{"id":36419,"date":"2025-05-22T16:39:21","date_gmt":"2025-05-22T16:39:21","guid":{"rendered":"https:\/\/exciting-knuth.178-32-140-152.plesk.page\/?p=36419"},"modified":"2025-05-22T16:44:36","modified_gmt":"2025-05-22T16:44:36","slug":"z-nino-baglierim-pielgrzymem-nadziei-na-drodze-jubileuszu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/nasi-swieci\/z-nino-baglierim-pielgrzymem-nadziei-na-drodze-jubileuszu\/","title":{"rendered":"Z Nino Baglierim, pielgrzymem Nadziei, na drodze Jubileuszu"},"content":{"rendered":"\n<p><em><em>Droga Jubileuszu 2025, po\u015bwi\u0119cona Nadziei, znajduje jasnego \u015bwiadka w historii S\u0142ugi Bo\u017cego Nino Baglieriego. Od dramatycznego upadku w wieku siedemnastu lat, kt\u00f3ry spowodowa\u0142 jego zupe\u0142ny parali\u017c, a\u017c po wewn\u0119trzne odrodzenie w 1978 roku, Baglieri przeszed\u0142 z cienia rozpaczy do \u015bwiat\u0142a czynnej wiary, przemieniaj\u0105c swoje \u0142o\u017ce cierpienia w katedr\u0119 rado\u015bci. Jego historia splata pi\u0119\u0107 znak\u00f3w jubileuszowych \u2013 pielgrzymk\u0119, bram\u0119, wyznanie wiary, mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego i pojednanie \u2013 pokazuj\u0105c, \u017ce nadzieja chrze\u015bcija\u0144ska nie jest ucieczk\u0105, lecz si\u0142\u0105 otwieraj\u0105c\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107 i podtrzymuj\u0105c\u0105 ka\u017cd\u0105 drog\u0119.<br><\/em><\/em><br><br><strong>1. Nadzieja jako oczekiwanie<br><\/strong>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Nadzieja, wed\u0142ug internetowego s\u0142ownika Treccani, to uczucie \u201eufnego oczekiwania na spe\u0142nienie, obecne lub przysz\u0142e, tego, czego si\u0119 pragnie\u201d. Etymologia rzeczownika \u201enadzieja\u201d pochodzi od \u0142aci\u0144skiego s\u0142owa <em>spes<\/em>, kt\u00f3re z kolei wywodzi si\u0119 z sanskryckiego rdzenia <em>spa-,<\/em> oznaczaj\u0105cego d\u0105\u017cenie do celu. W j\u0119zyku hiszpa\u0144skim \u201esperare\u201d i \u201easpettare\u201d t\u0142umaczone s\u0105 jednym czasownikiem <em>esperar<\/em>, kt\u00f3ry \u0142\u0105czy oba znaczenia: jakby mo\u017cna by\u0142o oczekiwa\u0107 tylko tego, czego si\u0119 pragnie. Ten stan ducha pozwala nam stawia\u0107 czo\u0142a \u017cyciu i jego wyzwaniom z odwag\u0105 i \u015bwiat\u0142em w sercu, kt\u00f3re nigdy nie ga\u015bnie. Nadzieja wyra\u017ca si\u0119 \u2013 pozytywnie lub negatywnie \u2013 tak\u017ce w niekt\u00f3rych przys\u0142owiach ludowej m\u0105dro\u015bci: \u201eNadzieja umiera ostatnia\u201d, \u201eDop\u00f3ki jest \u017cycie, jest nadzieja\u201d, \u201eKto \u017cyje nadziej\u0105, umiera w rozpaczy\u201d.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Papie\u017c Franciszek, niemal zbieraj\u0105c to \u201ewsp\u00f3lne odczucie\u201d nadziei, ale \u015bwiadomy potrzeby pomocy w odkryciu nadziei w jej pe\u0142niejszym i prawdziwszym wymiarze, postanowi\u0142 po\u015bwi\u0119ci\u0107 Jubileusz Zwyk\u0142y 2025 Nadziei (<em>Spes non confundit<\/em> [Nadzieja nie zawodzi] jest bull\u0105 og\u0142aszaj\u0105c\u0105 Jubileusz) i ju\u017c w 2014 roku m\u00f3wi\u0142: \u201eZmartwychwstanie Jezusa nie jest szcz\u0119\u015bliwym zako\u0144czeniem pi\u0119knej bajki, nie jest happy endem filmu; to interwencja Boga Ojca tam, gdzie ludzka nadzieja si\u0119 za\u0142amuje. W chwili, gdy wszystko wydaje si\u0119 stracone, w chwili b\u00f3lu, gdy wiele os\u00f3b czuje potrzeb\u0119 zej\u015bcia z krzy\u017ca, jest to moment najbli\u017cszy zmartwychwstaniu. Noc staje si\u0119 najciemniejsza tu\u017c przed \u015bwitem, zanim zacznie si\u0119 \u015bwiat\u0142o. W najciemniejszym momencie B\u00f3g interweniuje i wskrzesza\u201d (por. Audiencja z 16 kwietnia 2014).<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; W tym kontek\u015bcie idealnie wpisuje si\u0119 historia S\u0142ugi Bo\u017cego Nino Baglieriego (Modica, 1 maja 1951 \u2013 2 marca 2007), kt\u00f3ry jako siedemnastolatek, m\u0142ody murarz, spad\u0142 z rusztowania na wysoko\u015bci siedemnastu metr\u00f3w wskutek nag\u0142ego za\u0142amania si\u0119 deski i rozbi\u0142 si\u0119 o ziemi\u0119, pozostaj\u0105c tetraplegikiem: od tego upadku, 6 maja 1968 roku, m\u00f3g\u0142 porusza\u0107 tylko g\u0142ow\u0105 i szyj\u0105, b\u0119d\u0105c do\u017cywotnio zale\u017cnym od innych we wszystkim, nawet w najprostszych i najskromniejszych czynno\u015bciach. Nino nie m\u00f3g\u0142 nawet u\u015bcisn\u0105\u0107 r\u0119ki przyjacielowi czy pog\u0142aska\u0107 matki\u2026 i widzia\u0142, jak gasn\u0105 jego marzenia. Jak\u0105 nadziej\u0119 na \u017cycie ma teraz ten m\u0142ody cz\u0142owiek? Z jakimi uczuciami musi si\u0119 zmierzy\u0107? Jaka przysz\u0142o\u015b\u0107 go czeka? Pierwsz\u0105 odpowiedzi\u0105 Nino by\u0142a rozpacz, ca\u0142kowita ciemno\u015b\u0107 wobec pytania o sens, na kt\u00f3re nie znalaz\u0142 odpowiedzi: najpierw d\u0142ugie peregrynacje po szpitalach w r\u00f3\u017cnych regionach W\u0142och, potem wsp\u00f3\u0142czucie przyjaci\u00f3\u0142 i znajomych, kt\u00f3re sk\u0142oni\u0142o go do buntu i zamkni\u0119cia si\u0119 na dziesi\u0119\u0107 d\u0142ugich lat samotno\u015bci i gniewu, podczas gdy tunel \u017cycia stawa\u0142 si\u0119 coraz g\u0142\u0119bszy.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; W mitologii greckiej Zeus powierza Pandorze naczynie zawieraj\u0105ce wszystkie z\u0142a \u015bwiata: po jego otwarciu ludzie trac\u0105 nie\u015bmiertelno\u015b\u0107 i zaczynaj\u0105 \u017cycie pe\u0142ne cierpienia. Aby ich uratowa\u0107, Pandora ponownie otwiera naczynie i uwalnia <em>elpis<\/em>, nadziej\u0119, kt\u00f3ra pozosta\u0142a na dnie: by\u0142a jedynym antidotum na troski \u017cycia. Patrz\u0105c na Dawc\u0119 wszelkiego dobra, wiemy, \u017ce \u201enadzieja nie zawodzi\u201d (Rz 5,5). Papie\u017c Franciszek w bulli <em>Spes non confundit<\/em> pisze: \u201eW znaku tej nadziei aposto\u0142 Pawe\u0142 dodaje otuchy wsp\u00f3lnocie chrze\u015bcija\u0144skiej w Rzymie [\u2026] Wszyscy maj\u0105 nadziej\u0119. W sercu ka\u017cdego cz\u0142owieka ukryta jest nadzieja jako pragnienie i oczekiwanie dobra, cho\u0107 nie wiadomo, co przyniesie jutro. Nieprzewidywalno\u015b\u0107 przysz\u0142o\u015bci wywo\u0142uje jednak czasem sprzeczne uczucia: od zaufania po l\u0119k, od spokoju po zniech\u0119cenie, od pewno\u015bci po w\u0105tpliwo\u015bci. Cz\u0119sto spotykamy ludzi pozbawionych nadziei, kt\u00f3rzy patrz\u0105 na przysz\u0142o\u015b\u0107 sceptycznie i pesymistycznie, jakby nic nie mog\u0142o im przynie\u015b\u0107 szcz\u0119\u015bcia. Niech Jubileusz b\u0119dzie dla wszystkich okazj\u0105 do o\u017cywienia nadziei\u201d (tam\u017ce, 1).<br><br><strong>2. Od \u015bwiadka \u201erozpaczy\u201d do \u201eambasadora\u201d nadziei<br><\/strong>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Wr\u00f3\u0107my wi\u0119c do historii naszego S\u0142ugi Bo\u017cego, Nino Baglieriego.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Musia\u0142o min\u0105\u0107 dziesi\u0119\u0107 d\u0142ugich lat, zanim Nino wyszed\u0142 z tunelu rozpaczy, g\u0119ste ciemno\u015bci si\u0119 rozproszy\u0142y i nadesz\u0142o \u015awiat\u0142o. By\u0142o to popo\u0142udnie 24 marca, Wielki Pi\u0105tek 1978 roku, gdy ojciec Aldo Modica wraz z grupk\u0105 m\u0142odych uda\u0142 si\u0119 do domu Nino, zainspirowany przez jego matk\u0119 Peppin\u0119 oraz kilka os\u00f3b uczestnicz\u0105cych w drodze Odnowy w Duchu, kt\u00f3ra wtedy zaczyna\u0142a si\u0119 w pobliskiej parafii salezja\u0144skiej. Nino pisze: \u201egdy wzywali Ducha \u015awi\u0119tego, poczu\u0142em dziwne uczucie, wielkie ciep\u0142o ogarn\u0119\u0142o moje cia\u0142o, silne mrowienie we wszystkich [moich] ko\u0144czynach, jakby nowa si\u0142a wchodzi\u0142a we mnie, a co\u015b starego wychodzi\u0142o. W tym momencie powiedzia\u0142em moje \u201etak\u201d Panu, zaakceptowa\u0142em m\u00f3j krzy\u017c i narodzi\u0142em si\u0119 na nowo, sta\u0142em si\u0119 nowym cz\u0142owiekiem. Dziesi\u0119\u0107 lat rozpaczy znikn\u0119\u0142o w kilka chwil, bo do mojego serca wkroczy\u0142a nieznana rado\u015b\u0107. Pragn\u0105\u0142em uzdrowienia mojego cia\u0142a, a Pan obdarzy\u0142 mnie jeszcze wi\u0119ksz\u0105 rado\u015bci\u0105: uzdrowieniem duchowym\u201d.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Rozpoczyna si\u0119 dla Nino nowa droga: z \u201e\u015bwiadka rozpaczy\u201d staje si\u0119 \u201epielgrzymem nadziei\u201d. Nie jest ju\u017c odizolowany w swoim pokoiku, lecz \u201eambasadorem\u201d tej nadziei, opowiadaj\u0105cym swoj\u0105 histori\u0119 w audycji lokalnego radia, a \u2013 co jeszcze wi\u0119ksze \u2013 dobry B\u00f3g daje mu rado\u015b\u0107 pisania ustami. Nino wyznaje: \u201eW marcu 1979 roku Pan uczyni\u0142 dla mnie wielki cud \u2013 nauczy\u0142em si\u0119 pisa\u0107 ustami, zacz\u0105\u0142em tak: by\u0142em z przyjaci\u00f3\u0142mi, kt\u00f3rzy odrabiali lekcje, poprosi\u0142em o o\u0142\u00f3wek i zeszyt, zacz\u0105\u0142em robi\u0107 znaki i rysowa\u0107 co\u015b, a potem odkry\u0142em, \u017ce mog\u0119 pisa\u0107 i tak zacz\u0105\u0142em pisa\u0107\u201d.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Zaczyna spisywa\u0107 swoje wspomnienia i nawi\u0105zuje korespondencj\u0119 z lud\u017ami r\u00f3\u017cnych \u015brodowisk i z r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bci \u015bwiata, tysi\u0105ce list\u00f3w, kt\u00f3re do dzi\u015b s\u0105 przechowywane. Odzyskana nadzieja czyni go tw\u00f3rczym, Nino na nowo odkrywa smak relacji i chce sta\u0107 si\u0119 \u2013 na ile mo\u017ce \u2013 niezale\u017cny: za pomoc\u0105 patyczka trzymanego w ustach i gumki na telefonie wybiera numery, by kontaktowa\u0107 si\u0119 z wieloma chorymi i przekazywa\u0107 im s\u0142owo pocieszenia. Odkrywa nowy spos\u00f3b radzenia sobie z w\u0142asnym cierpieniem, kt\u00f3ry wyprowadza go z izolacji i prowadzi do bycia \u015bwiadkiem Ewangelii rado\u015bci i nadziei: \u201eTeraz w moim sercu jest wiele rado\u015bci, we mnie nie ma ju\u017c b\u00f3lu, w moim sercu jest Twoja mi\u0142o\u015b\u0107. Dzi\u0119kuj\u0119 Ci, Jezu, m\u00f3j Panie, z mojego \u0142o\u017ca cierpienia chc\u0119 Ci\u0119 chwali\u0107 i ca\u0142ym sercem dzi\u0119kowa\u0107, bo wezwa\u0142e\u015b mnie, bym pozna\u0142 \u017cycie, bym pozna\u0142 prawdziwe \u017cycie\u201d.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Nino zmieni\u0142 perspektyw\u0119, dokona\u0142 zwrotu o 360\u00b0 \u2013 Pan podarowa\u0142 mu <strong>nawr\u00f3cenie<\/strong> \u2013 zaufa\u0142 Bogu mi\u0142osiernemu, kt\u00f3ry przez \u201enieszcz\u0119\u015bcie\u201d powo\u0142a\u0142 go do pracy w swojej winnicy, by by\u0142 znakiem i narz\u0119dziem zbawienia i nadziei. Tak wi\u0119c wiele os\u00f3b, kt\u00f3re przychodzi\u0142y go pociesza\u0107, wychodzi\u0142o pocieszonych, z \u0142zami w oczach: nie znajdowali na jego \u0142o\u017cu cz\u0142owieka smutnego i przygn\u0119bionego, lecz u\u015bmiechni\u0119t\u0105 twarz, kt\u00f3ra mimo wielu cierpie\u0144, w tym odle\u017cyn i problem\u00f3w z oddychaniem, emanowa\u0142a rado\u015bci\u0105 \u017cycia; u\u015bmiech by\u0142 sta\u0142ym elementem jego twarzy, a Nino czu\u0142 si\u0119 \u201eu\u017cyteczny z \u0142o\u017ca krzy\u017ca\u201d. Nino Baglieri jest przeciwie\u0144stwem wielu dzisiejszych ludzi, kt\u00f3rzy nieustannie szukaj\u0105 sensu \u017cycia, d\u0105\u017c\u0105 do \u0142atwego sukcesu i szcz\u0119\u015bcia z rzeczy efemerycznych i bezwarto\u015bciowych, \u017cyj\u0105 online, konsumuj\u0105 \u017cycie jednym klikni\u0119ciem, chc\u0105 wszystkiego od razu, ale maj\u0105 smutne, przygaszone oczy. Nino z pozoru nie mia\u0142 nic, a jednak mia\u0142 pok\u00f3j i rado\u015b\u0107 w sercu: nie \u017cy\u0142 w izolacji, lecz wspierany przez mi\u0142o\u015b\u0107 Boga wyra\u017con\u0105 przez obj\u0119cia i obecno\u015b\u0107 ca\u0142ej rodziny oraz coraz wi\u0119kszej liczby os\u00f3b, kt\u00f3re go zna\u0142y i nawi\u0105zywa\u0142y z nim kontakt.<br><br><strong>3. O\u017cywia\u0107 nadziej\u0119<br><\/strong>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Budujemy nadziej\u0119 za ka\u017cdym razem, gdy nie zadowalam si\u0119 swoim \u017cyciem i staram si\u0119 je zmieni\u0107. Za ka\u017cdym razem, gdy nie pozwalam, by negatywne do\u015bwiadczenia mnie zatwardzi\u0142y i uniemo\u017cliwi\u0142y mi zaufanie. Za ka\u017cdym razem, gdy upadam i pr\u00f3buj\u0119 si\u0119 podnie\u015b\u0107, nie pozwalaj\u0105c, by strach mia\u0142 ostatnie s\u0142owo. Za ka\u017cdym razem, gdy w \u015bwiecie naznaczonym konfliktami wybieram zaufanie i zawsze staram si\u0119 zaczyna\u0107 od nowa, z wszystkimi. Za ka\u017cdym razem, gdy nie uciekam od Bo\u017cego marzenia, kt\u00f3re m\u00f3wi do mnie: \u201echc\u0119, \u017ceby\u015b by\u0142 szcz\u0119\u015bliwy\u201d, \u201echc\u0119, \u017ceby\u015b mia\u0142 pe\u0142ne \u017cycie\u2026 pe\u0142ne tak\u017ce \u015bwi\u0119to\u015bci\u201d. Szczytem cnoty nadziei jest bowiem spojrzenie w niebo, by dobrze mieszka\u0107 na ziemi lub, jak powiedzia\u0142by Ksi\u0105dz Bosko, <strong>chodzi\u0107 nogami po ziemi i sercem po niebie<\/strong>.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; W tym nurcie nadziei realizuje si\u0119 jubileusz, kt\u00f3ry swoimi znakami wzywa nas do wyruszenia w drog\u0119, przekraczania pewnych granic.<br><em>Pierwszy znak<\/em>, <strong>pielgrzymka<\/strong>: gdy przemieszczamy si\u0119 z miejsca na miejsce, jeste\u015bmy otwarci na nowe, na zmian\u0119. Ca\u0142e \u017cycie Jezusa by\u0142o \u201ewyruszeniem w drog\u0119\u201d, drog\u0105 ewangelizacji, kt\u00f3ra dokonuje si\u0119 przez dar \u017cycia, a potem dalej, przez Zmartwychwstanie i Wniebowst\u0105pienie.<br><em>Drugi znak<\/em>, <strong>brama<\/strong>: w J 10,9 Jezus m\u00f3wi: \u201eJa jestem bram\u0105: je\u015bli kto\u015b przejdzie przeze mnie, b\u0119dzie zbawiony; wejdzie i wyjdzie, i znajdzie pastwisko\u201d. Przekroczenie bramy to pozwolenie na przyj\u0119cie, bycie wsp\u00f3lnot\u0105. W Ewangelii m\u00f3wi si\u0119 te\u017c o \u201ew\u0105skiej bramie\u201d: Jubileusz staje si\u0119 drog\u0105 nawr\u00f3cenia.<br><em>Trzeci znak<\/em>, <strong>wyznanie wiary<\/strong>: wyra\u017cenie przynale\u017cno\u015bci do Chrystusa i Ko\u015bcio\u0142a oraz publiczne jej og\u0142oszenie.<br><em>Czwarty znak<\/em>, <strong>mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego<\/strong>: mi\u0142o\u015b\u0107 jest has\u0142em do nieba, w 1 P 4,8 aposto\u0142 Piotr upomina: \u201ezachowujcie mi\u0119dzy sob\u0105 wielk\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, bo mi\u0142o\u015b\u0107 zakrywa wiele grzech\u00f3w\u201d.<br><em>Pi\u0105ty znak<\/em>, <strong>pojednanie i odpust jubileuszowy<\/strong>: to \u201eczas \u0142aski\u201d (por. 2 Kor 6,2), by do\u015bwiadczy\u0107 wielkiego mi\u0142osierdzia Boga i podj\u0105\u0107 drogi zbli\u017cenia i przebaczenia wobec braci; by \u017cy\u0107 modlitw\u0105 Ojcze nasz, gdzie prosimy \u201eodpu\u015b\u0107 nam nasze winy, jak i my odpuszczamy naszym winowajcom\u201d. To stanie si\u0119 nowym stworzeniem.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; W \u017cyciu Nino s\u0105 te\u017c wydarzenia, kt\u00f3re \u0142\u0105cz\u0105 go \u2013 \u201enici\u0105\u201d nadziei \u2013 z tymi wymiarami jubileuszowymi. Na przyk\u0142ad skrucha za niekt\u00f3re b\u0142\u0119dy z dzieci\u0144stwa, jak wtedy, gdy we tr\u00f3jk\u0119 (jak opowiada) \u201ekradli\u015bmy ofiary z Mszy w zakrystii, s\u0142u\u017cy\u0142y nam do gry w pi\u0142karzyki. Gdy spotykasz z\u0142ych towarzyszy, prowadz\u0105 ci\u0119 na z\u0142e drogi. Potem kto\u015b zabra\u0142 klucze od Oratorium i schowa\u0142 je w mojej torbie na ksi\u0105\u017cki, kt\u00f3ra by\u0142a w gabinecie; znale\u017ali klucze, wezwali rodzic\u00f3w, dostali\u015bmy dwa klapsy i wyrzucono nas ze szko\u0142y. Wstyd!\u201d. Ale przede wszystkim w \u017cyciu Nino jest mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego, pomoc biednemu bratu w jego pr\u00f3bach fizycznych i moralnych, o\u017cywianie kontaktu z tymi, kt\u00f3rzy maj\u0105 trudno\u015bci psychiczne, oraz docieranie listownie do braci w wi\u0119zieniu, by \u015bwiadczy\u0107 im o dobroci i mi\u0142o\u015bci Boga. Nino, kt\u00f3ry przed upadkiem by\u0142 murarzem, pisze: \u201elubi\u0142em budowa\u0107 w\u0142asnymi r\u0119kami co\u015b, co przetrwa w czasie: tak\u017ce teraz czuj\u0119 si\u0119 murarzem pracuj\u0105cym w Kr\u00f3lestwie Bo\u017cym, by zostawi\u0107 co\u015b, co przetrwa w czasie, by zobaczy\u0107 Cuda Bo\u017ce, kt\u00f3re dokonuje w naszym \u017cyciu\u201d. Wyznaje: \u201emoje cia\u0142o wydaje si\u0119 martwe, ale w mojej piersi nadal bije moje serce. Nogi si\u0119 nie ruszaj\u0105, a jednak id\u0119 drogami \u015bwiata\u201d.<br><br><strong>4. Pielgrzym ku niebu<br><\/strong>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Nino, konsekrowany salezjanin wsp\u00f3\u0142pracownik wielkiej Rodziny Salezja\u0144skiej, zako\u0144czy\u0142 swoj\u0105 ziemsk\u0105 \u201epielgrzymk\u0119\u201d w pi\u0105tek 2 marca 2007 roku o godzinie 8:00 rano, maj\u0105c zaledwie 55 lat, z czego 39 sp\u0119dzi\u0142 jako tetraplegik mi\u0119dzy \u0142\u00f3\u017ckiem a w\u00f3zkiem inwalidzkim, przepraszaj\u0105c rodzin\u0119 za trudy, kt\u00f3re musia\u0142a znosi\u0107 z powodu jego stanu. Opuszcza ten \u015bwiat w dresie i tenis\u00f3wkach, tak jak wyra\u017anie sobie \u017cyczy\u0142, by biega\u0107 po zielonych, kwitn\u0105cych \u0142\u0105kach i skaka\u0107 jak sarna wzd\u0142u\u017c strumieni. Czytamy w jego Testamencie duchowym: \u201enigdy nie przestan\u0119 Ci dzi\u0119kowa\u0107, Panie, \u017ce powo\u0142a\u0142e\u015b mnie do Siebie przez Krzy\u017c 6 maja 1968 roku. Ci\u0119\u017cki krzy\u017c dla moich m\u0142odych si\u0142\u2026\u201d. 2 marca \u017cycie \u2013 ci\u0105g\u0142y dar, kt\u00f3ry zaczyna si\u0119 od rodzic\u00f3w i powoli jest karmiony zdumieniem i pi\u0119knem \u2013 wstawia dla Nino Baglieri najwa\u017cniejsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 uk\u0142adanki: obj\u0119cie z jego Panem i Bogiem, w towarzystwie Matki Bo\u017cej.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Na wie\u015b\u0107 o jego odej\u015bciu z wielu stron rozlega si\u0119 jednog\u0142o\u015bny ch\u00f3r: \u201eumar\u0142 \u015bwi\u0119ty\u201d, cz\u0142owiek, kt\u00f3ry uczyni\u0142 ze swojego krzy\u017cowego \u0142o\u017ca sztandar pe\u0142ni \u017cycia, dar dla wszystkich. Wielki \u015bwiadek nadziei.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Po up\u0142ywie 5 lat od \u015bmierci, zgodnie z <em>Normae Servandae in Inquisitionibus ab Episcopis faciendis in Causis Sanctorum<\/em> z 1983 roku, biskup diecezji Noto, na pro\u015bb\u0119 Postulatora Generalnego Zgromadzenia Salezja\u0144skiego, po konsultacji z Konferencj\u0105 Episkopatu Sycylii i uzyskaniu <em>Nihil obstat<\/em> Stolicy Apostolskiej, otwiera diecezjalne dochodzenie w sprawie beatyfikacji i kanonizacji S\u0142ugi Bo\u017cego Nino Baglieri.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Proces diecezjalny, trwaj\u0105cy 12 lat, przebiega\u0142 dwutorowo: prace Komisji Historycznej, kt\u00f3ra poszukiwa\u0142a, zbiera\u0142a, bada\u0142a i przedstawia\u0142a liczne \u017ar\u00f3d\u0142a, zw\u0142aszcza pisma \u201eS\u0142ugi Bo\u017cego\u201d i o nim; oraz Trybuna\u0142 Ko\u015bcielny, prowadz\u0105cy dochodzenie, kt\u00f3ry przes\u0142uchiwa\u0142 \u015bwiadk\u00f3w pod przysi\u0119g\u0105.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Ta droga zako\u0144czy\u0142a si\u0119 5 maja 2024 roku w obecno\u015bci mons. Salvatore Rumeo, obecnego biskupa diecezji Noto. Kilka dni p\u00f3\u017aniej akta procesowe zosta\u0142y przekazane do Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych, kt\u00f3ra otworzy\u0142a je 21 czerwca 2024 roku. Na pocz\u0105tku 2025 roku ta sama Dykasteria og\u0142osi\u0142a ich \u201ewa\u017cno\u015b\u0107 prawn\u0105\u201d, co pozwala na rozpocz\u0119cie rzymskiej fazy procesu.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Teraz wsparcie dla sprawy trwa dalej, tak\u017ce poprzez dalsze upowszechnianie postaci Nino, kt\u00f3ry na zako\u0144czenie swojej ziemskiej drogi zaleci\u0142: \u201enie zostawiajcie mnie bezczynnego. B\u0119d\u0119 kontynuowa\u0142 moj\u0105 misj\u0119 z nieba. B\u0119d\u0119 do was pisa\u0142 z Raju\u201d.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Droga nadziei w jego towarzystwie staje si\u0119 pragnieniem Nieba, gdy \u201espotkamy si\u0119 twarz\u0105 w twarz z niesko\u0144czonym pi\u0119knem Boga (por. 1 Kor 13,12) i z radosnym podziwem odczytamy tajemnic\u0119 wszech\u015bwiata, kt\u00f3ry b\u0119dzie uczestniczy\u0142 razem z nami w niesko\u0144czonej pe\u0142ni [\u2026]. W oczekiwaniu jednoczymy si\u0119, by troszczy\u0107 si\u0119 o ten dom, kt\u00f3ry nam powierzono, wiedz\u0105c, \u017ce wszystko, co w nim dobre, zostanie w\u0142\u0105czone w niebia\u0144sk\u0105 uczt\u0119. Razem ze wszystkimi stworzeniami kroczymy po tej ziemi, szukaj\u0105c Boga [\u2026] Kroczymy \u015bpiewaj\u0105c!\u201d (por. <em>Laudato Si\u2019<\/em>, 243-244).<br><br><br><em>Roberto Chiaramonte<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Droga Jubileuszu 2025, po\u015bwi\u0119cona Nadziei, znajduje jasnego \u015bwiadka w historii S\u0142ugi Bo\u017cego Nino Baglieriego. Od&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":36412,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":6,"footnotes":""},"categories":[153],"tags":[2556,1718,2000,1994,1844,1826,2590,2618,1970],"class_list":["post-36419","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nasi-swieci","tag-bog","tag-charyzmat-salezjanski","tag-historie-mlodziezy","tag-nadzieja","tag-nasi-bohaterowie","tag-otrzymane-laski","tag-rodzina-salezjanska","tag-swiadkowie","tag-swieci"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36419","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=36419"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36419\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/36412"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=36419"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=36419"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=36419"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}