{"id":35531,"date":"2025-03-15T07:45:43","date_gmt":"2025-03-15T07:45:43","guid":{"rendered":"https:\/\/exciting-knuth.178-32-140-152.plesk.page\/?p=35531"},"modified":"2025-03-15T07:48:02","modified_gmt":"2025-03-15T07:48:02","slug":"vera-grita-pielgrzym-nadziei","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/nasi-swieci\/vera-grita-pielgrzym-nadziei\/","title":{"rendered":"Vera Grita. Pielgrzym nadziei"},"content":{"rendered":"\n

            <\/strong><\/strong>Vera Grita, c\u00f3rka Amleta i Marii Anny Zacco z Pirrery, urodzi\u0142a si\u0119 w Rzymie 28 stycznia 1923 roku i by\u0142a drug\u0105 z czterech si\u00f3str. \u017by\u0142a i uczy\u0142a si\u0119 w Savonie, gdzie uzyska\u0142a kwalifikacje nauczycielskie. W wieku 21 lat, podczas niespodziewanego nalotu powietrznego na miasto (1944), zosta\u0142a przygnieciona i stratowana przez uciekaj\u0105c\u0105 t\u0142um, co spowodowa\u0142o powa\u017cne konsekwencje dla jej cia\u0142a, kt\u00f3re odt\u0105d na zawsze pozosta\u0142o naznaczone cierpieniem. Przesz\u0142a niezauwa\u017cona w swoim kr\u00f3tkim \u017cyciu doczesnym, ucz\u0105c w szko\u0142ach w Ligurii (Rialto, Erli, Alpicella, Deserto di Varazze), gdzie zdoby\u0142a szacunek i sympati\u0119 wszystkich dzi\u0119ki swojemu dobremu i \u0142agodnemu charakterowi. W Savonie, ucz\u0119szcza\u0142a do parafii salezja\u0144skiej Marii Wspomo\u017cycielki, gdzie uczestniczy\u0142a we Mszach i regularnie przyst\u0119powa\u0142a do sakramentu pokuty. Od 1963 roku jej spowiednikiem by\u0142 salezjanin ks. Giovanni Bocchi. Jako Salezjanka             <\/strong>Wsp\u00f3\u0142pracowniczka, od 1967 roku, zrealizowa\u0142a swoje powo\u0142anie w ca\u0142kowitym darze siebie Panu, kt\u00f3ry w spos\u00f3b niezwyk\u0142y ofiarowa\u0142 si\u0119 jej, w g\u0142\u0119bi jej serca, poprzez „G\u0142os”, poprzez „S\u0142owo”, aby przekaza\u0107 jej Dzie\u0142o \u017bywych Tabernakul\u00f3w. Podda\u0142a wszystkie swoje pisma dyrektorowi duchowemu, salezjaninowi ks. Gabriello Zucconi, i zachowa\u0142a w milczeniu swojego serca tajemnic\u0119 tego powo\u0142ania, prowadz\u0105c\u0105 j\u0105 przez drog\u0119 ukrytego \u017cycia, wyrzeczenia i unicestwienia siebie. Pod wp\u0142ywem \u0142aski Bo\u017cej i przyjmuj\u0105c po\u015brednictwo duchowych przewodnik\u00f3w, Vera Grita odpowiedzia\u0142a na dar Boga, \u015bwiadcz\u0105c w swoim \u017cyciu, naznaczonym trudami choroby, o spotkaniu z Zmartwychwsta\u0142ym i po\u015bwi\u0119caj\u0105c si\u0119 heroiczn\u0105 hojno\u015bci\u0105 nauczaniu i wychowaniu uczni\u00f3w, wspieraj\u0105c potrzeby rodziny i \u015bwiadcz\u0105c o \u017cyciu ewangelicznej biedy. Skoncentrowana i mocna w Bogu, kt\u00f3ry kocha i wspiera, z wielk\u0105 wewn\u0119trzn\u0105 si\u0142\u0105 by\u0142a zdolna znosi\u0107 pr\u00f3by i cierpienia \u017cycia. Na podstawie tej wewn\u0119trznej solidno\u015bci dawa\u0142a \u015bwiadectwo chrze\u015bcija\u0144skiego \u017cycia, pe\u0142nego cierpliwo\u015bci i wytrwa\u0142o\u015bci w dobru.
            <\/strong>Zmar\u0142a 22 grudnia 1969 roku, w wieku 46 lat, w ma\u0142ym pokoju szpitalnym w Pietra Ligure, gdzie sp\u0119dzi\u0142a ostatnie sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy \u017cycia w narastaj\u0105cym cierpieniu, akceptowanym i prze\u017cywanym w jedno\u015bci z Jezusem Ukrzy\u017cowanym. „Dusza Very – napisa\u0142 ks. Borra, salezjanin, jej pierwszy biograf – z przes\u0142aniami i listami wchodzi w grono tych charyzmatycznych dusz powo\u0142anych do wzbogacenia Ko\u015bcio\u0142a p\u0142omieniami mi\u0142o\u015bci do Boga i Jezusa Eucharystycznego dla rozszerzenia Kr\u00f3lestwa”.

\u017bycie pozbawione ludzkich nadziei
            <\/strong>Po ludzku rzecz bior\u0105c, \u017cycie Very od dzieci\u0144stwa naznaczone jest utrat\u0105 horyzontu nadziei. Utrata niezale\u017cno\u015bci ekonomicznej w jej rodzinie, a nast\u0119pnie oddalenie od rodzic\u00f3w, aby uda\u0107 si\u0119 do Modica na Sycylii do ciotek, przede wszystkim \u015bmier\u0107 ojca w 1943 roku, stawia Ver\u0119 przed konsekwencjami szczeg\u00f3lnie bolesnych wydarze\u0144. Po 4 lipca 1944 roku, dniu bombardowania Savony, kt\u00f3re na zawsze naznaczy \u017cycie Very, jej stan zdrowia r\u00f3wnie\u017c na zawsze si\u0119 pogorszy. Dlatego S\u0142u\u017cebnica Bo\u017ca znalaz\u0142a si\u0119 jako m\u0142oda dziewczyna bez jakiejkolwiek perspektywy na przysz\u0142o\u015b\u0107 i musia\u0142a wielokrotnie przemy\u015ble\u0107 swoje plany i zrezygnowa\u0107 z wielu pragnie\u0144: studi\u00f3w uniwersyteckich, nauczania, a przede wszystkim za\u0142o\u017cenia w\u0142asnej rodziny z m\u0142odym m\u0119\u017cczyzn\u0105, z kt\u00f3rym si\u0119 spotyka\u0142a. Mimo nag\u0142ego ko\u0144ca wszystkich jej ludzkich nadziei mi\u0119dzy 20 a 21 rokiem \u017cycia, w Verze nadzieja by\u0142a \u017cywo obecna: zar\u00f3wno jako ludzka cnota, kt\u00f3ra wierzy w mo\u017cliw\u0105 zmian\u0119 i anga\u017cuje si\u0119 w jej realizacj\u0119 (mimo \u017ce by\u0142a bardzo chora, przygotowa\u0142a si\u0119 i wygra\u0142a konkurs na nauczyciela), jak r\u00f3wnie\u017c przede wszystkim jako cnota teologalna – zakorzeniona w wierze – kt\u00f3ra nape\u0142nia\u0142a j\u0105 energi\u0105 i stawa\u0142a si\u0119 narz\u0119dziem pocieszenia dla innych. Prawie wszyscy \u015bwiadkowie, kt\u00f3rzy j\u0105 znali, zauwa\u017caj\u0105 t\u0119 pozorn\u0105 sprzeczno\u015b\u0107 mi\u0119dzy pogorszaj\u0105cym si\u0119 stanem zdrowia i narzekaniem, zamiast kt\u00f3rego przynosi\u0142a rado\u015b\u0107, nadziej\u0119 i odwag\u0119 nawet w okoliczno\u015bciach ludzkiego rozpaczy. Vera sta\u0142a si\u0119 „nosicielk\u0105 rado\u015bci”.
Jej siostrzenica stwierdza<\/strong>: „Zawsze by\u0142a chora i cierpi\u0105ca, ale nigdy nie widzia\u0142am jej zniech\u0119conej ani z\u0142ej z powodu swojego stanu, zawsze mia\u0142a blask nadziei podtrzymywanej przez wielk\u0105 wiar\u0119. […] Moja ciocia cz\u0119sto by\u0142a hospitalizowana, cierpi\u0105ca i delikatna, ale zawsze spokojna i pe\u0142na nadziei z powodu wielkiej Mi\u0142o\u015bci, jak\u0105 mia\u0142a do Jezusa”.
R\u00f3wnie\u017c siostra Liliana<\/strong> czerpa\u0142a z popo\u0142udniowych rozm\u00f3w telefonicznych z ni\u0105 zach\u0119t\u0119, spok\u00f3j i nadziej\u0119, mimo \u017ce S\u0142u\u017cebnica Bo\u017ca by\u0142a wtedy obci\u0105\u017cona licznymi problemami zdrowotnymi i zawodowymi: „nape\u0142nia\u0142a mnie – m\u00f3wi – zaufaniem i nadziej\u0105, sprawiaj\u0105c, \u017ce my\u015bla\u0142am, \u017ce B\u00f3g zawsze jest blisko nas i prowadzi nas. Jej s\u0142owa przywraca\u0142y mnie w ramiona Pana i odnajdywa\u0142am pok\u00f3j”.
Agnese Zannino Tibirosa<\/strong>, kt\u00f3rej \u015bwiadectwo ma szczeg\u00f3ln\u0105 warto\u015b\u0107, poniewa\u017c sp\u0119dzi\u0142a czas z Ver\u0105 w szpitalu „Santa Corona” w jej ostatnim roku \u017cycia, potwierdza: „mimo powa\u017cnych cierpie\u0144, kt\u00f3re choroba jej przynosi\u0142a, nigdy nie s\u0142ysza\u0142am, aby narzeka\u0142a na swoj\u0105 sytuacj\u0119. Dawa\u0142a ulg\u0119 i nadziej\u0119 wszystkim, kt\u00f3rzy si\u0119 do niej zbli\u017cali, a gdy m\u00f3wi\u0142a o swojej przysz\u0142o\u015bci, robi\u0142a to z entuzjazmem i odwag\u0105”.
            A\u017c do ostatniego Vera Grita pozosta\u0142a taka: nawet na ostatnim etapie swojej ziemskiej drogi zachowa\u0142a spojrzenie w przysz\u0142o\u015b\u0107, mia\u0142a nadziej\u0119, \u017ce dzi\u0119ki leczeniu guz mo\u017ce si\u0119 wch\u0142on\u0105\u0107, mia\u0142a nadziej\u0119, \u017ce b\u0119dzie mog\u0142a obj\u0105\u0107 posad\u0119 nauczycielki w Piani di Invrea w roku szkolnym 1969-1970, a tak\u017ce, \u017ce po wyj\u015bciu ze szpitala b\u0119dzie mog\u0142a po\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 swojej misji duchowej.

Wychowana w nadziei przez spowiednika i na drodze duchowej
            <\/strong>Nadzieja, kt\u00f3r\u0105 potwierdza Vera, jest zakorzeniona w Bogu i w m\u0105dro\u015bci odczytywania wydarze\u0144, kt\u00f3rej nauczyli j\u0105 jej duchowy ojciec ks. Gabriello Zucconi i, przed nim, spowiednik ks. Giovanni Bocchi. To w\u0142a\u015bnie pos\u0142uga ksi\u0119dza Bocchi – cz\u0142owieka rado\u015bci i nadziei – mia\u0142a pozytywny wp\u0142yw na Ver\u0119, kt\u00f3r\u0105 przyj\u0105\u0142 w jej chorobie i nauczy\u0142, jak ceni\u0107 cierpienia – niechciane – kt\u00f3rymi by\u0142a obci\u0105\u017cona. Ks. Bocchi by\u0142 tym pierwszym nauczycielem nadziei, o kt\u00f3rym powiedziano: „zawsze serdecznymi i pe\u0142nymi nadziei s\u0142owami otwiera\u0142 serca na wielkoduszno\u015b\u0107, przebaczenie, przejrzysto\u015b\u0107 w relacjach mi\u0119dzyludzkich; \u017cy\u0142 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwami z naturalno\u015bci\u0105 i codzienn\u0105 wierno\u015bci\u0105”. „Maj\u0105c nadziej\u0119 i maj\u0105c pewno\u015b\u0107, \u017ce tak jak to mia\u0142o miejsce w przypadku Chrystusa, tak r\u00f3wnie\u017c stanie si\u0119 z nami: chwa\u0142a Zmartwychwstania”, ks. Bocchi przez swoj\u0105 pos\u0142ug\u0119 g\u0142osi\u0142 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 nadziej\u0119, opart\u0105 na wszechmocy Boga i zmartwychwstaniu Chrystusa. P\u00f3\u017aniej, z Afryki, dok\u0105d wyruszy\u0142 jako misjonarz, powie: „by\u0142em tam, poniewa\u017c chcia\u0142em przynie\u015b\u0107 i ofiarowa\u0107 im Jezusa \u017bywego i obecnego w Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii z wszystkimi darami Jego Serca: Pok\u00f3j, Mi\u0142osierdzie, Rado\u015b\u0107, Mi\u0142o\u015b\u0107, \u015awiat\u0142o, Jedno\u015b\u0107, Nadziej\u0119, Prawd\u0119, \u017bycie wieczne”.
            Vera sta\u0142a si\u0119 nosicielk\u0105 nadziei i rado\u015bci tak\u017ce w \u015brodowiskach naznaczonych cierpieniem fizycznym i moralnym, ograniczeniami poznawczymi (jak w przypadku jej ma\u0142ych uczni\u00f3w z niedos\u0142uchem) lub nieoptymalnymi warunkami rodzinnymi i spo\u0142ecznymi (jak w „rozpalonym klimacie” Erli).
Przyjaci\u00f3\u0142ka Maria Mattalia<\/strong> wspomina: „Widz\u0119 s\u0142odki u\u015bmiech Very, czasami zm\u0119czony od walki i cierpienia; przypominaj\u0105c sobie jej si\u0142\u0119 woli, staram si\u0119 pod\u0105\u017ca\u0107 za jej przyk\u0142adem dobroci, wielkiej wiary, nadziei i mi\u0142o\u015bci […]”.
Antonietta Fazio –<\/strong> by\u0142a wo\u017ana w szkole w Casanovie – \u015bwiadczy\u0142a o niej: „by\u0142a bardzo lubiana przez swoich uczni\u00f3w, kt\u00f3rych bardzo kocha\u0142a, a szczeg\u00f3lnie przez tych z trudno\u015bciami intelektualnymi […]. Bardzo religijna, przekazywa\u0142a ka\u017cdemu wiar\u0119 i nadziej\u0119, mimo \u017ce sama by\u0142a bardzo cierpi\u0105ca fizycznie, ale nie moralnie”.
            W tym kontek\u015bcie Vera pracowa\u0142a, aby przywr\u00f3ci\u0107 powody nadziei. Na przyk\u0142ad, w szpitalu (gdzie jedzenie jest ma\u0142o satysfakcjonuj\u0105ce) zrezygnowa\u0142a specjalnie z winogron, aby cz\u0119\u015b\u0107 z nich znalaz\u0142a si\u0119 na stoliku nocnym wszystkich pacjentek na sali, a tak\u017ce zawsze dba\u0142a o sw\u00f3j wygl\u0105d, aby dobrze si\u0119 prezentowa\u0107, schludnie, z godno\u015bci\u0105 i wyrafinowaniem, przyczyniaj\u0105c si\u0119 w ten spos\u00f3b do przeciwdzia\u0142ania atmosferze cierpienia w klinice, a czasami do utraty nadziei w wielu chorych, kt\u00f3rzy ryzykuj\u0105 „poddanie si\u0119”.
            Dzi\u0119ki Przes\u0142aniom Dzie\u0142a \u017bywych Tabernakul\u00f3w<\/strong>, Pan nauczy\u0142 j\u0105 postawy oczekiwania, cierpliwo\u015bci i zaufania do niego. Niezliczone s\u0105 bowiem zach\u0119ty do oczekiwania na Oblubie\u0144ca lub Oblubie\u0144ca, kt\u00f3ry czeka na swoj\u0105 oblubienic\u0119<\/em>:

            „Zawsze miej nadziej\u0119 w swoim Jezusie, zawsze, zawsze.
           
            Niech On przyjdzie do naszych dusz, niech przyjdzie do naszych dom\u00f3w; niech przyjdzie z nami, aby dzieli\u0107 rado\u015bci i smutki, trudy i nadzieje.
           
            Pozw\u00f3l mojej Mi\u0142o\u015bci dzia\u0142a\u0107 i zwi\u0119ksz swoj\u0105 wiar\u0119, swoj\u0105 nadziej\u0119.
           
            Pod\u0105\u017caj za mn\u0105 w ciemno\u015bci, w cieniach, poniewa\u017c znasz „drog\u0119”.
           
            Miej nadziej\u0119 we Mnie, miej nadziej\u0119 w Jezusie!
           
            Po drodze nadziei i oczekiwania przyjdzie zwyci\u0119stwo.
           
            Aby wezwa\u0107 was do rzeczy Niebieskich<\/em>„.

Nosicielka nadziei w umieraniu i wstawiennictwie
            <\/strong>Nawet w chorobie i w \u015bmierci, Vera Grita \u015bwiadczy\u0142a o chrze\u015bcija\u0144skiej nadziei.
            Wiedzia\u0142a, \u017ce gdy jej misja zostanie zako\u0144czona, \u017cycie na ziemi r\u00f3wnie\u017c si\u0119 sko\u0144czy. „To jest twoje zadanie, a gdy si\u0119 sko\u0144czy, po\u017cegnasz ziemi\u0119 na rzecz Niebios”: dlatego nie czu\u0142a si\u0119 „w\u0142a\u015bcicielk\u0105” czasu, ale szuka\u0142a pos\u0142usze\u0144stwa woli Bo\u017cej.
            W ostatnich miesi\u0105cach, mimo pogarszaj\u0105cego si\u0119 stanu zdrowia i nara\u017cenia na pogorszenie obrazu klinicznego, S\u0142u\u017cebnica Bo\u017ca potwierdzi\u0142a sw\u00f3j spok\u00f3j, pok\u00f3j, wewn\u0119trzne poczucie „spe\u0142nienia” swojego \u017cycia.
            W ostatnich dniach, mimo \u017ce naturalnie by\u0142a przywi\u0105zana do \u017cycia, ks. Giuseppe Formento opisa\u0142 j\u0105 jako „b\u0119d\u0105c\u0105 w pokoju z Bogiem”. W tym duchu mog\u0142a przyjmowa\u0107 Komuni\u0119 a\u017c do kilku dni przed \u015bmierci\u0105, a 18 grudnia otrzyma\u0142a Sakrament Namaszczenia Chorych.
            Kiedy siostra Pina odwiedzi\u0142a j\u0105 tu\u017c przed \u015bmierci\u0105 – Vera by\u0142a oko\u0142o trzech dni w \u015bpi\u0105czce – wbrew swojej pow\u015bci\u0105gliwo\u015bci powiedzia\u0142a, \u017ce w tych dniach widzia\u0142a wiele rzeczy, rzeczy pi\u0119kne, kt\u00f3rych niestety nie mia\u0142a czasu opowiedzie\u0107. Dowiedzia\u0142a si\u0119 o modlitwach Ojca Pio i Dobrego Papie\u017ca za ni\u0105, a ponadto doda\u0142a – w odniesieniu do \u017bycia wiecznego – „Wszyscy wy przyjdziecie do nieba ze mn\u0105, b\u0105d\u017acie tego pewni”.
Liliana Grita<\/strong> r\u00f3wnie\u017c \u015bwiadczy\u0142a, \u017ce w ostatnim okresie Vera „wiedzia\u0142a wi\u0119cej o Niebie ni\u017c o ziemi”. Z jej \u017cycia mo\u017cna wyci\u0105gn\u0105\u0107 nast\u0119puj\u0105ce podsumowanie: „ona, tak cierpi\u0105ca, pociesza\u0142a innych, nape\u0142niaj\u0105c ich nadziej\u0105 i nie waha\u0142a si\u0119 im pomaga\u0107”. Wiele \u0142ask przypisywanych wstawiennictwu Very dotyczy w ko\u0144cu chrze\u015bcija\u0144skiej nadziei. Vera – nawet podczas pandemii Covid 19 – pomog\u0142a wielu odnale\u017a\u0107 powody nadziei i by\u0142a dla nich opiek\u0105, siostr\u0105 w duchu, pomoc\u0105 w kap\u0142a\u0144stwie. Pomog\u0142a wewn\u0119trznie kap\u0142anowi, kt\u00f3ry po udarze zapomnia\u0142 modlitw, nie mog\u0105c ich ju\u017c wymawia\u0107 z w\u0142asnym skrajnym b\u00f3lem i dezorientacj\u0105. Sprawi\u0142a, \u017ce wielu wr\u00f3ci\u0142o do modlitwy, wypraszaj\u0105c uzdrowienie m\u0142odego ojca dotkni\u0119tego krwotokiem.
            R\u00f3wnie\u017c siostra Maria Ilaria Bossi<\/strong>, Mistrzyni Nowicjatu Benedyktynek Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu w Ghiffa, zauwa\u017ca, jak Vera – siostra w duchu – jest dusz\u0105, kt\u00f3ra prowadzi do Nieba i towarzyszy w drodze do Nieba: „Czuj\u0119 j\u0105 siostr\u0105 w drodze do nieba… Wiele […] os\u00f3b, kt\u00f3re w niej si\u0119 rozpoznaj\u0105 i zwracaj\u0105 si\u0119 do niej, na drodze ewangelicznej, biegn\u0105c ku niebu”.
            Podsumowuj\u0105c, mo\u017cna zrozumie\u0107, jak ca\u0142a historia Very Grity by\u0142a podtrzymywana nie przez ludzkie nadzieje, przez zwyk\u0142e spojrzenie na „jutro” z nadziej\u0105, \u017ce b\u0119dzie ono lepsze od tera\u017aniejszo\u015bci, lecz przez prawdziw\u0105 nadziej\u0119, teologaln\u0105: „by\u0142a spokojna, poniewa\u017c wiara i nadzieja zawsze j\u0105 podtrzymywa\u0142y. Chrystus by\u0142 w centrum jego \u017cycia, z Niego czerpa\u0142a si\u0142\u0119. [\u2026] by\u0142a osob\u0105 spokojn\u0105, poniewa\u017c mia\u0142a w sercu nadziej\u0119 Bosk\u0105, nie nadziej\u0119 przyziemn\u0105 [\u2026], t\u0119, kt\u00f3ra pochodzi tylko od Boga, kt\u00f3ra jest darem i przygotowuje nas na spotkanie z Nim\u00bb.

            W modlitwie do Maryi z Dzie\u0142a \u017bywych Tabernakul\u00f3w czytamy: \u00abPodnie\u015b nas [Maryjo] z ziemi, aby\u015bmy st\u0105d \u017cyli i byli dla Nieba, dla Kr\u00f3lestwa Twojego Syna\u00bb.
            Warto r\u00f3wnie\u017c przypomnie\u0107, \u017ce ks. Gabriello<\/strong> musia\u0142 pielgrzymowa\u0107 w nadziei w\u015br\u00f3d wielu pr\u00f3b i trudno\u015bci, jak pisze w li\u015bcie do Very z 4 marca 1968 roku z Florencji: \u00abZawsze musimy mie\u0107 nadziej\u0119. Obecno\u015b\u0107 trudno\u015bci nie odbiera tego, \u017ce na ko\u0144cu dobro, to co dobre, to co pi\u0119kne, zwyci\u0119\u017cy. Pok\u00f3j, porz\u0105dek, rado\u015b\u0107 powr\u00f3c\u0105. Cz\u0142owiek, syn Bo\u017cy, odzyska ca\u0142\u0105 chwa\u0142\u0119, jak\u0105 mia\u0142 od pocz\u0105tku. Cz\u0142owiek b\u0119dzie zbawiony w Jezusie i odnajdzie w Bogu wszelkie dobro. Oto wtedy wracaj\u0105 na my\u015bl wszystkie pi\u0119kne rzeczy obiecane przez Jezusa, a dusza w Nim odnajduje sw\u00f3j pok\u00f3j. Odwagi: teraz jeste\u015bmy jak w walce. Przyjdzie dzie\u0144 zwyci\u0119stwa. To jest pewno\u015b\u0107 w Bogu\u00bb.
            W ko\u015bciele Santa Corona w Pietra Ligure Vera Grita uczestniczy\u0142a w Mszy i modli\u0142a si\u0119 podczas d\u0142ugich hospitalizacji. Jej \u015bwiadectwo wiary w \u017cyw\u0105 obecno\u015b\u0107 Jezusa Eucharystycznego i Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny w jej kr\u00f3tkim \u017cyciu doczesnym jest znakiem nadziei i pocieszenia dla tych, kt\u00f3rzy w tym miejscu opieki b\u0119d\u0105 prosi\u0107 o jej pomoc i wstawiennictwo u Pana, aby by\u0107 podniesionym i uwolnionym od cierpienia.
            Droga Very Grity w dniach ci\u0119\u017ckiej pracy proponuje r\u00f3wnie\u017c now\u0105 \u015bwieck\u0105 perspektyw\u0119 \u015bwi\u0119to\u015bci, staj\u0105c si\u0119 przyk\u0142adem nawr\u00f3cenia, akceptacji i u\u015bwi\u0119cenia dla \u2018biednych\u2019, \u2018kruchych\u2019, \u2018chorych\u2019, kt\u00f3rzy w niej mog\u0105 si\u0119 rozpozna\u0107 i odnale\u017a\u0107 nadziej\u0119.
            \u015aw. Pawe\u0142 pisa\u0142, \u00ab\u017ce cierpienia obecnego czasu nie s\u0105 por\u00f3wnywalne z chwa\u0142\u0105, kt\u00f3ra ma by\u0107 w nas objawiona\u00bb. Z \u00abniecierpliwo\u015bci\u0105\u00bb czekamy na kontemplacj\u0119 oblicza Boga, poniewa\u017c \u00abw nadziei zostali\u015bmy zbawieni\u00bb (Rz 8, 18.24). Dlatego absolutnie konieczne jest, aby mie\u0107 nadziej\u0119 przeciw wszelkiej nadziei, \u00abSpes contra spem<\/em>\u00bb. Bo, jak napisa\u0142 Charles P\u00e9guy, Nadzieja jest dzieckiem \u00abniez\u0142omnym\u00bb. W por\u00f3wnaniu do Wiary, kt\u00f3ra \u00abjest wiern\u0105 \u017con\u0105\u00bb, i Mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra \u00abjest Matk\u0105\u00bb, Nadzieja wydaje si\u0119 na pierwszy rzut oka nic nie warta. A jednak jest dok\u0142adnie odwrotnie: to w\u0142a\u015bnie Nadzieja, pisze P\u00e9guy, \u00abprzysz\u0142a na \u015bwiat w dzie\u0144 Bo\u017cego Narodzenia\u00bb i kt\u00f3ra \u00abnios\u0105c inne, przejdzie przez \u015bwiaty\u00bb.
            \u00abPisz, Wero od Jezusa, dam ci \u015bwiat\u0142o. Ukwiecone drzewo na wiosn\u0119 wyda\u0142o swoje owoce. Wiele drzew musi zakwitn\u0105\u0107 w odpowiednim czasie, aby owoce by\u0142y obfite\u2026 Prosz\u0119 ci\u0119, aby\u015b z wiar\u0105 przyj\u0119\u0142a ka\u017cd\u0105 pr\u00f3b\u0119, ka\u017cdy b\u00f3l dla Mnie. Zobaczysz owoce, pierwsze owoce nowego kwitnienia\u00bb. (Santa Corona \u2013 26 pa\u017adziernika 1969 \u2013 \u015awi\u0119to Chrystusa Kr\u00f3la \u2013 Przedostatnia wiadomo\u015b\u0107).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

            Vera Grita, c\u00f3rka Amleta i Marii Anny Zacco z Pirrery, urodzi\u0142a si\u0119 w Rzymie…<\/p>\n","protected":false},"author":14,"featured_media":35525,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":12,"footnotes":""},"categories":[153],"tags":[2556,2024,1724,1994,2590,2618,1970,1964],"class_list":["post-35531","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nasi-swieci","tag-bog","tag-cnoty","tag-milosc-blizniego","tag-nadzieja","tag-rodzina-salezjanska","tag-swiadkowie","tag-swieci","tag-zbawienie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/35531","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/14"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=35531"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/35531\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/35525"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=35531"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=35531"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=35531"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}