{"id":47589,"date":"2025-12-16T08:54:25","date_gmt":"2025-12-16T08:54:25","guid":{"rendered":"https:\/\/www.donbosco.press\/?p=47589"},"modified":"2025-12-16T08:56:49","modified_gmt":"2025-12-16T08:56:49","slug":"przyszedlem-aby-sluzyc-i-dac-zycie-rodolfa-lunkenbeina-1939-1976","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/nasi-swieci\/przyszedlem-aby-sluzyc-i-dac-zycie-rodolfa-lunkenbeina-1939-1976\/","title":{"rendered":"\u201ePrzyszed\u0142em, aby s\u0142u\u017cy\u0107 i da\u0107 \u017cycie\u201d. Rodolfa Lunkenbeina (1939-1976)"},"content":{"rendered":"

W lipcu 1976 roku, w sercu brazylijskiego Mato Grosso, m\u0142ody niemiecki misjonarz salezjanin i rdzenny katechista z plemienia Bororo przypiecz\u0119towali krwi\u0105 swoj\u0105 wierno\u015b\u0107 Ewangelii i przymierze z najubo\u017cszymi. Ksi\u0105dz Rodolfo Lunkenbein i Sim\u00e3o Bororo zostali zamordowani, gdy bronili ziem i praw ludu Bororo przed przemoc\u0105 fazendeiros. Ich ofiara stanowi \u015bwietliste \u015bwiadectwo tego, jak g\u0142oszenie chrze\u015bcija\u0144stwa urzeczywistnia si\u0119 w promowaniu sprawiedliwo\u015bci, szacunku dla rdzennych kultur i obronie uci\u015bnionych. Ten esej \u015bledzi duchow\u0105 i misyjn\u0105 drog\u0119 ksi\u0119dza Rodolfo, od jego m\u0142odzie\u0144czego powo\u0142ania a\u017c po m\u0119cze\u0144stwo, podkre\u015blaj\u0105c, jak jego \u017cycie w pe\u0142ni uciele\u015bnia\u0142o motto wybrane na pierwsz\u0105 Msz\u0119: \u00abPrzyszed\u0142em, aby s\u0142u\u017cy\u0107 i odda\u0107 \u017cycie\u00bb.<\/i><\/em><\/p>\n

1. Pielgrzymka
\n<\/b><\/strong>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Chcia\u0142bym rozpocz\u0105\u0107 moje wyst\u0105pienie, dziel\u0105c si\u0119 tym, co prze\u017cy\u0142em w maju 2016 roku, kiedy zosta\u0142em zaproszony przez Inspektora Campogrande (Mato Grosso do Sul \u2013 Brazylia), ks. Gild\u00e1sio Mendesa Dos Santosa, do odwiedzenia miejsc, gdzie \u017cyli i zostali zamordowani ksi\u0105dz Rudolf Lunkenbein i Sim\u00e3o Bororo oraz towarzyszenia drodze rozeznania dotycz\u0105cej otwarcia sprawy beatyfikacyjnej. Rozeznanie ju\u017c rozpocz\u0119te, przygotowane od dawna poprzez badania, \u015bwiadectwa, dokumenty, ale kt\u00f3re wymaga\u0142o kroku orientacyjnego i decyduj\u0105cego.
\nPo inauguracji miesi\u0105ca maryjnego w Cuiab\u00e1, mie\u015bcie, do kt\u00f3rego przybyli Salezjanie w 1894 roku, odwiedzi\u0142em tereny rdzennych Bororo i Xavantes, gdzie Salezjanie s\u0105 obecni od 1904 roku. Po przybyciu do Meruri zosta\u0142em przyj\u0119ty przez spo\u0142eczno\u015b\u0107 Bororo z rytua\u0142ami powitalnymi charakterystycznymi dla tej kultury (\u015bpiewy, ta\u0144ce, inwestytura, malowanie…). Nast\u0119pnie odby\u0142a si\u0119 swego rodzaju podr\u00f3\u017c, kt\u00f3ra coraz bardziej przybiera\u0142a form\u0119 pielgrzymki z kilkoma przystankami i stacjami:
\n– wyjazd z dziedzi\u0144ca misji, miejsca zab\u00f3jstwa ksi\u0119dza Rudolfa i Sim\u00e3o 15 lipca 1976 roku, niemal\u017ce naznaczaj\u0105c, \u017ce salezja\u0144skie podw\u00f3rko jest naprawd\u0119 miejscem m\u0119cze\u0144stwa, zar\u00f3wno w sensie pastoralnego po\u015bwi\u0119cenia dla misji, jak i w sensie gotowo\u015bci do wiernego \u017cycia powo\u0142aniu a\u017c do przelania krwi;
\n– post\u00f3j na cmentarzu spo\u0142eczno\u015bci Bororo, gdzie spoczywaj\u0105 ks. Rudolf i Sim\u00e3o, gdzie dw\u00f3ch rdzennych mieszka\u0144c\u00f3w upami\u0119tni\u0142o wydarzenia i postacie tych dw\u00f3ch \u015bwiadk\u00f3w (jak to mia\u0142o miejsce w pierwszych czasach Ko\u015bcio\u0142a), podkre\u015blaj\u0105c ich mi\u0142o\u015b\u0107 do ma\u0142ych i ubogich. M\u00f3wili z \u017cywotno\u015bci\u0105 wspomnie\u0144 i emocjonalnym zaanga\u017cowaniem, jakby wydarzenia mia\u0142y miejsce niedawno. Na grobie ksi\u0119dza Rudolfa wyryty jest motyw, kt\u00f3ry wybra\u0142 z okazji swojej pierwszej Mszy: \u201ePrzyszed\u0142em, aby s\u0142u\u017cy\u0107 i da\u0107 \u017cycie\u201d. Bororo nazywali go \u201eZ\u0142ot\u0105 ryb\u0105\u201d, niemal symbolicznie przypominaj\u0105c, jak pierwsi chrze\u015bcijanie wyra\u017cali w symbolu ryby tajemnic\u0119 Chrystusa;
\n– pielgrzymka do ko\u015bcio\u0142a parafialnego misji, Sagrado Cora\u00e7\u00e3o de Jesus, przechodz\u0105c przez Drzwi \u015awi\u0119te. W Roku Mi\u0142osierdzia miejscowy biskup ustali\u0142, \u017ce ko\u015bci\u00f3\u0142 w Meruri b\u0119dzie ko\u015bcio\u0142em jubileuszowym, na pami\u0105tk\u0119 ksi\u0119dza Rudolfa i Sim\u00e3o. Oni pokazali swoim \u017cyciem i \u015bmierci\u0105, \u017ce sprawiedliwo\u015b\u0107 jest zasadniczo zaufaniem woli Bo\u017cej i bronili ubogich i uciskanych, przebaczaj\u0105c swoim zab\u00f3jcom, jak uczyni\u0142 to Sim\u00e3o przed \u015bmierci\u0105, i jak ksi\u0105dz Rudolfo wyrazi\u0142 to podczas swojej pierwszej homilii;
\n– celebracja eucharystyczna, podczas kt\u00f3rej wspomniano wsp\u00f3lny ofiar\u0119 ksi\u0119dza Rudolfa i Sim\u00e3o w jedno\u015bci z ofiar\u0105 Chrystusa. Meruri reprezentuje przymierze w krwi: salezjanin, ksi\u0105dz Rudolf, kt\u00f3ry oddaje \u017cycie za Bororo; Bororo, Sim\u00e3o, kt\u00f3ry oddaje \u017cycie za ksi\u0119dza Rudolfa;
\n– spotkanie z niekt\u00f3rymi \u015bwiadkami: dwie kobiety opowiedzia\u0142y, jak dzi\u0119ki wstawiennictwu ksi\u0119dza Rudolfa otrzyma\u0142y \u0142aski uzdrowienia: jedna mia\u0142a ci\u0119\u017cko chor\u0105 c\u00f3rk\u0119, w niebezpiecze\u0144stwie \u017cycia; druga mia\u0142a inn\u0105 dziewczynk\u0119, kt\u00f3ra dozna\u0142a infekcji ucha i zosta\u0142a natychmiast uzdrowiona. Spotkanie z ksi\u0119dzem Gonzalo Ocho\u0105, bezpo\u015brednim \u015bwiadkiem zab\u00f3jstwa misjonarza i Indianina Sim\u00e3o, oraz z ksi\u0119dzem Bartolomeo Giaccari\u0105, kt\u00f3ry od 1954 roku pracuje w\u015br\u00f3d Xavantes. Wzruszaj\u0105ce by\u0142o \u015bwiadectwo m\u0142odego salezja\u0144skiego aspiranta pochodz\u0105cego z Bororo, kt\u00f3ry z emocjami m\u00f3wi\u0142 o ksi\u0119dzu Rudolfie, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce w rodzinie opowiadano mu, \u017ce dzi\u0119ki ofierze misjonarza salezja\u0144skiego jego lud nie wygin\u0105\u0142, wr\u0119cz przeciwnie, wzr\u00f3s\u0142 liczebnie i tak\u017ce w powo\u0142aniach;
\n– wizyta na cmentarzu w Araguaya, gdzie przechowywane s\u0105 szcz\u0105tki misjonarzy ksi\u0119dza Giovanniego Fuchsa i ksi\u0119dza Pedro Sacilottiego, zamordowanych przez Xavantes 1 listopada 1934 roku, ziarno nadziei dla misji salezja\u0144skiej w\u015br\u00f3d Indian Mato Grosso.<\/p>\n

2. \u201ePrzymierze serc i marze\u0144 w ziemiach misyjnych\u201d
\n<\/b><\/strong>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Rudolf Lunkenbein urodzi\u0142 si\u0119 1 kwietnia 1939 roku w D\u00f6ringstadt w Niemczech. Kiedy by\u0142 nastolatkiem lektura publikacji salezja\u0144skich wzbudzi\u0142a w nim pragnienie bycia misjonarzem. Zosta\u0142 wys\u0142any do Brazylii jako misjonarz i odby\u0142 asystencj\u0119 w misji w Meruri, gdzie pozosta\u0142 do 1965 roku. Zosta\u0142 wy\u015bwi\u0119cony na kap\u0142ana 29 czerwca 1969 roku w Niemczech, wybieraj\u0105c jako motto: \u201ePrzyszed\u0142em, aby s\u0142u\u017cy\u0107 i da\u0107 \u017cycie\u201d. Nast\u0119pnie wr\u00f3ci\u0142 do Meruri, przyj\u0119ty z wielk\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 przez Bororo, kt\u00f3rzy nadali mu imi\u0119 Koge Ekureu (Z\u0142ota ryba). W 1972 roku uczestniczy\u0142 w za\u0142o\u017ceniu Rady Misyjnej Rdzennej (CIMI) i walczy\u0142 o obron\u0119 rezerwat\u00f3w rdzennych. 15 lipca 1976 roku zosta\u0142 zamordowany na dziedzi\u0144cu misji salezja\u0144skiej. Podczas swojej ostatniej wizyty w Niemczech, w 1974 roku, jego matka prosi\u0142a go, aby uwa\u017ca\u0142, poniewa\u017c poinformowano j\u0105 o ryzyku, jakie grozi\u0142o jej synowi. Odpowiedzia\u0142: \u201eMamo, dlaczego si\u0119 martwisz? Je\u015bli chc\u0105 mi z\u0142ama\u0107 palec, wyci\u0105gam im obie r\u0119ce. Nie ma nic pi\u0119kniejszego ni\u017c umrze\u0107 za spraw\u0119 Bo\u017c\u0105. To by\u0142oby moje marzenie\u201d.
\nSim\u00e3o Bororo, przyjaciel ks. Lunkenbeina, urodzi\u0142 si\u0119 w Meruri 27 pa\u017adziernika 1937 roku i zosta\u0142 ochrzczony 7 listopada tego samego roku. By\u0142 cz\u0142onkiem spo\u0142eczno\u015bci Bororo, kt\u00f3ra towarzyszy\u0142a misjonarzom ks. Pedro Sbardellotto i salezjaninowi Jorge W\u00f6rz w pierwszej rezydencji misyjnej w\u015br\u00f3d Xavantes, w misji Santa Teresina, w latach 1957-58. W latach 1962-1964 uczestniczy\u0142 w budowie pierwszych dom\u00f3w z ceg\u0142y dla rodzin Bororo w Meruri, staj\u0105c si\u0119 do\u015bwiadczonym murarzem i po\u015bwi\u0119caj\u0105c reszt\u0119 swojego \u017cycia temu zawodowi. Zosta\u0142 \u015bmiertelnie ranny w pr\u00f3bie obrony \u017cycia ks. Lunkenbeina 15 lipca 1976 roku. Przed \u015bmierci\u0105 przebaczy\u0142 swoim zab\u00f3jcom.
\nDzi\u0119ki w\u0142asnej ofierze, ks. Lunkenbein i Sim\u00e3o Bororo za\u015bwiadczyli, \u017ce w\u015br\u00f3d nas jest Kto\u015b, kto jest silniejszy od z\u0142a, silniejszy od tych, kt\u00f3rzy zyskuj\u0105 na n\u0119dzy bezradnych, od tych, kt\u00f3rzy uciskaj\u0105 innych z przemoc\u0105\u2026 M\u0119czennicy nie \u017cyj\u0105 dla siebie, nie walcz\u0105, aby potwierdzi\u0107 swoje idee, i akceptuj\u0105, \u017ce musz\u0105 umrze\u0107 tylko z wierno\u015bci Ewangelii. Zdumiewa si\u0142a, z jak\u0105 stawili czo\u0142a pr\u00f3bie. Ta si\u0142a jest znakiem wielkiej nadziei, kt\u00f3ra ich o\u017cywia\u0142a: pewna nadzieja, \u017ce nic i nikt nie mo\u017ce ich oddzieli\u0107 od mi\u0142o\u015bci Bo\u017cej, kt\u00f3ra zosta\u0142a nam dana w Jezusie Chrystusie.
\nKsi\u0105dz Lunkenbein og\u0142asza\u0142 Boga braterskiego, promowa\u0142 sprawiedliwo\u015b\u0107 i d\u0105\u017cy\u0142 do pe\u0142ni \u017cycia dla ludu Bororo, kt\u00f3ry \u017cy\u0142 w kontek\u015bcie marginalizacji, pogardy, zagro\u017cony przez tych, kt\u00f3rzy bez skrupu\u0142\u00f3w chcieli zaj\u0105\u0107 jego ziemi\u0119. On \u015bwiadczy, jak og\u0142oszenie Ewangelii przejawia si\u0119 w szacunku i promowaniu kultury, tradycji, styl\u00f3w i rytm\u00f3w \u017cycia ludno\u015bci rdzennej, wspieraj\u0105c ich procesy wyzwolenia.
\nKsi\u0105dz Lunkenbein i Sim\u00e3o prze\u017cyli prawdziwe spotkanie z Jezusem Chrystusem, piecz\u0119tuj\u0105c w krwi g\u0142\u0119bokie przymierze, poprzez dar z siebie: \u201eprzymierze serc i marze\u0144 w ziemiach misyjnych\u201d.<\/p>\n

3. 15 lipca 1976 roku
\n<\/b><\/strong>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Burza, kt\u00f3ra od dawna si\u0119 zbiera\u0142a, wybuch\u0142a o dziewi\u0105tej rano, kiedy fazendeiros<\/i><\/em> przybyli do Meruri. Nie zaatakowali od razu misji. Zatrzymali dw\u00f3ch geodet\u00f3w cztery kilometry od wioski. Rozbroili czterech rdzennych mieszka\u0144c\u00f3w, kt\u00f3rzy ich towarzyszyli, gro\u017c\u0105c im ich w\u0142asn\u0105 broni\u0105, wprowadzili ich jako wi\u0119\u017ani\u00f3w do samochod\u00f3w i odjechali. Dotarli do kilku dom\u00f3w kolonialnych, gdzie zatrzymali si\u0119, aby zje\u015b\u0107 co\u015b i wypi\u0107 cacha\u00e7\u0119<\/i><\/em> i rum. Podekscytowani, zdecydowanie skierowali si\u0119 w stron\u0119 misji. Toczy\u0142a si\u0119 stara walka o ziemi\u0119. Dwie organizacje zwi\u0105zane z Ministerstwem Spraw Wewn\u0119trznych, Funai<\/i><\/em> i Incra<\/i><\/em>, chroni\u0142y interesy odpowiednio rdzennych mieszka\u0144c\u00f3w i osadnik\u00f3w; jednak w trakcie wykonywania swoich zada\u0144 napotykaj\u0105 niema\u0142e trudno\u015bci. Setki ma\u0142ych w\u0142a\u015bcicieli ziemskich, wyp\u0119dzonych z wielkich farm bogatych w\u0142a\u015bcicieli ziemskich, naje\u017cd\u017ca\u0142y terytoria rdzennych mieszka\u0144c\u00f3w i tam si\u0119 osiedla\u0142y, czasami w skrajnej n\u0119dzy. Tak by\u0142o w przypadku Meruri. Obecno\u015b\u0107 geodet\u00f3w z Funai, kt\u00f3rzy przybyli, aby podzieli\u0107 ziemi\u0119, nagle wznieci\u0142a poruszenie. Kiedy fazendeiros<\/i><\/em> przybyli (w sumie by\u0142o ich 62, uzbrojonych w pistolety i no\u017ce), pragn\u0105c wy\u0142adowa\u0107 swoj\u0105 z\u0142o\u015b\u0107, znale\u017ali tylko ma\u0142ego misjonarza, ojca Ocho\u0119. Zacz\u0119li go bi\u0107, krzycz\u0105c, \u017ce misjonarze to wszyscy z\u0142odzieje, kt\u00f3rzy chc\u0105 dla siebie ziemi rdzennych mieszka\u0144c\u00f3w. Wojownicy Bororo wyruszyli na polowanie na arar\u0119 (du\u017cego, iryzuj\u0105cego papug\u0119) i pecari (rodzaj dzika) tydzie\u0144 wcze\u015bniej. Ma\u0142y misjonarz, popychany i obra\u017cany, nie wiedzia\u0142, jak si\u0119 broni\u0107 do czasu, kiedy przyby\u0142 ksi\u0105dz Rudolf.
\nBy\u0142 rozgrzany od wysi\u0142ku i u\u015bmiechni\u0119ty. Mia\u0142 r\u0119ce brudne od smaru, poniewa\u017c musia\u0142 po raz kolejny naprawi\u0107 jeepa. Naje\u017ad\u017acy byli znani w wiosce. Przyw\u00f3dca Eugenio, kt\u00f3ry sko\u0144czy\u0142 \u015bniadanie i zbli\u017ca\u0142 si\u0119, od razu rozpozna\u0142 Jo\u00e3a, Preto i wielu innych. Jo\u00e0o i ksi\u0105dz Rudolf rozmawiali o ziemiach i pomiarach, a misjonarz stara\u0142 si\u0119 wyja\u015bni\u0107. \u201eTo nie tak, te pomiary to sprawy oficjalne, nakazane przez Funai<\/i><\/em>…\u201d. Koloni\u015bci czuli si\u0119 jednak oszukani. Wtedy ksi\u0105dz Rudolf zaproponowa\u0142 sporz\u0105dzenie listy wszystkich, kt\u00f3rzy zamierzali protestowa\u0107: osobi\u015bcie zbierze ich protest i przeka\u017ce go do Funai<\/i><\/em>, rz\u0105dowej organizacji chroni\u0105cej rdzennych mieszka\u0144c\u00f3w. Tak weszli do biura, a ksi\u0105dz Rudolf usiad\u0142. Napisa\u0142 na du\u017cym arkuszu jeden po drugim 42 nazwiska. Ten arkusz z wyra\u017anie nerwowym pismem pozosta\u0142 na stole.
\nKsi\u0105dz Rudolf nie wyobra\u017ca\u0142 sobie, \u017ce pisze po raz ostatni i \u017ce zapisuje nazwiska swoich oprawc\u00f3w. Wszystko wydawa\u0142o si\u0119 w porz\u0105dku. Cacique<\/i><\/em>, dziewi\u0119ciu rdzennych mieszka\u0144c\u00f3w, geodeci, fazendeiros<\/i><\/em> wyszli na zewn\u0105trz, a ksi\u0105dz Rudolf u\u015bcisn\u0105\u0142 ka\u017cdemu d\u0142o\u0144. Geodeci wy\u0142adowali z samochodu swoje sprz\u0119ty, aby je odzyska\u0107. Wyci\u0105gni\u0119to r\u00f3wnie\u017c bro\u0144 skonfiskowan\u0105 rdzennym Bororo. Widz\u0105c t\u0119 dziwn\u0105 operacj\u0119, ksi\u0105dz Rudolf wyda\u0142 okrzyk zdumienia i nagany. To okaza\u0142o si\u0119 dla niego fatalne. Jo\u00e3o Mineiro natychmiast uderzy\u0142 go w twarz. Rdzenni mieszka\u0144cy pobiegli mu na pomoc. Jo\u00e0o wyci\u0105gn\u0105\u0142 z kieszeni rewolwer Beretta. Celowa\u0142, gdy Gabriel, jeden z Bororo, chwyci\u0142 go za nadgarstek. W tej samej chwili Preto wyci\u0105gn\u0105\u0142 swoj\u0105 bro\u0144 i strzeli\u0142 do misjonarza. Z werandy siostra Rita zobaczy\u0142a, jak ksi\u0105dz Rudolf przy\u0142o\u017cy\u0142 r\u0119ce do klatki piersiowej, a jego wysoka i mocna sylwetka zachwia\u0142a si\u0119. Preto odda\u0142 jeszcze cztery strza\u0142y w kierunku misjonarza, kt\u00f3ry run\u0105\u0142 na ziemi\u0119. Indianin Sim\u00e3o, kt\u00f3ry pr\u00f3bowa\u0142 broni\u0107 misjonarza, tak\u017ce zosta\u0142 trafiony. Matka m\u0142odego Indianina, Tereza, pobieg\u0142a do syna, aby mu pom\u00f3c, i otrzyma\u0142a kul\u0119 w pier\u015b. W ko\u0144cu napastnicy uciekli. Wskoczyli do samochod\u00f3w. Siostra Rita pobieg\u0142a tam, gdzie le\u017ca\u0142 ksi\u0105dz Rudolf we krwi. \u017by\u0142, ale na skraju. Mog\u0142a mu tylko ofiarowa\u0107 s\u0142owo pocieszenia: \u201eOjcze dyrektorze, wr\u00f3\u0107 do domu Ojca\u201d. Misjonarz u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119, a potem jego serce si\u0119 zatrzyma\u0142o. Ofiara zosta\u0142a spe\u0142niona. Msza Rudolfa Lunkenbeina dobieg\u0142a ko\u0144ca.<\/p>\n

4. Historia Procesu beatyfikacyjnego
\n<\/b><\/strong>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 7 wrze\u015bnia 2016 roku Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych poinformowa\u0142a biskupa Prot\u00f3genesa Jos\u00e9 Lufta, S.d.C., biskupa Barra do Gar\u00e7as (Brazylia), o nulla osta<\/i><\/em> ze strony Stolicy Apostolskiej na Proces m\u0119cze\u0144stwa s\u0142ug Bo\u017cych, Rudolfa Lunkenbeina, ksi\u0119dza salezjanina, i Sim\u00e3o Bororo, \u015bwieckiego, zabitych z nienawi\u015bci do wiary 15 lipca 1976 roku w misji salezja\u0144skiej w Meruri (Mato Grosso \u2013 Brazylia).
\nMeruri Rodolfo! Meruri Sim\u00e3o! Meruri, m\u0119cze\u0144stwo, misja!<\/i><\/em> To zdanie z wiersza biskupa Casald\u00e1ligi, emerytowanego biskupa Prelatury S\u00e3o F\u00e9lix do Araguaia, nie mog\u0142o by\u0107 lepiej dobrane do opisania tego, co wydarzy\u0142o si\u0119 w Meruri, 31 stycznia 2018 roku, kiedy biskup Prot\u00f3genes Jos\u00e9 Luft, biskup Barra do Gar\u00e7as, oficjalnie otworzy\u0142 diecezjalne dochodzenie w sprawie \u017cycia, m\u0119cze\u0144stwa oraz s\u0142awy \u015bwi\u0119to\u015bci i znak\u00f3w s\u0142ug Bo\u017cych Rudolfa Lunkenbeina, kap\u0142ana salezjanina, oraz indianian Simona Cristiano Koge Kudugodu, znanego jako Sim\u00e3o Bororo, \u015bwieckiego.
\nNie mog\u0142o by\u0107 lepszego prezentu dla Ksi\u0119dza Bosko w dniu jego \u015bwi\u0119ta: misjonarz Ksi\u0119dza Bosko i rdzenny odbiorca jego misji, id\u0105cy razem drog\u0105 ku o\u0142tarzom. Tak kontynuuje wiersz biskupa Pedro Casald\u00e1ligi: W Mszy i ta\u0144cu, w krwi i ziemi, Rodolfo i Sim\u00e3o tkaj\u0105 przymierze! Meruri w \u017cyciu, Meruri w \u015bmierci, a mi\u0142o\u015b\u0107 najsilniejsza, to spe\u0142niona misja.<\/i><\/em>
\nProces post\u0119puje szybko: przes\u0142uchano ju\u017c ponad 40 \u015bwiadk\u00f3w, zar\u00f3wno salezjan\u00f3w, si\u00f3str, rdzennych Bororo, jak i krewnych ksi\u0119dza Rudolfa. Niesamowite, jak ta sprawa poruszy\u0142a serca wielu ludzi w Inspektorii Mato Grosso, w salezja\u0144skiej Brazylii i w Ko\u015bciele. Przyk\u0142ad wiary i mi\u0142o\u015bci Rudolfa i Sim\u00e3o dla Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego jest naprawd\u0119 znakiem i wezwaniem do odnowy i zapa\u0142u misyjnego. Ksi\u0105dz Rudolf i Sim\u00e3o s\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 wielkiej rzeszy katolickich misjonarzy i rdzennych mieszka\u0144c\u00f3w, kt\u00f3rzy towarzyszyli, ewangelizowali Indian i walczyli o ich prawa. Walka o obron\u0119 ziemi, lud\u00f3w j\u0105 zamieszkuj\u0105cych oraz jej ogromnych bogactw naturalnych, kulturowych i duchowych by\u0142a i jest nadal p\u0142odna dzi\u0119ki krwi m\u0119czennik\u00f3w.
\nTen proces odbywa si\u0119 w kontek\u015bcie 125. rocznicy rozpocz\u0119cia obecno\u015bci misyjnej salezjan\u00f3w w Mato Grosso: ka\u017cdy cel zawsze zak\u0142ada wcze\u015bniejszy wk\u0142ad w \u015bwi\u0119to\u015b\u0107. Ponadto sprawa odbywa si\u0119 w drodze przygotowania i celebracji specjalnego synodu dla regionu Panamazo\u0144skiego, zwo\u0142anego przez papie\u017ca Franciszka. Synod, kt\u00f3rego celem jest \u201ezidentyfikowanie nowych dr\u00f3g dla ewangelizacji ludu Bo\u017cego w obszarach wielkiej Amazonii, szczeg\u00f3lnie w\u015br\u00f3d ludno\u015bci rdzennej\u201d.<\/p>\n

5. Wys\u0142uchuj\u0105c ksi\u0119dza Rudolfa
\n<\/b><\/strong>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Ksi\u0105dz Lunkenbein w swoich listach, homiliach i innych wyst\u0105pieniach manifestowa\u0142 swoje misyjne serce i prorocz\u0105 si\u0142\u0119 Ewangelii w promowaniu sprawiedliwo\u015bci i solidarno\u015bci. W pierwszej homilii wyg\u0142oszonej w pi\u0119tnastej niedzieli po Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnicy, w parafii Aschau (Niemcy), 15 wrze\u015bnia 1968 roku, nowo wy\u015bwi\u0119cony ksi\u0105dz, przypominaj\u0105c, jak \u201eteksty niedzielnej Mszy wskazuj\u0105 nam wci\u0105\u017c na nowo sens i cel \u017cycia\u201d, ukazuj\u0105c, jak S\u0142owo Bo\u017ce zawsze by\u0142o lamp\u0105, kt\u00f3ra o\u015bwietla\u0142a jego drog\u0119, kontynuuje, komentuj\u0105c sz\u00f3sty rozdzia\u0142 listu \u015bw. Paw\u0142a do Galat\u00f3w. Przede wszystkim kontekstualizuje w naprawd\u0119 dobitny spos\u00f3b og\u0142oszone S\u0142owo, budz\u0105c godno\u015b\u0107 osoby ludzkiej jako istoty wsp\u00f3lnotowej i ukochanego dziecka Bo\u017cego: \u201eJeste\u015bmy istotami racjonalnymi, nie jeste\u015bmy zwierz\u0119tami. \u017byjemy razem w spo\u0142eczno\u015bci. Jeste\u015bmy dzie\u0107mi Bo\u017cymi, zar\u00f3wno chrze\u015bcijanami, jak i niechrze\u015bcijanami, i wszyscy jeste\u015bmy kochani przez Tego, kt\u00f3ry nas stworzy\u0142 i jest naszym Ojcem\u201d. Nast\u0119pnie wzywa do \u017cycia z odpowiedzialno\u015bci\u0105, u\u017cywaj\u0105c naprawd\u0119 sugestywnego wyra\u017cenia: \u201eDlatego ka\u017cdy chrze\u015bcijanin powinien dzia\u0142a\u0107 jak cz\u0142owiek z chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 postaw\u0105\u201d. Ksi\u0105dz Rudolf na wszystkich zdj\u0119ciach wygl\u0105da jak wysoka, zawsze u\u015bmiechni\u0119ta osoba, o silnej i mocnej sylwetce, co niemal symbolizuje r\u00f3wnie\u017c jego wewn\u0119trzn\u0105 si\u0142\u0119.
\nKto zbli\u017ca\u0142 si\u0119 do niego po raz pierwszy, by\u0142 pod wra\u017ceniem jego imponuj\u0105cego wzrostu wynosz\u0105cego 192 cm, jednak zaraz po pocz\u0105tkowym wra\u017ceniu ka\u017cdy czu\u0142 si\u0119 przyj\u0119ty przez zara\u017aliw\u0105 dobro\u0107 i radosny, ciep\u0142y u\u015bmiech tego salezja\u0144skiego misjonarza.
\nKontynuowa\u0142 on w homilii: \u201eJeste\u015bmy pokorni, to znaczy, jeste\u015bmy skromni, zajmujemy nasze miejsce jako stworzenie Boga, kt\u00f3ry jest naszym Ojcem, panem stworzenia, \u017cycia i \u015bmierci; to jest nasze podstawowe ukierunkowanie. Bycie pokornym nie oznacza lekcewa\u017cenia w\u0142asnej godno\u015bci, ale wr\u0119cz przeciwnie, bycie pokornym to umie\u0107 \u017cy\u0107 w obecno\u015bci Boga, kt\u00f3ry mieszka w nas\u201d. Chrze\u015bcijanin, na wz\u00f3r Chrystusa i pod\u0105\u017caj\u0105c za jego \u015bladami, jest wezwany do rezygnacji z samego siebie i \u017cycia zgodnie z otrzymanym powo\u0142aniem: nasze pos\u0142anie jest jak Jego: by\u0107 tutaj dla ludzi, dla grzesznik\u00f3w, dla chorych, dla starszych i kocha\u0107 ich. W ten spos\u00f3b jeste\u015bmy jak Chrystus Jezus. Naszym zadaniem jako chrze\u015bcijan jest pod\u0105\u017ca\u0107 za Jego \u015bladami. Jego kroki s\u0105 jednak drog\u0105 mi\u0142o\u015bci i dobra. \u201eNie zniech\u0119cajmy si\u0119 w czynieniu dobra\u201d (Gal 6,9).
\nHomili\u0119 ko\u0144czy\u0142 modlitw\u0105, kt\u00f3ra, w \u015bwietle jego \u017cycia zako\u0144czonego ofiar\u0105, nabiera niezwyk\u0142ej warto\u015bci proroczej: \u201ePanie, Ty, kt\u00f3ry powiedzia\u0142e\u015b nam, aby\u015bmy kochali wszystkich ludzi; Ojcze, Ty, kt\u00f3ry nauczy\u0142e\u015b nas modli\u0107 si\u0119: przebacz nam nasze winy, jak i my przebaczamy naszym winowajcom. Prosimy Ci\u0119: Niech Twoje kr\u00f3lestwo przyjdzie tak\u017ce do naszych wrog\u00f3w. Daj im chleb powszedni, jak dajesz nam. Nie mog\u0119 wykluczy\u0107 nikogo z mojej modlitwy i mojej mi\u0142o\u015bci. I nikt, kto czyni dobro, nie mo\u017ce by\u0107 wykluczony przez Boga. Kochajmy wszystkich ludzi, jak Pan nas ukocha\u0142. Amen\u201d. To modlitwa o przebaczenie i pojednanie, kt\u00f3ra prosi o chleb tak\u017ce dla wrog\u00f3w i manifestuje horyzont mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ry nikogo nie wyklucza. Interesuj\u0105ce jest zauwa\u017cy\u0107, \u017ce uzasadni\u0142 t\u0119 modlitw\u0119, przypominaj\u0105c o pojednaniu, kt\u00f3re mia\u0142o miejsce mi\u0119dzy Bororo a Xavantes, od zawsze zadeklarowanymi wrogami, i przypiecz\u0119towane w Bo\u017ce Narodzenie 1964 roku, kiedy to kacyk Xavante przyj\u0105\u0142 chrzest, maj\u0105c za ojca chrzestnego kacyka Bororo.
\nW swoich ostatnich pismach cz\u0119sto pojawiaj\u0105 si\u0119 aluzje do \u015bmierci: \u201eNawet dzisiaj misjonarz musi by\u0107 gotowy umrze\u0107, aby wype\u0142ni\u0107 sw\u00f3j obowi\u0105zek. Pomoc, kt\u00f3r\u0105 nam dacie, pokazuje, \u017ce jasno zrozumieli\u015bcie, co dzisiaj oznacza by\u0107 chrze\u015bcijaninem: po\u015bwi\u0119ca\u0107 si\u0119 z Chrystusem, cierpie\u0107 z Chrystusem, umiera\u0107 z Chrystusem i zwyci\u0119\u017ca\u0107 z Chrystusem dla zbawienia ca\u0142ego \u015bwiata, naszego bli\u017aniego\u201d.
\n(List do swoich rodak\u00f3w z 11.08.1975).
\nPosta\u0107 katechety Indianina Sim\u00e3o reprezentuje model chrze\u015bcijanina \u201ekt\u00f3ry potrafi\u0142 przyj\u0105\u0107 powo\u0142anie z ewangeliczn\u0105 radykalno\u015bci\u0105, do\u015bwiadczy\u0142 inkulturacji Ewangelii w swoim \u017cyciu, \u015bwiadczy\u0142 o osobistej wierze w Jezusa Chrystusa, dziel\u0105c si\u0119 rado\u015bci\u0105 Ewangelii ze swoim ludem i misjonarzami\u201d. \u015awi\u0119to\u015b\u0107 ksi\u0119dza Rudolfa i Sim\u00e3o jest \u015bwiadectwem wiary w Zmartwychwsta\u0142ego, prze\u017cywanej w codziennym s\u0142u\u017ceniu, w braterskim kontakcie z lud\u017ami, w pracy, w g\u0142oszeniu S\u0142owa i w katechezie, w zwyk\u0142ej modlitwie, w mi\u0142o\u015bci do Matki Bo\u017cej, w rado\u015bci i w misyjnym zaanga\u017cowaniu na rzecz rdzennych mieszka\u0144c\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W lipcu 1976 roku, w sercu brazylijskiego Mato Grosso, m\u0142ody niemiecki misjonarz salezjanin i rdzenny…<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":47582,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":10,"footnotes":""},"categories":[153],"tags":[2556,1718,1706,1880,1892,1844,1958,1988,2618,1970],"class_list":["post-47589","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nasi-swieci","tag-bog","tag-charyzmat-salezjanski","tag-dobroczyncy","tag-meczennicy","tag-misje","tag-nasi-bohaterowie","tag-salezjanie","tag-solidarnosc","tag-swiadkowie","tag-swieci"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/47589","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=47589"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/47589\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":47596,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/47589\/revisions\/47596"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/47582"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=47589"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=47589"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=47589"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}