{"id":45653,"date":"2025-05-28T10:54:05","date_gmt":"2025-05-28T10:54:05","guid":{"rendered":"https:\/\/www.donbosco.press\/?p=45653"},"modified":"2025-10-01T12:11:13","modified_gmt":"2025-10-01T12:11:13","slug":"od-kgs-20-do-kg-29-wewnetrzna-droga-salezjanow-miedzy-wiernoscia-bogu-a-odpowiedzia-mlodym","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/refleksje\/od-kgs-20-do-kg-29-wewnetrzna-droga-salezjanow-miedzy-wiernoscia-bogu-a-odpowiedzia-mlodym\/","title":{"rendered":"Od KGS 20 do KG 29. „Wewn\u0119trzna” droga salezjan\u00f3w: mi\u0119dzy wierno\u015bci\u0105 Bogu a odpowiedzi\u0105 m\u0142odym"},"content":{"rendered":"\r\n

Na zako\u0144czenie 29. Kapitu\u0142y Generalnej Salezjan\u00f3w zaprosili\u015bmy Ksi\u0119dza Pascuala Ch\u00e1veza, emerytowanego Prze\u0142o\u017conego Generalnego i jedynego salezjanina, kt\u00f3ry uczestniczy\u0142 w ostatnich dziewi\u0119ciu Kapitu\u0142ach Generalnych, do nakre\u015blenia syntezy drogi Zgromadzenia. Z wielk\u0105 ochot\u0105 przyj\u0105\u0142 to zaproszenie, proponuj\u0105c refleksj\u0119, kt\u00f3ra rozpoczyna si\u0119 od Soboru Watyka\u0144skiego II, decyduj\u0105cego punktu w naszej najnowszej historii. Z pewno\u015bci\u0105 nie wszyscy zgodz\u0105 si\u0119 z t\u0105 wizj\u0105, ale jego spojrzenie stanowi cenne \u015bwiat\u0142o: o\u015bwietla przebyt\u0105 drog\u0119 i jednocze\u015bnie ukierunkowuje kroki, kt\u00f3re s\u0105 przed nami.
<\/em>

Niniejszy artyku\u0142 ma na celu, z jednej strony, zilustrowanie sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciu lat refleksji i autorefleksji, kt\u00f3re Zgromadzenie podj\u0119\u0142o w kontek\u015bcie spo\u0142ecznym, kulturowym i ko\u015bcielnym, staraj\u0105c si\u0119 odkry\u0107 wyzwania m\u0142odych ludzi i \u015bwiata, na kt\u00f3re stara\u0142o si\u0119 odpowiedzie\u0107, a z drugiej strony, przedstawienie oceny uzyskanych wynik\u00f3w oraz wyzwa\u0144, kt\u00f3re wci\u0105\u017c pozostaj\u0105 nierozwi\u0105zane lub pojawiaj\u0105 si\u0119.
Dwa stwierdzenia ksi\u0119dza Vecchiego skutecznie podsumowuj\u0105 potrzeb\u0119 tej zmiany i ewolucj\u0119, kt\u00f3ra si\u0119 dokona\u0142a: „To, co dzieje si\u0119 w Zgromadzeniu, jest zwi\u0105zane z przemianami zachodz\u0105cymi w Ko\u015bciele i w kulturze”. A p\u00f3\u017aniej, por\u00f3wnuj\u0105c obraz salezjan\u00f3w przed t\u0105 ewolucj\u0105 z tym po dwudziestu latach: „Dokona\u0142a si\u0119 zatem ewolucja i nadal si\u0119 dokonuje, je\u015bli chodzi o praktyczny spos\u00f3b rozumienia zadania wychowawczego”[1]<\/strong><\/em><\/a>.

1. Nowa era w \u017cyciu Ko\u015bcio\u0142a
<\/strong>Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II, zdefiniowany przez ksi\u0119dza Vigan\u00f2 jako „wydarzenie ko\u015bcielne stulecia, nawiedzenie Ko\u015bcio\u0142a przez Ducha \u015awi\u0119tego, wielkie proroctwo na trzecie tysi\u0105clecie chrze\u015bcija\u0144stwa”[2]<\/a>, zapocz\u0105tkowa\u0142 reform\u0119 Ko\u015bcio\u0142a, do kt\u00f3rej zosta\u0142y wezwane wszystkie zgromadzenia i kt\u00f3r\u0105 przyj\u0119li salezjanie.

Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II rzuci\u0142 wyzwanie i wezwa\u0142 wszystkie instytuty zakonne do wiernego i odwa\u017cnego przepracowania specyficznej to\u017csamo\u015bci charyzmatycznej Za\u0142o\u017cyciela.
Powody, kt\u00f3re sk\u0142oni\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142 do wezwania do g\u0142\u0119bokiej odnowy \u017cycia zakonnego, mo\u017cna podsumowa\u0107 w trzech obszarach:

1.1 Odniesienie do osoby Jezusa
<\/em><\/strong>Po\u015bwi\u0119cenie si\u0119 Bogu w na\u015bladowaniu Jezusa mo\u017cna rozumie\u0107 jedynie jako odpowied\u017a na osobiste wezwanie, kt\u00f3re skutkuje szczeg\u00f3lnym spotkaniem z Jezusem poprzez profesj\u0119 trzech \u015blub\u00f3w (pos\u0142usze\u0144stwa, ub\u00f3stwa, czysto\u015bci) i kt\u00f3re czyni Jezusa i Jego Ewangeli\u0119 „\u017cyw\u0105 i najwy\u017csz\u0105 Regu\u0142\u0105”.

1.2 Nasze miejsce w Ko\u015bciele
<\/em><\/strong>Fakt, \u017ce \u017cycie zakonne nie jest alternatyw\u0105 dla Ko\u015bcio\u0142a, ale form\u0105 \u017cycia ewangelicznego w nim, ma konsekwencje teoretyczne, ale przede wszystkim praktyczne:
– Wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cy charakter \u017cycia zakonnego nie oznacza \u017cadnej wy\u017cszo\u015bci nad innymi chrze\u015bcijanami;
– Pozycja \u017cycia zakonnego we wsp\u00f3lnocie ko\u015bcielnej stawia je w komplementarnej relacji z innymi powo\u0142aniami \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego: \u015bwieckimi i duchownymi;
– Specyfika \u017cycia zakonnego polega na tym, \u017ce jest ono zasadniczo i zawsze ewangeliczn\u0105 form\u0105 \u017cycia. Oznacza to, \u017ce Ewangelia stanowi ostateczn\u0105 norm\u0119, przy czym prze\u0142o\u017cony nigdy nie mo\u017ce zast\u0105pi\u0107 Chrystusa, ani Regu\u0142a nie mo\u017ce by\u0107 wy\u017csza od Ewangelii, ani rytm \u017cycia nie mo\u017ce by\u0107 naznaczony niczym innym ni\u017c liturgicznymi cyklami roku.

1.3 Relacja ze \u015bwiatem
<\/em><\/strong>Chocia\u017c przez d\u0142ugi czas chrze\u015bcija\u0144stwo i \u017cycie zakonne by\u0142y przedstawiane jako zaprzeczenie \u015bwiata lub ucieczka od niego, Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II og\u0142osi\u0142 dobro\u0107 stworzenia i \u015bwiata, „kt\u00f3ry B\u00f3g tak umi\u0142owa\u0142 i za kt\u00f3ry ofiarowa\u0142 swego jedynego Syna” (por. J 3, 16), oraz jego wzgl\u0119dn\u0105 autonomi\u0119. Nie mo\u017cna zatem postrzega\u0107 \u017cycia zakonnego jako ucieczki od \u015bwiata, ale raczej jako wezwanie do aktywnego zaanga\u017cowania si\u0119 w kontynuowanie misji Jezusa[3]<\/a>.

Zar\u00f3wno g\u0142\u0119bokie przemiany, kt\u00f3re mia\u0142y miejsce na \u015bwiecie pocz\u0105wszy od lat sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych, jak i odnowiona \u015bwiadomo\u015b\u0107 Ko\u015bcio\u0142a, \u017ce powinien s\u0142u\u017cy\u0107 \u015bwiatu i ludzko\u015bci, nada\u0142y wymiarowi duszpasterskiemu znaczny impuls.

W rzeczywisto\u015bci „pojawienie si\u0119 „duszpasterstwa” jako kategorii orientacji i oceny r\u00f3\u017cnych interwencji Ko\u015bcio\u0142a jest konsekwencj\u0105 Soboru Watyka\u0144skiego II, nazwanego (przez samego Jana XXIII) „soborem duszpasterskim” w\u0142a\u015bnie ze wzgl\u0119du na nachylenie i podej\u015bcie ca\u0142ej jego refleksji”[4]<\/a>.

Zobowi\u0105zanie to zak\u0142ada\u0142o „skierowanie Zgromadzenia w stron\u0119 uwa\u017cnej refleksji nad momentem historycznym, solidarno\u015bci z pilnymi potrzebami \u015bwiata oraz potrzebami maluczkich i ubogich, we wzro\u015bcie jednorodnym z to\u017csamo\u015bci\u0105 pierwotnego projektu i jego pierwotnymi warto\u015bciami, wzbudzonym przez Ducha i przeznaczonym do \u017cywotnego rozwoju wykraczaj\u0105cego poza przemijaj\u0105ce pow\u0142oki”[5]<\/a>.

Nie chodzi\u0142o zatem tylko o odnowienie naszej salezja\u0144skiej praktyki, ale raczej o salezjanina i \u017cycie salezja\u0144skie. „Proroctwo, kt\u00f3rego \u015bwiat m\u0142odzie\u017cy oczekuje dzisiaj od nas, salezjan\u00f3w, to przede wszystkim nowo\u015b\u0107 serca rozpalonego \u017carem mi\u0142o\u015bci duszpasterskiej zdefiniowanej przez Ksi\u0119dza Bosko w jego da mihi animas coetera tolle<\/em>„[6]<\/a>.

2. Wielkie etapy podr\u00f3\u017cy
<\/strong>W delikatnym procesie po\u017c\u0105danym przez Ko\u015bci\u00f3\u0142, trzy „nadzwyczajne” Kapitu\u0142y Generalne pozwoli\u0142y Zgromadzeniu umie\u015bci\u0107 si\u0119 w historycznej orbicie Soboru Watyka\u0144skiego II, okre\u015blaj\u0105c to\u017csamo\u015b\u0107 salezja\u0144sk\u0105 w Ko\u015bciele i we wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiecie. Podczas gdy KG 19, kt\u00f3ra odby\u0142a si\u0119 podczas Soboru, „u\u015bwiadomi\u0142a i przygotowa\u0142a”, KG 20 „wprowadzi\u0142a na orbit\u0119”, KG 21 „przejrza\u0142a, poprawi\u0142a, potwierdzi\u0142a i pog\u0142\u0119bi\u0142a”; KG 22 zosta\u0142a wezwana do „ponownego zbadania, sprecyzowania, uzupe\u0142nienia, udoskonalenia i zako\u0144czenia”[7]<\/a>.

Nast\u0119pnie odby\u0142y si\u0119 trzy inne „zwyczajne” Kapitu\u0142y Generalne, koncentruj\u0105ce si\u0119 na konkretnych tematach o charakterze operacyjnym, uwa\u017canych za szczeg\u00f3lnie pilne dla ca\u0142ego Zgromadzenia, ale w pewnym sensie sektorowe, poniewa\u017c nie dotyczy\u0142y ca\u0142o\u015bci \u017cycia salezja\u0144skiego: wychowanie do wiary m\u0142odzie\u017cy, zaanga\u017cowanie \u015bwieckich w \u017cycie i pos\u0142annictwo salezja\u0144skie oraz wsp\u00f3\u0142czesna wsp\u00f3lnota salezja\u0144ska.

2.1 Kapitu\u0142a Generalna Specjalna 20<\/strong>[8]<\/strong><\/a> (1971).
Kontekst ko\u015bcielny i spo\u0142eczny
<\/em><\/strong>KG19 (1965), obchodzona, gdy Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II by\u0142 prawie na uko\u0144czeniu (chocia\u017c w\u015br\u00f3d dokument\u00f3w ju\u017c promulgowanych kapitulni korzystali g\u0142\u00f3wnie z konstytucji Sacrosanctum Concilium <\/em>o liturgii, dekretu Inter Mirifica <\/em>o \u015brodkach komunikacji spo\u0142ecznej i konstytucji dogmatycznej Lumen Gentium <\/em>o Ko\u015bciele, to brakowa\u0142o jeszcze ostatniej sesji z promulgacj\u0105 wa\u017cnych dokument\u00f3w) zebra\u0142a pierwsze impulsy wielkiego wydarzenia soborowego na temat odnowionego poczucia misji Ko\u015bcio\u0142a w \u015bwiecie, dynamizmu \u017cycia zakonnego i jego wymiaru wsp\u00f3lnotowego i ko\u015bcielnego, rewizji duszpasterstwa i jego potrzeb w zakresie pluralizmu i decentralizacji, stanowi\u0105c w ten spos\u00f3b najlepsze przygotowanie do KGS20.

By\u0142a to naprawd\u0119 Kapitu\u0142a Generalna \u201eSpecjalna\u201d, o szczeg\u00f3lnym i nadzwyczajnym charakterze, maj\u0105ca na celu spe\u0142nienie wymaga\u0144 \u015awi\u0119tej Kongregacji Zakon\u00f3w i Instytut\u00f3w \u015awieckich (Motu Proprio Ecclesiae Sanctae<\/em>), aby przyst\u0105pi\u0107 do rewizji i „odpowiedniej odnowy” Zgromadzenia zgodnie z szerokimi, istotnymi i wymagaj\u0105cymi celami wskazanymi przez Konstytucj\u0119 Dogmatyczn\u0105 Lumen Gentium <\/em>i Dekret Perfectae Caritatis<\/em>, w harmonii z duchem Za\u0142o\u017cyciela.

Innymi istotnymi czynnikami, na poziomie kontekstualnym, by\u0142y trzy decyduj\u0105ce zjawiska, kt\u00f3re ukszta\u0142towa\u0142y \u015bwiat, w kt\u00f3rym misja Ko\u015bcio\u0142a i Zgromadzenia by\u0142a realizowana w tamtym czasie, i kt\u00f3re mog\u0142y wp\u0142ywa\u0107 na wszystkie z nich, poniewa\u017c wci\u0105\u017c ewoluowa\u0142y:
– \u015awiat w procesie sekularyzacji, kt\u00f3ry doprowadzi\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 do repozycjonowania si\u0119 i przedefiniowania nowego rodzaju obecno\u015bci i dzia\u0142ania.
– \u015awiat charakteryzuj\u0105cy si\u0119 sytuacjami niesprawiedliwo\u015bci, b\u0119d\u0105cymi konsekwencj\u0105 struktur spo\u0142eczno-ekonomicznych, kt\u00f3re postawi\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142 przed konieczno\u015bci\u0105 przyj\u0119cia zdecydowanie ewangelicznej postawy na rzecz ubogich.
– \u015awiat poszukuj\u0105cy jedno\u015bci w pluralizmie, kt\u00f3ry wymaga\u0142 od Ko\u015bcio\u0142a prze\u017cywania swojej „katolicko\u015bci” w bardziej aktualny i dynamiczny spos\u00f3b.

Jak to cz\u0119sto bywa w tego typu transformacjach, najbardziej nara\u017ceni byli m\u0142odzi ludzie, kt\u00f3rzy z jednej strony stali si\u0119 zjawiskiem spo\u0142ecznym, a z drugiej przejawiali niepokoj\u0105ce zachowania, takie jak dobrowolna marginalizacja, zmiana zwyczaj\u00f3w, uzale\u017cnienie od narkotyk\u00f3w i przest\u0119pczo\u015b\u0107.

Kapitu\u0142a nie mia\u0142a jednak na celu jedynie formalnego spe\u0142nienia wymaga\u0144 Soboru Watyka\u0144skiego II, ale skorzysta\u0142a z okazji, aby lepiej odpowiedzie\u0107 Bogu i m\u0142odym. W rzeczywisto\u015bci KGS zosta\u0142a poprzedzona bardzo gruntownym przygotowaniem poprzez konsultacje skierowane do wszystkich prowincji z „prze\u015bwietleniem” stanu Zgromadzenia. W ten spos\u00f3b u\u015bwiadomiono sobie najpilniejsze problemy i kwestie, kt\u00f3re interesowa\u0142y i niepokoi\u0142y salezjan\u00f3w na ca\u0142ym \u015bwiecie i kt\u00f3re wymaga\u0142y na\u015bwietlenia, rozeznania i decyzji.

Wyzwania, kt\u00f3rym nale\u017cy sprosta\u0107: przeformu\u0142owanie ca\u0142ego projektu
<\/em><\/strong>Zasadnicze pytanie dotyczy\u0142o tego, w jaki spos\u00f3b uczyni\u0107 szczeg\u00f3lne \u015bwiadectwo \u017cycia zakonnego widocznym i istotnym w Ko\u015bciele (LG 44).

Aby \u017cycie zakonne mog\u0142o odpowiedzie\u0107 na t\u0119 misj\u0119 („przynale\u017ce\u0107 do \u017cycia i \u015bwi\u0119to\u015bci Ko\u015bcio\u0142a”), Perfectae Caritatis <\/em>wymaga\u0142o od wszystkich rodzin zakonnych zaanga\u017cowania w odnow\u0119:
a) Uczyni\u0107 „sequela Christi<\/em>” najwy\u017csz\u0105 zasad\u0105 \u017cycia;
b) Zapewnienie to\u017csamo\u015bci i misji w wierno\u015bci Za\u0142o\u017cycielowi;
c) Bardziej zdecydowane zaanga\u017cowanie w \u017cycie Ko\u015bcio\u0142a;
d) Pomaga\u0107 cz\u0142onkom Zgromadzenia w interpretowaniu znak\u00f3w czasu, w ich kontek\u015bcie i jako rozm\u00f3wc\u00f3w w misji;
e) Promowa\u0107 przede wszystkim odnow\u0119 duchow\u0105, „kt\u00f3rej odpowiada pierwsze miejsce tak\u017ce w zewn\u0119trznych dzie\u0142ach apostolatu” (PC 2).

Ks. Luigi Ricceri wyrazi\u0142 to w li\u015bcie zwo\u0142uj\u0105cym KGS: „Wk\u0142ad i wsp\u00f3\u0142odpowiedzialno\u015b\u0107 s\u0105 przede wszystkim niezb\u0119dne, aby promowa\u0107 w nas i w naszych wsp\u00f3lnotach odnow\u0119 wewn\u0119trzn\u0105, duchow\u0105, apostolsk\u0105, opart\u0105 na naszym upodobnieniu do Chrystusa, na wierno\u015bci zasadniczemu charyzmatowi Ksi\u0119dza Bosko i znakom czasu. Bez tego ka\u017cde dzie\u0142o odnowy i adaptacji zosta\u0142oby zredukowane do formalizmu, techniczno\u015bci, cia\u0142a bez duszy, iluzji rozwi\u0105zywania \u017cywych problem\u00f3w za pomoc\u0105 formu\u0142 i artyku\u0142\u00f3w”[9]<\/a>.

KGS 20 (1971) sformu\u0142owa\u0142a ca\u0142e to dzie\u0142o wok\u00f3\u0142 czterech podstawowych temat\u00f3w:
1. Charakter i cel Zgromadzenia.
2. Konsekracja zakonna i jej zwi\u0105zek z misj\u0105.
3. Formacja salezja\u0144ska.
4. Struktury zarz\u0105dzania na wszystkich poziomach.

Celem by\u0142o opracowanie odnowionego tekstu Konstytucji<\/em> i Regulamin\u00f3w<\/em> w harmonii z orientacj\u0105 soborow\u0105. W istocie chodzi\u0142o o odnowienie to\u017csamo\u015bci Zgromadzenia.

Dokonane wybory
<\/em><\/strong>Siedem miesi\u0119cy pracy Kapitu\u0142y zaowocowa\u0142o 22 dokumentami zawieraj\u0105cymi wytyczne doktrynalne i operacyjne, podzielonymi na pi\u0119\u0107 sekcji, kt\u00f3re p\u00f3\u017aniej ukszta\u0142towa\u0142y tekst konstytucji:
– Pierwsza sekcja odzwierciedla\u0142a g\u0142\u00f3wn\u0105 trosk\u0119 kapitulnych: „pos\u0142annictwo salezjan\u00f3w w Ko\u015bciele”, identyfikuj\u0105c oratorium jako paradygmat odnowy wszystkich dzie\u0142.
– Druga sekcja skupi\u0142a si\u0119 na „wsp\u00f3lnotowym wymiarze \u017cycia zakonnego”.
– W trzecim, pod has\u0142em „konsekracja”, \u015bluby zosta\u0142y przedstawione w perspektywie soborowej.
– W czwartym przedstawiono „g\u0142\u00f3wne kryteria szkolenia i kilka praktycznych wskaz\u00f3wek”.
– Ostatni z nich sformu\u0142owa\u0142 jedno\u015b\u0107 i decentralizacj\u0119, pomocniczo\u015b\u0107, uczestnictwo i wsp\u00f3\u0142odpowiedzialno\u015b\u0107 jako „kryteria organizacji Zgromadzenia”[10]<\/a>.

Opracowano bardziej charyzmatyczne i mniej legalistyczne przeformu\u0142owanie „Tekstu Konstytucji”, dostosowuj\u0105c j\u0119zyk i podej\u015bcie do orientacji Soboru oraz jednocz\u0105c w jednym tek\u015bcie duchowe bogactwo powo\u0142ania salezja\u0144skiego i podstawowe normy reguluj\u0105ce \u017cycie: pos\u0142annictwo, komuni\u0119, konsekracj\u0119, formacj\u0119 i organizacj\u0119.

\u201eRegulaminy” skodyfikowa\u0142y uniwersalny, praktyczny spos\u00f3b \u017cycia Konstytucjami, przekazuj\u0105c prowincjom odpowiedzialno\u015b\u0107 za ustanawianie i regulowanie lokalnych aspekt\u00f3w lub potrzeb konkretnych sytuacji, za po\u015brednictwem dyrektor\u00f3w prowincjalnych.

Aby oceni\u0107 skutki renovatio accomodata<\/em>, wa\u017cne jest, aby obserwowa\u0107 jej wp\u0142yw na trzy najbardziej wra\u017cliwe obszary \u017cycia salezja\u0144skiego:

– Je\u015bli chodzi o formacj\u0119<\/strong>, ks. Ricceri w swoim sprawozdaniu generalnym na temat stanu Zgromadzenia <\/em>wskaza\u0142, \u017ce niekt\u00f3re domy formacyjne, nowicjaty i studentaty musia\u0142y zosta\u0107 zamkni\u0119te z powodu braku powo\u0142a\u0144 lub wewn\u0119trznych trudno\u015bci i napi\u0119\u0107. Szczeg\u00f3lnie ubolewa\u0142 nad zapomnieniem i os\u0142abieniem charyzmatu salezja\u0144skiego w formacji, odst\u0119pstwami doktrynalnymi, kontestacj\u0105 instytucji i brakiem odpowiedzialno\u015bci niekt\u00f3rych wychowawc\u00f3w[11]<\/a>.

– Je\u015bli chodzi o wsp\u00f3lnot\u0119<\/strong>, najg\u0142\u0119bsza zmiana dotyczy\u0142a natury relacji mi\u0119dzy prze\u0142o\u017conymi i wsp\u00f3\u0142bra\u0107mi, kt\u00f3re sta\u0142y si\u0119 prostsze, a funkcja zarz\u0105dzania coraz bardziej zbli\u017ca\u0142a si\u0119 do funkcji animacji. Jednocze\u015bnie nast\u0105pi\u0142 wzrost uczestnictwa i wsp\u00f3\u0142odpowiedzialno\u015bci.

– Dzie\u0142a<\/strong>, ze swojej strony, nie osi\u0105gn\u0119\u0142y „redukcji” po\u017c\u0105danej przez KG 19 dla bardziej wyrazistej skuteczno\u015bci apostolskiej. Spadek liczby salezjan\u00f3w (z oko\u0142o 22 000 w 1965 r. do 17 000 w 1977 r.) zosta\u0142 zr\u00f3wnowa\u017cony wzrostem liczby \u015bwieckich wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w, kt\u00f3rych szkolenie wymaga\u0142o szczeg\u00f3lnej uwagi. W tym samym czasie powstawa\u0142y inspektorialne o\u015brodki duszpasterstwa m\u0142odzie\u017cy, a niekt\u00f3rzy salezjanie eksperymentowali z formami integracji w trudnych dzielnicach lub pracy z dzie\u0107mi ulicy i m\u0142odymi narkomanami, a tak\u017ce z nowymi sposobami wsp\u00f3\u0142pracy z instytucjami cywilnymi[12]<\/a>.


2.2 Kapitu\u0142a Generalna 21<\/strong>[13]<\/strong><\/a> (1978)
Kontekst ko\u015bcielny i spo\u0142eczny
<\/em><\/strong>G\u0142\u0119boko\u015b\u0107 i szybko\u015b\u0107 zmian, b\u0119d\u0105cych konsekwencj\u0105 Soboru Watyka\u0144skiego II, spowodowa\u0142y zamieszanie i dezorientacj\u0119 w Ko\u015bciele i Zgromadzeniu, kt\u00f3re wymaga\u0142y jasnego podej\u015bcia i m\u0105drych rozwi\u0105za\u0144.

G\u0142\u0119boko odnawiaj\u0105ce dzia\u0142anie przeprowadzone w Zgromadzeniu przez KGS (widoczne w radykalnie odnowionych Konstytucjach<\/em> i Regulaminach<\/em>, pozostaj\u0105cych wiernymi duchowi Ksi\u0119dza Bosko, oraz w ideach i kierunkach dzia\u0142ania zawartych w Aktach<\/em> omawianej Kapitu\u0142y) wymaga\u0142o rewizji, poprawienia, pog\u0142\u0119bienia i ponownego potwierdzenia.

Kontekst spo\u0142eczno-kulturowy r\u00f3wnie\u017c przechodzi\u0142 szybkie i g\u0142\u0119bokie przemiany w wielu krajach, zwi\u0119kszaj\u0105c konfrontacj\u0119 mi\u0119dzy m\u0142odymi i doros\u0142ymi pokoleniami. Zgodnie z analiz\u0105 ksi\u0119dza Vecchiego, druga po\u0142owa lat 70. stanowi\u0142a dla niekt\u00f3rych koniec ery ’68 i \u015bwiata protest\u00f3w m\u0142odzie\u017cy, podczas gdy dla innych oznacza\u0142a pogorszenie kryzysu na poziomie gospodarczym, spo\u0142ecznym, politycznym i kulturowym[14]<\/a>.

W\u015br\u00f3d najwa\u017cniejszych analizowanych aspekt\u00f3w tego okresu pojawi\u0142y si\u0119 paradoksy i sprzeczno\u015bci:
– Wywy\u017cszenie osoby, a jednocze\u015bnie jej instrumentalizacja.
– D\u0105\u017cenie do wolno\u015bci wsp\u00f3\u0142istniej\u0105ce z uciskiem wolno\u015bci wielu.
– Poszukiwanie wy\u017cszych warto\u015bci w przeciwie\u0144stwie do odrazy do wszelkich warto\u015bci.
– Pragnienie solidarno\u015bci kontrastowa\u0142o z kryzysem uczestnictwa.
– Szybko\u015b\u0107 wymiany i informacji przeciwko powolno\u015bci reform kulturowych i spo\u0142ecznych.
– T\u0119sknota za powszechn\u0105 jedno\u015bci\u0105 i pokojem wraz z utrzymuj\u0105cymi si\u0119 konfliktami politycznymi, spo\u0142ecznymi, rasowymi, religijnymi i gospodarczymi.
– Wywy\u017cszanie m\u0142odzie\u017cy jest r\u00f3wnoleg\u0142e do cz\u0119stego marginalizowania m\u0142odych ludzi z pracy, podejmowania decyzji i odpowiedzialno\u015bci.


Wyzwania, z kt\u00f3rymi nale\u017cy si\u0119 zmierzy\u0107: weryfikacja odnowy
<\/em><\/strong>Nale\u017ca\u0142o dok\u0142adnie ustali\u0107, czy, w jaki spos\u00f3b i w jakim stopniu <\/em>osi\u0105gni\u0119to po\u017c\u0105dan\u0105 odnow\u0119 w zakresie akceptacji i \u017cycia Konstytucjami<\/em>. Nale\u017ca\u0142o zidentyfikowa\u0107 wszelkie luki w projekcie odnowy po\u017c\u0105danym przez KGS. Konkretnie, jak zachowa\u0107 \u017cywotn\u0105 m\u0142odo\u015b\u0107 Zgromadzenia i, cho\u0107 odnowione, zawsze wierne wizji jasno nakre\u015blonej przez Ksi\u0119dza Bosko?

Konieczne by\u0142o skorygowanie mo\u017cliwych odchyle\u0144 lub fa\u0142szywych i szkodliwych interpretacji, przezwyci\u0119\u017cenie ryzyka „odmiennych” lub, co gorsza, przeciwstawnych motywacji, wizji i os\u0105d\u00f3w, kt\u00f3re mog\u0142yby opr\u00f3\u017cni\u0107 dusz\u0119 Zgromadzenia i sam pow\u00f3d jego istnienia w Ko\u015bciele.

Konieczne by\u0142o pog\u0142\u0119bienie niekt\u00f3rych zasadniczych temat\u00f3w Zgromadzenia: system prewencyjny, formacja do \u017cycia salezja\u0144skiego, salezjanin koadiutor i restrukturyzacja Papieskiego Uniwersytetu Salezja\u0144skiego.

Ten proces wyja\u015bniania to\u017csamo\u015bci, wzmocniony wp\u0142ywem IV Synodu Biskup\u00f3w, kt\u00f3rego kulminacj\u0105 by\u0142a magisterialna adhortacja Paw\u0142a VI Evangelii nuntiandi<\/em>, stopniowo przyczyni\u0142 si\u0119 do pog\u0142\u0119bienia specyficznego pos\u0142annictwa salezja\u0144skiego, przek\u0142adaj\u0105c si\u0119 na jeden z wielkich wybor\u00f3w tej Kapitu\u0142y: przekszta\u0142cenie salezjan\u00f3w w autentycznych ewangelizator\u00f3w m\u0142odzie\u017cy.

Z jednej strony, KG 21 uwa\u017cnie obserwowa\u0142a m\u0142odzie\u017c i odkry\u0142a – by\u0107 mo\u017ce dzi\u0119ki typowo salezja\u0144skiemu optymizmowi – szcz\u0119\u015bliw\u0105 zbie\u017cno\u015b\u0107 mi\u0119dzy ich aspiracjami, ich g\u0142osem skierowanym do salezjan\u00f3w i naszym pos\u0142annictwem. Z drugiej strony, wzi\u0119to pod uwag\u0119 odnowione zaanga\u017cowanie Ko\u015bcio\u0142a w ewangelizacj\u0119 i odkryto na nowo fundamentalny rys naszej to\u017csamo\u015bci w tym ewangelizacyjnym pos\u0142annictwie do m\u0142odzie\u017cy, kt\u00f3re zak\u0142ada uprzedni\u0105 ewangelizacj\u0119 samych salezjan\u00f3w.

Dokonane wybory: misjonarze w edukacji
<\/em><\/strong>W przem\u00f3wieniu ko\u0144cowym ks. Vigan\u00f2, nowo wybrany Prze\u0142o\u017cony Generalny, podsumowa\u0142 trzy cele, kt\u00f3re wy\u0142oni\u0142y si\u0119 podczas prac kapitu\u0142y:
1. Priorytetowe zadanie niesienia Ewangelii m\u0142odym ludziom, co oznacza projekt edukacyjno-pastoralny;
2. Duch zakonny, kt\u00f3ry powinien o\u017cywia\u0107 \u017cycie salezjan\u00f3w;
3. Nowa rola wsp\u00f3lnoty salezja\u0144skiej jako animatora wsp\u00f3lnoty wychowawczo-duszpasterskiej (WWD), b\u0119d\u0105ca konsekwencj\u0105 u\u015bwiadomienia sobie, \u017ce zakonnicy nie s\u0105 jedynymi po\u015brednikami Ewangelii i s\u0105 powo\u0142ani, aby sta\u0107 si\u0119 formatorami i animatorami \u015bwieckich.
Okre\u015bli\u0142o to g\u0142\u00f3wny temat Kapitu\u0142y: „By\u0107 \u015bwiadkami i g\u0142osi\u0107 Ewangeli\u0119: dwa wymogi \u017cycia salezja\u0144skiego w\u015br\u00f3d m\u0142odzie\u017cy”. Jednocze\u015bnie dokonano innych fundamentalnych wybor\u00f3w:
– Katecheza ma by\u0107 naturalnym i najbardziej \u017cyznym gruntem dla odnowy ca\u0142ej wsp\u00f3lnoty Ko\u015bcio\u0142a.
– Nale\u017cy da\u0107 Zgromadzeniu kolejne sze\u015b\u0107 lat na poznanie, przyswojenie i praktyczne prze\u0107wiczenie tekstu Konstytucji<\/em>, do kt\u00f3rego wprowadzono poprawki zasugerowane przez \u017cywe do\u015bwiadczenie, zw\u0142aszcza w odniesieniu do wsp\u00f3\u0142odpowiedzialno\u015bci \u015bwieckich, funkcji prze\u0142o\u017conego i wsp\u00f3lnot formacyjnych.

Niew\u0105tpliwie KG 21 stanowi\u0142a radykaln\u0105 odnow\u0119 duszpastersk\u0105. Zgromadzenie czu\u0142o si\u0119 wyzwane przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 i spo\u0142ecze\u0144stwo i dlatego w zako\u0144czeniu pierwszego rozdzia\u0142u dokumentu „Salezjanie jako ewangelizatorzy m\u0142odzie\u017cy” podj\u0119\u0142o zobowi\u0105zanie do lepszego zrozumienia nowej rzeczywisto\u015bci m\u0142odzie\u017cy i stawienia czo\u0142a nowym wyzwaniom, jakie ona stawia (zjawiska wynikaj\u0105ce z rosn\u0105cej sekularyzacji spo\u0142ecze\u0144stwa, takie jak oboj\u0119tno\u015b\u0107 religijna, praktyczny ateizm czy sekty, (zjawiska wynikaj\u0105ce z rosn\u0105cej sekularyzacji spo\u0142ecze\u0144stwa, takie jak oboj\u0119tno\u015b\u0107 religijna, praktyczny ateizm lub sekty, utrzymuj\u0105ce si\u0119 ub\u00f3stwo Trzeciego \u015awiata i pojawienie si\u0119 nowych form ub\u00f3stwa, takich jak bezrobocie, marginalizacja, rozpad rodziny, rozprzestrzenianie si\u0119 erotyzmu i narkotyk\u00f3w), opracowuj\u0105c Projekt Wychowawczo-Duszpasterski, aby nie straci\u0107 z oczu tego, co istotne, nie odwr\u00f3ci\u0107 hierarchii cel\u00f3w i zagwarantowa\u0107 jako\u015b\u0107 program\u00f3w wychowawczych dzie\u0142[15]<\/a>.


2.3 Kapitu\u0142a Generalna 22<\/strong>[16]<\/strong><\/a> (1984)
Kontekst ko\u015bcielny i spo\u0142eczny
<\/em><\/strong>Kapitu\u0142a Generalna 22 odby\u0142a si\u0119 prawie dwadzie\u015bcia lat po zako\u0144czeniu Soboru Watyka\u0144skiego II i dwana\u015bcie lat po KGS, w czasach, kt\u00f3re spowodowa\u0142y intensywn\u0105 faz\u0119 eksperymentowania i pog\u0142\u0119biania to\u017csamo\u015bci salezja\u0144skiej w nowym horyzoncie soborowym.

Up\u0142yw czasu pom\u00f3g\u0142 uspokoi\u0107 umys\u0142y i zaj\u0105\u0107 si\u0119 piln\u0105 potrzeb\u0105 odnowy z wi\u0119ksz\u0105 jasno\u015bci\u0105 i mniejsz\u0105 impulsywno\u015bci\u0105.

Mo\u017cemy potwierdzi\u0107 – cho\u0107 ze \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce im bli\u017cej tera\u017aniejszo\u015bci, tym wi\u0119ksze ryzyko subiektywnych interpretacji – \u017ce w tamtych latach nast\u0105pi\u0142a jako\u015bciowa transformacja w do\u015bwiadczeniu zakonnik\u00f3w, zar\u00f3wno na poziomie indywidualnym, jak i instytucjonalnym. Niestabilna i chaotyczna sytuacja poprzednich dziesi\u0119cioleci ust\u0105pi\u0142a miejsca spokojniejszej, ale nie mniej zdecydowanej determinacji, by wytrwa\u0107 w zaanga\u017cowaniu na rzecz odnowionego Ko\u015bcio\u0142a i bardziej sprawiedliwego \u015bwiata, wiedz\u0105c, \u017ce zmiany te nie nast\u0105pi\u0105 szybko. W ten spos\u00f3b rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 druga faza odnowy Zgromadzenia. Znaczny nap\u0142yw odchodz\u0105cych ju\u017c si\u0119 zmniejsza\u0142. Niekt\u00f3re szczeg\u00f3lne do\u015bwiadczenia apostolskie, pewne style \u017cycia i osobiste sposoby organizacji zosta\u0142y porzucone, podczas gdy to, co dzia\u0142a\u0142o, zosta\u0142o skonsolidowane, a energia przekierowana.

Trudno jest wskaza\u0107 konkretne wydarzenie, kt\u00f3re przyspieszy\u0142o t\u0119 niemal niezauwa\u017caln\u0105 zmian\u0119. Rzeczywisto\u015b\u0107 jest taka, \u017ce nagle pojawi\u0142o si\u0119 nowe „przyw\u00f3dztwo”, w niekt\u00f3rych przypadkach z niezwyk\u0142ymi osobowo\u015bciami. Kapitu\u0142y i zgromadzenia prowincjalne zacz\u0119\u0142y by\u0107 bardziej proaktywne, entuzjazm powr\u00f3ci\u0142 do wielu braci, a \u017cycie zakonne zn\u00f3w by\u0142o postrzegane jako realna i znacz\u0105ca alternatywa.

Wyzwania, kt\u00f3rym nale\u017cy sprosta\u0107: Zako\u0144czenie projektu odnowy.
<\/em><\/strong>– Okre\u015bli\u0107 wytyczne, kt\u00f3re kierowa\u0142yby przysz\u0142o\u015bci\u0105 Zgromadzenia w orbicie soborowej.
– Opracowa\u0107 jasny, aktualny i wymagaj\u0105cy projekt powo\u0142aniowy, zdolny do zachowania to\u017csamo\u015bci salezja\u0144skiej w obliczu z\u0142o\u017conych wyzwa\u0144 czasu. St\u0105d tak wa\u017cne jest, aby nowe Konstytucje<\/em> wyra\u017ca\u0142y do\u015bwiadczenie \u015bwi\u0119to\u015bci apostolskiej ju\u017c prze\u017cyte na Valdocco, poprzez istotn\u0105 ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 i dynamiczn\u0105 wierno\u015b\u0107 mi\u0119dzy tekstem, kt\u00f3rego pragn\u0105\u0142 Ksi\u0105dz Bosko, a owocem KG22.

Dokonane wybory: Ostateczne zatwierdzenie nowych Zasad \u017bycia.
<\/em><\/strong>Ko\u0144cowy rezultat prac kapitu\u0142y stanowi\u0142 – wed\u0142ug s\u0142\u00f3w Prze\u0142o\u017conego Generalnego – „tekst organiczny, g\u0142\u0119boki, udoskonalony, przenikni\u0119ty Ewangeli\u0105, bogaty w autentyczno\u015b\u0107 pocz\u0105tk\u00f3w, otwarty na uniwersalno\u015b\u0107 i sk\u0142aniaj\u0105cy si\u0119 ku przysz\u0142o\u015bci, trze\u017awy i godny, g\u0119sty z wywa\u017conym realizmem i asymilacj\u0105 zasad soborowych. Jest to tekst przemy\u015blany wsp\u00f3lnotowo w wierno\u015bci Ksi\u0119dzu Bosko i w odpowiedzi na wyzwania czas\u00f3w”[17]<\/a>.

W rzeczywisto\u015bci nowy tekst konstytucyjny umie\u015bci\u0142 w pierwszej cz\u0119\u015bci, po\u015bwi\u0119conej to\u017csamo\u015bci i roli salezjan\u00f3w w Ko\u015bciele, dwa fundamentalne rozdzia\u0142y dotycz\u0105ce ducha salezja\u0144skiego i profesji zakonnej. W drugiej cz\u0119\u015bci zosta\u0142y wyartyku\u0142owane trzy nieroz\u0142\u0105czne elementy powo\u0142ania salezja\u0144skiego: pos\u0142annictwo, \u017cycie we wsp\u00f3lnocie i praktyka rad ewangelicznych. To definitywnie przezwyci\u0119\u017cy\u0142o tendencj\u0119 do podkre\u015blania prymatu jednego z trzech aspekt\u00f3w ze szkod\u0105 dla innych. Ta cz\u0119\u015b\u0107 zako\u0144czy\u0142a si\u0119 rozdzia\u0142em po\u015bwi\u0119conym \u017cyciu modlitwy. Trzecia cz\u0119\u015b\u0107, po\u015bwi\u0119cona formacji, i czwarta, dotycz\u0105ca pos\u0142ugi w\u0142adzy, zachowa\u0142y swoj\u0105 pierwotn\u0105 struktur\u0119[18]<\/a>.

W ten spos\u00f3b mogli\u015bmy wiernie nakre\u015bli\u0107 konkretny typ \u017cycia, do\u015bwiadczenie Ksi\u0119dza Bosko i pierwszych salezjan\u00f3w, zdolne do inspirowania i kierowania naszym projektem „sequela Christi<\/em>” dla m\u0142odzie\u017cy. Ten odnowiony tekst konstytucyjny kondensuje w sobie doktryn\u0119 duchow\u0105, kryteria duszpasterskie, pierwotne tradycje i normy \u017cycia, to znaczy nasz w\u0142asny charakter i nasze specyficzne itinerarium \u015bwi\u0119to\u015bci. Jak podkre\u015bli\u0142 ks. Vigan\u00f2 we Wprowadzeniu<\/em> do Wytycznych Operacyjnych, „prawdziwymi dokumentami XXII Kapitu\u0142y Generalnej s\u0105 teksty Konstytucji<\/em> <\/strong>i Regulamin\u00f3w Og\u00f3lnych<\/em><\/strong>„.

Ostateczne opracowanie Regu\u0142y \u017bycia wymaga\u0142o, mi\u0119dzy innymi, odnowienia Ratio<\/strong>, kt\u00f3re musia\u0142o zintegrowa\u0107 nowy Kodeks Prawa Kanonicznego i nowe Konstytucje, w\u0142\u0105czaj\u0105c jednocze\u015bnie wk\u0142ad nauk humanistycznych. G\u0142\u00f3wn\u0105 ide\u0105 by\u0142o to, aby ca\u0142a formacja salezjan\u00f3w by\u0142a zgodna z natur\u0105 ich powo\u0142ania i specyficzn\u0105 misj\u0105 wychowawc\u00f3w i duszpasterzy m\u0142odzie\u017cy.

W ten spos\u00f3b Zgromadzenie mog\u0142o zainaugurowa\u0107 nowy etap w swojej historii: przej\u015bcie „od papieru do \u017cycia”.


2.4 Kapitu\u0142a Generalna 23<\/strong>[19]<\/strong><\/a> (1990)
Kontekst ko\u015bcielny i spo\u0142eczny
<\/em><\/strong>Pod koniec d\u0142ugiego i owocnego okresu posoborowego, po\u015bwi\u0119conego szerokiej redefinicji to\u017csamo\u015bci salezja\u0144skiej w Ko\u015bciele i jej konsekwentnemu praktycznemu zastosowaniu, Zgromadzenie zosta\u0142o wezwane do zweryfikowania skuteczno\u015bci wychowania salezja\u0144skiego w formacji wiary m\u0142odych ludzi, z kt\u00f3rymi pracowa\u0142o, oraz do aktualizacji projekt\u00f3w wychowawczo-duszpasterskich inspektorii i dom\u00f3w.

Na scenie \u015bwiatowej ludzko\u015b\u0107 by\u0142a \u015bwiadkiem upadku komunizmu i konfiguracji nowego porz\u0105dku politycznego charakteryzuj\u0105cego si\u0119 pojawieniem si\u0119 jednego supermocarstwa, kt\u00f3re wynios\u0142oby ekonomi\u0119 do warto\u015bci absolutnej. Wraz z zanikiem dwubiegunowo\u015bci politycznej, gospodarczej i spo\u0142ecznej, zacz\u0119\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c pojawia\u0107 nowa wra\u017cliwo\u015b\u0107 kulturowa. Podczas Kapitu\u0142y Generalnej analiza rzeczywisto\u015bci spo\u0142ecznej mia\u0142a jednak ograniczone znaczenie, wy\u0142aniaj\u0105c si\u0119 g\u0142\u00f3wnie poprzez jej wp\u0142yw na m\u0142odych ludzi.

„W ostatnich latach nast\u0105pi\u0142 kryzys ideologii i silnych, nap\u0119dzaj\u0105cych idei. W ich miejsce pojawi\u0142o si\u0119 s\u0142abe my\u015blenie ponowoczesno\u015bci, charakteryzuj\u0105ce si\u0119 zar\u00f3wno szacunkiem i otwarto\u015bci\u0105 na wszystkie nurty kulturowe, jak i relatywizmem etycznym, subiektywizmem i fragmentacj\u0105 spo\u0142eczn\u0105… Dla m\u0142odych ludzi bardziej niepokoj\u0105ce sta\u0142o si\u0119 bezrobocie, rozpad wielu rodzin, powszechne zjawisko sekularyzmu, oboj\u0119tno\u015b\u0107 religijna, a tak\u017ce nowa religijno\u015b\u0107 na mod\u0142\u0119 new age<\/em>„[20]<\/a>.

Rzeczywisto\u015b\u0107 m\u0142odzie\u017cy by\u0142a zatem bardzo z\u0142o\u017cona, r\u00f3\u017cnorodna i wymagaj\u0105ca. Pojawi\u0142a si\u0119 zatem potrzeba dog\u0142\u0119bnego poznania i zrozumienia kontekst\u00f3w, w kt\u00f3rych m\u0142odzi ludzie \u017cyli – lub z trudem \u017cyli – i w kt\u00f3rych byli wezwani do realizacji swojego ludzkiego i religijnego wzrostu, kontekst\u00f3w, w kt\u00f3rych salezjanie musieli im towarzyszy\u0107:
– Konteksty charakteryzuj\u0105ce si\u0119 obfito\u015bci\u0105 d\u00f3br materialnych.
– Konteksty naznaczone ekonomicznym, politycznym i kulturowym zubo\u017ceniem.
– Konteksty pod wp\u0142ywem obecno\u015bci staro\u017cytnych i wielkich religii.
– Konteksty, w kt\u00f3rych trwa\u0142 nieodwracalny proces uniezale\u017cniania si\u0119 od kolonializmu.
– Konteksty przej\u015bcia z re\u017cim\u00f3w autorytarnych do innych system\u00f3w \u017cycia spo\u0142ecznego i politycznego.
– Konteksty spo\u0142eczno\u015bci tubylczych i mniejszo\u015bci etnicznych.

Wyzwania, kt\u00f3rym nale\u017cy sprosta\u0107: wychowa\u0107 m\u0142odych ludzi w wierze
<\/em><\/strong>Temat zrodzi\u0142 si\u0119 z do\u015bwiadcze\u0144 poprzednich lat, z trudno\u015bci napotykanych zar\u00f3wno przez m\u0142odzie\u017c, jak i wsp\u00f3lnot\u0119 salezja\u0144sk\u0105, ale tak\u017ce z obietnicy wierno\u015bci Ksi\u0119dzu Bosko, odnowionej 14 maja 1988 r. w stulecie jego \u015bmierci.

Zdano sobie spraw\u0119, \u017ce wychowanie m\u0142odych ludzi w wierze staje si\u0119 coraz bardziej z\u0142o\u017con\u0105 misj\u0105 we wszystkich \u015brodowiskach obecno\u015bci salezja\u0144skiej, co jest konsekwencj\u0105 wy\u0142aniaj\u0105cej si\u0119 kultury, kt\u00f3ra wymaga ponownego przemy\u015blenia zar\u00f3wno metodologii, jak i tre\u015bci wychowania w wierze.

Zaanga\u017cowanie to wymaga\u0142o, aby nigdy nie traci\u0107 z oczu „jednocz\u0105cej i o\u015bwiecaj\u0105cej” funkcji wiary, a zatem odzyska\u0107 j\u0105, zaproponowa\u0107 i wiedzie\u0107, jak nada\u0107 jej znaczenie dla m\u0142odych ludzi jako istotnego elementu integralnego dojrzewania osoby.

Oznacza\u0142o to podj\u0119cie si\u0119 zadania wychowania m\u0142odych ludzi w zakresie warto\u015bci godno\u015bci ludzkiej, przezwyci\u0119\u017cania egoizmu, pojednania, chrze\u015bcija\u0144skiej wielko\u015bci zdolno\u015bci przebaczania i poczucia przebaczenia.

Chodzi\u0142o o rozwijanie mi\u0142o\u015bci poprzez kszta\u0142towanie umys\u0142\u00f3w i serc m\u0142odych ludzi, aby mogli jasno dostrzec najwy\u017csz\u0105 centralno\u015b\u0107 Eucharystii w \u017cyciu chrze\u015bcija\u0144skim.

Wreszcie, wymaga\u0142o to wiedzy, jak interpretowa\u0107 i przedstawia\u0107 sens \u017cycia jako powo\u0142anie, maj\u0105c \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce ka\u017cda m\u0142oda osoba reprezentuje ludzki projekt, kt\u00f3ry nale\u017cy odkry\u0107 i zbudowa\u0107 w \u015bwietle \u015bwiadomo\u015bci bycia „obrazem Boga”.

Dokonane wybory: Propozycja duchowo\u015bci m\u0142odzie\u017cy
<\/em><\/strong>Wychodz\u0105c od wyzwa\u0144 stawianych przez rzeczywisto\u015b\u0107 m\u0142odzie\u017cy w r\u00f3\u017cnych kontekstach, kapitulni nakre\u015blili drog\u0119 wychowania wiary dla m\u0142odych ludzi, oferuj\u0105c im propozycj\u0119 znacz\u0105cego \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego i salezja\u0144skiej duchowo\u015bci m\u0142odzie\u017cowej.

KG 23 postanowi\u0142a uzna\u0107 odbiorc\u0119 pos\u0142annictwa salezja\u0144skiego za dojrza\u0142y owoc swojego zaanga\u017cowania wychowawczego, przedstawiaj\u0105c go jako m\u0142odego cz\u0142owieka wychowanego w wierze, kt\u00f3ry wybiera \u017cycie, kt\u00f3ry wychodzi na spotkanie Jezusa, kt\u00f3ry aktywnie uczestniczy we wsp\u00f3lnocie ko\u015bcielnej i kt\u00f3ry odkrywa swoje miejsce w Kr\u00f3lestwie, ze szczeg\u00f3lnym uwzgl\u0119dnieniem „formacji sumienia, wychowania do mi\u0142o\u015bci i spo\u0142ecznego wymiaru wiary” (KG 23, 182-214).

Nie chodzi\u0142o zatem o redukcj\u0119 dzie\u0142 (cho\u0107 by\u0142o to wa\u017cne zadanie), ale o przemy\u015blenie i odnowienie misji, czyli jako\u015bci propozycji wychowawczo-duszpasterskiej. Celem by\u0142o mniej tworzenie nowych miejsc obecno\u015bci, a bardziej tworzenie nowej obecno\u015bci, innowacyjnego sposobu bycia <\/em>obecnym tam, gdzie praca by\u0142a ju\u017c wykonywana.

Po raz kolejny Zgromadzenie poczu\u0142o si\u0119 wezwane do o\u017cywienia z ca\u0142\u0105 swoj\u0105 energi\u0105 postawy „da mihi animas<\/em>„, o kt\u00f3rej Ksi\u0105dz Bosko \u015bwiadczy\u0142 z duszpastersk\u0105 oryginalno\u015bci\u0105, przekszta\u0142caj\u0105c wsp\u00f3lnoty w „znak wiary, szko\u0142\u0119 wiary i centrum komunii” (KG 23, 215-218).

2.5 Kapitu\u0142a Generalna 24<\/strong>[21]<\/strong><\/a> (1996)
Kontekst ko\u015bcielny i spo\u0142eczny
<\/em><\/strong>Kapitu\u0142a Generalna 24 odby\u0142a si\u0119 w kontek\u015bcie trzech znacz\u0105cych wydarze\u0144 ko\u015bcielnych, kt\u00f3re mia\u0142y g\u0142\u0119boki wp\u0142yw na jej rozw\u00f3j: po pierwsze, wyzwanie Nowej Ewangelizacji<\/em>, zainicjowane przez Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II, a nast\u0119pnie podj\u0119te przez Jana Paw\u0142a II jako program duszpasterski; po drugie, Synod dla \u015awieckich, kt\u00f3ry wezwa\u0142 ich do prze\u017cywania swojego powo\u0142ania chrzcielnego z wi\u0119kszym zaanga\u017cowaniem zar\u00f3wno w sferze ko\u015bcielnej, jak i spo\u0142ecznej, zasady skodyfikowane p\u00f3\u017aniej w Adhortacji Apostolskiej Christifideles Laici<\/em>; Wreszcie, Synod na temat „\u017bycia konsekrowanego i jego misji w Ko\u015bciele i w \u015bwiecie”, kt\u00f3ry zaktualizowa\u0142 soborow\u0105 doktryn\u0119 o \u017cyciu zakonnym, dostosowuj\u0105c j\u0105 do nowych wymaga\u0144 kulturowych, wyra\u017conych w pouczaj\u0105cym dokumencie Vita consecrata<\/em>, pe\u0142nym pozytywnych konsekwencji.

Na poziomie globalnym historia by\u0142a \u015bwiadkiem pojawienia si\u0119 nowego scenariusza ekonomicznego, politycznego, spo\u0142ecznego i kulturowego, w nast\u0119pstwie wydarze\u0144, kt\u00f3re oznacza\u0142y koniec konfliktu Wsch\u00f3d-Zach\u00f3d. Kilka trend\u00f3w wywiera\u0142o ju\u017c znacz\u0105cy wp\u0142yw na \u017cycie i dzia\u0142ania salezja\u0144skie:
– Prymat ekonomii, wspierany przez neoliberalizm, skutkuj\u0105cy zubo\u017ceniem znacznej cz\u0119\u015bci \u015bwiata.
– Ambiwalencja komunikacji, kt\u00f3ra z jednej strony sprzyja\u0142a integracji mi\u0119dzy krajami, a z drugiej spowodowa\u0142a g\u0142\u0119bokie zmiany kulturowe.
– Utrata uprzywilejowanej roli rodziny i edukacji w kszta\u0142towaniu osoby w obliczu rosn\u0105cej si\u0142y innych podmiot\u00f3w edukacyjnych i innych sposob\u00f3w organizacji rodziny.
– Rosn\u0105ce znaczenie kobiet w spo\u0142ecze\u0144stwie i potrzeba zwr\u00f3cenia wi\u0119kszej uwagi na specyfik\u0119 kobiet.
– Odrodzenie si\u0119 wielorakiego oblicza zjawiska religijnego wymaga\u0142o g\u0142\u0119bszej duchowo\u015bci i skupienia si\u0119 na dialogu ekumenicznym i mi\u0119dzyreligijnym.

Wyzwania, kt\u00f3rym nale\u017cy sprosta\u0107: tworzenie synergii mi\u0119dzy SDB a wsp\u00f3\u0142pracownikami
<\/em><\/strong>D\u0105\u017cyli do pomno\u017cenia liczby os\u00f3b gotowych do prze\u017cywania swojego chrztu w dziedzinie edukacji i kultury, rewaloryzuj\u0105c sam\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 \u015bwieck\u0105 jako autentyczne miejsce teologiczne.

Konieczne by\u0142o zweryfikowanie i ponowne uruchomienie „projektu \u015bwieccy” zgodnie z wymogami Lumen Gentium <\/em>(rozdzia\u0142 IV), Gaudium et Spes<\/em>, dekretu Apostolicam Actuositatem <\/em>i adhortacji apostolskiej Christifideles Laici<\/em>, w zgodzie z Ksi\u0119dzem Bosko, kt\u00f3ry zrozumia\u0142 fundamentalne znaczenie dzielenia si\u0119 swoj\u0105 misj\u0105 m\u0142odzie\u017cow\u0105 i ludow\u0105 z szerokim gronem ludzi.

Intencj\u0105 by\u0142o zjednoczenie salezjan\u00f3w i \u015bwieckich w nowym paradygmacie relacji, w ramach eklezjologii komunii, nie tyle w celu zrekompensowania malej\u0105cej liczby salezjan\u00f3w, ile w celu osi\u0105gni\u0119cia wi\u0119kszej komplementarno\u015bci we wsp\u00f3lnym pos\u0142annictwie.

Konieczne by\u0142o ukierunkowanie salezjan\u00f3w na ich priorytetowe zadanie: da\u0107 pierwsze\u0144stwo animacji duszpasterskiej i pedagogicznej oraz po\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 z wi\u0119kszym zaanga\u017cowaniem kszta\u0142ceniu wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w i wsp\u00f3\u0142odpowiedzialnych, ponad wszelkimi innymi zobowi\u0105zaniami.

Intencj\u0105 by\u0142o zainicjowanie wsp\u00f3lnej \u015bcie\u017cki formacyjnej mi\u0119dzy salezjanami i \u015bwieckimi, skoncentrowanej na duchu i misji Ksi\u0119dza Bosko, aby wspiera\u0107 autentyczn\u0105 wymian\u0119 dar\u00f3w.

Konieczne by\u0142o dowarto\u015bciowanie \u015bwieckiego wymiaru Zgromadzenia, wyra\u017conego w wyborze dziedziny kultury, edukacji i promocji ludzkiej potrzebuj\u0105cej m\u0142odzie\u017cy, ze szczeg\u00f3ln\u0105 wra\u017cliwo\u015bci\u0105 kulturow\u0105 dla klas pracuj\u0105cych. Istotne i obiecuj\u0105ce by\u0142o dzielenie si\u0119 zobowi\u0105zaniami w dziedzinie kultury i edukacji z lud\u017ami, kt\u00f3rzy kultywowali \u015bwieckie warto\u015bci „od wewn\u0105trz”.

Dokonane wybory: Zaanga\u017cowanie i szkolenie \u015bwieckich wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w
<\/em><\/strong>Cech\u0105 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 Kapitu\u0142\u0119 Generaln\u0105 24 by\u0142a aktywna obecno\u015b\u0107, po raz pierwszy na tego rodzaju wydarzeniu, 21 os\u00f3b \u015bwieckich. Coraz bardziej zakorzenia\u0142o si\u0119 przekonanie, \u017ce nowej ewangelizacji i wychowania nie mo\u017cna osi\u0105gn\u0105\u0107 bez organicznej i wykwalifikowanej wsp\u00f3\u0142pracy \u015bwieckich. Wsp\u00f3lnoty salezja\u0144skie musia\u0142y sta\u0107 si\u0119 „o\u017cywiaj\u0105cym j\u0105drem” wsp\u00f3lnoty wychowawczo-duszpasterskiej i dynamizuj\u0105cym centrum Rodziny Salezja\u0144skiej, gdzie salezjanie, \u015bwieccy i cz\u0142onkowie Rodziny Salezja\u0144skiej mogliby w pe\u0142ni dzieli\u0107 ducha i misj\u0119 Ksi\u0119dza Bosko. Mia\u0142o to wa\u017cne konsekwencje:
– Dowarto\u015bciowa\u0107 formacj\u0119 \u015bwieckich, pomagaj\u0105c im wzrasta\u0107 w \u0142asce jedno\u015bci, centralnym elemencie ducha Ksi\u0119dza Bosko, kt\u00f3ry utrzymuje harmonijne napi\u0119cie mi\u0119dzy wiar\u0105 i \u015bwiatem, Bogiem i cz\u0142owiekiem, tajemnic\u0105 i histori\u0105. Tylko w ten spos\u00f3b mo\u017cna przezwyci\u0119\u017cy\u0107 horyzontalizm i wertykalizm, sekularyzm i spirytualizm (por. Christifideles laici <\/em>59).
– Rozszerza\u0107 zaanga\u017cowanie \u015bwieckich w dzie\u0142a, z osobist\u0105 i wsp\u00f3lnotow\u0105 postaw\u0105, kt\u00f3ra \u015bwiadczy o ich powo\u0142aniu chrzcielnym i wsp\u00f3lnej odpowiedzialno\u015bci apostolskiej, ufaj\u0105c w powierzone im zobowi\u0105zania.
– Na poziomie Rodziny Salezja\u0144skiej promowa\u0107 wsp\u00f3\u0142odpowiedzialno\u015b\u0107, tworz\u0105c przestrzenie dla uczestnictwa i wzmacniaj\u0105c komunikacj\u0119.


2.6 Kapitu\u0142a Generalna 25<\/strong>[22]<\/strong><\/a> (2002)
Kontekst ko\u015bcielny i spo\u0142eczny
<\/em><\/strong>Najistotniejszym zjawiskiem spo\u0142ecznym i kulturowym tamtych lat by\u0142 bez w\u0105tpienia indywidualizm, kt\u00f3ry przejawia\u0142 si\u0119 nie tylko na poziomie gospodarczym – w jego neoliberalnej postaci – czy w polityce, ale przede wszystkim w \u017cyciu codziennym: „Bycie sob\u0105, swobodne \u017cycie bez represji, wyb\u00f3r w\u0142asnego sposobu \u017cycia to aspiracje i prawa, kt\u00f3re nasi wsp\u00f3\u0142cze\u015bni uwa\u017caj\u0105 za najbardziej uzasadnione”[23]<\/a>.

Ta kultura podmiotowo\u015bci, silnie skoncentrowana na osobistej wolno\u015bci i odpowiedzialno\u015bci, utrudni\u0142a przej\u015bcie do kultury komunii. Dotyczy\u0142o to zar\u00f3wno sfery ko\u015bcielnej, gdzie wielu wiernych rozumia\u0142o wiar\u0119 jako fakt prywatny, jak i \u017cycia religijnego, w kt\u00f3rym narasta\u0142a dychotomia mi\u0119dzy pragnieniem komunii – rozumianej jako akceptacja osoby i g\u0142\u0119bokie relacje mi\u0119dzyludzkie – a „syto\u015bci\u0105” \u017cycia wsp\u00f3lnotowego, kt\u00f3re relatywizowa\u0142o wsp\u00f3lne praktyki.

Jednocze\u015bnie istnia\u0142o powszechne poczucie osamotnienia i silna potrzeba spotkania i dzielenia si\u0119, szczeg\u00f3lnie widoczna w \u015bwiecie m\u0142odzie\u017cy i Ko\u015bcio\u0142a; w tym kontek\u015bcie braterstwo mog\u0142o sta\u0107 si\u0119 znakiem nadziei i proroctwa.

Wyzwania, kt\u00f3rym nale\u017cy sprosta\u0107: stworzenie modelu wsp\u00f3lnoty k\u0142ad\u0105cej nacisk na cz\u0142owiecze\u0144stwo, duszpastersko proroczej, powo\u0142aniowo atrakcyjnej i celowej.
<\/em><\/strong>
Nowy model duszpasterski, kt\u00f3ry przewidywa\u0142 coraz wi\u0119ksz\u0105 obecno\u015b\u0107 \u015bwieckich w zadaniach animacji i zarz\u0105dzania dzie\u0142ami, wymaga\u0142 stylu wsp\u00f3lnotowego zdolnego do stawiania pyta\u0144: jak powinna by\u0107 zorganizowana wsp\u00f3lnota, aby by\u0142a ewangeliczna, autentycznie braterska, animuj\u0105ca i powo\u0142aniowa?

St\u0105d potrzeba o\u017cywienia w ka\u017cdym z nas \u015bwiadomo\u015bci bycia wezwanym do prze\u017cywania braterstwa w Chrystusie z wi\u0119kszym znaczeniem, rado\u015bci\u0105 i przejrzysto\u015bci\u0105, jako odpowied\u017a na g\u0142\u0119bokie aspiracje naszych serc, aby\u015bmy po\u015br\u00f3d m\u0142odych ludzi mogli prawdziwie \u015bwiadczy\u0107 o Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci i sta\u0107 si\u0119 o\u015brodkami duchowej animacji WWD i Rodziny Salezja\u0144skiej.

Jednocze\u015bnie pojawi\u0142a si\u0119 nier\u00f3wnowaga mi\u0119dzy ilo\u015bci\u0105 – i z\u0142o\u017cono\u015bci\u0105 – dzie\u0142 a zasobami personalnymi: zmniejszanie si\u0119 i starzenie salezjan\u00f3w kontrastowa\u0142o ze wzrostem dzie\u0142 i mno\u017ceniem struktur. Spowodowa\u0142o to zm\u0119czenie fizyczne, stres psychiczny i duchow\u0105 powierzchowno\u015b\u0107 na poziomie osobistym, a tak\u017ce podzia\u0142 i fragmentacj\u0119 projektu wsp\u00f3lnotowego, co sprawi\u0142o, \u017ce wiele wysi\u0142k\u00f3w wychowawczo-duszpasterskich sta\u0142o si\u0119 ja\u0142owych.

W zwi\u0105zku z tym Zgromadzenie musia\u0142o rozezna\u0107 nowe sposoby \u017cycia wsp\u00f3lnotowego, kt\u00f3re by\u0142yby w stanie odpowiedzie\u0107 na wymagania sequela Christi <\/em>i misji. Celem by\u0142o okre\u015blenie konkretnych warunk\u00f3w, kt\u00f3re pozwoli\u0142yby na dynamiczne i skuteczne prze\u017cywanie konsekrowanego braterstwa apostolskiego.

Dokonane wybory
<\/em><\/strong>Podj\u0119te decyzje mia\u0142y na celu osi\u0105gni\u0119cie tego, co ks. Vecchi wskaza\u0142 jako „g\u0142\u00f3wny i ostateczny cel” KG25: „znalezienie skutecznych sposob\u00f3w na ponowne zmotywowanie wsp\u00f3lnot do wyra\u017cenia swojej to\u017csamo\u015bci zakonnej z prostot\u0105 i jasno\u015bci\u0105 w nowych sytuacjach; okre\u015blenie podstawowych warunk\u00f3w lub kryteri\u00f3w, kt\u00f3re pozwalaj\u0105, a raczej stymuluj\u0105, nasz\u0105 profesj\u0119 bratersk\u0105 do \u017cycia w radosny, po ludzku znacz\u0105cy spos\u00f3b, na\u015bladuj\u0105c Chrystusa”[24]<\/a>.


2.7 Kapitu\u0142a Generalna 26 (2008)
<\/strong>KG26 skupi\u0142a si\u0119 na temacie „Da mihi animas, coetera tolle<\/em>„: to\u017csamo\u015b\u0107 charyzmatyczna i pasja apostolska.

Podstawowym celem Kapitu\u0142y Generalnej 26 by\u0142o wzmocnienie naszej to\u017csamo\u015bci charyzmatycznej poprzez powr\u00f3t do Ksi\u0119dza Bosko, rozbudzenie w sercu ka\u017cdego brata pasji „Da mihi animas, cetera tolle<\/em>„.

Determinacja i zobowi\u0105zanie do rozpocz\u0119cia od nowa od Za\u0142o\u017cyciela nie s\u0105 oznakami kryzysu, ale raczej kryterium autentyczno\u015bci i wierno\u015bci, zakorzenionymi w przekonaniu, \u017ce w charyzmacie i \u017cyciu s\u0105 nie tylko te elementy, kt\u00f3re inspirowa\u0142y przesz\u0142o\u015b\u0107, ale tak\u017ce te, kt\u00f3re ujawniaj\u0105 si\u0119 jako proroctwo na przysz\u0142o\u015b\u0107.

Aby osi\u0105gn\u0105\u0107 ten cel, potrzebna by\u0142a przede wszystkim g\u0142\u0119bsza znajomo\u015b\u0107 Ksi\u0119dza Bosko. Istnia\u0142o powa\u017cne ryzyko zerwania \u017cywotnych wi\u0119zi, kt\u00f3re nas z nim \u0142\u0105czy\u0142y: od jego \u015bmierci min\u0119\u0142o ju\u017c ponad sto lat, a salezjanie z pierwszych pokole\u0144, kt\u00f3rzy spotkali go osobi\u015bcie, wymarli. Chronologiczna, geograficzna i kulturowa odleg\u0142o\u015b\u0107 od Za\u0142o\u017cyciela powi\u0119ksza\u0142a si\u0119, pozbawiaj\u0105c nas tego duchowego klimatu i psychologicznej blisko\u015bci, kt\u00f3re pozwala\u0142y na spontaniczne odniesienie do Ksi\u0119dza Bosko i jego ducha. Gdyby\u015bmy nie odnowili naszych korzeni, ryzykowaliby\u015bmy brak przysz\u0142o\u015bci i prawa do dziedzictwa. Dlatego trzeba by\u0142o go studiowa\u0107, pokocha\u0107, na\u015bladowa\u0107 i przywo\u0142ywa\u0107: pozna\u0107 go jako mistrza \u017cycia, do kt\u00f3rego duchowo\u015bci odwo\u0142ywali\u015bmy si\u0119 jako dzieci i uczniowie; jako za\u0142o\u017cyciela, kt\u00f3ry wskaza\u0142 nam drog\u0119 wierno\u015bci powo\u0142aniu; jako wychowawc\u0119, kt\u00f3ry pozostawi\u0142 nam jako cenne dziedzictwo „system prewencyjny”; i jako prawodawc\u0119, poniewa\u017c Konstytucje, kt\u00f3re on bezpo\u015brednio, a nast\u0119pnie historia salezja\u0144ska opracowa\u0142a, ofiarowa\u0142y nam charyzmatyczne odczytanie Ewangelii i na\u015bladowanie Chrystusa.

Wezwanie do powrotu do m\u0142odych – naszej misji, naszego powodu, naszej ojczyzny – zawsze pozostawa\u0142o nagl\u0105ce, aby\u015bmy mogli by\u0107 bardziej kompetentni w\u015br\u00f3d nich. Prawd\u0105 jest, \u017ce nawet wtedy z trudem nad\u0105\u017cali\u015bmy za m\u0142odymi, aby zrozumie\u0107 ich kultur\u0119 i pokocha\u0107 ich \u015bwiat; jednak prawdziwy salezjanin nie opuszcza\u0142 pola m\u0142odzie\u017cowego. Salezjaninem by\u0142 ten, kto posiada\u0142 istotn\u0105 wiedz\u0119 o m\u0142odzie\u017cy: jego serce bi\u0142o tam, gdzie bi\u0142o serce m\u0142odych ludzi. \u017by\u0142 dla nich, istnia\u0142 dla ich problem\u00f3w, ich oczekiwa\u0144, ich marze\u0144.

Wyzwania, na kt\u00f3re chcieli odpowiedzie\u0107
<\/em><\/strong>Na poziomie podstawowych tendencji konieczne by\u0142o uznanie istnienia dw\u00f3ch „przekrojowych dynamik” charakteryzuj\u0105cych epokow\u0105 zmian\u0119, kt\u00f3rej obecnie do\u015bwiadczamy: z jednej strony tendencja do homogeniczno\u015bci kulturowej, kt\u00f3ra d\u0105\u017cy do powielenia modelu zachodniego poprzez eliminacj\u0119 r\u00f3\u017cnic; z drugiej strony kontrasty kulturowe motywowane religijnie prowadz\u0105ce do rosn\u0105cego zr\u00f3\u017cnicowania, na przyk\u0142ad mi\u0119dzy islamem a Zachodem, mi\u0119dzy zsekularyzowanym spo\u0142ecze\u0144stwem a chrze\u015bcija\u0144stwem.

Z ekonomicznego punktu widzenia mamy do czynienia z powszechnym rozprzestrzenianiem si\u0119 modelu neoliberalnego, opartego na systemie rynkowym, kt\u00f3ry ma tendencj\u0119 do dominowania nad innymi ludzkimi warto\u015bciami ludzi i narod\u00f3w. Z kulturowego punktu widzenia narzuca si\u0119 proces homogenizacji kultur w kierunku modelu zachodniego, ze stopniowym zanikaniem kulturowych i politycznych osobliwo\u015bci narod\u00f3w.

Wp\u0142yw medi\u00f3w i rewolucji technologii informacyjnej generuje g\u0142\u0119bokie zmiany w zwyczajach, dystrybucji bogactwa, organizacji pracy, poprzez kultur\u0119 medialn\u0105 i spo\u0142ecze\u0144stwo informacyjne.

Na poziomie spo\u0142ecznym i kulturowym pojawia si\u0119 silna tendencja do „ludzkiej mobilno\u015bci”, przejawiaj\u0105ca si\u0119 masow\u0105 migracj\u0105 do kraj\u00f3w dobrobytu i dobrobytu. „Wyzwanie ub\u00f3stwa”, g\u0142odu, chor\u00f3b i zacofania utrzymuje si\u0119, wraz z problemami wynikaj\u0105cymi z wykorzystywania dzieci i nieletnich w tragicznych formach marginalizacji, pracy dzieci, turystyki seksualnej, \u017cebractwa, dzieci ulicy, przest\u0119pczo\u015bci nieletnich, dzieci-\u017co\u0142nierzy i \u015bmiertelno\u015bci niemowl\u0105t. Mentalno\u015b\u0107 konsumpcyjna” szerzy si\u0119 wsz\u0119dzie, zar\u00f3wno w krajach bogatych, jak i rozwijaj\u0105cych si\u0119.

Oczywi\u015bcie, wyzwania pojawiaj\u0105 si\u0119 tak\u017ce w samym Zgromadzeniu i maj\u0105 inny charakter: starzenie si\u0119 wsp\u00f3\u0142braci na niekt\u00f3rych obszarach, dysproporcje w warunkach \u017cycia salezjan\u00f3w w por\u00f3wnaniu z kontekstami ub\u00f3stwa i n\u0119dzy. Istnieje tak\u017ce r\u00f3\u017cny wp\u0142yw kultury m\u0142odzie\u017cowej, z jej postawami i modelami \u017cycia, na \u017cycie osobiste i wsp\u00f3lnotowe wsp\u00f3\u0142braci; trudno\u015bci w radzeniu sobie ze \u015bwiatem m\u0142odzie\u017cy, kt\u00f3ry jest niezwykle zr\u00f3\u017cnicowany pod wzgl\u0119dem idei i zachowa\u0144; r\u00f3\u017cne akcenty w relacji mi\u0119dzy edukacj\u0105 a ewangelizacj\u0105; r\u00f3\u017cne wra\u017cliwo\u015bci dotycz\u0105ce spo\u0142ecznego wp\u0142ywu naszej misji promocji cz\u0142owieka. W niekt\u00f3rych miejscach utrzymuje si\u0119 powierzchowno\u015b\u0107 duchowa, og\u00f3lnikowo\u015b\u0107 duszpasterska, oddalenie od \u015bwiata m\u0142odzie\u017cy, problemy zwi\u0105zane z inkulturacj\u0105 charyzmatu, s\u0142aba znajomo\u015b\u0107 Ksi\u0119dza Bosko i jego dzie\u0142a.

Dokonane wybory
<\/em><\/strong>– Potrzeba ewangelizacji i wezwania m\u0142odych ludzi do p\u00f3j\u015bcia za Chrystusem \u015bladami Ksi\u0119dza Bosko.
– Zdecydowana orientacja na nowe granice: zaanga\u017cowanie w „biedn\u0105 m\u0142odzie\u017c”, „rodzin\u0119” i obecno\u015b\u0107 jako krytyczni rozm\u00f3wcy w komunikacji spo\u0142ecznej.
– Inicjowanie „nowych modeli” zarz\u0105dzania zdolnych do wspierania misji salezja\u0144skiej w spos\u00f3b elastyczny i zwinny.
– Wreszcie, troskliwa i sumienna uwaga po\u015bwi\u0119cona o\u017cywieniu „salezja\u0144skiej obecno\u015bci w Europie”.


2.8 Kapitu\u0142a Generalna 27 (2014)
<\/strong>KG 27 przyj\u0119\u0142a jako sw\u00f3j temat „\u015awiadkowie ewangelicznej radykalno\u015bci”.

Zamierza\u0142 poprowadzi\u0107 nas ku g\u0142\u0119bszemu zrozumieniu naszej charyzmatycznej to\u017csamo\u015bci, u\u015bwiadamiaj\u0105c nam nasze powo\u0142anie do wiernego \u017cycia apostolskim projektem Ksi\u0119dza Bosko. Radykalizm \u017cycia by\u0142 wewn\u0119trznym unerwieniem Ksi\u0119dza Bosko<\/em>; nap\u0119dza\u0142 jego niestrudzone po\u015bwi\u0119cenie dla zbawienia m\u0142odzie\u017cy i pozwoli\u0142 Zgromadzeniu rozkwitn\u0105\u0107[25]<\/a>.

Radykalny jest ten ucze\u0144, kt\u00f3ry pozwala si\u0119 zafascynowa\u0107 Chrystusem i w konsekwencji jest got\u00f3w porzuci\u0107 wszystko (por. Mt 19, 21-22), aby si\u0119 z Nim uto\u017csami\u0107, „przyjmuj\u0105c Jego uczucia i Jego spos\u00f3b \u017cycia”. Radykalny jest ten aposto\u0142, kt\u00f3ry podobnie jak Pawe\u0142 „porzuci\u0142 wszystko i uzna\u0142 to za \u015bmieci, aby pozyska\u0107 Chrystusa” (Flp 3, 8). Rzeczywi\u015bcie, tylko pe\u0142ne nawr\u00f3cenie w Chrystusie<\/em>[26]<\/a>, czyli ca\u0142kowite uto\u017csamienie si\u0119 z osob\u0105 i misj\u0105 Jezusa<\/em>, gwarantuje „najbardziej radykalny spos\u00f3b \u017cycia ewangeli\u0105 na tej ziemi”[27]<\/a>. To z kolei generuje odnowione d\u0105\u017cenie do ewangelizacji: ci, kt\u00f3rzy tak jak Jezus, maj\u0105 tylko Boga i Jego kr\u00f3lestwo jako swoj\u0105 spraw\u0119, reprezentuj\u0105 („re-prezentuj\u0105”) Go rzetelnie i wiarygodnie[28]<\/a>.

Jako Prze\u0142o\u017cony Generalny podkre\u015bla\u0142em, \u017ce dla nas, salezjan\u00f3w, „osobiste i wsp\u00f3lnotowe \u015bwiadectwo ewangelicznego radykalizmu nie jest po prostu aspektem, kt\u00f3ry znajduje si\u0119 obok innych, ale raczej fundamentalnym wymiarem naszego \u017cycia”. „Nie mo\u017cna go zredukowa\u0107 jedynie do praktyki rad ewangelicznych. Anga\u017cuje ca\u0142\u0105 nasz\u0105 istot\u0119, obejmuj\u0105c jej zasadnicze elementy: na\u015bladowanie Chrystusa, \u017cycie braterskie we wsp\u00f3lnocie, misj\u0119”[29]<\/a>. Konkretnie, „aby stawi\u0107 czo\u0142a obecnym i przysz\u0142ym wyzwaniom salezja\u0144skiego \u017cycia konsekrowanego i pos\u0142annictwa w ca\u0142ym Zgromadzeniu, pojawia si\u0119 potrzeba nakre\u015blenia profilu nowego <\/em>salezjanina”[30]<\/a>, powo\u0142anego do bycia: mistykiem<\/em>, uznaj\u0105cym absolutny prymat Boga; prorokiem<\/em>, \u017cyj\u0105cym w ewangelicznej wsp\u00f3lnocie braterskiej i dla niej; s\u0142ug\u0105<\/em>, po\u015bwi\u0119caj\u0105cym si\u0119 ca\u0142kowicie towarzyszeniu i opiece nad najubo\u017cszymi i najbardziej potrzebuj\u0105cymi m\u0142odymi lud\u017ami.

Oto wybory<\/em><\/strong>, do kt\u00f3rych zostali\u015bmy dzi\u015b powo\u0142ani:

– Mistycy<\/em>: w \u015bwiecie, kt\u00f3ry czuje si\u0119 coraz wyra\u017aniej kwestionowany przez sekularyzm, musimy „znale\u017a\u0107 odpowied\u017a w uznaniu absolutnego prymatu Boga<\/em>” poprzez „ca\u0142kowity dar z siebie” i „trwa\u0142e nawr\u00f3cenie do \u017cycia ofiarowanego jako prawdziwy duchowy kult”[31]<\/a>.

– Prorocy<\/em>: „W wielokulturowym i wieloreligijnym kontek\u015bcie istnieje zapotrzebowanie na \u015bwiadectwo ewangelicznego braterstwa<\/em>„. Nasze wsp\u00f3lnoty zakonne s\u0105 wezwane do odwa\u017cnego \u017cycia Ewangeli\u0105 jako alternatywn\u0105 form\u0105 \u017cycia i „bod\u017acem do oczyszczenia i integracji r\u00f3\u017cnych warto\u015bci poprzez pojednanie podzia\u0142\u00f3w”[32]<\/a>.

– S\u0142udzy<\/em>: „Obecno\u015b\u0107 nowych form ub\u00f3stwa i marginalizacji musi wzbudzi\u0107 kreatywno\u015b\u0107 w trosce o najbardziej potrzebuj\u0105cych”[33]<\/a>, kt\u00f3ra charakteryzowa\u0142a narodziny naszego Zgromadzenia i b\u0119dzie r\u00f3wnie\u017c charakteryzowa\u0107 odrodzenie naszych Prowincji, na rzecz najubo\u017cszej m\u0142odzie\u017cy i os\u00f3b marginalizowanych z powod\u00f3w ekonomicznych, seksualnych, rasowych lub religijnych.


2.9 Kapitu\u0142a Generalna 28 (2020)
Temat KG 28 brzmia\u0142: „Jaki salezjanin dla dzisiejszej m\u0142odzie\u017cy?”
<\/strong>
Wiemy bardzo dobrze, jak Covid-19 g\u0142\u0119boko wp\u0142yn\u0105\u0142 na Kapitu\u0142\u0119 Generaln\u0105, kt\u00f3ra po raz pierwszy w historii pozosta\u0142a niedoko\u0144czona i bez oficjalnego dokumentu kapitulnego, ze wzgl\u0119du na piln\u0105 potrzeb\u0119 wcze\u015bniejszego zako\u0144czenia prac.

Prze\u0142o\u017cony Generalny, ks. \u00c0ngel Fern\u00e1ndez Artime, przedstawiaj\u0105c refleksje kapitulne<\/strong>, kt\u00f3re otwieraj\u0105 linie programowe, napisa\u0142 z moc\u0105: „Wierz\u0119, \u017ce dokument, kt\u00f3ry teraz trzymacie w r\u0119kach, pozwoli nam pog\u0142\u0119bi\u0107 motywacje eklezjalne, charyzmatyczne i to\u017csamo\u015bciowe, kt\u00f3re pomog\u0105 nam kontynuowa\u0107 drog\u0119 wierno\u015bci, kt\u00f3r\u0105 jako Zgromadzenie i osobi\u015bcie pragniemy kontynuowa\u0107. Dzisiaj nasz \u015bwiat, Ko\u015bci\u00f3\u0142 i m\u0142odzi ludzie wraz ze swoimi rodzinami potrzebuj\u0105 nas, tak jak wczoraj, aby kontynuowa\u0107 drog\u0119 wierno\u015bci Panu Jezusowi. Potrzebuj\u0105 nas jako os\u00f3b znacz\u0105cych i odwa\u017cnie prorokuj\u0105cych<\/em>. Niech Pan obdarzy nas tym darem. Z przeci\u0119tno\u015bci\u0105 i strachem mo\u017cemy zaoferowa\u0107 m\u0142odym ludziom niewiele rzeczy, kt\u00f3re nie mog\u0105 przemieni\u0107 ich \u017cycia i wype\u0142ni\u0107 go sensem” (prezentacja RM, s. 10, podkre\u015blenie oryginalne).

Prze\u0142o\u017cony Generalny, wraz ze swoj\u0105 Rad\u0105, starannie zestawi\u0142 to, co zosta\u0142o wypracowane w dniach Kapitu\u0142y, integruj\u0105c zar\u00f3wno prace, kt\u00f3re zosta\u0142y rozpocz\u0119te, ale nie zako\u0144czone, to, co zosta\u0142o przygotowane przez Komisj\u0119 Redakcyjn\u0105<\/em>, jak i cenn\u0105 prac\u0119 prowincji przedkapitulnej.

Celem<\/strong>, wed\u0142ug s\u0142\u00f3w samego Prze\u0142o\u017conego Generalnego, by\u0142o „sta\u0107 si\u0119 programem dzia\u0142ania na najbli\u017csze sze\u015b\u0107 lat<\/strong>, w absolutnej ci\u0105g\u0142o\u015bci z drog\u0105 wcze\u015bniej przebyt\u0105 przez Zgromadzenie <\/em>i kt\u00f3ra, r\u00f3wnie\u017c z tego powodu, daje nam si\u0142\u0119 i odwag\u0119” (Linie programowe<\/em>… s. 15, podkre\u015blenie w\u0142asne).

W \u015bwietle tego, co Prze\u0142o\u017cony Generalny przedstawia nam w swoich „Refleksjach kapitulnych<\/em>” na zako\u0144czenie KG 28, salezjanin dla dzisiejszej m\u0142odzie\u017cy <\/strong>jest wezwany do

1. potwierdzenia centralnego miejsca pos\u0142annictwa <\/strong>(C.3), kt\u00f3re nie polega jedynie na dzie\u0142ach czy dzia\u0142aniach, ale na byciu autentycznymi „\u015bwiadkami i nosicielami mi\u0142o\u015bci Boga do m\u0142odych, zw\u0142aszcza najubo\u017cszych i najbardziej opuszczonych<\/em>” (C.2). To powo\u0142anie musi by\u0107 widoczne, jak ju\u017c wskazano w KG 23<\/strong>, kt\u00f3ra okre\u015bli\u0142a salezjanina jako „duszpasterza-wychowawc\u0119 m\u0142odzie\u017cy”.

2. odzyskania w pe\u0142ni \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce misja jest prze\u017cywana we wsp\u00f3lnocie<\/strong>, prawdziwym podmiocie misji (K 49), i dlatego musi by\u0107 prze\u017cywana z g\u0142\u0119bokim poczuciem przynale\u017cno\u015bci i uczestnictwa, poniewa\u017c to sama wsp\u00f3lnota posy\u0142a ka\u017cdego brata i powierza mu okre\u015blone role i zadania, zgodnie z tym, czego domaga\u0142a si\u0119 KG 25<\/strong>, kt\u00f3ra mia\u0142a na celu odnow\u0119 Zgromadzenia poprzez odnow\u0119 Wsp\u00f3lnoty.

3. Uznania, \u017ce pos\u0142annictwo dzisiaj jest realizowane we wsp\u00f3\u0142odpowiedzialno\u015bci ze \u015bwieckimi<\/strong>, daj\u0105c pocz\u0105tek autentycznemu „nowemu podmiotowi duszpasterskiemu”<\/strong>, do czego wzywa\u0142a ju\u017c KG 24<\/strong>, kt\u00f3ra wezwa\u0142a do zmiany mentalno\u015bci salezjanina, aby dzieli\u0142 ze \u015bwieckimi nie tylko prac\u0119, ale tak\u017ce ducha i pos\u0142annictwo.

Wszystko to wymaga\u0142o wprowadzenia si\u0119 w „stan uczenia si\u0119 przez ca\u0142e \u017cycie” <\/strong>w celu
a. Wzrastania w charyzmatycznej to\u017csamo\u015bci<\/strong>, zgodnie z wymaganiami KG 26;
<\/strong>b. Zapewnienia apostolskiego wn\u0119trza;
<\/strong>c. Osi\u0105gni\u0119cia \u0142aski jedno\u015bci<\/strong>, zgodnie z nadziej\u0105 KG 27<\/strong>, poprzez prze\u015bledzenie profilu salezjanina jako „mistyka w duchu”, „proroka komunii”, „s\u0142ugi m\u0142odzie\u017cy”.

Oto linie programowe<\/strong>, kt\u00f3re okre\u015blaj\u0105, w spos\u00f3b „prawdziwej mapy drogowej”, \u015bcie\u017ck\u0119 Zgromadzenia na nadchodz\u0105ce lata:

1. Salezjanie z Ksi\u0119dza Bosko na zawsze<\/strong>. Tysi\u0105clecie wzrastania w to\u017csamo\u015bci salezja\u0144skiej (powr\u00f3t do Chrystusa jako konsekrowani: przyj\u0119cie pos\u0142usznego, ubogiego i czystego stylu \u017cycia Jezusa – powr\u00f3t do Ksi\u0119dza Bosko jako salezjanie: identyfikacja z projektem apostolskim Ksi\u0119dza Bosko, Konstytucjami<\/em>).

2. W Zgromadzeniu, gdzie jeste\u015bmy zaproszeni przez „da mihi animas, coetera tolle<\/em><\/strong>” (przet\u0142umaczone na odnowione zaanga\u017cowanie w ewangelizacj\u0119 – priorytet pierwszego g\u0142oszenia zgodnie z „Evangelii Gaudium”<\/em>).

3. \u017by\u0107 „salezja\u0144skim sakramentem obecno\u015bci<\/strong>” (odnowiona pomoc charakteryzuj\u0105ca si\u0119 obecno\u015bci\u0105 – s\u0142uchaniem – towarzyszeniem [List z Rzymu i Christus Vivit]<\/em>).

4. Formacja do bycia pasterzami salezja\u0144skimi dzisiaj <\/strong>(formacja dla misji i w misji: w kierunku coraz wi\u0119kszej \u015bwiadomo\u015bci formacji ci\u0105g\u0142ej i faktu, \u017ce wsp\u00f3lnota jest miejscem uprzywilejowanym, gwarantuj\u0105cym jako\u015b\u0107 ca\u0142ego procesu<\/em>).

5. Absolutny priorytet <\/strong>dla m\u0142odych, najbiedniejszych, najbardziej opuszczonych i bezbronnych (imperatyw tym bardziej konieczny w kontek\u015bcie obecnego kryzysu gospodarczego i spo\u0142ecznego. Jest to wyb\u00f3r, kt\u00f3ry nie dopuszcza wyj\u0105tk\u00f3w, poniewa\u017c nie jest ideologiczny, ale charyzmatyczny<\/em>).

6. Razem ze \u015bwieckimi w misji i formacji<\/strong>. Si\u0142a charyzmatyczna oferowana przez \u015bwieckich i Rodzin\u0119 Salezja\u0144sk\u0105 (komunia lub poczucie przynale\u017cno\u015bci i uczestnictwa lub poczucie wsp\u00f3\u0142odpowiedzialno\u015bci za charyzmat i pos\u0142annictwo<\/em>).

7. Nadszed\u0142 czas na wi\u0119ksz\u0105 hojno\u015b\u0107 w Zgromadzeniu<\/strong>. Zgromadzenie uniwersalne i misyjne (konkretnie wymaga ca\u0142kowitej dyspozycyjno\u015bci dla potrzeb s\u0142u\u017cby lub misji<\/em>)
8. Towarzyszenie m\u0142odym ludziom w d\u0105\u017ceniu do zr\u00f3wnowa\u017conej przysz\u0142o\u015bci <\/strong>(„zielony sojusz”; <\/em>nie chodzi tu o prost\u0105 obron\u0119 „ekosystem\u00f3w”, ale o promowanie „ekologii integralnej” z perspektywy Laudato si<\/em>).

Inspiruj\u0105cym i jednocz\u0105cym elementem w tym wszystkim by\u0142o Or\u0119dzie Papie\u017ca Franciszka do cz\u0142onk\u00f3w KG 28 <\/strong>i jego nagl\u0105ce zaproszenie do o\u017cywienia charyzmatu Ksi\u0119dza Bosko<\/em>.

Jednym s\u0142owem, chodzi o powr\u00f3t na Valdocco<\/strong>:
– „Opcja Valdocco” i dar m\u0142odo\u015bci;
– „Opcja Valdocco” i charyzma obecno\u015bci;
– „Opcja Valdocco” w pluralizmie j\u0119zykowym (wielokulturowo\u015b\u0107);
– „Opcja Valdocco” i zdolno\u015b\u0107 do marze\u0144.

Ostatecznie oznacza to o\u017cywienie charyzmatu Ksi\u0119dza Bosko, „by\u0107 drugimi ksi\u0119\u017cmi Bosko dzisiaj”, aby m\u00f3c odpowiedzie\u0107 z tw\u00f3rcz\u0105 i dynamiczn\u0105 wierno\u015bci\u0105 na nowe wyzwania misji i m\u0142odych ludzi naszych czas\u00f3w.
<\/strong>

2.10 Kapitu\u0142a Generalna 29 (2025)
<\/strong>KG 29 przyj\u0119\u0142a jako sw\u00f3j temat „Zafascynowani Chrystusem – oddani m\u0142odzie\u017cy”, aby wiernie i proroczo prze\u017cywa\u0107 nasze salezja\u0144skie powo\u0142anie<\/em>.

Niebagatelny wp\u0142yw na t\u0119 Kapitu\u0142\u0119 mia\u0142a nominacja Prze\u0142o\u017conego Generalnego ks. \u00c1ngela Fern\u00e1ndeza Artime na kardyna\u0142a Ko\u015bcio\u0142a \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ra mia\u0142a miejsce w po\u0142owie sze\u015bciolecia, co mia\u0142o znacz\u0105ce konsekwencje, w tym przyspieszenie zwo\u0142ania KG 29 o rok.

Zgodnie z wymogami Konstytucji, Kapitule przewodniczy\u0142 pocz\u0105tkowo wikariusz ks. Stefano Martoglio, a\u017c do wyboru nowego Prze\u0142o\u017conego Generalnego w osobie ks. Fabio Attarda. Ten ostatni, cho\u0107 pocz\u0105tkowo nie by\u0142 cz\u0142onkiem Kapitu\u0142y, m\u0105drze kierowa\u0142 pracami a\u017c do ich zako\u0144czenia.

Pomimo tych szczeg\u00f3lnych okoliczno\u015bci Kapitu\u0142a pog\u0142\u0119bi\u0142a trzy w\u0105tki tematyczne uznane przez Prze\u0142o\u017conego Generalnego za fundamentalne:
– „Animowanie i troska o prawdziwe \u017cycie ka\u017cdego salezjanina”;
– „Razem salezjanie, rodzina salezja\u0144ska i \u015bwieccy „z” i „dla” m\u0142odzie\u017cy”;
– „Odwa\u017cny przegl\u0105d i przeprojektowanie zarz\u0105dzania kongregacj\u0105 na wszystkich poziomach”.

Kontekst <\/em>historyczny, w kt\u00f3rym odbywa\u0142a si\u0119 Kapitu\u0142a, by\u0142 dramatyczn\u0105 kart\u0105 wsp\u00f3\u0142czesnej historii, charakteryzuj\u0105c\u0105 si\u0119 napi\u0119t\u0105 sytuacj\u0105 geopolityczn\u0105, z licznymi trwaj\u0105cymi konfliktami i rosn\u0105cym niebezpiecze\u0144stwem wojny nuklearnej. W tym samym czasie Ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 po „Synodzie o drodze synodalnej” i w czasie Jubileuszu Nadziei. Dla Zgromadzenia okres ten zbieg\u0142 si\u0119 z obchodami 150. rocznicy pierwszej wyprawy misyjnej oraz z g\u0142\u0119bok\u0105 zmian\u0105 oblicza Zgromadzenia coraz bardziej wielokulturowego.

Deliberacje <\/em>przyj\u0119te przez zgromadzenie kapitulne, zgodnie z tematem og\u00f3lnym i trzema j\u0105drami tematycznymi, zosta\u0142y wyra\u017cone w dokumencie ko\u0144cowym:

Salezjanie zafascynowani Jezusem Chrystusem i oddani w sprawy m\u0142odzie\u017cy
<\/em><\/strong>Temat wybrany przez Prze\u0142o\u017conego Generalnego ks. \u00c1ngela Fern\u00e1ndeza dla naszej Kapitu\u0142y dotyka samej istoty \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego i zakonnego: bycia podbitym przez mi\u0142o\u015b\u0107 Chrystusa a\u017c do umieszczenia Boga w centrum naszej egzystencji. \u017bycie konsekrowane jest w ca\u0142o\u015bci naznaczone mi\u0142o\u015bci\u0105 i musi by\u0107 prze\u017cywane pod sztandarem tej mi\u0142o\u015bci. Nie mo\u017ce by\u0107 autentycznie przyj\u0119te inaczej, jak tylko w rado\u015bci, nawet w chwilach pr\u00f3by i trudno\u015bci, z przekonaniem i entuzjazmem tych, dla kt\u00f3rych mi\u0142o\u015b\u0107 jest si\u0142\u0105 nap\u0119dow\u0105 ich \u017cycia. Z tego korzenia wyp\u0142ywa spok\u00f3j, jasno\u015b\u0107 i owocno\u015b\u0107 \u017cycia konsekrowanego, cechy, kt\u00f3re czyni\u0105 je fascynuj\u0105cym i poci\u0105gaj\u0105cym dla m\u0142odych ludzi, do kt\u00f3rych jeste\u015bmy pos\u0142ani i kt\u00f3rym, z racji powo\u0142ania, jeste\u015bmy ca\u0142kowicie oddani.

W swoim przes\u0142aniu do cz\u0142onk\u00f3w KG29 papie\u017c Franciszek skomentowa\u0142 ten temat: „Jest to pi\u0119kny program: by\u0107 \u2018zafascynowanym\u2019 i \u2018oddanym\u2019, pozwoli\u0107 si\u0119 w pe\u0142ni zaanga\u017cowa\u0107 przez mi\u0142o\u015b\u0107 Pana i s\u0142u\u017cy\u0107 innym, nie zatrzymuj\u0105c niczego dla siebie, tak jak robi\u0142 to wasz Za\u0142o\u017cyciel w swoich czasach. Nawet je\u015bli dzi\u015b, w por\u00f3wnaniu do tamtych czas\u00f3w, wyzwania nieco si\u0119 zmieni\u0142y, wiara i entuzjazm pozostaj\u0105 takie same, wzbogacone o nowe dary, takie jak mi\u0119dzykulturowo\u015b\u0107”.

Refleksja ta nieuchronnie prowadzi nas do „pasji Boga” <\/em>objawionej w ukrzy\u017cowanym Chrystusie – wyra\u017cenia, kt\u00f3re obejmuje zar\u00f3wno niesko\u0144czon\u0105 i niezmierzon\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 Chrystusa („pasja” jako wyraz wielkiej mi\u0142o\u015bci<\/em>), jak i Jego ogromne cierpienie, b\u0119d\u0105ce wynikiem zdrady jednego z Jego w\u0142asnych, opuszczenia przez wszystkich uczni\u00f3w, zaparcia si\u0119 przyw\u00f3dcy „dwunastu”, odrzucenia przez lud, pot\u0119pienia przez przyw\u00f3dc\u00f3w religijnych, ukrzy\u017cowania z r\u0105k Rzymian i pozornego milczenia Boga („pasja” jako wyraz cierpienia z mi\u0142o\u015bci<\/em>). Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce nie ma bardziej wymownego symbolu ni\u017c „m\u0119ka” – rozumiana zar\u00f3wno jako mi\u0142o\u015b\u0107, jak i cierpienie – ukrzy\u017cowanego Chrystusa.

Pow\u00f3d jest bardzo jasny: tylko rozpoznaj\u0105c i czuj\u0105c si\u0119 niesko\u0144czenie kochani przez Ojca w Chrystusie, mo\u017cemy zosta\u0107 przez Niego podbici i sta\u0107 si\u0119 zdolni do autentycznego kochania innych – braci, m\u0142odych ludzi, wszystkich ludzi, kt\u00f3rzy pracuj\u0105 z nami na misji.

To w\u0142a\u015bnie ten boski „patos” doprowadzi\u0142 Paw\u0142a do wyznania: „Z Chrystusem jestem ukrzy\u017cowany. Nie ja \u017cyj\u0119, lecz \u017cyje we mnie Chrystus. A \u017cycie, kt\u00f3re prowadz\u0119 w ciele, prowadz\u0119 w wierze Syna Bo\u017cego, kt\u00f3ry mnie umi\u0142owa\u0142 <\/strong>i wyda\u0142 samego siebie za mnie<\/strong>„. (Ga 2,19-20)

Tylko wtedy, gdy zostaniemy podbici przez pasj\u0119 <\/strong>(mi\u0142o\u015b\u0107 i cierpienie) Chrystusa, mo\u017cemy sta\u0107 si\u0119 prawdziwie oddani<\/strong>, zdolni do ca\u0142kowitej mi\u0142o\u015bci i oddania siebie.

Pierwszy temat: „Animacja i troska o prawdziwe \u017cycie ka\u017cdego salezjanina
<\/em><\/strong>– Zdecydowanie odnowi\u0107 centralne miejsce Jezusa Chrystusa, odkrywaj\u0105c na nowo \u0142ask\u0119 jedno\u015bci i unikaj\u0105c duchowej powierzchowno\u015bci.
– O\u017cywi\u0107 \u017cycie braterskie we wsp\u00f3lnotach i wzmocni\u0107 s\u0142u\u017cb\u0119 najubo\u017cszej m\u0142odzie\u017cy jako autentyczny wyraz charyzmatu salezja\u0144skiego.
– Odnowi\u0107 procesy formacyjne, dbaj\u0105c o towarzyszenie i formacj\u0119 na misji.

Drugi temat: „Razem salezjanie, Rodzina Salezja\u0144ska i \u015bwieccy „z” i „dla” m\u0142odzie\u017cy”.
<\/strong>– Dzielenie si\u0119 duchowo\u015bci\u0105, misj\u0105 i formacj\u0105 z osobami \u015bwieckimi i cz\u0142onkami Rodziny Salezja\u0144skiej w ka\u017cdej wsp\u00f3lnocie duszpasterskiej.
– Zaproponowa\u0107 stopniowe i systematyczne procesy wychowania religijnego i odnowi\u0107 praktyk\u0119 Systemu Prewencyjnego, zapewniaj\u0105c wsz\u0119dzie bezpieczne \u015brodowisko.
– Obecno\u015b\u0107 w nowych granicach misji: \u015brodowisko cyfrowe, ekologia integralna, nowe formy wyrazu charyzmatu.

Trzeci temat zawiera uchwa\u0142y zatwierdzone przez Kapitu\u0142\u0119<\/em><\/strong>. Niekt\u00f3re z nich zmieniaj\u0105 artyku\u0142y Konstytucji lub Regulamin\u00f3w, inne zobowi\u0105zuj\u0105 Prze\u0142o\u017conego Generalnego i jego Rad\u0119 do zwr\u00f3cenia szczeg\u00f3lnej uwagi na kwestie o wyj\u0105tkowym znaczeniu. Rezolucje te s\u0105 owocem szeroko zakrojonej i wyrazistej refleksji, kt\u00f3ra obj\u0119\u0142a r\u00f3wnie\u017c kwestie, kt\u00f3re pozosta\u0142y nierozstrzygni\u0119te przez 28 Kapitu\u0142\u0119 Generaln\u0105 z powodu jej przedwczesnego zako\u0144czenia. Nie wszystkie przeanalizowane kwestie zosta\u0142y prze\u0142o\u017cone na rezolucje lub uzyska\u0142y konsensus niezb\u0119dny do wygenerowania zmian instytucjonalnych, ale mimo to przyczyni\u0142y si\u0119 do „odwa\u017cnej weryfikacji i przeprojektowania zarz\u0105dzania Zgromadzeniem na wszystkich poziomach”, do czego wezwano w li\u015bcie zwo\u0142uj\u0105cym Kapitu\u0142\u0119.


3. Ocena i perspektywy na przysz\u0142o\u015b\u0107
<\/strong>
3.1 Ocena
<\/em><\/strong>Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II niew\u0105tpliwie wywar\u0142 wp\u0142yw na \u017cycie i pos\u0142annictwo salezja\u0144skie. Nie jest to miejsce, aby przedstawi\u0107 wyczerpuj\u0105c\u0105 analiz\u0119 wszystkich przemian, kt\u00f3re mia\u0142y miejsce w Zgromadzeniu w ci\u0105gu tych sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciu lat, ani te\u017c nie jestem pewien, czy taka praca zosta\u0142a ju\u017c wykonana. Ogranicz\u0119 si\u0119 zatem do podkre\u015blenia niekt\u00f3rych przemian, kt\u00f3re uwa\u017cam za szczeg\u00f3lnie znacz\u0105ce.

Misja przesz\u0142a niezwyk\u0142\u0105 przemian\u0119<\/em>, opisan\u0105 ze szczeg\u00f3ln\u0105 skuteczno\u015bci\u0105 przez ks. Vecchiego, kt\u00f3ry w latach pe\u0142nienia funkcji radcy ds. duszpasterstwa m\u0142odzie\u017cy do\u015bwiadczy\u0142 tego procesu z pierwszej r\u0119ki: „Obraz salezjan\u00f3w na pocz\u0105tku tej ewolucji to Zgromadzenie mocno zakorzenione na polu m\u0142odzie\u017cowym z dobrze zdefiniowanymi strukturami edukacyjnymi: szko\u0142y, o\u015brodki zawodowe, internaty, oratoria; kt\u00f3re rozwija w tych strukturach r\u00f3\u017cne „linie” pedagogiczne zgodnie z bezpieczn\u0105 praxis<\/em>: pedagogika religijna, pedagogika szkolna, pedagogika stowarzyszeniowa, pedagogika pracy, pedagogika czasu wolnego. Przygotowanie personelu oraz role poradnictwa i zarz\u0105dzania odpowiada\u0142y dziedzinom pracy. Odpowiada\u0142y one r\u00f3wnie\u017c og\u00f3lnym celom, organizacji tre\u015bci, wyborowi grup docelowych, a nawet interpretacji kontekstu spo\u0142ecznego i roli, jak\u0105 powinno w nim odgrywa\u0107 zadanie edukacyjne. Po dwudziestu latach podr\u00f3\u017cy (1970-1990) wy\u0142ania si\u0119 obraz Zgromadzenia otwartego na wiele dziedzin pracy, w \u015brodowiskach, w kt\u00f3rych stale pojawiaj\u0105 si\u0119 nowe wymagania wychowawcze i duszpasterskie pod has\u0142em „z\u0142o\u017cono\u015bci”; kt\u00f3re planuje r\u00f3\u017cnorodne i czasami bezprecedensowe interwencje; kt\u00f3re stoi w obliczu pilnej potrzeby dostosowania, zr\u00f3wnowa\u017cenia i wsp\u00f3\u0142dzia\u0142ania umiej\u0119tno\u015bci cz\u0142onk\u00f3w, przeformu\u0142owania swoich program\u00f3w i nadania sp\u00f3jno\u015bci niekt\u00f3rym intuicjom\u201d[34]<\/a>.

W zwi\u0105zku z tym struktury animacji i <\/em>zarz\u0105dzania r\u00f3wnie\u017c uleg\u0142y zmianom, nie tylko po to, aby lepiej odpowiedzie\u0107 na potrzeby nowej pracy duszpasterskiej, ale tak\u017ce w celu zagwarantowania to\u017csamo\u015bci charyzmatu i jego inkulturacji, jedno\u015bci i decentralizacji, autonomii i pomocniczo\u015bci.

\u017bycie wsp\u00f3lnotowe <\/em>rozwin\u0119\u0142o si\u0119 w wymiarach braterstwa, szacunku dla osoby, sprawowania w\u0142adzy, g\u0142\u0119bi relacji mi\u0119dzyludzkich i wsp\u00f3\u0142odpowiedzialno\u015bci w procesach decyzyjnych.

Pod wp\u0142ywem bod\u017ac\u00f3w wewn\u0119trznych i zewn\u0119trznych formacja <\/em>nakre\u015bli\u0142a bardziej precyzyjnie profil salezjanina, kt\u00f3rego zamierza formowa\u0107, warunki i metodologi\u0119, kt\u00f3re umo\u017cliwiaj\u0105 jego stopniow\u0105 identyfikacj\u0119 z Ksi\u0119dzem Bosko, ostatecznym punktem odniesienia formacji salezja\u0144skiej.

Z tej perspektywy mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce Zgromadzenie by\u0142o wierne wymaganiom Ko\u015bcio\u0142a, \u015bwiata i kultury, a tak\u017ce stale zmieniaj\u0105cym si\u0119 potrzebom m\u0142odych ludzi, staraj\u0105c si\u0119 odpowiada\u0107 z wierno\u015bci\u0105 i kreatywno\u015bci\u0105.

Aby jednak nie popa\u015b\u0107 w \u0142atwowierny optymizm i zweryfikowa\u0107, czy odnowa, do kt\u00f3rej wezwa\u0142 Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II, nie ograniczy\u0142a si\u0119 do zwyk\u0142ej formalnej „renovatio accomodata<\/em>„, ale rzeczywi\u015bcie dotar\u0142a g\u0142\u0119boko do ludzkich umys\u0142\u00f3w i serc, uwa\u017cam za stosowne zaproponowa\u0107 szersz\u0105 ocen\u0119 posoborowego zjawiska w \u017cyciu zakonnym. W ten spos\u00f3b b\u0119dziemy mogli uzupe\u0142ni\u0107 og\u00f3lny obraz, uwypukli\u0107 zadania, kt\u00f3re s\u0105 jeszcze niekompletne i nakre\u015bli\u0107 perspektywy na przysz\u0142o\u015b\u0107.

Powszechnie uwa\u017ca si\u0119, \u017ce w okresie poprzedzaj\u0105cym Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II stosunkowo \u0142atwo by\u0142o „zidentyfikowa\u0107” zakonnik\u00f3w, ich form\u0119 \u017cycia i miejsce w Ko\u015bciele. \u017bycie zakonne charakteryzowa\u0142o si\u0119 wieczyst\u0105 profesj\u0105 rad ewangelicznych ub\u00f3stwa, czysto\u015bci i pos\u0142usze\u0144stwa, zgodnie z Konstytucjami Zgromadzenia zatwierdzonymi przez w\u0142adz\u0119 ko\u015bcieln\u0105. Zakonnicy mieszkali w domach zakonnych, klasztorach lub klasztorach i wyr\u00f3\u017cniali si\u0119, wewn\u0105trz i na zewn\u0105trz swoich instytut\u00f3w, noszonym habitem. Styl \u017cycia i wyra\u017ana rozpoznawalno\u015b\u0107 cz\u0142onk\u00f3w oddziela\u0142y ich konkretnie od „\u015bwiata” i odr\u00f3\u017cnia\u0142y od „\u015bwieckich” w samym Ko\u015bciele[35]<\/a>.

Jak ju\u017c zauwa\u017cyli\u015bmy, Sob\u00f3r zapocz\u0105tkowa\u0142 zmian\u0119 o proporcjach kopernika\u0144skich, anga\u017cuj\u0105c i modyfikuj\u0105c wszystkie instytucje, zaproszone do przeniesienia si\u0119 w ramach Ko\u015bcio\u0142a „w” \u015bwiecie (GS)<\/em>, zgodnie z now\u0105 eklezjologi\u0105 komunii (LG), w kt\u00f3rej wszyscy ochrzczeni stanowi\u0105 jeden lud Bo\u017cy z r\u00f3\u017cnorodno\u015bci\u0105 powo\u0142a\u0144, r\u00f3l i charyzmat\u00f3w.

Po ca\u0142ym procesie odnowy \u017cycie zakonne uleg\u0142o tak silnym przemianom, \u017ce dzi\u015b trudno jest je „zidentyfikowa\u0107”, a nawet uzasadni\u0107 jako form\u0119 \u017cycia. Trudno\u015b\u0107 ta nie wynika przede wszystkim z porzucenia habitu zakonnego na rzecz bardziej \u015bwieckiego stroju, ale z szeregu czynnik\u00f3w zewn\u0119trznych i wewn\u0119trznych, kt\u00f3re zatar\u0142y charakterystyczne cechy jego to\u017csamo\u015bci. Wyja\u015bnia to dzisiejszy nacisk na odzyskanie jego „widoczno\u015bci”, a co za tym idzie, jego znaczenia, wiarygodno\u015bci i atrakcyjno\u015bci.

Mo\u017cemy powiedzie\u0107, \u017ce \u017cycie religijne zosta\u0142o zakwestionowane zewn\u0119trznie przez sekularyzacj\u0119 i wewn\u0119trznie przez utrat\u0119 to\u017csamo\u015bci.

3.1.1 Kryzys zewn\u0119trzny
<\/em><\/strong>Nie ulega w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce najbardziej oczywistym znakiem naszych czas\u00f3w jest sekularyzacja spo\u0142ecze\u0144stwa, kt\u00f3re osi\u0105gn\u0119\u0142o tak wyra\u017any poziom sekularyzmu, \u017ce wytworzy\u0142o kultur\u0119 niewiary, a-religijn\u0105 i zasadniczo ateistyczn\u0105.

„Dotychczas wiele przejaw\u00f3w \u017cycia spo\u0142ecznego i kulturowego by\u0142o przenikni\u0119tych wymiarem religijnym. Z drugiej strony, wzrasta spo\u0142eczna nieistotno\u015b\u0107 tego, co religijne, co sprawia, \u017ce tempo dojrzewania wiary, jako wiedzy o jej tre\u015bci, a jeszcze bardziej jako praktyki \u017cycia, staje si\u0119 trudniejsze i d\u0142u\u017csze. Dotyczy to zar\u00f3wno m\u0142odzie\u017cy z naszych dzie\u0142, jak i m\u0142odych salezjan\u00f3w w formacji.

Bycie chrze\u015bcijaninem – czyli \u017cycie opcj\u0105 chrzcieln\u0105 – w spo\u0142ecze\u0144stwie pluralistycznym staje si\u0119 jednym z wielu sposob\u00f3w \u017cycia spo\u0142ecznego, z tym samym prawem do obywatelstwa. W ten spos\u00f3b mo\u017ce pojawi\u0107 si\u0119 klimat relatywizmu, rozmycia tradycyjnych idea\u0142\u00f3w, utraty sensu \u017cycia: wielu m\u0142odych ludzi wydaje si\u0119 dryfowa\u0107 na \u0142odzi bez kompasu. Trac\u0105 perspektyw\u0119 transcendencji, kt\u00f3ra jest celem wiary, i zamykaj\u0105 si\u0119 w ma\u0142ych odpowiedziach na temat sensu \u017cycia, kt\u00f3re s\u0105 ca\u0142kowicie niewystarczaj\u0105ce dla wielkich niepokoj\u00f3w ludzkiego serca. Odpowiedzi, kt\u00f3re nauka chce im zaoferowa\u0107, okazuj\u0105 si\u0119 niewystarczaj\u0105ce z perspektywy poszukiwania sensu, poniewa\u017c nie odnosz\u0105 si\u0119 do ostatecznego celu \u017cycia i globalnego znaczenia historii”[36]<\/a>.

Ta sekularyzacja przejawia si\u0119 w \u017cyciu religijnym z potr\u00f3jnym obliczem. Mo\u017ce ona przybra\u0107 form\u0119:

a) Utraty transcendencji: gdy wiara jako horyzont \u017cycia i powo\u0142ania zostaje zredukowana do zwyk\u0142ego ludzkiego projektu, a konsekracja cz\u0142owieka skoncentrowanego na Bogu zanika[37]<\/a>.

b) Antropocentryzmu: kwestionuje formy mi\u0119dzyludzkiej wsp\u00f3lnoty, rodzaje mi\u0142o\u015bci, istnienie owocnej przyja\u017ani, kt\u00f3ra nie jest funkcj\u0105 seksu i ludzkiego \u017cycia.

c) Praxis<\/em> spo\u0142eczno-ekonomicznej: kt\u00f3ra prowadzi do \u017cycia z pasj\u0105 ide\u0105, \u017ce cz\u0142owiek realizuje si\u0119 w tw\u00f3rczej pracy maj\u0105cej na celu dominacj\u0119 nad \u015bwiatem i wytwarzanie d\u00f3br niezb\u0119dnych do \u017cycia, redukuj\u0105c misj\u0119 do prostego zaanga\u017cowania spo\u0142ecznego.

Moim zdaniem na ten zsekularyzowany pogl\u0105d na \u017cycie religijne wp\u0142yn\u0119\u0142a r\u00f3wnie\u017c do\u015b\u0107 redukcyjna lektura teologiczna pryncypium Wcielenia, kt\u00f3ra podkre\u015bli\u0142a pierwszy termin, „quod non assumptum<\/em>” Ireneusza, do tego stopnia, \u017ce zepchn\u0119\u0142a na dalszy plan lub ca\u0142kowicie zaniedba\u0142a nowo\u015b\u0107, kt\u00f3ra przychodzi do nas od Boga poprzez Wcielenie.

3.1.2 Kryzys wewn\u0119trzny
<\/em><\/strong>Oczywi\u015bcie kryzys \u017cycia zakonnego nie wynika wy\u0142\u0105cznie z czynnik\u00f3w zewn\u0119trznych, chocia\u017c musimy przyzna\u0107, \u017ce s\u0105 one w znacznym stopniu uwarunkowane, ale wy\u0142ania si\u0119 z jego wn\u0119trza, podnosz\u0105c nast\u0119puj\u0105ce kwestie:

a) Problem podstawy biblijnego: wydaje si\u0119, \u017ce \u017cycie religijne nie ma bezpo\u015bredniego oparcia w Ewangelii, poniewa\u017c to, czego \u017c\u0105da\u0142 Jezus, jest wa\u017cne dla wszystkich, kt\u00f3rzy w Niego wierz\u0105.

b) Rewaloryzacja ma\u0142\u017ce\u0144stwa: warto\u015b\u0107 u\u015bwi\u0119caj\u0105ca, kt\u00f3r\u0105 coraz cz\u0119\u015bciej przyznaje si\u0119 ludzkiej mi\u0142o\u015bci, mo\u017ce prowadzi\u0107 do przekonania, \u017ce \u017cycie zakonne straci\u0142o sw\u00f3j sens, bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce ka\u017cdy cz\u0142owiek jest powo\u0142any do \u015bwi\u0119to\u015bci, nie tylko zakonnicy.

c) Przezwyci\u0119\u017cenie starych struktur: \u017cycie zakonne ryzykowa\u0142o zamkni\u0119cie swoich cz\u0142onk\u00f3w w sieci nakaz\u00f3w i absolutnych norm, kt\u00f3re nie zawsze sprzyjaj\u0105 dojrza\u0142o\u015bci i \u017cyciu inspirowanemu wolno\u015bci\u0105 dzieci Bo\u017cych[38]<\/a>.

3.1.3 To\u017csamo\u015b\u0107 \u017cycia zakonnego
<\/em><\/strong>W obliczu obecnej sytuacji musimy szczerze zada\u0107 sobie pytanie, jakie jest nasze zadanie. Zamiast og\u0142asza\u0107 koniec lub bezsens \u017cycia zakonnego we wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiecie, nadszed\u0142 czas, aby stworzy\u0107 lub odtworzy\u0107 te struktury, kt\u00f3re lepiej odpowiadaj\u0105 na Ewangeli\u0119, kt\u00f3re pozwalaj\u0105 nam pog\u0142\u0119bi\u0107 wymagania mi\u0142o\u015bci braterskiej, \u015bwiadectwa apostolskiego, prostoty i daru Jezusa. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, nadszed\u0142 czas, aby odzyska\u0107 specyfik\u0119 \u017cycia zakonnego, to, co mo\u017ce uczyni\u0107 je wiarygodnym, skutecznym i znacz\u0105cym: sequela Christi<\/em>.

Niezb\u0119dne jest zatem ponowne zdefiniowanie to\u017csamo\u015bci \u017cycia zakonnego<\/em>, kt\u00f3ra nie opiera si\u0119 na \u015blubach, Konstytucjach, habicie ani nawet na misji, ale na samych zakonnikach i ich szczeg\u00f3lnej relacji z Chrystusem<\/strong>. Chodzi o zrozumienie, kim jest zakonnik, poniewa\u017c zakonnicy maj\u0105 „co\u015b szczeg\u00f3lnego” do zaoferowania \u015bwiatu i Ko\u015bcio\u0142owi, i to w\u0142a\u015bnie w tym „czym\u015b szczeg\u00f3lnym” le\u017cy ich znaczenie[39]<\/a>.

Przez pewien czas uwa\u017cali\u015bmy, \u017ce nasz\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107 mo\u017cna odnale\u017a\u0107 w \u015blubach ub\u00f3stwa, czysto\u015bci i pos\u0142usze\u0144stwa. Wiemy jednak, \u017ce „\u017cycie ewangeliczne” nie jest zarezerwowane wy\u0142\u0105cznie dla zakonnik\u00f3w.

Str\u00f3j i przestrzeganie pewnych zasad \u017cycia zapewnia\u0142y w przesz\u0142o\u015bci rozpoznawalny rodzaj to\u017csamo\u015bci, a utrata tych element\u00f3w w ostatnich latach by\u0142a dla wielu bolesna. Jednak niezale\u017cnie od osobistej postawy – liberalnej, konserwatywnej lub umiarkowanej – jasne jest, \u017ce zakonnicy nie mog\u0105 szuka\u0107 swojej to\u017csamo\u015bci w zewn\u0119trznych znakach.

Wielu uwa\u017ca, \u017ce to\u017csamo\u015b\u0107 \u017cycia zakonnego wynika z apostolstwa, kt\u00f3re wsp\u00f3lnota prowadzi w \u015bwiecie i w Ko\u015bciele. Jednak nawet w tym przypadku musimy by\u0107 realistami: praca, kt\u00f3r\u0105 wykonujemy, mo\u017ce by\u0107 wykonywana przez osoby \u015bwieckie. Rzeczywi\u015bcie, \u015bwieccy s\u0105 cz\u0119sto bardziej profesjonalni ni\u017c zakonnicy, kt\u00f3rzy odkrywaj\u0105, \u017ce nawet tutaj jest to „co\u015b specjalnego”, co \u017cycie zakonne jest powo\u0142ane do zaoferowania Ko\u015bcio\u0142owi i spo\u0142ecze\u0144stwu.

Aby okre\u015bli\u0107 to\u017csamo\u015b\u0107 \u017cycia zakonnego, musimy zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do Boga, kt\u00f3ry nas powo\u0142a\u0142: Boga Jezusa, Boga Nowego Testamentu, Boga-Mi\u0142o\u015bci<\/strong>. S\u0142owo Jezusa (Logos<\/em>), czyli ca\u0142e Jego \u017cycie, i Jego s\u0142owa stanowi\u0105 objawienie Boga i fundament \u017cycia zakonnego. Zamiast szuka\u0107 w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym tekst\u00f3w uzasadniaj\u0105cych \u017cycie zakonne, nale\u017cy patrze\u0107 i kontemplowa\u0107 Jezusa, kt\u00f3ry zainaugurowa\u0142 nowy spos\u00f3b bycia cz\u0142owiekiem. Ewangelia Jana wyra\u017ca to po mistrzowsku poprzez seri\u0119 tekst\u00f3w, kt\u00f3re tworz\u0105 „continuum<\/em>„:

– Poznali\u015bmy mi\u0142o\u015b\u0107 Ojca <\/em>w pos\u0142aniu Jego Syna w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce On kocha \u015bwiat i nie chce jego \u015bmierci, ale jego \u017cycia (por. J 3, 16).

– Jezus z Nazaretu <\/em>jest Synem, kt\u00f3ry umi\u0142owa\u0142 swoich do ko\u0144ca (por. J 13, 1) i ofiarowa\u0142 si\u0119 za nich w najwi\u0119kszym akcie mi\u0142o\u015bci: odda\u0142 swoje \u017cycie, aby oni mieli je w obfito\u015bci (por. J 15, 13).

– Uczniowie <\/em>Jezusa musz\u0105 kocha\u0107 si\u0119 nawzajem, aby pokaza\u0107 \u015bwiatu, \u017ce s\u0105 Jego uczniami (por. J 13:35).

– Z kolei chrze\u015bcijanie<\/em>, kt\u00f3rzy s\u0142ysz\u0105 o tej Bo\u017cej Mi\u0142o\u015bci poprzez g\u0142oszenie uczni\u00f3w, musz\u0105 by\u0107 jedno\u015bci\u0105 <\/strong>w mi\u0142o\u015bci, „aby \u015bwiat pozna\u0142, \u017ce\u015b Ty Mnie pos\u0142a\u0142 i \u017ce\u015b Ty ich umi\u0142owa\u0142 tak, jak Mnie umi\u0142owa\u0142e\u015b” (por. J 17, 27).

– Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, \u017cycie chrze\u015bcija\u0144skie <\/em>musi koniecznie wyr\u00f3\u017cnia\u0107 si\u0119 jako\u015bci\u0105 mi\u0142o\u015bci, aby objawia\u0107 i \u015bwiadczy\u0107 o Bogu, kt\u00f3ry jest Mi\u0142o\u015bci\u0105 (por. 1 J 4, 7-12).

Doskona\u0142o\u015b\u0107 w mi\u0142o\u015bci jest zatem powo\u0142aniem ka\u017cdego chrze\u015bcijanina i ka\u017cdego cz\u0142owieka. Jest to r\u00f3wnie\u017c misja zakonnik\u00f3w w kontek\u015bcie powszechnego powo\u0142ania do \u015bwi\u0119to\u015bci.

Zadaniem wsp\u00f3lnoty zakonnej, w sercu Ko\u015bcio\u0142a, nie jest zdobycie nadwy\u017cki <\/em>\u015bwi\u0119to\u015bci czy doskona\u0142o\u015bci nad nie-zakonnikami, ale zapewnienie, \u017ce ta dobra nowina o g\u0142oszonym Bogu-Mi\u0142o\u015bci stanie si\u0119 <\/em>konkretn\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105.<\/em> Do tego publicznie zobowi\u0105zuj\u0105 si\u0119 \u015blubem, a misja ta – wraz z odpowiedzialno\u015bci\u0105 za wcielanie jej w swoje \u017cycie – jest akceptowana przez wsp\u00f3lnot\u0119 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105.

Dlatego tylko \u017cycie nacechowane mi\u0142o\u015bci\u0105 b\u0119dzie mia\u0142o si\u0142\u0119, aby si\u0119 ujawni\u0107 i sta\u0107 si\u0119 wiarygodnym, jak pokazuj\u0105 streszczenia \u017cycia wsp\u00f3lnoty jerozolimskiej (Dz 2,42-48; 4,32-35; 5,12-16), i sprowokuje innych do pytania, dlaczego \u017cyjemy. Wtedy jedyn\u0105 mo\u017cliw\u0105 i s\u0142uszn\u0105 odpowiedzi\u0105 b\u0119dzie: „z powodu Boga, w kt\u00f3rego wierzymy”[40]<\/a>.

3.2 Perspektywy na przysz\u0142o\u015b\u0107
<\/em><\/strong>Patrz\u0105c wstecz na drog\u0119 Zgromadzenia, zauwa\u017cyli\u015bmy ju\u017c, \u017ce zmiany nie zawsze by\u0142y linearne i pokojowe, ale podlega\u0142y, co jest naturalne, weryfikacji, korekcie i udoskonaleniu. Najsilniejszy op\u00f3r nigdy nie dotyczy\u0142 odnowy Konstytucji, struktur rz\u0105dowych czy nawet praktyk duszpasterskich, ale raczej odnowy duchowej, kt\u00f3ra wymaga\u0142a i nadal wymaga g\u0142\u0119bokiego nawr\u00f3cenia.

Sze\u015b\u0107dziesi\u0105t lat przemian ukszta\u0142towa\u0142o now\u0105 form\u0119 salezja\u0144skiego \u017cycia zakonnego i mamy ju\u017c nowe buk\u0142aki <\/em>(mamy now\u0105 ewangelizacj\u0119, now\u0105 szko\u0142\u0119, now\u0105 edukacj\u0119, nowy model duszpasterski, now\u0105 formacj\u0119). Stopniowo powstaje tak\u017ce nowe wino <\/em>(nowy ewangelizator, nowy wychowawca, nowy duszpasterz, nowy salezjanin).

By\u0107 mo\u017ce czasami czujemy si\u0119 nieswojo, gdy u\u017cywamy przymiotnika „nowy”, aby zakwalifikowa\u0107 rzeczywisto\u015b\u0107, o kt\u00f3rej my\u015bleli\u015bmy, \u017ce j\u0105 znamy, zw\u0142aszcza ze wzgl\u0119du na praktyczne konsekwencje, jakie to za sob\u0105 poci\u0105ga: potrzeb\u0119 odnowienia si\u0119 duchowo, zaktualizowania si\u0119 zawodowo i zakwalifikowania si\u0119 pedagogicznie. Nowo\u015b\u0107 nie jest jednak, przynajmniej w tym przypadku, poszukiwaniem snobizmu, ale raczej szacunkiem dla nowo\u015bci kontekst\u00f3w, rzeczywisto\u015bci i ludzi. Jest oczywiste, \u017ce mamy dzi\u015b do czynienia z cz\u0142owiekiem kulturowo nowym. Oznacza to, \u017ce nowo\u015b\u0107 jest nam narzucana z zewn\u0105trz i stanowi dla nas wyzwanie.

Dzisiaj trosk\u0105 \u017cycia zakonnego w og\u00f3le, a Zgromadzenia w szczeg\u00f3lno\u015bci, nie mo\u017ce by\u0107 przetrwanie, ale stworzenie znacz\u0105cej i skutecznej obecno\u015bci. Nie jest to zatem kwestia przetrwania, ale proroctwa. Musimy by\u0107 znakami <\/em>Boga, kt\u00f3ry nie jest wrogiem, ale promotorem cz\u0142owieka, kt\u00f3ry jest \u017ar\u00f3d\u0142em nowej ludzko\u015bci <\/em>opartej na mi\u0142o\u015bci (por. K.62). „Oznacza to o\u017cywienie obecno\u015bci, kt\u00f3ra stawia pytania, daje powody do nadziei, wzywa ludzi, pobudza do wsp\u00f3\u0142pracy, aktywuje coraz bardziej owocn\u0105 komuni\u0119, aby wsp\u00f3lnie realizowa\u0107 projekt \u017cycia i dzia\u0142ania zgodnie z Ewangeli\u0105”[41]<\/a>.

Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, po\u017c\u0105dana jest forma \u017cycia, kt\u00f3ra nadaje priorytet wymiarowi prorockiemu, kt\u00f3ra uprzywilejowuje osoby bardziej ni\u017c struktury, kt\u00f3ra jest fascynuj\u0105ca i atrakcyjna.

Parafrazuj\u0105c ks. Karla Rahnera w jego duchowym testamencie, mo\u017cemy powiedzie\u0107, \u017ce przysz\u0142o\u015b\u0107 \u017cycia zakonnego przechodzi przez jego mistyczn\u0105 si\u0142\u0119, jego ostre i niez\u0142omne do\u015bwiadczenie i \u015bwiadectwo o Bogu, przezwyci\u0119\u017caj\u0105c wszelkie formy nudy, apatii i przeci\u0119tno\u015bci. \u017bycie zakonne powsta\u0142o i ma sens tylko jako znak poszukiwania Boga i jako \u015bwiadectwo odnalezienia Go. W przeciwnym razie wypacza si\u0119 i zamiast by\u0107 projektem \u017cycia, zostaje zredukowane do stanu \u017cycia, pozbawionego dynamizmu i znaczenia.

Jego misj\u0105 jest bycie metafor\u0105 i symbolem (znakami i nosicielami Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci<\/strong>, szczeg\u00f3lnie na rzecz tych, kt\u00f3rzy najbardziej potrzebuj\u0105 do\u015bwiadczy\u0107, \u017ce B\u00f3g istnieje, \u017ce ich kocha i \u017ce B\u00f3g jest Mi\u0142o\u015bci\u0105), \u0142\u0105cz\u0105c otwarto\u015b\u0107 na wszystko, co dobre, kochane, szlachetne i wolne, z kontemplacj\u0105 i zobowi\u0105zaniem do zbli\u017cenia si\u0119 do wykluczonych i tych, kt\u00f3rzy walcz\u0105 o godno\u015b\u0107 osoby ludzkiej.

Kiedy Prze\u0142o\u017ceni Generalni zdecydowali si\u0119 podj\u0105\u0107 temat ponownego za\u0142o\u017cenia \u017cycia zakonnego<\/em>[42]<\/strong><\/em><\/a>, byli poruszeni \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce istnieje potrzeba „nowego wina” dla „nowych buk\u0142ak\u00f3w”. Wydaje si\u0119, \u017ce jest to niemal echo apelu wystosowanego przez Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II, z t\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0105, \u017ce teraz pro\u015bba jest bardziej nagl\u0105ca i rozbrzmiewa od wewn\u0105trz jako pilne wezwanie do powrotu do pocz\u0105tk\u00f3w Zgromadzenia i odzyskania jego „oryginalno\u015bci”; do p\u00f3j\u015bcia w kierunku tego, co istotne, gdzie „misja” nie jest redukowana do dzie\u0142 ani uto\u017csamiana z dzia\u0142alno\u015bci\u0105, kt\u00f3ra czasami zamiast ujawnia\u0107, zas\u0142ania i ukrywa g\u0142\u0119bokie znaczenia i motywacje.

Obrazy „\u015bwiat\u0142a”, „soli” i „zaczynu”, u\u017cyte przez Jezusa w Ewangelii do okre\u015blenia natury i misji uczni\u00f3w, s\u0105 odkrywcze i stanowi\u0105 wyzwanie. Trzeba po prostu „by\u0107”, aby mie\u0107 sens i znaczenie. Ale je\u015bli s\u00f3l straci sw\u00f3j smak, je\u015bli \u015bwiat\u0142o zostanie schowane pod kloszem lub je\u015bli dro\u017cd\u017ce nie b\u0119d\u0105 mia\u0142y si\u0142y, by fermentowa\u0107, to na nic si\u0119 nie przydadz\u0105. Straci\u0142y racj\u0119 bytu.

Si\u0142a \u017cycia religijnego jest zakorzeniona w jego kontrkulturowym charakterze, wywrotowym w stosunku do gentryfikacji i rozwoju, kt\u00f3ry jest nieograniczony, ale pozbawiony transcendencji. Po raz kolejny problemem jest to\u017csamo\u015b\u0107 i identyfikacja<\/em>, kt\u00f3re nie zale\u017c\u0105 ju\u017c od ubioru czy struktur, ale od silnego do\u015bwiadczenia Boga, kt\u00f3re g\u0142\u0119boko przemienia i rewolucjonizuje nasze \u017cycie, a tak\u017ce od wsp\u00f3lnoty, w kt\u00f3rej zaczynamy \u017cy\u0107 z nowo\u015bci\u0105 \u017cycia i z alternatywnymi modelami dla dominuj\u0105cej kultury.

„Nie upodabniajcie si\u0119 do mentalno\u015bci tego wieku”, napisa\u0142 Pawe\u0142 do Rzymian, „ale przemieniajcie si\u0119 przez odnawianie umys\u0142u, aby\u015bcie umieli rozpozna\u0107, jaka jest wola Bo\u017ca, co jest dla Niego dobre, przyjemne i doskona\u0142e” (12:2).

W tym samym duchu chcia\u0142bym na zako\u0144czenie nakre\u015bli\u0107 pi\u0119\u0107 perspektyw na przysz\u0142o\u015b\u0107<\/em>, kt\u00f3re by\u0142y ju\u017c przedmiotem g\u0142\u0119bokiej refleksji i studi\u00f3w ostatnich Prze\u0142o\u017conych Generalnych w ich listach. Obszary te nadal wymagaj\u0105 odnowy, aby z now\u0105 energi\u0105 i jasno\u015bci\u0105 planowania wkroczy\u0107 w t\u0119 now\u0105 faz\u0119 historyczn\u0105, pe\u0142n\u0105 znacz\u0105cych wyzwa\u0144, ale tak\u017ce niezwyk\u0142ych mo\u017cliwo\u015bci:

1. Odnowa duchowa ka\u017cdego salezjanina<\/em>: zak\u0142ada powr\u00f3t do istoty naszego powo\u0142ania: Boga i Jego Kr\u00f3lestwa. B\u00f3g musi by\u0107 naszym g\u0142\u00f3wnym „zaj\u0119ciem”. To On posy\u0142a i powierza nam m\u0142odych ludzi, aby\u015bmy pomagali im dojrzewa\u0107 do postaci Chrystusa, cz\u0142owieka doskona\u0142ego. Dla nas odbudowa duchowo\u015bci nie mo\u017ce by\u0107 oddzielona od misji, je\u015bli chcemy unikn\u0105\u0107 ryzyka uchylania si\u0119 od niej. B\u00f3g czeka na nas w m\u0142odych ludziach, aby da\u0107 nam \u0142ask\u0119 spotkania z Nim (por. K.95; KG 23). Jest zatem niepoj\u0119te i nieuzasadnione, aby „misja” mog\u0142a by\u0107 przeszkod\u0105 w spotkaniu z Bogiem i piel\u0119gnowaniu za\u017cy\u0142o\u015bci z Nim.

2. Sp\u00f3jno\u015b\u0107 <\/em>wsp\u00f3lnot: jako\u015b\u0107 \u017cycia wsp\u00f3lnotowego i dzia\u0142ania wychowawczo-duszpasterskiego wymaga solidnej sp\u00f3jno\u015bci zar\u00f3wno pod wzgl\u0119dem ilo\u015bciowym, jak i jako\u015bciowym wsp\u00f3lnoty salezja\u0144skiej. Wszystkie propozycje maj\u0105ce na celu formacj\u0119 \u017cycia codziennego i popraw\u0119 metodologii, dzia\u0142a\u0144 lub tre\u015bci nieuchronnie koliduj\u0105 z rzeczywistymi mo\u017cliwo\u015bciami wsp\u00f3lnoty. Dla nas wsp\u00f3lnota stanowi podstawowy element profesji, wraz ze \u015blubami i pos\u0142annictwem. M\u00f3wi\u0105c g\u0142\u0119biej, stanowi ona sfer\u0119, w kt\u00f3rej musimy \u017cy\u0107 duchowo\u015bci\u0105, misj\u0105 i \u015blubami. Dlatego nie mo\u017cemy upiera\u0107 si\u0119 przy rozwi\u0105zywaniu ka\u017cdego problemu kosztem charyzmatu.

3. Rezygnacja obecno\u015bci<\/em>: jest to wym\u00f3g zar\u00f3wno wsp\u00f3lnoty, jak i misji, maj\u0105cy na celu jako\u015b\u0107 obu. W przesz\u0142o\u015bci, kiedy m\u00f3wi\u0142o si\u0119 o „redukcji”, k\u0142adziono nacisk na zamykanie dzie\u0142 lub powierzanie ich innym cz\u0142onkom Rodziny Salezja\u0144skiej. Dzisiaj jednak, chocia\u017c powtarza si\u0119, \u017ce „przeprojektowanie” jest zadaniem nieuniknionym, je\u015bli nie chcemy os\u0142abia\u0107 wsp\u00f3lnot i przeci\u0105\u017ca\u0107 wsp\u00f3\u0142braci, nacisk k\u0142adzie si\u0119 na „znaczenie” i przeprojektowanie obecno\u015bci salezja\u0144skiej na danym terytorium. Nie ogranicza si\u0119 to do pracy, ale raczej reprezentuje spos\u00f3b bycia, pracy i organizacji<\/em>, kt\u00f3ry ma na celu nie tylko skuteczno\u015b\u0107 (odpowiadanie na potrzeby odbiorc\u00f3w), ale tak\u017ce generowanie znaczenia, otwieranie perspektyw, anga\u017cowanie ludzi i promowanie innowacyjnych odpowiedzi. Innymi s\u0142owy, tak jak Jezus, trzeba tworzy\u0107 „znaki”, kt\u00f3re prowokuj\u0105 do uczestnictwa – a nie ma nic pot\u0119\u017cniejszego ni\u017c bycie salezjanami pe\u0142nymi pasji dla Jezusa Chrystusa i oddanymi m\u0142odym ludziom. Jest to zaproszenie do przeniesienia inspektorii tam, gdzie potrzeby m\u0142odych ludzi s\u0105 najpilniejsze i gdzie nasza obecno\u015b\u0107 jest najbardziej owocna. Dlatego musimy by\u0107 \u015bwiadomi, \u017ce nasze \u017cycie konsekrowane nie b\u0119dzie wszechobecne, a w wielu kontekstach nie b\u0119dzie nawet spo\u0142ecznie istotne, ale nadal b\u0119dzie konieczne dla wsp\u00f3lnoty chrze\u015bcija\u0144skiej w takim stopniu, w jakim b\u0119dzie autentycznym znakiem nadchodz\u0105cego Kr\u00f3lestwa.

4. Jako\u015b\u0107 propozycji wychowawczo-duszpasterskiej<\/em>: dotychczasowa droga, przynajmniej w wielu rzeczywisto\u015bciach, charakteryzowa\u0142a si\u0119 ekspansj\u0105 i mno\u017ceniem dzie\u0142, niekiedy z uszczerbkiem dla jako\u015bci naszej dzia\u0142alno\u015bci, poniewa\u017c ostatecznie przedk\u0142adali\u015bmy aspekt administracyjny nad duszpasterski lub utrzymanie i budow\u0119 struktur nad jasno\u015b\u0107 i powag\u0119 projektu wychowawczo-duszpasterskiego. Dzisiaj jeste\u015bmy wezwani do rozwijania bardziej intensywnych form ewangelizacji, do skupienia si\u0119 na ludzkim dojrzewaniu i wychowaniu w wierze, do odpowiedniego szkolenia naszych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w, do integrowania wsp\u00f3lnoty wychowawczo-duszpasterskiej i, razem z ni\u0105, do rozwijania i realizowania wsp\u00f3lnego projektu. To jest istotna cz\u0119\u015b\u0107 sensowno\u015bci.

5. Formacja salezjanina<\/em>: z\u0142o\u017cono\u015b\u0107 wsp\u00f3\u0142czesnych sytuacji, wyzwania stawiane przez m\u0142odzie\u017c, potrzeba nowej ewangelizacji i zadanie inkulturacji w naturalny spos\u00f3b wymagaj\u0105 formacji adekwatnej do tego odnowionego \u017cycia, zdolnej umo\u017cliwi\u0107 salezjaninowi prze\u017cywanie swojego powo\u0142ania z dynamizmem i solidno\u015bci\u0105, realizowanie misji z profesjonalizmem i kompetencj\u0105, osobiste przyswojenie sobie to\u017csamo\u015bci charyzmatycznej, kt\u00f3ra jest niczym innym jak przyj\u0119ciem daru otrzymanego od Boga w powo\u0142aniu. Dokument o formacji w \u017cyciu konsekrowanym wyra\u017anie stwierdza: „Odnowa instytut\u00f3w zakonnych zale\u017cy przede wszystkim od formacji ich cz\u0142onk\u00f3w”[43]<\/a>. Stanowi to, moim zdaniem, najwi\u0119ksze wyzwanie stoj\u0105ce dzi\u015b przed Zgromadzeniem, na kt\u00f3re zamierza\u0142a ona odpowiedzie\u0107 opracowuj\u0105c nowe Ratio<\/em>[44]<\/a>.<\/em>

Nie s\u0105dz\u0119, \u017ce pytanie z lat siedemdziesi\u0105tych, kt\u00f3re pojawi\u0142o si\u0119 po Soborze, powinno zosta\u0107 postawione ponownie: „\u017bycie zakonne jeszcze potrzebne?”. Takie pytanie, nawet z antropologicznego punktu widzenia, wydaje si\u0119 bezsensowne. Ko\u015bci\u00f3\u0142 i \u015bwiat potrzebuj\u0105 ludzi, kt\u00f3rzy wyznaj\u0105, \u017ce uciele\u015bniaj\u0105 zainteresowanie Absolutem, tym, co istotne, i kt\u00f3rzy stanowi\u0105 rezerw\u0119 humanizmu, pot\u0119\u017cny, wymowny i radykalny znak „sequela Christi<\/em>„. Tego w\u0142a\u015bnie pragn\u0105\u0142 i oczekiwa\u0142 od \u017cycia zakonnego Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II. Taki by\u0142 cel Zgromadzenia w ci\u0105gu ostatnich 60 lat: by\u0107 wiernym Chrystusowi i Ksi\u0119dzu Bosko z dynamiczn\u0105 i \u017cywotn\u0105 wierno\u015bci\u0105.

Rzym, maj 2025 r.
Pascual Ch\u00e1vez V., SDB<\/strong><\/p>\r\n\r\n\r\n

\r\n\r\n\r\n

[1]<\/a> VECCHI J. E., „Opieka duszpasterska, edukacja, pedagogika w praktyce salezja\u0144skiej”, w Il Cammino e la Prospettiva 2000<\/em>, Dykasteria Duszpasterstwa M\u0142odzie\u017cowego – SDB. Rzym, 1991, str. 8,9. Artyku\u0142 jest bardzo interesuj\u0105cy, nawet je\u015bli bierze pod uwag\u0119 tylko posoborow\u0105 ewolucj\u0119 w realizacji misji salezja\u0144skiej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[2]<\/a> ACG <\/em>319 (1986), s. 4.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[3]<\/a> Por. SCHNEIDERS Sandra M., Odnale\u017a\u0107 skarb<\/em>. \u017bycie religijne w nowym tysi\u0105cleciu<\/em>. Mahwa, N.J. 2000. str. 13-17.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[4]<\/a> VECCHI, „Pastoral…”, 9.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[5]<\/a> VIGAN\u00d2 Egidio, XXII Kapitu\u0142a Generalna<\/em>, ACS <\/em>305 s. 7.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[6]<\/a> Tam\u017ce<\/em>.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[7]<\/a> VIGAN\u00d2 Egidio, ACS <\/em>305 s. 9.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[8]<\/a> Por. RICCERI Luigi, List Prze\u0142o\u017conego Generalnego <\/em>(ACS<\/em>, 25. str. 3-9); Raport generalny o stanie Zgromadzenia<\/em>. Kapitu\u0142a Generalna Specjalna. Rzym, 1971. Dokumenty KGS<\/em>. Vol. I Orientations<\/em>. Rzym, 1971.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[9]<\/a> RICCERI Luigi, List od Prze\u0142o\u017conego Generalnego, ACS <\/em>254 s. 6.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[10]<\/a> Por. WIRTH Morand, Da Don Bosco ai nostri giorni. Tra storia e nuove sfide (1815-2000)<\/em>. Rzym, 2000. P. 452.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[11]<\/a> Por. raport<\/em>, s. 5-6, 19-21, 33-42.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[12]<\/a> Por. WIRTH, Od Ksi\u0119dza Bosko<\/em>, 452-454.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[13]<\/a> Por. RICCERI Luigi, Zwo\u0142anie Kapitu\u0142y Generalnej 21 <\/em>(ACS<\/em>, 283 s. 3-11); Raport generalny o stanie Zgromadzenia na Kapitu\u0142\u0119 Generaln\u0105 21<\/em>. Rzym, 1977; Dokumenty Kapitu\u0142y<\/em>. Rzym, 1978.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[14]<\/a> VECCHI Juan E., „W kierunku nowego etapu salezja\u0144skiego duszpasterstwa m\u0142odzie\u017cy” w Il Cammino e la Prospettiva 2000<\/em>. Pod redakcj\u0105 Dykasterii Duszpasterstwa M\u0142odzie\u017cowego \u2013 SDB, Rzym, 1991, s. 46-47.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[15]<\/a> VECCHI, „W kierunku…”, s. 70-71,82; WIRTH, Da Don Bosco ai nostri giorni<\/em>, 471.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[16]<\/a> Por. VIGAN\u00d2 E., Il Capitolo Generale XXII <\/em>(ACS<\/em>, 305 s. 5-20); La Societ\u00e0 di San Francesco di Sales nel sessennio 1978-1983<\/em>. Sprawozdanie Prze\u0142o\u017conego Generalnego dla KG 22. Rzym, 1983; Dokumenty KG 22 <\/em>(Kierunki operacyjne). Rzym, 1984.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[17]<\/a> Kapitu\u0142a Generalna 22 Towarzystwa \u015awi\u0119tego Franciszka Salezego<\/em>. Dokumenty<\/em>. Rzym, 1984 s. 19.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[18]<\/a> Por. WIRTH, Od Ksi\u0119dza Bosko<\/em>, 468.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[19]<\/a> Por. VIGANO Egidio, Zwo\u0142anie Kapitu\u0142y Generalnej 23 (ACG, <\/em>327 s. 3-25); Towarzystwo \u015bw. Franciszka Salezego w sze\u015bcioleciu 1984-1990<\/em>. Sprawozdanie Prze\u0142o\u017conego Generalnego. Rzym, 1990. Wychowanie m\u0142odych w wierze<\/em>. Dokumenty Kapitu\u0142y. Rzym, 1990.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[20]<\/a> WIRTH, Da Don Bosco ai nostri giorni<\/em>, 483-484.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[21]<\/a> Por. VIGAN\u00d2 Egidio, Zwo\u0142anie Kapitu\u0142y Generalnej 24 (ACG<\/em>, 350 s. 3-33). VECCHI Juan E., Towarzystwo \u015bw. Franciszka Salezego w sze\u015bcioleciu 1990-95<\/em>. Sprawozdanie Wikariusza Prze\u0142o\u017conego Generalnego. Rzym, 1996. Salezjanie i \u015bwieccy: komunia i uczestnictwo w duchu i pos\u0142annictwie Ksi\u0119dza Bosko<\/em>. Dokument Kapitu\u0142y. Rzym, 1996.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[22]<\/a> Por. VECCHI Juan E., Verso il Capitolo Generale 25 (ACG<\/em>, 372 s. 3-39).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[23]<\/a> LIPOVETSKY G., La era del vac\u00edo<\/em>, Barcelona, 41990, citado por Albuquerque E., Cuadernos de Formaci\u00f3n Permanente<\/em>, CCS. Madrid, 2001 s. 97.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[24]<\/a> VECCHI, Verso…<\/em>, 14.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[25]<\/a> Ks. Ch\u00e1vez, „\u015awiadkowie ewangelicznej radykalno\u015bci. Wezwani do \u017cycia w wierno\u015bci apostolskiemu projektowi Ksi\u0119dza Bosko”. „Praca i wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015b\u0107”, ACG <\/em>413 (2012) 5.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[26]<\/a> „Tylko przez nawr\u00f3cenie cz\u0142owiek staje si\u0119 chrze\u015bcijaninem; jest to tak samo wa\u017cne dla ca\u0142ej egzystencji jednostki, jak i dla \u017cycia Ko\u015bcio\u0142a” (Benedykt XVI, „Warum ich noch in der Kirche bin”, en Id., Grundsatzreden aus f\u00fcnf Jahrzehten<\/em>, Regensburg 2005, 105-107).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[27]<\/a> Jan Pawe\u0142 II, Vita Consecrata<\/em>, 18.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[28]<\/a> „W naszych czasach, gdy na rozleg\u0142ych obszarach ziemi wiara jest zagro\u017cona wyga\u015bni\u0119ciem jak p\u0142omie\u0144, kt\u00f3ry nie mo\u017ce ju\u017c znale\u017a\u0107 po\u017cywienia, priorytetem jest przede wszystkim uczynienie Boga obecnym w tym \u015bwiecie i otwarcie ludziom dost\u0119pu do Boga. Nie do jakiegokolwiek boga, ale do tego Boga, kt\u00f3ry przem\u00f3wi\u0142 na Synaju; do tego Boga, kt\u00f3rego oblicze rozpoznajemy w mi\u0142o\u015bci doprowadzonej do ko\u0144ca (por. J <\/em>13, 1) – w Jezusie Chrystusie ukrzy\u017cowanym i zmartwychwsta\u0142ym. Prawdziwym problemem w tym momencie naszej historii jest to, \u017ce B\u00f3g znika z horyzontu ludzko\u015bci, a wraz z ga\u015bni\u0119ciem \u015bwiat\u0142a pochodz\u0105cego od Boga, ludzko\u015b\u0107 zostaje opanowana przez brak orientacji, kt\u00f3rego destrukcyjne skutki staj\u0105 si\u0119 dla nas coraz bardziej widoczne” (Benedykt XVI, List do Biskup\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego o zdj\u0119ciu ekskomuniki z czterech biskup\u00f3w konsekrowanych przez arcybiskupa Lefebvre’a<\/em>, Watykan, 20 marca 2009. Por. http:\/\/www.vatican.va\/holy_father\/benedict_xvi\/letters\/2009\/documents\/hf_ben-xvi_let_20090310_remissione-scomunica_it.html).<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[29]<\/a> Ch\u00e1vez, „\u015awiadkowie”, 8.22.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[30]<\/a> Ch\u00e1vez, „\u015awiadkowie”, 19.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[31]<\/a> Jan Pawe\u0142 II, Ecclesia in Europa,<\/em> nr 38.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[32]<\/a> Tam\u017ce.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[33]<\/a> Tam\u017ce.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[34]<\/a> VECCHI, „Pastoral”, 8.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[35]<\/a> SCHNEIDERS, Finding.<\/em> xxiii.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[36]<\/a> VIGAN\u00d2 E., ACG <\/em>339 str. 12-13.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[37]<\/a> Por. BARTOLOM\u00c9 Juan Jos\u00e9, „Malestar de la fe, \u00bfen la vida consagrada? Una cuesti\u00f3n previa a la evangelizaci\u00f3n”, Salesianum <\/em>62 (2000), 147-164.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[38]<\/a> Por. PIKAZA X., Esquema teol\u00f3gico de la Vida Religiosa<\/em>. Ediciones S\u00edgueme, Salamanca 1978, s. 29-44.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[39]<\/a> Por. CENCINI A., „Identidad y Misi\u00f3n de la Vida Consagrada”, Confer <\/em>154 (2001), 251-268.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[40]<\/a> Por. MOLONEY Francis J., Disciples and Prophets: A Biblical Model for the Religious Life<\/em>. Wydane przez Darton, Longman and Todd w Londynie, 1980.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[41]<\/a> VECCHI Juan E., Eksperci, \u015bwiadkowie i budowniczowie komunii. ACG <\/em>363, 21. To nie przypadek, \u017ce sam ks. Vecchi cytuje ten tekst w swoim li\u015bcie zwo\u0142uj\u0105cym KG 25, ACG <\/em>372, 30.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[42]<\/a> Por. AA.VV., Dla tw\u00f3rczej wierno\u015bci<\/em>. Refundacja: przeniesienie charyzmat\u00f3w, przeprojektowanie obecno\u015bci.<\/em> The Calamus. Rzym, 1999, kt\u00f3ry zbiera 54 Convenius Semestralis USG<\/em>, w Ariccia w listopadzie 1998.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[43]<\/a> Potissimum Institutioni<\/em>, 1.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

[44]<\/a> Formacja salezjan\u00f3w Ksi\u0119dza Bosko. Zasady i normy. Ratio Institutionis et Studiorum<\/em>. Wydanie pi\u0105te<\/em>. Rzym, 13 stycznia 2025 r.<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Na zako\u0144czenie 29. Kapitu\u0142y Generalnej Salezjan\u00f3w zaprosili\u015bmy Ksi\u0119dza Pascuala Ch\u00e1veza, emerytowanego Prze\u0142o\u017conego Generalnego i jedynego…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":45737,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":7,"footnotes":""},"categories":[470],"tags":[2556,1718,1742,2576,1748,1958,2202],"class_list":["post-45653","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-refleksje","tag-bog","tag-charyzmat-salezjanski","tag-kosciol","tag-ksiadz-bosko","tag-rady","tag-salezjanie","tag-wydarzenia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/45653","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=45653"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/45653\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":45745,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/45653\/revisions\/45745"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/45737"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=45653"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=45653"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=45653"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}