \u017cycia wewn\u0119trznego, z kontemplacji, kt\u00f3ra nie by\u0142a ucieczk\u0105 od \u015bwiata, ale przygotowaniem do spotkania ze \u015bwiatem.
\nTo jest paradoks: im g\u0142\u0119biej schodzimy w g\u0142\u0105b w\u0142asnego serca, aby rozpozna\u0107 w nim mi\u0142o\u015b\u0107 Boga, tym bardziej zyskujemy zdolno\u015b\u0107 wychodzenia poza siebie, aby spotka\u0107 drugiego. \u017bycie duchowe nie jest narcystycznym zamkni\u0119ciem si\u0119 w sobie, ale niezb\u0119dnym treningiem do rozwijania tej wra\u017cliwo\u015bci, kt\u00f3ra pozwala nam dostrzega\u0107 Chrystusa wsz\u0119dzie tam, gdzie si\u0119 objawia.<\/p>\n

Misja jako dzielenie si\u0119 bogactwem
\n<\/b><\/strong>Ka\u017cda osoba jest misj\u0105. To stwierdzenie nie oznacza, \u017ce wszyscy musimy sta\u0107 si\u0119 gorliwymi aktywistami lub anga\u017cowa\u0107 si\u0119 w wielkie projekty. Oznacza raczej, \u017ce bogactwo, kt\u00f3re otrzymali\u015bmy \u2013 materialne, kulturowe, duchowe, egzystencjalne \u2013 nie jest nasz\u0105 wy\u0142\u0105czn\u0105 w\u0142asno\u015bci\u0105, ale darem przeznaczonym do obiegu.
\nKto kocha, porusza si\u0119, wychodzi poza siebie, pozwala si\u0119 przyci\u0105gn\u0105\u0107 i sam przyci\u0105ga. Mi\u0142o\u015b\u0107 jest z natury dynamiczna: nie mo\u017cna jej gromadzi\u0107, przechowywa\u0107, zamyka\u0107 w strefie komfortu. Albo si\u0119 ni\u0105 dzielimy, albo j\u0105 tracimy. Albo j\u0105 rozprowadzamy, albo si\u0119 psuje.
\nWyzwanie polega wi\u0119c nie na rezygnacji z bogactwa egzystencjalnego, ale na posiadaniu go w inny spos\u00f3b: nie jako zazdro\u015bni w\u0142a\u015bciciele, ale jako hojni zarz\u0105dcy, nie jako ostateczni odbiorcy, ale jako kana\u0142y przekazu, nie jako punkt docelowy, ale jako punkt wyj\u015bcia do nowych dr\u00f3g dzielenia si\u0119.<\/p>\n

Kreatywna mniejszo\u015b\u0107 i znaki nadziei
\n<\/b><\/strong>W \u015bwiecie naznaczonym rosn\u0105cymi nier\u00f3wno\u015bciami i strukturaln\u0105 oboj\u0119tno\u015bci\u0105, ci, kt\u00f3rzy wybieraj\u0105, by nie sta\u0107 si\u0119 \u015blepymi i g\u0142uchymi, staj\u0105 si\u0119 koniecznie mniejszo\u015bci\u0105. Ale jest to mniejszo\u015b\u0107 tw\u00f3rcza, zdolna zapala\u0107 \u015bwiat\u0142a nadziei, nawet ma\u0142e, ale z pewno\u015bci\u0105 zara\u017aliwe.
\nNadzieja nie jest naiwnym optymizmem ani biern\u0105 rezygnacj\u0105. Nadzieja jest osob\u0105: to Chrystus, kt\u00f3ry nadal przemawia do nas przez ka\u017cdego \u0141azarza le\u017c\u0105cego u drzwi naszego istnienia. Rozpoznanie Go tam, w zniekszta\u0142conej twarzy ubogiego, w cichym krzyku wykluczonego, w ignorowanym cierpieniu bezbronnego, jest jedynym sposobem, aby nie sta\u0107 si\u0119 niewolnikami naszego bogactwa, aby nie zosta\u0107 poch\u0142oni\u0119tymi przez nasz w\u0142asny dobrobyt.
\nPrzypowie\u015b\u0107 pozostawia nas z piln\u0105 potrzeb\u0105: dzi\u015b, teraz, zanim b\u0119dzie za p\u00f3\u017ano, otworzy\u0107 oczy i uszy na otaczaj\u0105c\u0105 nas rzeczywisto\u015b\u0107. Bo jutro, po drugiej stronie, na nic si\u0119 nie zda \u017ca\u0142owanie, \u017ce si\u0119 nie widzia\u0142o i nie s\u0142ucha\u0142o.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Bogactwo, kt\u00f3re grozi za\u015blepieniem i og\u0142uszeniem Przypowie\u015b\u0107 o bogaczu i ubogim \u0141azarzu, kt\u00f3r\u0105 znajdujemy w…<\/p>\n","protected":false},"author":20,"featured_media":47729,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":43,"footnotes":""},"categories":[156],"tags":[2556,1718,2024,1724,2609,1748,1958,2030],"class_list":["post-47736","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-przeslania-przelozonego-generalnego","tag-bog","tag-charyzmat-salezjanski","tag-cnoty","tag-milosc-blizniego","tag-nasi-przewodnicy","tag-rady","tag-salezjanie","tag-zycie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/47736","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/20"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=47736"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/47736\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":47743,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/47736\/revisions\/47743"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/47729"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=47736"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=47736"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=47736"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}