Je\u015bli ze swoimi ch\u0142opcami ksi\u0105dz Bosko rado\u015bnie \u017cartowa\u0142, widz\u0105c ich radosnych i pogodnych, to \u017cartuj\u0105c ze swoimi salezjanami ujawnia\u0142 szacunek, jakim ich darzy\u0142, pragnienie, aby tworzyli z nim jedn\u0105 wielk\u0105 rodzin\u0119, owszem ubog\u0105, ale ufaj\u0105c\u0105 Bo\u017cej Opatrzno\u015bci, zjednoczon\u0105 w wierze i mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n
Lenna ksi\u0119dza Bosko
\n W 1830 r. Ma\u0142gorzata Occhiena, wdowa po Franciszku Bosko, dokona\u0142a podzia\u0142u maj\u0105tku odziedziczonego po m\u0119\u017cu mi\u0119dzy pasierba Antoniego i dw\u00f3ch syn\u00f3w J\u00f3zefa i Jana. Sk\u0142ada\u0142 si\u0119 on mi\u0119dzy innymi z o\u015bmiu dzia\u0142ek jako \u0142\u0105ki, pola i winnicy. Nie znamy dok\u0142adnych kryteri\u00f3w, jakimi kierowa\u0142a si\u0119 Mama Ma\u0142gorzata, dziel\u0105c spadek po ojcu mi\u0119dzy ca\u0142\u0105 tr\u00f3jk\u0119. Jednak w\u015br\u00f3d dzia\u0142ek znajdowa\u0142a si\u0119 winnica w pobli\u017cu Becchi (w Bric dei Pin), pole w Valcapone (lub Valcappone) i inne w Bacajan (lub Bacaiau). W ka\u017cdym razie te trzy ziemie stanowi\u0105 \u017ar\u00f3d\u0142o \u201elenn\u201d, czasami \u017cartobliwie nazywanymi tak przez ksi\u0119dza Bosko jego w\u0142asno\u015bci.
\n Becchi, jak wszyscy wiemy, to ma\u0142y przysi\u00f3\u0142ek wioski, w kt\u00f3rej urodzi\u0142 si\u0119 ksi\u0105dz Bosko; Valcappon\u00e9 (lub Valcapone) to miejsce na wsch\u00f3d od Colle pod Serra di Capriglio, ale w dolinie, na obszarze znanym jako Sbaruau (= straszyd\u0142o), poniewa\u017c by\u0142o g\u0119sto zalesione z kilkoma chatami ukrytymi w\u015br\u00f3d ga\u0142\u0119zi, kt\u00f3re s\u0142u\u017cy\u0142y jako miejsce przechowywania prania i jako schronienie dla z\u0142odziejaszk\u00f3w. Bacajan (lub Bacaiau) by\u0142o polem na wsch\u00f3d od Colle, mi\u0119dzy dzia\u0142kami Valcapone i Morialdo. Oto \u201elenna\u201d ksi\u0119dza Bosko!
\nPami\u0119tniki biograficzne m\u00f3wi\u0105, \u017ce przez pewien czas ksi\u0105dz Bosko \u201enadawa\u0142\u201d tytu\u0142y szlacheckie swoim \u015bwieckim wsp\u00f3\u0142pracownikom. By\u0142 wi\u0119c hrabia Becchi, markiz Valcappone, baron Bacaiau, trzy ziemie, kt\u00f3re ksi\u0105dz Bosko musia\u0142 zna\u0107 jako cz\u0119\u015b\u0107 swojego dziedzictwa. Tymi tytu\u0142ami zwyk\u0142 nazywa\u0107 Rossi, Gastini, Enria, Pelazza, Buzzetti, nie tylko w domu, ale tak\u017ce poza nim, zw\u0142aszcza gdy podr\u00f3\u017cowa\u0142 z niekt\u00f3rymi z nich (MB VIII, 198-199).
\n W\u015br\u00f3d tych \u201eszlachetnych\u201d salezjan\u00f3w wiemy na pewno, \u017ce hrabi\u0105 Becchi (lub Bricco del Pino) by\u0142 Giuseppe Rossi, pierwszy \u015bwiecki salezjanin lub \u201ekoadiutor\u201d, kt\u00f3rego ksi\u0105dz Bosko kocha\u0142 jak w\u0142asnego syna i kt\u00f3ry by\u0142 mu wierny na zawsze.
\n Pewnego dnia ksi\u0105dz Bosko uda\u0142 si\u0119 na stacj\u0119 Porta Nuova, a Giuseppe Rossi towarzyszy\u0142 mu nios\u0105c jego walizk\u0119. Przybyli na miejsce, gdy poci\u0105g mia\u0142 ju\u017c odje\u017cd\u017ca\u0107, a wagony by\u0142y przepe\u0142nione lud\u017ami. Ksi\u0105dz Bosko, nie mog\u0105c znale\u017a\u0107 miejsca siedz\u0105cego, zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do Rossiego i dono\u015bnym g\u0142osem powiedzia\u0142 mu:
\n \u2013 Ach, panie Hrabio, \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce zadaje sobie Pan tyle trudu!
\n \u2013 Ksi\u0119\u017ce Bosko, to dla mnie zaszczyt!
\n Niekt\u00f3rzy podr\u00f3\u017cni przy oknach, s\u0142ysz\u0105c te s\u0142owa \u201ePanie Hrabio\u201d i \u201eksi\u0105dz Bosko\u201d, spojrzeli na siebie ze zdumieniem, a jeden z nich krzykn\u0105\u0142 z powozu:
\n \u2013 Ksi\u0105dz Bosko! Panie Hrabio! Prosz\u0119 usi\u0105\u015b\u0107, s\u0105 jeszcze dwa miejsca!
\n \u2013 Ale\u017c ja nie chc\u0119 przeszkadza\u0107 \u2013 odpar\u0142 ksi\u0105dz Bosko.
\n \u2013 Prosz\u0119 usi\u0105\u015b\u0107! To dla nas zaszczyt. Zbior\u0119 walizki, zmieszcz\u0105 si\u0119 wszystkie!
\n I tak \u201ehrabia Becchi\u201d m\u00f3g\u0142 wsi\u0105\u015b\u0107 do poci\u0105gu z ksi\u0119dzem Bosko i walizk\u0105.<\/p>\n
Pompy i sza\u0142as
\n Ksi\u0105dz Bosko \u017cy\u0142 i umar\u0142 biednie. Jedzeniem zadowala\u0142 si\u0119 bardzo ma\u0142o. Nawet kieliszek wina to by\u0142o dla niego za du\u017co i zazwyczaj je rozwadnia\u0142.
\nCz\u0119sto zapomina\u0142 o piciu, poniewa\u017c by\u0142 poch\u0142oni\u0119ty innymi my\u015blami, i to jego s\u0105siedzi przy stole nalewali mu do kieliszka. A potem, je\u015bli wino by\u0142o dobre, natychmiast szuka\u0142 wody, \u201e\u017ceby smakowa\u0142o lepiej\u201d, m\u00f3wi\u0142. I dodawa\u0142 z u\u015bmiechem: \u201eWyrzek\u0142em si\u0119 \u015bwiata i diab\u0142a, ale nie pomp\u201d, nawi\u0105zuj\u0105c do pomp, kt\u00f3re czerpi\u0105 wod\u0119 ze studni (MB IV, 191-192).
\n Wiemy tak\u017ce, jak wygl\u0105da\u0142o jego mieszkanie. 12 wrze\u015bnia 1873 r. odby\u0142a si\u0119 Rada Wy\u017csza Salezjan\u00f3w, aby ponownie wybra\u0107 ekonoma i trzech radnych. Przy tej okazji ksi\u0105dz Bosko wypowiedzia\u0142 pami\u0119tne i prorocze s\u0142owa na temat rozwoju Zgromadzenia. Potem, gdy przysz\u0142o mu m\u00f3wi\u0107 o Kapitule Prze\u0142o\u017conych, kt\u00f3ra wydawa\u0142a si\u0119 ju\u017c potrzebowa\u0107 odpowiedniej rezydencji, powiedzia\u0142 w\u015br\u00f3d powszechnej weso\u0142o\u015bci: Gdyby to by\u0142o mo\u017cliwe, chcia\u0142bym zrobi\u0107 \u201esopant\u0119\u201d (czytaj: supanta = sza\u0142as) na \u015brodku dziedzi\u0144ca, gdzie Kapitu\u0142a mog\u0142aby by\u0107 oddzielona od wszystkich innych \u015bmiertelnik\u00f3w. Ale poniewa\u017c jej cz\u0142onkowie nadal maj\u0105 prawo przebywa\u0107 na tej ziemi, wi\u0119c mog\u0105 przebywa\u0107 teraz tu, teraz tam, w r\u00f3\u017cnych domach, zgodnie z tym, co wydaje si\u0119 najlepsze! (MB X, 1061-1062).<\/p>\n
Otis, botis, pija tutis
\n Pewien m\u0142ody cz\u0142owiek zapyta\u0142 go, sk\u0105d zna przysz\u0142o\u015b\u0107 i odgaduje tak wiele tajemnych rzeczy. Odpowiedzia\u0142 mu:
\n \u2013 Pos\u0142uchaj mnie. \u015arodek jest taki, a wyja\u015bnia go: Otis, botis, pija tutis. Czy wiesz, co oznaczaj\u0105 te s\u0142owa? B\u0105d\u017a ostro\u017cny. S\u0105 to greckie s\u0142owa i \u2013 przeliterowuj\u0105c je, powt\u00f3rzy\u0142: \u2013 O-tis, bo-tis, pi-ja tu-tis. Rozumiesz?
\n \u2013 To powa\u017cna sprawa!
\n \u2013 Ja te\u017c to wiem. Nigdy nie chcia\u0142em nikomu m\u00f3wi\u0107, co oznacza to motto. I nikt nie wie, i nigdy si\u0119 nie dowie, poniewa\u017c nie jest mi wygodnie o tym m\u00f3wi\u0107. To m\u00f3j sekret, z kt\u00f3rym robi\u0119 niezwyk\u0142e rzeczy, czytam sumienia, znam tajemnice. Ale je\u015bli jeste\u015b m\u0105dry, mo\u017cesz zrozumie\u0107.
\n I powt\u00f3rzy\u0142 te cztery s\u0142owa, wskazuj\u0105c palcem wskazuj\u0105cym na czo\u0142o, usta, podbr\u00f3dek, klatk\u0119 piersiow\u0105 m\u0142odzie\u0144ca. Sko\u0144czy\u0142o si\u0119 na tym, \u017ce nagle go spoliczkowa\u0142. M\u0142ody cz\u0142owiek \u015bmia\u0142 si\u0119, ale nalega\u0142:
\n \u2013 Przynajmniej przet\u0142umacz mi te cztery s\u0142owa!
\n \u2013 Mog\u0119 je przet\u0142umaczy\u0107, ale ty nie zrozumiesz t\u0142umaczenia.
\n I \u017cartobliwie powiedzia\u0142 mu w dialekcie piemonckim:
\n \u2013 Quand ch\u2019at dan ed b\u00f2te, pije tute (Kiedy daj\u0105 ci pi\u0119\u015bci, we\u017a je wszystkie) (MB VI, 424). I mia\u0142 na my\u015bli to, \u017ce aby zosta\u0107 \u015bwi\u0119tym, trzeba zaakceptowa\u0107 wszystkie cierpienia, kt\u00f3re \u017cycie ma dla nas w zanadrzu.<\/p>\n
Obro\u0144ca majsterkowicz\u00f3w
\n Ka\u017cdego roku m\u0142odzie\u017c z Oratorium \u015bw. Leona w Marsylii wyje\u017cd\u017ca\u0142a na wycieczk\u0119 do willi pana Olive, hojnego dobroczy\u0144cy salezjan\u00f3w. Przy tej okazji ojciec i matka us\u0142ugiwali prze\u0142o\u017conym przy stole, a ich dzieci wychowankom.<\/p>\n
W 1884 r. wycieczka mia\u0142a miejsce podczas pobytu ksi\u0119dza Bosko w Marsylii.
\n Podczas gdy wychowankowie bawili si\u0119 w ogrodach, kucharka pobieg\u0142a do pani Olive, by jej powiedzie\u0107:
\n \u2013 Madame, garnek z zup\u0105 dla ch\u0142opc\u00f3w przecieka i nie ma sposobu, by temu zaradzi\u0107. B\u0119d\u0105 musieli obej\u015b\u0107 si\u0119 bez zupy!
\n Pani domu, kt\u00f3ra bardzo wierzy\u0142a w ksi\u0119dza Bosko, wpad\u0142a na pewien pomys\u0142. Pos\u0142a\u0142a po wszystkich m\u0142odych ludzi:
\n \u2013 S\u0142uchajcie \u2013 powiedzia\u0142a im \u2013 je\u015bli chcecie zje\u015b\u0107 zup\u0119, ukl\u0119knijcie tutaj i odm\u00f3wcie modlitw\u0119 do ksi\u0119dza Bosko, aby garnek nie przecieka\u0142.
\n Byli pos\u0142uszni. Garnek natychmiast przesta\u0142 przecieka\u0107. Ale ksi\u0105dz Bosko, s\u0142ysz\u0105c ten fakt, roze\u015bmia\u0142 si\u0119 serdecznie, m\u00f3wi\u0105c:
\n \u2013 Odt\u0105d b\u0119d\u0105 nazywa\u0107 ksi\u0119dza Bosko patronem stagnin (majsterkowicz\u00f3w) (MB XVII, 55-56).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Je\u015bli ze swoimi ch\u0142opcami ksi\u0105dz Bosko rado\u015bnie \u017cartowa\u0142, widz\u0105c ich radosnych i pogodnych, to \u017cartuj\u0105c…<\/p>\n","protected":false},"author":11,"featured_media":45071,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":5,"footnotes":""},"categories":[159],"tags":[1718,2576,2048,1958,1970],"class_list":["post-45080","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-ksiadz-bosco","tag-charyzmat-salezjanski","tag-ksiadz-bosko","tag-mlodziez","tag-salezjanie","tag-swieci"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/45080","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/11"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=45080"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/45080\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":45081,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/45080\/revisions\/45081"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/45071"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=45080"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=45080"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=45080"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}