{"id":35240,"date":"2025-02-22T22:30:36","date_gmt":"2025-02-22T22:30:36","guid":{"rendered":"https:\/\/exciting-knuth.178-32-140-152.plesk.page\/?p=35240"},"modified":"2025-02-22T22:34:24","modified_gmt":"2025-02-22T22:34:24","slug":"zycie-sw-piotra-ksiecia-apostolow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/dobra-prasa\/zycie-sw-piotra-ksiecia-apostolow\/","title":{"rendered":"\u017bycie \u015bw. Piotra, Ksi\u0119cia Aposto\u0142\u00f3w"},"content":{"rendered":"\n

Kulminacyjnym momentem Roku Jubileuszowego dla ka\u017cdego wierz\u0105cego jest przej\u015bcie przez Drzwi \u015awi\u0119te, gest o wysokim symbolizmie, kt\u00f3ry nale\u017cy prze\u017cy\u0107 z g\u0142\u0119bok\u0105 medytacj\u0105. Nie chodzi o zwyk\u0142\u0105 wizyt\u0119, aby podziwia\u0107 architektoniczne, rze\u017abiarskie czy malarskie pi\u0119kno bazyliki: pierwsi chrze\u015bcijanie nie przychodzili do miejsc kultu z tego powodu, tym bardziej, \u017ce w tamtych czasach nie by\u0142o wiele do podziwiania. Przybywali raczej, aby modli\u0107 si\u0119 przed relikwiami \u015bwi\u0119tych aposto\u0142\u00f3w i m\u0119czennik\u00f3w oraz aby uzyska\u0107 odpust dzi\u0119ki ich pot\u0119\u017cnej intercesji.
Udanie si\u0119 do grob\u00f3w aposto\u0142\u00f3w Piotra i Paw\u0142a bez znajomo\u015bci ich \u017cycia nie jest oznak\u0105 uznania. Dlatego w tym Roku Jubileuszowym pragniemy przedstawi\u0107 \u015bcie\u017cki wiary tych dw\u00f3ch chwalebnych aposto\u0142\u00f3w, tak jak zosta\u0142y opisane przez \u015bw. Jana Bosko.<\/em>


\u017bycie \u015bw. Piotra, Ksi\u0119cia Aposto\u0142\u00f3w opowiedziane ludowi przez ksi\u0119dza Jana Bosko
<\/strong>
WST\u0118P<\/a>
ROZDZIA\u0141 I. Ojczyzna i zaw\u00f3d \u015bw. Piotra. \u2014 Jego brat Andrzej prowadzi go do Jezusa Chrystusa. Rok Pa\u0144ski 29<\/em><\/a>
ROZDZIA\u0141 II. Piotr go\u015bci Zbawiciela na \u0142odzi \u2014 Cudowny po\u0142\u00f3w. \u2014 Przyjmuje Jezusa w swoim domu. \u2014 Dokonane cuda. Rok Pa\u0144ski 30<\/em>.<\/a>
ROZDZIA\u0141 III. \u015aw. Piotr, G\u0142owa Aposto\u0142\u00f3w, jest wys\u0142any do g\u0142oszenia. \u2014 Kroczy po falach. \u2014 Pi\u0119kna odpowied\u017a udzielona Zbawicielowi. Rok Pa\u0144ski 31<\/em>.<\/a>
ROZDZIA\u0141 IV. Piotr po raz drugi wyznaje Jezusa Chrystusa jako Syna Bo\u017cego. \u2014 Zostaje ustanowiony G\u0142ow\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, a obiecuje mu klucze do kr\u00f3lestwa niebieskiego. Rok Pa\u0144ski 32<\/em>.<\/a>
ROZDZIA\u0141 V. \u015aw. Piotr sprzeciwia si\u0119 m\u0119ce Boskiego Mistrza. \u2014 Udaje si\u0119 z nim na g\u00f3r\u0119 Tabor. Rok Pa\u0144ski 32.<\/em><\/a>
ROZDZIA\u0141 VI. Jezus w obecno\u015bci Piotra wskrzesza c\u00f3rk\u0119 Jaira. \u2014 P\u0142aci za Piotra podatek. \u2014 Uczy swoich uczni\u00f3w pokory. Rok Pa\u0144ski 32.<\/a>
ROZDZIA\u0141 VII. Piotr rozmawia z Jezusem o przebaczeniu zniewag i oderwaniu si\u0119 od rzeczy ziemskich. \u2014 Odmawia pozwolenia na umycie mu n\u00f3g. \u2014 Jego przyja\u017a\u0144 ze \u015bw. Janem. Rok Pa\u0144ski 33<\/em>.<\/a>
ROZDZIA\u0141 VIII. Jezus przepowiada zaparcie si\u0119 Piotra i zapewnia go, \u017ce jego wiara nie os\u0142abnie. \u2014 Piotr pod\u0105\u017ca za Nim do ogrodu Getsemani. \u2014 Ucina ucho Malchusowi. \u2014 Jego upadek, jego nawr\u00f3cenie. Rok Pa\u0144ski 33.<\/em><\/a>
ROZDZIA\u0141 IX. Piotr przy grobie Zbawiciela. \u2014 Jezus mu si\u0119 ukazuje. \u2014 Nad jeziorem Tyberiadzkim daje trzy wyra\u017ane znaki mi\u0142o\u015bci do Jezusa, kt\u00f3ry rzeczywi\u015bcie czyni go G\u0142ow\u0105 i Najwy\u017cszym Pasterzem Ko\u015bcio\u0142a.<\/a>
ROZDZIA\u0141 X. Nieomylno\u015b\u0107 \u015bw. Piotra i jego nast\u0119pc\u00f3w<\/a>
ROZDZIA\u0141 XI. Jezus przepowiada \u015bmier\u0107 krzy\u017cow\u0105 \u015bw. Piotrowi. \u2014 Obiecuje pomoc Ko\u015bcio\u0142owi a\u017c do ko\u0144ca \u015bwiata. \u2014 Powr\u00f3t Aposto\u0142\u00f3w do Wieczernika. Rok Pa\u0144ski 33.<\/em><\/a>
ROZDZIA\u0141 XII. Zast\u0119pstwo za Judasza. \u2014 Przyj\u015bcie Ducha \u015awi\u0119tego. \u2014 Cud j\u0119zyk\u00f3w. Rok Pa\u0144ski 33.<\/em><\/a>
ROZDZIA\u0141 XIII. Pierwsza kazanie Piotra. Rok Pa\u0144ski 33<\/em>.<\/a>
ROZDZIA\u0141 XIV. \u015aw. Piotr uzdrawia chromego. \u2014 Jego drugie kazanie. Rok Pa\u0144ski 33<\/em>.<\/a>
ROZDZIA\u0141 XV. Piotr i Jan w wi\u0119zieniu i ich uwolnienie.<\/a>
ROZDZIA\u0141 XVI. \u017bycie pierwszych chrze\u015bcijan. \u2014 Historia Ananiasza i Safiry. \u2014 Cuda \u015bw. Piotra. Rok Pa\u0144ski 34<\/em>.<\/a>
ROZDZIA\u0141 XVII. \u015aw. Piotr znowu w wi\u0119zieniu. \u2014 Uwolniony przez Anio\u0142a. Rok Pa\u0144ski 34<\/em>.<\/a>
ROZDZIA\u0141 XVIII. Wyb\u00f3r siedmiu diakon\u00f3w. \u2014 \u015aw. Piotr opiera si\u0119 prze\u015bladowaniom w Jerozolimie. \u2014 Udaje si\u0119 do Samarii. \u2014 Jego pierwsze starcie z Szymonem Magiem. Rok Pa\u0144ski 35.<\/em><\/a>
ROZDZIA\u0141 XIX. \u015aw. Piotr zak\u0142ada biskupstwo w Antiochii; wraca do Jerozolimy. \u2014 Odwiedza go \u015bw. Pawe\u0142. Rok Pa\u0144ski 36.<\/em><\/a>
ROZDZIA\u0141 XX. \u015aw. Piotr odwiedza kilka Ko\u015bcio\u0142\u00f3w. \u2014 Uzdrawia paralityka Eneasza. \u2014 Wskrzesza zmar\u0142\u0105 Tabit\u0119. Rok Pa\u0144ski 38.<\/em><\/a>
ROZDZIA\u0141 XXI. B\u00f3g objawia \u015bw. Piotrowi powo\u0142anie pogan. \u2014 Udaje si\u0119 do Cezarei i chrzci rodzin\u0119 Korneliusza setnika. Rok Pa\u0144ski 39.<\/em><\/a>
ROZDZIA\u0141 XXII. Herod ka\u017ce \u015bci\u0105\u0107 \u015bw. Jakuba Wi\u0119kszego i uwi\u0119zi\u0107 \u015bw. Piotra. \u2014 Ale zostaje uwolniony przez Anio\u0142a. \u2014 \u015amier\u0107 Heroda. Rok Pa\u0144ski 41<\/em>.<\/a>
ROZDZIA\u0141 XXIII. Piotr w Rzymie. \u2014 Przenosi Stolic\u0119 Apostolsk\u0105. \u2014 Jego pierwszy list. \u2014 Post\u0119p Ewangelii. Rok Pa\u0144ski 42.<\/em><\/a>
ROZDZIA\u0141 XXIV. \u015aw. Piotr na Soborze Jerozolimskim rozstrzyga pewn\u0105 kwesti\u0119. \u2014 \u015aw. Jakub potwierdza jego os\u0105d. Rok Pa\u0144ski 50<\/em>.<\/a>
ROZDZIA\u0141 XXV. \u015aw. Piotr udziela \u015bw. Paw\u0142owi i \u015bw. Barnabie pe\u0142ni Apostolatu. \u2014 Jest upomniany przez \u015bw. Paw\u0142a. \u2014 Wraca do Rzymu. Rok Pa\u0144ski 54.<\/em><\/a>
ROZDZIA\u0141 XXVI. \u015aw. Piotr wskrzesza umar\u0142ego. Rok Pa\u0144ski 66<\/em>.<\/a>
ROZDZIA\u0141 XXVII. Lot. \u2014 Upadek. \u2014 Desperacka \u015bmier\u0107 czarodzieja Szymona. Rok Pa\u0144ski 67<\/em>.<\/a>
ROZDZIA\u0141 XXVIII. Piotr poszukiwany, by umrze\u0107. \u2014 Jezus ukazuje mu si\u0119 i przepowiada mu nadchodz\u0105ce m\u0119cze\u0144stwo. \u2014 Testament \u015bwi\u0119tego Aposto\u0142a.<\/a>
ROZDZIA\u0141 XXIX. \u015awi\u0119ty Piotr w wi\u0119zieniu nawraca Procesjusza i Martyniana. \u2014 Jego m\u0119cze\u0144stwo. Rok Pa\u0144ski 67<\/em>.<\/a>
ROZDZIA\u0141 XXX. Gr\u00f3b \u015bw. Piotra. \u2014 Zamach na jego cia\u0142o.<\/a>
ROZDZIA\u0141 XXXI. Gr\u00f3b i Bazylika \u015bw. Piotra w Watykanie.<\/a>
DODATEK O PRZYBYCIU \u015aW. PIOTRA DO RZYMU<\/a>


Cz\u0142owieku ma\u0142ej wiary, dlaczego zw\u0105tpi\u0142e\u015b? (Mt XIV, 31).
<\/em>

WST\u0118P<\/a>
Aby wej\u015b\u0107 do zamkni\u0119tego pa\u0142acu i obj\u0105\u0107 go w posiadanie, konieczne jest, aby ten, kto ma klucze, by\u0142 przychylny.
Nieszcz\u0119\u015bliwy ten, kto znajduj\u0105c si\u0119 w \u0142odzi na otwartym morzu, nie jest w \u0142askach u sternika. Zgubiona b\u0119dzie owieczka, kt\u00f3ra jest daleko od swojego pasterza, nie zna jego g\u0142osu lub go nie s\u0142ucha.
Drogi Czytelniku; twoim domem jest niebo i musisz d\u0105\u017cy\u0107 do jego posiadania. Dop\u00f3ki \u017cyjesz tutaj, nawigujesz po burzliwym morzu \u015bwiata, w niebezpiecze\u0144stwie zderzenia z rafami, zatoni\u0119cia i zagubienia si\u0119 w otch\u0142ani b\u0142\u0119du.
Jak owieczka, ka\u017cdego dnia jeste\u015b bliski bycia prowadzonym na z\u0142e pastwiska, zagubienia si\u0119 na urwiskach i wpadni\u0119cia w paszcze drapie\u017cnych wilk\u00f3w, to znaczy w sid\u0142a wrog\u00f3w twojej duszy. Och! Tak, musisz sprawi\u0107, aby by\u0142 tobie przychylny ten, kt\u00f3remu zosta\u0142y powierzone klucze nieba; musisz powierzy\u0107 swoje \u017cycie wielkiemu Sternikowi Statku Chrystusa, Noemu Nowego Testamentu; musisz zbli\u017cy\u0107 si\u0119 do Najwy\u017cszego Pasterza Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry jako jedyny mo\u017ce prowadzi\u0107 ci\u0119 na zdrowe pastwiska i doprowadzi\u0107 do \u017cycia.
Od\u017awierny Kr\u00f3lestwa Niebieskiego, wielki Sternik i Pasterz ludzi to w\u0142a\u015bnie \u015bw. Piotr, Ksi\u0105\u017c\u0119 Aposto\u0142\u00f3w, kt\u00f3ry sprawuje swoj\u0105 w\u0142adz\u0119 w osobie Najwy\u017cszego Papie\u017ca, swojego nast\u0119pcy. On nadal otwiera i zamyka, rz\u0105dzi Ko\u015bcio\u0142em, prowadzi dusze do zbawienia.
Nie smu\u0107 si\u0119 wi\u0119c, pobo\u017cny Czytelniku, przegl\u0105daj\u0105c jego kr\u00f3tkie \u017cycie, kt\u00f3re ci tu przedstawiam; ucz si\u0119 poznawa\u0107, kim on jest, szanowa\u0107 jego najwy\u017csz\u0105 w\u0142adz\u0119 honoru i jurysdykcji; ucz si\u0119 rozpoznawa\u0107 kochaj\u0105cy g\u0142os Pasterza i go s\u0142ucha\u0107. Bo kto jest z Piotrem, jest z Bogiem, chodzi w \u015bwietle i biegnie ku \u017cyciu; kto nie jest z Piotrem, jest przeciwko Bogu, potyka si\u0119 w ciemno\u015bci i wpada w zgub\u0119. Gdzie jest Piotr, tam jest \u017cycie; gdzie Piotra nie ma, tam jest \u015bmier\u0107.

ROZDZIA\u0141 I. Ojczyzna i zaw\u00f3d \u015bw. Piotra<\/a>[1]<\/strong><\/a>. \u2014 Jego brat Andrzej prowadzi go do Jezusa Chrystusa. Rok Pa\u0144ski 29<\/em>
\u015aw. Piotr by\u0142 z urodzenia \u017bydem i synem ubogiego rybaka imieniem Jonasz, czyli Jan, kt\u00f3ry mieszka\u0142 w mie\u015bcie w Galilei zwanym Betsaid\u0105. To miasto znajduje si\u0119 na zachodnim brzegu jeziora Genezaret, powszechnie nazywanego Morzem Galilejskim lub Tyberiadzkim, kt\u00f3re w rzeczywisto\u015bci jest rozleg\u0142ym jeziorem o d\u0142ugo\u015bci dwunastu mil i sze\u015bciu mil szeroko\u015bci.
Zanim Zbawiciel zmieni\u0142 mu imi\u0119, Piotr nazywa\u0142 si\u0119 Szymon. Wykonywa\u0142 zaw\u00f3d rybaka, jak jego ojciec; mia\u0142 silny temperament, bystry i dowcipny umys\u0142; by\u0142 gotowy do odpowiedzi, ale mia\u0142 dobre serce i by\u0142 pe\u0142en wdzi\u0119czno\u015bci wobec tych, kt\u00f3rzy mu pomagali.
Ta \u017cywa natura cz\u0119sto prowadzi\u0142a go do najgor\u0119tszych wyraz\u00f3w uczucia wobec Zbawiciela, od kt\u00f3rego r\u00f3wnie\u017c otrzyma\u0142 niew\u0105tpliwe znaki szczeg\u00f3lnej przychylno\u015bci. W tym czasie, kiedy dziewictwo nie by\u0142o jeszcze zaszczytem, Piotr o\u017ceni\u0142 si\u0119 w mie\u015bcie Kafarnaum, stolicy Galilei, na zachodnim brzegu Jordanu, kt\u00f3ry jest wielk\u0105 rzek\u0105, dziel\u0105c\u0105 Palestyn\u0119 na p\u00f3\u0142noc i po\u0142udnie.
Jako \u017ce Tyberiada znajdowa\u0142a si\u0119 tam, gdzie rzeka Jordan wpada do Morza Galilejskiego, i dlatego by\u0142a bardzo odpowiednia do rybo\u0142\u00f3wstwa, \u015bw. Piotr osiedli\u0142 si\u0119 w tym mie\u015bcie na sta\u0142e i kontynuowa\u0142 wykonywanie swojego zwyk\u0142ego zawodu. Dobro\u0107 jego serca, bardzo sk\u0142onnego do prawdy, niewinna praca rybaka i pilno\u015b\u0107 w pracy przyczyni\u0142y si\u0119 do tego, \u017ce trwa\u0142 w \u015bwi\u0119tej boja\u017ani Bo\u017cej.
W tym czasie w umys\u0142ach wszystkich kr\u0105\u017cy\u0142a my\u015bl, \u017ce nadej\u015bcie Mesjasza jest bliskie; niekt\u00f3rzy wr\u0119cz m\u00f3wili, \u017ce on ju\u017c narodzi\u0142 si\u0119 w\u015br\u00f3d \u017byd\u00f3w. To sprawi\u0142o, \u017ce \u015bw. Piotr u\u017cywa\u0142 maksymalnej staranno\u015bci, aby si\u0119 o tym dowiedzie\u0107. Mia\u0142 starszego brata imieniem Andrzej, kt\u00f3ry, porwany cudami, kt\u00f3re opowiadano o \u015bw. Janie Chrzcicielu, Poprzedniku Zbawiciela, chcia\u0142 zosta\u0107 jego uczniem, sp\u0119dzaj\u0105c wi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu z nim na surowej pustyni.
Wiadomo\u015b\u0107, kt\u00f3ra ka\u017cdego dnia coraz bardziej si\u0119 potwierdza\u0142a, \u017ce Mesjasz ju\u017c si\u0119 narodzi\u0142, sprawi\u0142a, \u017ce wielu zwraca\u0142o si\u0119 do \u015bw. Jana, wierz\u0105c, \u017ce to on sam jest Odkupicielem. W\u015br\u00f3d nich by\u0142 \u015bw. Andrzej, brat Szymona Piotra. Ale nie min\u0119\u0142o du\u017co czasu, gdy, pouczony przez Jana, pozna\u0142 Jezusa Chrystusa, a za pierwszym razem, gdy us\u0142ysza\u0142 Go m\u00f3wi\u0105cego, by\u0142 tak porwany, \u017ce natychmiast pobieg\u0142, aby powiadomi\u0107 brata.
Gdy tylko go zobaczy\u0142 powiedzia\u0142 mu: Szymonie, znalaz\u0142em Mesjasza; chod\u017a ze mn\u0105, aby Go zobaczy\u0107.<\/em>
Szymon, kt\u00f3ry ju\u017c od innych s\u0142ysza\u0142 co\u015b, ale niejasno, natychmiast wyruszy\u0142 ze swoim bratem i poszed\u0142 tam, gdzie Andrzej spotka\u0142 Jezusa Chrystusa. Piotr, gdy tylko rzuci\u0142 okiem na Zbawiciela, by\u0142 jakby porwany mi\u0142o\u015bci\u0105. Boski Mistrz, kt\u00f3ry mia\u0142 wielkie plany wobec niego, spojrza\u0142 na niego z \u017cyczliwo\u015bci\u0105 i, zanim on przem\u00f3wi\u0142, pokaza\u0142, \u017ce dobrze zna jego imi\u0119, nadane mu przy narodzinach w ojczy\u017anie, m\u00f3wi\u0105c: Ty jeste\u015b Szymon, syn Jana, ale odt\u0105d b\u0119dziesz nazywany Kefas<\/em>. To s\u0142owo oznacza kamie\u0144, st\u0105d pochodzi imi\u0119 Piotr. Jezus oznajmia Szymonowi, \u017ce b\u0119dzie nazywany Piotrem, poniewa\u017c mia\u0142 by\u0107 tym kamieniem, na kt\u00f3rym Jezus Chrystus zbuduje sw\u00f3j Ko\u015bci\u00f3\u0142, co zobaczymy w dalszej cz\u0119\u015bci tego \u017cycia.
W tej pierwszej rozmowie Piotr natychmiast uzna\u0142, \u017ce to, co opowiedzia\u0142 mu jego brat, jest dalekie od rzeczywisto\u015bci i od tego momentu sta\u0142 si\u0119 bardzo przywi\u0105zany do Jezusa Chrystusa, nie wiedz\u0105c ju\u017c, jak \u017cy\u0107 bez Niego. Boski Zbawiciel, z drugiej strony, pozwoli\u0142 swojemu nowemu uczniowi wr\u00f3ci\u0107 do swojego poprzedniego zawodu, poniewa\u017c chcia\u0142 stopniowo przygotowa\u0107 go do ca\u0142kowitego porzucenia rzeczy ziemskich, prowadzi\u0107 go do najwy\u017cszych stopni cnoty i w ten spos\u00f3b uczyni\u0107 go zdolnym do zrozumienia innych tajemnic, kt\u00f3re mu objawi i uczyni\u0107 go godnym wielkiej w\u0142adzy, kt\u00f3r\u0105 chcia\u0142 go obdarzy\u0107.

ROZDZIA\u0141 II. Piotr go\u015bci Zbawiciela na \u0142odzi \u2014 Cudowny po\u0142\u00f3w. \u2014 Przyjmuje Jezusa w swoim domu. \u2014 Dokonane cuda. Rok Pa\u0144ski 30<\/em>.<\/a>
Piotr nadal wykonywa\u0142 sw\u00f3j pierwotny zaw\u00f3d; ale za ka\u017cdym razem, gdy czas i zaj\u0119cia mu na to pozwala\u0142y, z rado\u015bci\u0105 szed\u0142 do Boskiego Zbawiciela, aby s\u0142ucha\u0107 Go m\u00f3wi\u0105cego o prawdach wiary i Kr\u00f3lestwie Niebieskim.
Pewnego dnia, gdy Jezus szed\u0142 brzegiem Morza Tyberiadzkiego, zobaczy\u0142 dw\u00f3ch braci, Piotra i Andrzeja, rzucaj\u0105cych swoje sieci do wody. Przywo\u0142awszy ich do siebie, powiedzia\u0142 im: P\u00f3jd\u017acie za mn\u0105, a z rybak\u00f3w, jakimi jeste\u015bcie, uczyni\u0119 was rybakami ludzi<\/em>. Oni natychmiast pos\u0142uchali wezwania Odkupiciela i, porzucaj\u0105c swoje sieci, stali si\u0119 Jego wiernymi i sta\u0142ymi uczniami. Niedaleko by\u0142a inna \u0142\u00f3d\u017a rybacka, w kt\u00f3rej znajdowa\u0142 si\u0119 pewien Zebedeusz z dwoma synami, Jakubem i Janem, kt\u00f3rzy naprawiali swoje sieci. Jezus r\u00f3wnie\u017c wezwa\u0142 tych dw\u00f3ch braci. Piotr, Jakub i Jan to trzej uczniowie, kt\u00f3rzy otrzymali znaki szczeg\u00f3lnej przychylno\u015bci od Zbawiciela i kt\u00f3rzy z ich strony okazywali Mu w ka\u017cdym spotkaniu wierno\u015b\u0107 i lojalno\u015b\u0107.
Tymczasem ludzie, dowiedziawszy si\u0119, \u017ce Zbawiciel jest tam, t\u0142oczyli si\u0119 wok\u00f3\u0142 Niego, aby s\u0142ucha\u0107 Jego Boskiego S\u0142owa. Chc\u0105c zaspokoi\u0107 pragnienie t\u0142umu i jednocze\u015bnie umo\u017cliwi\u0107 wszystkim us\u0142yszenie Go, Jezus nie chcia\u0142 g\u0142osi\u0107 z brzegu, ale z jednej z dw\u00f3ch \u0142odzi, kt\u00f3re by\u0142y blisko brzegu; aby wi\u0119c da\u0107 Piotrowi nowy dow\u00f3d mi\u0142o\u015bci, wybra\u0142 jego \u0142\u00f3d\u017a. Wszed\u0142 na pok\u0142ad i kaza\u0142 r\u00f3wnie\u017c Piotrowi wej\u015b\u0107, nakaza\u0142 mu oddali\u0107 si\u0119 nieco od brzegu i, usiad\u0142szy, zacz\u0105\u0142 naucza\u0107 te pobo\u017cne zgromadzenie. Po zako\u0144czeniu kazania, nakaza\u0142 Piotrowi odp\u0142yn\u0105\u0107 \u0142odzi\u0105 na otwarte morze i zarzuci\u0107 sie\u0107, aby z\u0142owi\u0107 ryby.
Piotr sp\u0119dzi\u0142 ca\u0142\u0105 poprzedni\u0105 noc na \u0142owieniu w tym samym miejscu i nic nie z\u0142apa\u0142; dlatego, zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do Jezusa: Mistrzu<\/em>, powiedzia\u0142, ci\u0119\u017cko pracowali\u015bmy ca\u0142\u0105 noc, \u0142owi\u0105c i nie z\u0142apali\u015bmy nawet jednej ryby; jednak na Twoje s\u0142owo zarzuc\u0119 sie\u0107<\/em>. Tak uczyni\u0142 z pos\u0142usze\u0144stwa i, wbrew wszelkim oczekiwaniom, po\u0142\u00f3w by\u0142 bardzo obfity, a sie\u0107 tak pe\u0142na du\u017cych ryb, \u017ce, pr\u00f3buj\u0105c j\u0105 wyci\u0105gn\u0105\u0107 z w\u00f3d, mog\u0142a si\u0119 rozerwa\u0107. Piotr, nie mog\u0105c samodzielnie utrzyma\u0107 wielkiego ci\u0119\u017caru sieci, poprosi\u0142 o pomoc Jakuba i Jana, kt\u00f3rzy byli w innej \u0142odzi, i ci przyszli mu z pomoc\u0105. Wsp\u00f3lnie i z trudem wyci\u0105gn\u0119li sie\u0107, w\u0142o\u017cyli ryby do \u0142odzi, kt\u00f3re obie by\u0142y tak pe\u0142ne, \u017ce grozi\u0142y zatoni\u0119ciem.
Piotr, kiedy zaczyna\u0142 dostrzega\u0107 co\u015b nadprzyrodzonego w osobie Zbawiciela, natychmiast uzna\u0142, \u017ce to by\u0142 cud i, pe\u0142en zdumienia, uznaj\u0105c si\u0119 za niegodnego przebywa\u0107 z Nim w tej samej \u0142odzi, upokorzony i zawstydzony, rzuci\u0142 si\u0119 do Jego st\u00f3p, m\u00f3wi\u0105c: Panie, jestem n\u0119dznym grzesznikiem, dlatego prosz\u0119 Ci\u0119, aby\u015b oddali\u0142 si\u0119 ode mnie<\/em>. Jakby chcia\u0142 powiedzie\u0107: \u201eO! Panie, nie jestem godny sta\u0107 w Twojej obecno\u015bci.\u201d Podziwiaj\u0105c, m\u00f3wi \u015bw. Ambro\u017cy, dary Bo\u017ce, tym bardziej na nie zas\u0142ugiwa\u0142, im mniej o sobie my\u015bla\u0142[2]<\/a>.
Jezus doceni\u0142 prostot\u0119 Piotra i pokor\u0119 jego serca i, pragn\u0105c, aby otworzy\u0142 dusz\u0119 na lepsze nadzieje, pocieszy\u0142 go, m\u00f3wi\u0105c: Od\u0142\u00f3\u017c wszelki strach; odt\u0105d nie b\u0119dziesz rybakiem ryb, ale b\u0119dziesz rybakiem ludzi<\/em>. Na te s\u0142owa Piotr nabra\u0142 odwagi i, jakby przemieniony w innego cz\u0142owieka, poprowadzi\u0142 \u0142\u00f3d\u017a na brzeg, porzuci\u0142 wszystko i sta\u0142 si\u0119 nieroz\u0142\u0105cznym towarzyszem Odkupiciela.
Poniewa\u017c Jezus Chrystus obra\u0142 drog\u0119 do Kafarnaum, wi\u0119c Piotr poszed\u0142 z Nim. Tam obaj weszli do synagogi, a Aposto\u0142 s\u0142ucha\u0142 kazania, kt\u00f3re tam Pan wyg\u0142osi\u0142 i by\u0142 \u015bwiadkiem cudownego uzdrowienia op\u0119tanego.
Z synagogi Jezus uda\u0142 si\u0119 do domu Piotra, gdzie te\u015bciowa jego by\u0142a dr\u0119czona bardzo ci\u0119\u017ck\u0105 gor\u0105czk\u0105. Razem z Andrzejem, Jakubem i Janem, prosi\u0142 Jezusa, aby zechcia\u0142 uwolni\u0107 t\u0119 kobiet\u0119 od z\u0142a, kt\u00f3re j\u0105 dr\u0119czy\u0142o. Boski Zbawiciel wys\u0142ucha\u0142 ich modlitw i, zbli\u017caj\u0105c si\u0119 do \u0142\u00f3\u017cka chorej, wzi\u0105\u0142 j\u0105 za r\u0119k\u0119, podni\u00f3s\u0142 j\u0105, a w tej chwili gor\u0105czka znikn\u0119\u0142a. Kobieta by\u0142a tak cudownie uzdrowiona, \u017ce mog\u0142a natychmiast wsta\u0107 i przygotowa\u0107 posi\u0142ek dla Jezusa i ca\u0142ej Jego \u015bwity. S\u0142awa takich cud\u00f3w przyci\u0105gn\u0119\u0142a do domu Piotra wielu chorych wraz z niezliczon\u0105 rzesz\u0105 ludzi, tak \u017ce zdawa\u0142o si\u0119, \u017ce ca\u0142e miasto tam si\u0119 zesz\u0142o. Jezus przywr\u00f3ci\u0142 zdrowie wszystkim, kt\u00f3rzy byli do Niego przynoszeni; a wszyscy, pe\u0142ni rado\u015bci, odchodzili, chwal\u0105c i b\u0142ogos\u0142awi\u0105c Pana.
\u015awi\u0119ci Ojcowie w \u0142odzi Piotra dostrzegaj\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3rego G\u0142ow\u0105 jest Jezus Chrystus, w miejsce kt\u00f3rego Piotr mia\u0142 by\u0107 pierwszym, kt\u00f3ry go reprezentowa\u0142, a po nim wszyscy Papie\u017ce jego nast\u0119pcy. S\u0142owa skierowane do Piotra: Wyp\u0142y\u0144 \u0142odzi\u0105 na otwarte morze<\/em>, oraz inne skierowane do niego i jego Aposto\u0142\u00f3w: Zarzu\u0107cie swoje sieci, aby z\u0142apa\u0107 ryby<\/em>, maj\u0105 r\u00f3wnie\u017c szlachetne znaczenie. Wszystkim Aposto\u0142om, m\u00f3wi \u015bw. Ambro\u017cy, nakazuje zarzuci\u0107 sieci w fale; poniewa\u017c wszyscy Aposto\u0142owie i wszyscy pasterze s\u0105 zobowi\u0105zani do g\u0142oszenia boskiego s\u0142owa i do strze\u017cenia w \u0142odzi, czyli w Ko\u015bciele, tych dusz, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 zdobywane poprzez ich nauczanie. Tylko Piotrowi nakazuje si\u0119 prowadzenie \u0142odzi na otwarte morze, poniewa\u017c on, w przeciwie\u0144stwie do wszystkich, staje si\u0119 uczestnikiem g\u0142\u0119bi Boskich tajemnic i tylko od Chrystusa otrzymuje w\u0142adz\u0119 rozwi\u0105zywania trudno\u015bci, kt\u00f3re mog\u0105 si\u0119 pojawi\u0107 w sprawach wiary i moralno\u015bci. Tak, w przybyciu innych aposto\u0142\u00f3w do jego \u0142odzi, dostrzega si\u0119 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 innych pasterzy, kt\u00f3rzy, \u0142\u0105cz\u0105c si\u0119 z Piotrem, musz\u0105 mu pomaga\u0107 w szerzeniu i zachowywaniu wiary w \u015bwiecie i zdobywaniu dusz dla Chrystusa[3]<\/a>.

ROZDZIA\u0141 III. \u015aw. Piotr, G\u0142owa Aposto\u0142\u00f3w, jest wys\u0142any do g\u0142oszenia. \u2014 Kroczy po falach. \u2014 Pi\u0119kna odpowied\u017a udzielona Zbawicielowi. Rok Pa\u0144ski 31<\/em>.<\/a>
Wyruszywszy z domu Piotra, Jezus uda\u0142 si\u0119 w stron\u0119 pustyni, na g\u00f3r\u0119, aby si\u0119 modli\u0107. Piotr i inni uczniowie, kt\u00f3rych liczna w tym momencie ju\u017c znacznie si\u0119 powi\u0119kszy\u0142a, poszli za Nim; ale gdy dotarli na ustalone miejsce, Jezus nakaza\u0142 im zatrzyma\u0107 si\u0119 i, ca\u0142kiem sam, wycofa\u0142 si\u0119 w ustronne miejsce. Gdy nasta\u0142 dzie\u0144, wr\u00f3ci\u0142 do uczni\u00f3w. Przy tej okazji Boski Mistrz wybra\u0142 dwunastu uczni\u00f3w, kt\u00f3rym nada\u0142 nazw\u0119 Aposto\u0142\u00f3w, co oznacza pos\u0142anych, poniewa\u017c Aposto\u0142owie byli naprawd\u0119 pos\u0142ani, aby g\u0142osi\u0107 Ewangeli\u0119, najpierw w samych krajach Judei, a potem na ca\u0142ym \u015bwiecie. Spo\u015br\u00f3d tych dwunastu przeznaczy\u0142 \u015bw. Piotra na pierwsze miejsce i na przyw\u00f3dc\u0119, aby, jak m\u00f3wi \u015bw. Hieronim, ustanowiony w\u015br\u00f3d nich prze\u0142o\u017cony, usuni\u0119to wszelk\u0105 okazj\u0119 do niezgody i schizmy. Ut capite constituto schismatis tolleretur occasio[4]<\/strong><\/a><\/em>.
Nowi kaznodzieje z wielkim zapa\u0142em g\u0142osili Ewangeli\u0119, g\u0142osz\u0105c wsz\u0119dzie przyj\u015bcie Mesjasza i potwierdzaj\u0105c swoje s\u0142owa jasnymi cudami. Potem wracali do Boskiego Mistrza, jakby chc\u0105c zda\u0107 relacj\u0119 z tego, co zrobili. On przyjmowa\u0142 ich z dobroci\u0105 i potem sam udawa\u0142 si\u0119 w to miejsce, gdzie Aposto\u0142owie wcze\u015bniej g\u0142osili. Pewnego dnia t\u0142umy, porwane podziwem i entuzjazmem, chcia\u0142y uczyni\u0107 go kr\u00f3lem; ale on, nakazuj\u0105c Aposto\u0142om uda\u0107 si\u0119 na przeciwny brzeg jeziora, oddali\u0142 si\u0119 od tej dobrej ludno\u015bci i poszed\u0142 ukry\u0107 si\u0119 na pustyni. Aposto\u0142owie, zgodnie z poleceniem Mistrza, wsiedli do \u0142odzi, aby przep\u0142yn\u0105\u0107 jezioro. Ju\u017c zapada\u0142a noc i dotarli do brzegu, gdy zerwa\u0142a si\u0119 tak straszna burza, \u017ce statek, miotany falami i wiatrem, by\u0142 w drodze do zatoni\u0119cia.
W \u015brodku tej burzy z pewno\u015bci\u0105 nie wyobra\u017cali sobie, \u017ce mog\u0105 zobaczy\u0107 Jezusa Chrystusa, kt\u00f3rego zostawili na przeciwnym brzegu jeziora. Ale jakie by\u0142o ich zdziwienie, gdy zobaczyli Go w niewielkiej odleg\u0142o\u015bci, id\u0105cego po wodach, z pewnym i szybkim krokiem, zbli\u017caj\u0105cego si\u0119 do nich! Na pierwszy widok wszyscy si\u0119 przestraszyli, obawiaj\u0105c si\u0119, \u017ce to jakie\u015b widmo lub duch, i zacz\u0119li krzycze\u0107. Jezus wtedy da\u0142 si\u0119 us\u0142ysze\u0107 i pocieszy\u0142 ich, m\u00f3wi\u0105c: To ja, miejcie wiar\u0119, nie b\u00f3jcie si\u0119<\/em>.
Na te s\u0142owa nikt z Aposto\u0142\u00f3w nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 m\u00f3wi\u0107; tylko Piotr, z impetem swojej mi\u0142o\u015bci do Jezusa i aby upewni\u0107 si\u0119, \u017ce to nie jest iluzja, powiedzia\u0142: Panie, je\u015bli to naprawd\u0119 Ty, rozka\u017c, abym przyszed\u0142 do Ciebie, id\u0105c po wodach<\/em>. Boski Zbawiciel zgodzi\u0142 si\u0119; a Piotr, pe\u0142en zaufania, wyskoczy\u0142 z \u0142odzi i zacz\u0105\u0142 i\u015b\u0107 po falach, jakby po bruku. Ale Jezus, kt\u00f3ry chcia\u0142 wypr\u00f3bowa\u0107 jego wiar\u0119 i uczyni\u0107 j\u0105 doskonalsz\u0105, ponownie pozwoli\u0142, aby zerwa\u0142 si\u0119 gwa\u0142towny wiatr, kt\u00f3ry, wzburzaj\u0105c fale, grozi\u0142 zatopieniem Piotra. Widz\u0105c, \u017ce jego stopy zanurzaj\u0105 si\u0119 w wodzie, przestraszy\u0142 si\u0119 i zacz\u0105\u0142 krzycze\u0107: Mistrzu, Mistrzu, pom\u00f3\u017c mi, inaczej zgin\u0119.<\/em> Wtedy Jezus zgani\u0142 go za s\u0142abo\u015b\u0107 jego wiary tymi s\u0142owami: Cz\u0142owieku ma\u0142ej wiary, dlaczego zw\u0105tpi\u0142e\u015b?<\/em> Tak m\u00f3wi\u0105c, obaj szli razem po falach, a\u017c wsiad\u0142szy do \u0142odzi, wiatr usta\u0142 i burza si\u0119 uspokoi\u0142a. W tym wydarzeniu \u015bwi\u0119ci Ojcowie dostrzegaj\u0105 niebezpiecze\u0144stwa, w jakich czasami znajduje si\u0119 G\u0142owa Ko\u015bcio\u0142a i szybk\u0105 pomoc, jak\u0105 przynosi mu Jezus Chrystus, jego niewidzialna G\u0142owa, kt\u00f3ry pozwala na prze\u015bladowania, ale zawsze daje mu zwyci\u0119stwo.
Jaki\u015b czas p\u00f3\u017aniej Boski Zbawiciel wr\u00f3ci\u0142 do miasta Kafarnaum z Aposto\u0142ami, w towarzystwie wielkiego t\u0142umu. Gdy przebywa\u0142 w tym mie\u015bcie, wielu gromadzi\u0142o si\u0119 wok\u00f3\u0142 niego, prosz\u0105c Go, aby nauczy\u0142 ich, jakie s\u0105 absolutnie konieczne czyny do zbawienia. Jezus zacz\u0105\u0142 ich uczy\u0107 o swojej niebia\u0144skiej doktrynie, o tajemnicy swojego Wcielenia, o Sakramencie Eucharystii. Ale poniewa\u017c te nauki mia\u0142y na celu wykorzenienie pychy z serc ludzi, wprowadzenie w nich pokory, zmuszaj\u0105c ich do wiary w naj\u015bwi\u0119tsze tajemnice, a szczeg\u00f3lnie w tajemnic\u0119 tajemnic, Bosk\u0105 Eucharysti\u0119, Jego s\u0142uchacze, uznaj\u0105c te przemowy za zbyt surowe i twarde, oburzyli si\u0119 i wi\u0119kszo\u015b\u0107 Go opu\u015bci\u0142a.
Jezus, widz\u0105c, \u017ce prawie wszyscy Go opu\u015bcili, zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do Aposto\u0142\u00f3w i powiedzia\u0142: Widzicie, jak wielu odchodzi? Czy chcecie mo\u017ce odej\u015b\u0107 tak\u017ce wy?<\/em> Na to nag\u0142e pytanie ka\u017cdy zamilk\u0142. Tylko Piotr, jako przyw\u00f3dca i w imieniu wszystkich, odpowiedzia\u0142: Panie, do kogo\u017c p\u00f3jdziemy? Ty masz s\u0142owa \u017cycia wiecznego; uwierzyli\u015bmy i poznali\u015bmy, \u017ce Ty jeste\u015b Chrystus, Syn Boga<\/em>. \u015aw. Cyryl zauwa\u017ca, \u017ce to pytanie zosta\u0142o zadane przez Jezusa, aby pobudzi\u0107 ich do wyznania prawdziwej wiary, co rzeczywi\u015bcie mia\u0142o miejsce przez usta Piotra. Jaka\u017c to r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy odpowiedzi\u0105 naszego Aposto\u0142a a szemraniem niekt\u00f3rych chrze\u015bcijan, kt\u00f3rzy uwa\u017caj\u0105 \u015bwi\u0119te prawo Ewangelii za twarde i surowe, poniewa\u017c nie dostosowuje si\u0119 do ich nami\u0119tno\u015bci (Ciril. in Ioann. lib. 4<\/em>).

ROZDZIA\u0141 IV. Piotr po raz drugi wyznaje Jezusa Chrystusa jako Syna Bo\u017cego. \u2014 Zostaje ustanowiony G\u0142ow\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, a obiecuje mu klucze do kr\u00f3lestwa niebieskiego. Rok Pa\u0144ski 32<\/em>.<\/a>
Przy kilku okazjach Boski Zbawiciel ujawnia\u0142 szczeg\u00f3lne plany, jakie mia\u0142 wobec osoby Piotra; ale jeszcze nie wyja\u015bni\u0142 si\u0119 tak jasno, jak zobaczymy w nast\u0119puj\u0105cym wydarzeniu, kt\u00f3re mo\u017cna nazwa\u0107 najbardziej pami\u0119tnym w \u017cyciu tego wielkiego Aposto\u0142a. Z miasta Kafarnaum Jezus uda\u0142 si\u0119 w okolice Cezarei Filipowej, miasta niezbyt odleg\u0142ego od rzeki Jordan. Pewnego dnia, po modlitwie, Jezus nagle zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do swoich uczni\u00f3w, kt\u00f3rzy wr\u00f3cili z g\u0142oszenia, i daj\u0105c znak, aby si\u0119 do niego zbli\u017cyli, zacz\u0105\u0142 ich pyta\u0107: Kim m\u00f3wi\u0105 ludzie, \u017ce jestem<\/em>? Niekt\u00f3rzy m\u00f3wi\u0105<\/em>, odpowiedzia\u0142 jeden z Aposto\u0142\u00f3w, \u017ce jeste\u015b prorokiem Eliaszem<\/em>. M\u00f3wili mi<\/em>, doda\u0142 inny, \u017ce jeste\u015b prorokiem Jeremiaszem, albo Janem Chrzcicielem, albo kim\u015b z dawnych prorok\u00f3w, kt\u00f3ry powsta\u0142 z martwych<\/em>. Piotr nie powiedzia\u0142 ani s\u0142owa. Jezus zn\u00f3w powiedzia\u0142: A wy, co m\u00f3wicie, \u017ce kim jestem?<\/em> Wtedy Piotr zbli\u017cy\u0142 si\u0119 i w imieniu innych Aposto\u0142\u00f3w odpowiedzia\u0142: Ty jeste\u015b Chrystus, Syn Boga \u017cywego<\/em>. Wtedy Jezus rzek\u0142: B\u0142ogos\u0142awiony jeste\u015b, Szymonie, synu Jana, bo nie objawi\u0142o ci tego cia\u0142o, ale m\u00f3j Ojciec niebieski. Od teraz nie b\u0119dziesz si\u0119 nazywa\u0142 Szymon, ale Piotr, i na tej skale zbuduj\u0119 m\u00f3j Ko\u015bci\u00f3\u0142, a bramy piekielne go nie przemog\u0105. Dam ci klucze kr\u00f3lestwa niebieskiego; cokolwiek zwi\u0105\u017cesz na ziemi, b\u0119dzie zwi\u0105zane tak\u017ce w niebie, a cokolwiek rozwi\u0105\u017cesz na ziemi, b\u0119dzie rozwi\u0105zane tak\u017ce w niebie[5]<\/strong><\/a><\/em>.
To wydarzenie i te s\u0142owa zas\u0142uguj\u0105 na pewne wyja\u015bnienie, aby by\u0142y dobrze zrozumiane. Piotr milcza\u0142, dop\u00f3ki Jezus tylko chcia\u0142 wiedzie\u0107, co m\u00f3wi\u0105 ludzie o jego osobie; gdy jednak Boski Zbawiciel zaprosi\u0142 Aposto\u0142\u00f3w do wyra\u017cenia swoich uczu\u0107, natychmiast Piotr w imieniu wszystkich przem\u00f3wi\u0142, poniewa\u017c ju\u017c cieszy\u0142 si\u0119 pierwsze\u0144stwem, czyli wy\u017cszo\u015bci\u0105 nad innymi swoimi towarzyszami.
Piotr, natchniony bosko, m\u00f3wi: \u201eTy jeste\u015b Chrystus<\/em>, co oznacza to samo, co powiedzenie: \u201eTy jeste\u015b Mesjasz obiecany przez Boga, kt\u00f3ry przyszed\u0142, aby zbawi\u0107 ludzi; jeste\u015b Synem Boga \u017cywego,\u201d aby zaznaczy\u0107, \u017ce Jezus Chrystus nie by\u0142 Synem Boga jak b\u00f3stwa ba\u0142wochwalc\u00f3w, stworzonych przez r\u0119ce i kaprysy ludzi, ale Synem Boga \u017cywego i prawdziwego, to znaczy Synem Ojca wiecznego, dlatego z Nim jest Stw\u00f3rc\u0105 i najwy\u017cszym Panem wszystkich rzeczy; tym samym uznawa\u0142 Go jako drug\u0105 osob\u0119 Naj\u015bwi\u0119tszej Tr\u00f3jcy. Jezus, jakby chc\u0105c wynagrodzi\u0107 go za jego wiar\u0119, nazywa go B\u0142ogos\u0142awionym, a jednocze\u015bnie zmienia jego imi\u0119 z Szymona na Piotra; wyra\u017any znak, \u017ce chcia\u0142 go wynie\u015b\u0107 na wielk\u0105 godno\u015b\u0107. Tak uczyni\u0142 B\u00f3g z Abrahamem, gdy ustanowi\u0142 go ojcem wszystkich wierz\u0105cych; tak i z Sar\u0105, gdy obieca\u0142 jej cudowny narodziny syna; tak r\u00f3wnie\u017c z Jakubem, gdy nazwa\u0142 go Izraelem i zapewni\u0142, \u017ce z jego potomstwa narodzi si\u0119 Mesjasz.
Jezus powiedzia\u0142: Na tej skale zbuduj\u0119 m\u00f3j Ko\u015bci\u00f3\u0142<\/em>; te s\u0142owa oznaczaj\u0105: \u201ety, o Piotrze, b\u0119dziesz w Ko\u015bciele tym, co w domu jest fundamentem. Fundament jest g\u0142\u00f3wn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 domu, ca\u0142kowicie niezb\u0119dn\u0105; ty, o Piotrze, b\u0119dziesz fundamentem, czyli najwy\u017csz\u0105 w\u0142adz\u0105 w moim Ko\u015bciele. Na fundamencie buduje si\u0119 ca\u0142y dom, aby, podtrzymuj\u0105c si\u0119 na nim, trwa\u0142 mocno i nieruchomo. Na tobie, kt\u00f3rego nazywam Piotrem, jak na skale lub najtwardszym kamieniu, z mojej wszechmocnej mocy wznosz\u0119 wieczne budowle mojego Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry, oparty na tobie, b\u0119dzie sta\u0142 mocno i niepokonany przeciwko wszelkim atakom swoich wrog\u00f3w. Nie ma domu bez fundamentu, nie ma Ko\u015bcio\u0142a bez Piotra. Dom bez fundamentu nie jest dzie\u0142em m\u0105drego architekta; Ko\u015bci\u00f3\u0142 oddzielony od Piotra nigdy nie b\u0119dzie moim Ko\u015bcio\u0142em. W domach cz\u0119\u015bci, kt\u00f3re nie opieraj\u0105 si\u0119 na fundamencie, upadaj\u0105 i niszczej\u0105; w moim Ko\u015bciele ka\u017cdy, kto oddziela si\u0119 od Piotra, wpada w b\u0142\u0105d i gubi si\u0119\u201d.
Bramy piekielne nigdy nie zwyci\u0119\u017c\u0105 mojego Ko\u015bcio\u0142a.<\/em> Bramy piekielne, jak wyja\u015bniaj\u0105 \u015awi\u0119ci Ojcowie, oznaczaj\u0105 herezje, heretyk\u00f3w, prze\u015bladowania, publiczne skandale i nieporz\u0105dki, kt\u00f3re diabe\u0142 stara si\u0119 wznieci\u0107 przeciwko Ko\u015bcio\u0142owi. Wszystkie te piekielne moce mog\u0105, czy to osobno, czy razem, prowadzi\u0107 zaci\u0119t\u0105 wojn\u0119 przeciwko Ko\u015bcio\u0142owi i zak\u0142\u00f3ca\u0107 jego pokojowego ducha, ale nigdy go nie zwyci\u0119\u017c\u0105.
Na koniec m\u00f3wi Chrystus: I dam ci klucze kr\u00f3lestwa niebieskiego.<\/em> Klucze s\u0105 symbolem w\u0142adzy. Kiedy sprzedawca domu wr\u0119cza klucze nabywcy, oznacza to, \u017ce daje mu pe\u0142ne i absolutne posiadanie. Podobnie, gdy klucze miasta s\u0105 przedstawiane kr\u00f3lowi, chce si\u0119 oznajmi\u0107, \u017ce to miasto uznaje go za swojego pana. Tak wi\u0119c klucze kr\u00f3lestwa niebieskiego, czyli Ko\u015bcio\u0142a, dane Piotrowi, pokazuj\u0105, \u017ce sta\u0142 si\u0119 on panem, ksi\u0119ciem i rz\u0105dc\u0105 Ko\u015bcio\u0142a. Dlatego Jezus Chrystus m\u00f3wi do Piotra: Wszystko, co zwi\u0105\u017cesz na ziemi, b\u0119dzie r\u00f3wnie\u017c zwi\u0105zane w niebie, a wszystko, co rozwi\u0105\u017cesz na ziemi, b\u0119dzie r\u00f3wnie\u017c rozwi\u0105zane w niebie<\/em>. Te s\u0142owa wyra\u017anie wskazuj\u0105 na najwy\u017csz\u0105 w\u0142adz\u0119 dan\u0105 Piotrowi; w\u0142adz\u0119 zwi\u0105zywania sumie\u0144 ludzi dekretami i prawami w odniesieniu do ich dobra duchowego i wiecznego, oraz w\u0142adz\u0119 rozwi\u0105zywania ich z grzech\u00f3w i kar, kt\u00f3re przeszkadzaj\u0105 temu samemu dobru duchowemu i wiecznemu.
Warto tutaj zauwa\u017cy\u0107, \u017ce prawdziw\u0105 najwy\u017csz\u0105 G\u0142ow\u0105 Ko\u015bcio\u0142a jest Jezus Chrystus, jego za\u0142o\u017cyciel; \u015bw. Piotr za\u015b sprawuje swoj\u0105 najwy\u017csz\u0105 w\u0142adz\u0119, s\u0142u\u017c\u0105c, czyli zast\u0119puj\u0105c Go na ziemi. Jezus Chrystus uczyni\u0142 z Piotrem, jak to czyni\u0105 kr\u00f3lowie tego \u015bwiata, gdy daj\u0105 pe\u0142nomocnictwa jakiemu\u015b swojemu ministrowi, aby wszystko zale\u017ca\u0142o od niego. Tak Faraon da\u0142 tak\u0105 w\u0142adz\u0119 J\u00f3zefowi, \u017ce nikt nie m\u00f3g\u0142 poruszy\u0107 ani r\u0119k\u0105, ani nog\u0105 bez jego pozwolenia[6]<\/a>.
Nale\u017cy r\u00f3wnie\u017c zauwa\u017cy\u0107, \u017ce inni Aposto\u0142owie otrzymali od Jezusa Chrystusa w\u0142adz\u0119 rozwi\u0105zywania i zwi\u0105zywania[7]<\/a>, ale ta w\u0142adza zosta\u0142a im dana po tym, jak \u015bw. Piotr otrzyma\u0142 j\u0105 osobno, aby wskaza\u0107, \u017ce on sam by\u0142 przeznaczony na bycie G\u0142ow\u0105, maj\u0105c\u0105 zachowa\u0107 jedno\u015b\u0107 wiary i moralno\u015bci. Inni Aposto\u0142owie, a tak\u017ce wszyscy biskupi, ich nast\u0119pcy, zawsze musieli by\u0107 zale\u017cni od Piotra i papie\u017cy, jego nast\u0119pc\u00f3w, aby pozosta\u0107 zjednoczeni z Jezusem Chrystusem, kt\u00f3ry z nieba wspiera swojego Wikariusza i ca\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142 a\u017c do ko\u0144ca wiek\u00f3w. Piotr otrzyma\u0142 w\u0142adz\u0119 rozwi\u0105zywania i zwi\u0105zywania razem z innymi Aposto\u0142ami, i tak on oraz jego nast\u0119pcy s\u0105 r\u00f3wni Aposto\u0142om i Biskupom; ale otrzyma\u0142 j\u0105 w spos\u00f3b jedyny, dlatego Piotr i papie\u017ce, jego nast\u0119pcy, s\u0105 najwy\u017cszymi G\u0142owami ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a; nie tylko prostych wiernych, ale tak\u017ce wszystkich Kap\u0142an\u00f3w i Biskup\u00f3w. S\u0105 biskupami i pasterzami Rzymu, a papie\u017cami i pasterzami dla ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a.
W przedstawionym tak fakcie Boski Zbawiciel obiecuje ustanowi\u0107 \u015bw. Piotra najwy\u017csz\u0105 G\u0142ow\u0105 swojego Ko\u015bcio\u0142a i wyja\u015bnia mu wielko\u015b\u0107 jego w\u0142adzy. Zobaczymy spe\u0142nienie tej obietnicy po zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa.

ROZDZIA\u0141 V. \u015aw. Piotr sprzeciwia si\u0119 m\u0119ce Boskiego Mistrza. \u2014 Udaje si\u0119 z nim na g\u00f3r\u0119 Tabor. Rok Pa\u0144ski 32.<\/em><\/a>
Boski Odkupiciel, po tym jak pokaza\u0142 swoim uczniom, jak buduje sw\u00f3j Ko\u015bci\u00f3\u0142 na stabilnych, niez\u0142omnych i wiecznych podstawach, chcia\u0142 da\u0107 im nauk\u0119, aby dobrze zrozumieli, \u017ce nie zak\u0142ada swojego Kr\u00f3lestwa, czyli swojego Ko\u015bcio\u0142a, z bogactwami czy \u015bwiatow\u0105 wspania\u0142o\u015bci\u0105, lecz z pokor\u0105 i cierpieniami. W tym celu ujawni\u0142 \u015bw. Piotrowi i wszystkim swoim uczniom d\u0142ug\u0105 seri\u0119 cierpie\u0144 oraz haniebn\u0105 \u015bmier\u0107, kt\u00f3r\u0105 \u017bydzi mieli Mu zada\u0107 w Jerozolimie. Piotr, z wielkiej mi\u0142o\u015bci, jak\u0105 \u017cywi\u0142 do swojego Boskiego Mistrza, przerazi\u0142 si\u0119, s\u0142ysz\u0105c o z\u0142u, kt\u00f3re mia\u0142o spotka\u0107 jego \u015bwi\u0119t\u0105 Osob\u0119, i porwany uczuciem, jakie ma czu\u0142y syn do swojego ojca, odci\u0105gn\u0105\u0142 go na bok i zacz\u0105\u0142 go przekonywa\u0107, aby uda\u0142 si\u0119 daleko od Jerozolimy, aby unikn\u0105\u0107 tych z\u0142a, i zako\u0144czy\u0142: Niech b\u0119d\u0105 z dala od Ciebie, Panie, te z\u0142a<\/em>\u201d. Jezus skarci\u0142 go za jego zbyt wra\u017cliwe uczucie, m\u00f3wi\u0105c: Odejd\u017a ode mnie, Szatanie, twoje s\u0142owa s\u0105 dla mnie zgorszeniem: jeszcze nie potrafisz smakowa\u0107 rzeczy Bo\u017cych, lecz tylko rzeczy ludzkich<\/em>. Oto<\/em>, m\u00f3wi \u015bw. Augustyn, ten sam Piotr, kt\u00f3ry chwil\u0119 wcze\u015bniej wyzna\u0142 go jako Syna Bo\u017cego, teraz boi si\u0119, \u017ce umrze jak syn cz\u0142owieczy<\/em>.
W momencie, gdy Odkupiciel ujawni\u0142 maltretowania, kt\u00f3re mia\u0142 znie\u015b\u0107 z r\u0105k \u017byd\u00f3w, obieca\u0142, \u017ce niekt\u00f3rzy z Aposto\u0142\u00f3w, zanim umrze, zasmakuj\u0105 w Jego chwale, aby umocni\u0107 ich w wierze i aby nie pozwolili si\u0119 przygn\u0119bi\u0107, gdy zobacz\u0105 Go wystawionego na upokorzenie krzy\u017ca. Dlatego kilka dni p\u00f3\u017aniej Jezus wybra\u0142 trzech Aposto\u0142\u00f3w: Piotra, Jakuba i Jana, i poprowadzi\u0142 ich na g\u00f3r\u0119, kt\u00f3ra powszechnie nazywana jest Tabor. W obecno\u015bci tych trzech uczni\u00f3w On si\u0119 przemieni\u0142, to znaczy pozwoli\u0142, aby promie\u0144 Jego bosko\u015bci prze\u015bwitywa\u0142 Jego \u015bwi\u0119t\u0105 Osob\u0119. W tym samym momencie otoczy\u0142a Go ol\u015bniewaj\u0105ca \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107, a jego twarz sta\u0142a si\u0119 podobna do blasku s\u0142o\u0144ca, a jego szaty bia\u0142e jak \u015bnieg. Piotr, gdy dotar\u0142 na g\u00f3r\u0119, by\u0107 mo\u017ce zm\u0119czony podr\u00f3\u017c\u0105, po\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 spa\u0107 z pozosta\u0142ymi dwoma; ale wszyscy w tym momencie, budz\u0105c si\u0119, zobaczyli chwa\u0142\u0119 swojego Boskiego Mistrza. W tym samym czasie pojawi\u0142 si\u0119 tak\u017ce Moj\u017cesz i Eliasz. Widz\u0105c ja\u015bniej\u0105cego Zbawiciela, na widok tych dw\u00f3ch postaci i tego niezwyk\u0142ego blasku, Piotr, oszo\u0142omiony, chcia\u0142 m\u00f3wi\u0107, ale nie wiedzia\u0142, co powiedzie\u0107; i prawie nie mog\u0105c si\u0119 opanowa\u0107, uznaj\u0105c za nic wszelk\u0105 ludzk\u0105 wielko\u015b\u0107 w por\u00f3wnaniu z tym smakiem nieba, poczu\u0142 pragnienie, aby zawsze tam pozosta\u0107 z swoim Mistrzem. Nast\u0119pnie, zwracaj\u0105c si\u0119 do Jezusa, powiedzia\u0142: O Panie, jak dobrze tu by\u0107: je\u015bli Ci si\u0119 to podoba, zr\u00f3bmy tu trzy namioty, jeden dla Ciebie, jeden dla Moj\u017cesza i jeden dla Eliasza<\/em>. Piotr, jak \u015bwiadczy Ewangelia, by\u0142 w ekstazie i m\u00f3wi\u0142, nie wiedz\u0105c, co m\u00f3wi. By\u0142o to uniesienie mi\u0142o\u015bci do swojego Mistrza i \u017cywe pragnienie szcz\u0119\u015bcia. Gdy jeszcze m\u00f3wi\u0142, Moj\u017cesz i Eliasz znikn\u0119li, a nadci\u0105gn\u0119\u0142a cudowna chmura, kt\u00f3ra otoczy\u0142a trzech Aposto\u0142\u00f3w. W tym momencie, z wn\u0119trza tej chmury, da\u0142 si\u0119 s\u0142ysze\u0107 g\u0142os, kt\u00f3ry m\u00f3wi\u0142: To jest m\u00f3j Syn umi\u0142owany, w kt\u00f3rym mam upodobanie, Jego s\u0142uchajcie<\/em>. Wtedy trzej Aposto\u0142owie, coraz bardziej przera\u017ceni, upadli na ziemi\u0119 jak martwi; ale Odkupiciel, zbli\u017caj\u0105c si\u0119, dotkn\u0105\u0142 ich r\u0119k\u0105 i, dodaj\u0105c im odwagi, podni\u00f3s\u0142 ich na nogi. Gdy podnie\u015bli oczy, nie widzieli ju\u017c ani Moj\u017cesza, ani Eliasza; by\u0142 tylko Jezus w swoim naturalnym stanie. Jezus nakaza\u0142 im, aby nikomu nie ujawniali tej wizji, chyba \u017ce po jego \u015bmierci i zmartwychwstaniu[8]<\/a>. Po tym wydarzeniu ci trzej uczniowie wzro\u015bli w mi\u0142o\u015bci do Jezusa. \u015aw. Jan Damasce\u0144ski wyja\u015bnia, dlaczego Jezus wybra\u0142 tych trzech Aposto\u0142\u00f3w, i m\u00f3wi, \u017ce Piotr, b\u0119d\u0105c pierwszym, kt\u00f3ry z\u0142o\u017cy\u0142 \u015bwiadectwo o bosko\u015bci Zbawiciela, zas\u0142ugiwa\u0142 na to, aby jako pierwszy w spos\u00f3b namacalny ujrze\u0107 Jego uwielbione cz\u0142owiecze\u0144stwo; Jakub r\u00f3wnie\u017c mia\u0142 ten przywilej, poniewa\u017c mia\u0142 by\u0107 pierwszym, kt\u00f3ry pod\u0105\u017cy za swoim Mistrzem w m\u0119cze\u0144stwie; \u015bw. Jan mia\u0142 zas\u0142ug\u0119 dziewictwa, kt\u00f3ra uczyni\u0142a go godnym tego zaszczytu[9]<\/a>.
Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki obchodzi czcigodne wydarzenie przemienienia Zbawiciela na g\u00f3rze Tabor sz\u00f3stego sierpnia.

ROZDZIA\u0141 VI. Jezus w obecno\u015bci Piotra wskrzesza c\u00f3rk\u0119 Jaira. \u2014 P\u0142aci za Piotra podatek. \u2014 Uczy swoich uczni\u00f3w pokory. Rok Pa\u0144ski 32.<\/a>
Tymczasem zbli\u017ca\u0142 si\u0119 czas, w kt\u00f3rym wiara Piotra mia\u0142a by\u0107 wystawiona na pr\u00f3b\u0119. Dlatego Boski Mistrz, aby jeszcze bardziej rozpali\u0107 go mi\u0142o\u015bci\u0105 do siebie, cz\u0119sto dawa\u0142 mu nowe znaki przywi\u0105zania i dobroci. Gdy Jezus przyby\u0142 do cz\u0119\u015bci Palestyny zwanej ziemi\u0105 Geraze\u0144czyk\u00f3w, stan\u0105\u0142 przed nim pewien zwierzchnik synagogi imieniem Jair, prosz\u0105c Go, aby przywr\u00f3ci\u0142 \u017cycie jego jedynej c\u00f3rce, kt\u00f3ra przed chwil\u0105 zmar\u0142a. Jezus chcia\u0142 go wys\u0142ucha\u0107; ale gdy dotar\u0142 do jego domu, zabroni\u0142 wszystkim wchodzi\u0107, a tylko wzi\u0105\u0142 ze sob\u0105 Piotra, Jakuba i Jana, aby byli \u015bwiadkami tego cudu.
Nast\u0119pnego dnia Jezus, oddalaj\u0105c si\u0119 nieco od innych uczni\u00f3w, wszed\u0142 z Piotrem do miasta Kafarnaum, aby uda\u0107 si\u0119 do jego domu. Przy bramie miasta poborcy podatkowi, czyli ci, kt\u00f3rzy zostali wyznaczeni przez rz\u0105d do \u015bci\u0105gania podatk\u00f3w i op\u0142at, odci\u0105gn\u0119li Piotra na bok i zapytali go: Czy Tw\u00f3j Mistrz p\u0142aci podatek?<\/em>Oczywi\u015bcie, \u017ce tak<\/em>, odpowiedzia\u0142 Piotr. Po tym wszed\u0142 do domu, gdzie Pan go uprzedzi\u0142. Gdy Zbawiciel go zobaczy\u0142, kt\u00f3remu wszystko by\u0142o znane, zawo\u0142a\u0142 go do siebie i powiedzia\u0142: Powiedz mi, Piotrze, kto p\u0142aci podatek? Czy s\u0105 to synowie kr\u00f3la, czy obcy?<\/em> Piotr odpowiedzia\u0142: Obcy<\/em>. Zatem<\/em>, powiedzia\u0142 Jezus, synowie kr\u00f3la s\u0105 zwolnieni z wszelkiego podatku<\/em>. Przez co chcia\u0142 powiedzie\u0107: \u201eZatem Ja, kt\u00f3ry jestem, jak sam to wyzna\u0142e\u015b, Synem Boga \u017cywego, nie jestem zobowi\u0105zany do p\u0142acenia czegokolwiek w\u0142adcom ziemi; jednak\u017ce ci dobrzy ludzie nie znaj\u0105 mnie tak jak ty i mogliby si\u0119 zgorszy\u0107; dlatego zamierzam zap\u0142aci\u0107 podatek\u201d. Id\u017a nad morze, zarzu\u0107 sie\u0107, a w ustach pierwszej ryby, kt\u00f3r\u0105 z\u0142owisz, znajdziesz monet\u0119, aby zap\u0142aci\u0107 podatek za mnie i za ciebie<\/em>. Aposto\u0142 wykona\u0142 to, co mu polecono, i po pewnym czasie wr\u00f3ci\u0142 pe\u0142en zdumienia z monet\u0105 wskazan\u0105 przez Zbawiciela; i podatek zosta\u0142 zap\u0142acony.
\u015awi\u0119ci Ojcowie podziwiali w tym wydarzeniu dwie rzeczy: pokor\u0119 i \u0142agodno\u015b\u0107 Jezusa, kt\u00f3ry podporz\u0105dkowuje si\u0119 prawom ludzi, oraz honor, kt\u00f3ry zechcia\u0142 okaza\u0107 Aposto\u0142owi Piotrowi, por\u00f3wnuj\u0105c go do siebie samego i otwarcie pokazuj\u0105c go jako swojego Wikariusza.
Inni Aposto\u0142owie, gdy dowiedzieli si\u0119 o preferencji okazanej Piotrowi, b\u0119d\u0105c jeszcze bardzo niedoskonali w cnocie, zazdro\u015bcili mu; dlatego spierali si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105, kto z nich jest wi\u0119kszy. Jezus, kt\u00f3ry stopniowo chcia\u0142 ich poprawi\u0107, gdy dotarli do jego obecno\u015bci, u\u015bwiadomi\u0142 im, jak wielko\u015bci nieba r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 od tych na ziemi, i \u017ce ten, kto chce by\u0107 pierwszym w niebie, powinien sta\u0107 si\u0119 ostatnim na ziemi. Nast\u0119pnie powiedzia\u0142 im: Kto jest wi\u0119kszy? Kto jest pierwszym w rodzinie? Mo\u017ce ten, kt\u00f3ry siedzi, czy ten, kt\u00f3ry s\u0142u\u017cy przy stole? Z pewno\u015bci\u0105 ten, kt\u00f3ry siedzi przy stole. A co wy widzicie we mnie? Jak\u0105 posta\u0107 ja przedstawiam? Z pewno\u015bci\u0105 ubogiego, kt\u00f3ry s\u0142u\u017cy przy stole<\/em>.
To pouczenie mia\u0142o przede wszystkim dotyczy\u0107 Piotra, kt\u00f3ry w \u015bwiecie mia\u0142 otrzyma\u0107 wielkie honory za swoj\u0105 godno\u015b\u0107, a jednak powinien pozosta\u0107 w pokorze i nazywa\u0107 si\u0119 s\u0142ug\u0105 s\u0142ug Bo\u017cych, jak to zwykle nazywaj\u0105 si\u0119 Papie\u017ce jego nast\u0119pcy.

ROZDZIA\u0141 VII. Piotr rozmawia z Jezusem o przebaczeniu zniewag i oderwaniu si\u0119 od rzeczy ziemskich. \u2014 Odmawia pozwolenia na umycie mu n\u00f3g. \u2014 Jego przyja\u017a\u0144 ze \u015bw. Janem. Rok Pa\u0144ski 33<\/em>.<\/a>
Pewnego dnia Boski Zbawiciel zacz\u0105\u0142 uczy\u0107 Aposto\u0142\u00f3w o przebaczeniu zniewag, a po tym, jak powiedzia\u0142, \u017ce nale\u017cy znosi\u0107 wszelkie zniewagi i przebacza\u0107 wszelkie krzywdy, Piotr pozosta\u0142 pe\u0142en zdumienia; by\u0142 uprzedzony, jak wszyscy \u017bydzi, na korzy\u015b\u0107 tradycji judaistycznych, kt\u00f3re pozwala\u0142y osobie pokrzywdzonej na wymierzenie kary winowajcy, zwanej kar\u0105 talionu. Zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 wi\u0119c do Jezusa i powiedzia\u0142: Nauczycielu, je\u015bli wr\u00f3g zniewa\u017cy nas siedem razy, a siedem razy przyjdzie prosi\u0107 o przebaczenie, czy powinienem mu przebaczy\u0107 siedem razy? <\/em>Jezus, kt\u00f3ry przyszed\u0142, aby z\u0142agodzi\u0107 surowo\u015b\u0107 starego prawa \u015bwi\u0119to\u015bci\u0105 i czysto\u015bci\u0105 Ewangelii, odpowiedzia\u0142 Piotrowi, \u017ce nie tylko powinien przebacza\u0107 siedem razy, ale siedemdziesi\u0105t razy siedem<\/em>, co oznacza, \u017ce nale\u017cy przebacza\u0107 zawsze. \u015awi\u0119ci Ojcowie w tym wydarzeniu dostrzegaj\u0105 przede wszystkim obowi\u0105zek, jaki ka\u017cdy chrze\u015bcijanin ma wobec bli\u017aniego, aby przebacza\u0107 wszelkie zniewagi, w ka\u017cdym czasie i w ka\u017cdym miejscu. Po drugie, uznaj\u0105 oni w\u0142adz\u0119 dan\u0105 przez Jezusa \u015bw. Piotrowi i wszystkim \u015bwi\u0119tym szafarzom do przebaczania grzech\u00f3w ludzi, niezale\u017cnie od ich ci\u0119\u017caru i liczby, pod warunkiem, \u017ce s\u0105 skruszeni i obiecuj\u0105 szczer\u0105 popraw\u0119.
Innego dnia Jezus uczy\u0142 lud, m\u00f3wi\u0105c o wielkiej nagrodzie, jak\u0105 otrzymaj\u0105 ci, kt\u00f3rzy zlekcewa\u017c\u0105 \u015bwiat i dobrze wykorzystaj\u0105 bogactwa, odrywaj\u0105c swoje serca od d\u00f3br ziemskich. Piotr, kt\u00f3ry jeszcze nie otrzyma\u0142 \u015bwiat\u0142a Ducha \u015awi\u0119tego i kt\u00f3ry bardziej ni\u017c inni potrzebowa\u0142 nauki, z typow\u0105 dla siebie szczero\u015bci\u0105 zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do Jezusa i powiedzia\u0142: Nauczycielu, porzucili\u015bmy wszystko i poszli\u015bmy za Tob\u0105: zrobili\u015bmy to, co kaza\u0142e\u015b; jaka wi\u0119c b\u0119dzie nagroda, kt\u00f3r\u0105 nam dasz? <\/em>Zbawiciel przyj\u0105\u0142 pytanie Piotra i, chwal\u0105c oderwanie Aposto\u0142\u00f3w od wszelkich d\u00f3br ziemskich, zapewni\u0142, \u017ce dla nich zarezerwowana jest szczeg\u00f3lna nagroda, poniewa\u017c, porzuciwszy swoje dobra, poszli za Nim. Wy<\/em>, powiedzia\u0142, kt\u00f3rzy poszli\u015bcie za mn\u0105, b\u0119dziecie siedzie\u0107 na dwunastu majestatycznych tronach i, towarzysze w mojej chwale, b\u0119dziecie s\u0105dzi\u0107 ze mn\u0105 dwana\u015bcie pokole\u0144 Izraela i z nimi ca\u0142y rodzaj ludzki<\/em>.
Nied\u0142ugo potem Jezus uda\u0142 si\u0119 do \u015bwi\u0105tyni w Jerozolimie i zacz\u0105\u0142 rozmawia\u0107 z Piotrem o budowie tego wspania\u0142ego budynku i o cennych kamieniach, kt\u00f3re go zdobi\u0142y. Boski Zbawiciel wykorzysta\u0142 wtedy okazj\u0119, aby przepowiedzie\u0107 jego ca\u0142kowit\u0105 ruin\u0119, m\u00f3wi\u0105c: Z tej wspania\u0142ej \u015bwi\u0105tyni nie pozostanie kamie\u0144 na kamieniu<\/em>. Wyszed\u0142szy wi\u0119c Jezus z miasta i przechodz\u0105c obok drzewa figowego, kt\u00f3re wcze\u015bniej przekl\u0105\u0142, Piotr, zdumiony, zwr\u00f3ci\u0142 uwag\u0119 Boskiemu Mistrzowi, \u017ce to drzewo ju\u017c sta\u0142o si\u0119 suche i wyschni\u0119te. By\u0142 to dow\u00f3d prawdziwo\u015bci obietnic Zbawiciela. Dlatego Jezus, aby zach\u0119ci\u0107 Aposto\u0142\u00f3w do wiary, odpowiedzia\u0142, \u017ce dzi\u0119ki wierze otrzymaj\u0105 wszystko, o co poprosz\u0105.
Cnot\u0105, kt\u00f3r\u0105 Chrystus chcia\u0142 g\u0142\u0119boko zakorzeni\u0107 w sercach Aposto\u0142\u00f3w, a szczeg\u00f3lnie Piotra, by\u0142a pokora, i w wielu okazjach da\u0142 im jasne przyk\u0142ady tej cnoty, zw\u0142aszcza w wigili\u0119 swojej m\u0119ki. By\u0142 to pierwszy dzie\u0144 Paschy \u017byd\u00f3w, kt\u00f3ra mia\u0142a trwa\u0107 siedem dni i nazywana jest Pasch\u0105 Prza\u015bnik\u00f3w. Jezus wys\u0142a\u0142 Piotra i Jana do Jerozolimy, m\u00f3wi\u0105c: Id\u017acie i przygotujcie potrzebne rzeczy na Pasch\u0119<\/em>. Oni powiedzieli: Gdzie chcesz, aby\u015bmy je przygotowali?<\/em> Jezus odpowiedzia\u0142: Wchodz\u0105c do miasta, spotkacie cz\u0142owieka, kt\u00f3ry niesie dzban wody; id\u017acie z nim, a on poka\u017ce wam wielk\u0105, uporz\u0105dkowan\u0105 sal\u0119, i tam przygotujcie, co jest potrzebne do tego celu<\/em>. Tak zrobili. Gdy nasta\u0142 wiecz\u00f3r tej nocy, kt\u00f3ra by\u0142a ostatni\u0105 w \u017cyciu \u015bmiertelnym Zbawiciela, pragn\u0105c ustanowi\u0107 Sakrament Eucharystii, wprowadzi\u0142 czyn, kt\u00f3ry pokazuje czysto\u015b\u0107 duszy, z jak\u0105 ka\u017cdy chrze\u015bcijanin powinien przyst\u0119powa\u0107 do tego Sakramentu Boskiej Mi\u0142o\u015bci, a jednocze\u015bnie pomaga powstrzyma\u0107 pych\u0119 ludzi a\u017c do ko\u0144ca \u015bwiata. Gdy by\u0142 przy stole z swoimi uczniami, pod koniec wieczerzy, Pan wsta\u0142 od sto\u0142u, wzi\u0105\u0142 r\u0119cznik, owin\u0105\u0142 go sobie w pas i nala\u0142 wody do miski, pokazuj\u0105c, \u017ce chce umy\u0107 nogi Aposto\u0142om, kt\u00f3rzy siedz\u0105c i zdumieni, patrzyli, co ich Mistrz zamierza zrobi\u0107.
Jezus przyszed\u0142 wi\u0119c z wod\u0105 do Piotra i, kl\u0119kaj\u0105c przed nim, prosi\u0142 o jego nog\u0119 do umycia. Dobry Piotr, przera\u017cony widz\u0105c Syna Bo\u017cego w tym akcie ubogiego s\u0142ugi, pami\u0119taj\u0105c, \u017ce chwil\u0119 wcze\u015bniej widzia\u0142 Go w blasku \u015bwiat\u0142a, pe\u0142en wstydu i prawie p\u0142acz\u0105c, powiedzia\u0142: Co robisz, Nauczycielu, co robisz? Ty myjesz mi nogi? Nigdy w \u017cyciu: nie mog\u0119 na to pozwoli\u0107<\/em>. Zbawiciel mu powiedzia\u0142: Co Ja teraz robi\u0119, nie rozumiesz, ale zrozumiesz p\u00f3\u017aniej: dlatego uwa\u017caj, aby Mi nie sprzeciwia\u0107; je\u015bli nie umyj\u0119 ci n\u00f3g, nie b\u0119dziesz mia\u0142 ze Mn\u0105 udzia\u0142u<\/em>, to znaczy b\u0119dziesz pozbawiony wszelkiego Mojego dobra i wydziedziczony. Na te s\u0142owa dobry Piotr by\u0142 strasznie zaniepokojony; z jednej strony bola\u0142o go, \u017ce ma by\u0107 oddzielony od swojego Mistrza, nie chcia\u0142 okaza\u0107 Mu niepos\u0142usze\u0144stwa ani Go smuci\u0107; z drugiej strony wydawa\u0142o mu si\u0119, \u017ce nie mo\u017ce pozwoli\u0107 Mu na tak pokorn\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119. Jednak, gdy zrozumia\u0142, \u017ce Zbawiciel pragnie pos\u0142usze\u0144stwa, powiedzia\u0142: O Panie, poniewa\u017c tak chcesz, nie mog\u0119 ani nie chc\u0119 sprzeciwia\u0107 si\u0119 Twojej woli; r\u00f3b ze mn\u0105 wszystko, co lepiej wam si\u0119 podoba; je\u015bli nie wystarczy umy\u0107 mi n\u00f3g, umyj mi tak\u017ce r\u0119ce i g\u0142ow\u0119<\/em>.
Zbawiciel, po dokonaniu tego aktu g\u0142\u0119bokiej pokory, zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do swoich Aposto\u0142\u00f3w i powiedzia\u0142 im: Widzieli\u015bcie, co uczyni\u0142em? Je\u015bli Ja, kt\u00f3ry jestem waszym Nauczycielem i Panem, umy\u0142em wam nogi, wy powinni\u015bcie czyni\u0107 to samo mi\u0119dzy sob\u0105<\/em>. Te s\u0142owa oznaczaj\u0105, \u017ce na\u015bladowca Jezusa Chrystusa nigdy nie powinien odmawia\u0107 \u017cadnego nawet pokornego dzie\u0142a mi\u0142o\u015bci, je\u015bli przyczynia si\u0119 do dobra bli\u017aniego i chwa\u0142y Boga.
Podczas tej wieczerzy mia\u0142o miejsce wydarzenie, kt\u00f3re dotyczy w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b \u015bw. Piotra i \u015bw. Jana. Ju\u017c mo\u017cna by\u0142o zauwa\u017cy\u0107, jak Boski Odkupiciel darzy\u0142 szczeg\u00f3ln\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 tych dw\u00f3ch Aposto\u0142\u00f3w; jednego za dostojn\u0105 godno\u015b\u0107, do kt\u00f3rej by\u0142 przeznaczony, drugiego za wyj\u0105tkow\u0105 czysto\u015b\u0107 obyczaj\u00f3w. Oni z kolei odwzajemniali swojemu Zbawicielowi najintensywniejsz\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 i byli ze sob\u0105 zwi\u0105zani wi\u0119zami szczeg\u00f3lnej przyja\u017ani, z kt\u00f3rej sam Odkupiciel okaza\u0142 zadowolenie, poniewa\u017c by\u0142a oparta na cnocie.
Gdy wi\u0119c Jezus by\u0142 przy stole ze swoimi Aposto\u0142ami, w po\u0142owie wieczerzy przepowiedzia\u0142, \u017ce jeden z nich Go zdradzi. Na t\u0119 wiadomo\u015b\u0107 wszyscy si\u0119 przestraszyli, a ka\u017cdy, boj\u0105c si\u0119 o siebie, zacz\u0119li spogl\u0105da\u0107 na siebie nawzajem, m\u00f3wi\u0105c: Czy to ja?,<\/em> Piotr, jako \u017ce by\u0142 bardziej gorliwy w mi\u0142o\u015bci do swojego Mistrza, pragn\u0105\u0142 wiedzie\u0107, kto by\u0142 tym zdrajc\u0105; chcia\u0142 zapyta\u0107 Jezusa, ale zrobi\u0107 to w tajemnicy, aby nikt z obecnych si\u0119 o tym nie dowiedzia\u0142. Dlatego, nie wypowiadaj\u0105c s\u0142owa, da\u0142 znak Janowi, aby to on zada\u0142 to pytanie. Ten ukochany aposto\u0142 zaj\u0105\u0142 miejsce blisko Jezusa, a jego pozycja by\u0142a taka, \u017ce opiera\u0142 g\u0142ow\u0119 na Jego piersi, podczas gdy g\u0142owa Piotra opiera\u0142a si\u0119 na g\u0142owie Jana. Jan spe\u0142ni\u0142 pragnienie swojego przyjaciela w takiej tajemnicy, \u017ce \u017caden z Aposto\u0142\u00f3w nie m\u00f3g\u0142 zrozumie\u0107 ani znaku Piotra, ani pytania Jana, ani odpowiedzi Chrystusa; poniewa\u017c nikt w\u00f3wczas nie dowiedzia\u0142 si\u0119, \u017ce zdrajc\u0105 by\u0142 Judasz Iskariota, opr\u00f3cz tych dw\u00f3ch uprzywilejowanych aposto\u0142\u00f3w.

ROZDZIA\u0141 VIII. Jezus przepowiada zaparcie si\u0119 Piotra i zapewnia go, \u017ce jego wiara nie os\u0142abnie. \u2014 Piotr pod\u0105\u017ca za Nim do ogrodu Getsemani. \u2014 Ucina ucho Malchusowi. \u2014 Jego upadek, jego nawr\u00f3cenie. Rok Pa\u0144ski 33.<\/em><\/a>
Zbli\u017ca\u0142 si\u0119 czas m\u0119ki Zbawiciela, a wiara Aposto\u0142\u00f3w mia\u0142a by\u0107 wystawiona na ci\u0119\u017ck\u0105 pr\u00f3b\u0119. Po Ostatniej Wieczerzy, gdy Jezus mia\u0142 wyj\u015b\u0107 z Wieczernika, zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do swoich Aposto\u0142\u00f3w i powiedzia\u0142: Ta noc jest dla mnie bardzo bolesna i stanowi wielkie niebezpiecze\u0144stwo dla was wszystkich: wydarz\u0105 si\u0119 takie rzeczy, kt\u00f3re was zgorsz\u0105, i nie b\u0119dzie si\u0119 wam wydawa\u0142o prawdziwe to, co poznali\u015bcie i co teraz we Mnie wierzycie. Dlatego m\u00f3wi\u0119 wam, \u017ce tej nocy wszyscy odwr\u00f3cicie si\u0119 ode Mnie<\/em>. Piotr, kieruj\u0105c si\u0119 swoim zwyk\u0142ym zapa\u0142em, by\u0142 pierwszym, kt\u00f3ry odpowiedzia\u0142: Jak to? Wszyscy mieliby\u015bmy si\u0119 odwr\u00f3ci\u0107 od Ciebie? Nawet je\u015bli wszyscy ci s\u0142abi by Ci\u0119 opu\u015bcili, ja na pewno nigdy tego nie zrobi\u0119, wr\u0119cz jestem got\u00f3w umrze\u0107 z Tob\u0105<\/em>. Ach, Szymonie, Szymonie<\/em>, odpowiedzia\u0142 Jezus Chrystus, oto Szatan uknu\u0142 przeciwko wam straszn\u0105 pokus\u0119 i przetrz\u0105\u015bnie was jak pszenic\u0119 w sitku; a ty sam tej nocy, zanim kogut zapieje dwa razy, trzy razy mnie zaprzesz<\/em>. Piotr m\u00f3wi\u0142 pod wp\u0142ywem gor\u0105cego uczucia i nie zdawa\u0142 sobie sprawy, \u017ce bez Boskiej pomocy cz\u0142owiek popada w godne po\u017ca\u0142owania nadmiary; dlatego powt\u00f3rzy\u0142 te same obietnice, m\u00f3wi\u0105c: Nie, na pewno; mo\u017ce wszyscy si\u0119 Ciebie zapr\u0105, ale ja nigdy<\/em>. Jezus, kt\u00f3ry dobrze zna\u0142 t\u0119 pych\u0119 Piotra, wynikaj\u0105c\u0105 z nieprzemy\u015blanego zapa\u0142u i wielkiej czu\u0142o\u015bci wobec niego, mia\u0142 dla niego wsp\u00f3\u0142czucie i doda\u0142: Na pewno upadniesz, Piotrze, jak ci powiedzia\u0142em; jednak nie tra\u0107 ducha. Modli\u0142em si\u0119 za ciebie, aby twoja wiara nie os\u0142ab\u0142a; a ty, gdy si\u0119 nawr\u00f3cisz po swoim upadku, utwierd\u017a swoich braci: \u201eRogavi pro te, ut non deficiat fides tua, et tu aliquando conversus, confirma fratres tuos<\/em>\u201d. Tymi s\u0142owami Boski Zbawiciel obieca\u0142 szczeg\u00f3ln\u0105 pomoc G\u0142owie swojego Ko\u015bcio\u0142a, aby jego wiara nigdy nie os\u0142ab\u0142a, to znaczy, \u017ce jako Nauczyciel uniwersalny w sprawach dotycz\u0105cych religii i moralno\u015bci, naucza\u0142 i zawsze b\u0119dzie naucza\u0142 prawdy, chocia\u017c w \u017cyciu prywatnym mo\u017ce popa\u015b\u0107 w win\u0119, co rzeczywi\u015bcie zdarzy\u0142o si\u0119 \u015bw. Piotrowi.
Tymczasem Jezus Chrystus, po tej pami\u0119tnej Eucharystycznej Wieczerzy, p\u00f3\u017an\u0105 noc\u0105 wyszed\u0142 z Wieczernika z jedenastoma Aposto\u0142ami i uda\u0142 si\u0119 na G\u00f3r\u0119 Oliwn\u0105. Gdy tam dotar\u0142, wzi\u0105\u0142 ze sob\u0105 Piotra, Jakuba i Jana i uda\u0142 si\u0119 w cz\u0119\u015b\u0107 tej g\u00f3ry zwan\u0105 Getsemani, gdzie zwykle si\u0119 modli\u0142. Jezus oddali\u0142 si\u0119 jeszcze od trzech Aposto\u0142\u00f3w na odleg\u0142o\u015b\u0107 rzutu kamieniem i zacz\u0105\u0142 si\u0119 modli\u0107. Przedtem jednak, w chwili oddalenia si\u0119 od nich, ostrzeg\u0142 ich, m\u00f3wi\u0105c: Czuwajcie i m\u00f3dlcie si\u0119, bo pokusa jest blisko<\/em>. Ale Piotr i jego towarzysze, zar\u00f3wno z powodu p\u00f3\u017anej godziny, jak i ze zm\u0119czenia, usiedli, aby odpocz\u0105\u0107 i zasn\u0119li.
To by\u0142 nowy b\u0142\u0105d Piotra, kt\u00f3ry mia\u0142 przestrzega\u0107 przykazania Zbawiciela, czuwaj\u0105c i modl\u0105c si\u0119. W tym czasie stra\u017cnicy przybyli do ogrodu, aby schwyta\u0107 Jezusa i doprowadzi\u0107 Go do wi\u0119zienia. Piotr, widz\u0105c ich, pobieg\u0142 do nich, aby ich odepchn\u0105\u0107; a widz\u0105c, \u017ce stawiaj\u0105 op\u00f3r, si\u0119gn\u0105\u0142 po miecz, kt\u00f3ry mia\u0142 przy sobie i, wymachuj\u0105c nim na o\u015blep, odci\u0105\u0142 ucho s\u0142udze arcykap\u0142ana Kajfasza, zwanemu Malchusem.
Nie by\u0142y to dowody wierno\u015bci, kt\u00f3rych Jezus oczekiwa\u0142 od Piotra, ani nigdy nie nauczy\u0142 go, aby przeciwstawia\u0142 si\u0142\u0119 sile. By\u0142 to efekt jego \u017cywej mi\u0142o\u015bci do Boskiego Zbawiciela, ale nie na miejscu; dlatego Jezus powiedzia\u0142 do Piotra: Schowaj miecz do pochwy, bo kto mieczem walczy, od miecza ginie<\/em>. Nast\u0119pnie, wprowadzaj\u0105c w \u017cycie to, co wielokrotnie naucza\u0142 w swoich kazaniach, to znaczy, aby czyni\u0107 dobro tym, kt\u00f3rzy nam czyni\u0105 z\u0142o, wzi\u0105\u0142 odci\u0119te ucho i z wielk\u0105 dobroci\u0105 przywr\u00f3ci\u0142 je na miejsce, tak \u017ce natychmiast zosta\u0142o uzdrowione.
Piotr i inni Aposto\u0142owie, widz\u0105c, \u017ce wszelki op\u00f3r jest daremny i \u017ce w rzeczywisto\u015bci nara\u017caj\u0105 si\u0119 na niebezpiecze\u0144stwo, porzucili obietnice z\u0142o\u017cone wcze\u015bniej Mistrzowi i uciekli, zostawiaj\u0105c Jezusa samego w r\u0119kach Jego kat\u00f3w.
Piotr, z kolei, wstydz\u0105c si\u0119 swojej tch\u00f3rzliwo\u015bci, zdezorientowany i niezdecydowany, nie wiedzia\u0142, dok\u0105d i\u015b\u0107 ani gdzie si\u0119 zatrzyma\u0107; dlatego z daleka pod\u0105\u017cy\u0142 za Jezusem a\u017c do dziedzi\u0144ca pa\u0142acu Kajfasza, g\u0142owy wszystkich \u017cydowskich kap\u0142an\u00f3w; a dzi\u0119ki rekomendacji znajomego, uda\u0142o mu si\u0119 tam wej\u015b\u0107. Jezus by\u0142 tam we w\u0142adaniu uczonych w Pi\u015bmie i faryzeuszy, kt\u00f3rzy oskar\u017cyli Go przed tym s\u0105dem i starali si\u0119 Go skaza\u0107 na podstawie jakiego\u015b pozoru sprawiedliwo\u015bci.
Gdy tylko wszed\u0142 do tego miejsca, nasz Aposto\u0142 znalaz\u0142 t\u0142um stra\u017cnik\u00f3w, kt\u00f3rzy ogrzewali si\u0119 przy rozpalonym tam ogniu, i usiad\u0142 z nimi. Przy blasku p\u0142omieni, s\u0142u\u017c\u0105ca, kt\u00f3ra z \u0142aski wpu\u015bci\u0142a go, widz\u0105c go zamy\u015blonego i smutnego, zacz\u0119\u0142a podejrzewa\u0107, \u017ce jest on uczniem Jezusa. Hej<\/em>, powiedzia\u0142a do niego, wydajesz si\u0119 towarzyszem Nazarejczyka, prawda?<\/em> Aposto\u0142, widz\u0105c si\u0119 odkrytym w obliczu tylu ludzi, pozosta\u0142 os\u0142upia\u0142y; a boj\u0105c si\u0119 o siebie, o wi\u0119zienie, a mo\u017ce nawet o \u015bmier\u0107, straciwszy wszelk\u0105 odwag\u0119, odpowiedzia\u0142: Kobieto, mylisz si\u0119; nie jestem jednym z nich; nawet nie znam tego Jezusa, o kt\u00f3rym m\u00f3wisz<\/em>. Po tych s\u0142owach kogut zapia\u0142 po raz pierwszy; a Piotr nie zwr\u00f3ci\u0142 na to uwagi.
Po chwili sp\u0119dzonej w towarzystwie tych stra\u017cnik\u00f3w, uda\u0142 si\u0119 do przedsionka. Gdy wraca\u0142 do ognia, inna s\u0142u\u017c\u0105ca, wskazuj\u0105c na Piotra, r\u00f3wnie\u017c zacz\u0119\u0142a m\u00f3wi\u0107 do zebranych: Ten r\u00f3wnie\u017c by\u0142 z Jezusem Nazarejczykiem<\/em>. Biedny ucze\u0144, na te s\u0142owa coraz bardziej przestraszony, niemal oszala\u0142, odpowiedzia\u0142, \u017ce go nie zna i nigdy go nie widzia\u0142. Piotr tak m\u00f3wi\u0142, ale sumienie go oskar\u017ca\u0142o i do\u015bwiadcza\u0142 najostrzejszych wyrzut\u00f3w; dlatego, zamy\u015blony, z m\u0119tnym wzrokiem i niepewnym krokiem, kr\u0105\u017cy\u0142, wchodzi\u0142 i wychodzi\u0142, nie wiedz\u0105c, co robi\u0107. Ale jeden przepa\u015b\u0107 prowadzi do drugiej.
Po kilku chwilach, krewny tego Malchusa, kt\u00f3remu Piotr odci\u0105\u0142 ucho, zobaczy\u0142 go i, dobrze mu si\u0119 przygl\u0105daj\u0105c, powiedzia\u0142: Z pewno\u015bci\u0105 ten jest jednym z towarzyszy Galilejczyka! Ty nim jeste\u015b, twoja wymowa ci\u0119 zdradza. A potem, czy nie widzia\u0142em ci\u0119 w ogrodzie z Nim, gdy odci\u0105\u0142e\u015b ucho Malchusowi? <\/em>Piotr, znajduj\u0105c si\u0119 w tak z\u0142ej sytuacji, nie znalaz\u0142 innego wyj\u015bcia, jak tylko przysi\u0105c i zaprzeczy\u0107, \u017ce Go nie zna. Nie zd\u0105\u017cy\u0142 jeszcze dobrze wypowiedzie\u0107 ostatniej sylaby, gdy kogut zapia\u0142 po raz drugi.
Gdy kogut zapia\u0142 po raz pierwszy, Piotr nie zwr\u00f3ci\u0142 na to uwagi; ale przy tym drugim razie zwr\u00f3ci\u0142 uwag\u0119 na liczb\u0119 swoich zaprzecze\u0144, przypomnia\u0142 sobie przepowiedni\u0119 Jezusa Chrystusa i zobaczy\u0142, \u017ce si\u0119 spe\u0142ni\u0142a. Na to wspomnienie zaniepokoi\u0142 si\u0119, serce mu si\u0119 gorzko zasmuci\u0142o i, zwracaj\u0105c wzrok ku dobremu Jezusowi, jego spojrzenie spotka\u0142o si\u0119 z Jego. To spojrzenie Chrystusa by\u0142o milcz\u0105cym aktem, ale jednocze\u015bnie ciosem \u0142aski, kt\u00f3ry, niczym najostrzejsza strza\u0142a, przeszy\u0142 jego serce, nie po to, by zada\u0107 mu \u015bmier\u0107, ale by przywr\u00f3ci\u0107 mu \u017cycie[10]<\/a>.
Na ten moment dobroci i mi\u0142osierdzia Piotr, jakby obudzony z g\u0142\u0119bokiego snu, poczu\u0142, jak jego serce si\u0119 nape\u0142nia i zosta\u0142 poruszony do \u0142ez z powodu b\u00f3lu. Aby da\u0107 upust p\u0142aczu, wyszed\u0142 z tego nieszcz\u0119\u015bliwego miejsca i poszed\u0142 p\u0142aka\u0107 nad swoim upadkiem, wzywaj\u0105c Boskiego mi\u0142osierdzia o przebaczenie. Ewangelia m\u00f3wi nam tylko, \u017ce: et egressus Petrus flevit amare (Piotr wyszed\u0142 na zewn\u0105trz i gorzko p\u0142aka\u0142)<\/em>. Z tego upadku \u015bwi\u0119ty Aposto\u0142 nosi\u0142 wyrzuty przez ca\u0142e \u017cycie, i mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce od tej chwili a\u017c do \u015bmierci nie przesta\u0142 p\u0142aka\u0107 nad swoim grzechem, czyni\u0105c surow\u0105 pokut\u0119. M\u00f3wi si\u0119, \u017ce zawsze mia\u0142 przy sobie chusteczk\u0119 do osuszania \u0142ez; a za ka\u017cdym razem, gdy s\u0142ysza\u0142, jak kogut pieje, dr\u017ca\u0142 i trz\u0105s\u0142 si\u0119, przypominaj\u0105c sobie bolesny moment swojego upadku. Co wi\u0119cej, jego ci\u0105g\u0142e \u0142zy wyry\u0142y mu dwa rowki na policzkach. B\u0142ogos\u0142awiony Piotr, kt\u00f3ry tak szybko porzuci\u0142 win\u0119 i uczyni\u0142 tak d\u0142ug\u0105 i surow\u0105 pokut\u0119! B\u0142ogos\u0142awiony r\u00f3wnie\u017c ten chrze\u015bcijanin, kt\u00f3ry, po tym jak mia\u0142 nieszcz\u0119\u015bcie pod\u0105\u017ca\u0107 za Piotrem w winie, pod\u0105\u017ca za nim tak\u017ce w pokucie.

ROZDZIA\u0141 IX. Piotr przy grobie Zbawiciela. \u2014 Jezus mu si\u0119 ukazuje. \u2014 Nad jeziorem Tyberiadzkim daje trzy wyra\u017ane znaki mi\u0142o\u015bci do Jezusa, kt\u00f3ry rzeczywi\u015bcie czyni go G\u0142ow\u0105 i Najwy\u017cszym Pasterzem Ko\u015bcio\u0142a.<\/a>
Gdy Boski Zbawiciel by\u0142 ci\u0105gany przed r\u00f3\u017cne Trybuna\u0142y, a nast\u0119pnie prowadzony na Golgot\u0119, aby umrze\u0107 na Krzy\u017cu, Piotr nie traci\u0142 Go z oczu, poniewa\u017c pragn\u0105\u0142 zobaczy\u0107, gdzie sko\u0144czy si\u0119 ten smutny spektakl.
I chocia\u017c Ewangelia tego nie m\u00f3wi, s\u0105 powody, by wierzy\u0107, \u017ce by\u0142 w towarzystwie swojego przyjaciela Jana u st\u00f3p krzy\u017ca. Ale po \u015bmierci Zbawiciela, dobry Piotr, ca\u0142kowicie upokorzony sposobem, w jaki odpowiedzia\u0142 na wielk\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 Jezusa, ci\u0105gle my\u015bla\u0142 o Nim, przyt\u0142oczony najgor\u0119tszym b\u00f3lem i skruch\u0105.
Jednak to jego upokorzenie by\u0142o tym, co przyci\u0105ga\u0142o na Piotra dobro\u0107 Jezusa. Po swoim zmartwychwstaniu Jezus ukaza\u0142 si\u0119 najpierw Marii Magdalenie i innym pobo\u017cnym kobietom, poniewa\u017c tylko one by\u0142y przy grobie, aby Go nama\u015bci\u0107. Po tym, jak si\u0119 im objawi\u0142, doda\u0142: Id\u017acie natychmiast, powiedzcie moim braciom, a szczeg\u00f3lnie Piotrowi, \u017ce widzieli\u015bcie Mnie \u017cywego<\/em>. Piotr, kt\u00f3ry by\u0107 mo\u017ce ju\u017c my\u015bla\u0142, \u017ce zosta\u0142 zapomniany przez Mistrza, us\u0142yszawszy od Jezusa wiadomo\u015b\u0107 o zmartwychwstaniu skierowan\u0105 do niego osobi\u015bcie, wybuch\u0142 w strumieniu \u0142ez i nie m\u00f3g\u0142 ju\u017c powstrzyma\u0107 rado\u015bci w sercu.
Porwany rado\u015bci\u0105 i pragnieniem zobaczenia zmartwychwsta\u0142ego Mistrza, w towarzystwie przyjaciela Jana, zacz\u0105\u0142 szybko biec na G\u00f3r\u0119 Golgoty. Ich dusze by\u0142y jednak w\u00f3wczas poruszone przez dwa przeciwstawne uczucia: nadziej\u0119 na zobaczenie Jezusa zmartwychwsta\u0142ego i l\u0119k, \u017ce relacja przekazana im przez pobo\u017cne kobiety mog\u0142a by\u0107 tylko efektem ich wyobra\u017ani, poniewa\u017c na pocz\u0105tku nie rozumieli, jak On mia\u0142 naprawd\u0119 zmartwychwsta\u0107. Biegli obaj razem; ale Jan, b\u0119d\u0105c m\u0142odszy i szybszy, dotar\u0142 do grobu przed Piotrem. Niemniej jednak nie mia\u0142 odwagi wej\u015b\u0107 i, pochylaj\u0105c si\u0119 nieco przy wej\u015bciu, zobaczy\u0142 banda\u017ce, w kt\u00f3re by\u0142o owini\u0119te cia\u0142o Jezusa. Nied\u0142ugo potem przyby\u0142 tak\u017ce Piotr, kt\u00f3ry, albo z powodu wi\u0119kszej w\u0142adzy, kt\u00f3r\u0105 posiada\u0142, albo dlatego, \u017ce by\u0142 bardziej zdecydowany i gotowy, nie zatrzymuj\u0105c si\u0119 na zewn\u0105trz, wszed\u0142 natychmiast do grobu, zbada\u0142 go we wszystkich jego cz\u0119\u015bciach, szukaj\u0105c i dotykaj\u0105c wszystko, i nie zobaczy\u0142 nic innego jak tylko banda\u017ce i chust\u0119 owini\u0119t\u0105 z boku. Na wz\u00f3r Piotra wszed\u0142 potem tak\u017ce Jan, i obaj byli zdania, \u017ce cia\u0142o Jezusa zosta\u0142o zabrane z grobu i skradzione. Poniewa\u017c, chocia\u017c pragn\u0119li gor\u0105co, aby Boski Mistrz zmartwychwsta\u0142, to jednak wci\u0105\u017c nie wierzyli w t\u0119 najs\u0142odsz\u0105 prawd\u0119. Dwaj Aposto\u0142owie, po dokonaniu drobiazgowych obserwacji w grobie, wyszli i wr\u00f3cili tam, sk\u0105d przyszli. Ale w tym samym dniu Jezus chcia\u0142 osobi\u015bcie odwiedzi\u0107 Piotra, aby go pocieszy\u0107 swoj\u0105 obecno\u015bci\u0105 i, co wi\u0119cej, ukaza\u0142 si\u0119 w\u0142a\u015bnie Piotrowi przed wszystkimi innymi Aposto\u0142ami.
Wielokrotnie Boski Zbawiciel objawia\u0142 si\u0119 swoim Aposto\u0142om po zmartwychwstaniu, aby ich pouczy\u0107 i umocni\u0107 w wierze.
Pewnego dnia Piotr, Jakub i Jan z kilkoma innymi uczniami, zar\u00f3wno aby unikn\u0105\u0107 lenistwa, jak i zdoby\u0107 co\u015b do jedzenia, poszli \u0142owi\u0107 ryby nad Jeziorem Tyberiadzkim. Wszyscy wsiedli do \u0142odzi, oddalili si\u0119 nieco od brzegu i zarzucili sieci. M\u0119czyli si\u0119 ca\u0142\u0105 noc, zarzucaj\u0105c sieci raz w t\u0119, raz w tamt\u0105 stron\u0119, ale wszystko na pr\u00f3\u017cno; ju\u017c \u015bwita\u0142o, a nic nie z\u0142owili. Wtedy na brzegu pojawi\u0142 si\u0119 Pan, kt\u00f3ry, nie daj\u0105c si\u0119 pozna\u0107, jakby chcia\u0142 kupi\u0107 od nich ryby: Dzieci<\/em>, rzek\u0142 do nich, czy macie co\u015b do jedzenia?<\/em>Nie<\/em>, odpowiedzieli; m\u0119czyli\u015bmy si\u0119 ca\u0142\u0105 noc i nic nie z\u0142owili\u015bmy<\/em>. Jezus doda\u0142: Zarzu\u0107cie sie\u0107 po prawej stronie \u0142odzi, a z\u0142owicie.<\/em> Zostali poruszeni wewn\u0119trznym impulsem, mo\u017ce dlatego, \u017ce chcieli pos\u0142ucha\u0107 rady tego, kt\u00f3ry w ich oczach wydawa\u0142 si\u0119 do\u015bwiadczonym rybakiem, zarzucili sie\u0107 i wkr\u00f3tce znale\u017ali j\u0105 pe\u0142n\u0105 tak wielu i tak du\u017cych ryb, \u017ce ledwo mogli j\u0105 wyci\u0105gn\u0105\u0107. Na ten niespodziewany po\u0142\u00f3w Jan zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do tego, kt\u00f3ry z brzegu da\u0142 t\u0119 sugesti\u0119 i rozpoznawszy, \u017ce to Jezus, natychmiast powiedzia\u0142 do Piotra: To Pan<\/em>. Piotr, us\u0142yszawszy te s\u0142owa, porwany zwyk\u0142ym zapa\u0142em, bez namys\u0142u skoczy\u0142 do wody i pop\u0142yn\u0105\u0142 do brzegu, aby jako pierwszy przywita\u0107 Boskiego Mistrza. Gdy Piotr rozmawia\u0142 swobodnie z Jezusem, zbli\u017cyli si\u0119 tak\u017ce inni Aposto\u0142owie, ci\u0105gn\u0105c za sob\u0105 sie\u0107. Po przybyciu znale\u017ali ogie\u0144 rozpalony przez samego Boskiego Zbawiciela i przygotowany chleb i ryby, kt\u00f3re si\u0119 piek\u0142y. Aposto\u0142owie, poruszeni pragnieniem zobaczenia Pana, zostawili wszystkie ryby w \u0142odzi, na co Zbawiciel powiedzia\u0142 im: Przynie\u015bcie tutaj te ryby, kt\u00f3re teraz z\u0142owili\u015bcie<\/em>. Piotr, kt\u00f3ry we wszystkim by\u0142 najszybszy i najbardziej pos\u0142uszny, us\u0142yszawszy to polecenie, natychmiast wszed\u0142 do \u0142odzi i sam wyci\u0105gn\u0105\u0142 na brzeg sie\u0107 pe\u0142n\u0105 153 du\u017cych ryb. \u015awi\u0119ty tekst informuje nas, \u017ce to by\u0142 cud, \u017ce sie\u0107 nie rozerwa\u0142a si\u0119, mimo \u017ce by\u0142o w niej tak wiele ryb i tak du\u017cych. \u015awi\u0119ci Ojcowie dostrzegaj\u0105 w tym wydarzeniu Bosk\u0105 w\u0142adz\u0119 G\u0142owy Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ra, szczeg\u00f3lnie wspierana przez Ducha \u015awi\u0119tego, prowadzi mistyczn\u0105 \u0142\u00f3d\u017a pe\u0142n\u0105 dusz, kt\u00f3re maj\u0105 by\u0107 prowadzone do st\u00f3p Jezusa Chrystusa, kt\u00f3ry je odkupi\u0142 i czeka na nie w niebie. Tymczasem Jezus sam przygotowa\u0142 posi\u0142ek; zapraszaj\u0105c Aposto\u0142\u00f3w, aby usiedli na pla\u017cy, rozda\u0142 ka\u017cdemu chleb i ryb\u0119, kt\u00f3re upiek\u0142. Po zako\u0144czeniu posi\u0142ku Jezus Chrystus zn\u00f3w zacz\u0105\u0142 rozmawia\u0107 z \u015bw. Piotrem i pyta\u0107 go w obecno\u015bci towarzyszy w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b: Szymonie, synu Jana, czy mi\u0142ujesz mnie bardziej ni\u017c ci?<\/em>Tak<\/em>, odpowiedzia\u0142 Piotr, Ty wiesz, \u017ce Ci\u0119 mi\u0142uj\u0119<\/em>. Jezus mu powiedzia\u0142: Pa\u015b moje owieczki<\/em>. Nast\u0119pnie zapyta\u0142 go jeszcze raz: Szymonie, synu Jana, czy mi\u0142ujesz mnie? Panie<\/em>, odpowiedzia\u0142 Piotr, Ty dobrze wiesz, \u017ce Ci\u0119 mi\u0142uj\u0119<\/em>. Jezus powt\u00f3rzy\u0142: Pa\u015b moje owieczki<\/em>. Pan doda\u0142: Szymonie, synu Jana, czy mi\u0142ujesz mnie?<\/em> Piotr, widz\u0105c, \u017ce jest pytany trzy razy o to samo, bardzo si\u0119 zmartwi\u0142; w tym momencie przypomnia\u0142 sobie obietnice, kt\u00f3re ju\u017c wcze\u015bniej z\u0142o\u017cy\u0142, a kt\u00f3re z\u0142ama\u0142, i dlatego obawia\u0142 si\u0119, \u017ce Jezus Chrystus nie widzi w jego sercu mi\u0142o\u015bci o wiele mniejszej ni\u017c ta, kt\u00f3r\u0105 wydawa\u0142o mu si\u0119 mie\u0107, i chcia\u0142by mu przewidzie\u0107 inne zaprzeczenia. Dlatego, nie ufaj\u0105c w\u0142asnym si\u0142om, Piotr z wielk\u0105 pokor\u0105 odpowiedzia\u0142: Panie, Ty wszystko wiesz, a wi\u0119c wiesz, \u017ce Ci\u0119 mi\u0142uj\u0119<\/em>. Te s\u0142owa oznacza\u0142y, \u017ce Piotr by\u0142 pewny w tym momencie szczero\u015bci swoich uczu\u0107, ale nie by\u0142 r\u00f3wnie pewny co do przysz\u0142o\u015bci. Jezus, kt\u00f3ry zna\u0142 jego pragnienie mi\u0142owania Go i szczero\u015b\u0107 jego uczu\u0107, pocieszy\u0142 go, m\u00f3wi\u0105c: Pa\u015b moje owce<\/em>. Tymi s\u0142owami Syn Bo\u017cy wype\u0142nia\u0142 obietnic\u0119 dan\u0105 \u015bw. Piotrowi, aby ustanowi\u0107 go ksi\u0119ciem Aposto\u0142\u00f3w i kamieniem w\u0119gielnym Ko\u015bcio\u0142a. Owieczki oznaczaj\u0105 wszystkich wiernych chrze\u015bcijan, rozproszonych w r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bciach \u015bwiata, kt\u00f3rzy maj\u0105 by\u0107 poddani G\u0142owie Ko\u015bcio\u0142a, tak jak owieczki s\u0105 poddane swojemu pasterzowi. Baranki natomiast oznaczaj\u0105 biskup\u00f3w i innych \u015bwi\u0119tych szafarzy, kt\u00f3rzy daj\u0105 wiernym chrze\u015bcijanom pasz\u0119 doktryny Jezusa Chrystusa, ale zawsze w zgodzie, zawsze zjednoczeni i poddani najwy\u017cszemu pasterzowi Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3rym jest Papie\u017c Rzymski, Wikariusz Jezusa Chrystusa na ziemi. Opieraj\u0105c si\u0119 na tych s\u0142owach Jezusa Chrystusa, katolicy wszystkich czas\u00f3w zawsze wierzyli w prawd\u0119 wiary, \u017ce \u015bw. Piotr zosta\u0142 ustanowiony przez Jezusa Chrystusa swoim Wikariuszem na ziemi i widzialn\u0105 G\u0142ow\u0105 ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a, oraz \u017ce otrzyma\u0142 od niego pe\u0142ni\u0119 w\u0142adzy nad innymi aposto\u0142ami i wszystkimi wiernymi. Ta w\u0142adza przesz\u0142a na Papie\u017cy Rzymskich, jego nast\u0119pc\u00f3w. Zosta\u0142o to okre\u015blone jako dogmat wiary na soborze florenckim w roku 1439, w nast\u0119puj\u0105cych s\u0142owach: Definiujemy, \u017ce \u015bwi\u0119ta stolica Apostolska i Papie\u017c Rzymski jest nast\u0119pc\u0105 Ksi\u0119cia Aposto\u0142\u00f3w, prawdziwym Wikariuszem Chrystusa i G\u0142ow\u0105 ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a, nauczycielem i ojcem wszystkich chrze\u015bcijan, i \u017ce jemu w osobie b\u0142ogos\u0142awionego Piotra zosta\u0142 dany przez naszego Pana Jezusa Chrystusa pe\u0142ny w\u0142adz\u0119 pasienia, rz\u0105dzenia i kierowania Ko\u015bcio\u0142em Powszechnym<\/em>. Zauwa\u017caj\u0105 r\u00f3wnie\u017c \u015bwi\u0119ci Ojcowie, \u017ce Boski Odkupiciel chcia\u0142, aby Piotr trzy razy publicznie powiedzia\u0142, \u017ce Go mi\u0142uje, jakby chcia\u0142 naprawi\u0107 skandal, kt\u00f3ry spowodowa\u0142, zapieraj\u0105c si\u0119 go trzy razy.

ROZDZIA\u0141 X. Nieomylno\u015b\u0107 \u015bw. Piotra i jego nast\u0119pc\u00f3w<\/a>
Boski Zbawiciel da\u0142 Aposto\u0142owi Piotrowi najwy\u017csz\u0105 w\u0142adz\u0119 w Ko\u015bciele, to znaczy prymat honoru i jurysdykcji, kt\u00f3ry wkr\u00f3tce zobaczymy, jak b\u0119dzie przez niego wykonywany. Aby m\u00f3g\u0142 on jako G\u0142owa Ko\u015bcio\u0142a odpowiednio sprawowa\u0107 t\u0119 najwy\u017csz\u0105 w\u0142adz\u0119, Jezus Chrystus obdarzy\u0142 go jeszcze jedn\u0105 szczeg\u00f3ln\u0105 prerogatyw\u0105, mianowicie nieomylno\u015bci\u0105. Poniewa\u017c jest to jedna z najwa\u017cniejszych prawd, uwa\u017cam za stosowne doda\u0107 co\u015b na potwierdzenie i wyja\u015bnienie doktryny, kt\u00f3r\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki przez wszystkie czasy wyznawa\u0142 w odniesieniu do tego dogmatu.
Przede wszystkim nale\u017cy zrozumie\u0107, co si\u0119 rozumie przez nieomylno\u015b\u0107. Oznacza to, \u017ce Papie\u017c, gdy m\u00f3wi ex cathedra<\/em>, to znaczy pe\u0142ni\u0105c urz\u0105d Pasterza lub Nauczyciela wszystkich chrze\u015bcijan, i ocenia rzeczy dotycz\u0105ce wiary lub obyczaj\u00f3w, nie mo\u017ce, dzi\u0119ki Boskiej pomocy, popa\u015b\u0107 w b\u0142\u0105d, czyli ani oszukiwa\u0107 siebie, ani oszukiwa\u0107 innych. Nale\u017cy zauwa\u017cy\u0107, \u017ce nieomylno\u015b\u0107 nie obejmuje wszystkich dzia\u0142a\u0144, wszystkich s\u0142\u00f3w Papie\u017ca; nie przys\u0142uguje mu jako cz\u0142owiekowi prywatnemu, ale tylko jako G\u0142owie, Pasterzowi, Nauczycielowi Ko\u015bcio\u0142a, i gdy definiuje jak\u0105\u015b doktryn\u0119 dotycz\u0105c\u0105 wiary lub moralno\u015bci i zamierza zobowi\u0105za\u0107 wszystkich wiernych. Ponadto nie nale\u017cy myli\u0107 nieomylno\u015bci z niepokalano\u015bci\u0105; Jezus Chrystus obieca\u0142 Piotrowi i jego nast\u0119pcom pierwsze\u0144stwo w pouczaniu ludzi.
Maj\u0105c to na uwadze, m\u00f3wimy, \u017ce jedn\u0105 z najlepiej udowodnionych prawd jest w\u0142a\u015bnie prawda o nieomylno\u015bci doktrynalnej, udzielonej przez Boga G\u0142owie Ko\u015bcio\u0142a. S\u0142owa Jezusa Chrystusa nie mog\u0105 zawie\u015b\u0107, poniewa\u017c s\u0105 s\u0142owami Boga. Teraz Jezus Chrystus powiedzia\u0142 do Piotra: Ty jeste\u015b Piotr, a na tej skale zbuduj\u0119 m\u00f3j Ko\u015bci\u00f3\u0142, a bramy piekielne go nie przemog\u0105. Dam ci klucze kr\u00f3lestwa niebieskiego, a wszystko, co zwi\u0105\u017cesz na ziemi, b\u0119dzie zwi\u0105zane tak\u017ce w niebie, a wszystko, co rozwi\u0105\u017cesz na ziemi, b\u0119dzie rozwi\u0105zane tak\u017ce w niebie<\/em>.
Zgodnie z tymi s\u0142owami, bramy[11]<\/a>, to znaczy moce piekielne, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych na pierwszym miejscu stoi b\u0142\u0105d i k\u0142amstwo, nigdy nie b\u0119d\u0105 mog\u0142y przewa\u017cy\u0107 ani przeciwko Skale, ani przeciwko Ko\u015bcio\u0142owi, kt\u00f3ry na niej jest zbudowany. Ale je\u015bli Piotr, jako G\u0142owa Ko\u015bcio\u0142a, pomyli\u0142by si\u0119 w sprawach wiary i obyczaj\u00f3w, by\u0142oby to tak, jakby brakowa\u0142o fundamentu. Gdyby ten fundament znikn\u0105\u0142, upad\u0142by budynek, to znaczy sam Ko\u015bci\u00f3\u0142, a wi\u0119c fundament i budowla musia\u0142yby by\u0107 uznane za pokonane i zburzone przez bramy piekielne. Teraz to, po powy\u017cszych s\u0142owach, nie jest mo\u017cliwe, chyba \u017ce chce si\u0119 blu\u017ani\u0107, twierdz\u0105c, \u017ce obietnice Boskiego Za\u0142o\u017cyciela by\u0142y fa\u0142szywe: rzecz okropna nie tylko dla katolik\u00f3w, ale tak\u017ce dla samych schizmatyk\u00f3w i heretyk\u00f3w.
Ponadto Jezus Chrystus zapewni\u0142, \u017ce wszystko, co Piotr, jako G\u0142owa Ko\u015bcio\u0142a, zwi\u0105\u017ce lub rozwi\u0105\u017ce, zatwierdzi lub pot\u0119pi na ziemi, b\u0119dzie zatwierdzone w niebie. Zatem, poniewa\u017c w niebie nie mo\u017ce by\u0107 zatwierdzony b\u0142\u0105d, nale\u017cy koniecznie przyj\u0105\u0107, \u017ce G\u0142owa Ko\u015bcio\u0142a jest nieomylna w swoich os\u0105dach, w swoich decyzjach wydawanych jako Wikariusz Jezusa Chrystusa, tak \u017ce on, jako nauczyciel i s\u0119dzia wszystkich wiernych, nie zatwierdzi i nie pot\u0119pi niczego, co nie mo\u017ce by\u0107 r\u00f3wnie zatwierdzone lub pot\u0119pione w niebie; a to prowadzi do nieomylno\u015bci.
Ta nieomylno\u015b\u0107 staje si\u0119 jeszcze bardziej oczywista w s\u0142owach, kt\u00f3re Jezus Chrystus skierowa\u0142 do Piotra, gdy nakaza\u0142 mu umacnia\u0107 w wierze innych Aposto\u0142\u00f3w: Szymonie, Szymonie<\/em>, powiedzia\u0142, oto Szatan za\u017c\u0105da\u0142, aby ci\u0119 przesia\u0107 jak pszenic\u0119; ale ja modli\u0142em si\u0119 za ciebie, aby twoja wiara nie usta\u0142a; a ty, gdy si\u0119 nawr\u00f3cisz, umacniaj swoich braci<\/em>. Jezus Chrystus wi\u0119c modli si\u0119, aby wiara Papie\u017ca nie usta\u0142a; teraz niemo\u017cliwe jest, aby modlitwa Syna Bo\u017cego nie zosta\u0142a wys\u0142uchana. Jeszcze: Jezus nakaza\u0142 Piotrowi umacnia\u0107 w wierze innych pasterzy i tym, aby go s\u0142uchali; ale gdyby nie obdarzy\u0142 go tak\u017ce nieomylno\u015bci\u0105 doktrynaln\u0105, nara\u017ca\u0142by ich na oszukiwanie i wci\u0105ganie ich w otch\u0142a\u0144 b\u0142\u0119du. Jak mo\u017cna wi\u0119c wierzy\u0107, \u017ce Jezus Chrystus chcia\u0142 zostawi\u0107 Ko\u015bci\u00f3\u0142 i jego G\u0142ow\u0119 w tak wielkim niebezpiecze\u0144stwie?
Wreszcie, Boski Odkupiciel po swoim Zmartwychwstaniu ustanowi\u0142 Piotra Najwy\u017cszym Pasterzem swojego stada, to znaczy swojego Ko\u015bcio\u0142a, powierzaj\u0105c mu w opiek\u0119 jagni\u0119ta i owce: Pa\u015b moje baranki,<\/em> powiedzia\u0142 mu, pa\u015b moje owce<\/em>. Nauczaj, pouczaj jednych i drugich, prowadz\u0105c ich do pastwisk \u017cycia wiecznego. Ale je\u015bli Piotr w sprawach doktrynalnych pomyli\u0142by si\u0119, czy to z niewiedzy, czy z z\u0142o\u015bliwo\u015bci, by\u0142by jak pasterz prowadz\u0105cy jagni\u0119ta i owce na zatrute pastwiska, kt\u00f3re zamiast \u017cycia da\u0142yby im \u015bmier\u0107. Czy mo\u017cna przypuszcza\u0107, \u017ce Jezus Chrystus, kt\u00f3ry dla ocalenia swoich owieczek da\u0142 ca\u0142ego siebie, chcia\u0142 ustanowi\u0107 im takiego pasterza?
Zatem, wed\u0142ug Ewangelii, Aposto\u0142 Piotr otrzyma\u0142 dar nieomylno\u015bci:
I. Poniewa\u017c jest Ska\u0142\u0105 fundamentaln\u0105 Ko\u015bcio\u0142a Jezusa Chrystusa;
II. Poniewa\u017c jego os\u0105dy musz\u0105 by\u0107 tak\u017ce potwierdzone w niebie;
III. Poniewa\u017c Jezus Chrystus modli\u0142 si\u0119 o jego nieomylno\u015b\u0107, a jego modlitwa nie mo\u017ce zawie\u015b\u0107;
IV. Poniewa\u017c musi umacnia\u0107 w wierze, pasterzowa\u0107 i rz\u0105dzi\u0107 nie tylko prostymi wiernymi, ale tak\u017ce samymi pasterzami.
U\u017cyteczne jest teraz dodanie, \u017ce razem z najwy\u017csz\u0105 w\u0142adz\u0105 nad ca\u0142ym Ko\u015bcio\u0142em, dar nieomylno\u015bci przeszed\u0142 od Piotra na jego nast\u0119pc\u00f3w, to znaczy na Papie\u017cy rzymskich.
To r\u00f3wnie\u017c jest prawda wiary.
Jezus Chrystus, jak widzieli\u015bmy, da\u0142 szersz\u0105 w\u0142adz\u0119 i obdarzy\u0142 darem nieomylno\u015bci \u015bw. Piotra, aby zapewni\u0107 jedno\u015b\u0107 i integralno\u015b\u0107 wiary w swoich na\u015bladowcach. Spo\u015br\u00f3d dwunastu jeden jest wybierany<\/em>, rozwa\u017ca najwy\u017cszy doktor \u015bw. Hieronim, aby, ustanawiaj\u0105c G\u0142ow\u0119, usuni\u0119to wszelk\u0105 okazj\u0119 do schizmy<\/em>: \u201eInter duodecim unus eligitur, ut, capite constituto, schismatis tolleretur occasio[12]<\/strong><\/a>\u201d<\/em>. Prymat przyznaje si\u0119 Piotrowi<\/em>, napisa\u0142 \u015bw. Cyprian, aby Ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 jeden, a katedra prawdy jedyna[13]<\/strong><\/a>.<\/em>
Maj\u0105c to na uwadze, powiedzmy sobie: potrzeba jedno\u015bci i prawdy nie istnia\u0142a tylko w czasach Aposto\u0142\u00f3w, ale tak\u017ce w wiekach p\u00f3\u017aniejszych; wr\u0119cz przeciwnie, potrzeba ta wzrasta\u0142a jeszcze bardziej wraz z rozszerzaniem si\u0119 samego Ko\u015bcio\u0142a i z ustaniem Aposto\u0142\u00f3w, uprzywilejowanych przez Jezusa Chrystusa darami nadzwyczajnymi dla og\u0142oszenia Ewangelii. Zgodnie zatem z zamiarem Boskiego Zbawiciela, w\u0142adza i nieomylno\u015b\u0107 pierwszego Papie\u017ca nie mia\u0142y ustawa\u0107 po jego \u015bmierci, ale przekazywa\u0107 si\u0119 innemu, aby w ten spos\u00f3b trwa\u0142y w Ko\u015bciele.
To przekazywanie wydaje si\u0119 bardzo jasne, zw\u0142aszcza z s\u0142\u00f3w Jezusa Chrystusa do Piotra, kt\u00f3rymi ustanawia\u0142 go podstaw\u0105, fundamentem Ko\u015bcio\u0142a. Jest oczywiste, \u017ce fundament musi trwa\u0107 tak d\u0142ugo, jak budowla; co jest niemo\u017cliwe bez niego. Ale budowla, kt\u00f3ra jest Ko\u015bcio\u0142em, musi trwa\u0107 a\u017c do ko\u0144ca \u015bwiata, poniewa\u017c sam Jezus obieca\u0142 by\u0107 z swoim Ko\u015bcio\u0142em a\u017c do ko\u0144ca wiek\u00f3w: Oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, a\u017c do ko\u0144ca \u015bwiata.<\/em> Zatem a\u017c do ko\u0144ca wiek\u00f3w musi trwa\u0107 fundament, kt\u00f3rym jest Piotr; ale poniewa\u017c Piotr umar\u0142, w\u0142adza i nieomylno\u015b\u0107 musz\u0105 nadal istnie\u0107 w kim\u015b innym. Istniej\u0105 one w jego nast\u0119pcach na Stolicy Rzymskiej, to znaczy istniej\u0105 w Papie\u017cach rzymskich. Dlatego mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce Piotr \u017cyje nadal i s\u0105dzi w swoich nast\u0119pcach. Tak bowiem wyra\u017cali si\u0119 legaci Stolicy Apostolskiej, z aplauzem og\u00f3lnego Soboru Efeskiego w roku 431: A\u017c do tego czasu, i zawsze w swoich nast\u0119pcach, \u017cyje On i sprawuje s\u0105d<\/em>.
Z tego powodu ju\u017c od pierwszych wiek\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a, w obliczu kwestii religijnych, odwo\u0142ywano si\u0119 do Ko\u015bcio\u0142a rzymskiego, a jego decyzje i os\u0105dy uwa\u017cano za regu\u0142\u0119 wiary. Wystarczy na dow\u00f3d s\u0142owa \u015bw. Ireneusza, biskupa Lyonu, kt\u00f3ry zgin\u0105\u0142 jako m\u0119czennik w roku 202. Aby zdezorientowa\u0107<\/em>, napisa\u0142, wszystkich, kt\u00f3rzy w jakikolwiek spos\u00f3b z pr\u00f3\u017cnej chwa\u0142y, z za\u015blepienia lub z z\u0142o\u015bliwo\u015bci gromadz\u0105 si\u0119 w zjazdach, wystarczy wskaza\u0107 im tradycj\u0119 i wiar\u0119, kt\u00f3r\u0105 najwi\u0119kszy i najstarszy ze wszystkich ko\u015bcio\u0142\u00f3w, Ko\u015bci\u00f3\u0142 znany na ca\u0142ym \u015bwiecie, Ko\u015bci\u00f3\u0142 rzymski, za\u0142o\u017cony i ustanowiony przez chwalebnych Aposto\u0142\u00f3w Piotra i Paw\u0142a, og\u0142osi\u0142 ludziom i przekaza\u0142 nam przez sukcesj\u0119 swoich biskup\u00f3w. Do tego Ko\u015bcio\u0142a, z powodu jego wybitnego prymatu, musi si\u0119 odwo\u0142ywa\u0107 ka\u017cdy Ko\u015bci\u00f3\u0142, to znaczy wszyscy wierni, bez wzgl\u0119du na to, sk\u0105d pochodz\u0105[14]<\/strong><\/a><\/em>.
W odniesieniu do nieomylno\u015bci Papie\u017ca, niekt\u00f3rzy heretycy, w tym protestanci i tak zwani starzy katolicy, zaprzeczaj\u0105 jej, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce tylko B\u00f3g jest nieomylny.
Nie zaprzeczamy, \u017ce tylko B\u00f3g jest nieomylny z natury; ale m\u00f3wimy, \u017ce mo\u017ce On udzieli\u0107 daru nieomylno\u015bci tak\u017ce cz\u0142owiekowi, wspieraj\u0105c go w taki spos\u00f3b, aby nie b\u0142\u0105dzi\u0142. Tylko B\u00f3g mo\u017ce czyni\u0107 prawdziwe cuda; a jednak wiemy z samego Pisma \u015awi\u0119tego, \u017ce wielu ludzi czyni\u0142o cuda, i to wspania\u0142e. Dzia\u0142a\u0142y one nie z w\u0142asnej mocy, ale z mocy Boskiej, kt\u00f3ra im zosta\u0142a udzielona. Tak wi\u0119c Papie\u017c nie jest nieomylny z natury, ale z mocy Jezusa Chrystusa, kt\u00f3ry tak chcia\u0142 dla dobra Ko\u015bcio\u0142a.
Zreszt\u0105 protestanci i ich zwolennicy, kt\u00f3rzy jeszcze wierz\u0105 w Ewangeli\u0119, nie powinni robi\u0107 tyle ha\u0142asu, \u017ce my katolicy uwa\u017camy za nieomylnego cz\u0142owieka, gdy\u017c jest on naszym najwy\u017cszym i powszechnym nauczycielem; w rzeczywisto\u015bci oni, nie wierz\u0105c, \u017ce czyni\u0105 co\u015b z\u0142ego wobec Boga, uwa\u017caj\u0105 za nieomylnych przynajmniej czterech ludzi, kt\u00f3rymi s\u0105 Ewangelista Mateusz, Marek, \u0141ukasz i Jan; wi\u0119cej, uwa\u017caj\u0105 za nieomylnych wszystkich pisarzy \u015bwi\u0119tych zar\u00f3wno Nowego, jak i Starego Testamentu. Teraz, je\u015bli mo\u017cna, a wr\u0119cz nale\u017cy, wierzy\u0107 w nieomylno\u015b\u0107 tych ludzi, kt\u00f3rzy przekazali nam na pi\u015bmie S\u0142owo Bo\u017ce, co mo\u017ce nas powstrzyma\u0107 przed wiar\u0105 w nieomylno\u015b\u0107 innego cz\u0142owieka, kt\u00f3ry ma za zadanie zachowa\u0107 je nienaruszone i wyja\u015bni\u0107 w imieniu samego Boga?
Sam rozum podpowiada nam, \u017ce jest to bardzo stosowne, aby Jezus Chrystus udzieli\u0142 daru nieomylno\u015bci swojemu Wikariuszowi, Nauczycielowi wszystkich wiernych. Dlaczego? Je\u015bli m\u0105dry i kochaj\u0105cy ojciec ma dzieci do nauczania, czy\u017c nie jest prawd\u0105, \u017ce wybiera najbardziej uczonego i najm\u0105drzejszego nauczyciela, jakiego mo\u017ce znale\u017a\u0107? Czy\u017c nie jest prawd\u0105, \u017ce je\u015bli ten ojciec m\u00f3g\u0142by da\u0107 temu nauczycielowi dar nigdy nie oszukiwania dziecka ani z niewiedzy, ani z z\u0142o\u015bliwo\u015bci, uczyni\u0142by to z serca? Ot\u00f3\u017c wszyscy ludzie, szczeg\u00f3lnie chrze\u015bcijanie, s\u0105 dzie\u0107mi Bo\u017cymi; Papie\u017c jest ich wielkim Nauczycielem, ustanowionym przez Niego. Teraz B\u00f3g m\u00f3g\u0142 mu udzieli\u0107 daru nigdy niepopadania w b\u0142\u0105d, gdy ich uczy. Kto wi\u0119c mo\u017ce rozs\u0105dnie przyj\u0105\u0107, \u017ce ten najlepszy Ojciec nie uczyni\u0142 tego, co zrobiliby\u015bmy my, n\u0119dzni?
Przez wszystkie wieki i wszyscy prawdziwi katolicy nieustannie wierzyli w nieomylno\u015b\u0107 nast\u0119pcy Piotra. Jednak w ostatnich czasach pojawi\u0142o si\u0119 kilku heretyk\u00f3w, kt\u00f3rzy j\u0105 podwa\u017cali; wr\u0119cz z braku wyra\u017anej definicji niekt\u00f3rzy \u017ale poinstruowani katolicy r\u00f3wnie\u017c zacz\u0119li w\u0105tpi\u0107. Dlatego 18 lipca 1870 roku Sob\u00f3r Watyka\u0144ski, sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z ponad 700 biskup\u00f3w pod przewodnictwem \u015bwi\u0119tej pami\u0119ci Piusa IX, aby uchroni\u0107 wiernych przed ka\u017cdym b\u0142\u0119dem, uroczy\u015bcie zdefiniowa\u0142 nieomylno\u015b\u0107 papiesk\u0105 jako dogmat wiary s\u0142owami: Definiujemy, \u017ce Papie\u017c Rzymski, gdy m\u00f3wi <\/em>ex cathedra, to znaczy pe\u0142ni\u0105c urz\u0105d Pasterza i Nauczyciela wszystkich chrze\u015bcijan, i w swojej najwy\u017cszej w\u0142adzy apostolskiej definiuje jak\u0105\u015b doktryn\u0119 wiary i obyczaj\u00f3w, kt\u00f3re maj\u0105 by\u0107 przestrzegane przez ca\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142, z powodu boskiej pomocy obiecanej mu w osobie b\u0142ogos\u0142awionego Piotra, cieszy si\u0119 t\u0105 sam\u0105 nieomylno\u015bci\u0105, kt\u00f3r\u0105 Boski Odkupiciel chcia\u0142 obdarzy\u0107 sw\u00f3j Ko\u015bci\u00f3\u0142 przy definiowaniu doktryn wiary i obyczaj\u00f3w. Dlatego te definicje Papie\u017ca Rzymskiego s\u0105 same w sobie, a nie z powodu zgody Ko\u015bcio\u0142a, niemo\u017cliwe do zmiany. Je\u015bli kto\u015b odwa\u017cy si\u0119 sprzeciwi\u0107 tej naszej definicji, niech b\u0119dzie ekskomunikowany<\/em>.
Po tej definicji, kto negowa\u0142by nieomylno\u015b\u0107 papiesk\u0105, pope\u0142ni\u0142by powa\u017cne niepos\u0142usze\u0144stwo wobec Ko\u015bcio\u0142a, a je\u015bli by\u0142by uparty w swoim b\u0142\u0119dzie, nie nale\u017ca\u0142by ju\u017c do Ko\u015bcio\u0142a Jezusa Chrystusa, a my powinni\u015bmy unika\u0107 go jak heretyka. Kto nie s\u0142ucha Ko\u015bcio\u0142a<\/em>, m\u00f3wi Ewangelia, niech b\u0119dzie dla ciebie jak poganin i celnik<\/em>, to znaczy ekskomunikowany.

ROZDZIA\u0141 XI. Jezus przepowiada \u015bmier\u0107 krzy\u017cow\u0105 \u015bw. Piotrowi. \u2014 Obiecuje pomoc Ko\u015bcio\u0142owi a\u017c do ko\u0144ca \u015bwiata. \u2014 Powr\u00f3t Aposto\u0142\u00f3w do Wieczernika. Rok Pa\u0144ski 33.<\/em><\/a>
Po tym, jak \u015bw. Piotr zrozumia\u0142, \u017ce powtarzaj\u0105ce si\u0119 pytania Zbawiciela nie by\u0142y zapowiedzi\u0105 upadku, lecz potwierdzeniem w\u0142adzy, kt\u00f3ra mu obieca\u0142a, pocieszy\u0142 si\u0119. A poniewa\u017c Jezus wiedzia\u0142, \u017ce Piotrowi bardzo zale\u017cy na uwielbieniu swego Boskiego Mistrza, chcia\u0142 mu przepowiedzie\u0107 rodzaj m\u0119ki, kt\u00f3r\u0105 zako\u0144czy swoje \u017cycie.
Dlatego, natychmiast po trzech wyznaniach mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3re mu z\u0142o\u017cy\u0142, zacz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107 do niego w ten spos\u00f3b: Zaprawd\u0119, zaprawd\u0119, powiadam ci, kiedy by\u0142e\u015b m\u0142odszy, sam si\u0119 ubiera\u0142e\u015b i chodzi\u0142e\u015b, gdzie chcia\u0142e\u015b; ale kiedy b\u0119dziesz stary, inny, to znaczy kat, opasze ci\u0119, to znaczy zwi\u0105\u017ce ci\u0119, a ty wyci\u0105gniesz r\u0119ce, a on zaprowadzi ci\u0119 tam, gdzie nie chcesz<\/em>. Tymi s\u0142owami, m\u00f3wi Ewangelia, mia\u0142 na my\u015bli, w jaki spos\u00f3b Piotr uwielbi Boga, to znaczy przez bycie przywi\u0105zanym do krzy\u017ca i ukoronowanym m\u0119cze\u0144stwem. Piotr, widz\u0105c, \u017ce Jezus daje mu najwy\u017csz\u0105 w\u0142adz\u0119 i tylko jemu przepowiada m\u0119cze\u0144stwo, okaza\u0142 si\u0119 ch\u0119tny, by zapyta\u0107, co b\u0119dzie z jego przyjacielem Janem i powiedzia\u0142: A co z tym?<\/em> Na co Jezus odpowiedzia\u0142: Co ci\u0119 obchodzi ten? Je\u015bli chc\u0119, aby pozosta\u0142 a\u017c do Mojego powrotu, co ci\u0119 to obchodzi? Ty r\u00f3b to, co ci m\u00f3wi\u0119 i id\u017a za Mn\u0105<\/em>. Wtedy Piotr odda\u0142 cze\u015b\u0107 dekretom Zbawiciela i nie o\u015bmieli\u0142 si\u0119 zadawa\u0107 dalszych pyta\u0144 w tej sprawie.
Jezus Chrystus ukaza\u0142 si\u0119 wiele razy \u015bw. Piotrowi i innym Aposto\u0142om; a pewnego dnia objawi\u0142 si\u0119 na g\u00f3rze, gdzie by\u0142o obecnych ponad 500 uczni\u00f3w. Innym razem, po tym jak da\u0142 im pozna\u0107 najwy\u017csz\u0105 i absolutn\u0105 w\u0142adz\u0119, jak\u0105 mia\u0142 w niebie i na ziemi, powierzy\u0142 \u015bw. Piotrowi i wszystkim Aposto\u0142om w\u0142adz\u0119 odpuszczania grzech\u00f3w, m\u00f3wi\u0105c: Jak Ojciec m\u00f3j pos\u0142a\u0142 mnie, tak Ja was posy\u0142am. We\u017amijcie Ducha \u015awi\u0119tego: b\u0119d\u0105 odpuszczone grzechy tym, kt\u00f3rym je odpu\u015bcicie, a b\u0119d\u0105 zatrzymane tym, kt\u00f3rym je zatrzymacie. Kogo grzechy odpu\u015bcicie, s\u0105 im odpuszczone; kogo zatrzymacie, s\u0105 zatrzymane. \u201e<\/em>Quorum remiseritis peccata, remittuntur eis; quorum retinueritis, retenta sunt\u201d.  Id\u017acie, g\u0142o\u015bcie Ewangeli\u0119 wszelkiemu stworzeniu; nauczajcie i chrzcijcie w imi\u0119 Ojca, Syna i Ducha \u015awi\u0119tego. Kto uwierzy i przyjmie chrzest, b\u0119dzie zbawiony, a kto nie uwierzy, b\u0119dzie pot\u0119piony. Mam jeszcze wiele rzeczy do powiedzenia, kt\u00f3rych obecnie nie mo\u017cecie jeszcze zrozumie\u0107. Ale Duch \u015awi\u0119ty, kt\u00f3rego po\u015bl\u0119 do was za kilka dni, nauczy was wszystkiego. Nie tra\u0107cie ducha. B\u0119dziecie prowadzeni przed s\u0105dy, przed magistrat\u00f3w i przed samych kr\u00f3l\u00f3w. Nie martwcie si\u0119 o to, co b\u0119dziecie musieli odpowiedzie\u0107; Duch prawdy, kt\u00f3rego Ojciec niebieski po\u015ble wam w moim imieniu, w\u0142o\u017cy wam s\u0142owa w usta i podpowie wam wszystko. Ty za\u015b, o Piotrze, i wy wszyscy, moi Aposto\u0142owie, nie my\u015blcie, \u017ce zostawi\u0119 was sierotami; nie, b\u0119d\u0119 z wami przez wszystkie dni a\u017c do ko\u0144ca wiek\u00f3w: \u201eEt ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem saeculi\u201d.<\/em>
Powiedzia\u0142 jeszcze wiele rzeczy do swoich Aposto\u0142\u00f3w; potem, w czterdziestym dniu po swoim zmartwychwstaniu, polecaj\u0105c im, aby nie opuszczali Jerozolimy a\u017c do przyj\u015bcia Ducha \u015awi\u0119tego, poprowadzi\u0142 ich na G\u00f3r\u0119 Oliwn\u0105. Tam ich pob\u0142ogos\u0142awi\u0142 i zacz\u0105\u0142 unosi\u0107 si\u0119 w g\u00f3r\u0119. W tym momencie pojawi\u0142a si\u0119 jasna chmura, kt\u00f3ra Go otoczy\u0142a i zabra\u0142a Go z ich oczu.
Aposto\u0142owie wci\u0105\u017c stali z oczami zwr\u00f3conymi ku niebu, jakby byli w s\u0142odkim zachwycie, kiedy podeszli do nich dwaj Anio\u0142owie w ludzkich postaciach, wspaniale ubrani i powiedzieli: M\u0119\u017cowie Galilejscy, czemu stoicie tu, wpatruj\u0105c si\u0119 w niebo? Ten Jezus, kt\u00f3ry teraz od was odszed\u0142 do nieba, powr\u00f3ci w taki sam spos\u00f3b, w jaki Go widzieli\u015bcie wst\u0119puj\u0105ce<\/em>go. Po tych s\u0142owach znikn\u0119li, a pobo\u017cna grupa zesz\u0142a z G\u00f3ry Oliwnej i wr\u00f3ci\u0142a do Jerozolimy, aby czeka\u0107 na przyj\u015bcie Ducha \u015awi\u0119tego, zgodnie z poleceniem boskiego Zbawiciela.

ROZDZIA\u0141 XII. Zast\u0119pstwo za Judasza. \u2014 Przyj\u015bcie Ducha \u015awi\u0119tego. \u2014 Cud j\u0119zyk\u00f3w. Rok Pa\u0144ski 33.<\/em><\/a>
Jak dot\u0105d rozwa\u017cali\u015bmy osob\u0119 Piotra tylko w jego \u017cyciu prywatnym; ale wkr\u00f3tce zobaczymy go na znacznie bardziej chwalebnej drodze, po tym jak otrzyma dary Ducha \u015awi\u0119tego. Teraz obserwujmy, jak zacz\u0105\u0142 sprawowa\u0107 w\u0142adz\u0119 Najwy\u017cszego Papie\u017ca, kt\u00f3r\u0105 otrzyma\u0142 od Jezusa Chrystusa.
Po wniebowst\u0105pieniu Boskiego Mistrza, \u015bw. Piotr, Aposto\u0142owie i wielu innych uczni\u00f3w schronili si\u0119 do wieczernika, kt\u00f3ry by\u0142 domem po\u0142o\u017conym na najwy\u017cszym wzniesieniu Jerozolimy, zwanym g\u00f3r\u0105 Syjon. Tam, w liczbie oko\u0142o 120 os\u00f3b, z Maryj\u0105 Matk\u0105 Jezusa, sp\u0119dzali dni na modlitwie, czekaj\u0105c na przyj\u015bcie Ducha \u015awi\u0119tego.
Pewnego dnia, gdy zajmowali si\u0119 \u015bwi\u0119tymi czynno\u015bciami, Piotr stan\u0105\u0142 w\u015br\u00f3d nich i, daj\u0105c znak milczenia r\u0119k\u0105, powiedzia\u0142: Bracia, konieczne jest, aby spe\u0142ni\u0142o si\u0119 to, co Duch \u015awi\u0119ty przepowiedzia\u0142 przez usta proroka Dawida o Judaszu, kt\u00f3ry by\u0142 przewodnikiem tych, kt\u00f3rzy aresztowali Boskiego Mistrza. On, podobnie jak wy, zosta\u0142 wybrany do tego samego pos\u0142ugi; ale zgrzeszy\u0142, a za cen\u0119 swoich nieprawo\u015bci kupi\u0142 pole; i powiesi\u0142 si\u0119, rozdar\u0142 si\u0119 na p\u00f3\u0142, wylewaj\u0105c wn\u0119trzno\u015bci na ziemi\u0119. Fakt ten sta\u0142 si\u0119 publiczny dla wszystkich mieszka\u0144c\u00f3w Jerozolimy, a to pole otrzyma\u0142o nazw\u0119 Hakeldama, to znaczy pole krwi. O nim w\u0142a\u015bnie napisano w Ksi\u0119dze Psalm\u00f3w: \u201eNiech jego mieszkanie b\u0119dzie opustosza\u0142e, a niech nikt w nim nie mieszka; a na jego miejsce niech inny zajmie biskupstwo[15]<\/strong><\/a>\u201d. Dlatego konieczne jest, aby spo\u015br\u00f3d tych, kt\u00f3rzy byli z nami przez ca\u0142y czas, gdy Jezus Chrystus przebywa\u0142 z nami, pocz\u0105wszy od chrztu Jana a\u017c do dnia, w kt\u00f3rym od nas odszed\u0142 i wst\u0105pi\u0142 do nieba, konieczne jest, m\u00f3wi\u0119, aby spo\u015br\u00f3d nich wybra\u0107 jednego, kt\u00f3ry b\u0119dzie z nami \u015bwiadkiem jego zmartwychwstania dla dzie\u0142a, do kt\u00f3rego zostali\u015bmy pos\u0142ani<\/em>.
Wszyscy zamilkli na s\u0142owa Piotra, poniewa\u017c wszyscy uwa\u017cali go za G\u0142ow\u0119 Ko\u015bcio\u0142a i wybranego przez Jezusa Chrystusa, aby pe\u0142ni\u0142 jego rol\u0119 na ziemi. Dlatego przedstawiono dw\u00f3ch, to znaczy J\u00f3zefa, zwanego tak\u017ce Barsabb\u0105 (kt\u00f3ry mia\u0142 przydomek Sprawiedliwy), i Macieja. Dostrzegaj\u0105c w obu r\u00f3wn\u0105 zas\u0142ug\u0119 i r\u00f3wn\u0105 cnot\u0119, \u015bwi\u0119ci wyborcy oddali wyb\u00f3r Bogu. Kl\u0119kaj\u0105c, zacz\u0119li modli\u0107 si\u0119 w ten spos\u00f3b: Ty, Panie, kt\u00f3ry znasz serca wszystkich, poka\u017c nam, kt\u00f3rego z tych dw\u00f3ch wybra\u0142e\u015b, aby zaj\u0105\u0142 miejsce Judasza, kt\u00f3ry zgrzeszy\u0142<\/em>. W tym przypadku uznano za dobre u\u017cycie modlitwy i losu, aby pozna\u0107 wol\u0119 Bo\u017c\u0105. Obecnie Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie stosuje ju\u017c tego \u015brodka, maj\u0105c wiele innych sposob\u00f3w na rozpoznanie tych, kt\u00f3rzy s\u0105 powo\u0142ani do s\u0142u\u017cby O\u0142tarza. Rzucili wi\u0119c losy, a ten pad\u0142 na Macieja, kt\u00f3ry zosta\u0142 zaliczony do pozosta\u0142ych jedenastu Aposto\u0142\u00f3w, i w ten spos\u00f3b zaj\u0105\u0142 dwunaste miejsce, kt\u00f3re pozosta\u0142o wolne.
To jest pierwszy akt w\u0142adzy papieskiej, kt\u00f3ry sprawowa\u0142 \u015bw. Piotr; w\u0142adza nie tylko honorowa, ale i jurysdykcyjna, jak\u0105 sprawowali w ka\u017cdym czasie jego papiescy nast\u0119pcy.
Rozwa\u017cali\u015bmy w Piotrze \u017cyw\u0105 wiar\u0119, g\u0142\u0119bok\u0105 pokor\u0119, pe\u0142ne pos\u0142usze\u0144stwo, gor\u0105c\u0105 i hojn\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107; ale te pi\u0119kne cechy by\u0142y jeszcze dalekie od tego, aby uczyni\u0107 go zdolnym do sprawowania wysokiego urz\u0119dowania, do kt\u00f3rego by\u0142 przeznaczony. Musia\u0142 pokona\u0107 up\u00f3r \u017byd\u00f3w, zniszczy\u0107 ba\u0142wochwalstwo, nawr\u00f3ci\u0107 ludzi oddanych wszelkim wyst\u0119pkom i ustanowi\u0107 w ca\u0142ej ziemi wiar\u0119 w ukrzy\u017cowanego Boga. Przyznanie tej si\u0142y, kt\u00f3rej Piotr potrzebowa\u0142 do tak wielkiego przedsi\u0119wzi\u0119cia, zarezerwowane by\u0142o dla szczeg\u00f3lnej \u0142aski, kt\u00f3ra mia\u0142a by\u0107 udzielona przez dary Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry mia\u0142 zst\u0105pi\u0107 na niego, aby o\u015bwieci\u0107 jego umys\u0142 i rozpali\u0107 jego serce niezwyk\u0142ym cudem.
To cudowne wydarzenie jest opisane w \u015awi\u0119tych Ksi\u0119gach w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b: by\u0142 to dzie\u0144 Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnicy, to znaczy pi\u0119\u0107dziesi\u0105ty po zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa, dziesi\u0105ty od momentu, gdy Piotr by\u0142 w wieczerniku na modlitwie z innymi uczniami, gdy nagle, o trzeciej godzinie, czyli oko\u0142o dziewi\u0105tej rano, us\u0142yszano na g\u00f3rze Syjon wielki ha\u0142as, podobny do grzmotu, towarzysz\u0105cy silnemu wiatrowi. Ten wiatr wype\u0142ni\u0142 dom, w kt\u00f3rym byli uczniowie, z ka\u017cdej strony. Gdy wszyscy zastanawiali si\u0119 nad przyczyn\u0105 tego ha\u0142asu, pojawi\u0142y si\u0119 p\u0142omienie, kt\u00f3re, jak j\u0119zyki ognia, opada\u0142y na g\u0142ow\u0119 ka\u017cdego z obecnych. By\u0142y to p\u0142omienie symbolizuj\u0105ce odwag\u0119 i rozpalon\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, z jak\u0105 Aposto\u0142owie przyst\u0105pili do g\u0142oszenia Ewangelii.
W tym momencie Piotr sta\u0142 si\u0119 nowym cz\u0142owiekiem; zosta\u0142 o\u015bwiecony do tego stopnia, \u017ce pozna\u0142 najwy\u017csze tajemnice, i poczu\u0142 w sobie odwag\u0119 i si\u0142\u0119, \u017ce najwi\u0119ksze przedsi\u0119wzi\u0119cia wydawa\u0142y mu si\u0119 niczym.
Tego dnia w Jerozolimie obchodzono wielkie \u015bwi\u0119to przez \u017byd\u00f3w, a wielu z nich przyby\u0142o z najr\u00f3\u017cniejszych stron \u015bwiata. Niekt\u00f3rzy z nich m\u00f3wili po \u0142acinie, inni po grecku, inni po egipsku, arabsku, syryjsku, a jeszcze inni po persku i tak dalej.
Teraz, na d\u017awi\u0119k silnego wiatru, wok\u00f3\u0142 wieczernika zebra\u0142a si\u0119 wielka rzesza ludzi m\u00f3wi\u0105cymi wieloma j\u0119zykami z r\u00f3\u017cnych narod\u00f3w, aby dowiedzie\u0107 si\u0119, co si\u0119 sta\u0142o. Na ten widok wyszli Aposto\u0142owie i podeszli do nich, aby m\u00f3wi\u0107.
I tutaj zacz\u0119\u0142o si\u0119 dzia\u0107 cud, jakiego nigdy wcze\u015bniej nie s\u0142yszano; w rzeczy samej, Aposto\u0142owie, ludzie pro\u015bci, kt\u00f3rzy ledwie znali j\u0119zyk kraju, zacz\u0119li m\u00f3wi\u0107 o wielko\u015bciach Bo\u017cych w j\u0119zykach wszystkich, kt\u00f3rzy si\u0119 zebrali. Taki fakt nape\u0142ni\u0142 s\u0142uchaczy wielkim zdumieniem, kt\u00f3rzy, nie mog\u0105c znale\u017a\u0107 wyt\u0142umaczenia, m\u00f3wili sobie nawzajem: Co to ma znaczy\u0107?<\/em>

ROZDZIA\u0141 XIII. Pierwsza kazanie Piotra. Rok Pa\u0144ski 33<\/em>.<\/a>
Podczas gdy wi\u0119kszo\u015b\u0107 podziwia\u0142a interwencj\u0119 Boskiej mocy, nie zabrak\u0142o kilku z\u0142o\u015bliwych, kt\u00f3rzy, przyzwyczajeni do lekcewa\u017cenia wszystkiego, co \u015bwi\u0119te, nie wiedz\u0105c ju\u017c, co powiedzie\u0107, zacz\u0119li nazywa\u0107 Aposto\u0142\u00f3w pijakami. Naprawd\u0119 g\u0142upota; przecie\u017c pija\u0144stwo nie sprawia, \u017ce m\u00f3wi si\u0119 w nieznanym j\u0119zyku, ale sprawia, \u017ce zapomina si\u0119 lub lekcewa\u017cy sw\u00f3j w\u0142asny j\u0119zyk. Wtedy \u015bw. Piotr, pe\u0142en \u015bwi\u0119tego zapa\u0142u, zacz\u0105\u0142 po raz pierwszy g\u0142osi\u0107 Jezusa Chrystusa.
W imieniu wszystkich innych Aposto\u0142\u00f3w wyszed\u0142 przed t\u0142um, podni\u00f3s\u0142 r\u0119k\u0119, za\u017c\u0105da\u0142 ciszy i zacz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107 tak: M\u0119\u017cowie Judejczycy i wszyscy, kt\u00f3rzy mieszkacie w Jerozolimie, otw\u00f3rzcie uszy na moje s\u0142owa, a zostaniecie o\u015bwieceni w tej sprawie. Ci ludzie nie s\u0105 pijani, jak my\u015blicie, poniewa\u017c jest dopiero trzecia godzina dnia, w kt\u00f3rej zwykle jeste\u015bmy g\u0142odni. Inna jest przyczyna tego, co widzicie. Dzi\u015b w nas spe\u0142ni\u0142a si\u0119 proroctwo proroka Joela, kt\u00f3ry powiedzia\u0142 tak: \u201eW ostatnich dniach, m\u00f3wi Pan, wylej\u0119 mojego Ducha na ludzi; a wasi synowie i wasze c\u00f3rki b\u0119d\u0105 prorokowa\u0107; wasi m\u0142odzie\u0144cy b\u0119d\u0105 mieli wizje, a wasi starcy b\u0119d\u0105 mieli sny. A w tych dniach wylej\u0119 mojego Ducha na moich s\u0142ug i na moje s\u0142u\u017cebnice, i stan\u0105 si\u0119 prorokami, i uczyni\u0119 cuda na niebie i na ziemi. I stanie si\u0119, \u017ce ka\u017cdy, kto wezwie imienia Pana, b\u0119dzie zbawiony\u201d.<\/em>
Teraz<\/em>, kontynuowa\u0142 Piotr, s\u0142uchajcie, o synowie Jakuba: ten Pan, w kt\u00f3rego imieniu ka\u017cdy, kto uwierzy, b\u0119dzie zbawiony, to ten sam Jezus Nazarejczyk, ten wielki cz\u0142owiek, kt\u00f3remu B\u00f3g dawa\u0142 \u015bwiadectwo licznymi cudami, kt\u00f3re czyni\u0142, jak sami widzieli\u015bcie. Wy sprawili\u015bcie, \u017ce ten cz\u0142owiek umar\u0142 z r\u0119ki bezbo\u017cnych, i tak, nie wiedz\u0105c o tym, s\u0142u\u017cyli\u015bcie dekretom Boga, kt\u00f3ry chcia\u0142 zbawi\u0107 \u015bwiat przez jego \u015bmier\u0107. B\u00f3g jednak wzbudzi\u0142 go z martwych, jak prorok Dawid przewidzia\u0142 tymi s\u0142owami: \u201eNie zostawisz mnie w grobie ani nie pozwolisz, aby tw\u00f3j \u015bwi\u0119ty zazna\u0142 zepsucia\u201d.
Zauwa\u017ccie<\/em>, doda\u0142 Piotr, zauwa\u017ccie, o Judejczycy, \u017ce Dawid nie mia\u0142 na my\u015bli siebie, poniewa\u017c dobrze wiecie, \u017ce umar\u0142, a jego gr\u00f3b pozosta\u0142 w\u015br\u00f3d nas a\u017c do dnia dzisiejszego; ale b\u0119d\u0105c prorokiem i wiedz\u0105c, \u017ce B\u00f3g obieca\u0142 mu przysi\u0119g\u0105, \u017ce z jego potomstwa narodzi si\u0119 Mesjasz, prorokowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c jego zmartwychwstanie, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce nie zostanie pozostawiony w grobie i \u017ce jego cia\u0142o nie zazna zepsucia. To wi\u0119c jest Jezus Nazarejczyk, kt\u00f3rego B\u00f3g wzbudzi\u0142 z martwych, o kt\u00f3rym jeste\u015bmy \u015bwiadkami. Tak, widzieli\u015bmy go powracaj\u0105cego do \u017cycia, dotykali\u015bmy go i jedli\u015bmy z nim.
On wi\u0119c, b\u0119d\u0105c wzniesiony przez moc Ojca do nieba i otrzymawszy od niego w\u0142adz\u0119 pos\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego, zgodnie z jego obietnic\u0105, przed chwil\u0105 zes\u0142a\u0142 na nas tego boskiego Ducha, kt\u00f3rego moc widzicie w nas jako tak oczywist\u0105. \u017be za\u015b Jezus wst\u0105pi\u0142 do nieba, m\u00f3wi to sam Dawid tymi s\u0142owami: \u201eRzek\u0142 Pan do Pana mego: Si\u0105d\u017a po mojej prawicy, a\u017c po\u0142o\u017c\u0119 twoich nieprzyjaci\u00f3\u0142 jako podn\u00f3\u017cek dla twoich st\u00f3p\u201d. Teraz dobrze wiecie, \u017ce Dawid nie wst\u0105pi\u0142 do nieba, aby panowa\u0107. To Jezus Chrystus wst\u0105pi\u0142 do nieba: to jemu wi\u0119c, a nie Dawidowi, przys\u0142uguj\u0105 te s\u0142owa. Niech wi\u0119c ca\u0142y lud Izraela wie, \u017ce ten Jezus, kt\u00f3rego ukrzy\u017cowali\u015bcie, zosta\u0142 przez Boga ustanowiony Panem wszystkiego, kr\u00f3lem i Zbawicielem swojego ludu, i nikt nie mo\u017ce by\u0107 zbawiony bez wiary w niego<\/em>.
To kazanie Piotra mia\u0142o zaostrzy\u0107 nastroje jego s\u0142uchaczy, kt\u00f3rym zarzuca\u0142 ogromne przest\u0119pstwo pope\u0142nione przeciwko osobie boskiego Zbawiciela. Ale to B\u00f3g m\u00f3wi\u0142 przez usta swojego s\u0142ugi, dlatego jego kazanie przynios\u0142o wspania\u0142e efekty. W zwi\u0105zku z tym, poruszeni jakby przez wewn\u0119trzny ogie\u0144, b\u0119d\u0105cy skutkiem \u0142aski Bo\u017cej, zewsz\u0105d wo\u0142ali z prawdziwie skruszonym sercem: Co mamy czyni\u0107?<\/em> \u015aw. Piotr, zauwa\u017caj\u0105c, \u017ce \u0142aska Pana dzia\u0142a w ich sercach i \u017ce ju\u017c wierzyli w Jezusa Chrystusa, powiedzia\u0142 im: Pokutujcie, a ka\u017cdy z was, w imi\u0119 Jezusa Chrystusa, niech przyjmie chrzest; tak otrzymacie odpuszczenie grzech\u00f3w i otrzymacie Ducha \u015awi\u0119tego<\/em>.
Aposto\u0142 kontynuowa\u0142 nauczanie tej rzeszy, zach\u0119caj\u0105c wszystkich do zaufania mi\u0142osierdziu i dobroci Boga, kt\u00f3ry pragnie zbawienia ludzi. Owoc tego pierwszego kazania odpowiada gor\u0105cej mi\u0142o\u015bci kaznodziei. Oko\u0142o 3000 os\u00f3b nawr\u00f3ci\u0142o si\u0119 do wiary w Jezusa Chrystusa i zosta\u0142o ochrzczonych przez Aposto\u0142\u00f3w. Tak zacz\u0119\u0142y si\u0119 spe\u0142nia\u0107 s\u0142owa Zbawiciela, gdy powiedzia\u0142 do Piotra, \u017ce w przysz\u0142o\u015bci nie b\u0119dzie ju\u017c rybakiem ryb, ale rybakiem ludzi. \u015aw. Augustyn zapewnia, \u017ce \u015bw. Szczepan, pierwszy m\u0119czennik, zosta\u0142 nawr\u00f3cony podczas tego kazania.

ROZDZIA\u0141 XIV. \u015aw. Piotr uzdrawia chromego. \u2014 Jego drugie kazanie. Rok Pa\u0144ski 33<\/em>.<\/a>
Nied\u0142ugo po tym kazaniu, o godzinie dziewi\u0105tej, czyli o trzeciej po po\u0142udniu, Piotr i jego przyjaciel Jan, jakby dzi\u0119kuj\u0105c Bogu za otrzymane dobrodziejstwa, szli razem do \u015bwi\u0105tyni, aby si\u0119 modli\u0107. Gdy dotarli do bramy \u015bwi\u0105tyni zwanej \u201ePi\u0119kn\u0105\u201d, znale\u017ali tam cz\u0142owieka, kt\u00f3ry od urodzenia by\u0142 chromy na obie nogi. Nie mog\u0105c si\u0119 utrzyma\u0107, by\u0142 tam przenoszony, aby \u017cy\u0107, \u017cebrz\u0105c o ja\u0142mu\u017cn\u0119 od tych, kt\u00f3rzy przychodzili do tego miejsca \u015bwi\u0119tego. Ten nieszcz\u0119\u015bnik, gdy zobaczy\u0142 dw\u00f3ch Aposto\u0142\u00f3w blisko siebie, poprosi\u0142 ich o ja\u0142mu\u017cn\u0119, jak to robi\u0142 z wszystkimi. Piotr, natchniony przez Boga, patrz\u0105c na niego uwa\u017cnie, powiedzia\u0142: Sp\u00f3jrz na nas<\/em>. On patrzy\u0142, a w nadziei, \u017ce co\u015b otrzyma, nie mruga\u0142. Wtedy Piotr rzek\u0142: S\u0142uchaj, dobry cz\u0142owieku, nie mam ani z\u0142ota, ani srebra, aby ci da\u0107; to, co mam, daj\u0119 ci. W imi\u0119 Jezusa Nazarejczyka, wsta\u0144 i chod\u017a<\/em>. Nast\u0119pnie wzi\u0105\u0142 go za r\u0119k\u0119, aby go podnie\u015b\u0107, jak w podobnych przypadkach widzia\u0142, jak czyni\u0142 to Boski Mistrz. W tym momencie chromy poczu\u0142, jak jego nogi si\u0119 wzmacniaj\u0105, nerwy si\u0119 umacniaj\u0105, a si\u0142y przybywaj\u0105, jak u ka\u017cdego innego zdrowego cz\u0142owieka. Czuj\u0105c si\u0119 uzdrowiony, wsta\u0142, zacz\u0105\u0142 chodzi\u0107 i skacz\u0105c z rado\u015bci i chwal\u0105c Boga, wszed\u0142 z dwoma Aposto\u0142ami do \u015bwi\u0105tyni. Ca\u0142y lud, kt\u00f3ry by\u0142 \u015bwiadkiem tego zdarzenia i widzia\u0142, jak chromy chodzi sam, nie m\u00f3g\u0142 nie uzna\u0107 w tym uzdrowieniu prawdziwego cudu. J\u0119zyk fakt\u00f3w jest skuteczniejszy ni\u017c j\u0119zyk s\u0142\u00f3w. Dlatego t\u0142um, dowiedziawszy si\u0119, \u017ce to \u015bw. Piotr przywr\u00f3ci\u0142 zdrowie temu nieszcz\u0119\u015bnikowi, zgromadzi\u0142 si\u0119 wok\u00f3\u0142 niego i Jana, pragn\u0105c wszyscy zobaczy\u0107 na w\u0142asne oczy, kto potrafi\u0142 czyni\u0107 tak wspania\u0142e dzie\u0142a.
To by\u0142 pierwszy cud, kt\u00f3ry po Wniebowst\u0105pieniu Jezusa Chrystusa zosta\u0142 dokonany przez Aposto\u0142\u00f3w, a by\u0142o stosowne, aby uczyni\u0142 to Piotr, poniewa\u017c on mia\u0142 w Ko\u015bciele pierwsze\u0144stwo. Ale Piotr, widz\u0105c si\u0119 otoczonym przez tak wielu ludzi, uzna\u0142 to za pi\u0119kn\u0105 okazj\u0119, aby odda\u0107 Bogu nale\u017cn\u0105 chwa\u0142\u0119 i jednocze\u015bnie uwielbi\u0107 Jezusa Chrystusa, w imieniu kt\u00f3rego dokonano tego cudu.
Dzieci Izraela<\/em>, powiedzia\u0142 im, dlaczego tak si\u0119 dziwicie temu faktowi? Dlaczego tak wpatrujecie si\u0119 w nas, jakby to z naszej mocy ten cz\u0142owiek chodzi\u0142? B\u00f3g Abrahama, Izaaka i Jakuba, B\u00f3g naszych ojc\u00f3w, uwielbi\u0142 swojego Syna Jezusa, tego Jezusa, kt\u00f3rego wy zdradzili\u015bcie i zaparli\u015bcie si\u0119 przed Pi\u0142atem, gdy on orzeka\u0142, \u017ce ma Go uwolni\u0107 jako niewinnego. Wy wi\u0119c mieli\u015bcie czelno\u015b\u0107 zaprzeczy\u0107 \u015awi\u0119temu i Sprawiedliwemu, a domagali\u015bcie si\u0119, aby uwolniono od \u015bmierci Barabasza, z\u0142odzieja i morderc\u0119, a zaprzeczaj\u0105c Sprawiedliwemu, \u015awi\u0119temu i Dawcy \u017cycia, doprowadzili\u015bcie do jego \u015bmierci. Ale B\u00f3g wzbudzi\u0142 Go z martwych, a my jeste\u015bmy tego \u015bwiadkami, poniewa\u017c widzieli\u015bmy Go wielokrotnie, dotykali\u015bmy go i jedli\u015bmy z nim. Teraz, w imi\u0119 Jego, w mocy tej wiary, kt\u00f3ra pochodzi od Niego, zosta\u0142 uzdrowiony ten chromy, kt\u00f3rego widzicie i znacie; to Jezus przywr\u00f3ci\u0142 mu doskona\u0142e zdrowie na waszych oczach. Teraz dobrze wiem, \u017ce wasza wina i wina waszych przyw\u00f3dc\u00f3w, chocia\u017c nie maj\u0105 wystarczaj\u0105cego usprawiedliwienia, zosta\u0142a pope\u0142niona w niewiedzy. Ale B\u00f3g, kt\u00f3ry przez swoich prorok\u00f3w zapowiedzia\u0142, \u017ce Mesjasz musi cierpie\u0107 takie rzeczy, pozwoli\u0142, aby\u015bcie to zrealizowali niechc\u0105cy, tak \u017ce dekret mi\u0142osierdzia Bo\u017cego mia\u0142 swoje wype\u0142nienie. Zwr\u00f3\u0107cie si\u0119 wi\u0119c do siebie i pokutujcie, aby wasze grzechy zosta\u0142y wymazane, aby\u015bcie mogli z pewno\u015bci\u0105 stan\u0105\u0107 przed trybuna\u0142em tego samego Jezusa Chrystusa, kt\u00f3rego wam g\u0142osi\u0142em, a przed kt\u00f3rym wszyscy b\u0119dziemy s\u0105dzeni<\/em>.
Te rzeczy<\/em>, kontynuowa\u0142 Piotr, by\u0142y zapowiedziane przez Boga; wierzcie wi\u0119c jego prorokom, a w\u015br\u00f3d wszystkich wierzcie Moj\u017ceszowi, kt\u00f3ry jest najwi\u0119kszy z nich. Co on m\u00f3wi? \u201ePan\u201d, m\u00f3wi Moj\u017cesz, \u201euczyni proroka jak mnie, a w nim b\u0119dziecie wierzy\u0107 we wszystko, co wam powie. Kto nie us\u0142ucha tego proroka, b\u0119dzie wytracony ze swojego ludu\u201d.
To m\u00f3wi\u0142 Moj\u017cesz i m\u00f3wi\u0142 o Jezusie. Po Moj\u017ceszu, pocz\u0105wszy od Samuela, wszyscy prorocy, kt\u00f3rzy przyszli, zapowiedzieli ten dzie\u0144 i rzeczy, kt\u00f3re si\u0119 wydarzy\u0142y. Takie rzeczy i wielkie b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa, kt\u00f3re s\u0105 zapowiedziane, nale\u017c\u0105 do was. Wy jeste\u015bcie dzie\u0107mi prorok\u00f3w, obietnic i przymierzy, kt\u00f3re B\u00f3g zawar\u0142 z naszymi ojcami, m\u00f3wi\u0105c do Abrahama, kt\u00f3ry jest korzeniem potomstwa sprawiedliwych: \u201eW tobie i w twoim potomstwie b\u0119d\u0105 b\u0142ogos\u0142awione wszystkie pokolenia ziemi\u201d. M\u00f3wi\u0142 o Odkupicielu, o tym Jezusie, Synu Bo\u017cym, potomku Abrahama; o tym Jezusie, kt\u00f3rego B\u00f3g wzbudzi\u0142 z martwych i kt\u00f3ry nakazuje nam g\u0142osi\u0107 wam swoje s\u0142owo, zanim b\u0119dziemy je g\u0142osi\u0107 innym narodom, przynosz\u0105c wam przez nas obiecan\u0105 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo, aby\u015bcie si\u0119 nawr\u00f3cili od swoich grzech\u00f3w i mieli \u017cycie wieczne<\/em>.
Po tym drugim kazaniu \u015bw. Piotra nast\u0105pi\u0142o niezwykle wiele nawr\u00f3ce\u0144 do wiary. Pi\u0119\u0107 tysi\u0119cy m\u0119\u017cczyzn poprosi\u0142o o chrzest, tak \u017ce liczba nawr\u00f3conych w zaledwie dw\u00f3ch kazaniach wzros\u0142a ju\u017c do o\u015bmiu tysi\u0119cy os\u00f3b, nie licz\u0105c kobiet i dzieci.

ROZDZIA\u0141 XV. Piotr i Jan w wi\u0119zieniu i ich uwolnienie.<\/a>
Wr\u00f3g rodzaju ludzkiego, widz\u0105c, jak jego kr\u00f3lestwo si\u0119 rozpada, pr\u00f3bowa\u0142 wznieci\u0107 prze\u015bladowanie przeciwko Ko\u015bcio\u0142owi na samym jego pocz\u0105tku. Gdy Piotr przemawia\u0142, przybyli kap\u0142ani, urz\u0119dnicy \u015bwi\u0105tyni i saduceusze, kt\u00f3rzy zaprzeczali zmartwychwstaniu umar\u0142ych. Byli oni strasznie w\u015bciekli, poniewa\u017c Piotr g\u0142osi\u0142 ludowi zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa.
Niecierpliwi i pe\u0142ni gniewu przerwali kazanie Piotra, rzucili si\u0119 na niego i razem z Janem poprowadzili go do wi\u0119zienia, zamierzaj\u0105c dyskutowa\u0107 z nim i z drugim nast\u0119pnego dnia. Ale, obawiaj\u0105c si\u0119 protest\u00f3w ludu, nie wyrz\u0105dzili im \u017cadnej krzywdy.
Gdy nasta\u0142 dzie\u0144, zebrali si\u0119 wszyscy najwa\u017cniejsi ludzie w mie\u015bcie; ca\u0142y najwy\u017cszy urz\u0105d narodu zebra\u0142 si\u0119 na posiedzenie, aby os\u0105dzi\u0107 dw\u00f3ch Aposto\u0142\u00f3w, jakby byli najgorszymi i najgro\u017aniejszymi lud\u017ami na \u015bwiecie. Po\u015br\u00f3d tego imponuj\u0105cego zgromadzenia wprowadzono Piotra i Jana, a z nimi chromego, kt\u00f3rego uzdrowili.
Zadano im wi\u0119c uroczy\u015bcie to pytanie: Jak\u0105 moc\u0105 i w imieniu kogo uzdrowili\u015bcie tego chromego?<\/em> Wtedy Piotr, pe\u0142en Ducha \u015awi\u0119tego, z odwag\u0105 naprawd\u0119 godn\u0105 przyw\u00f3dcy Ko\u015bcio\u0142a, zacz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107 w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b:
Ksi\u0105\u017c\u0119ta ludu, a wy uczeni w Pi\u015bmie, s\u0142uchajcie. Je\u015bli w tym dniu jeste\u015bmy oskar\u017cani i stawiani przed s\u0105dem za dobrze wykonan\u0105 prac\u0119, jak\u0105 jest uzdrowienie tego chorego, niech wszyscy wiedz\u0105, to niech ca\u0142y lud Izraela wie, \u017ce ten, kt\u00f3rego widzicie tutaj zdrowego i ca\u0142ego, odzyska\u0142 zdrowie w imieniu Pana Jezusa Nazarejczyka; tego samego, kt\u00f3rego wy ukrzy\u017cowali\u015bcie, a kt\u00f3rego B\u00f3g wzbudzi\u0142 z martwych do \u017cycia. To jest ten budulec, kt\u00f3ry przez was zosta\u0142 odrzucony, a teraz sta\u0142 si\u0119 kamieniem w\u0119gielnym. Nikt nie mo\u017ce mie\u0107 zbawienia, je\u015bli nie w Nim, ani nie ma innego imienia pod niebem danego ludziom, w kt\u00f3rym mo\u017cna mie\u0107 zbawienie<\/em>.
To szczere i zdecydowane przem\u00f3wienie Ksi\u0119cia Aposto\u0142\u00f3w wywar\u0142o g\u0142\u0119bokie wra\u017cenie na wszystkich cz\u0142onkach zgromadzenia, tak \u017ce, podziwiaj\u0105c odwag\u0119 i niewinno\u015b\u0107 Piotra, nie wiedzieli, do jakiej strony si\u0119 przy\u0142\u0105czy\u0107. Chcieli ich ukara\u0107, ale wielki podziw, jaki cud, kt\u00f3ry przed chwil\u0105 dokonali, przyni\u00f3s\u0142 im w ca\u0142ym mie\u015bcie, budzi\u0142 obawy przed z\u0142ymi konsekwencjami.
Jednak\u017ce, chc\u0105c podj\u0105\u0107 jak\u0105\u015b decyzj\u0119, wypu\u015bcili dw\u00f3ch Aposto\u0142\u00f3w z miejsca posiedzenia i postanowili zabroni\u0107 im, pod gro\u017ab\u0105 surowych kar, aby nigdy wi\u0119cej nie m\u00f3wili o rzeczach przesz\u0142ych, ani nigdy wi\u0119cej nie wspominali Jezusa Nazarejczyka, aby nawet pami\u0119\u0107 o nim zagin\u0119\u0142a. Ale napisane jest, \u017ce wysi\u0142ki ludzi s\u0105 daremne, gdy s\u0105 sprzeczne z wol\u0105 Boga.
Zatem, przywr\u00f3ciwszy dw\u00f3ch Aposto\u0142\u00f3w z powrotem do zgromadzenia, gdy us\u0142yszeli t\u0119 surow\u0105 gro\u017ab\u0119, zamiast si\u0119 przestraszy\u0107, z wi\u0119ksz\u0105 determinacj\u0105 i sta\u0142o\u015bci\u0105 ni\u017c wcze\u015bniej Piotr odpowiedzia\u0142:
Zdecydujcie sami, czy sprawiedliwo\u015b\u0107 i rozs\u0105dek pozwalaj\u0105 wam raczej s\u0142ucha\u0107 was ni\u017c Boga. Nie mo\u017cemy powstrzyma\u0107 si\u0119 od m\u00f3wienia o tym, co s\u0142yszeli\u015bmy i co widzieli\u015bmy<\/em>.
Wtedy ci s\u0119dziowie, coraz bardziej zdezorientowani, nie wiedz\u0105c, co odpowiedzie\u0107 ani co zrobi\u0107, postanowili na ten raz wypu\u015bci\u0107 ich bez kary, zabraniaj\u0105c im jedynie g\u0142oszenia Jezusa Nazarejczyka.
Gdy tylko zostali uwolnieni, Piotr i Jan natychmiast poszli do innych uczni\u00f3w, kt\u00f3rzy trwali w wielkim niepokoju z powodu ich uwi\u0119zienia. Gdy us\u0142yszeli relacj\u0119 o tym, co si\u0119 wydarzy\u0142o, ka\u017cdy dzi\u0119kowa\u0142 Bogu, prosz\u0105c Go, aby da\u0142 im si\u0142\u0119 i moc do g\u0142oszenia Bo\u017cego S\u0142owa w obliczu wszelkiego niebezpiecze\u0144stwa.
Gdyby wsp\u00f3\u0142cze\u015bni chrze\u015bcijanie mieli odwag\u0119 wiernych z pierwszych czas\u00f3w i, przezwyci\u0119\u017caj\u0105c wszelkie ludzkie obawy, odwa\u017cnie wyznawali swoj\u0105 wiar\u0119, to z pewno\u015bci\u0105 nie by\u0142oby takiego lekcewa\u017cenia naszej \u015bwi\u0119tej religii, a mo\u017ce wielu, kt\u00f3rzy pr\u00f3buj\u0105 wy\u015bmiewa\u0107 religi\u0119 i \u015bwi\u0119tych szafarzy, by\u0142oby zmuszonych do jej praktykowania razem z jej kap\u0142anami.

ROZDZIA\u0141 XVI. \u017bycie pierwszych chrze\u015bcijan. \u2014 Historia Ananiasza i Safiry. \u2014 Cuda \u015bw. Piotra. Rok Pa\u0144ski 34<\/em>.<\/a>
Dzi\u0119ki kazaniom \u015bw. Piotra i gorliwo\u015bci innych Aposto\u0142\u00f3w liczba wiernych znacznie wzros\u0142a.
W ustalonych dniach gromadzili si\u0119 razem na \u015bwi\u0119tych obrz\u0119dach. Pismo \u015awi\u0119te dok\u0142adnie m\u00f3wi, \u017ce ci wierni byli wytrwali na modlitwie, w s\u0142uchaniu S\u0142owa Bo\u017cego i w cz\u0119stym przyjmowaniu Komunii \u015awi\u0119tej, tak \u017ce wszyscy stanowili jedno serce i jedn\u0105 dusz\u0119, aby kocha\u0107 i s\u0142u\u017cy\u0107 Bogu Stw\u00f3rcy.
Wielu z nich, pragn\u0105c ca\u0142kowicie oderwa\u0107 serce od d\u00f3br ziemskich i my\u015ble\u0107 wy\u0142\u0105cznie o niebie, sprzedawa\u0142o swoje mienie i przynosi\u0142o je do st\u00f3p Aposto\u0142\u00f3w, aby ci u\u017cyli ich wed\u0142ug w\u0142asnego uznania na rzecz ubogich. Pismo \u015awi\u0119te szczeg\u00f3lnie chwali pewnego J\u00f3zefa, zwanego Barnab\u0105, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej by\u0142 wiernym towarzyszem \u015bw. Paw\u0142a Aposto\u0142a. Ten sprzeda\u0142 pole, kt\u00f3re posiada\u0142, i hojnie przyni\u00f3s\u0142 ca\u0142\u0105 jego cen\u0119 Aposto\u0142om. Wielu, pod\u0105\u017caj\u0105c za jego przyk\u0142adem, rywalizowa\u0142o, aby da\u0107 dow\u00f3d swojego oderwania od rzeczy ziemskich, tak \u017ce wkr\u00f3tce ci wierni tworzyli jedn\u0105 rodzin\u0119, kt\u00f3rej Piotr by\u0142 widocznym przyw\u00f3dc\u0105. W\u015br\u00f3d nich nie by\u0142o ubogich, poniewa\u017c bogaci dzielili si\u0119 swoimi dobrami z potrzebuj\u0105cymi.
Jednak\u017ce, nawet w tych szcz\u0119\u015bliwych czasach zdarzali si\u0119 oszu\u015bci, kt\u00f3rzy, kierowani duchem hipokryzji, pr\u00f3bowali oszuka\u0107 \u015bw. Piotra i k\u0142ama\u0107 przeciwko Duchowi \u015awi\u0119temu. Co mia\u0142o najtragiczniejsze konsekwencje. Oto jak \u015bwi\u0119ty tekst przedstawia to straszne wydarzenie.
Pewien Ananiasz z \u017con\u0105 Safir\u0105 z\u0142o\u017cyli Bogu obietnic\u0119 sprzeda\u017cy swojego maj\u0105tku i, podobnie jak inni wierni, przyniesienia pieni\u0119dzy Aposto\u0142om, aby ci rozdzielili je wed\u0142ug r\u00f3\u017cnych potrzeb. Wykonali oni dok\u0142adnie pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 obietnicy, ale mi\u0142o\u015b\u0107 do z\u0142ota sk\u0142oni\u0142a ich do z\u0142amania drugiej.
Mieli prawo zatrzyma\u0107 pole lub pieni\u0105dze, ale po z\u0142o\u017ceniu obietnicy byli zobowi\u0105zani do jej dotrzymania, poniewa\u017c rzeczy po\u015bwi\u0119cone Bogu lub Ko\u015bcio\u0142owi staj\u0105 si\u0119 \u015bwi\u0119te i nienaruszalne.
Zgodnie z tym, postanowili zatrzyma\u0107 dla siebie jedn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 pieni\u0119dzy i przynie\u015bli drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 do \u015bw. Piotra z zamiarem, aby uwierzy\u0142, \u017ce to by\u0142a ca\u0142a suma uzyskana ze sprzeda\u017cy. Piotr mia\u0142 szczeg\u00f3lne objawienie, \u017ce to oszustwo i gdy Ananiasz pojawi\u0142 si\u0119 przed nim, nie daj\u0105c mu czasu na wypowiedzenie s\u0142owa, z autorytatywnym i powa\u017cnym tonem zacz\u0105\u0142 go upomina\u0107 w ten spos\u00f3b: Dlaczego da\u0142e\u015b si\u0119 zwie\u015b\u0107 szatanowi, aby sk\u0142ama\u0107 przeciwko Duchowi \u015awi\u0119temu, zatrzymuj\u0105c cz\u0119\u015b\u0107 pieni\u0119dzy z tego pola? Czy nie by\u0142o ono w twoim posiadaniu przed jego sprzeda\u017c\u0105? A po jego sprzeda\u017cy, czy ca\u0142a uzyskana suma nie by\u0142a do twojej dyspozycji? Dlaczego wi\u0119c wymy\u015bli\u0142e\u015b ten z\u0142y plan? Musisz wiedzie\u0107, \u017ce oszukujesz nie ludzi, ale Boga<\/em>. Na ten ton g\u0142osu, na te s\u0142owa, Ananiasz, jakby uderzony piorunem, pad\u0142 martwy na miejscu.
Po trzech godzinach, przysz\u0142a r\u00f3wnie\u017c do Piotra Safira, nie wiedz\u0105c nic o smutnym ko\u0144cu m\u0119\u017ca. Aposto\u0142 okaza\u0142 wi\u0119ksze wsp\u00f3\u0142czucie wobec niej i chcia\u0142 da\u0107 jej czas na pokut\u0119, pytaj\u0105c, czy ta suma by\u0142a ca\u0142ym dochodem ze sprzeda\u017cy tego pola. Kobieta, z odwag\u0105 i bezczelno\u015bci\u0105 r\u00f3wn\u0105 Ananiaszowi, potwierdzi\u0142a k\u0142amstwo swojego m\u0119\u017ca innym k\u0142amstwem. Dlatego, upomniana przez \u015bw. Piotra z tym samym zapa\u0142em i t\u0105 sam\u0105 si\u0142\u0105, r\u00f3wnie\u017c pad\u0142a na miejscu i zmar\u0142a. Mo\u017cna mie\u0107 nadziej\u0119, \u017ce tak straszna kara doczesna przyczyni\u0142a si\u0119 do oszcz\u0119dzenia im kary wiecznej w \u017cyciu przysz\u0142ym. Taka przyk\u0142adna kara by\u0142a konieczna, aby wzbudzi\u0107 szacunek dla chrze\u015bcija\u0144stwa w\u015br\u00f3d wszystkich, kt\u00f3rzy przychodzili do wiary i zapewni\u0107 szacunek dla Ksi\u0119cia Aposto\u0142\u00f3w, a tak\u017ce da\u0107 przyk\u0142ad straszliwego sposobu, w jaki B\u00f3g karze k\u0142amc\u00f3w, a jednocze\u015bnie nauczy\u0107 nas, aby by\u0107 wiernymi obietnicom z\u0142o\u017conym Bogu.
To wydarzenie, w po\u0142\u0105czeniu z wieloma cudami, kt\u00f3re Piotr czyni\u0142, sprawi\u0142o, \u017ce zapa\u0142 w\u015br\u00f3d wiernych podwoi\u0142 si\u0119, a s\u0142awa jego cn\u00f3t si\u0119 rozszerzy\u0142a.
Wszyscy Aposto\u0142owie czynili cuda. Chorzy, kt\u00f3rzy mieli kontakt z kt\u00f3rymkolwiek z Aposto\u0142\u00f3w, natychmiast byli uzdrawiani. \u015aw. Piotr wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 ponad wszystkich innych. Taka by\u0142a ufno\u015b\u0107, jak\u0105 wszyscy w nim pok\u0142adali i w jego cnotach, \u017ce z ka\u017cdej strony, nawet z odleg\u0142ych kraj\u00f3w, przybywali do Jerozolimy, aby by\u0107 \u015bwiadkami jego cud\u00f3w. Czasami zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce otacza\u0142a go tak wielka ilo\u015b\u0107 chromych i chorych, \u017ce nie by\u0142o mo\u017cliwe, aby si\u0119 do niego zbli\u017cy\u0107. Dlatego przynosili chorych na noszach na miejskie place i ulice, tak, \u017ceby przynajmniej cie\u0144 przechodz\u0105cego \u015bw. Piotra m\u00f3g\u0142 ich dotkn\u0105\u0107: to wystarcza\u0142o, aby uzdrowi\u0107 wszelkiego rodzaju choroby. \u015awi\u0119ty Augustyn zapewnia, \u017ce pewien umar\u0142y, na kt\u00f3rego cie\u0144 Piotra pad\u0142, natychmiast o\u017cy\u0142.
\u015awi\u0119ci Ojcowie dostrzegaj\u0105 w tym wydarzeniu spe\u0142nienie obietnicy Odkupiciela wobec swoich Aposto\u0142\u00f3w, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce b\u0119d\u0105 czynili cuda nawet wi\u0119ksze ni\u017c te, kt\u00f3re on sam uzna\u0142 za stosowne czyni\u0107 w czasie swojego \u017cycia na ziemi[16]<\/a>.

ROZDZIA\u0141 XVII. \u015aw. Piotr znowu w wi\u0119zieniu. \u2014 Uwolniony przez Anio\u0142a. Rok Pa\u0144ski 34<\/em>.<\/a>
Ko\u015bci\u00f3\u0142 Jezusa Chrystusa codziennie zyskiwa\u0142 nowych wiernych. Mnogo\u015b\u0107 cud\u00f3w po\u0142\u0105czona ze \u015bwi\u0119tym \u017cyciem tych pierwszych chrze\u015bcijan sprawia\u0142a, \u017ce ludzie wszelkich stan\u00f3w, wieku i warunk\u00f3w t\u0142umnie biegli, aby prosi\u0107 o chrzest i w ten spos\u00f3b zapewni\u0107 sobie wieczne zbawienie. Ale arcykap\u0142an i saduceusze gniewali si\u0119 z powodu z\u0142o\u015bci i zazdro\u015bci; nie wiedz\u0105c, jakim sposobem powstrzyma\u0107 szerzenie si\u0119 Ewangelii, wzi\u0119li Piotra i innych Aposto\u0142\u00f3w i zamkn\u0119li ich w wi\u0119zieniu. Ale B\u00f3g, aby po raz kolejny pokaza\u0107, \u017ce plany ludzi s\u0105 daremne, gdy s\u0105 sprzeczne z wol\u0105 Nieba, i \u017ce On mo\u017ce czyni\u0107, co chce i kiedy chce, wys\u0142a\u0142 tej samej nocy Anio\u0142a, kt\u00f3ry, otworzywszy drzwi wi\u0119zienia, wyprowadzi\u0142 ich, m\u00f3wi\u0105c: W imieniu Boga id\u017acie i z odwag\u0105 g\u0142o\u015bcie w \u015bwi\u0105tyni, w obecno\u015bci ludu, s\u0142owa \u017cycia wiecznego. Nie b\u00f3jcie si\u0119 ani rozkaz\u00f3w, ani gr\u00f3\u017ab ludz<\/em>i.
Aposto\u0142owie, widz\u0105c si\u0119 w ten spos\u00f3b cudownie wspierani i bronieni przez Boga, zgodnie z otrzymanym rozkazem, rano udali si\u0119 do \u015bwi\u0105tyni, aby g\u0142osi\u0107 i poucza\u0107 lud. Arcykap\u0142an, kt\u00f3ry pragn\u0105\u0142 surowo ukara\u0107 Aposto\u0142\u00f3w, aby nada\u0107 procesowi powag\u0119, zwo\u0142a\u0142 Sanhedryn, starszych, uczonych w Pi\u015bmie i wszystkich, kt\u00f3rzy mieli jak\u0105kolwiek w\u0142adz\u0119 nad ludem. Nast\u0119pnie wys\u0142a\u0142 po Aposto\u0142\u00f3w, aby zostali przyprowadzeni z wi\u0119zienia.
S\u0142u\u017cby, czy raczej oprawcy, pos\u0142uchali wydanych rozkaz\u00f3w. Poszli, otworzyli wi\u0119zienie, weszli i nie znale\u017ali tam ani jednej \u017cywej duszy. Natychmiast wr\u00f3cili do zgromadzenia i, pe\u0142ni zdumienia, przedstawili spraw\u0119 w ten spos\u00f3b: Znale\u017ali\u015bmy wi\u0119zienie zamkni\u0119te i pilnie strze\u017cone; stra\u017cnicy wiernie stali na swoich miejscach, ale, otworzywszy je, nie znale\u017ali\u015bmy tam nikogo<\/em>. Us\u0142yszawszy to, nie wiedzieli ju\u017c, do kogo si\u0119 odwo\u0142a\u0107.
Podczas gdy konsultowali, co powinni postanowi\u0107, przyszed\u0142 kto\u015b, m\u00f3wi\u0105c: Nie wiecie, co si\u0119 dzieje? Ci ludzie, kt\u00f3rych wczoraj wtr\u0105cili\u015bcie do wi\u0119zienia, s\u0105 teraz w \u015bwi\u0105tyni, g\u0142osz\u0105c z wi\u0119kszym zapa\u0142em ni\u017c wcze\u015bniej<\/em>. Wtedy poczuli si\u0119 bardziej ni\u017c kiedykolwiek rozgniewani na Aposto\u0142\u00f3w; ale strach przed zrobieniem sobie wrog\u00f3w z ludu powstrzyma\u0142 ich, poniewa\u017c ryzykowaliby, \u017ce zostan\u0105 ukamienowani.
Prze\u0142o\u017cony \u015bwi\u0105tyni zaoferowa\u0142, \u017ce sam za\u0142atwi t\u0119 spraw\u0119 w najlepszy mo\u017cliwy spos\u00f3b. Poszed\u0142 tam, gdzie byli kaznodzieje i w mi\u0142y spos\u00f3b, bez u\u017cycia jakiejkolwiek przemocy, zaprosi\u0142 ich, aby przyszli z nim i poprowadzi\u0142 ich po\u015brodku zgromadzenia.
Arcykap\u0142an, zwracaj\u0105c si\u0119 do nich, powiedzia\u0142: Min\u0119\u0142o zaledwie kilka dni, odk\u0105d surowo zabronili\u015bmy wam m\u00f3wi\u0107 o tym Jezusie Nazarejczyku, a tymczasem nape\u0142nili\u015bcie miasto t\u0105 now\u0105 nauk\u0105. Wydaje si\u0119, \u017ce chcecie zrzuci\u0107 na nas \u015bmier\u0107 tego cz\u0142owieka i sprawi\u0107, by wszyscy ludzie nienawidzili nas jako winnych tej krwi. Jak \u015bmieli\u015bcie to uczyni\u0107?<\/em>
Uwa\u017camy, \u017ce dobrze uczynili\u015bmy<\/em>, odpowiedzia\u0142 Piotr w imieniu innych Aposto\u0142\u00f3w, poniewa\u017c nale\u017cy raczej s\u0142ucha\u0107 Boga ni\u017c ludzi. To, co g\u0142osimy, jest prawd\u0105, kt\u00f3r\u0105 B\u00f3g w\u0142o\u017cy\u0142 nam w usta, i nie boimy si\u0119 powiedzie\u0107 tego wam w tym czcigodnym zgromadzeniu<\/em>. Tutaj Piotr powt\u00f3rzy\u0142 to, co wcze\u015bniej m\u00f3wi\u0142 o \u017cyciu, m\u0119ce i \u015bmierci Zbawiciela; zawsze ko\u0144cz\u0105c, \u017ce niemo\u017cliwe jest dla nich milcze\u0107 o tych rzeczach, kt\u00f3re, zgodnie z otrzymanymi od Boga rozkazami, musz\u0105 g\u0142osi\u0107.
Na te s\u0142owa Aposto\u0142\u00f3w, wypowiedziane z tak\u0105 stanowczo\u015bci\u0105, nie maj\u0105c nic do przeciwstawienia, szale\u0144stwo z\u0142o\u015bci ich ogarn\u0119\u0142o i ju\u017c my\u015bleli o tym, by ich zabi\u0107. Ale powstrzyma\u0142 ich pewien Gamaliel, kt\u00f3ry by\u0142 jednym z nauczycieli prawa tam zebranych. Ten, uwa\u017cnie rozwa\u017caj\u0105c wszystko, na kr\u00f3tko wypu\u015bci\u0142 Aposto\u0142\u00f3w, a nast\u0119pnie, wstaj\u0105c, powiedzia\u0142 zgromadzonym: O Izraelici, zwr\u00f3\u0107cie uwag\u0119 na to, co zamierzacie uczyni\u0107 w odniesieniu do tych ludzi; poniewa\u017c je\u015bli to jest dzie\u0142o ludzi, samo upadnie, jak to mia\u0142o miejsce z wieloma innymi; ale je\u015bli dzie\u0142o jest Bo\u017ce, czy mo\u017cecie je powstrzyma\u0107 i zniszczy\u0107, czy chcecie sprzeciwi\u0107 si\u0119 Bogu? <\/em>Ca\u0142e zgromadzenie uciszy\u0142o si\u0119 i posz\u0142o za jego rad\u0105.
Przywracaj\u0105c zatem Aposto\u0142\u00f3w, najpierw kazali ich ubiczowa\u0107; potem nakazali im, aby absolutnie nie m\u00f3wili wi\u0119cej o Jezusie Chrystusie. Ale oni wyszli z rady pe\u0142ni rado\u015bci, poniewa\u017c zostali uznani za godnych cierpie\u0107 co\u015b dla imienia Jezusa Chrystusa.

ROZDZIA\u0141 XVIII. Wyb\u00f3r siedmiu diakon\u00f3w. \u2014 \u015aw. Piotr opiera si\u0119 prze\u015bladowaniom w Jerozolimie. \u2014 Udaje si\u0119 do Samarii. \u2014 Jego pierwsze starcie z Szymonem Magiem. Rok Pa\u0144ski 35.<\/em><\/a>
Mnogo\u015b\u0107 wiernych, kt\u00f3rzy przyj\u0119li wiar\u0119, tak bardzo zajmowa\u0142a zapa\u0142 Aposto\u0142\u00f3w, \u017ce oni, musz\u0105c zajmowa\u0107 si\u0119 g\u0142oszeniem S\u0142owa Bo\u017cego, nauczaniem nowych nawr\u00f3conych, modlitw\u0105, administracj\u0105 sakrament\u00f3w, nie mogli ju\u017c zajmowa\u0107 si\u0119 sprawami doczesnymi. To powodowa\u0142o niezadowolenie w\u015br\u00f3d niekt\u00f3rych chrze\u015bcijan, jakoby w rozdziale spraw byli traktowani z ma\u0142\u0105 uwag\u0105 lub lekcewa\u017ceni. O tym poinformowani, \u015bw. Piotr i inni Aposto\u0142owie postanowili temu zaradzi\u0107.
Zwo\u0142ali zatem liczne zgromadzenie wiernych i, daj\u0105c im do zrozumienia, \u017ce nie powinni oni zaniedbywa\u0107 spraw swojej \u015bwi\u0119tej pos\u0142ugi, aby zajmowa\u0107 si\u0119 sprawami doczesnymi, zaproponowali wyb\u00f3r siedmiu diakon\u00f3w, kt\u00f3rzy, znani ze swojego zapa\u0142u i cnoty, zajmowaliby si\u0119 administracj\u0105 pewnych rzeczy \u015bwi\u0119tych, takich jak udzielanie chrztu, Eucharystii; a jednocze\u015bnie dbali o rozdzia\u0142 ja\u0142mu\u017cny i innych rzeczy materialnych.
Wszyscy zatwierdzili ten zamiar; nast\u0119pnie \u015bw. Piotr i inni Aposto\u0142owie na\u0142o\u017cyli r\u0119ce na nowych wybranych i przeznaczyli ka\u017cdego do jego urz\u0119d\u00f3w. Dzi\u0119ki tym siedmiu diakonom, opr\u00f3cz zaspokojenia potrzeb doczesnych, pomno\u017cyli si\u0119 tak\u017ce robotnicy ewangeliczni, a wi\u0119c i wi\u0119ksze nawr\u00f3cenia. W\u015br\u00f3d siedmiu diakon\u00f3w by\u0142 s\u0142awny \u015bw. Szczepan, kt\u00f3ry za swoj\u0105 odwag\u0119 w obronie prawdy Ewangelii zosta\u0142 ukamienowany poza miastem. Jest powszechnie nazywany Protom\u0119czennikiem, czyli pierwszym m\u0119czennikiem, kt\u00f3ry po Jezusie Chrystusie odda\u0142 \u017cycie za wiar\u0119. \u015amier\u0107 \u015bw. Szczepana by\u0142a pocz\u0105tkiem wielkiego prze\u015bladowania wzbudzonego przez \u017byd\u00f3w przeciwko wszystkim na\u015bladowcom Jezusa Chrystusa, co zmusi\u0142o wiernych do rozproszenia si\u0119 tu i tam po r\u00f3\u017cnych miastach i w r\u00f3\u017cnych krajach.
Piotr z innymi Aposto\u0142ami pozosta\u0142 w Jerozolimie, aby umacnia\u0107 wiernych w wierze, jak i utrzymywa\u0107 \u017cywy kontakt z tymi, kt\u00f3rzy byli rozproszeni w innych krajach. Aby jednak unikn\u0105\u0107 furii \u017byd\u00f3w, ukrywa\u0142 si\u0119, pozostaj\u0105c znany tylko na\u015bladowcom Ewangelii, wychodzi\u0142 jednak ze swojej kryj\u00f3wki, gdy dostrzega\u0142 tak\u0105 potrzeb\u0119. Tymczasem edykt cesarza Tyberiusza Augusta na rzecz chrze\u015bcijan i nawr\u00f3cenie \u015bw. Paw\u0142a spowodowa\u0142y ustanie prze\u015bladowania. I wtedy sta\u0142o si\u0119 jasne, \u017ce opatrzno\u015b\u0107 Bo\u017ca nie pozwala na \u017cadne z\u0142o bez wyci\u0105gni\u0119cia z niego dobra; pos\u0142u\u017cy\u0142a si\u0119 prze\u015bladowaniem, aby szerzy\u0107 Ewangeli\u0119 w innych miejscach, i mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce ka\u017cdy wierny by\u0142 kaznodziej\u0105 Jezusa Chrystusa we wszystkich tych krajach, gdzie szed\u0142 si\u0119 schroni\u0107. W\u015br\u00f3d tych, kt\u00f3rzy byli zmuszeni ucieka\u0107 z Jerozolimy, by\u0142 jeden z siedmiu diakon\u00f3w o imieniu Filip.
Uda\u0142 si\u0119 do miasta Samarii, gdzie poprzez nauczanie i cuda dokona\u0142 wielu nawr\u00f3ce\u0144. Gdy do Jerozolimy dotar\u0142a wiadomo\u015b\u0107, \u017ce niezwyk\u0142a liczba Samarytan przyj\u0119\u0142a wiar\u0119, Aposto\u0142owie postanowili wys\u0142a\u0107 tam kilku, kt\u00f3rzy udzieliliby Sakramentu Bierzmowania tym, kt\u00f3rym diakoni nie mieli w\u0142adzy go udzieli\u0107. Na t\u0119 misj\u0119 zostali wi\u0119c wyznaczeni Piotr i Jan: Piotr, aby jako G\u0142owa Ko\u015bcio\u0142a przyj\u0105\u0142 w jego \u0142onie ten obcy nar\u00f3d i po\u0142\u0105czy\u0142 Samarytan z \u017bydami; Jan za\u015b jako szczeg\u00f3lny przyjaciel \u015bw. Piotra i znany w\u015br\u00f3d innych z cud\u00f3w i \u015bwi\u0119to\u015bci.
W Samarii by\u0142 pewien Szymon z Gity, nazywany Magiem, czyli czarownikiem. Ten, za pomoc\u0105 czar\u00f3w i zakl\u0119\u0107, oszuka\u0142 wielu, twierdz\u0105c, \u017ce jest kim\u015b niezwyk\u0142ym. Blu\u017anierczo twierdzi\u0142, \u017ce ma on moc Bo\u017c\u0105, kt\u00f3r\u0105 nazywa\u0142 wielk\u0105. Ludzie wydawali si\u0119 szale\u0107 na jego punkcie i biegli za nim, wychwalaj\u0105c go, jak gdyby by\u0142 kim\u015b boskim. Pewnego dnia, b\u0119d\u0105c obecnym na kazaniu Filipa, zosta\u0142 poruszony i poprosi\u0142 o chrzest, aby r\u00f3wnie\u017c m\u00f3g\u0142 czyni\u0107 cuda, kt\u00f3re zazwyczaj wierni czynili po przyj\u0119ciu tego sakramentu.
Gdy Piotr i Jan przybyli tam, zacz\u0119li udziela\u0107 Sakramentu Bierzmowania, nak\u0142adaj\u0105c r\u0119ce, jak to czyni\u0105 biskupi dzisiaj. Szymon, widz\u0105c, \u017ce z na\u0142o\u017ceniem r\u0105k otrzymuj\u0105 tak\u017ce dar j\u0119zyk\u00f3w i czynienia cud\u00f3w, pomy\u015bla\u0142, \u017ce by\u0142oby dla niego wielkim szcz\u0119\u015bciem, gdyby m\u00f3g\u0142 czyni\u0107 te same rzeczy. Zbli\u017cywszy si\u0119 wi\u0119c do Piotra, wyci\u0105gn\u0105\u0142 torb\u0119 pieni\u0119dzy i ofiarowa\u0142 mu j\u0105, prosz\u0105c, aby r\u00f3wnie\u017c da\u0142 mu w\u0142adz\u0119 czynienia cud\u00f3w i udzielania Ducha \u015awi\u0119tego tym, na kt\u00f3rych na\u0142o\u017cy\u0142by r\u0119ce.
\u015aw. Piotr, \u017cywo oburzony tak\u0105 bezczelno\u015bci\u0105, zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do niego: Z\u0142oczy\u0144co, niech b\u0119dzie tw\u00f3j pieni\u0105dz na zgub\u0119, poniewa\u017c uwierzy\u0142e\u015b, \u017ce za pieni\u0105dze mo\u017cna kupi\u0107 dary Ducha \u015awi\u0119tego. Po\u015bpiesz si\u0119, aby pokutowa\u0107 za t\u0119 swoj\u0105 z\u0142o\u015bliwo\u015b\u0107 i m\u00f3dl si\u0119 do Boga, aby zechcia\u0142 ci przebaczy\u0107<\/em>.
Szymon, obawiaj\u0105c si\u0119, \u017ce spotka go to, co spotka\u0142o Ananiasza i Safir\u0119, ca\u0142y przestraszony odpowiedzia\u0142: To prawda: m\u00f3dlcie si\u0119 tak\u017ce za mnie, aby ta gro\u017aba si\u0119 we mnie nie spe\u0142ni\u0142a.<\/em> Te s\u0142owa wydaj\u0105 si\u0119 wskazywa\u0107, \u017ce by\u0142 w pokucie, ale nie by\u0142: nie prosi\u0142 Aposto\u0142\u00f3w, aby wyprosili mu od Boga mi\u0142osierdzie, lecz aby trzymali od niego z daleka to nieszcz\u0119\u015bcie. Po ustaniu strachu przed kar\u0105, powr\u00f3ci\u0142 do bycia tym, kim by\u0142 wcze\u015bniej, to znaczy czarownikiem, oszustem, przyjacielem diab\u0142a. Zobaczymy go w innych starciach z Piotrem.
Dwaj Aposto\u0142owie Piotr i Jan, udzieliwszy Sakramentu Bierzmowania nowym wiernym z Samarii i umocniwszy ich w wierze, kt\u00f3r\u0105 niedawno przyj\u0119li, po\u017cegnali ich w pokoju i opu\u015bcili to miasto. Przechodzili przez wiele miejsc, g\u0142osz\u0105c Jezusa Chrystusa, uwa\u017caj\u0105c ka\u017cd\u0105 trudno\u015b\u0107 za ma\u0142\u0105, byle tylko przyczyni\u0107 si\u0119 do szerzenia Ewangelii i zdobywania dusz dla nieba.

ROZDZIA\u0141 XIX. \u015aw. Piotr zak\u0142ada biskupstwo w Antiochii; wraca do Jerozolimy. \u2014 Odwiedza go \u015bw. Pawe\u0142. Rok Pa\u0144ski 36.<\/em><\/a>
\u015aw. Piotr, wr\u00f3ciwszy z Samarii, przebywa\u0142 przez jaki\u015b czas w Jerozolimie, a potem uda\u0142 si\u0119 g\u0142osi\u0107 \u0142ask\u0119 Bo\u017c\u0105 w r\u00f3\u017cnych krajach. Gdy z zapa\u0142em godnym Ksi\u0119cia Aposto\u0142\u00f3w odwiedza\u0142 ko\u015bcio\u0142y, kt\u00f3re by\u0142y zak\u0142adane tu i \u00f3wdzie, dowiedzia\u0142 si\u0119, \u017ce Szymon Mag z Samarii uda\u0142 si\u0119 do Antiochii, aby tam szerzy\u0107 swoje oszustwa. Postanowi\u0142 wi\u0119c uda\u0107 si\u0119 do tego miasta, aby rozwia\u0107 b\u0142\u0119dy tego wroga Boga i ludzi. Po przybyciu do tej stolicy natychmiast zabra\u0142 si\u0119 do g\u0142oszenia Ewangelii z wielkim zapa\u0142em i uda\u0142o mu si\u0119 nawr\u00f3ci\u0107 tak wielu ludzi na wiar\u0119, \u017ce wierni zacz\u0119li by\u0107 tam nazywani chrze\u015bcijanami, to znaczy na\u015bladowcami Jezusa Chrystusa.
W\u015br\u00f3d znanych postaci, kt\u00f3re nawr\u00f3ci\u0142y si\u0119 dzi\u0119ki kazaniom \u015bw. Piotra, by\u0142 \u015bw. Ewodiusz. Przy pierwszym przybyciu Piotra zaprosi\u0142 go do swojego domu, a \u015bwi\u0119ty Aposto\u0142 si\u0119 z nim zaprzyja\u017ani\u0142, udzieli\u0142 mu potrzebnych nauk i, widz\u0105c, \u017ce jest obdarzony niezb\u0119dnymi cnotami, konsekrowa\u0142 go na kap\u0142ana, a potem na biskupa, aby m\u00f3g\u0142 go zast\u0119powa\u0107 w czasie jego nieobecno\u015bci i aby m\u00f3g\u0142 mu p\u00f3\u017aniej sukcesyjnie zaj\u0105\u0107 to miejsce biskupie.
Kiedy Piotr chcia\u0142 rozpocz\u0105\u0107 g\u0142oszenie w tym mie\u015bcie, napotyka\u0142 powa\u017cne przeszkody ze strony gubernatora imieniem Teofil. Ten\u017ce uwi\u0119zi\u0142 \u015bwi\u0119tego Aposto\u0142a jako wynalazc\u0119 religii sprzecznej z religi\u0105 pa\u0144stwow\u0105. Chcia\u0142 wznieci\u0107 sp\u00f3r na temat rzeczy, kt\u00f3re g\u0142osi\u0142, a s\u0142ysz\u0105c, jak m\u00f3wi\u0142, \u017ce Jezus Chrystus, z mi\u0142o\u015bci do ludzi, umar\u0142 na krzy\u017cu, powiedzia\u0142: On<\/em>jest szalony, nie nale\u017cy go wi\u0119cej s\u0142ucha\u0107.<\/em> Aby potem by\u0142 uwa\u017cany za takiego, dla szyderstwa kaza\u0142 mu obci\u0105\u0107 w\u0142osy na p\u00f3\u0142, zostawiaj\u0105c mu kr\u0105g wok\u00f3\u0142 g\u0142owy jakby koron\u0119. To, co wtedy zrobiono dla pogardy, teraz duchowni u\u017cywaj\u0105 dla czci, i nazywa si\u0119 to klerem lub tonsur\u0105, co przypomina koron\u0119 cierniow\u0105 na\u0142o\u017con\u0105 na g\u0142ow\u0119 Boskiego Zbawiciela.
Kiedy Piotr zobaczy\u0142, \u017ce tak go traktuj\u0105, zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do gubernatora, aby raczy\u0142 go wys\u0142ucha\u0107 jeszcze raz. Gdy mu na to pozwolono, Piotr powiedzia\u0142: Ty, o Teofilu, oburzasz si\u0119, s\u0142ysz\u0105c, \u017ce B\u00f3g, kt\u00f3rego czcz\u0119, umar\u0142 na krzy\u017cu. Ju\u017c ci m\u00f3wi\u0142em, \u017ce sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem, a b\u0119d\u0105c cz\u0142owiekiem, nie powiniene\u015b si\u0119 tak dziwi\u0107, \u017ce umar\u0142, poniewa\u017c umiera\u0107 jest w\u0142a\u015bciwe cz\u0142owiekowi. Wiedz jednak, \u017ce umar\u0142 na krzy\u017cu z w\u0142asnej woli, poniewa\u017c swoj\u0105 \u015bmierci\u0105 chcia\u0142 da\u0107 \u017cycie wszystkim ludziom, czyni\u0105c pok\u00f3j mi\u0119dzy swoim Wiecznym Ojcem a ludzko\u015bci\u0105. Ale tak jak ci m\u00f3wi\u0119, \u017ce umar\u0142, tak ci\u0119 zapewniam, \u017ce zmartwychwsta\u0142 z w\u0142asnej mocy, wcze\u015bniej wskrzeszaj\u0105c wielu innych zmar\u0142ych<\/em>. Teofil, s\u0142ysz\u0105c, \u017ce wskrzesza\u0142 zmar\u0142ych, uspokoi\u0142 si\u0119 i, z wyrazem zdumienia, doda\u0142: M\u00f3wisz, \u017ce ten tw\u00f3j B\u00f3g wskrzesza\u0142 zmar\u0142ych; teraz, je\u015bli w jego imieniu wskrzesisz mojego syna, kt\u00f3ry zmar\u0142 kilka dni temu, uwierz\u0119 w to, co mi g\u0142osisz<\/em>. Aposto\u0142 przyj\u0105\u0142 zaproszenie, uda\u0142 si\u0119 do grobu m\u0142odzie\u0144ca i, w obecno\u015bci wielu ludzi, odm\u00f3wi\u0142 modlitw\u0119 i w imi\u0119 Jezusa Chrystusa przywr\u00f3ci\u0142 go do \u017cycia[17]<\/a>. To spowodowa\u0142o, \u017ce gubernator i ca\u0142e miasto uwierzyli w Jezusa Chrystusa.
Teofil wkr\u00f3tce sta\u0142 si\u0119 gorliwym chrze\u015bcijaninem i, w ge\u015bcie szacunku i czci wobec \u015bw. Piotra, ofiarowa\u0142 mu sw\u00f3j dom, aby m\u00f3g\u0142 go u\u017cywa\u0107 wed\u0142ug w\u0142asnych pragnie\u0144. Ten budynek zosta\u0142 przekszta\u0142cony w ko\u015bci\u00f3\u0142, gdzie gromadzi\u0142 si\u0119 lud, aby uczestniczy\u0107 w Boskiej Ofierze i s\u0142ucha\u0107 kaza\u0144 \u015bwi\u0119tego Aposto\u0142a. Aby m\u00f3c go s\u0142ucha\u0107 z wi\u0119ksz\u0105 wygod\u0105 i po\u017cytkiem, postawili mu tam katedr\u0119, z kt\u00f3rej \u015bwi\u0119ty wyg\u0142asza\u0142 \u015bwi\u0119te nauki.
Warto zauwa\u017cy\u0107, \u017ce \u015bw. Piotr przez trzy lata, na ile m\u00f3g\u0142, mieszka\u0142 w Jerozolimie jako stolicy Palestyny, gdzie \u017bydzi mogli mie\u0107 \u0142atwiejszy kontakt z nim. W trzydziestym sz\u00f3stym roku od narodzin Jezusa Chrystusa, zar\u00f3wno z powodu prze\u015bladowania w Jerozolimie, jak i aby przygotowa\u0107 drog\u0119 do nawr\u00f3cenia pogan, postanowi\u0142 przenie\u015b\u0107 swoj\u0105 siedzib\u0119 w Antiochii: to znaczy ustanowi\u0142 miasto Antiochi\u0119 jako swoje sta\u0142e miejsce zamieszkania i jako centrum jedno\u015bci z innymi Ko\u015bcio\u0142ami chrze\u015bcija\u0144skimi.
Piotr rz\u0105dzi\u0142 tym Ko\u015bcio\u0142em w Antiochii przez siedem lat, a\u017c, natchniony przez Boga, przeni\u00f3s\u0142 swoj\u0105 katedr\u0119 do Rzymu, co opowiemy w swoim czasie.
Ustanowienie tej \u015bwi\u0119tej katedry w Antiochii jest szczeg\u00f3lnie opisane przez Euzebiusza z Cezarei, \u015bw. Hieronima, \u015bw. Leona Wielkiego i przez wielu innych pisarzy ko\u015bcielnych. Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki obchodzi to wydarzenie z szczeg\u00f3ln\u0105 uroczysto\u015bci\u0105 22 lutego.
Podczas gdy \u015bw. Piotr z Antiochii uda\u0142 si\u0119 do Jerozolimy, otrzyma\u0142 wizyt\u0119, kt\u00f3ra z pewno\u015bci\u0105 by\u0142a dla niego wielk\u0105 pociech\u0105. \u015aw. Pawe\u0142, kt\u00f3ry zosta\u0142 nawr\u00f3cony na wiar\u0119 w wyniku wspania\u0142ego cudu, chocia\u017c by\u0142 nauczany przez Jezusa Chrystusa i sam zosta\u0142 wys\u0142any, aby g\u0142osi\u0107 Ewangeli\u0119, jednak chcia\u0142 uda\u0107 si\u0119 do \u015bw. Piotra, aby czci\u0107 w nim G\u0142ow\u0119 Ko\u015bcio\u0142a i otrzyma\u0107 od niego te wskaz\u00f3wki i nauki, kt\u00f3re by\u0142yby stosowne. \u015aw. Pawe\u0142 przebywa\u0142 w Jerozolimie z Ksi\u0119ciem Aposto\u0142\u00f3w przez pi\u0119tna\u015bcie dni. Taki czas wystarczy\u0142 mu, poniewa\u017c opr\u00f3cz objawie\u0144 otrzymanych od Jezusa Chrystusa sp\u0119dzi\u0142 swoje \u017cycie na studiowaniu \u015bwi\u0119tych Pism, a po swoim nawr\u00f3ceniu nieustannie zajmowa\u0142 si\u0119 medytacj\u0105 i g\u0142oszeniem S\u0142owa Bo\u017cego.

ROZDZIA\u0141 XX. \u015aw. Piotr odwiedza kilka Ko\u015bcio\u0142\u00f3w. \u2014 Uzdrawia paralityka Eneasza. \u2014 Wskrzesza zmar\u0142\u0105 Tabit\u0119. Rok Pa\u0144ski 38.<\/em><\/a>
\u015awi\u0119ty Piotr zosta\u0142 wyznaczony przez Boskiego Zbawiciela do utwierdzenia wszystkich chrze\u015bcijan w wierze; a poniewa\u017c wiele Ko\u015bcio\u0142\u00f3w by\u0142o zak\u0142adanych tu i tam przez Aposto\u0142\u00f3w, diakon\u00f3w i innych uczni\u00f3w, dlatego \u015bw. Piotr, aby utrzyma\u0107 jedno\u015b\u0107 wiary i sprawowa\u0107 najwy\u017csz\u0105 w\u0142adz\u0119, kt\u00f3r\u0105 otrzyma\u0142 od Zbawiciela, kiedy mia\u0142 swoj\u0105 siedzib\u0119 w Antiochii, osobi\u015bcie odwiedza\u0142 Ko\u015bcio\u0142y, kt\u00f3re w tym czasie ju\u017c zosta\u0142y za\u0142o\u017cone i by\u0142y zak\u0142adane. W niekt\u00f3rych miejscach umacnia\u0142 wiernych w wierze, w innych pociesza\u0142 tych, kt\u00f3rzy cierpieli podczas prze\u015bladowania, tam udziela\u0142 Sakramentu Bierzmowania, wsz\u0119dzie za\u015b \u015bwi\u0119ci\u0142 pasterzy i biskup\u00f3w, kt\u00f3rzy po jego odej\u015bciu mieli dba\u0107 o Ko\u015bcio\u0142y i owczarni\u0119 Jezusa Chrystusa. Przechodz\u0105c z miasta do miasta dotar\u0142 do \u015bwi\u0119tych, kt\u00f3rzy mieszkali w Liddzie, mie\u015bcie oddalonym o oko\u0142o dwadzie\u015bcia mil od Jerozolimy. Chrze\u015bcijanie pierwszych czas\u00f3w, za \u017cycie cnotliwe i umartwione, byli nazywani \u015bwi\u0119tymi, i tym imieniem powinni nazywa\u0107 si\u0119 chrze\u015bcijanie dzisiejszych czas\u00f3w, kt\u00f3rzy, podobnie jak oni, s\u0105 wezwani do \u015bwi\u0119to\u015bci. Gdy dotar\u0142 do bram miasta Liddy, Piotr spotka\u0142 paralityka imieniem Eneasz. Ten by\u0142 dotkni\u0119ty parali\u017cem i ca\u0142kowicie nieruchomy w ko\u0144czynach, i od o\u015bmiu lat nie ruszy\u0142 si\u0119 ze swojego \u0142\u00f3\u017cka. Piotr, gdy go zobaczy\u0142, bez \u017cadnej pro\u015bby, zwracaj\u0105c si\u0119 do niego, powiedzia\u0142: Eneaszu, Pan Jezus Chrystus ci\u0119 uzdrowi\u0142; wsta\u0144 i sam sobie po\u015bciel \u0142o\u017ce.<\/em> Eneasz wsta\u0142 zdrowy i silny, jakby nigdy nie by\u0142 chory. Wiele os\u00f3b by\u0142o \u015bwiadkami tego cudu, kt\u00f3ry szybko rozprzestrzeni\u0142 si\u0119 po ca\u0142ym mie\u015bcie i w pobliskim kraju zwanym Saron. Wszyscy ci mieszka\u0144cy, poruszeni Bosk\u0105 dobroci\u0105, kt\u00f3ra w spos\u00f3b namacalny dawa\u0142a znaki swojej niesko\u0144czonej mocy, uwierzyli w Jezusa Chrystusa i weszli na \u0142ono Ko\u015bcio\u0142a. W niewielkiej odleg\u0142o\u015bci od Liddy znajdowa\u0142a si\u0119 Jaffa, inne miasto po\u0142o\u017cone nad brzegiem Morza \u015ar\u00f3dziemnego. Mieszka\u0142a tam chrze\u015bcija\u0144ska wdowa imieniem Tabita, kt\u00f3ra, dzi\u0119ki swoim ja\u0142mu\u017cnom i wielu dzie\u0142om mi\u0142osierdzia, by\u0142a powszechnie nazywana matk\u0105 ubogich. W tych dniach zdarzy\u0142o si\u0119, \u017ce zachorowa\u0142a i, po kr\u00f3tkiej chorobie, umar\u0142a, pozostawiaj\u0105c wszystkich w g\u0142\u0119bokim smutku. Zgodnie z obyczajem tamtych czas\u00f3w, kobiety umy\u0142y jej cia\u0142o i po\u0142o\u017cy\u0142y je na tarasie, aby w odpowiednim czasie dokona\u0107 pogrzebu. Teraz, z powodu blisko\u015bci Liddy, wie\u015b\u0107 o cudzie dokonanym w uzdrowieniu Eneasza dotar\u0142a do Jaffy, wi\u0119c wys\u0142ano tam dw\u00f3ch m\u0119\u017cczyzn, aby prosili Piotra, by przyszed\u0142 zobaczy\u0107 zmar\u0142\u0105 Tabit\u0119. Gdy us\u0142ysza\u0142 o \u015bmierci tej cnotliwej uczennicy Jezusa Chrystusa i pragnieniu chrze\u015bcijan, aby poszed\u0142 tam, by j\u0105 wskrzesi\u0107, Piotr natychmiast wyruszy\u0142 z nimi. Po przybyciu do Jaffy, uczniowie zaprowadzili go na taras i, pokazuj\u0105c mu cia\u0142o Tabity, opowiadali mu o wielu dobrych uczynkach tej \u015bwi\u0119tej kobiety i prosili, aby chcia\u0142 j\u0105 wskrzesi\u0107. Ubodzy i wdowy, gdy dowiedzieli si\u0119 o przybyciu Piotra, pobiegli p\u0142acz\u0105c, aby prosi\u0107 go, by przywr\u00f3ci\u0142 im dobr\u0105 matk\u0119. Zobacz<\/em>, m\u00f3wi jedna, ten str\u00f3j by\u0142 dzie\u0142em jej mi\u0142osierdzia<\/em>; ta tunika, sanda\u0142y tego ch\u0142opca<\/em>, dodawali inni, to wszystko rzeczy, kt\u00f3re ona ofiarowa\u0142a<\/em>. Na widok tylu p\u0142acz\u0105cych ludzi, tylu dzie\u0142 mi\u0142osierdzia, kt\u00f3re by\u0142y opowiadane, Piotr wzruszy\u0142 si\u0119. Wsta\u0142 i, zwr\u00f3ciwszy si\u0119 do cia\u0142a, powiedzia\u0142: Tabito, rozkazuj\u0119 ci w imieniu Boga, wsta\u0144<\/em>. Tabita w tej chwili otworzy\u0142a oczy i, zobaczywszy Piotra, usiad\u0142a i zacz\u0119\u0142a rozmawia\u0107 z nim. Piotr, bior\u0105c j\u0105 za r\u0119k\u0119, podni\u00f3s\u0142 j\u0105 i, zwo\u0142awszy uczni\u00f3w, odda\u0142 im upragnion\u0105 matk\u0119 zdrow\u0105 i ca\u0142\u0105. Ogromna rado\u015b\u0107 unios\u0142a si\u0119 w ca\u0142ym domu; z ka\u017cdej strony p\u0142akali z rado\u015bci, wydaj\u0105c si\u0119 tym dobrym chrze\u015bcijanom, \u017ce odzyskali skarb w tej jednej kobiecie, kt\u00f3ra naprawd\u0119 by\u0142a pocieszeniem dla wszystkich. Z tego wydarzenia niech ubodzy ucz\u0105 si\u0119 by\u0107 wdzi\u0119cznymi tym, kt\u00f3rzy daj\u0105 im ja\u0142mu\u017cn\u0119. Niech bogaci ucz\u0105 si\u0119, co znaczy by\u0107 mi\u0142osiernymi i hojnymi wobec ubogich.

ROZDZIA\u0141 XXI. B\u00f3g objawia \u015bw. Piotrowi powo\u0142anie pogan. \u2014 Udaje si\u0119 do Cezarei i chrzci rodzin\u0119 Korneliusza setnika. Rok Pa\u0144ski 39.<\/em><\/a>
B\u00f3g wielokrotnie przepowiedzia\u0142 przez swoich prorok\u00f3w, \u017ce w czasie przyj\u015bcia Mesjasza wszystkie narody b\u0119d\u0105 wezwane do poznania prawdziwego Boga.
Sam Boski Zbawiciel wyda\u0142 wyra\u017ane polecenie swoim Aposto\u0142om, m\u00f3wi\u0105c: Ite, docete omnes gentes<\/em> (Id\u017acie, nauczajcie wszystkie narody<\/em>). Ci sami g\u0142osiciele Ewangelii ju\u017c przyj\u0119li niekt\u00f3rych nie \u017byd\u00f3w do wiary, jak to mia\u0142o miejsce w przypadku Eunucha kr\u00f3lowej Kandaki i Teofila, gubernatora Antiochii; ale by\u0142y to szczeg\u00f3lne przypadki, a Aposto\u0142owie do tej pory g\u0142\u00f3wnie g\u0142osili Ewangeli\u0119 \u017bydom, czekaj\u0105c od Pana na specjalne wskazanie czasu, w kt\u00f3rym powinni bez wyj\u0105tku przyj\u0105\u0107 do wiary tak\u017ce pogan i niewiernych. Taka objawienie mia\u0142o by\u0107 z pewno\u015bci\u0105 dane \u015bw. Piotrowi, G\u0142owie Ko\u015bcio\u0142a. Oto jak \u015bwi\u0119ty tekst przedstawia to pami\u0119tne wydarzenie.
W Cezarei, mie\u015bcie Palestyny, mieszka\u0142 pewien Korneliusz, setnik, czyli oficer kohorty, grupy 100 \u017co\u0142nierzy, kt\u00f3ry nale\u017ca\u0142 do legii italickiej, tak nazwanej, poniewa\u017c sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z \u017co\u0142nierzy w\u0142oskich.
Pismo \u015awi\u0119te chwali go, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce by\u0142 cz\u0142owiekiem religijnym i boj\u0105cym si\u0119 Boga; te s\u0142owa oznaczaj\u0105, \u017ce by\u0142 poganinem, ale porzuci\u0142 ba\u0142wochwalstwo, w kt\u00f3rym si\u0119 urodzi\u0142, czci prawdziwego Boga, czyni\u0142 wiele ja\u0142mu\u017cn i modlitw, i \u017cy\u0142 religijnie, zgodnie z nakazem zdrowego rozs\u0105dku.
B\u00f3g, niesko\u0144czenie mi\u0142osierny, kt\u00f3ry nigdy nie omija ze swoj\u0105 \u0142ask\u0105, aby przyj\u015b\u0107 z pomoc\u0105 tym, kt\u00f3rzy robi\u0105, co mog\u0105 z ich strony, wys\u0142a\u0142 Anio\u0142a do Korneliusza, aby go pouczy\u0107, co powinien zrobi\u0107. Ten dobry \u017co\u0142nierz modli\u0142 si\u0119, gdy ujrza\u0142 przed sob\u0105 Anio\u0142a w postaci cz\u0142owieka ubranego na bia\u0142o. Korneliuszu<\/em>, powiedzia\u0142 Anio\u0142. On, przera\u017cony, wpatrywa\u0142 si\u0119 w niego, m\u00f3wi\u0105c: Kim jeste\u015b, Panie; czego chcesz?<\/em> Wtedy Anio\u0142 rzek\u0142: B\u00f3g pami\u0119ta\u0142 o twoich ja\u0142mu\u017cnach; twoje modlitwy dotar\u0142y do Jego tronu; i chc\u0105c spe\u0142ni\u0107 twoje pragnienia, wys\u0142a\u0142 mnie, aby wskaza\u0107 ci drog\u0119 zbawienia. Dlatego po\u015blij do Jaffy i poszukaj pewnego Szymona, zwanego Piotrem. Mieszka u innego Szymona, garbarza, kt\u00f3ry ma dom blisko morza. Od tego Piotra dowiesz si\u0119 wszystkiego, co jest potrzebne do zbawienia<\/em>. Korneliusz nie zwleka\u0142 z pos\u0142usze\u0144stwem g\u0142osowi z Nieba i zwo\u0142awszy dw\u00f3ch s\u0142u\u017c\u0105cych i \u017co\u0142nierza, ludzi wszystkich boj\u0105cych si\u0119 Boga, opowiedzia\u0142 im o widzeniu i nakaza\u0142, aby natychmiast udali si\u0119 do Jaffy w celu wskazanym mu przez Anio\u0142a.
Oni natychmiast wyruszyli i id\u0105c ca\u0142\u0105 noc, dotarli do Jaffy w po\u0142udnie nast\u0119pnego dnia, poniewa\u017c odleg\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119dzy tymi dwoma miastami wynosi oko\u0142o 40 mil. Tu\u017c przed ich przybyciem \u015bw. Piotr r\u00f3wnie\u017c mia\u0142 wspania\u0142e objawienie, kt\u00f3re potwierdzi\u0142o, \u017ce tak\u017ce poganie s\u0105 wezwani do wiary. Zm\u0119czony swoimi trudami, \u015bwi\u0119ty Aposto\u0142 tego dnia przyszed\u0142 do domu swojego gospodarza, aby si\u0119 od\u015bwie\u017cy\u0107 i, zgodnie z zwyczajem, uda\u0142 si\u0119 najpierw do pokoju na pi\u0119trze, aby si\u0119 modli\u0107. Gdy si\u0119 modli\u0142, wydawa\u0142o mu si\u0119, \u017ce widzi otwarte niebo i z jego wn\u0119trza zst\u0119puje na ziemi\u0119 pewien przedmiot w postaci du\u017cego prze\u015bcierad\u0142a, kt\u00f3re, podtrzymywane w czterech ko\u0144cach, tworzy\u0142o jakby wielki pojemnik pe\u0142en wszelkiego rodzaju czworonog\u00f3w, w\u0119\u017cy i ptak\u00f3w, kt\u00f3re wszystkie, wed\u0142ug prawa Moj\u017cesza, by\u0142y uwa\u017cane za nieczyste; to znaczy, \u017ce nie mog\u0142y by\u0107 jedzone ani ofiarowane Bogu.
W tym samym czasie us\u0142ysza\u0142 g\u0142os, kt\u00f3ry powiedzia\u0142: Wsta\u0144, Piotrze, zabijaj i jedz<\/em>. Zdumiony Aposto\u0142 na to polecenie odpowiedzia\u0142: Niech si\u0119 to nigdy nie stanie, \u017cebym jad\u0142 nieczyste zwierz\u0119ta, od kt\u00f3rych zawsze si\u0119 powstrzymywa\u0142em<\/em>. G\u0142os doda\u0142: Nie nazywaj nieczystym tego, co B\u00f3g oczy\u015bci\u0142<\/em>. Po trzykrotnym powt\u00f3rzeniu tej samej wizji, ten tajemniczy pojemnik wzbi\u0142 si\u0119 ku niebu i znikn\u0105\u0142.
\u015awi\u0119ci Ojcowie dostrzegaj\u0105 w tych nieczystych zwierz\u0119tach grzesznik\u00f3w i wszystkich tych, kt\u00f3rzy, uwik\u0142ani w wyst\u0119pek i b\u0142\u0105d, przez krew Jezusa Chrystusa s\u0105 oczyszczani i przyjmowani w \u0142ask\u0119.
Gdy Piotr rozmy\u015bla\u0142, co mog\u0142oby znaczy\u0107 to widzenie, przybyli trzej pos\u0142a\u0144cy. W tym momencie B\u00f3g da\u0142 mu ich pozna\u0107 i nakaza\u0142 mu zej\u015b\u0107, aby si\u0119 z nimi spotka\u0107, towarzyszy\u0107 im i i\u015b\u0107 z nimi bez \u017cadnego l\u0119ku. Zszed\u0142 wi\u0119c i ujrzawszy ich, powiedzia\u0142: Oto jestem, ja jestem tym, kt\u00f3rego szukacie. Jaki jest pow\u00f3d waszej wizyty?<\/em>
Us\u0142yszawszy wizj\u0119 Korneliusza i pow\u00f3d ich podr\u00f3\u017cy, natychmiast zrozumia\u0142 znaczenie tego tajemniczego prze\u015bcierad\u0142a; dlatego przyj\u0105\u0142 ich \u017cyczliwie i pozwoli\u0142 im zosta\u0107 u siebie tej nocy. Nast\u0119pnego ranka, w towarzystwie sze\u015bciu uczni\u00f3w, wyruszy\u0142 z Jaffy z pos\u0142a\u0144cami i, w liczbie dziesi\u0119ciu, wyruszyli w drog\u0119 do Cezarei.
Po dw\u00f3ch dniach Piotr, ze wszystkimi swoimi towarzyszami, dotar\u0142 do tego miasta, gdzie z wielk\u0105 niecierpliwo\u015bci\u0105 czeka\u0142 na niego setnik. Ten, aby jeszcze bardziej uhonorowa\u0107 swojego go\u015bcia, zwo\u0142a\u0142 swoich krewnych i przyjaci\u00f3\u0142, aby r\u00f3wnie\u017c mogli uczestniczy\u0107 w niebieskich b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwach, kt\u00f3re przybycie Piotra mia\u0142o przynie\u015b\u0107 z Nieba. Gdy dobry setnik, zgodnie z Bo\u017cym rozkazem, wys\u0142a\u0142 po Piotra, aby pozna\u0107 od niego Boskie zamiary, musia\u0142 z pewno\u015bci\u0105 wyrobi\u0107 sobie wielkie poj\u0119cie o nim, uwa\u017caj\u0105c go za osob\u0119 wspania\u0142\u0105 i niepodobn\u0105 do innych ludzi. Dlatego, gdy Piotr wszed\u0142 do jego domu, wyszed\u0142 mu naprzeciw i rzuci\u0142 si\u0119 u jego st\u00f3p w ge\u015bcie adoracji. Piotr, pe\u0142en pokory, natychmiast go podni\u00f3s\u0142, informuj\u0105c go, \u017ce jest r\u00f3wnie prostym cz\u0142owiekiem jak on. Kontynuuj\u0105c rozmow\u0119, weszli do miejsca zgromadzenia.
Tam, w obecno\u015bci wszystkich, Piotr opowiedzia\u0142 o rozkazie od Boga, kt\u00f3ry otrzyma\u0142, aby rozmawia\u0107 z poganami i nie ocenia\u0107 ich ju\u017c jako obrzydliwych i nieczystych. Teraz jestem tutaj w\u015br\u00f3d was<\/em>, podsumowa\u0142, powiedzcie mi zatem, jaki jest pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego mnie wezwali\u015bcie<\/em>. Korneliusz pos\u0142ucha\u0142 zaproszenia Piotra, wsta\u0142 i opowiedzia\u0142, co mu si\u0119 wydarzy\u0142o cztery dni wcze\u015bniej, zapewniaj\u0105c, \u017ce on i wszyscy zebrani tam byli gotowi wykona\u0107 wszystko, co, na Bo\u017ce polecenie, im nakaza\u0142. Wtedy Piotr, wyja\u015bniaj\u0105c charakter Aposto\u0142a Pana, wiernego depozytariusza religii i wiary, zacz\u0105\u0142 poucza\u0107 to zaszczytne zgromadzenie o g\u0142\u00f3wnych tajemnicach Ewangelii.
Piotr kontynuowa\u0142 swoje przem\u00f3wienie, kiedy to Duch \u015awi\u0119ty zst\u0105pi\u0142 widocznie na Korneliusza i jego domownik\u00f3w, i w spos\u00f3b odczuwalny obdarzy\u0142 ich darem j\u0119zyk\u00f3w, dzi\u0119ki czemu zacz\u0119li wychwala\u0107 Boga, \u015bpiewaj\u0105c Jego chwa\u0142\u0119. \u015aw. Piotr, widz\u0105c, \u017ce tam dzieje si\u0119 prawie ten sam cud, kt\u00f3ry mia\u0142 miejsce w Wieczerniku w Jerozolimie, zawo\u0142a\u0142: Czy jest mo\u017ce kto\u015b, kto m\u00f3g\u0142by przeszkodzi\u0107, aby\u015bmy ochrzcili tych, kt\u00f3rzy otrzymali Ducha \u015awi\u0119tego tak jak my?<\/em> Nast\u0119pnie, zwr\u00f3ciwszy si\u0119 do swoich uczni\u00f3w, nakaza\u0142, aby ich wszystkich ochrzczono. Rodzina Korneliusza by\u0142a pierwsz\u0105 w Rzymie i w Italii, kt\u00f3ra przyj\u0119\u0142a wiar\u0119.
\u015aw. Piotr, po ochrzczeniu ich wszystkich, op\u00f3\u017ani\u0142 swoje odej\u015bcie z Cezarei; zatrzyma\u0142 si\u0119 na jaki\u015b czas, aby spe\u0142ni\u0107 pobo\u017cne pro\u015bby Korneliusza i wszystkich tych nowych ochrzczonych, kt\u00f3rzy o to go usilnie prosili. Piotr wykorzysta\u0142 ten czas, aby g\u0142osi\u0107 Ewangeli\u0119 w tym mie\u015bcie, a owocem tego by\u0142o to, \u017ce postanowi\u0142 przydzieli\u0107 pasterza tej rzeszy wiernych. Tym by\u0142 \u015bw. Zacheusz, o kt\u00f3rym mowa w Ewangelii, kt\u00f3ry z tego powodu zosta\u0142 konsekrowany na pierwszego biskupa Cezarei[18]<\/a>.
To wydarzenie, czyli przyj\u0119cie pogan do wiary, spowodowa\u0142o pewn\u0105 zazdro\u015b\u0107 w\u015br\u00f3d wiernych w Jerozolimie; nie brakowa\u0142o r\u00f3wnie\u017c tych, kt\u00f3rzy publicznie pot\u0119piali to, co uczyni\u0142 \u015bw. Piotr. Dlatego uzna\u0142 za stosowne uda\u0107 si\u0119 do tego miasta, aby rozczarowa\u0107 oszukanych i da\u0107 zna\u0107, \u017ce to, co uczyni\u0142, by\u0142o na rozkaz Bo\u017cy. Gdy przyby\u0142 do Jerozolimy, niekt\u00f3rzy podeszli do niego, m\u00f3wi\u0105c mu \u015bmia\u0142o: Dlaczego poszed\u0142e\u015b do ludzi nieobrzezanych i jad\u0142e\u015b z nimi?<\/em> Piotr, w obecno\u015bci wszystkich zebranych wiernych, nie zwracaj\u0105c uwagi na to pytanie, wyja\u015bni\u0142 im powody swojego dzia\u0142ania, zaczynaj\u0105c od wizji, kt\u00f3r\u0105 mia\u0142 w Jaffie, o pojemniku pe\u0142nym wszelkiego rodzaju nieczystych zwierz\u0105t, o rozkazie otrzymanym od Boga, aby si\u0119 nimi \u017cywi\u0107, o odrazie, jak\u0105 okaza\u0142, aby pos\u0142usze\u0144stwo z obawy przed naruszeniem prawa, oraz o g\u0142osie, kt\u00f3ry ponownie us\u0142ysza\u0142, aby nie nazywa\u0107 nieczystym tego, co zosta\u0142o oczyszczone przez Boga. Nast\u0119pnie szczeg\u00f3\u0142owo opisa\u0142, co wydarzy\u0142o si\u0119 w domu Korneliusza i jak w obecno\u015bci wielu zst\u0105pi\u0142 Duch \u015awi\u0119ty. Wtedy ca\u0142e to zgromadzenie, uznaj\u0105c g\u0142os Pana w g\u0142osie Piotra, uspokoi\u0142o si\u0119 i chwali\u0142o Boga, \u017ce rozszerzy\u0142 granice swojego mi\u0142osierdzia.

ROZDZIA\u0141 XXII. Herod ka\u017ce \u015bci\u0105\u0107 \u015bw. Jakuba Wi\u0119kszego i uwi\u0119zi\u0107 \u015bw. Piotra. \u2014 Ale zostaje uwolniony przez Anio\u0142a. \u2014 \u015amier\u0107 Heroda. Rok Pa\u0144ski 41<\/em>.<\/a>
Podczas gdy S\u0142owo Bo\u017ce, g\u0142oszone z takim zapa\u0142em przez Aposto\u0142\u00f3w i uczni\u00f3w, przynosi\u0142o owoce \u017cycia wiecznego w\u015br\u00f3d \u017byd\u00f3w i pogan, Jude\u0105 rz\u0105dzi\u0142 Herod Agryppa, wnuk tego Heroda, kt\u00f3ry rozkaza\u0142 rze\u017a niewini\u0105tek. Zdominowany przez ducha ambicji i pr\u00f3\u017cno\u015bci, pragn\u0105\u0142 za wszelk\u0105 cen\u0119 zdoby\u0107 sympati\u0119 ludu. \u017bydzi, a szczeg\u00f3lnie ci, kt\u00f3rzy mieli jak\u0105\u015b w\u0142adz\u0119, potrafili wykorzysta\u0107 t\u0119 jego sk\u0142onno\u015b\u0107, aby sk\u0142oni\u0107 go do prze\u015bladowania Ko\u015bcio\u0142a i szukania uznania ze strony zepsutych \u017byd\u00f3w za krew chrze\u015bcijan. Zacz\u0105\u0142 od uwi\u0119zienia Aposto\u0142a \u015bw. Jakuba, aby nast\u0119pnie skaza\u0107 go na stracenie. To jest \u015bw. Jakub Wi\u0119kszy, brat \u015bw. Jana Ewangelisty, wierny przyjaciel Piotra, kt\u00f3ry mia\u0142 z nim wiele szczeg\u00f3lnych znak\u00f3w \u017cyczliwo\u015bci od Zbawiciela. Ten odwa\u017cny Aposto\u0142, po zst\u0105pieniu Ducha \u015awi\u0119tego, g\u0142osi\u0142 Ewangeli\u0119 w Judei; potem (jak g\u0142osi tradycja) uda\u0142 si\u0119 do Hiszpanii, gdzie nawr\u00f3ci\u0142 niekt\u00f3rych na wiar\u0119. Po powrocie do Palestyny, mi\u0119dzy innymi nawr\u00f3ci\u0142 pewnego Hermogenesa, znanego cz\u0142owieka; to bardzo nie spodoba\u0142o si\u0119 Herodowi i pos\u0142u\u017cy\u0142o mu za pretekst do uwi\u0119zienia go. Doprowadzony przed trybuna\u0142y, wykaza\u0142 tak\u0105 determinacj\u0119 w odpowiedzi i wyznawaniu Jezusa Chrystusa, \u017ce nawet s\u0119dzia by\u0142 zdumiony. Jego w\u0142asny oskar\u017cyciel, poruszony tak\u0105 sta\u0142o\u015bci\u0105, zrezygnowa\u0142 z judaizmu i publicznie og\u0142osi\u0142 si\u0119 chrze\u015bcijaninem, i jako taki r\u00f3wnie\u017c zosta\u0142 skazany na \u015bmier\u0107. Gdy obaj byli prowadzeni na m\u0119k\u0119, zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do \u015bw. Jakuba i poprosi\u0142 go o przebaczenie za to, co powiedzia\u0142 i zrobi\u0142 przeciwko niemu. \u015awi\u0119ty Aposto\u0142, rzucaj\u0105c mu czu\u0142e spojrzenie, powiedzia\u0142: pax tecum<\/em> (pok\u00f3j z tob\u0105<\/em>). Nast\u0119pnie obj\u0105\u0142 go i poca\u0142owa\u0142, zapewniaj\u0105c, \u017ce z ca\u0142ego serca mu przebacza, a wr\u0119cz, \u017ce kocha go jak brata. St\u0105d ma pochodzi\u0107 znak pokoju i przebaczenia, kt\u00f3ry jest u\u017cywany w\u015br\u00f3d chrze\u015bcijan, a szczeg\u00f3lnie w ofierze Mszy \u015awi\u0119tej. Po tym dwaj szlachetni wyznawcy wiary zostali \u015bci\u0119ci i poszli na wieczne zjednoczenie w Niebie. Taka \u015bmier\u0107 bardzo zasmuci\u0142a wiernych, ale ogromnie ucieszy\u0142a \u017byd\u00f3w, kt\u00f3rzy, z \u015bmierci\u0105 przyw\u00f3dc\u00f3w religii, my\u015bleli, \u017ce po\u0142o\u017c\u0105 kres samej religii. Herod, widz\u0105c, \u017ce \u015bmier\u0107 \u015bw. Jakuba spodoba\u0142a si\u0119 \u017bydom, postanowi\u0142 dostarczy\u0107 im jeszcze s\u0142odszy spektakl, wsadzaj\u0105c do wi\u0119zienia \u015bw. Piotra, aby nast\u0119pnie pozostawi\u0107 go na pastw\u0119 ich \u015blepej furii. A poniewa\u017c trwa\u0142 Tydzie\u0144 Prza\u015bnik\u00f3w, kt\u00f3ry dla \u017byd\u00f3w jest czasem rado\u015bci i przygotowania do Paschy, nie chcia\u0142 psu\u0107 publicznej rado\u015bci m\u0119cze\u0144stwem domniemanego winowajcy. Dlatego obci\u0105\u017conego \u0142a\u0144cuchami, kaza\u0142 go prowadzi\u0107 mi\u0119dzy dwoma stra\u017cnikami i nakaza\u0142, aby by\u0142 z ca\u0142\u0105 ostro\u017cno\u015bci\u0105 strze\u017cony w ciemnym wi\u0119zieniu a\u017c do zako\u0144czenia tej uroczysto\u015bci. Wyda\u0142 r\u00f3wnie\u017c surowe polecenie, aby na stra\u017cy postawiono szesnastu \u017co\u0142nierzy, by noc i dzie\u0144 na zmian\u0119 czuwali nad stra\u017c\u0105 \u017celaznego wi\u0119zienia, kt\u00f3re wychodzi\u0142o na uliczk\u0119 miasta. Z pewno\u015bci\u0105 ten kr\u00f3l wiedzia\u0142, \u017ce Piotr by\u0142 ju\u017c wcze\u015bniej uwi\u0119ziony i w spos\u00f3b ca\u0142kowicie cudowny z niej wyszed\u0142, i nie chcia\u0142, aby co\u015b podobnego zdarzy\u0142o si\u0119 ponownie. Ale wszystkie te ostro\u017cno\u015bci, \u017celazne drzwi, \u0142a\u0144cuchy, stra\u017cnicy i wartownicy nie s\u0142u\u017cy\u0142y do niczego innego, jak tylko do podkre\u015blenia dzie\u0142a Bo\u017cego. Poniewa\u017c najpot\u0119\u017cniejsz\u0105 broni\u0105, jak\u0105 Zbawiciel pozostawi\u0142 chrze\u015bcijanom, jest modlitwa, wierni, pozbawieni swojego wsp\u00f3lnego ojca i pasterza, zebrali si\u0119 razem, p\u0142acz\u0105c z powodu uwi\u0119zienia \u015bw. Piotra i nieustannie modl\u0105c si\u0119 do Boga, aby zechcia\u0142 go uwolni\u0107 od nadchodz\u0105cego niebezpiecze\u0144stwa. Chocia\u017c ich modlitwy by\u0142y bardzo gorliwe, jednak Panu spodoba\u0142o si\u0119 przez kilka dni wystawi\u0107 ich wiar\u0119 i cierpliwo\u015b\u0107, aby jeszcze bardziej ukaza\u0107 skutki Boskiej wszechmocy. By\u0142a ju\u017c noc poprzedzaj\u0105ca dzie\u0144 wyznaczony na \u015bmier\u0107 Piotra. On by\u0142 ca\u0142kowicie pogodzony z Bo\u017cymi postanowieniami, r\u00f3wnie przygotowany do \u017cycia, jak i do \u015bmierci dla chwa\u0142y swojego Pana; dlatego w ciemno\u015bci tego strasznego wi\u0119zienia przebywa\u0142 z najwi\u0119kszym spokojem swojego ducha. Piotr spa\u0142, ale czuwa\u0142 nad nim Ten, kt\u00f3ry obieca\u0142 wspiera\u0107 sw\u00f3j Ko\u015bci\u00f3\u0142. By\u0142a p\u00f3\u0142noc, a wszystko by\u0142o w g\u0142\u0119bokim milczeniu, gdy nagle jasne \u015bwiat\u0142o o\u015bwietli\u0142o ca\u0142e to wi\u0119zienie. I oto Anio\u0142 pos\u0142any przez Boga budzi Piotra, m\u00f3wi\u0105c mu: Szybko, wsta\u0144<\/em>. Na te s\u0142owa oba \u0142a\u0144cuchy si\u0119 rozwi\u0105za\u0142y i spad\u0142y mu z r\u0105k. Wtedy Anio\u0142 kontynuowa\u0142: Natychmiast za\u0142\u00f3\u017c na siebie szaty i sanda\u0142y na stopy<\/em>. \u015aw. Piotr uczyni\u0142 to wszystko, a Anio\u0142 doda\u0142: Za\u0142\u00f3\u017c jeszcze na ramiona p\u0142aszcz i id\u017a za mn\u0105<\/em>. Piotr pos\u0142ucha\u0142; ale wydawa\u0142o mu si\u0119, \u017ce wszystko to jest snem i \u017ce jest poza sob\u0105. Tymczasem, gdy drzwi wi\u0119zienia by\u0142y otwarte, wyszed\u0142, pod\u0105\u017caj\u0105c za Anio\u0142em, kt\u00f3ry szed\u0142 przed nim. Przechodz\u0105c przez pierwsz\u0105 i drug\u0105 stra\u017c, nie daj\u0105c najmniejszego znaku, \u017ce stra\u017cnicy ich widz\u0105, dotarli do \u017celaznych drzwi o ogromnej grubo\u015bci, kt\u00f3re, wychodz\u0105c z budynku wi\u0119zienia, prowadzi\u0142y do miasta. Te drzwi otworzy\u0142y si\u0119 same. Wyszli wi\u0119c, przeszli troch\u0119 razem, a\u017c Anio\u0142 znikn\u0105\u0142. Wtedy Piotr, zastanawiaj\u0105c si\u0119 nad sob\u0105, powiedzia\u0142: Teraz zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce Pan naprawd\u0119 pos\u0142a\u0142 swojego Anio\u0142a, aby uwolni\u0107 mnie z r\u0105k Heroda i z wyroku, kt\u00f3rego \u017bydzi oczekiwali, \u017ce wyda na mnie<\/em>. Po dok\u0142adnym zbadaniu miejsca, w kt\u00f3rym by\u0142, uda\u0142 si\u0119 bezpo\u015brednio do domu pewnej Marii, matki Jana, zwanego Markiem, gdzie wielu wiernych zgromadzi\u0142o si\u0119 na modlitwie, b\u0142agaj\u0105c Boga, aby zechcia\u0142 przyj\u015b\u0107 z pomoc\u0105 G\u0142owie swojego Ko\u015bcio\u0142a. Gdy \u015bw. Piotr dotar\u0142 do tego domu, zacz\u0105\u0142 puka\u0107 do drzwi. Pewna dziewczyna, o imieniu R\u00f3\u017ca, posz\u0142a zobaczy\u0107, kto to. Kto tam?<\/em> zapyta\u0142a. A Piotr na to: To ja, otw\u00f3rz<\/em>. Dziewczyna, dobrze rozpoznaj\u0105c jego g\u0142os, prawie oszala\u0142a z rado\u015bci, nie zwracaj\u0105c uwagi na otwarcie drzwi i, zostawiaj\u0105c go na zewn\u0105trz, pobieg\u0142a, aby powiadomi\u0107 gospodarzy. Nie wiecie kto to? To Piotr<\/em>. Ale oni powiedzieli: M\u00f3wisz bzdury, Piotr jest w wi\u0119zieniu i nie mo\u017ce by\u0107 tutaj o tej porze<\/em>. Ale ona nadal twierdzi\u0142a, \u017ce to naprawd\u0119 on. Wtedy oni dodali: Ten, kogo widzia\u0142a\u015b lub s\u0142ysza\u0142a\u015b, mo\u017ce by\u0107 jego Anio\u0142em, kt\u00f3ry w swojej postaci przyszed\u0142, aby da\u0107 nam jakie\u015b wie\u015bci<\/em>. Podczas gdy oni dyskutowali z dziewczyn\u0105, Piotr nadal puka\u0142 mocniej, m\u00f3wi\u0105c: Hej, otw\u00f3rzcie.<\/em> To sk\u0142oni\u0142o ich, aby otworzy\u0107, i zauwa\u017cyli, \u017ce to naprawd\u0119 Piotr. Wszystkim wydawa\u0142o si\u0119 to snem, a ka\u017cdy my\u015bla\u0142, \u017ce widzi zmartwychwsta\u0142ego zmar\u0142ego. Niekt\u00f3rzy pytali, kto go uwolni\u0142, inni pytali, kiedy, niekt\u00f3rzy byli niecierpliwi, aby wiedzie\u0107, czy zdarzy\u0142 si\u0119 jaki\u015b cud. Wtedy Piotr, aby zaspokoi\u0107 wszystkich, da\u0142 znak r\u0119k\u0105, aby milczeli i opowiedzia\u0142 w kolejno\u015bci, co si\u0119 wydarzy\u0142o z Anio\u0142em i jak uwolni\u0142 go z wi\u0119zienia. Ka\u017cdy p\u0142aka\u0142 z wzruszenia i, chwal\u0105c Boga, dzi\u0119kowali Mu za \u0142ask\u0119, kt\u00f3r\u0105 im okaza\u0142. Piotr, nie czuj\u0105c si\u0119 ju\u017c bezpiecznie w swoim \u017cyciu w Jerozolimie, powiedzia\u0142 tym uczniom: Id\u017acie i przeka\u017ccie te rzeczy Jakubowi<\/em> (Mniejszemu, biskupowi Jerozolimy) i innym braciom, i uwolnijcie ich od zmartwienia, w jakim si\u0119 znajduj\u0105 z powodu mnie. Co do mnie, uwa\u017cam za stosowne opu\u015bci\u0107 to miasto i uda\u0107 si\u0119 gdzie indziej<\/em>. Gdy rozesz\u0142a si\u0119 wie\u015b\u0107, \u017ce B\u00f3g w tak cudowny spos\u00f3b ocali\u0142 G\u0142ow\u0119 Ko\u015bcio\u0142a, wszyscy wierni zostali \u017cywo pocieszeni. Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki obchodzi pami\u0119\u0107 tego chwalebnego wydarzenia pierwszego sierpnia pod tytu\u0142em \u015awi\u0119ta \u015bw. Piotra w Okowach. Ale co si\u0119 sta\u0142o z Herodem i jego stra\u017cnikami? Gdy nasta\u0142 dzie\u0144, stra\u017cnicy, kt\u00f3rzy nic nie s\u0142yszeli ani nie widzieli, poszli rano odwiedzi\u0107 wi\u0119zienie; gdy potem nie znale\u017ali ju\u017c Piotra, pozostali w g\u0142\u0119bokim os\u0142upieniu. Sprawa zosta\u0142a natychmiast zg\u0142oszona Herodowi, kt\u00f3ry rozkaza\u0142 szuka\u0107 \u015bw. Piotra, ale nie uda\u0142o mu si\u0119 go znale\u017a\u0107. Wtedy, oburzony, kaza\u0142 os\u0105dzi\u0107 \u017co\u0142nierzy i wszystkich skaza\u0142 na \u015bmier\u0107, by\u0107 mo\u017ce z podejrzenia o niedbalstwo lub niewierno\u015b\u0107, poniewa\u017c wszystkie drzwi wi\u0119zienia by\u0142y otwarte. Ale nieszcz\u0119\u015bliwy Herod nie kaza\u0142 d\u0142ugo czeka\u0107, aby zap\u0142aci\u0107 cen\u0119 za niesprawiedliwo\u015bci i cierpienia, jakie zada\u0142 na\u015bladowcom Jezusa Chrystusa. Z powodu pewnych spraw politycznych uda\u0142 si\u0119 z Jerozolimy do miasta Cezarei, a podczas gdy cieszy\u0142 si\u0119 aplauzem, kt\u00f3rym lud szale\u0144czo go uwielbia\u0142, nazywaj\u0105c go Bogiem, w tej samej chwili zosta\u0142 uderzony przez Anio\u0142a Pana; zosta\u0142 wyprowadzony z placu i, w\u015br\u00f3d niewypowiedzianych b\u00f3li, po\u017carty przez robaki, zmar\u0142. To zdarzenie pokazuje, z jak\u0105 trosk\u0105 B\u00f3g przychodzi z pomoc\u0105 swoim wiernym s\u0142ugom i daje straszliwe ostrze\u017cenie z\u0142ym. Ci musz\u0105 bardzo obawia\u0107 si\u0119 r\u0119ki Bo\u017cej, kt\u00f3ra surowo karze nawet w obecnym \u017cyciu tych, kt\u00f3rzy lekcewa\u017c\u0105 religi\u0119, czy to w sprawach \u015bwi\u0119tych, czy w osobach swoich szafarzy.

ROZDZIA\u0141 XXIII. Piotr w Rzymie. \u2014 Przenosi Stolic\u0119 Apostolsk\u0105. \u2014 Jego pierwszy list. \u2014 Post\u0119p Ewangelii. Rok Pa\u0144ski 42.<\/em><\/a>
\u015aw. Piotr Aposto\u0142 po ucieczce z Jerozolimy, pod\u0105\u017caj\u0105c za natchnieniem Ducha \u015awi\u0119tego, postanowi\u0142 przenie\u015b\u0107 Stolic\u0119 Apostolsk\u0105 do Rzymu.
W zwi\u0105zku z tym, po siedmiu latach sp\u0119dzonych na katedrze w Antiochii, wyruszy\u0142 w drog\u0119 do Rzymu. W trakcie swojej podr\u00f3\u017cy g\u0142osi\u0142 Jezusa Chrystusa w Poncie i Bitynii, kt\u00f3re s\u0105 dwiema rozleg\u0142ymi prowincjami Azji Mniejszej. Kontynuuj\u0105c swoj\u0105 podr\u00f3\u017c, g\u0142osi\u0142 \u015bwi\u0119t\u0105 Ewangeli\u0119 na Sycylii i w Neapolu, nadaj\u0105c temu miastu biskupa \u015bw. Asprena. W ko\u0144cu dotar\u0142 do Rzymu w roku czterdziestym drugim od narodzin Jezusa Chrystusa, gdy panowa\u0142 cesarz o imieniu Klaudiusz.
Piotr znalaz\u0142 to miasto w naprawd\u0119 op\u0142akanym stanie. By\u0142o, jak m\u00f3wi \u015bw. Leon, ogromnym morzem nieprawo\u015bci, szambem wszystkich wad, lasem wrz\u0105cych bestii. Ulice i place by\u0142y zasypane pos\u0105gami z br\u0105zu i kamienia czczonymi jak bogowie, a przed tymi okropnymi wizerunkami palono kadzid\u0142a i sk\u0142adano ofiary. Sam diabe\u0142 by\u0142 czczony nieczystymi obrzydliwo\u015bciami; najbardziej haniebne czyny uwa\u017cano za akty cnoty. Nale\u017cy doda\u0107, \u017ce istnia\u0142y prawa zakazuj\u0105ce wszelkich nowych religii. Kap\u0142ani ba\u0142wochwalczy i filozofowie byli r\u00f3wnie\u017c powa\u017cn\u0105 przeszkod\u0105. Ponadto chodzi\u0142o o g\u0142oszenie religii, kt\u00f3ra pot\u0119pia\u0142a kult wszystkich bog\u00f3w, pot\u0119pia\u0142a wszelkiego rodzaju wady i nakazywa\u0142a najwy\u017csze cnoty.
Wszystkie te trudno\u015bci, zamiast powstrzyma\u0107 zapa\u0142 Ksi\u0119cia Aposto\u0142\u00f3w, jeszcze bardziej go rozbudzi\u0142y w pragnieniu uwolnienia tego n\u0119dznego miasta od ciemno\u015bci \u015bmierci. \u015aw. Piotr zatem, opieraj\u0105c si\u0119 jedynie na pomocy Pana, wszed\u0142 do Rzymu, aby uczyni\u0107 z metropolii imperium pierwsz\u0105 siedzib\u0119 kap\u0142a\u0144stwa, centrum chrze\u015bcija\u0144stwa.
Zreszt\u0105, s\u0142awa cn\u00f3t i cud\u00f3w Jezusa Chrystusa ju\u017c tam dotar\u0142a. Pi\u0142at wys\u0142a\u0142 relacj\u0119 do cesarza Tyberiusza, kt\u00f3ry, poruszony lektur\u0105 o \u015bwi\u0119tym \u017cyciu i \u015bmierci Zbawiciela, postanowi\u0142 zaliczy\u0107 go w poczet rzymskich bog\u00f3w. Ale Pan nieba i ziemi nie chcia\u0142 by\u0107 mylony z g\u0142upimi b\u00f3stwami pogan; i sprawi\u0142, \u017ce senat rzymski odrzuci\u0142 propozycj\u0119 Tyberiusza jako sprzeczn\u0105 z prawami imperium[19]<\/a>.
Piotr zacz\u0105\u0142 g\u0142osi\u0107 Ewangeli\u0119 \u017bydom, kt\u00f3rzy w\u00f3wczas mieszkali na Zatybrzu, czyli w cz\u0119\u015bci miasta Rzym, po\u0142o\u017conej po drugiej stronie Tybru. Z synagogi \u017cydowskiej przeszed\u0142 do g\u0142oszenia poganom, kt\u00f3rzy z prawdziw\u0105 rado\u015bci\u0105 przybywali, pragn\u0105c przyj\u0105\u0107 chrzest. Ich liczba sta\u0142a si\u0119 tak wielka, a ich wiara tak \u017cywa, \u017ce \u015bw. Pawe\u0142 wkr\u00f3tce pociesza\u0142 si\u0119, pisz\u0105c do Rzymian te s\u0142owa: Wasza wiara jest og\u0142oszona<\/em>, to znaczy: m\u00f3wi si\u0119 tak wiele o niej, rozprzestrzenia swoj\u0105 s\u0142aw\u0119 po ca\u0142ym \u015bwiecie[20]<\/a>. Nie tylko na prosty lud sp\u0142ywa\u0142y b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa Nieba, ale tak\u017ce na osoby bardziej nobilitowane. Widziano ludzi zajmuj\u0105cych najwy\u017csze urz\u0119dy w Rzymie porzucaj\u0105cych kult fa\u0142szywych bog\u00f3w, aby podda\u0107 si\u0119 s\u0142odkiemu jarzmu Jezusa Chrystusa. Euzebiusz, biskup Cezarei, m\u00f3wi, \u017ce argumenty Piotra by\u0142y tak mocne i wnika\u0142y z tak\u0105 s\u0142odycz\u0105 w serca s\u0142uchaczy, \u017ce stawa\u0142 si\u0119 panem ich uczu\u0107, a wszyscy pozostawali jak zaczarowani s\u0142owami \u017cycia, kt\u00f3re wychodzi\u0142y z jego ust i nie mogli si\u0119 nasyci\u0107 jego s\u0142uchaniem. Tak wielka by\u0142a liczba tych, kt\u00f3rzy prosili o chrzest, \u017ce Piotr, wspierany przez innych swoich towarzyszy, udziela\u0142 go na brzegach Tybru, w ten sam spos\u00f3b, w jaki \u015bw. Jan Chrzciciel udziela\u0142 go nad brzegami Jordanu[21]<\/a>.
Po przybyciu do Rzymu, Piotr zamieszka\u0142 w przedmie\u015bciu zwanym Zatybrze, w niewielkiej odleg\u0142o\u015bci od miejsca, gdzie p\u00f3\u017aniej zbudowano Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Cecylii. St\u0105d zrodzi\u0142a si\u0119 szczeg\u00f3lna czci, jak\u0105 mieszka\u0144cy Zatybrza do dzi\u015b zachowuj\u0105 wobec osoby Najwy\u017cszego Pasterza. W\u015br\u00f3d pierwszych, kt\u00f3rzy przyj\u0119li wiar\u0119, by\u0142 senator o imieniu Pudens, kt\u00f3ry zajmowa\u0142 najwy\u017csze urz\u0119dy w pa\u0144stwie. Ugo\u015bci\u0142 w swoim domu Ksi\u0119cia Aposto\u0142\u00f3w, a on wykorzystywa\u0142 to, aby celebrowa\u0107 Boskie Misteria, udziela\u0107 wiernym \u015awi\u0119tej Eucharystii i wyja\u015bnia\u0107 prawdy wiary tym, kt\u00f3rzy przychodzili go s\u0142ucha\u0107. Ten dom szybko zosta\u0142 przekszta\u0142cony w \u015bwi\u0105tyni\u0119 po\u015bwi\u0119con\u0105 Bogu pod tytu\u0142em Pasterza; jest to najstarsza chrze\u015bcija\u0144ska \u015bwi\u0105tynia w Rzymie, a uwa\u017ca si\u0119, \u017ce jest to ta sama, kt\u00f3ra obecnie nazywana pod wezwaniem \u015bw. Pudencjany. Niemal r\u00f3wnocze\u015bnie zosta\u0142 za\u0142o\u017cony inny ko\u015bci\u00f3\u0142 przez tego samego Aposto\u0142a, kt\u00f3ry ma by\u0107 tym, kt\u00f3ry dzisiaj jest pod wezwaniem \u015bw. Piotra w Okowach.
\u015aw. Piotr, widz\u0105c, jak Rzym by\u0142 tak dobrze przygotowany do przyj\u0119cia \u015bwiat\u0142a Ewangelii, a jednocze\u015bnie by\u0142 bardzo odpowiednim miejscem do utrzymywania relacji ze wszystkimi krajami \u015bwiata, ustanowi\u0142 swoj\u0105 katedr\u0119 w Rzymie, to znaczy ustanowi\u0142, \u017ce Rzym mia\u0142 by\u0107 centrum i miejscem jego szczeg\u00f3lnej obecno\u015bci, gdzie z r\u00f3\u017cnych narod\u00f3w chrze\u015bcija\u0144skich mo\u017cna by i powinno zwraca\u0107 w w\u0105tpliwo\u015bciach religijnych i w r\u00f3\u017cnych ich potrzebach duchowych. Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki obchodzi \u015bwi\u0119to ustanowienia katedry \u015bw. Piotra w Rzymie 18 stycznia.
Nale\u017cy tutaj dobrze pami\u0119ta\u0107, \u017ce przez siedzib\u0119 lub katedr\u0119 \u015bw. Piotra nie rozumie si\u0119 materialnego krzes\u0142a, ale rozumie si\u0119 wykonywanie tej najwy\u017cszej w\u0142adzy, kt\u00f3r\u0105 otrzyma\u0142 od Jezusa Chrystusa, szczeg\u00f3lnie gdy powiedzia\u0142 mu, \u017ce cokolwiek zwi\u0105\u017ce lub rozwi\u0105\u017ce na ziemi, b\u0119dzie r\u00f3wnie\u017c zwi\u0105zane lub rozwi\u0105zane w niebie. Rozumie si\u0119 przez to wykonywanie tej w\u0142adzy, kt\u00f3r\u0105 Jezus Chrystus mu powierzy\u0142, aby pasterzowa\u0107 uniwersalnemu stadu wiernych, wspiera\u0107 i zachowa\u0107 innych pasterzy w jedno\u015bci wiary i doktryny, jak to zawsze czynili najwy\u017csi papie\u017ce od \u015bw. Piotra a\u017c do panuj\u0105cego Leona XIII.
Poniewa\u017c zaj\u0119cia, kt\u00f3re \u015bw. Piotr mia\u0142 w Rzymie, nie pozwala\u0142y mu ju\u017c na odwiedzanie Ko\u015bcio\u0142\u00f3w, kt\u00f3re za\u0142o\u017cy\u0142 w r\u00f3\u017cnych krajach, napisa\u0142 d\u0142ugi i wspania\u0142y list skierowany szczeg\u00f3lnie do chrze\u015bcijan mieszkaj\u0105cych w Poncie, Galacji, Bitynii i Kapadocji, kt\u00f3re s\u0105 prowincjami Azji Mniejszej. On, jako kochaj\u0105cy ojciec, kieruje swoje s\u0142owa do swoich dzieci, aby zach\u0119ci\u0107 je do sta\u0142o\u015bci w wierze, kt\u00f3r\u0105 im g\u0142osi\u0142, i szczeg\u00f3lnie ostrzega je, aby strzeg\u0142y si\u0119 b\u0142\u0119d\u00f3w, kt\u00f3re heretycy, ju\u017c od tamtych czas\u00f3w, szerzyli przeciwko doktrynie Jezusa Chrystusa.
Ko\u0144czy ten list nast\u0119puj\u0105cymi s\u0142owami: Wy, o starsi, to znaczy biskupi i kap\u0142ani, b\u0142agam was, aby\u015bcie pa\u015bli owczarni\u0119 Bo\u017c\u0105, kt\u00f3ra od was zale\u017cy, rz\u0105dz\u0105c ni\u0105 nie przymusowo, ale z dobrej woli; nie dla zysku, ale z ch\u0119tnym sercem, staj\u0105c si\u0119 wzorem dla swojego stada. Wy za\u015b, o m\u0142odzi, wy wszyscy, o chrze\u015bcijanie, b\u0105d\u017acie poddani kap\u0142anom z prawdziw\u0105 pokor\u0105, poniewa\u017c B\u00f3g sprzeciwia si\u0119 pysznym, a pokornym daje \u0142ask\u0119. B\u0105d\u017acie umiarkowani i czuwajcie, poniewa\u017c wasz wr\u00f3g, diabe\u0142, jak rycz\u0105cy lew, kr\u0105\u017cy, szukaj\u0105c kogo po\u017cre\u0107, ale wy stawcie mu op\u00f3r odwa\u017cnie w wierze.
Pozdrawiaj\u0105 was chrze\u015bcijanie, kt\u00f3rzy s\u0105 w Babilonie (to znaczy w Rzymie), a w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny pozdrawia was Marek, m\u00f3j syn w Chrystusie.
\u0141aska Pana niech b\u0119dzie z wami wszystkimi, kt\u00f3rzy \u017cyjecie w Jezusie Chrystusie. Amen[22]<\/strong><\/a>.
<\/em>Rzymianie, kt\u00f3rzy z wielkim zapa\u0142em przyj\u0119li wiar\u0119 g\u0142oszon\u0105 przez Piotra, wyrazili \u015bw. Markowi, wiernemu uczniowi Aposto\u0142a, \u017cywe pragnienie, aby spisa\u0142 to, co Piotr g\u0142osi\u0142. \u015aw. Marek rzeczywi\u015bcie towarzyszy\u0142 Ksi\u0119ciu Aposto\u0142\u00f3w w wielu podr\u00f3\u017cach i s\u0142ysza\u0142 go g\u0142osz\u0105cego w wielu krajach. Dlatego, z tego, co us\u0142ysza\u0142 w kazaniach i w prywatnych rozmowach ze swoim mistrzem, a w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny o\u015bwiecony i natchniony przez Ducha \u015awi\u0119tego, by\u0142 w stanie zaspokoi\u0107 pobo\u017cne pragnienia tych wiernych. Dlatego zabra\u0142 si\u0119 do pisania Ewangelii, to znaczy wiernego opisu czyn\u00f3w Zbawiciela; i to jest to, co mamy dzisiaj pod nazw\u0105 Ewangelii wed\u0142ug \u015bw. Marka.
\u015aw. Piotr z Rzymu wys\u0142a\u0142 wielu swoich uczni\u00f3w w r\u00f3\u017cne cz\u0119\u015bci W\u0142och i do wielu kraj\u00f3w \u015bwiata. Wys\u0142a\u0142 \u015bw. Apolinarego do Rawenny, \u015bw. Trofima do Galii, a dok\u0142adnie do miasta Arles, sk\u0105d Ewangelia rozprzestrzeni\u0142a si\u0119 w innych krajach Francji; wys\u0142a\u0142 \u015bw. Marka do Aleksandrii w Egipcie, aby w jego imieniu za\u0142o\u017cy\u0142 ten Ko\u015bci\u00f3\u0142. Tak wi\u0119c miasto Rzym, stolica ca\u0142ego Imperium Rzymskiego, miasto Aleksandria, kt\u00f3re by\u0142o pierwsze po Rzymie, oraz Antiochia, stolica ca\u0142ego Wschodu, mia\u0142y za za\u0142o\u017cyciela Ksi\u0119cia Aposto\u0142\u00f3w i sta\u0142y si\u0119 w ten spos\u00f3b trzema pierwszymi siedzibami patriarchalnymi, mi\u0119dzy kt\u00f3rymi przez wiele wiek\u00f3w dzielono w\u0142adz\u0119 nad \u015bwiatem katolickim, zawsze z zachowaniem zale\u017cno\u015bci patriarch\u00f3w aleksandryjskiego i antioche\u0144skiego od Papie\u017ca Rzymskiego, g\u0142owy ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a, pasterza uniwersalnego, centrum jedno\u015bci. Podczas gdy \u015bw. Piotr wysy\u0142a\u0142 wielu swoich uczni\u00f3w, aby g\u0142osili Ewangeli\u0119 gdzie indziej, on w Rzymie \u015bwi\u0119ci\u0142 kap\u0142an\u00f3w, konsekrowa\u0142 biskup\u00f3w, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych wybra\u0142 \u015bw. Zina na wikariusza, aby pe\u0142ni\u0142 jego obowi\u0105zki w sytuacjach, gdy jakie\u015b powa\u017cne sprawy zmusi\u0142yby go do opuszczenia tego miasta.

ROZDZIA\u0141 XXIV. \u015aw. Piotr na Soborze Jerozolimskim rozstrzyga pewn\u0105 kwesti\u0119. \u2014 \u015aw. Jakub potwierdza jego os\u0105d. Rok Pa\u0144ski 50<\/em>.<\/a>
Rzym by\u0142 zwyczajowym miejscem pobytu Ksi\u0119cia Aposto\u0142\u00f3w, ale jego troska mia\u0142a obejmowa\u0107 wszystkich wiernych chrze\u015bcijan. Dlatego, gdy pojawia\u0142y si\u0119 trudno\u015bci lub kwestie dotycz\u0105ce spraw religijnych, wysy\u0142a\u0142 jakiego\u015b swojego ucznia lub pisa\u0142 w tej sprawie listy, a czasami sam osobi\u015bcie si\u0119 udawa\u0142, jak mia\u0142o to miejsce w przypadku, gdy w Antiochii powsta\u0142 sp\u00f3r mi\u0119dzy \u017bydami a poganami.
\u017bydzi wierzyli, \u017ce aby by\u0107 dobrymi chrze\u015bcijanami, konieczne jest przyj\u0119cie obrzezania i przestrzeganie wszystkich ceremonii moj\u017ceszowych. Poganie odmawiali podporz\u0105dkowania si\u0119 temu \u017c\u0105daniu \u017byd\u00f3w, a sprawa dosz\u0142a do tego, \u017ce powodowa\u0142a powa\u017cne szkody i skandal w\u015br\u00f3d prostych wiernych oraz w\u015br\u00f3d samych g\u0142osicieli Ewangelii. Dlatego \u015bw. Pawe\u0142 i \u015bw. Barnaba uznali za s\u0142uszne odwo\u0142a\u0107 si\u0119 do wyroku G\u0142owy Ko\u015bcio\u0142a i innych Aposto\u0142\u00f3w, aby swoj\u0105 autorytetem rozwiali wszelkie w\u0105tpliwo\u015bci.
\u015aw. Piotr uda\u0142 si\u0119 zatem z Rzymu do Jerozolimy, aby zwo\u0142a\u0107 powszechny sob\u00f3r. Poniewa\u017c je\u015bli Pan obieca\u0142 swoj\u0105 pomoc G\u0142owie Ko\u015bcio\u0142a, aby jego wiara nie os\u0142ab\u0142a, z pewno\u015bci\u0105 wspiera go r\u00f3wnie\u017c, gdy z nim zebrani s\u0105 g\u0142\u00f3wni pasterze Ko\u015bcio\u0142a; tym bardziej, \u017ce Jezus Chrystus zapewni\u0142 nas, \u017ce jest w\u015br\u00f3d tych, kt\u00f3rzy, nawet w liczbie dw\u00f3ch, zebrali si\u0119 w Jego imi\u0119. Gdy zatem Ksi\u0105\u017c\u0119 Aposto\u0142\u00f3w przyby\u0142 do tego miasta, zaprosi\u0142 wszystkich innych Aposto\u0142\u00f3w i wszystkich tych g\u0142\u00f3wnych pasterzy, kt\u00f3rych m\u00f3g\u0142 mie\u0107; nast\u0119pnie Pawe\u0142 i Barnaba, przyj\u0119ci na soborze, przedstawili na og\u00f3lnym zgromadzeniu swoj\u0105 misj\u0119 w imieniu pogan z Antiochii; pokazali powody i obawy obu stron, prosz\u0105c o ich decyzj\u0119 dla spokoju i bezpiecze\u0144stwa sumie\u0144. S\u0105<\/em>, m\u00f3wi\u0142 \u015bw. Pawe\u0142, niekt\u00f3rzy z sekty faryzeuszy, kt\u00f3rzy uwierzyli i twierdz\u0105, \u017ce, tak jak \u017bydzi, tak\u017ce poganie musz\u0105 by\u0107 obrzezani i przestrzega\u0107 prawa Moj\u017cesza, je\u015bli chc\u0105 uzyska\u0107 zbawienie<\/em>.
To czcigodne zgromadzenie zacz\u0119\u0142o bada\u0107 ten punkt; a po dojrza\u0142ej dyskusji na zaproponowany temat, Piotr wsta\u0142 i zacz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107 tak: Bracia, dobrze wiecie, jak B\u00f3g wybra\u0142 mnie, aby og\u0142osi\u0107 poganom \u015bwiat\u0142o Ewangelii i prawdy wiary, jak mia\u0142o to miejsce w przypadku Korneliusza setnika i ca\u0142ej jego rodziny. Teraz, B\u00f3g, kt\u00f3ry zna serca ludzi, da\u0142 \u015bwiadectwo tym dobrym poganom, wysy\u0142aj\u0105c na nich Ducha \u015awi\u0119tego, tak jak uczyni\u0142 to z nami, i nie uczyni\u0142 \u017cadnej r\u00f3\u017cnicy mi\u0119dzy nami a nimi, pokazuj\u0105c, \u017ce wiara oczy\u015bci\u0142a ich z nieczysto\u015bci, kt\u00f3re wcze\u015bniej wyklucza\u0142y ich z \u0142aski. Zatem sprawa jest jasna: bez obrzezania poganie s\u0105 usprawiedliwieni przez wiar\u0119 w Jezusa Chrystusa. Dlaczego zatem chcemy wystawia\u0107 Boga na pr\u00f3b\u0119, jakby prowokuj\u0105c Go do dania nam pewniejszego dowodu swojej woli? Dlaczego nak\u0142ada\u0107 na tych naszych braci pogan jarzmo, kt\u00f3re z trudem my i nasi ojcowie mogli\u015bmy znie\u015b\u0107? Dlatego wierzymy, \u017ce tylko przez \u0142ask\u0119 naszego Pana Jezusa Chrystusa zar\u00f3wno \u017bydzi, jak i poganie musz\u0105 by\u0107 zbawieni.<\/em>
Po wyroku Wikariusza Jezusa Chrystusa, ca\u0142e to zgromadzenie zamilk\u0142o i uspokoi\u0142o si\u0119. Pawe\u0142 i Barnaba potwierdzili to, co powiedzia\u0142 Piotr, opowiadaj\u0105c o nawr\u00f3ceniach i cudach, kt\u00f3re B\u00f3g zrealizowa\u0142 przez ich r\u0119ce w\u015br\u00f3d pogan, kt\u00f3rych nawr\u00f3cili na Ewangeli\u0119.
Gdy Pawe\u0142 i Barnaba sko\u0144czyli m\u00f3wi\u0107, \u015bw. Jakub, biskup Jerozolimy, potwierdzi\u0142 wyrok Piotra, m\u00f3wi\u0105c: Bracia, teraz zwr\u00f3\u0107cie uwag\u0119 tak\u017ce na mnie. Piotr dobrze powiedzia\u0142, \u017ce na pocz\u0105tku B\u00f3g okaza\u0142 \u0142ask\u0119 poganom, tworz\u0105c jeden lud, kt\u00f3ry mia\u0142 chwali\u0107 Jego \u015bwi\u0119te imi\u0119. Teraz to jest potwierdzone przez s\u0142owa prorok\u00f3w, kt\u00f3re widzimy w tych faktach spe\u0142nione. Dlatego s\u0105dz\u0119 z Piotrem, \u017ce poganie nie powinni by\u0107 niepokojeni po tym, jak nawr\u00f3cili si\u0119 do Jezusa Chrystusa; tylko wydaje mi si\u0119, \u017ce nale\u017cy im nakaza\u0107, aby, z uwagi na s\u0142ab\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107 braci \u017byd\u00f3w i aby u\u0142atwi\u0107 jedno\u015b\u0107 mi\u0119dzy tymi dwoma narodami, zabroni\u0107 jedzenia rzeczy ofiarowanych bo\u017ckom, mi\u0119sa uduszonego, krwi; a tak\u017ce zabroni\u0107 wszelkiej nierz\u0105du<\/em>.
Ta ostatnia rzecz, czyli nierz\u0105d, nie wymaga\u0142a zakazu, poniewa\u017c by\u0142a ca\u0142kowicie sprzeczna z nakazami rozumu i zabroniona przez sz\u00f3sty artyku\u0142 Dekalogu. Niemniej jednak, ten zakaz zosta\u0142 odnowiony w odniesieniu do pogan, poniewa\u017c w kulcie ich fa\u0142szywych b\u00f3stw uwa\u017cali, \u017ce rzecz\u0105 dozwolon\u0105, a wr\u0119cz mi\u0142\u0105, jest sk\u0142adanie ofiar z rzeczy nieczystych i obscenicznych.
Wyrok \u015bw. Piotra, potwierdzony przez \u015bw. Jakuba, spodoba\u0142 si\u0119 ca\u0142emu soborowi; dlatego wsp\u00f3lnie postanowili wybra\u0107 autorytatywne osoby, kt\u00f3re mia\u0142y zosta\u0107 wys\u0142ane do Antiochii z Paw\u0142em i Barnab\u0105. Im, w imieniu soboru, wr\u0119czono listy zawieraj\u0105ce podj\u0119te decyzje. Listy mia\u0142y nast\u0119puj\u0105ce brzmienie: Aposto\u0142owie i kap\u0142ani bracia do braci pogan, kt\u00f3rzy s\u0105 w Antiochii, w Syrii, w Cylicji, pozdrowienia. Poniewa\u017c us\u0142yszeli\u015bmy, \u017ce niekt\u00f3rzy przybyli st\u0105d i zaniepokoili i zasmucili wasze sumienia arbitralnymi pomys\u0142ami, uznali\u015bmy za dobre, aby\u015bmy tutaj zebrani wybrali i wys\u0142ali do was Paw\u0142a i Barnab\u0119, ludzi nam bardzo drobnych, kt\u00f3rzy po\u015bwi\u0119cili swoje \u017cycie i nara\u017cali si\u0119 na niebezpiecze\u0144stwo dla imienia naszego Pana Jezusa Chrystusa. Z nimi wysy\u0142amy Sylasa i Jud\u0119, kt\u00f3rzy przeka\u017c\u0105 wam nasze listy i potwierdz\u0105 ustnie te same prawdy. W rzeczy samej, Duch \u015awi\u0119ty i my uznali\u015bmy, \u017ce nie nak\u0142adamy na was \u017cadnego innego obowi\u0105zku, z wyj\u0105tkiem tego, co powinni\u015bcie przestrzega\u0107, to znaczy, aby powstrzyma\u0107 si\u0119 od rzeczy ofiarowanych bo\u017ckom, od mi\u0119sa uduszonego, od krwi i od nierz\u0105du. Powstrzymuj\u0105c si\u0119 od tych rzeczy, dobrze uczynicie. Bywajcie w pokoju<\/em>.
To by\u0142 pierwszy powszechny sob\u00f3r, kt\u00f3remu przewodniczy\u0142 \u015bw. Piotr, gdzie, jako Ksi\u0105\u017c\u0119 Aposto\u0142\u00f3w i G\u0142owa Ko\u015bcio\u0142a, zdefiniowa\u0142 kwesti\u0119 z pomoc\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego. Tak wi\u0119c ka\u017cdy wierny chrze\u015bcijanin powinien wierzy\u0107, \u017ce rzeczy zdefiniowane przez sobory powszechne, zebrane i potwierdzone przez Najwy\u017cszego Papie\u017ca, Wikariusza Jezusa Chrystusa i nast\u0119pc\u0119 \u015bw. Piotra, s\u0105 pewnymi prawdami, kt\u00f3re daj\u0105 te same powody do wiary, jakby wychodzi\u0142y z ust Ducha \u015awi\u0119tego, poniewa\u017c reprezentuj\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 z jego G\u0142ow\u0105, kt\u00f3rej B\u00f3g obieca\u0142 swoj\u0105 nieomylno\u015b\u0107 a\u017c do ko\u0144ca wiek\u00f3w.

ROZDZIA\u0141 XXV. \u015aw. Piotr udziela \u015bw. Paw\u0142owi i \u015bw. Barnabie pe\u0142ni Apostolatu. \u2014 Jest upomniany przez \u015bw. Paw\u0142a. \u2014 Wraca do Rzymu. Rok Pa\u0144ski 54.<\/em><\/a>
B\u00f3g ju\u017c wielokrotnie da\u0142 zna\u0107, \u017ce chce wys\u0142a\u0107 \u015bw. Paw\u0142a i \u015bw. Barnab\u0119, aby g\u0142osili poganom. Ale do tego czasu sprawowali swoje \u015bwi\u0119te pos\u0142ugi jako zwykli kap\u0142ani, a mo\u017ce nawet jako biskupi, bez przyznania im jeszcze pe\u0142ni apostolatu. Gdy jednak udali si\u0119 do Jerozolimy z powodu soboru i opowiedzieli o cudach dokonanych przez Boga za ich po\u015brednictwem w\u015br\u00f3d pogan, zatrzymali si\u0119 r\u00f3wnie\u017c na specjalnych rozmowach z \u015bw. Piotrem, Jakubem i Janem. Opowiadali, m\u00f3wi \u015bwi\u0119ty tekst, wielkie cuda tym, kt\u00f3rzy zajmowali najwy\u017csze stanowiska w Ko\u015bciele, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych z pewno\u015bci\u0105 byli trzej wymienieni Aposto\u0142owie, kt\u00f3rzy uwa\u017cali si\u0119 za trzy g\u0142\u00f3wne kolumny Ko\u015bcio\u0142a. To w tej okazji, m\u00f3wi \u015bw. Augustyn, \u015bw. Piotr, jako G\u0142owa Ko\u015bcio\u0142a, Wikariusz Jezusa Chrystusa i natchniony przez Boga, udzieli\u0142 Paw\u0142owi i Barnabie pe\u0142ni apostolatu, z zadaniem przyniesienia \u015bwiat\u0142a Ewangelii poganom. Tak \u015bw. Pawe\u0142 zosta\u0142 podniesiony do godno\u015bci Aposto\u0142a, z t\u0105 sam\u0105 pe\u0142ni\u0105 w\u0142adzy, kt\u00f3r\u0105 cieszyli si\u0119 inni Aposto\u0142owie ustanowieni przez Jezusa Chrystusa.
Gdy \u015bw. Piotr i \u015bw. Pawe\u0142 przebywali w Antiochii, zdarzy\u0142o si\u0119 co\u015b, co zas\u0142uguje na wzmiank\u0119. \u015aw. Piotr by\u0142 z pewno\u015bci\u0105 przekonany, \u017ce ceremonie prawa moj\u017ceszowego nie s\u0105 ju\u017c obowi\u0105zkowe dla pogan; jednak, gdy by\u0142 z \u017bydami, jad\u0142 w spos\u00f3b \u017cydowski, obawiaj\u0105c si\u0119, \u017ce ich zrazi, je\u015bli post\u0105pi inaczej. Taka uleg\u0142o\u015b\u0107 powodowa\u0142a, \u017ce wielu pogan och\u0142adza\u0142o si\u0119 w wierze; w zwi\u0105zku z tym powstawa\u0142a niech\u0119\u0107 mi\u0119dzy poganami a \u017bydami, a wi\u0119\u017a mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra tworzy charakter prawdziwych na\u015bladowc\u00f3w Jezusa Chrystusa, zaczyna\u0142a si\u0119 \u0142ama\u0107. \u015aw. Piotr nie by\u0142 \u015bwiadomy plotek, kt\u00f3re mia\u0142y miejsce z tego powodu. Ale \u015bw. Pawe\u0142, zauwa\u017caj\u0105c, \u017ce takie post\u0119powanie Piotra mog\u0142o wywo\u0142a\u0107 skandal w spo\u0142eczno\u015bci wiernych, postanowi\u0142 publicznie go skorygowa\u0107, m\u00f3wi\u0105c: Je\u015bli ty, b\u0119d\u0105c \u017bydem, pozna\u0142e\u015b przez wiar\u0119, \u017ce mo\u017cesz \u017cy\u0107 jak poganie, a nie jak \u017bydzi, dlaczego swoim przyk\u0142adem chcesz zmusi\u0107 pogan do przestrzegania prawa \u017cydowskiego?<\/em> \u015aw. Piotr by\u0142 bardzo zadowolony z tej uwagi, poniewa\u017c tym czynem publicznie og\u0142oszono przed wszystkimi wiernymi, \u017ce ceremonialne prawo Moj\u017cesza jest ju\u017c nieobowi\u0105zkowe, a jako ten, kt\u00f3ry innym g\u0142osi\u0142 pokor\u0119 Chrystusa Jezusa, potrafi\u0142 j\u0105 sam praktykowa\u0107, nie daj\u0105c najmniejszego znaku urazy. Od tego czasu nie mia\u0142 ju\u017c \u017cadnego szacunku dla ceremonialnego prawa Moj\u017cesza.
Nale\u017cy jednak zauwa\u017cy\u0107 za \u015awi\u0119tymi Ojcami, \u017ce to, co czyni\u0142 \u015bw. Piotr, nie by\u0142o z\u0142e samo w sobie, ale dostarcza\u0142o chrze\u015bcijanom pow\u00f3d do niezgody. Ponadto uwa\u017ca si\u0119, \u017ce \u015bw. Piotr zgodzi\u0142 si\u0119 ze \u015bw. Paw\u0142em co do publicznego upomnienia, aby jeszcze bardziej by\u0142o znane zako\u0144czenie ceremonialnego prawa Moj\u017cesza.
Z Antiochii uda\u0142 si\u0119, aby g\u0142osi\u0107 w r\u00f3\u017cnych miastach, a\u017c zosta\u0142 powiadomiony przez Boga, aby wr\u00f3ci\u0107 do Rzymu, by wesprze\u0107 wiernych w okrutnych prze\u015bladowaniach wznieconych przeciwko chrze\u015bcijanom. Gdy \u015bw. Piotr przyby\u0142 do tego miasta, imperium rz\u0105dzi\u0142 Neron, cz\u0142owiek pe\u0142en wyst\u0119pk\u00f3w i w konsekwencji najbardziej przeciwny chrze\u015bcija\u0144stwu. On specjalnie kaza\u0142 podpali\u0107 ogie\u0144 w r\u00f3\u017cnych miejscach tej stolicy, tak \u017ce wielu obywateli zosta\u0142o w du\u017cej mierze strawionych przez p\u0142omienie; a nast\u0119pnie zrzuca\u0142 win\u0119 za to z\u0142e dzia\u0142anie na chrze\u015bcijan.
W swoim okrucie\u0144stwie Neron kaza\u0142 zabi\u0107 cnotliwego filozofa, imieniem Seneka, kt\u00f3ry by\u0142 jego nauczycielem. Tak\u017ce jego matka zgin\u0119\u0142a ofiar\u0105 tego nienawistnego syna. Ale powaga tych przest\u0119pstw wywar\u0142a straszne wra\u017cenie nawet na sercu zdzicza\u0142ego Nerona, tak \u017ce wydawa\u0142o mu si\u0119, \u017ce widzi duchy, kt\u00f3re towarzyszy\u0142y mu dniem i noc\u0105. Dlatego stara\u0142 si\u0119 uspokoi\u0107 piekielne cienie, a raczej wyrzuty sumienia, poprzez ofiary. Chc\u0105c uzyska\u0107 jak\u0105\u015b ulg\u0119, kaza\u0142 poszukiwa\u0107 najbardziej uznawanych czarownik\u00f3w, aby skorzysta\u0107 z ich magii i zakl\u0119\u0107. Czarownik Szymon, ten sam, kt\u00f3ry pr\u00f3bowa\u0142 kupi\u0107 od \u015bw. Piotra dary Ducha \u015awi\u0119tego, wykorzysta\u0142 nieobecno\u015b\u0107 \u015awi\u0119tego Aposto\u0142a, aby uda\u0107 si\u0119 tam i za pomoc\u0105 pochlebstw wobec cesarza, zdyskredytowa\u0107 religi\u0119 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105.

ROZDZIA\u0141 XXVI. \u015aw. Piotr wskrzesza umar\u0142ego. Rok Pa\u0144ski 66<\/em>.<\/a>
Czarodziej Szymon wiedzia\u0142, \u017ce je\u015bli m\u00f3g\u0142by dokona\u0107 jakiego\u015b cudu, zyska\u0142by wielkie uznanie. To, co \u015bw. Piotr czyni\u0142 wsz\u0119dzie, wzbudza\u0142o w nim coraz wi\u0119ksz\u0105 zazdro\u015b\u0107 i gniew; dlatego stara\u0142 si\u0119 wymy\u015bli\u0107 jaki\u015b presti\u017c, aby pokaza\u0107 si\u0119 jako lepszy od \u015bw. Piotra. Wielokrotnie stawa\u0142 z nim w konfrontacji, ale zawsze wychodzi\u0142 z tego pe\u0142en zak\u0142opotania. A poniewa\u017c chwali\u0142 si\u0119, \u017ce potrafi leczy\u0107 choroby, wyd\u0142u\u017ca\u0107 \u017cycie, wskrzesza\u0107 umar\u0142ych, rzeczy, kt\u00f3re widzia\u0142, jak czyni\u0142 \u015bw. Piotr, zdarzy\u0142o si\u0119, \u017ce zosta\u0142 zaproszony do zrobienia tego samego. Ot\u00f3\u017c, umar\u0142 pewien m\u0142ody cz\u0142owiek z szlachetnej rodziny i krewny cesarza. Jego rodzice, b\u0119d\u0105c niepocieszeni, otrzymali porad\u0119, aby zwr\u00f3cili si\u0119 do \u015bw. Piotra, aby przyszed\u0142 go przywr\u00f3ci\u0107 do \u017cycia. Inni jednak zaprosili Szymona.
Obaj przybyli w tym samym momencie do domu zmar\u0142ego. \u015aw. Piotr ch\u0119tnie zgodzi\u0142 si\u0119, aby Szymon spr\u00f3bowa\u0142 przywr\u00f3ci\u0107 \u017cycie zmar\u0142emu; on wiedzia\u0142, \u017ce tylko B\u00f3g mo\u017ce dokonywa\u0107 prawdziwych cud\u00f3w i nikt nie mo\u017ce si\u0119 chwali\u0107, \u017ce je czyni\u0142, je\u015bli nie z Boskiej mocy i na potwierdzenie religii katolickiej; wiedzia\u0142 te\u017c, \u017ce wszystkie wysi\u0142ki bezbo\u017cnego Simona b\u0119d\u0105 daremne. Pe\u0142en pychy i pchany przez z\u0142ego ducha, Szymon szale\u0144czo przyj\u0105\u0142 pr\u00f3b\u0119; i przekonany, \u017ce zwyci\u0119\u017cy, zaproponowa\u0142 nast\u0119puj\u0105cy warunek: je\u015bli Piotr zdo\u0142a wskrzesi\u0107 zmar\u0142ego, on b\u0119d\u0119 skazany na \u015bmier\u0107; ale je\u015bli on przywr\u00f3c\u0119 \u017cycie temu cia\u0142u, Piotr zap\u0142aci g\u0142ow\u0105. Nie by\u0142o w\u015br\u00f3d obecnych nikogo, kto by odrzuci\u0142 t\u0119 propozycj\u0119, a wr\u0119cz ch\u0119tnie j\u0105 przyj\u0105\u0142 \u015bw. Piotr, czarodziej przyst\u0105pi\u0142 do dzie\u0142a.

Zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do trumny zmar\u0142ego i wzywaj\u0105c demona i wykonuj\u0105c tysi\u0105ce innych zakl\u0119\u0107, niekt\u00f3rym wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce to zimne cia\u0142o daje jakie\u015b oznaki \u017cycia. Wtedy zwolennicy Szymon zacz\u0119li krzycze\u0107, \u017ce Piotr musi umrze\u0107. \u015awi\u0119ty Aposto\u0142 \u015bmia\u0142 si\u0119 z tego oszustwa i, z pokor\u0105 prosz\u0105c wszystkich, aby na chwil\u0119 uciszyli si\u0119, powiedzia\u0142: Je\u015bli zmar\u0142y powsta\u0142 z martwych, niech wstanie, niech chodzi i m\u00f3wi<\/em>; \u201esi resuscitatus est, surgat, ambulet, fabuletur\u201d. Nieprawda, \u017ce porusza g\u0142ow\u0105 lub daje oznaki \u017cycia, to wasza fantazja sprawia, \u017ce tak my\u015blicie. Rozka\u017ccie Szymonowi, aby oddali\u0142 si\u0119 od \u0142\u00f3\u017cka; a natychmiast zobaczycie, jak zmar\u0142y traci wszelk\u0105 nadziej\u0119 na \u017cycie[23]<\/strong><\/a>.<\/em>
Tak te\u017c uczyniono, a ten, kt\u00f3ry wcze\u015bniej by\u0142 martwy, le\u017ca\u0142 jak kamie\u0144 pozbawiony ducha i ruchu. Wtedy \u015awi\u0119ty Aposto\u0142 ukl\u0105k\u0142 w niewielkiej odleg\u0142o\u015bci od trumny i zacz\u0105\u0142 gorliwie modli\u0107 si\u0119 do Pana, b\u0142agaj\u0105c Go, aby uwielbi\u0142 swoje \u015bwi\u0119te imi\u0119 na zgub\u0119 z\u0142ych i na pociech\u0119 dobrych. Po kr\u00f3tkiej modlitwie, zwr\u00f3ciwszy si\u0119 do cia\u0142a, powiedzia\u0142 g\u0142o\u015bno: M\u0142odzie\u0144cze, wsta\u0144; Pan Jezus daje ci \u017cycie i zdrowie.<\/em>
Na rozkaz tego g\u0142osu, do kt\u00f3rego \u015bmier\u0107 by\u0142a przyzwyczajona do pos\u0142usze\u0144stwa, duch szybko wr\u00f3ci\u0142, aby o\u017cywi\u0107 to zimne cia\u0142o; aby nie wydawa\u0142o si\u0119 to iluzj\u0105, wsta\u0142, m\u00f3wi\u0142, chodzi\u0142 i podano mu jedzenie. Co wi\u0119cej, Piotr wzi\u0105\u0142 go za r\u0119k\u0119 i \u017cywego, i zdrowego odda\u0142 matce. Ta dobra kobieta nie wiedzia\u0142a, jak wyrazi\u0107 swoj\u0105 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 wobec \u015awi\u0119tego, wi\u0119c pokornie prosi\u0142a go, aby nie chcia\u0142 opuszcza\u0107 jej domu, aby nie by\u0142 porzucony ten, kt\u00f3ry zosta\u0142 wskrzeszony przez jego r\u0119ce. \u015aw. Piotr pocieszy\u0142 j\u0105, m\u00f3wi\u0105c: Jeste\u015bmy s\u0142ugami Pana, On go wskrzesi\u0142 i nigdy go nie opu\u015bci. Nie b\u00f3j si\u0119 o swojego syna, poniewa\u017c ma swojego opiekuna<\/em>.
Teraz pozostawa\u0142o, aby czarodziej zosta\u0142 skazany na \u015bmier\u0107, a ju\u017c t\u0142um ludzi by\u0142 got\u00f3w ukamienowa\u0107 go pod deszczem kamieni, gdyby Aposto\u0142, poruszony lito\u015bci\u0105 dla niego, nie poprosi\u0142, aby go pozostawiono przy \u017cyciu, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce dla niego kar\u0105 wystarczaj\u0105c\u0105 by\u0142a ha\u0144ba, kt\u00f3r\u0105 odczu\u0142. Niech \u017cyje<\/em>, powiedzia\u0142, ale niech \u017cyje, aby zobaczy\u0107, jak kr\u00f3lestwo Jezusa Chrystusa ro\u015bnie i rozwija si\u0119 coraz bardziej<\/em>.

ROZDZIA\u0141 XXVII. Lot. \u2014 Upadek. \u2014 Desperacka \u015bmier\u0107 czarodzieja Szymona. Rok Pa\u0144ski 67<\/em>.<\/a>
W wskrzeszeniu tego m\u0142odzie\u0144ca czarodziej Szymon powinien by\u0142 podziwia\u0107 dobro\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107 Piotra oraz jednocze\u015bnie uzna\u0107 interwencj\u0119 Boskiej mocy, a wi\u0119c porzuci\u0107 demona, kt\u00f3remu s\u0142u\u017cy\u0142 od tak dawna; ale pycha uczyni\u0142a go jeszcze bardziej upartym. Pobudzony duchem Szatana, wpad\u0142 w jeszcze wi\u0119kszy gniew i postanowi\u0142 za wszelk\u0105 cen\u0119 zem\u015bci\u0107 si\u0119 na \u015bw. Piotrze. Z tym zamys\u0142em pewnego dnia uda\u0142 si\u0119 do Nerona i powiedzia\u0142 mu, \u017ce jest zniesmaczony Galilejczykami, czyli chrze\u015bcijanami, \u017ce postanowi\u0142 opu\u015bci\u0107 \u015bwiat i \u017ce, aby da\u0107 wszystkim nieomylny dow\u00f3d swojej bosko\u015bci, chcia\u0142 o w\u0142asnych si\u0142ach wznie\u015b\u0107 si\u0119 do nieba.
Neronowi bardzo spodoba\u0142a si\u0119 ta propozycja; a poniewa\u017c pragn\u0105\u0142 zawsze znajdowa\u0107 nowe preteksty do prze\u015bladowania chrze\u015bcijan, wezwa\u0142 \u015bw. Piotra, kt\u00f3ry wed\u0142ug niego uchodzi\u0142 za wielkiego znawc\u0119 magii, i wyzwa\u0142 go, aby uczyni\u0142 to samo i udowodni\u0142, \u017ce Szymon jest k\u0142amc\u0105; \u017ce je\u015bli tego nie uczyni, sam zostanie uznany za k\u0142amc\u0119 i oszusta, i jako taki skazany na \u015bci\u0119cie. Aposto\u0142, opieraj\u0105c si\u0119 na ochronie Nieba, kt\u00f3re nigdy nie zawodzi w obronie prawdy, przyj\u0105\u0142 zaproszenie. \u015aw. Piotr wi\u0119c, bez \u017cadnej ludzkiej pomocy, uzbroi\u0142 si\u0119 w niezdobyt\u0105 tarcz\u0119 modlitwy. Nakaza\u0142 tak\u017ce wszystkim wiernym, aby z postem po\u0142\u0105czyli swoje modlitwy z jego. Nakaza\u0142 tak\u017ce wszystkim wiernym, aby z powszechnym postem i nieustannymi modlitwami wzywali Bo\u017cego mi\u0142osierdzia. Dzie\u0144, w kt\u00f3rym odbywa\u0142y si\u0119 te praktyki religijne, by\u0142 sobot\u0105 i st\u0105d wzi\u0105\u0142 si\u0119 post sobotni, kt\u00f3ry w czasach \u015bw. Augustyna wci\u0105\u017c praktykowano w Rzymie na pami\u0105tk\u0119 tego wydarzenia.
Przeciwnie, czarodziej Szymon, pe\u0142en pychy z powodu obiecanego mu wsparcia przez jego demony, przygotowywa\u0142 si\u0119 do oszustwa i w swojej szale\u0144czej pewno\u015bci wierzy\u0142, \u017ce tym uderzeniem zniszczy Ko\u015bci\u00f3\u0142 Jezusa Chrystusa. Nadszed\u0142 wyznaczony dzie\u0144. Ogromny t\u0142um ludzi zgromadzi\u0142 si\u0119 na wielkim placu w Rzymie. Sam Neron z ca\u0142ym dworem, ubrany w l\u015bni\u0105ce szaty ze z\u0142ota i klejnot\u00f3w, siedzia\u0142 na trybunie pod bogatym namiotem, obserwuj\u0105c i wspieraj\u0105c swojego zawodnika. Zapad\u0142a g\u0142\u0119boka cisza. Pojawi\u0142 si\u0119 Szymon, ubrany jakby by\u0142 bogiem i udaj\u0105c spokojnego, pokazywa\u0142 pewno\u015b\u0107 zwyci\u0119stwa. Gdy wyg\u0142asza\u0142 swoje pompatyczne przemowy, nagle w powietrzu pojawi\u0142 si\u0119 ognisty w\u00f3z (to by\u0142a ca\u0142a diabelska iluzja i gra wyobra\u017ani) i wci\u0105gn\u0105wszy czarodzieja do \u015brodka na oczach ca\u0142ego ludu, demon uni\u00f3s\u0142 go z ziemi i przeni\u00f3s\u0142 w powietrze. Ju\u017c dotyka\u0142 chmur i zaczyna\u0142 znika\u0107 z oczu ludu, kt\u00f3ry, z oczami wzniesionymi ku g\u00f3rze, wiwatowa\u0142 z zachwytu i klaska\u0142, krzycz\u0105c: Zwyci\u0119stwo! Cud! Chwa\u0142a i cze\u015b\u0107 Szymonowi, prawdziwemu synowi bog\u00f3w!<\/em>
Piotr w towarzystwie \u015bw. Paw\u0142a, bez \u017cadnej ostentacji, ukl\u0105k\u0142 na ziemi i z r\u0119kami uniesionymi ku niebu, gorliwie modli\u0142 si\u0119 do Jezusa Chrystusa, aby przyszed\u0142 z pomoc\u0105 swojemu Ko\u015bcio\u0142owi, aby prawda triumfowa\u0142a przed tym oszukanym ludem. Co powiedziano, to si\u0119 sta\u0142o: r\u0119ka Boga wszechmog\u0105cego, kt\u00f3ra pozwoli\u0142a z\u0142ym duchom unie\u015b\u0107 Szymona na wysoko\u015b\u0107, nagle odebra\u0142a im wszelk\u0105 moc, tak \u017ce pozbawieni si\u0142y musieli go porzuci\u0107 w najci\u0119\u017cszym niebezpiecze\u0144stwie i w szczycie jego chwa\u0142y. Gdy Szymon zosta\u0142 pozbawiony diabelskiej mocy, porzucony pod ci\u0119\u017carem swojego t\u0142ustego cia\u0142a, przewr\u00f3ci\u0142 si\u0119 z katastrofalnym upadkiem i spad\u0142 na ziemi\u0119 z takim impetem, \u017ce roztrzaskuj\u0105c wszystkie cz\u0142onki, rozprysn\u0105\u0142 krew a\u017c na trybun\u0119 Nerona. Taki upadek mia\u0142 miejsce w pobli\u017cu \u015bwi\u0105tyni po\u015bwi\u0119conej Romulusowi, gdzie dzi\u015b znajduje si\u0119 ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bwi\u0119tych Kosmy i Damiana.
Nieszcz\u0119\u015bliwy Szymon z pewno\u015bci\u0105 powinien by\u0142 straci\u0107 \u017cycie, gdyby \u015bw. Piotr nie wezwa\u0142 Boga w jego obronie. Piotr, m\u00f3wi \u015bw. Maksym, modli\u0142 si\u0119 do Pana, aby uwolni\u0142 go od \u015bmierci, zar\u00f3wno aby Szymon pozna\u0142 s\u0142abo\u015b\u0107 swoich demon\u00f3w, jak i aby, uznaj\u0105c moc Jezusa Chrystusa, b\u0142aga\u0142 Go o przebaczenie swoich win. Ale ten, kt\u00f3ry od dawna udawa\u0142, \u017ce gardzi \u0142askami Pana, by\u0142 zbyt uparty, aby podda\u0107 si\u0119 nawet w tym przypadku, w kt\u00f3rym B\u00f3g obfitowa\u0142 w swoje mi\u0142osierdzie. Szymon, staj\u0105c si\u0119 obiektem drwin ca\u0142ego ludu, pe\u0142en zak\u0142opotania, prosi\u0142 kilku swoich przyjaci\u00f3\u0142, aby zabrali go stamt\u0105d. Zabrany do pobliskiego domu, prze\u017cy\u0142 jeszcze kilka dni a\u017c, przyt\u0142oczony b\u00f3lem i ha\u0144b\u0105, podj\u0105\u0142 desperack\u0105 decyzj\u0119, aby pozby\u0107 si\u0119 tych n\u0119dznych resztek \u017cycia i skacz\u0105c z okna, dobrowolnie odebra\u0142 sobie \u017cycie[24]<\/a>.
Upadek Szymona jest \u017cywym obrazem upadku tych chrze\u015bcijan, kt\u00f3rzy albo zapieraj\u0105c si\u0119 religii chrze\u015bcija\u0144skiej, albo zaniedbuj\u0105c jej przestrzeganie, spadaj\u0105 z wysokiego stopnia cnoty, na kt\u00f3ry wznosi ich wiara chrze\u015bcija\u0144ska, i n\u0119dznie upadaj\u0105 w wady i nieporz\u0105dki, z ha\u0144b\u0105 chrze\u015bcija\u0144skiego charakteru i religii, kt\u00f3r\u0105 wyznaj\u0105, oraz z czasem nieodwracaln\u0105 szkod\u0105 dla swojej duszy.

ROZDZIA\u0141 XXVIII. Piotr poszukiwany, by umrze\u0107. \u2014 Jezus ukazuje mu si\u0119 i przepowiada mu nadchodz\u0105ce m\u0119cze\u0144stwo. \u2014 Testament \u015bwi\u0119tego Aposto\u0142a.<\/a>
M\u0119ka, kt\u00f3ra spotka\u0142a Szymona Maga, podczas gdy ujawnia\u0142a zemst\u0119 Nieba, znacznie przyczyni\u0142a si\u0119 do wzrostu liczby chrze\u015bcijan. Neron, widz\u0105c t\u0142umy ludzi porzucaj\u0105cych kult bog\u00f3w na rzecz religii g\u0142oszonej przez \u015bwi\u0119tego Piotra, i zauwa\u017caj\u0105c, \u017ce \u015bwi\u0119ty Aposto\u0142 dzi\u0119ki swojej nauce zdo\u0142a\u0142 pozyska\u0107 osoby przez niego bardzo faworyzowane, a tak\u017ce te, kt\u00f3re na dworze by\u0142y narz\u0119dziem nieprawo\u015bci, poczu\u0142 podw\u00f3jny gniew przeciwko chrze\u015bcijanom i zacz\u0105\u0142 jeszcze bardziej okrutnie ich prze\u015bladowa\u0107.
W\u015br\u00f3d tej furii prze\u015bladowa\u0144 Piotr by\u0142 nieust\u0119pliwy w zach\u0119caniu wiernych do wytrwania w wierze a\u017c do \u015bmierci i w nawracaniu nowych pogan, tak \u017ce krew m\u0119czennik\u00f3w, daleka od przera\u017cania chrze\u015bcijan i zmniejszania ich liczby, by\u0142a p\u0142odnym ziarnem, kt\u00f3re ka\u017cdego dnia ich mno\u017cy\u0142o. Tylko \u017bydzi z Rzymu, by\u0107 mo\u017ce podburzeni przez \u017byd\u00f3w z Judei, wykazywali up\u00f3r. Dlatego B\u00f3g, pragn\u0105c przyj\u015b\u0107 do ostatecznej pr\u00f3by, aby pokona\u0107 ich up\u00f3r, sprawi\u0142, \u017ce jego Aposto\u0142 publicznie przepowiedzia\u0142, \u017ce wkr\u00f3tce wzbudzi kr\u00f3la przeciwko temu narodowi, kt\u00f3ry, po doprowadzeniu go do najci\u0119\u017cszych niedoli, zr\u00f3wnowa\u017cy ich miasto z ziemi\u0105, zmuszaj\u0105c obywateli do umierania z g\u0142odu i pragnienia. Wtedy<\/em>, m\u00f3wi\u0142 im, zobacz\u0105 jedni je\u015b\u0107 cia\u0142a drugich i wzajemnie si\u0119 po\u017cera\u0107, a\u017c, wpad\u0142szy w r\u0119ce waszych wrog\u00f3w, zobaczycie na w\u0142asne oczy, jak wasze \u017cony, c\u00f3rki i dzieci b\u0119d\u0105 okrutnie rozrywane i zabijane na kamieniach; wasze w\u0142asne ziemie b\u0119d\u0105 zniszczone przez \u017celazo i ogie\u0144. Ci, kt\u00f3rzy ujd\u0105 wsp\u00f3lnej katastrofie, b\u0119d\u0105 sprzedawani jak zwierz\u0119ta juczne i poddani wiecznej niewoli. Takie z\u0142o spadnie na was, o synowie Jakuba, poniewa\u017c cieszyli\u015bcie si\u0119 ze \u015bmierci Syna Bo\u017cego, a teraz odmawiacie wiary w Niego[25]<\/strong><\/a><\/em>.
Ale wiedz\u0105c dobrze, \u017ce ministrowie prze\u015bladowania b\u0119d\u0105 si\u0119 m\u0119czy\u0107 na pr\u00f3\u017cno, je\u015bli nie usun\u0105 z drogi g\u0142owy chrze\u015bcijan, zwr\u00f3cili si\u0119 przeciwko niemu, aby go schwyta\u0107 i zabi\u0107. Wierni, rozwa\u017caj\u0105c strat\u0119, jak\u0105 ponios\u0105 po jego \u015bmierci, starali si\u0119 wszelkimi sposobami zapobiec temu, \u017ceby wpad\u0142 w r\u0119ce prze\u015bladowc\u00f3w. Kiedy zorientowali si\u0119, \u017ce niemo\u017cliwe jest, aby d\u0142u\u017cej pozostawa\u0142 w ukryciu, doradzili mu, aby opu\u015bci\u0142 Rzym i wycofa\u0142 si\u0119 w miejsce, gdzie by\u0142by mniej znany. Piotr odmawia\u0142 takich rad, sugerowanych przez synowsk\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, a wr\u0119cz gor\u0105co pragn\u0105\u0142 korony m\u0119cze\u0144stwa. Jednak, gdy wierni nadal modlili si\u0119 do niego, aby uczyni\u0142 to dla dobra Ko\u015bcio\u0142a Bo\u017cego, to znaczy, aby stara\u0142 si\u0119 zachowa\u0107 \u017cycie, aby naucza\u0107, umacnia\u0107 w wierze wierz\u0105cych i pozyskiwa\u0107 dusze dla Chrystusa, w ko\u0144cu zgodzi\u0142 si\u0119 i postanowi\u0142 odej\u015b\u0107.
W nocy po\u017cegna\u0142 si\u0119 z wiernymi, aby uciec przed furi\u0105 ba\u0142wochwalc\u00f3w. Ale gdy wyszed\u0142 za miasto, przez Bram\u0119 Capena, dzi\u015b zwan\u0105 Bram\u0105 \u015awi\u0119tego Sebastiana, ukaza\u0142 mu si\u0119 Jezus Chrystus w tym samym wygl\u0105dzie, w jakim go pozna\u0142 i przez wiele lat spotyka\u0142. Aposto\u0142, cho\u0107 zaskoczony tym niespodziewanym objawieniem, jednak wed\u0142ug swojej gotowo\u015bci ducha zebra\u0142 si\u0119 na odwag\u0119, aby go zapyta\u0107, m\u00f3wi\u0105c: Domine, quo vadis?<\/em><\/strong> (Panie, dok\u0105d idziesz?)<\/em> Odpowiedzia\u0142 Jezus: Id\u0119 do Rzymu, aby by\u0107 znowu ukrzy\u017cowanym<\/em>. Po tych s\u0142owach znikn\u0105\u0142.
Z tych s\u0142\u00f3w Piotr zrozumia\u0142, \u017ce jego w\u0142asne ukrzy\u017cowanie jest bliskie, poniewa\u017c wiedzia\u0142, \u017ce Pan nie mo\u017ce by\u0107 znowu ukrzy\u017cowany dla siebie samego, ale musi by\u0107 ukrzy\u017cowany w osobie swojego Aposto\u0142a. Na pami\u0105tk\u0119 tego wydarzenia, poza Bram\u0105 \u015awi\u0119tego Sebastiana zbudowano ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry do dzi\u015b nazywa si\u0119 \u201eDomine, quo vadis\u201d, lub \u201eSanta Maria ad Passus\u201d, czyli Matki Bo\u017cej u St\u00f3p, poniewa\u017c Zbawiciel w tym miejscu, gdzie rozmawia\u0142 z \u015bwi\u0119tym Piotrem, pozostawi\u0142 na kamieniu \u015bwi\u0119ty odcisk swoich st\u00f3p. Ten kamie\u0144 zachowuje si\u0119 do dzi\u015b w ko\u015bciele \u015bwi\u0119tego Sebastiana.
Po tym ostrze\u017ceniu \u015bwi\u0119ty Piotr wr\u00f3ci\u0142 i, zapytany przez chrze\u015bcijan z Rzymu o pow\u00f3d swojego tak szybkiego powrotu, opowiedzia\u0142 im wszystko. Nikt nie mia\u0142 ju\u017c \u017cadnych w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce Piotr zostanie uwi\u0119ziony i uwielbi Pana, oddaj\u0105c za Niego \u017cycie. W obawie zatem, \u017ce w ka\u017cdej chwili wpadnie w r\u0119ce prze\u015bladowc\u00f3w i \u017ce w tych katastrofalnych chwilach Ko\u015bci\u00f3\u0142 pozostanie bez swojego najwy\u017cszego pasterza, Piotr postanowi\u0142 mianowa\u0107 kilku bardziej gorliwych biskup\u00f3w, aby jeden z nich zaj\u0105\u0142 jego miejsce po jego \u015bmierci. Byli to \u015bwi\u0119ty Linus, \u015bwi\u0119ty Klet, \u015bwi\u0119ty Klemens i \u015bwi\u0119ty Anaklet, kt\u00f3rzy ju\u017c mu pomagali w urz\u0119dzie jego wikariuszy w r\u00f3\u017cnych potrzebach Ko\u015bcio\u0142a.
Nie b\u0119d\u0105c wystarczaj\u0105co zadowolony z tego, \u017ce zaopatrzy\u0142 potrzeby Stolicy Apostolskiej, \u015bw. Piotr chcia\u0142 r\u00f3wnie\u017c skierowa\u0107 pismo do wszystkich wiernych, jako swoje testamentowe pismo, to znaczy drugi list. Ten list jest skierowany do ca\u0142ego \u015bwiata chrze\u015bcijan, w szczeg\u00f3lno\u015bci do tych z Pontu, Galacji i innych prowincji Azji, kt\u00f3rym g\u0142osi\u0142.
Po raz kolejny wspominaj\u0105c o rzeczach ju\u017c powiedzianych w swoim pierwszym li\u015bcie, zaleca, aby zawsze mie\u0107 oczy na Jezusa Zbawiciela, strzeg\u0105c si\u0119 zepsucia tego wieku i przyjemno\u015bci \u015bwiatowych. Aby ich zach\u0119ci\u0107 do trwania w cnotach, ukazuje im nagrody, kt\u00f3re Zbawiciel ma przygotowane w wiecznym kr\u00f3lestwie nieba; a jednocze\u015bnie przypomina o strasznych karach, kt\u00f3rymi B\u00f3g cz\u0119sto karze grzesznik\u00f3w, nawet w tym \u017cyciu, ale niew\u0105tpliwie w innym z wiecznym ogniem. Przenosz\u0105c si\u0119 potem my\u015bl\u0105 w przysz\u0142o\u015b\u0107, przepowiada skandale, kt\u00f3re wielu przewrotnych ludzi wzbudzi, b\u0142\u0119dy, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 szerzy\u0107 i podst\u0119py, kt\u00f3rymi b\u0119d\u0105 si\u0119 pos\u0142ugiwa\u0107, aby je rozpowszechnia\u0107. Ale wiedzcie<\/em>, m\u00f3wi, \u017ce ci, podobnie jak \u017ar\u00f3d\u0142a bez wody i mroczne mg\u0142y poruszane wiatrami, s\u0105 wszyscy oszustami i zwodzicielami dusz, kt\u00f3rzy obiecuj\u0105 wolno\u015b\u0107, kt\u00f3ra zawsze ko\u0144czy si\u0119 w n\u0119dznej niewoli, w kt\u00f3rej sami s\u0105 uwik\u0142ani; po czym zarezerwowane jest dla nich os\u0105d, zguba i ogie\u0144.<\/em>
Co do mnie<\/em>, kontynuuje, jestem pewien, wed\u0142ug objawienia, kt\u00f3re otrzyma\u0142em od naszego Pana Jezusa Chrystusa, \u017ce wkr\u00f3tce musz\u0119 opu\u015bci\u0107 ten namiot mojego cia\u0142a; ale nie przestan\u0119 dba\u0107 o to, aby\u015bcie tak\u017ce po mojej \u015bmierci mieli \u015brodki do przypomnienia sobie tych rzeczy. B\u0105d\u017acie pewni, obietnice Pana nigdy nie zawiod\u0105: przyjdzie ostateczny dzie\u0144, w kt\u00f3rym niebo przestanie istnie\u0107, \u017cywio\u0142y zostan\u0105 rozpuszczone lub poch\u0142oni\u0119te przez ogie\u0144, ziemia z wszystkim, co zawiera, zostanie zniszczona. Zajmujcie si\u0119 wi\u0119c dzie\u0142ami pobo\u017cno\u015bci, czekajmy z cierpliwo\u015bci\u0105 i rado\u015bci\u0105 na przyj\u015bcie dnia Pana i, zgodnie z jego obietnicami, \u017cyjmy w taki spos\u00f3b, aby m\u00f3c przej\u015b\u0107 do kontemplacji nieba i posiadania wiecznej chwa\u0142y.<\/em>
Nast\u0119pnie zach\u0119ca ich do zachowania czysto\u015bci od grzechu i do ci\u0105g\u0142ej wiary, \u017ce d\u0142uga cierpliwo\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 cz\u0119sto okazuje Pan wobec nas, jest dla naszego wsp\u00f3lnego dobra. Nast\u0119pnie gor\u0105co zaleca, aby nie interpretowa\u0107 Pisma \u015awi\u0119tego wed\u0142ug prywatnego zrozumienia ka\u017cdego i szczeg\u00f3lnie zwraca uwag\u0119 na listy \u015bwi\u0119tego Paw\u0142a, kt\u00f3rego nazywa swoim najdro\u017cszym bratem, o kt\u00f3rym m\u00f3wi: Jezus Chrystus op\u00f3\u017ania swoje przyj\u015bcie, aby da\u0107 wam czas na nawr\u00f3cenie; te rzeczy napisa\u0142 wam Pawe\u0142, nasz najdro\u017cszy brat, wed\u0142ug m\u0105dro\u015bci, kt\u00f3ra zosta\u0142a mu dana przez Boga. Tak czyni r\u00f3wnie\u017c we wszystkich swoich listach, gdzie m\u00f3wi o tych samych rzeczach. Uwa\u017cajcie jednak, \u017ce w tych listach s\u0105 niekt\u00f3re rzeczy trudne do zrozumienia, kt\u00f3re ludzie nieznaj\u0105cy i niestabilni wyja\u015bniaj\u0105 w spos\u00f3b przewrotny, jak czyni\u0105 to tak\u017ce z innymi cz\u0119\u015bciami Pisma \u015awi\u0119tego, kt\u00f3re nadu\u017cywaj\u0105 dla w\u0142asnej zguby<\/em>. Te s\u0142owa zas\u0142uguj\u0105 na uwa\u017cne rozwa\u017cenie przez protestant\u00f3w, kt\u00f3rzy chc\u0105 powierzy\u0107 interpretacj\u0119 Biblii ka\u017cdemu cz\u0142owiekowi z ludu, bez wzgl\u0119du na to, jak jest prosty i nieznaj\u0105cy. Mo\u017cna do nich zastosowa\u0107 to, co m\u00f3wi \u015bwi\u0119ty Piotr, to znaczy, \u017ce kapry\u015bne wyja\u015bnienie Biblii prowadzi do ich w\u0142asnej zguby: ad suam ipsorum perditionem[26]<\/strong><\/a><\/em>.

ROZDZIA\u0141 XXIX. \u015awi\u0119ty Piotr w wi\u0119zieniu nawraca Procesjusza i Martyniana<\/a>[27]<\/strong><\/a>. \u2014 Jego m\u0119cze\u0144stwo. Rok Pa\u0144ski 67<\/em>.
W ko\u0144cu nadszed\u0142 moment, w kt\u00f3rym mia\u0142y si\u0119 spe\u0142ni\u0107 przepowiednie Jezusa Chrystusa dotycz\u0105ce \u015bmierci Jego Aposto\u0142a. Tak wiele trud\u00f3w zas\u0142ugiwa\u0142o na ukoronowanie palm\u0105 M\u0119cze\u0144stwa. Pewnego dnia, czuj\u0105c w sobie ogie\u0144 mi\u0142o\u015bci do osoby Boskiego Zbawiciela i pragn\u0105c jak najszybciej zjednoczy\u0107 si\u0119 z Nim, zosta\u0142 zaskoczony przez prze\u015bladowc\u00f3w, kt\u00f3rzy natychmiast go zwi\u0105zali i poprowadzili do g\u0142\u0119bokiego i ponurego wi\u0119zienia zwanego mamerty\u0144skim, gdzie zwykle zamykano najs\u0142ynniejszych przest\u0119pc\u00f3w[28]<\/a>. Boska Opatrzno\u015b\u0107 sprawi\u0142a, \u017ce Neron musia\u0142 z powod\u00f3w rz\u0105dowych na jaki\u015b czas opu\u015bci\u0107 Rzym; tak wi\u0119c \u015bw. Piotr sp\u0119dzi\u0142 oko\u0142o dziewi\u0119ciu miesi\u0119cy w wi\u0119zieniu. Ale prawdziwi s\u0142udzy Pana potrafi\u0105 promowa\u0107 chwa\u0142\u0119 Boga w ka\u017cdym czasie i w ka\u017cdym miejscu.
W ciemno\u015bci wi\u0119zienia Piotr, sprawuj\u0105c troski swojego apostolatu, a szczeg\u00f3lnie pos\u0142ug\u0119 Boskiego S\u0142owa, mia\u0142 pocieszenie w zdobyciu dla Jezusa Chrystusa dw\u00f3ch stra\u017cnik\u00f3w wi\u0119ziennych, o imionach Procejusz i Martynian, oraz innych 47 os\u00f3b, kt\u00f3re znajdowa\u0142y si\u0119 w tym samym miejscu.
Jest znane, potwierdzone przez autorytet uznawanych pisarzy, \u017ce nie maj\u0105c tam wody do udzielenia chrztu tym nowym nawr\u00f3conym, B\u00f3g sprawi\u0142, \u017ce w tym momencie wytrysn\u0119\u0142o wieczne \u017ar\u00f3d\u0142o, kt\u00f3rego wody wci\u0105\u017c tryskaj\u0105 do dzi\u015b. Pielgrzymi, kt\u00f3rzy udaj\u0105 si\u0119 do Rzymu, dbaj\u0105 o to, aby odwiedzi\u0107 wi\u0119zienie mamerty\u0144skie, kt\u00f3re znajduje si\u0119 u st\u00f3p Kapitolu, gdzie wci\u0105\u017c tryska cudowna fontanna. Ten budynek, zar\u00f3wno w cz\u0119\u015bci podziemnej, jak i w tej, kt\u00f3ra wznosi si\u0119 nad ziemi\u0105, jest przedmiotem wielkiej czci w\u015br\u00f3d chrze\u015bcijan.
Ministrowie cesarza wielokrotnie pr\u00f3bowali z\u0142ama\u0107 sta\u0142o\u015b\u0107 \u015bwi\u0119tego Aposto\u0142a; ale, widz\u0105c, \u017ce wszelkie ich wysi\u0142ki s\u0105 daremne, a ponadto widz\u0105c, \u017ce nawet w \u0142a\u0144cuchach nie przestaje g\u0142osi\u0107 Jezusa Chrystusa i w ten spos\u00f3b zwi\u0119ksza liczb\u0119 chrze\u015bcijan, postanowili uciszy\u0107 go \u015bmierci\u0105. By\u0142 poranek, gdy Piotr zobaczy\u0142, jak otwieraj\u0105 si\u0119 drzwi wi\u0119zienia. Wchodz\u0105 kaci, mocno go wi\u0105\u017c\u0105 i og\u0142aszaj\u0105, \u017ce ma by\u0107 doprowadzony na m\u0119ki. Oh! Wtedy jego serce nape\u0142ni\u0142o si\u0119 rado\u015bci\u0105. Ciesz\u0119 si\u0119<\/em>, wo\u0142a\u0142, bo wkr\u00f3tce zobacz\u0119 mojego Pana. Wkr\u00f3tce p\u00f3jd\u0119 do Tego, kt\u00f3rego kocha\u0142em i od kt\u00f3rego otrzyma\u0142em tyle znak\u00f3w mi\u0142o\u015bci i mi\u0142osierdzia<\/em>.
Zanim zosta\u0142 doprowadzony na m\u0119ki, \u015bwi\u0119ty Aposto\u0142, zgodnie z rzymskimi prawami, musia\u0142 by\u0107 poddany bolesnej ch\u0142o\u015bcie; co sprawi\u0142o mu wielk\u0105 rado\u015b\u0107, poniewa\u017c w ten spos\u00f3b stawa\u0142 si\u0119 coraz bardziej wiernym na\u015bladowc\u0105 swojego Boskiego Mistrza, kt\u00f3ry przed ukrzy\u017cowaniem r\u00f3wnie\u017c przeszed\u0142 przez podobn\u0105 kar\u0119.
R\u00f3wnie\u017c droga, kt\u00f3r\u0105 przeszed\u0142 id\u0105c na m\u0119ki, zas\u0142uguje na uwag\u0119. Rzymianie, zdobywcy \u015bwiata, po podbiciu jakiego\u015b narodu, przygotowywali triumfalny poch\u00f3d na wspania\u0142ym wozie w dolinie, a raczej na r\u00f3wninie u st\u00f3p Wzg\u00f3rza Watyka\u0144skiego. Stamt\u0105d, przez drog\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105, zwan\u0105 tak\u017ce triumfaln\u0105, zwyci\u0119zcy wchodzili triumfalnie na Kapitol. \u015aw. Piotr, po podbiciu \u015bwiata s\u0142odkim jarzmem Chrystusa, r\u00f3wnie\u017c zosta\u0142 wyci\u0105gni\u0119ty z wi\u0119zienia i t\u0105 sam\u0105 drog\u0105 poprowadzony do miejsca, gdzie przygotowywano te wielkie uroczysto\u015bci.
W ten spos\u00f3b celebrowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c ceremoni\u0119 triumfu i ofiarowa\u0142 siebie w ofierze ca\u0142opalnej Panu, poza bram\u0105 Rzymu, jak poza Jerozolim\u0105 zosta\u0142 ukrzy\u017cowany jego Boski Mistrz.
Mi\u0119dzy wzg\u00f3rzem Janikulum[29]<\/a> a Watykanem by\u0142a dolina, gdzie zbiera\u0142y si\u0119 wody, tworz\u0105c bagna. Na drugim szczycie g\u00f3ry, kt\u00f3ra patrzy\u0142a na bagna, znajdowa\u0142o si\u0119 miejsce przeznaczone na m\u0119cze\u0144stwo najwi\u0119kszego cz\u0142owieka na \u015bwiecie. Nieustraszony atleta, gdy dotar\u0142 do miejsca stracenia i zobaczy\u0142 krzy\u017c, na kt\u00f3rym mia\u0142 umrze\u0107, pe\u0142en odwagi i rado\u015bci zawo\u0142a\u0142: Witaj, o krzy\u017cu, zbawienie narod\u00f3w, sztandarze Chrystusa, o najdro\u017cszy krzy\u017cu, witaj, o pocieszenie chrze\u015bcijan. Ty jeste\u015b tym, co zapewnia mi drog\u0119 do nieba, jeste\u015b tym, co zapewnia mi wej\u015bcie do kr\u00f3lestwa chwa\u0142y. Ty, kt\u00f3r\u0105 kiedy\u015b widzia\u0142em czerwieniej\u0105c\u0105 od naj\u015bwi\u0119tszej krwi mojego Mistrza, dzi\u015b b\u0105d\u017a moj\u0105 pomoc\u0105, moim pocieszeniem, moim zbawieniem[30]<\/strong><\/a><\/em>.
Jednak \u015bw. Piotr uwa\u017ca\u0142 za zbyt wielki zaszczyt umrze\u0107 w spos\u00f3b podobny do swojego Boskiego Mistrza; dlatego prosi\u0142 swoich krzy\u017cuj\u0105cych, aby z \u0142aski zechcieli go ukrzy\u017cowa\u0107 g\u0142ow\u0105 w d\u00f3\u0142. Poniewa\u017c taki spos\u00f3b umierania sprawia\u0142 mu wi\u0119kszy b\u00f3l, \u0142aska ta zosta\u0142a mu \u0142atwo przyznana. Ale jego cia\u0142o naturalnie nie mog\u0142o si\u0119 utrzyma\u0107 na krzy\u017cu, je\u015bli r\u0119ce i nogi by\u0142yby jedynie przebite gwo\u017adziami; dlatego jego \u015bwi\u0119te cz\u0142onki zosta\u0142y zwi\u0105zane linami do tego twardego pnia.
Towarzyszy\u0142a mu do miejsca m\u0119cze\u0144stwa niesko\u0144czona rzesza chrze\u015bcijan i niewiernych. Ten cz\u0142owiek Bo\u017cy, w\u015br\u00f3d tych samych m\u0105k, niemal zapominaj\u0105c o sobie, pociesza\u0142 pierwszych, aby si\u0119 nie smucili z powodu niego; stara\u0142 si\u0119 ratowa\u0107 drugich, zach\u0119caj\u0105c ich do porzucenia kultu bo\u017ck\u00f3w i przyj\u0119cia Ewangelii, aby mogli pozna\u0107 jedynego prawdziwego Boga, stw\u00f3rc\u0119 wszystkich rzeczy. Pan, kt\u00f3ry zawsze kierowa\u0142 zapa\u0142em tego wiernego s\u0142ugi, pocieszy\u0142 go w tych ostatnich agoniach nawr\u00f3ceniem wielkiej liczby pogan wszelkiego stanu i p\u0142ci[31]<\/a>.
Gdy \u015bw. Piotr wisia\u0142 na krzy\u017cu, B\u00f3g r\u00f3wnie\u017c chcia\u0142 go pocieszy\u0107 niebia\u0144sk\u0105 wizj\u0105. Ukaza\u0142o mu si\u0119 dw\u00f3ch Anio\u0142\u00f3w z dwoma koronami z lilii i r\u00f3\u017c, aby wskaza\u0107 mu, \u017ce jego cierpienia dobieg\u0142y ko\u0144ca i \u017ce ma by\u0107 ukoronowany chwa\u0142\u0105 w b\u0142ogiej wieczno\u015bci[32]<\/a>.
\u015aw. Piotr odni\u00f3s\u0142 na krzy\u017cu szlachetny triumf 29 czerwca, w siedemdziesi\u0105tym roku po narodzinach Jezusa Chrystusa i sze\u015b\u0107dziesi\u0105tym si\u00f3dmym roku naszej ery. W tym samym dniu, w kt\u00f3rym \u015bw. Piotr umiera\u0142 na krzy\u017cu, \u015bw. Pawe\u0142, pod mieczem tego samego tyrana, chwali\u0142 Jezusa Chrystusa, b\u0119d\u0105c \u015bci\u0119tym. Dzie\u0144 naprawd\u0119 chwalebny dla wszystkich Ko\u015bcio\u0142\u00f3w chrze\u015bcija\u0144stwa, ale szczeg\u00f3lnie dla tego w Rzymie, kt\u00f3ry po tym, jak zosta\u0142 za\u0142o\u017cony przez Piotra i d\u0142ugo karmiony nauk\u0105 obu tych Ksi\u0105\u017c\u0105t Aposto\u0142\u00f3w, jest teraz po\u015bwi\u0119cony ich m\u0119cze\u0144stwu, ich krwi, i wyniesiony ponad wszystkie ko\u015bcio\u0142y \u015bwiata.
Tak, podczas gdy zbli\u017ca\u0142a si\u0119 zag\u0142ada \u015bwi\u0119tego miasta Jerozolimy, a jego \u015bwi\u0105tynia mia\u0142a by\u0107 spalona, Rzym, kt\u00f3ry by\u0142 stolic\u0105 i panem wszystkich narod\u00f3w, stawa\u0142 si\u0119 za po\u015brednictwem tych dw\u00f3ch Aposto\u0142\u00f3w Jerozolim\u0105 nowego przymierza, miastem wiecznym, i o wiele bardziej chwalebnym od starej Jerozolimy, poniewa\u017c \u0142aska Ewangelii i kap\u0142a\u0144stwo nowego prawa s\u0105 wi\u0119ksze od kap\u0142a\u0144stwa, wszystkich ceremonii i figur starego prawa.
\u015aw. Piotr zosta\u0142 zamordowany w wieku 86 lat, po 35-letnim pontyfikacie, 3 miesi\u0105cach i 4 dniach. Pierwsze trzy lata sp\u0119dzi\u0142 w Jerozolimie. Nast\u0119pnie przez siedem lat sprawowa\u0142 swoj\u0105 katedr\u0119 w Antiochii, a reszt\u0119 w Rzymie.

ROZDZIA\u0141 XXX. Gr\u00f3b \u015bw. Piotra. \u2014 Zamach na jego cia\u0142o.<\/a>
Gdy \u015bw. Piotr wyda\u0142 ostatni oddech, wielu chrze\u015bcijan opu\u015bci\u0142o miejsce m\u0119cze\u0144stwa, p\u0142acz\u0105c z powodu \u015bmierci Najwy\u017cszego Pasterza Ko\u015bcio\u0142a. Ponadto, \u015bw. Linus, jego ucze\u0144 i bezpo\u015bredni nast\u0119pca, dw\u00f3ch kap\u0142an\u00f3w braci \u015bw. Marceli i \u015bw. Apulejusz, \u015bw. Anaklet i inni gorliwi chrze\u015bcijanie zebrali si\u0119 wok\u00f3\u0142 krzy\u017ca \u015bw. Piotra. Gdy kaci oddalili si\u0119 od miejsca m\u0119cze\u0144stwa, z\u0142o\u017cyli cia\u0142o \u015bwi\u0119tego Aposto\u0142a, nama\u015bcili je drogocennymi aromatami, zabalsamowali i pochowali w pobli\u017cu cyrku, to znaczy w pobli\u017cu ogrod\u00f3w Nerona na Wzg\u00f3rzu Watyka\u0144skim, dok\u0142adnie w tym miejscu, gdzie jest czczony do dzi\u015b. Jego cia\u0142o zosta\u0142o z\u0142o\u017cone w miejscu, gdzie ju\u017c pochowano wielu m\u0119czennik\u00f3w, uczni\u00f3w \u015bwi\u0119tych Aposto\u0142\u00f3w i pierwszych owoc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a katolickiego, kt\u00f3rzy na rozkaz Nerona zostali wystawieni na dzikie zwierz\u0119ta, ukrzy\u017cowani, spaleni lub zabici w wyniku niewyobra\u017calnych tortur. \u015aw. Anaklet zbudowa\u0142 tam ma\u0142y cmentarz, w jednym z jego k\u0105t\u00f3w wzni\u00f3s\u0142 rodzaj oratorium, w kt\u00f3rym spoczywa\u0142o cia\u0142o \u015bw. Piotra. To miejsce sta\u0142o si\u0119 s\u0142awne, a wszyscy papie\u017ce b\u0119d\u0105cy nast\u0119pcami \u015bw. Piotra zawsze wykazywali \u017cywe pragnienie, aby by\u0107 tam pochowanymi.
Nied\u0142ugo po \u015bmierci \u015bw. Piotra do Rzymu przybyli niekt\u00f3rzy chrze\u015bcijanie ze Wschodu, kt\u00f3rzy, uwa\u017caj\u0105c, \u017ce posiadanie relikwii \u015bwi\u0119tego Aposto\u0142a b\u0119dzie dla nich wielkim skarbem, postanowili je zdoby\u0107. Ale wiedz\u0105c, \u017ce by\u0142oby bezcelowe pr\u00f3bowa\u0107 je kupi\u0107 za pieni\u0105dze, pomy\u015bleli o ich kradzie\u017cy, jakby by\u0142y ich w\u0142asno\u015bci\u0105, i przetransportowaniu ich do tych miejsc, sk\u0105d \u015bwi\u0119ty przyby\u0142. Dlatego odwa\u017cnie poszli do grobu, wydobyli stamt\u0105d cia\u0142o i przenie\u015bli je do katakumb, kt\u00f3re s\u0105 miejscem wykopanym pod ziemi\u0105, obecnie zwanym Katakumbami \u015bw. Sebastiana, z zamiarem wys\u0142ania go na Wsch\u00f3d, gdy tylko nadarzy si\u0119 okazja.
B\u00f3g jednak, kt\u00f3ry wezwa\u0142 tego wielkiego Aposto\u0142a do Rzymu, aby uczyni\u0107 go chwalebnym przez m\u0119cze\u0144stwo, postanowi\u0142 r\u00f3wnie\u017c, aby jego cia\u0142o pozosta\u0142o w tym mie\u015bcie i uczyni\u0142o ten ko\u015bci\u00f3\u0142 najchwalebniejszym na \u015bwiecie. Dlatego, gdy ci przybysze ze Wschodu przybyli, aby zrealizowa\u0107 sw\u00f3j plan, zerwa\u0142a si\u0119 burza z tak silnym wiatrem, \u017ce z powodu grzmot\u00f3w i b\u0142yskawic byli zmuszeni przerwa\u0107 swoje dzie\u0142o.
Zdarzenie to zauwa\u017cyli chrze\u015bcijanie z Rzymu, kt\u00f3rzy w wielkiej liczbie wyszli z miasta, odzyskali cia\u0142o \u015bwi\u0119tego Aposto\u0142a i ponownie przynie\u015bli je na wzg\u00f3rze Watykan, sk\u0105d zosta\u0142o zabrane[33]<\/a>.
W roku 103, \u015bw. Anaklet, kt\u00f3ry zosta\u0142 Papie\u017cem, widz\u0105c, \u017ce prze\u015bladowania chrze\u015bcijan nieco os\u0142ab\u0142y, na w\u0142asny koszt wzni\u00f3s\u0142 ma\u0142\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119, aby pomie\u015bci\u0107 relikwie i ca\u0142y istniej\u0105cy tam gr\u00f3b. To jest pierwszy ko\u015bci\u00f3\u0142 po\u015bwi\u0119cony Ksi\u0119ciu Aposto\u0142\u00f3w.
To \u015bwi\u0119te miejsce pozosta\u0142o wystawione na cze\u015b\u0107 wiernych a\u017c do po\u0142owy trzeciego wieku. Dopiero w roku 221, z powodu okrucie\u0144stwa, z jakim prze\u015bladowano chrze\u015bcijan, obawiaj\u0105c si\u0119, \u017ce cia\u0142a \u015bwi\u0119tych Aposto\u0142\u00f3w Piotra i Paw\u0142a zostan\u0105 zbezczeszczone przez niewiernych, zosta\u0142y przeniesione przez Papie\u017ca do katakumb zwanych Katakumbami \u015bw. Kaliksta, w tej cz\u0119\u015bci, kt\u00f3ra dzi\u015b nazywa si\u0119 Katakumbami \u015bw. Sebastiana. Ale w roku 255 papie\u017c \u015bw. Korneliusz, na pro\u015bb\u0119 i wniosek \u015bw. Lucyny i innych chrze\u015bcijan, przywr\u00f3ci\u0142 cia\u0142o \u015bw. Paw\u0142a na drog\u0119 do Ostii, w miejsce, gdzie zosta\u0142 \u015bci\u0119ty. Cia\u0142o \u015bw. Piotra zosta\u0142o ponownie przeniesione i z\u0142o\u017cone w pierwotnym grobie u st\u00f3p wzg\u00f3rza Watykan.

ROZDZIA\u0141 XXXI. Gr\u00f3b i Bazylika \u015bw. Piotra w Watykanie.<\/a>
W pierwszych wiekach Ko\u015bcio\u0142a wierni w wi\u0119kszo\u015bci nie mogli udawa\u0107 si\u0119 do grobu \u015bw. Piotra, chyba \u017ce pod ryzykiem niebezpiecze\u0144stwem oskar\u017cenia ich jako chrze\u015bcijan i postawienia przed s\u0105dami prze\u015bladowc\u00f3w. Niemniej jednak zawsze by\u0142o tam wielkie zgromadzenie ludzi, kt\u00f3rzy z najdalszych kraj\u00f3w przybywali, aby wzywa\u0107 ochrony nieba przy grobie \u015bw. Piotra. Ale kiedy Konstantyn sta\u0142 si\u0119 panem Imperium Rzymskiego i zako\u0144czy\u0142 prze\u015bladowania, wtedy ka\u017cdy m\u00f3g\u0142 swobodnie okazywa\u0107 si\u0119 na\u015bladowc\u0105 Jezusa Chrystusa, a gr\u00f3b \u015bw. Piotra sta\u0142 si\u0119 sanktuarium \u015bwiata chrze\u015bcija\u0144skiego, gdzie z ka\u017cdego zak\u0105tka przybywano, aby czci\u0107 relikwie pierwszego Wikariusza Jezusa Chrystusa. Sam cesarz publicznie wyznawa\u0142 Ewangeli\u0119, a w\u015br\u00f3d wielu znak\u00f3w, kt\u00f3re da\u0142 na dow\u00f3d przywi\u0105zania do religii katolickiej, jednym z nich by\u0142o zbudowanie r\u00f3\u017cnych ko\u015bcio\u0142\u00f3w, w tym jednego na cze\u015b\u0107 Ksi\u0119cia Aposto\u0142\u00f3w; kt\u00f3ry z tego powodu czasami nosi r\u00f3wnie\u017c nazw\u0119 Bazyliki Konstanty\u0144skiej, powszechnie znanej jako Bazylika Watyka\u0144ska.
W roku 319 Konstantyn, z jego inicjatywy i na zaproszenie \u015bw. Sylwestra, postanowi\u0142, aby nowy ko\u015bci\u00f3\u0142 znajdowa\u0142 si\u0119 u st\u00f3p Watykanu, z zamiarem, aby obejmowa\u0142 ca\u0142\u0105 ma\u0142\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119 zbudowan\u0105 przez \u015bw. Anakleta, kt\u00f3ra do tego czasu by\u0142a miejscem powszechnej czci. W dniu, w kt\u00f3rym cesarz Konstantyn chcia\u0142 rozpocz\u0105\u0107 \u015bwi\u0119te przedsi\u0119wzi\u0119cie, z\u0142o\u017cy\u0142 na miejscu diadem cesarski i wszystkie kr\u00f3lewskie insygnia, a nast\u0119pnie upad\u0142 na ziemi\u0119 i wyla\u0142 wiele \u0142ez z pobo\u017cnej czu\u0142o\u015bci. Nast\u0119pnie wzi\u0105\u0142 \u0142opat\u0119 i zabra\u0142 si\u0119 do wykopania ziemi w\u0142asnymi r\u0119kami, rozpoczynaj\u0105c w ten spos\u00f3b wykop fundament\u00f3w nowej bazyliki. Sam chcia\u0142 stworzy\u0107 projekt i ustali\u0107 przestrze\u0144, kt\u00f3ra mia\u0142a obejmowa\u0107 now\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119; a aby zach\u0119ci\u0107 do pracy z zapa\u0142em, chcia\u0142 nie\u015b\u0107 na swoich barkach dwana\u015bcie skrzynek ziemi na cze\u015b\u0107 dwunastu Aposto\u0142\u00f3w. Wtedy wydobyto cia\u0142o \u015bw. Piotra, a w obecno\u015bci wielu wiernych i licznego duchowie\u0144stwa zosta\u0142o umieszczone przez \u015bw. Sylwestra w du\u017cej srebrnej skrzyni, na kt\u00f3rej znajdowa\u0142a si\u0119 inna skrzynia z poz\u0142acanego br\u0105zu, osadzona nieruchomo w ziemi. Urna, kt\u00f3ra zawiera\u0142a \u015bwi\u0119ty depozyt, mia\u0142a wysoko\u015b\u0107, szeroko\u015b\u0107 i d\u0142ugo\u015b\u0107 pi\u0119ciu st\u00f3p; na niej umieszczono du\u017cy krzy\u017c z czystego z\u0142ota o wadze stu pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu funt\u00f3w, na kt\u00f3rym by\u0142y wyryte imiona \u015bw. Heleny i jej syna Konstantyna. Po zako\u0144czeniu budowy tego majestatycznego budynku, przygotowano krypt\u0119, czyli podziemn\u0105 komnat\u0119, ca\u0142kowicie ozdobion\u0105 z\u0142otem i drogocennymi kamieniami, otoczon\u0105 licznymi lampami ze z\u0142ota i srebra, w kt\u00f3rej umieszczono cenny skarb: g\u0142ow\u0119 \u015bw. Piotra. \u015aw. Sylwester zaprosi\u0142 wielu biskup\u00f3w; a chrze\u015bcija\u0144scy wierni z ca\u0142ego \u015bwiata wzi\u0119li udzia\u0142 w tej uroczysto\u015bci. Aby jeszcze bardziej ich zach\u0119ci\u0107, otworzy\u0142 skarb Ko\u015bcio\u0142a i udzieli\u0142 wielu odpust\u00f3w. Zgromadzenie by\u0142o niezwyk\u0142e; uroczysto\u015b\u0107 by\u0142a majestatyczna; by\u0142a to pierwsza konsekracja, kt\u00f3ra odby\u0142a si\u0119 publicznie z rytua\u0142ami i ceremonia\u0142ami, jakie s\u0105 praktykowane do dzi\u015b w konsekracji \u015bwi\u0119tych budowli. Uroczysto\u015b\u0107 mia\u0142a miejsce w roku 324, osiemnastego listopada. Urna \u015bw. Piotra, tak zamkni\u0119ta, nigdy wi\u0119cej nie zosta\u0142a otwarta i zawsze by\u0142a przedmiotem czci w ca\u0142ym chrze\u015bcija\u0144stwie. Konstantyn ofiarowa\u0142 wiele d\u00f3br na dekoracj\u0119 i zachowanie tego dostojnego budynku. Wszyscy papie\u017ce rywalizowali, aby uczyni\u0107 grobowiec Ksi\u0119cia Aposto\u0142\u00f3w chwalebnym.
Jednak wszystkie rzeczy ludzkie z czasem si\u0119 zu\u017cywaj\u0105, a bazylika watyka\u0144ska w XVI wieku znalaz\u0142a si\u0119 w niebezpiecze\u0144stwie zniszczenia. Dlatego papie\u017ce postanowili ca\u0142kowicie j\u0105 odbudowa\u0107. Po wielu badaniach, ci\u0119\u017ckich pracach i du\u017cych wydatkach uda\u0142o si\u0119 po\u0142o\u017cy\u0107 kamie\u0144 w\u0119gielny nowej \u015bwi\u0105tyni w roku 1506. Wielki papie\u017c Juliusz II, mimo swojego zaawansowanego wieku i g\u0142\u0119bokiej przepa\u015bci, do kt\u00f3rej musia\u0142 zej\u015b\u0107, aby dotrze\u0107 do podstawy filaru kopu\u0142y, chcia\u0142 jednak osobi\u015bcie z\u0142o\u017cy\u0107 i umie\u015bci\u0107 w uroczystej ceremonii kamie\u0144 w\u0119gielny. Trudno opisa\u0107 trudy, prac\u0119, pieni\u0105dze, czas i ludzi, kt\u00f3rzy zaanga\u017cowali si\u0119 w to wspania\u0142e budownictwo.
Prace zako\u0144czono w ci\u0105gu stu dwudziestu lat, a w ko\u0144cu Urban VIII, w towarzystwie 22 kardyna\u0142\u00f3w i wielu dygnitarzy, kt\u00f3rzy zwykle bior\u0105 udzia\u0142 w uroczysto\u015bciach papieskich, uroczy\u015bcie konsekrowa\u0142 majestatyczn\u0105 bazylik\u0119 18 listopada 1626 roku, czyli w tym samym dniu, w kt\u00f3rym \u015bw. Sylwester konsekrowa\u0142 star\u0105 bazylik\u0119 wzniesion\u0105 przez Konstantyna. Przez ca\u0142y ten czas, w\u015br\u00f3d wielu restauracji i prac budowlanych, relikwie \u015bw. Piotra nie zosta\u0142y przeniesione; ani urna, ani g\u00f3rna skrzynia z br\u0105zu nie zosta\u0142y poruszone, nawet krypta nie zosta\u0142a otwarta. Nowa pod\u0142oga musia\u0142a by\u0107 nieco podniesiona nad star\u0105, wi\u0119c postanowiono, \u017ce b\u0119dzie obejmowa\u0107 pierwotn\u0105 kaplic\u0119 i pozostawi nietkni\u0119ty o\u0142tarz konsekrowany przez \u015bw. Sylwestra. W tym kontek\u015bcie zauwa\u017ca si\u0119, \u017ce kiedy architekt Jakub della Porta podnosi\u0142 warstwy pod\u0142ogi wok\u00f3\u0142 starego o\u0142tarza, aby na\u0142o\u017cy\u0107 now\u0105, odkry\u0142 okno, kt\u00f3re przechowywa\u0142o \u015bwi\u0119t\u0105 urn\u0119. W\u0142o\u017cywszy do \u015brodka \u015bwiat\u0142o, dostrzeg\u0142 krzy\u017c z\u0142oty, kt\u00f3ry zosta\u0142 na\u0142o\u017cony przez Konstantyna i \u015bw. Helen\u0119, jego matk\u0119. Natychmiast z\u0142o\u017cy\u0142 relacj\u0119 papie\u017cowi, kt\u00f3rym w 1594 roku by\u0142 Klemens VIII, kt\u00f3ry osobi\u015bcie uda\u0142 si\u0119 na miejsce i znalaz\u0142 to, co architekt opowiedzia\u0142. Papie\u017c nie chcia\u0142 otworzy\u0107 ani grobu, ani urny; nie zgodzi\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c, aby ktokolwiek si\u0119 zbli\u017cy\u0142, wr\u0119cz przeciwnie, nakaza\u0142, aby otwarcie zosta\u0142o zamkni\u0119te cementem. Od tego czasu grobowiec nigdy wi\u0119cej nie zosta\u0142 otwarty ani nikt nie zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do tych czcigodnych relikwii.
Pielgrzymi, kt\u00f3rzy udaj\u0105 si\u0119 do Rzymu, aby odwiedzi\u0107 wielk\u0105 Bazylik\u0119 \u015bw. Piotra w Watykanie, przy pierwszym jej zobaczeniu pozostaj\u0105 jak zaczarowani; a najbardziej znane postacie z talentem i nauk\u0105, wracaj\u0105c do swoich kraj\u00f3w, nie potrafi\u0105 wyrazi\u0107 jej niczym innym jak tylko s\u0142abym poj\u0119ciem.
Oto to, co mo\u017cna z pewn\u0105 \u0142atwo\u015bci\u0105 zrozumie\u0107. Ten ko\u015bci\u00f3\u0142 jest ozdobiony najwspanialszymi marmurami, jakie mo\u017cna by\u0142o zdoby\u0107; jego szeroko\u015b\u0107 i wysoko\u015b\u0107 osi\u0105gaj\u0105 taki punkt, \u017ce zaskakuj\u0105 oko, kt\u00f3re go podziwia; pod\u0142oga, \u015bciany, sklepienie s\u0105 ozdobione w taki spos\u00f3b, \u017ce wydaje si\u0119, \u017ce wyczerpa\u0142y wszystkie osi\u0105gni\u0119cia sztuki. Kopu\u0142a, kt\u00f3ra, \u017ce tak powiem, wznosi si\u0119 a\u017c do chmur, jest kompendium wszystkich pi\u0119kno\u015bci malarstwa, rze\u017aby i architektury. Na kopule, a w\u0142a\u015bciwie na samej kopule, znajduje si\u0119 kula lub kula z poz\u0142acanego br\u0105zu, kt\u00f3ra, patrz\u0105c z ziemi, wydaje si\u0119 by\u0107 kulk\u0105 do gry; ale kto wchodzi i wchodzi do \u015brodka, widzi glob, w kt\u00f3rym szesna\u015bcie os\u00f3b mo\u017ce wygodnie siedzie\u0107. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, w tej bazylice wszystko jest tak pi\u0119kne, tak rzadkie i tak dobrze wykonane, \u017ce przewy\u017csza to, co mo\u017cna sobie wyobrazi\u0107 na \u015bwiecie. Ksi\u0105\u017c\u0119ta, kr\u00f3lowie, monarchowie i cesarze przyczynili si\u0119 do ozdobienia tego wspania\u0142ego budynku, z wspania\u0142ymi darami, kt\u00f3re wys\u0142ali do grobu \u015bw. Piotra, a cz\u0119sto przynosili je sami z najdalszych kraj\u00f3w.
I to w\u0142a\u015bnie w centrum tak wspania\u0142ego budynku spoczywaj\u0105 cenne prochy biednego rybaka, cz\u0142owieka bez ludzkiej erudycji i bez bogactw, kt\u00f3rego fortuna le\u017ca\u0142a w sieciach. I to zosta\u0142o postanowione przez Boga, aby ludzie zrozumieli, jak B\u00f3g w swojej wszechmocy wybiera najskromniejszego cz\u0142owieka w oczach \u015bwiata, aby umie\u015bci\u0107 go na chwalebnym tronie, aby rz\u0105dzi\u0142 swoim ludem; zrozumiej\u0105 r\u00f3wnie\u017c, jak On honoruje, nawet w obecnym \u017cyciu, swoich wiernych s\u0142ug, i w ten spos\u00f3b wyrobi\u0105 sobie jakie\u015b poj\u0119cie o ogromnej chwale zarezerwowanej w niebie dla tych, kt\u00f3rzy \u017cyj\u0105 i umieraj\u0105 w Jego boskiej s\u0142u\u017cbie. Kr\u00f3lowie, ksi\u0105\u017c\u0119ta, cesarze i najwi\u0119ksi monarchowie ziemi przybywaj\u0105, aby b\u0142aga\u0107 o ochron\u0119 tego, kt\u00f3ry zosta\u0142 wyci\u0105gni\u0119ty z \u0142odzi, aby sta\u0107 si\u0119 najwy\u017cszym pasterzem Ko\u015bcio\u0142a; heretycy i niewierni sami byli zmuszeni go szanowa\u0107. B\u00f3g m\u00f3g\u0142by wybra\u0107 najwy\u017cszego pasterza swojego Ko\u015bcio\u0142a spo\u015br\u00f3d najwi\u0119kszych i najm\u0105drzejszych na ziemi; ale wtedy by\u0107 mo\u017ce przypisano by te cuda ich m\u0105dro\u015bci i pot\u0119dze, kt\u00f3re B\u00f3g chcia\u0142, aby by\u0142y ca\u0142kowicie uznawane za pochodz\u0105ce z Jego wszechmocnej r\u0119ki.
Tylko w bardzo rzadkich przypadkach papie\u017ce pozwolili, aby relikwie tego wielkiego protektora Rzymu by\u0142y przenoszone gdzie indziej; dlatego niewiele miejsc w chrze\u015bcija\u0144stwie mo\u017ce si\u0119 pochwali\u0107 ich posiadaniem: ca\u0142a chwa\u0142a jest w Rzymie.
Kto chcia\u0142by napisa\u0107 o wielu pielgrzymkach, kt\u00f3re mia\u0142y miejsce w ka\u017cdym czasie, z wszystkich stron \u015bwiata i z ka\u017cdego stanu ludzi, o licznych \u0142askach tam otrzymanych, o wspania\u0142ych cudach tam dokonanych, musia\u0142by napisa\u0107 wiele i obszerne tomy.
Tymczasem my, ogarni\u0119ci uczuciami szczerej wdzi\u0119czno\u015bci, jako zako\u0144czenie i owoc tego, co powiedzieli\u015bmy o czynach Ksi\u0119cia Aposto\u0142\u00f3w, wznosimy gor\u0105ce modlitwy do tronu Najwy\u017cszego Boga; modlimy si\u0119 do tego jego szcz\u0119\u015bliwego Wikariusza i chwalebnego m\u0119czennika, aby raczy\u0142 z nieba spojrze\u0107 mi\u0142osiernie na obecne potrzeby swojego Ko\u015bcio\u0142a, raczy\u0142 go chroni\u0107 i wspiera\u0107 w silnych atakach, kt\u00f3re ka\u017cdego dnia musi znosi\u0107 ze strony swoich wrog\u00f3w, aby uzyska\u0142 si\u0142\u0119 i odwag\u0119 dla swoich nast\u0119pc\u00f3w, dla wszystkich biskup\u00f3w i dla wszystkich \u015bwi\u0119tych ministr\u00f3w, aby wszyscy stali si\u0119 godni pos\u0142ugi, kt\u00f3r\u0105 Chrystus im powierzy\u0142; tak, aby, pocieszeni Jego niebia\u0144sk\u0105 pomoc\u0105, mogli przynie\u015b\u0107 obfite owoce swoich trud\u00f3w, promuj\u0105c chwa\u0142\u0119 Boga i zbawienie dusz w\u015br\u00f3d lud\u00f3w chrze\u015bcija\u0144skich.
Szcz\u0119\u015bliwi ci ludzie, kt\u00f3rzy s\u0105 zjednoczeni z Piotrem w osobie jego nast\u0119pc\u00f3w: papie\u017cy. Oni id\u0105 drog\u0105 zbawienia; podczas gdy wszyscy ci, kt\u00f3rzy znajduj\u0105 si\u0119 poza t\u0105 drog\u0105 i nie nale\u017c\u0105 do jedno\u015bci Piotra, nie maj\u0105 \u017cadnej nadziei na zbawienie. Sam Jezus Chrystus zapewnia nas, \u017ce \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 i zbawienie mo\u017cna znale\u017a\u0107 tylko w jedno\u015bci z Piotrem, na kt\u00f3rym opiera si\u0119 nieruchomy fundament Jego Ko\u015bcio\u0142a. Z ca\u0142ego serca dzi\u0119kujmy Boskiej dobroci, kt\u00f3ra uczyni\u0142a nas dzie\u0107mi Piotra.
A poniewa\u017c on ma klucze kr\u00f3lestwa niebieskiego, m\u00f3dlmy si\u0119 do niego, aby by\u0142 naszym protektorem w obecnych potrzebach, a tak w ostatnim dniu naszego \u017cycia raczy\u0142 otworzy\u0107 nam drzwi b\u0142ogos\u0142awionej wieczno\u015bci.

DODATEK O PRZYBYCIU \u015aW. PIOTRA DO RZYMU<\/a>
Cho\u0107 dyskusje na temat szczeg\u00f3lnych fakt\u00f3w mog\u0105 by\u0107 uwa\u017cane za obce historykowi, to jednak przybycie \u015bw. Piotra do Rzymu, kt\u00f3re jest jednym z najwa\u017cniejszych punkt\u00f3w historii ko\u015bcielnej, b\u0119d\u0105c gor\u0105co kwestionowane przez dzisiejszych heretyk\u00f3w, wydaje mi si\u0119 spraw\u0105 na tyle istotn\u0105, \u017ce nie powinna by\u0107 pomini\u0119ta.
To wydaje si\u0119 tym bardziej stosowne, poniewa\u017c protestanci od pewnego czasu w swoich ksi\u0105\u017ckach, gazetach i rozmowach staraj\u0105 si\u0119 uczyni\u0107 z tego przedmiot rozwa\u017ca\u0144, zawsze w celu podwa\u017cenia tego i zdyskredytowania naszej \u015bwi\u0119tej religii katolickiej. Czyni\u0105 to, aby zmniejszy\u0107, a wr\u0119cz zniszczy\u0107, gdyby mogli, autorytet Papie\u017ca, poniewa\u017c m\u00f3wi\u0105, \u017ce je\u015bli Piotr nie przyby\u0142 do Rzymu, to papie\u017ce rzymscy nie s\u0105 jego nast\u0119pcami, a zatem nie s\u0105 dziedzicami jego w\u0142adzy. Jednak wysi\u0142ki heretyk\u00f3w pokazuj\u0105 tylko, jak pot\u0119\u017cny jest przeciwko nim autorytet Papie\u017ca; aby si\u0119 go pozby\u0107, nie wstydz\u0105 si\u0119 fabrykowa\u0107 k\u0142amstw, wypaczaj\u0105c i neguj\u0105c histori\u0119. Wierzymy, \u017ce ten jeden fakt wystarczy, aby ujawni\u0107 wielk\u0105 nieuczciwo\u015b\u0107, kt\u00f3ra panuje w\u015br\u00f3d nich; poniewa\u017c kwestionowanie przybycia \u015bw. Piotra do Rzymu jest tym samym, co w\u0105tpi\u0107, czy jest \u015bwiat\u0142o, gdy s\u0142o\u0144ce \u015bwieci w pe\u0142nym po\u0142udniu.
Uwa\u017cam za stosowne zauwa\u017cy\u0107 tutaj, \u017ce a\u017c do XIV wieku, przez oko\u0142o czterna\u015bcie stuleci, nie ma ani jednego autora, ani katolickiego, ani heretyckiego, kt\u00f3ry by podni\u00f3s\u0142 najmniejsz\u0105 w\u0105tpliwo\u015b\u0107 co do przybycia \u015bw. Piotra do Rzymu; i zapraszamy przeciwnik\u00f3w do przytoczenia cho\u0107by jednego. Pierwszym, kt\u00f3ry podni\u00f3s\u0142 ten w\u0105tpliwo\u015b\u0107, by\u0142 Marsyliusz z Padwy, kt\u00f3ry sprzeda\u0142 swoje pi\u00f3ro cesarzowi Ludwikowi Bawarskiemu; i obaj, jeden z broni\u0105, drugi z przewrotnymi doktrynami, rzucili si\u0119 przeciwko prymatowi Najwy\u017cszego Papie\u017ca. Ten w\u0105tpliwo\u015b\u0107 jednak wszyscy uwa\u017cali za \u015bmieszny i znikn\u0105\u0142 po \u015bmierci jego autora.
Dwie\u015bcie lat p\u00f3\u017aniej, w XVI wieku, pojawi\u0142y si\u0119 burzliwe duchy Lutra i Kalwina, a ze szko\u0142y tych\u017ce wysz\u0142o kilku, kt\u00f3rzy, przewy\u017cszaj\u0105c nieuczciwo\u015b\u0107 swoich mistrz\u00f3w, starali si\u0119 wzbudzi\u0107 ten sam w\u0105tpliwo\u015b\u0107, aby lepiej oszuka\u0107 prostych i ignorant\u00f3w. Kto ma troch\u0119 poj\u0119cia o historii, wie, na jakie uznanie zas\u0142uguje ten, kto, opieraj\u0105c si\u0119 wy\u0142\u0105cznie na swoim kaprysie, zaczyna zaprzecza\u0107 faktowi, kt\u00f3ry by\u0142 relacjonowany jednomy\u015blnie przez pisarzy wszystkich czas\u00f3w i miejsc. Ta jedna obserwacja wystarczy\u0142aby, aby ujawni\u0107 nieistotno\u015b\u0107 tego w\u0105tpliwo\u015bci; jednak, aby czytelnik pozna\u0142 autor\u00f3w, kt\u00f3rzy swoim autorytetem potwierdzaj\u0105 to, o czym piszemy, przytoczymy kilku. Poniewa\u017c protestanci uznaj\u0105 autorytet Ko\u015bcio\u0142a pierwszych czterech wiek\u00f3w, my, pragn\u0105c ich zadowoli\u0107 we wszystkim, co mo\u017cliwe, pos\u0142u\u017cymy si\u0119 pisarzami, kt\u00f3rzy \u017cyli w tym czasie. Niekt\u00f3rzy z nich twierdz\u0105, \u017ce Piotr by\u0142 w Rzymie, a inni potwierdzaj\u0105, \u017ce za\u0142o\u017cy\u0142 tam swoj\u0105 siedzib\u0119 biskupi\u0105 i poni\u00f3s\u0142 m\u0119cze\u0144stwo.
\u015aw. Klemens Papie\u017c, ucze\u0144 \u015bw. Piotra i jego nast\u0119pca w papie\u017cy, w swoim pierwszym li\u015bcie do Koryntian, podaje jako publiczne i pewne przybycie \u015bw. Piotra do Rzymu, jego d\u0142ugie tam przebywanie, m\u0119cze\u0144stwo poniesione tam razem z \u015bw. Paw\u0142em. Oto jego s\u0142owa: Przyk\u0142ad tych ludzi, kt\u00f3rzy \u017cyj\u0105c \u015bwi\u0119cie, zgromadzili wielk\u0105 rzesz\u0119 wybranych i ponie\u015bli wiele m\u0119czarni i cierpie\u0144, pozosta\u0142 u nas wspania\u0142y<\/em>.
\u015aw. Ignacy m\u0119czennik, r\u00f3wnie\u017c ucze\u0144 \u015bw. Piotra i jego nast\u0119pca w biskupstwie Antiochii, b\u0119d\u0105c prowadzonym do Rzymu, aby tam ponie\u015b\u0107 m\u0119cze\u0144stwo, pisze do Rzymian, prosz\u0105c ich, aby nie chcieli przeszkadza\u0107 jego m\u0119cze\u0144stwu i m\u00f3wi:
Prosz\u0119 was, nie rozkazuj\u0119, jak uczynili Piotr i Pawe\u0142: Non ut Petrus et Paulus praecipio vobis<\/em>.
To samo potwierdza Papiasz, wsp\u00f3\u0142czesny wymienionym i ucze\u0144 \u015bw. Jana Ewangelisty, jak mo\u017cna zobaczy\u0107 u Euzebiusza w jego Historii Ko\u015bcielnej, ksi\u0119dze 2, rozdziale 15.
W niewielkiej odleg\u0142o\u015bci od nich mamy znakomite \u015bwiadectwa \u015bw. Ireneusza i \u015bw. Dionizego, kt\u00f3rzy d\u0142ugo znali i rozmawiali z uczniami Aposto\u0142\u00f3w i byli doskonale poinformowani o wydarzeniach w Ko\u015bciele Rzymskim.
\u015aw. Ireneusz, biskup Lyonu i m\u0119czennik z roku 202, potwierdza, \u017ce \u015bw. Mateusz og\u0142osi\u0142 swoje Ewangelie \u017bydom w ich w\u0142asnym j\u0119zyku, podczas gdy Piotr i Pawe\u0142 g\u0142osili w Rzymie i zak\u0142adali Ko\u015bci\u00f3\u0142: Petro et Paulo Romae evangelizantibus et constituentibus Ecclesiam[34]<\/strong><\/a><\/em>. Po takich \u015bwiadectwach nie rozumiemy, jak heretycy mog\u0105 odwa\u017cy\u0107 si\u0119 zaprzecza\u0107 przybyciu \u015bw. Piotra do Rzymu. Niemal w tym samym czasie rozkwitali Klemens Aleksandryjski, \u015bw. Gajusz kap\u0142an rzymski, Tertulian z Kartaginy, Orygenes, \u015bw. Cyprian i wielu innych, kt\u00f3rzy s\u0105 zgodni w relacjonowaniu wielkiego zgromadzenia wiernych przy grobie \u015bw. Piotra m\u0119czennika w Rzymie; i wszyscy, pe\u0142ni czci dla prymatu, jaki mia\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 Rzymski, m\u00f3wi\u0105, \u017ce od niego nale\u017cy oczekiwa\u0107 or\u0119dzi wiecznego zbawienia, poniewa\u017c Jezus Chrystus obieca\u0142 zachowanie wiary swojemu za\u0142o\u017cycielowi \u015bw. Piotrowi[35]<\/a>.
A je\u015bli przejdziemy od tych pisarzy do o\u015bwiecicieli Ko\u015bcio\u0142a, \u015bw. Piotra z Aleksandrii, \u015bw. Asteriusza z Amasenu, \u015bw. Ottata Milewitana, \u015bw. Ambro\u017cego, \u015bw. Jana Chryzostoma, \u015bw. Epifaniusza, \u015bw. Maksymiliana Tury\u0144skiego, \u015bw. Augustyna, \u015bw. Cyryla z Aleksandrii i wielu innych, znajdujemy ich \u015bwiadectwa w pe\u0142ni jednomy\u015blne i zgodne co do prawdy, kt\u00f3r\u0105 wyznajemy; to znaczy, \u017ce Piotr by\u0142 w Rzymie i poni\u00f3s\u0142 tam m\u0119cze\u0144stwo. \u015aw. Ottat, biskup Milevi w Afryce, pisz\u0105c przeciw Donatystom, m\u00f3wi: Nie mo\u017cesz zaprzeczy\u0107, wiesz, \u017ce w mie\u015bcie Rzymie od Piotra by\u0142a na pocz\u0105tku sprawowana w\u0142adza biskupia<\/em>. Dla zwi\u0119z\u0142o\u015bci przytaczamy tylko s\u0142owa Doktora \u015bw. Hieronima, kt\u00f3ry \u017cy\u0142 w IV wieku Ko\u015bcio\u0142a. Piotr, Ksi\u0105\u017c\u0119 Aposto\u0142\u00f3w<\/em>, pisze, przybywa do Rzymu w drugim roku panowania cesarza Klaudiusza i tam sprawowa\u0142 katedr\u0119 kap\u0142a\u0144sk\u0105 a\u017c do ostatniego roku Nerona. Pochowany w Rzymie w Watykanie, przy Via Trionfale, jest s\u0142awny z czci, jak\u0105 oddaje mu wszech\u015bwiat[36]<\/strong><\/a><\/em>. Dodajmy wiele martyrologi\u00f3w r\u00f3\u017cnych Ko\u015bcio\u0142\u00f3w \u0142aci\u0144skich, kt\u00f3re od najdawniejszych czas\u00f3w dotar\u0142y do nas, r\u00f3\u017cne kalendarze Etiop\u00f3w, Egipcjan, Syryjczyk\u00f3w, Grek\u00f3w; te same liturgie wszystkich Ko\u015bcio\u0142\u00f3w chrze\u015bcija\u0144skich rozsianych w r\u00f3\u017cnych krajach chrze\u015bcija\u0144stwa; wsz\u0119dzie zawarta jest prawda o tym fakcie.
Co wi\u0119cej? Ci sami protestanci, do\u015b\u0107 znani w doktrynie, jak Gave, Ammendo, Pearsonio, Grozio, Usserio, Biondello, Scaligero, Basnagio i Newton z wieloma innymi, zgadzaj\u0105 si\u0119, \u017ce przybycie Ksi\u0119cia Aposto\u0142\u00f3w do Rzymu i jego \u015bmier\u0107 w tej metropolii wszech\u015bwiata s\u0105 faktami niepodwa\u017calnymi.
Prawda, \u017ce ani Dzieje Apostolskie, ani \u015bw. Pawe\u0142 w swoim li\u015bcie do Rzymian nie wspominaj\u0105 o tym fakcie. Ale opr\u00f3cz tego, \u017ce uznawani pisarze wyra\u017anie wskazuj\u0105 na to wydarzenie[37]<\/a>, zauwa\u017cmy, \u017ce autor Dziej\u00f3w Apostolskich nie mia\u0142 na celu pisania o czynach \u015bw. Piotra ani innych Aposto\u0142\u00f3w, ale tylko o czynach \u015bw. Paw\u0142a, jego towarzysza i mistrza; i to niemal w celu obrony tego Aposto\u0142a narod\u00f3w, najbardziej pogardzanego i oskar\u017canego przez \u017byd\u00f3w. Dlatego \u015bw. \u0141ukasz, po opowiedzeniu pocz\u0105tk\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a od rozdzia\u0142u XVI a\u017c do ko\u0144ca swojej ksi\u0119gi, nie pisze ju\u017c o innych, tylko o Pawle i jego towarzyszach misji. Zauwa\u017cmy, czy \u0141ukasz nie opowiada nam o trzech rozbiciach statk\u00f3w, kt\u00f3re prze\u017cy\u0142 jego mistrz, o walce, kt\u00f3r\u0105 w Efezie musia\u0142 stoczy\u0107 z bestiami, i o innych czynach, o kt\u00f3rych wspomina w swoim drugim li\u015bcie do Koryntian i w li\u015bcie do Galat\u00f3w[38]<\/a>? Czy \u0141ukasz m\u00f3wi nam o m\u0119cze\u0144stwie Paw\u0142a, czy nawet o tych rzeczach, kt\u00f3re uczyni\u0142 po swoim pierwszym uwi\u0119zieniu w Rzymie? Czy m\u00f3wi on mo\u017ce o jednym z 14 list\u00f3w? Nic z tego. Teraz, jaka\u017c to dziwota, \u017ce ten sam pisarz milcza\u0142 o wielu rzeczach dokonanych przez Piotra, w tym o jego przybyciu do Rzymu?
To, co powiedzieli\u015bmy o milczeniu \u015bw. \u0141ukasza, odnosi si\u0119 r\u00f3wnie\u017c do milczenia \u015bw. Paw\u0142a w jego Li\u015bcie do Rzymian. Pawe\u0142, pisz\u0105c do Rzymian, nie pozdrawia Piotra; wi\u0119c, konkluduj\u0105 protestanci, Piotr nigdy nie by\u0142 w Rzymie. Jaka dziwna logika! Najwy\u017cej mo\u017cna by wywnioskowa\u0107, \u017ce Piotr w tym czasie nie znajdowa\u0142 si\u0119 w Rzymie; i nic wi\u0119cej. A kto nie wie, \u017ce Piotr, gdy sprawowa\u0142 w\u0142adz\u0119 w Rzymie, cz\u0119sto si\u0119 od niej oddala\u0142, aby zak\u0142ada\u0107 inne Ko\u015bcio\u0142y w r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bciach W\u0142och? Czy nie czyni\u0142 tego samego, gdy mia\u0142 swoj\u0105 siedzib\u0119 w Jerozolimie i Antiochii? To w\u0142a\u015bnie w tym okresie podr\u00f3\u017cowa\u0142 w r\u00f3\u017cne cz\u0119\u015bci Palestyny, a potem do Azji Mniejszej, Bitynii, Pontu, Galacji, Kapadocji, do kt\u00f3rych wszystkich szczeg\u00f3lnie skierowa\u0142 sw\u00f3j pierwszy list. Dlatego nie mo\u017cna przypuszcza\u0107, \u017ce nie czyni\u0142 tego samego w Italii, kt\u00f3ra oferowa\u0142a mu obfity plon. Zreszt\u0105, to \u017ce Piotr w Italii nie zajmowa\u0142 si\u0119 tylko Rzymem, wiemy od Euzebiusza, historyka IV wieku, kt\u00f3ry, pisz\u0105c o g\u0142\u00f3wnych rzeczach, kt\u00f3re uczyni\u0142, wyra\u017ca si\u0119 w ten spos\u00f3b: Dowodami rzeczy dokonanych przez Piotra s\u0105 te same Ko\u015bcio\u0142y, kt\u00f3re wkr\u00f3tce potem ja\u015bnia\u0142y, jak na przyk\u0142ad Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Cezarei w Palestynie, ten w Antiochii w Syrii i Ko\u015bci\u00f3\u0142 w samej mie\u015bcie Rzymie. Poniewa\u017c przekazano potomnym, \u017ce sam Piotr za\u0142o\u017cy\u0142 te Ko\u015bcio\u0142y i wszystkie okoliczne. A tak\u017ce te w Egipcie i w samej Aleksandrii, chocia\u017c nie osobi\u015bcie, ale przez Marka, swojego ucznia, podczas gdy on zajmowa\u0142 si\u0119 Itali\u0105 i okolicznymi narodami[39]<\/strong><\/a><\/em>.
Pawe\u0142 zatem w swoim Li\u015bcie do Rzymian nie pozdrawia Piotra, poniewa\u017c wiedzia\u0142, \u017ce w tym czasie by\u0107 mo\u017ce nie znajdowa\u0142 si\u0119 w Rzymie. Z pewno\u015bci\u0105, gdyby Piotr tam by\u0142, m\u00f3g\u0142by sam rozwi\u0105za\u0107 kwesti\u0119, kt\u00f3ra da\u0142a Paw\u0142owi pow\u00f3d do napisania swojego s\u0142ynnego listu.
A nawet gdyby Piotr znajdowa\u0142 si\u0119 w mie\u015bcie, mo\u017cna by powiedzie\u0107, \u017ce Pawe\u0142 w swoim li\u015bcie nie pozwoli\u0142 wiernym pozdrowi\u0107 go razem z innymi, poniewa\u017c kaza\u0142 go pozdrowi\u0107 osobno przez pos\u0142a\u0144ca tego listu, lub napisa\u0142 do niego indywidualnie, jak my to robimy do dzi\u015b z osobami szanowanymi. Zreszt\u0105, je\u015bli to, \u017ce Pawe\u0142, pisz\u0105c do Rzymian, nie kaza\u0142 pozdrowi\u0107 Piotra, dowodzi, \u017ce Piotr nigdy nie by\u0142 w Rzymie, to powinni\u015bmy r\u00f3wnie\u017c powiedzie\u0107, \u017ce \u015bw. Jakub Mniejszy nigdy nie by\u0142 biskupem Jerozolimy, poniewa\u017c Pawe\u0142, pisz\u0105c do Hebrajczyk\u00f3w, w og\u00f3le go nie pozdrawia. Teraz ca\u0142a staro\u017cytno\u015b\u0107 og\u0142asza \u015bw. Jakuba biskupem Jerozolimy. Niczego wi\u0119c nie dowodzi milczenie Paw\u0142a przeciwko przybyciu \u015bw. Piotra do Rzymu.
Dodajmy<\/strong>: je\u015bli z milczenia Pisma \u015awi\u0119tego dotycz\u0105cego przybycia \u015bw. Piotra do Rzymu mo\u017cna by rozs\u0105dnie wywnioskowa\u0107, \u017ce Piotr nie przyby\u0142 do Rzymu, to mo\u017cna by r\u00f3wnie\u017c argumentowa\u0107 w ten spos\u00f3b: Pismo \u015awi\u0119te nie m\u00f3wi, \u017ce \u015bw. Piotr umar\u0142; wi\u0119c \u015bw. Piotr wci\u0105\u017c \u017cyje, a wy, protestanci, szukajcie go w jakim\u015b zak\u0105tku ziemi.
Jest te\u017c pow\u00f3d milczenia Pisma \u015awi\u0119tego na temat przybycia i \u015bmierci \u015bw. Piotra w Rzymie, i nie chcemy go przemilcze\u0107. \u017be Piotr jest G\u0142ow\u0105 Ko\u015bcio\u0142a, Najwy\u017cszym Pasterzem, nieomylnym nauczycielem wszystkich wiernych, a te jego prerogatywy mia\u0142y by\u0107 przekazywane jego nast\u0119pcom a\u017c do ko\u0144ca \u015bwiata, to jest dogmat wiary, i dlatego musia\u0142o to by\u0107 objawione albo przez Pismo \u015awi\u0119te, albo przez Bosk\u0105 Tradycj\u0119, jak to mia\u0142o miejsce; ale \u017ce przyby\u0142 i umar\u0142 w Rzymie, to fakt historyczny, fakt, kt\u00f3ry mo\u017cna by\u0142o zobaczy\u0107 oczami, dotkn\u0105\u0107 r\u0119kami; i dlatego nie by\u0142o potrzebne \u015bwiadectwo Pisma \u015awi\u0119tego, aby to potwierdzi\u0107, wystarczaj\u0105c do tego te dowody, kt\u00f3re og\u0142aszaj\u0105 i potwierdzaj\u0105 wszystkim innym faktom. Protestanci, kt\u00f3rzy zaprzeczaj\u0105 przybyciu \u015bw. Piotra do Rzymu, poniewa\u017c nie mo\u017cna tego udowodni\u0107 argumentami biblijnymi, popadaj\u0105 w \u015bmieszno\u015b\u0107. Co by powiedzieli sami o kim\u015b, kto zaprzecza\u0142by przybyciu i \u015bmierci cesarza Augusta w mie\u015bcie Nola, poniewa\u017c Pismo tego nie m\u00f3wi? Je\u015bli chcemy skupi\u0107 si\u0119 na tym milczeniu Dziej\u00f3w Apostolskich i li\u015bcie \u015bw. Paw\u0142a, powiedzmy, \u017ce to nie dow\u00f3d ani dla nas, ani dla protestant\u00f3w. Zdrowa logika i prosta naturalna rozumno\u015b\u0107 ucz\u0105 nas, \u017ce gdy szuka si\u0119 prawdy o fakcie przemilczanym przez autora, nale\u017cy szuka\u0107 u innych, kt\u00f3rzy maj\u0105 prawo o tym m\u00f3wi\u0107. Co uczynili\u015bmy w obfito\u015bci. 
Nie ignorujemy r\u00f3wnie\u017c, \u017ce J\u00f3zef Flawiusz nie m\u00f3wi o tym przybyciu \u015bw. Piotra do Rzymu; tak samo jak nie m\u00f3wi o \u015bw. Pawle. Ale co go obchodzi m\u00f3wienie o chrze\u015bcijanach? Jego celem by\u0142o napisanie historii narodu \u017cydowskiego i wojny \u017cydowskiej, a nie szczeg\u00f3\u0142owych fakt\u00f3w, kt\u00f3re mia\u0142y miejsce gdzie indziej. M\u00f3wi o Jezusie Chrystusie, o \u015bw. Janie Chrzcicielu, o \u015bw. Jakubie, kt\u00f3rego \u015bmier\u0107 mia\u0142a miejsce w Palestynie; ale czy m\u00f3wi mo\u017ce o \u015bw. Pawle, o \u015bw. Andrzeju czy innych Aposto\u0142ach, kt\u00f3rzy zostali ukoronowani m\u0119cze\u0144stwem poza Palestyn\u0105? I czy sam nie m\u00f3wi, \u017ce zamierza przemilcze\u0107 wiele fakt\u00f3w, kt\u00f3re mia\u0142y miejsce w jego czasach[40]<\/a>?
A potem, czy nie jest szale\u0144stwem ufa\u0107 bardziej \u017bydowi, kt\u00f3ry nic nie m\u00f3wi, ni\u017c pierwszym chrze\u015bcijanom, kt\u00f3rzy jednog\u0142o\u015bnie og\u0142aszaj\u0105, \u017ce \u015bw. Piotr umar\u0142 w Rzymie, po tym jak mieszka\u0142 tam przez wiele lat?
Nie chcemy r\u00f3wnie\u017c pomin\u0105\u0107 trudno\u015bci, kt\u00f3r\u0105 niekt\u00f3rzy podnosz\u0105 w zwi\u0105zku z niezgodno\u015bci\u0105 pisarzy w ustaleniu roku przybycia \u015bw. Piotra do Rzymu. Poniewa\u017c w naszych czasach uczeni zazwyczaj zgadzaj\u0105 si\u0119 w chronologii, kt\u00f3r\u0105 my stosujemy. Ale m\u00f3wimy, \u017ce ta niezgodno\u015b\u0107 staro\u017cytnych pisarzy dowodzi prawdy faktu: dowodzi, \u017ce jeden pisarz nie skopiowa\u0142 od drugiego, \u017ce ka\u017cdy korzysta\u0142 z tych dokument\u00f3w lub tych pami\u0119ci, kt\u00f3re mia\u0142 w swoich krajach i kt\u00f3re by\u0142y publicznie znane jako pewne; ani nie powinno nas dziwi\u0107 takie niezgodno\u015b\u0107 chronologiczna (kt\u00f3ra wynosi jeden lub dwa lata wi\u0119cej lub mniej) w tych odleg\u0142ych czasach, w kt\u00f3rych ka\u017cdy nar\u00f3d mia\u0142 sw\u00f3j w\u0142asny spos\u00f3b liczenia lat. Ale wszyscy ci autorzy szczerze odnosz\u0105 si\u0119 do tego przybycia \u015bw. Piotra do Rzymu i wspominaj\u0105 o szczeg\u00f3\u0142ach dotycz\u0105cych jego pobytu i \u015bmierci w tym mie\u015bcie.
Przeciwnicy przybycia \u015bw. Piotra do Rzymu dodaj\u0105 jeszcze: z pierwszego listu \u015bw. Piotra do wiernych Azji wynika, \u017ce by\u0142 w Babilonie. Tak bowiem wyra\u017ca si\u0119 w swoich pozdrowieniach: Pozdrawia was Ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry jest zgromadzony w Babilonie, i Marek, m\u00f3j syn<\/em>. Zatem jego przybycie do Rzymu jest niemo\u017cliwe. Zaczynamy m\u00f3wi\u0107, \u017ce nawet je\u015bli przez Babilon, o kt\u00f3rym m\u00f3wi Piotr, rozumie si\u0119 metropoli\u0119 Asyrii, to jednak nie mo\u017cna jeszcze wywnioskowa\u0107, \u017ce nie m\u00f3g\u0142 przyby\u0107, i nie przyby\u0142 do Rzymu. Jego pontyfikat by\u0142 bardzo d\u0142ugi, a krytycy zgadzaj\u0105 si\u0119, \u017ce wspomniany list zosta\u0142 napisany przed rokiem 43, lub w tym okresie. W rzeczy samej, pozdrawia jeszcze wiernych w imieniu Marka, kt\u00f3rego wiemy z Euzebiusza, \u017ce Piotr wys\u0142a\u0142, aby za\u0142o\u017cy\u0107 Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Aleksandrii w roku 43 po Chrystusie. Wynika z tego, \u017ce Piotr, od daty swojego listu do swojej \u015bmierci, mia\u0142 przynajmniej jeszcze 24 lata \u017cycia. W tak d\u0142ugim okresie czasu nie m\u00f3g\u0142by odby\u0107 podr\u00f3\u017cy do Rzymu?
Ale mamy jeszcze inn\u0105 odpowied\u017a do dania; a mianowicie, \u017ce Piotr m\u00f3wi\u0142 metaforycznie i pod nazw\u0105 Babilon mia\u0142 na my\u015bli miasto Rzym, gdzie w\u0142a\u015bnie si\u0119 znajdowa\u0142, pisz\u0105c sw\u00f3j list. To wynika z ca\u0142ej staro\u017cytno\u015bci. Papiasz, ucze\u0144 Aposto\u0142\u00f3w, m\u00f3wi w jasnych s\u0142owach, \u017ce Piotr pokaza\u0142, \u017ce napisa\u0142 sw\u00f3j pierwszy list w Rzymie, nadaj\u0105c mu nazw\u0119 Babilon[41]<\/a> przez przeniesienie s\u0142owa. \u015aw. Hieronim m\u00f3wi podobnie, \u017ce Piotr w swoim pierwszym li\u015bcie, pod nazw\u0105 Babilon, oznaczy\u0142 miasto Rzym: Petrus in epistola prima sub nomine Babylonis figurative Romam significans, salutat vos, inquit, ecclesia quae est in Babylone collecta[42]<\/strong><\/a>.<\/em> I ten j\u0119zyk nie by\u0142 niezwyk\u0142y w\u015br\u00f3d chrze\u015bcijan. \u015aw. Jan nadaje Rzymowi t\u0119 sam\u0105 nazw\u0119 Babilon. W swojej Apokalipsie, po tym jak nazwa\u0142 Rzym miastem siedmiu wzg\u00f3rz, wielkim miastem, kt\u00f3re panuje nad kr\u00f3lami ziemi, og\u0142asza jego upadek, pisz\u0105c: Cecidit, cecidit Babylon magna (upad\u0142a, upad\u0142a wielka Babilonia)[43]<\/strong><\/a>.<\/em> S\u0142usznie wi\u0119c Rzym m\u00f3g\u0142 by\u0107 nazywany Babilonem, poniewa\u017c zawiera\u0142 w sobie wszystkie b\u0142\u0119dy rozprzestrzenione w r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bciach \u015bwiata, kt\u00f3re dominowa\u0142.
Piotr mia\u0142 r\u00f3wnie\u017c dobre powody, aby milcze\u0107 o dos\u0142ownej nazwie miejsca, z kt\u00f3rego pisa\u0142; poniewa\u017c, uciekaj\u0105c niedawno z r\u0105k Heroda Agryppy, i wiedz\u0105c, jak mi\u0119dzy tym kr\u00f3lem a cesarzem Klaudiuszem panowa\u0142a bliska przyja\u017a\u0144, m\u00f3g\u0142 s\u0142usznie obawia\u0107 si\u0119 jakiej\u015b zasadzki ze strony tych dw\u00f3ch wrog\u00f3w imienia chrze\u015bcija\u0144skiego, gdyby jego list zosta\u0142 zgubiony. Aby unikn\u0105\u0107 tego niebezpiecze\u0144stwa, zatem, rozs\u0105dek chcia\u0142, aby w swoim pi\u015bmie u\u017cy\u0142 s\u0142owa znanego chrze\u015bcijanom i nieznanego \u017bydom i poganom. Tak w\u0142a\u015bnie uczyni\u0142.
Ponadto, z samych s\u0142\u00f3w Piotra wynika inny dow\u00f3d jego przybycia do Rzymu. W rzeczy samej, Piotr ko\u0144cz\u0105c sw\u00f3j list m\u00f3wi: Pozdrawia was Ko\u015bci\u00f3\u0142… i Marek, m\u00f3j syn<\/em>. Zatem Marek znajdowa\u0142 si\u0119 z Piotrem. To stwierdzenie, ca\u0142a tradycja jednog\u0142o\u015bnie og\u0142asza, \u017ce Marek, duchowy syn Piotra, jego ucze\u0144, jego t\u0142umacz, a powiedzia\u0142bym, jego sekretarz, by\u0142 w Rzymie i w tym mie\u015bcie napisa\u0142 Ewangeli\u0119, kt\u00f3r\u0105 us\u0142ysza\u0142 g\u0142osz\u0105c\u0105 od samego Mistrza[44]<\/a>. Zatem konieczne jest r\u00f3wnie\u017c przyj\u0119cie, \u017ce Piotr by\u0142 w Rzymie z uczniem.
Teraz mo\u017cemy doj\u015b\u0107 do konkluzji. Przez czterna\u015bcie stuleci nikt nigdy nie wyrazi\u0142 najmniejszej w\u0105tpliwo\u015bci co do przybycia \u015bw. Piotra do Rzymu. Przeciwnie, mamy d\u0142ug\u0105 seri\u0119 ludzi znanych z \u015bwi\u0119to\u015bci i nauki, kt\u00f3rzy od czas\u00f3w apostolskich a\u017c do nas z ich autorytetem zawsze to akceptowali. Liturgie, martyrologia, sami wrogowie chrze\u015bcija\u0144stwa zgadzaj\u0105 si\u0119 z wi\u0119kszo\u015bci\u0105 protestant\u00f3w w tej kwestii.
Zatem wy, protestanci, sprzeciwiaj\u0105c si\u0119 dzisiaj przybyciu \u015bw. Piotra do Rzymu, sprzeciwiajcie si\u0119 ca\u0142ej staro\u017cytno\u015bci, sprzeciwiajcie si\u0119 autorytetowi najbardziej uczonych i pobo\u017cnych ludzi minionych czas\u00f3w; sprzeciwiajcie si\u0119 martyrologiom, liturgiom, kalendarzom staro\u017cytno\u015bci; sprzeciwiajcie si\u0119 temu, co napisali wasi w\u0142asni nauczyciele.
Oh, protestanci, otw\u00f3rzcie oczy; s\u0142uchajcie s\u0142\u00f3w przyjaciela, kt\u00f3ry m\u00f3wi do was poruszony wy\u0142\u0105cznie pragnieniem waszego dobra. Wielu udaje, \u017ce s\u0105 waszymi przewodnikami w prawdzie; ale albo z z\u0142o\u015bliwo\u015bci, albo z ignorancji was oszukuj\u0105. S\u0142uchajcie g\u0142osu Boga, kt\u00f3ry wzywa was do swojego owczarni, pod opiek\u0105 najwy\u017cszego pasterza, kt\u00f3rego On ustanowi\u0142. Porzu\u0107cie wszelkie zobowi\u0105zania, pokonajcie przeszkod\u0119 ludzkiego szacunku, zrezygnujcie z b\u0142\u0119d\u00f3w, w kt\u00f3re wci\u0105gn\u0119li was zwiedzeni ludzie. Wr\u00f3\u0107cie do religii waszych przodk\u00f3w, kt\u00f3r\u0105 niekt\u00f3rzy z waszych przodk\u00f3w porzucili; zapro\u015bcie wszystkich zwolennik\u00f3w Reformacji, aby wys\u0142uchali, co w swoich czasach m\u00f3wi\u0142 Tertulian: Zatem, o chrze\u015bcijanie, je\u015bli chcesz zapewni\u0107 sobie wielk\u0105 spraw\u0119 zbawienia, zwr\u00f3\u0107 si\u0119 do Ko\u015bcio\u0142\u00f3w za\u0142o\u017conych przez Aposto\u0142\u00f3w. Id\u017a do Rzymu, sk\u0105d pochodzi nasza w\u0142adza. O szcz\u0119\u015bliwy Ko\u015bci\u00f3\u0142, gdzie swoj\u0105 krwi\u0105 rozlali ca\u0142\u0105 swoj\u0105 doktryn\u0119, gdzie Piotr poni\u00f3s\u0142 m\u0119cze\u0144stwo podobne do m\u0119ki swojego Boskiego Mistrza, gdzie Pawe\u0142 zosta\u0142 ukoronowany m\u0119cze\u0144stwem, maj\u0105c \u015bci\u0119t\u0105 g\u0142ow\u0119, gdzie Jan, po tym jak zosta\u0142 zanurzony w gor\u0105cym oleju, nic nie ucierpia\u0142 i zosta\u0142 nast\u0119pnie wygnany na wysp\u0119 Patmos[45]<\/strong><\/a><\/em>.


Wydanie trzecie
Turyn
Ksi\u0119garnia Salezja\u0144ska 1899
[1. wyd., 1856; przedruk 1867 i 1869; 2. wyd., 1884]

W\u0141ASNO\u015a\u0106 WYDAWCY
S. Pier d\u2019Arena, Salezja\u0144ska Szko\u0142a Typograficzna
Przytu\u0142ek \u015bw. Wincentego a Paulo

Widok: brak przeszk\u00f3d do druku
Genewa, 12 czerwca 1899
AGOSTINO Can. MONTALDO
V. Pozwala si\u0119 na druk
<\/em>Genera, 15 czerwca 1899
Can. PAOLO CANEVELLO Prov. Gen.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

[1]<\/a> Wiadomo\u015bci dotycz\u0105ce \u017cycia \u015bw. Piotra zosta\u0142y zaczerpni\u0119te z Ewangelii, Dziej\u00f3w Apostolskich<\/em> oraz niekt\u00f3rych list\u00f3w Aposto\u0142\u00f3w, a tak\u017ce od r\u00f3\u017cnych innych autor\u00f3w, kt\u00f3rych wspomnienia s\u0105 przytoczone przez Cezarego Baronia w pierwszym tomie jego anna\u0142\u00f3w, przez Bollandyst\u00f3w 18 stycznia, 22 lutego, 29 czerwca, 1 sierpnia i w innych miejscach. O \u017cyciu \u015bw. Piotra szeroko pisali Antonio Cesari w Dziejach Apostolskich<\/em> oraz w osobnym tomie, Luigi Cuccagni w trzech obszernych tomach, i wielu innych.<\/p>\n\n\n\n

[2]<\/a> \u015aw. Ambro\u017cy, Komentarz do Ewangelii \u0141ukasza<\/em>, ksi\u0119ga 4.<\/p>\n\n\n\n

[3]<\/a> \u015aw. Ambro\u017cy, dzie\u0142o cytowane.<\/p>\n\n\n\n

[4]<\/a> \u015aw. Hieronim, Przeciw Jowinianowi<\/em>, rozdzia\u0142 1, 26.<\/p>\n\n\n\n

[5]<\/a> Ewangelia wed\u0142ug \u015bwi\u0119tego Mateusza<\/em>, rozdzia\u0142 16.<\/p>\n\n\n\n

[6]<\/a> Ksi\u0119ga Rodzaju<\/em>, rozdzia\u0142 41.<\/p>\n\n\n\n

[7]<\/a> Ewangelia wed\u0142ug \u015bwi\u0119tego Mateusza<\/em>, rozdzia\u0142 18.<\/p>\n\n\n\n

[8]<\/a> Ewangelia wed\u0142ug \u015bwi\u0119tego Mateusza,<\/em> rozdzia\u0142 15.<\/p>\n\n\n\n

[9]<\/a> \u015aw. Jan Damasce\u0144ski, Homilia o Przemienieniu<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

[10]<\/a> \u015aw. Jan Chryzostom, Komentarz do Ewangelii \u015bwi\u0119tego Mateusza<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

[11]<\/a> Przeniesienie \u201ebramy\u201d na \u201emoc\u201d, a wi\u0119c znak dla rzeczy znaczonej, wynika z faktu, \u017ce w staro\u017cytnym prawie i w\u015br\u00f3d lud\u00f3w wschodnich, ksi\u0105\u017c\u0119ta i s\u0119dziowie zazwyczaj sprawowali swoj\u0105 w\u0142adz\u0119 ustawodawcz\u0105 i s\u0105downicz\u0105 przed bramami miasta (zob. III, str. XXII, 2). Ponadto ta cz\u0119\u015b\u0107 miasta by\u0142a utrzymywana w ci\u0105g\u0142ym stanie obrony i umocnienia, tak \u017ce po zdobyciu bram reszta by\u0142a \u0142atwo zdobywana. Do dzi\u015b m\u00f3wi si\u0119 \u201eBrama Osma\u0144ska\u201d lub \u201eWspania\u0142a Brama\u201d, aby wskaza\u0107 na pot\u0119g\u0119 Turk\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

[12]<\/a> \u015aw. Hieronim, Przeciw Jowinianowi<\/em>, rozdzia\u0142 1, 26.<\/p>\n\n\n\n

[13]<\/a> \u015aw. Augustyn, O jedno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

[14]<\/a> \u015aw. Ireneusz, Przeciw herezjom<\/em>, ksi\u0119ga III, n. 3.<\/p>\n\n\n\n

[15]<\/a> Psalmy 68, 108.<\/p>\n\n\n\n

[16]<\/a> Ewangelia wed\u0142ug \u015bwi\u0119tego Jana<\/em>, 14, 12.<\/p>\n\n\n\n

[17]<\/a> Zobacz \u015bw. Bazyli z Seleucji i Rekognicje<\/em> \u015bw. Klemensa.<\/p>\n\n\n\n

[18]<\/a> Zobacz Teodoret, \u015bw. Jan Chryzostom, \u015bw. Klemens itd.<\/p>\n\n\n\n

[19]<\/a> Benedykt XIV, O beatyfikacji s\u0142ug Bo\u017cych<\/em>, ksi\u0119ga I, rozdzia\u0142 I.<\/p>\n\n\n\n

[20]<\/a> List do Rzymian<\/em>, rozdzia\u0142 I.<\/p>\n\n\n\n

[21]<\/a> Euzebiusz, Historia Ko\u015bcielna<\/em>, ksi\u0119ga II, rozdzia\u0142 15.<\/p>\n\n\n\n

[22]<\/a> Pierwszy List \u015bwi\u0119tego<\/em> Piotra<\/em>, rozdzia\u0142 5.<\/p>\n\n\n\n

[23]<\/a> \u015aw. Pacjan, list 2.<\/p>\n\n\n\n

[24]<\/a> \u015awi\u0119ci Ojcowie, kt\u00f3rzy opowiadaj\u0105 o wydarzeniu z Szymonem Magiem to mi\u0119dzy innymi: \u015bw. Maksym z Trewiru, \u015bw. Cyryl Jerozolimski, \u015bw. Sulpicjusz Seweryn, \u015bw. Grzegorz z Tours, \u015bw. Klemens Papie\u017c, \u015bw. Bazyl z Seleucji, \u015bw. Epifaniusz, \u015bw. Augustyn, \u015bw. Ambro\u017cy, \u015bw. Hieronim i wielu innych.<\/p>\n\n\n\n

[25]<\/a> Laktancjusz, ksi\u0119ga 4.<\/p>\n\n\n\n

[26]<\/a> List 2, rozdzia\u0142 3.<\/p>\n\n\n\n

[27]<\/a> Opinie uczonych r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 w ustaleniu roku m\u0119cze\u0144stwa Ksi\u0119cia Aposto\u0142\u00f3w; jednak najbardziej prawdopodobna jest ta, kt\u00f3ra umieszcza je w roku 67 naszej ery. \u015aw. Hieronim, niestrudzony badacz i znawca rzeczy \u015bwi\u0119tych, informuje nas, \u017ce \u015bw. Piotr i \u015bw. Pawe\u0142 zostali zamordowani dwa lata po \u015bmierci Seneki, nauczyciela Nerona. Teraz, od Tacjusza, historyka tamtych czas\u00f3w, wiemy, \u017ce konsulowie, pod kt\u00f3rymi zmar\u0142 Seneka, to Silius Nerva i Atticus Vestinus, kt\u00f3rzy sprawowali konsulat w roku 65; zatem obaj Aposto\u0142owie ponie\u015bli m\u0119cze\u0144stwo w 67. Do tego obliczenia lat, dla kt\u00f3rego ustala si\u0119 m\u0119cze\u0144stwo w tym czasie, odpowiada 25 lat i prawie dwa miesi\u0105ce, podczas kt\u00f3rych \u015bw. Piotr sprawowa\u0142 swoj\u0105 Katedr\u0119 w Rzymie; liczba lat, kt\u00f3ra zawsze by\u0142a uznawana przez ca\u0142\u0105 staro\u017cytno\u015b\u0107 (zob. Obserwacje historyczno-chronologiczne<\/em> ksi\u0119dza Domenico Bartoliniego, kardyna\u0142a \u015awi\u0119tej Ko\u015bcio\u0142a: Rok 67 naszej ery jest rokiem m\u0119cze\u0144stwa chwalebnych Ksi\u0105\u017c\u0105t Aposto\u0142\u00f3w Piotra i Paw\u0142a<\/em>, Rzym, Drukarnia Scalvini, 1866).<\/p>\n\n\n\n

[28]<\/a> \u0141a\u0144cuch, kt\u00f3rym by\u0142 zwi\u0105zany \u015bw. Piotr, zachowa\u0142 si\u0119 do dzi\u015b w Rzymie w ko\u015bciele zwanym San Pietro in Vincoli (Artano, \u017bycie \u015bw. Piotra<\/em>).<\/p>\n\n\n\n

[29]<\/a> Na najwy\u017cszym wzniesieniu Wzg\u00f3rza Janikulum, gdzie Anco Marcius, czwarty kr\u00f3l Rzymu, za\u0142o\u017cy\u0142 twierdz\u0119 janikulijsk\u0105, zbudowano ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Piotra in Montorio, w miejscu, gdzie \u015bwi\u0119ty Aposto\u0142 poni\u00f3s\u0142 m\u0119cze\u0144stwo. Ta g\u00f3ra nazywa\u0142a si\u0119 Janikulum, poniewa\u017c by\u0142a po\u015bwi\u0119cona Janowi, stra\u017cnikowi bram, kt\u00f3re po \u0142acinie nazywaj\u0105 si\u0119 ianuae<\/em>. M\u00f3wi si\u0119, \u017ce tutaj zosta\u0142 pochowany tak\u017ce Jan, kt\u00f3ry zbudowa\u0142 t\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 Rzymu naprzeciwko Kapitolu. Nazywano j\u0105 tak\u017ce Monte Aureo, od pobliskiej i staro\u017cytnej Bramy Aurelia\u0144skiej. Teraz nazywa si\u0119 Montorio, czyli Z\u0142ota G\u00f3ra, od \u017c\u00f3\u0142tego koloru ziemi pokrywaj\u0105cej to wzniesienie, jedno z siedmiu wzg\u00f3rz staro\u017cytnego Rzymu (zob. Moroni, Ko\u015bcio\u0142y \u015bw. Piotra<\/em>).<\/p>\n\n\n\n

[30]<\/a> Bollandy\u015bci, 29 czerwca.<\/p>\n\n\n\n

[31]<\/a> \u015aw. Efrem Syryjczyk.<\/p>\n\n\n\n

[32]<\/a> Zobacz Piazza Emanuele.<\/p>\n\n\n\n

[33]<\/a> Zobacz \u015bw. Grzegorz Wielki, list 30. Baronio w roku 284.<\/p>\n\n\n\n

[34]<\/a> \u015aw. Ireneusz, Przeciw herezjom<\/em>, ksi\u0119ga III, rozdzia\u0142 1.<\/p>\n\n\n\n

[35]<\/a> Gajusz Rzymski u Euzebiusza; Klemens Aleksandryjski, Stromata<\/em>, ksi\u0119ga 7; Tertulian, O prze\u015bladowaniach<\/em>; Orygenes u Euzebiusza, ksi\u0119ga 3; \u015bw. Cyprian, list 52 do Antoniana i list 55 do Korneliusza.<\/p>\n\n\n\n

[36]<\/a> \u015aw. Hieronim, O znanych m\u0119\u017cach<\/em>, rozdzia\u0142 1.<\/p>\n\n\n\n

[37]<\/a> Teodoreta, biskup Cyrrhus, cz\u0142owiek bardzo bieg\u0142y w historii ko\u015bcielnej, zmar\u0142y w roku 450, komentuj\u0105c List \u015bw. Paw\u0142a do Rzymian, gdzie Aposto\u0142 pisze: Pragn\u0105\u0142bym was zobaczy\u0107, aby przekaza\u0107 wam jaki\u015b dar duchowy, aby\u015bcie zostali umocnieni<\/em> (Rzymian 1,11), dodaje, \u017ce Pawe\u0142 nie powiedzia\u0142, \u017ce chce ich umocni\u0107, je\u015bli nie dlatego, \u017ce wielki \u015bw. Piotr ju\u017c wcze\u015bniej przekaza\u0142 im Ewangeli\u0119: Poniewa\u017c Piotr jako pierwszy da\u0142 im nauk\u0119 ewangeliczn\u0105, koniecznie doda\u0142 \u201eaby was umocni\u0107\u201d<\/em> (Komentarz do Listu do Rzymian<\/em>).<\/p>\n\n\n\n

[38]<\/a> 1 Koryntian<\/em> 11, 23-24; Galacjan 1, 17-18.<\/p>\n\n\n\n

[39]<\/a> Zobacz Teofania<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

[40]<\/a> Staro\u017cytno\u015bci \u017bydowskie<\/em>, ksi\u0119ga 20, rozdzia\u0142 5.<\/p>\n\n\n\n

[41]<\/a> U Euzebiusza, ksi\u0119ga II, 14.<\/p>\n\n\n\n

[42]<\/a> \u015aw. Hieronim, O znanych m\u0119\u017cach<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

[43]<\/a> Apokalipsa<\/em> 17,5; 18,2.<\/p>\n\n\n\n

[44]<\/a> Zobacz \u015bw. Hieronim, O znanych m\u0119\u017cach<\/em>, rozdzia\u0142 8.<\/p>\n\n\n\n

[45]<\/a> Tertulian, Preskrypcja przeciw heretykom<\/em>, rozdzia\u0142 36.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Kulminacyjnym momentem Roku Jubileuszowego dla ka\u017cdego wierz\u0105cego jest przej\u015bcie przez Drzwi \u015awi\u0119te, gest o wysokim…<\/p>\n","protected":false},"author":18,"featured_media":35234,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":7,"footnotes":""},"categories":[147],"tags":[1664,2556,2188,1742,2576,1724,1832,1970,1964],"class_list":["post-35240","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-dobra-prasa","tag-biblia","tag-bog","tag-jezus","tag-kosciol","tag-ksiadz-bosko","tag-milosc-blizniego","tag-odpusty","tag-swieci","tag-zbawienie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/35240","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/18"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=35240"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/35240\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/35234"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=35240"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=35240"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=35240"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}