{"id":44302,"date":"2025-06-30T08:01:58","date_gmt":"2025-06-30T08:01:58","guid":{"rendered":"https:\/\/www.donbosco.press\/bez-kategorii\/la-sindrome-di-filippo-e-quella-di-andrea\/"},"modified":"2025-07-25T12:28:33","modified_gmt":"2025-07-25T12:28:33","slug":"syndrom-filipa-i-andrzeja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/przeslania-przelozonego-generalnego\/syndrom-filipa-i-andrzeja\/","title":{"rendered":"Syndrom Filipa i Andrzeja"},"content":{"rendered":"\r\n<p><em>W opisie Ewangelii wg \u015bw. Jana, rozdzia\u0142 6, wersety 4-14, przedstawiaj\u0105cym rozmno\u017cenie chleba, znajdujemy pewne szczeg\u00f3\u0142y, nad kt\u00f3rymi d\u0142u\u017cej si\u0119 zatrzymuj\u0119 za ka\u017cdym razem, gdy medytuj\u0119 lub komentuj\u0119 ten fragment.<br \/><\/em><br \/><br \/>Wszystko zaczyna si\u0119, gdy Jezus, widz\u0105c \u201ewielki\u201d g\u0142odny t\u0142um, zaprasza uczni\u00f3w, by wzi\u0119li na siebie odpowiedzialno\u015b\u0107 za jego nakarmienie.<br \/>Szczeg\u00f3\u0142y, o kt\u00f3rych m\u00f3wi\u0119, to po pierwsze, gdy Filip m\u00f3wi, \u017ce nie jest mo\u017cliwe podj\u0119cie tego wezwania z powodu liczby obecnych ludzi. Andrzej natomiast, wskazuj\u0105c, \u017ce \u201ejest tu ch\u0142opiec, kt\u00f3ry ma pi\u0119\u0107 chleb\u00f3w j\u0119czmiennych i dwie ryby\u201d, zaraz potem bagatelizuje t\u0119 mo\u017cliwo\u015b\u0107 prostym komentarzem: \u201eale co to jest dla tak wielu ludzi?\u201d (w. 9).<br \/>Pragn\u0119 prosto podzieli\u0107 si\u0119 z wami, drodzy czytelnicy i czytelniczki, jak my, chrze\u015bcijanie, kt\u00f3rzy mamy powo\u0142anie do dzielenia si\u0119 rado\u015bci\u0105 naszej wiary, czasami, nie\u015bwiadomie, mo\u017cemy zosta\u0107 zara\u017ceni syndromem Filipa lub Andrzeja. Czasami by\u0107 mo\u017ce nawet obydwoma!<br \/>W \u017cyciu Ko\u015bcio\u0142a, podobnie jak w \u017cyciu Zgromadzenia i Rodziny Salezja\u0144skiej, wyzwa\u0144 nie brakuje i nigdy nie zabraknie. Nasze powo\u0142anie nie polega na tworzeniu grupy ludzi, gdzie szuka si\u0119 tylko dobrego samopoczucia, bez przeszkadzania i bez bycia niepokojonym. Nie jest to do\u015bwiadczenie oparte na gotowych pewnikach. Bycie cz\u0119\u015bci\u0105 Cia\u0142a Chrystusa nie powinno nas rozprasza\u0107 ani odrywa\u0107 od rzeczywisto\u015bci \u015bwiata, takiej, jaka ona jest. Wr\u0119cz przeciwnie, sk\u0142ania nas do pe\u0142nego zaanga\u017cowania w wydarzenia ludzkiej historii. Oznacza to przede wszystkim patrzenie na rzeczywisto\u015b\u0107 nie tylko ludzkimi oczami, ale tak\u017ce, a przede wszystkim, oczami Jezusa. Jeste\u015bmy zaproszeni do odpowiadania, kieruj\u0105c si\u0119 mi\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3ra ma swoje \u017ar\u00f3d\u0142o w sercu Jezusa, czyli \u017cy\u0107 dla innych, tak jak Jezus nas uczy i pokazuje.<br \/><br \/><strong>Syndrom Filipa<br \/><\/strong>Syndrom Filipa jest subtelny i z tego powodu r\u00f3wnie\u017c bardzo niebezpieczny. Analiza Filipa jest s\u0142uszna i poprawna. Jego odpowied\u017a na zaproszenie Jezusa nie jest b\u0142\u0119dna. Jego rozumowanie pod\u0105\u017ca za bardzo liniow\u0105 i bezb\u0142\u0119dn\u0105 ludzk\u0105 logik\u0105. Patrzy\u0142 na rzeczywisto\u015b\u0107 swoimi ludzkimi oczami, racjonalnym umys\u0142em i, ostatecznie, nie do zrealizowania. W obliczu tego \u201erozs\u0105dnego\u201d sposobu post\u0119powania, g\u0142odny przestaje by\u0107 dla mnie wyzwaniem, problem jest jego, nie m\u00f3j. Aby by\u0107 bardziej precyzyjnym w \u015bwietle tego, co prze\u017cywamy na co dzie\u0144: uchod\u017aca m\u00f3g\u0142 zosta\u0107 w swoim domu, nie musi mi przeszkadza\u0107; biedny i chory niech sami sobie radz\u0105 i nie do mnie nale\u017cy bycie cz\u0119\u015bci\u0105 ich problemu, a tym bardziej znajdowanie dla nich rozwi\u0105zania. Oto syndrom Filipa. Jest on na\u015bladowc\u0105 Jezusa, jednak jego spos\u00f3b widzenia i interpretowania rzeczywisto\u015bci wci\u0105\u017c jest nieruchomy, niekwestionowany, s\u0105 to lata \u015bwietlne od tego, co prezentowa\u0142 jego Mistrz.<br \/><br \/><strong>Syndrom Andrzeja<br \/><\/strong>Nast\u0119puje syndrom Andrzeja. Nie m\u00f3wi\u0119, \u017ce jest gorszy od syndromu Filipa, ale niewiele brakuje, by by\u0142 bardziej tragiczny. Jest to syndrom subtelny i cyniczny: widzi jak\u0105\u015b mo\u017cliw\u0105 okazj\u0119, ale nie idzie dalej. Jest male\u0144ka nadzieja, ale po ludzku nie jest ona do zrealizowania. Wtedy dochodzi do zdyskredytowania zar\u00f3wno daru, jak i darczy\u0144cy. A darczy\u0144ca, kt\u00f3remu w tym przypadku przypada \u201enieszcz\u0119\u015bcie\u201d, to ch\u0142opiec, kt\u00f3ry jest po prostu got\u00f3w podzieli\u0107 si\u0119 tym, co ma!<br \/>Dwa syndromy, kt\u00f3re wci\u0105\u017c s\u0105 z nami, w Ko\u015bciele, a tak\u017ce w\u015br\u00f3d nas, duszpasterzy i wychowawc\u00f3w. Zniszczy\u0107 ma\u0142\u0105 nadziej\u0119 jest \u0142atwiej ni\u017c da\u0107 miejsce na Bo\u017c\u0105 niespodziank\u0119, niespodziank\u0119, kt\u00f3ra mo\u017ce sprawi\u0107, \u017ce zakwitnie nawet najmniejsza nadzieja. Pozwolenie na uwarunkowanie si\u0119 dominuj\u0105cymi kliszami, aby nie bada\u0107 mo\u017cliwo\u015bci, kt\u00f3re podwa\u017caj\u0105 redukcyjne odczytania i interpretacje, jest sta\u0142\u0105 pokus\u0105. Je\u015bli nie b\u0119dziemy ostro\u017cni, staniemy si\u0119 prorokami i wykonawcami naszej w\u0142asnej zguby. Wskutek pozostawania zamkni\u0119tymi w ludzkiej logice, \u201eakademicko\u201d wyrafinowanej i \u201eintelektualnie\u201d kwalifikowanej, przestrze\u0144 dla ewangelicznego odczytania staje si\u0119 coraz bardziej ograniczona i w ko\u0144cu zanika.<br \/>Kiedy ta ludzka i horyzontalna logika zostaje podwa\u017cona, jednym ze znak\u00f3w, kt\u00f3re wywo\u0142uje w obronie, jest \u201eo\u015bmieszenie\u201d. Kto o\u015bmieli si\u0119 podwa\u017cy\u0107 ludzk\u0105 logik\u0119, poniewa\u017c pozwala wej\u015b\u0107 \u015bwie\u017cemu powietrzu Ewangelii, zostanie o\u015bmieszony, zaatakowany, wy\u015bmiany. Kiedy tak si\u0119 dzieje, dziwnie mo\u017cemy powiedzie\u0107, \u017ce jeste\u015bmy na drodze prorockiej. Wody si\u0119 poruszaj\u0105.<br \/><br \/><strong>Jezus i dwa syndromy<br \/><\/strong>Jezus przezwyci\u0119\u017ca oba syndromy, \u201ebior\u0105c\u201d chleby uwa\u017cane za nieliczne i w konsekwencji nieistotne. Jezus otwiera drzwi do tej prorockiej przestrzeni wiary, kt\u00f3r\u0105 jeste\u015bmy wezwani zamieszkiwa\u0107. Wobec t\u0142umu nie mo\u017cemy zadowoli\u0107 si\u0119 autoreferencyjnymi lekturami i interpretacjami. Pod\u0105\u017canie za Jezusem oznacza wyj\u015bcie poza ludzkie rozumowanie. Jeste\u015bmy wezwani, by patrze\u0107 na wyzwania Jego oczami. Kiedy Jezus nas wzywa, nie prosi nas o rozwi\u0105zania, lecz o oddanie ca\u0142ych siebie, z tym, kim jeste\u015bmy i co posiadamy. Jednak\u017ce ryzyko polega na tym, \u017ce w obliczu Jego wezwania pozostajemy nieruchomi, a w konsekwencji stajemy si\u0119 niewolnikami naszych my\u015bli i chciwymi tego, co uwa\u017camy za swoje.<br \/>Tylko w hojno\u015bci opartej na oddaniu si\u0119 Jego S\u0142owu docieramy do zebrania obfito\u015bci opatrzno\u015bciowego dzia\u0142ania Jezusa. \u201eZebrali wi\u0119c i nape\u0142nili dwana\u015bcie koszy kawa\u0142kami, kt\u00f3re z tych pi\u0119ciu chleb\u00f3w j\u0119czmiennych pozosta\u0142y tym, kt\u00f3rzy jedli\u201d (w. 13): ma\u0142y dar ch\u0142opca owocuje w zaskakuj\u0105cy spos\u00f3b tylko dlatego, \u017ce oba syndromy nie mia\u0142y ostatniego s\u0142owa.<br \/>Papie\u017c Benedykt tak komentuje ten gest ch\u0142opca: \u201eW scenie rozmno\u017cenia odnotowano r\u00f3wnie\u017c obecno\u015b\u0107 ch\u0142opca, kt\u00f3ry w obliczu trudno\u015bci z nakarmieniem tak wielu ludzi, daje wszystkim do wsp\u00f3lnego u\u017cytku to niewiele, co ma: pi\u0119\u0107 chleb\u00f3w i dwie ryby (por. J 6, 8). Cud nie mo\u017ce si\u0119 dokona\u0107 z niczego, lecz wychodz\u0105c od pierwszego skromnego dzielenia si\u0119 tym, co mia\u0142 ze sob\u0105 zwyk\u0142y ch\u0142opiec. Jezus nie \u017c\u0105da od nas tego, czego nie mamy, ale ukazuje nam, \u017ce je\u015bli ka\u017cdy da to niewiele, co ma, cud mo\u017ce dokonywa\u0107 si\u0119 nieustannie na nowo: B\u00f3g potrafi pomno\u017cy\u0107 ka\u017cdy nasz ma\u0142y gest mi\u0142o\u015bci i uczyni\u0107 nas uczestnikami swego daru\u201d (Anio\u0142 Pa\u0144ski, 29 lipca 2012).<br \/>W obliczu wyzwa\u0144 duszpasterskich, kt\u00f3re mamy, w obliczu tak wielkiego pragnienia i g\u0142odu duchowo\u015bci, kt\u00f3re wyra\u017caj\u0105 m\u0142odzi, starajmy si\u0119 nie ba\u0107, nie trzyma\u0107 si\u0119 kurczowo naszych rzeczy, naszych sposob\u00f3w my\u015blenia. Ofiarujmy Mu to niewiele, co mamy, zaufajmy \u015bwiat\u0142u Jego S\u0142owa i niech to, i tylko to, b\u0119dzie sta\u0142ym kryterium naszych wybor\u00f3w i \u015bwiat\u0142em, kt\u00f3re prowadzi nasze dzia\u0142ania.<br \/><br \/><br \/><em>Zdj\u0119cie: Cudowne rozmno\u017cenie chleba i ryb, witra\u017c z opactwa Tewkesbury w Gloucestershire (Wielka Brytania), dzie\u0142o z 1888 roku, wykonane przez Hardman &amp; Co.<\/em><\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>W opisie Ewangelii wg \u015bw. Jana, rozdzia\u0142 6, wersety 4-14, przedstawiaj\u0105cym rozmno\u017cenie chleba, znajdujemy pewne&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":20,"featured_media":44309,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":6,"footnotes":""},"categories":[156],"tags":[1718,2024,1886,1724,2609,1748,1958,1988,1934],"class_list":["post-44302","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-przeslania-przelozonego-generalnego","tag-charyzmat-salezjanski","tag-cnoty","tag-cuda","tag-milosc-blizniego","tag-nasi-przewodnicy","tag-rady","tag-salezjanie","tag-solidarnosc","tag-ubodzy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/44302","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/20"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=44302"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/44302\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":44317,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/44302\/revisions\/44317"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/44309"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=44302"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=44302"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=44302"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}