{"id":34338,"date":"2025-01-08T11:08:47","date_gmt":"2025-01-08T11:08:47","guid":{"rendered":"https:\/\/exciting-knuth.178-32-140-152.plesk.page\/?p=34338"},"modified":"2025-01-08T11:15:33","modified_gmt":"2025-01-08T11:15:33","slug":"wiazanka-2025-zakotwiczeni-w-nadziei-pielgrzymujacy-z-mlodzieza","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/przeslania-przelozonego-generalnego\/wiazanka-2025-zakotwiczeni-w-nadziei-pielgrzymujacy-z-mlodzieza\/","title":{"rendered":"Wiazanka 2025. Zakotwiczeni w nadziei, pielgrzymuj\u0105cy z m\u0142odzie\u017c\u0105"},"content":{"rendered":"\n

WPROWADZENIE. ZAKOTWICZENI W NADZIEI, PIELGRZYMUJ\u0104CY Z M\u0141ODZIE\u017b\u0104<\/a>
1. SPOTKANIE Z CHRYSTUSEM, NASZ\u0104 NADZIEJ\u0104, ABY URZECZYWISTNI\u0106 SEN KSI\u0118DZA BOSKO<\/a>
1.1 Jubileusz<\/a>
1.2 Rocznica Pierwszej Salezja\u0144skiej Wyprawy Misyjnej<\/a>
2. JUBILEUSZ: CHRYSTYS \u2013 NASZA NADZIEJA<\/a>
2.1 Pielgrzymi, zakotwiczeni w chrze\u015bcija\u0144skiej nadziei<\/a>
2.2 Nadzieja jako droga do Chrystusa, droga do \u017cycia wiecznego<\/a>
2.3 CECHY NADZIEI<\/a>
2.3.1 Nadzieja jako ci\u0105g\u0142e, gotowe do dzia\u0142ania, wizjonerskie i prorocze napi\u0119cie<\/a>
2.3.2 Nadzieja to postawienie na przysz\u0142o\u015b\u0107<\/a>
2.3.3 Nadzieja nie jest spraw\u0105 prywatn\u0105<\/a>
3. NADZIEJA JAKO FUNDAMENT MISJI<\/a>
3.1 Nadzieja wi\u0105\u017ce si\u0119 z odpowiedzialno\u015bci\u0105<\/a>
3.2 Nadzieja wymaga odwagi od wsp\u00f3lnoty chrze\u015bcija\u0144skiej<\/a>
3.3 \u00abDa mihi animas<\/em>\u00bb: \u201educh\u201d misji<\/a>
3.3.1 Postawa wys\u0142anego<\/a>
3.3.2 Okaza\u0107 wdzi\u0119czno\u015b\u0107, przemy\u015ble\u0107 i odnowi\u0107<\/a>
4. NADZIEJA JUBILEUSZOWA I MISYJNA PRZEK\u0141ADA SI\u0118 NA KONKRETNE I CODZIENNE \u017bYCIE<\/a>
4.1 Nadzieja jest si\u0142\u0105 w codzienno\u015bci, kt\u00f3ra wymaga \u015bwiadectwa<\/a>
4.2 Nadzieja to sztuka cierpliwo\u015bci i oczekiwania<\/a>
5. \u0179R\u00d3D\u0141O NASZEJ NADZIEI: W BOGU Z KSI\u0118DZEM BOSKO<\/a>
5.1 B\u00f3g jest \u017ar\u00f3d\u0142em naszej nadziei<\/a>
5.1.1 Kr\u00f3tkie przypomnienie snu<\/a>
5.1.2 Ksi\u0105dz Bosko \u201eolbrzymem\u201d nadziei<\/a>
5.1.3 Cechy nadziei w Ksi\u0119dzu Bosko<\/a>
5.1.4 \u201eOwoce\u201d nadziei w Ksi\u0119dzu Bosko<\/a>
5.2 Wierno\u015b\u0107 Boga: a\u017c do ko\u0144ca<\/a>
6. Z\u2026 MARYJ\u0104: NADZIEJA I MATCZYNA OBECNO\u015a\u0106<\/a>
<\/p>\n\n\n\n

<\/i><\/span><\/a>WPROWADZENIE. ZAKOTWICZENI W NADZIEI, PIELGRZYMUJ\u0104CY Z M\u0141ODZIE\u017b\u0104<\/a> <\/h1>\n\n\n\n

Drodzy siostry i bracia nale\u017c\u0105cy do r\u00f3\u017cnych grup Rodziny Salezja\u0144skiej Ksi\u0119dza Bosko, serdecznie was pozdrawiam na pocz\u0105tku tego nowego roku 2025!<\/p>\n\n\n\n

Nie bez wzruszenia zwracam si\u0119 do ka\u017cdego z was w tym szczeg\u00f3lnym czasie \u0142aski, naznaczonym dwoma wa\u017cnymi wydarzeniami w \u017cyciu Ko\u015bcio\u0142a i naszej Rodziny: Jubileuszem Roku 2025, kt\u00f3ry uroczy\u015bcie rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 24 grudnia ubieg\u0142ego roku otwarciem \u015bwi\u0119tych drzwi Bazyliki \u015awi\u0119tego Piotra w Watykanie, oraz 150. rocznic\u0105 Pierwszej Salezja\u0144skiej Wyprawy Misyjnej, kt\u00f3ra by\u0142a pragnieniem naszego ojca, Ksi\u0119dza Bosko, a kt\u00f3ra wyruszy\u0142a 11 listopada 1875 roku do Argentyny i innych kraj\u00f3w na kontynencie ameryka\u0144skim.<\/p>\n\n\n\n

Te dwa wa\u017cne wydarzenia znajduj\u0105 sw\u00f3j punkt odniesienia w nadziei. Istotnie, papie\u017c Franciszek wskaza\u0142 w\u0142a\u015bnie t\u0119 cnot\u0119 jako g\u0142\u00f3wny motyw obchod\u00f3w tego Jubileuszu. I podobnie do\u015bwiadczenie misyjne jest takim wyrazem nadziei dla wszystkich: dla tych, kt\u00f3rzy wyjechali (i wyje\u017cd\u017caj\u0105) na misje oraz dla tych, do kt\u00f3rych przybywaj\u0105 misjonarze.<\/p>\n\n\n\n

Rok, kt\u00f3ry zosta\u0142 nam dany, jest zatem pomocnym narz\u0119dziem dla naszego konkretnego i codziennego rozwoju, kt\u00f3re mo\u017ce sprawi\u0107, \u017ce nasze cz\u0142owiecze\u0144stwo zaowocuje jeszcze wi\u0119ksz\u0105 trosk\u0105 o innych… Jednak stanie si\u0119 to tylko w sercach, kt\u00f3re stawiaj\u0105 Boga w centrum, mog\u0105c powiedzie\u0107: \u201eNa pierwszym miejscu stawiam Ciebie\u201d.<\/p>\n\n\n\n

W tym komentarzu postaram si\u0119 uwypukli\u0107 te elementy i pog\u0142\u0119bi\u0107 w charyzmatycznym kluczu to, do czego Ko\u015bci\u00f3\u0142 jest zaproszony w tym roku, podkre\u015blaj\u0105c to, co nas, Rodzin\u0119 Ksi\u0119dza Bosko, powinno prowadzi\u0107 nas ku nowym horyzontom.<\/p>\n\n\n\n

<\/i><\/span><\/a>1. SPOTKANIE Z CHRYSTUSEM, NASZ\u0104 NADZIEJ\u0104, ABY URZECZYWISTNI\u0106 SEN KSI\u0118DZA BOSKO<\/a> <\/h1>\n\n\n\n

Temat tegorocznej Wi\u0105zanki nawi\u0105zuje do dw\u00f3ch wydarze\u0144: Zwyczajnego Jubileuszu Roku 2025 i 150. rocznicy Pierwszej Salezja\u0144skiej Wyprawy Misyjnej, wys\u0142anej przez ksi\u0119dza Bosko do Argentyny.<\/p>\n\n\n\n

Zbie\u017cno\u015b\u0107 obu tych wydarze\u0144, kt\u00f3r\u0105 o\u015bmiel\u0119 si\u0119 nazwa\u0107 \u201eopatrzno\u015bciow\u0105\u201d, sprawia, \u017ce ten rok 2025 przedstawia si\u0119 niezwyk\u0142y dla nas wszystkich, a w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny dla Salezjan\u00f3w Ksi\u0119dza Bosko. W lutym, marcu i kwietniu b\u0119dzie si\u0119 odbywa\u0107 XXIX Kapitu\u0142a Generalna, kt\u00f3ra doprowadzi mi\u0119dzy innymi do wyboru nowego Prze\u0142o\u017conego Generalnego i nowej Rady Generalnej.<\/p>\n\n\n\n

Te wydarzenia, prze\u017cywane na poziomie lokalnym i globalnym, kt\u00f3re anga\u017cuj\u0105 nas na r\u00f3\u017cne sposoby, chcemy prze\u017cywa\u0107 g\u0142\u0119boko i intensywnie. A to dlatego, \u017ce dzi\u0119ki tym wydarzeniom mo\u017cemy do\u015bwiadczy\u0107 rado\u015bci ze spotkania z Chrystusem i znaczenia owego zakotwiczenia w nadziei.<\/p>\n\n\n\n

<\/i><\/span><\/a>1.1 Jubileusz<\/a> <\/h2>\n\n\n\n

\u00abSpes non confundit!<\/em> Nadzieja zawie\u015b\u0107 nie mo\u017ce!\u00bb[1]<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Tymi s\u0142owami papie\u017c Franciszek otwiera ten Jubileusz. Jak\u017ce wspania\u0142e s\u0142owa! C\u00f3\u017c za \u201eprorocze\u201d wskazanie!<\/p>\n\n\n\n

Jubileusz to pielgrzymka, kt\u00f3rej celem jest ponowne umieszczenie Jezusa Chrystusa w centrum naszego \u017cycia i \u017cycia \u015bwiata. On bowiem jest nasz\u0105 nadziej\u0105. On jest Nadziej\u0105 Ko\u015bcio\u0142a i ca\u0142ego \u015bwiata!<\/p>\n\n\n\n

Wszyscy jeste\u015bmy \u015bwiadomi, \u017ce wsp\u00f3\u0142czesny \u015bwiat potrzebuje nadziei, kt\u00f3ra stawia nas w relacji z Jezusem Chrystusem oraz z naszymi bra\u0107mi i siostrami. Potrzebujemy tej nadziei, kt\u00f3ra czyni nas pielgrzymami; kt\u00f3ra wprawia nas w ruch i pozwala nam i\u015b\u0107 do przodu.<\/p>\n\n\n\n

M\u00f3wimy o nadziei jako o ponownym odkryciu obecno\u015bci Boga. Papie\u017c Franciszek \u017cyczy na pocz\u0105tku swego listu: \u201eNiech nadzieja nape\u0142ni serce\u201d[2]<\/a>; nie tylko ogrzewa serce, ale nape\u0142ni je, wype\u0142ni je a\u017c do przesytu!<\/p>\n\n\n\n

<\/i><\/span><\/a>1.2 Rocznica Pierwszej Salezja\u0144skiej Wyprawy Misyjnej<\/a> <\/h2>\n\n\n\n

T\u0105 nadziej\u0105 przepe\u0142nione by\u0142y serca uczestnik\u00f3w Pierwszej Salezja\u0144skiej Wyprawy Misyjnej do Argentyny 150 lat temu.<\/p>\n\n\n\n

Ksi\u0105dz Bosko z Valdocco rozprzestrzenia swoje serce poza wszelkie granice, wysy\u0142aj\u0105c swoich syn\u00f3w na drugi koniec \u015bwiata! Wysy\u0142a ich, nie bacz\u0105c na \u017cadne ludzkie bezpiecze\u0144stwo; wysy\u0142a ich, aby kontynuowali to, co on rozpocz\u0105\u0142. I w tym kroczy z innymi, \u017cywi\u0105c nadziej\u0119 i zaszczepiaj\u0105c nadziej\u0119. Najzwyczajniej wysy\u0142a ich, a pierwsi (m\u0142odzi) wsp\u00f3\u0142bracia wyruszaj\u0105 w drog\u0119. Dok\u0105d? Nawet oni sami tego nie wiedz\u0105! Ale s\u0105 pe\u0142ni nadziei, s\u0105 pos\u0142uszni. To obecno\u015b\u0107 Boga ich prowadzi.<\/p>\n\n\n\n

W tym entuzjastycznym pos\u0142usze\u0144stwie nasza nadzieja r\u00f3wnie\u017c dzisiaj znajduje now\u0105 energi\u0119 i pobudza nas, by\u015bmy wyruszyli w drog\u0119 jako pielgrzymi.<\/p>\n\n\n\n

Dlatego w\u0142a\u015bnie ta rocznica powinna by\u0107 obchodzona w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny, poniewa\u017c pomaga nam ona rozpozna\u0107 dar (nie osobiste osi\u0105gni\u0119cie, ale darmowy dar od Pana); pozwala nam pami\u0119ta\u0107 i z tej pami\u0119ci czerpa\u0107 si\u0142\u0119 do stawiania czo\u0142a przeciwno\u015bciom i do budowania przysz\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c tak \u017cyjmy dzisiaj, aby uczyni\u0107 t\u0119 przysz\u0142o\u015b\u0107 mo\u017cliw\u0105 i r\u00f3bmy to w jedyny spos\u00f3b, kt\u00f3ry uwa\u017camy za wspania\u0142y: krocz\u0105c z m\u0142odymi lud\u017ami i wszystkimi osobami z naszych \u015brodowisk (zaczynaj\u0105c od najbiedniejszych i najbardziej zapomnianych) drog\u0105 prowadz\u0105c\u0105 do spotkania z Chrystusem, nasz\u0105 jedyn\u0105 Nadziej\u0105.<\/p>\n\n\n\n

<\/i><\/span><\/a>2. JUBILEUSZ: CHRYSTYS \u2013 NASZA NADZIEJA<\/a> <\/h1>\n\n\n\n

Jubileusz to wsp\u00f3lne kroczenie, zakotwiczone w Chrystusie, naszej nadziei. Ale co to tak naprawd\u0119 oznacza?<\/p>\n\n\n\n

Odwo\u0142am si\u0119 tutaj ponownie do Bulli papieskiej zwo\u0142uj\u0105cej Jubileusz 2025, gdzie wskazane s\u0105 niekt\u00f3re cechy nadziei.<\/p>\n\n\n\n

<\/i><\/span><\/a>2.1 Pielgrzymi, zakotwiczeni w chrze\u015bcija\u0144skiej nadziei<\/a> <\/h2>\n\n\n\n

Jeste\u015bmy przekonani, \u017ce nic i nikt nie mo\u017ce oddzieli\u0107 nas od Chrystusa[3]<\/a>. To do Niego chcemy nale\u017ce\u0107, do Niego przylgn\u0105\u0107 i w Nim si\u0119 zakotwiczy\u0107. Nie mo\u017cemy kroczy\u0107 bez naszej kotwicy.<\/p>\n\n\n\n

Kotwic\u0105 nadziei jest zatem sam Chrystus, kt\u00f3ry niesie cierpienia i rany ludzko\u015bci na krzy\u017cu w obecno\u015bci Ojca.<\/p>\n\n\n\n

Istotnie, kotwica ma kszta\u0142t krzy\u017ca, dlatego by\u0142a r\u00f3wnie\u017c przedstawiana w katakumbach, symbolizuj\u0105c przynale\u017cno\u015b\u0107 wiernych zmar\u0142ych do Chrystusa Zbawiciela.<\/p>\n\n\n\n

Ta kotwica jest ju\u017c mocno przytwierdzona do portu zbawienia. Naszym zadaniem jest przytwierdzi\u0107 do niej nasze \u017cycie, umocowa\u0107 lin\u0119, kt\u00f3ra po\u0142\u0105czy nasz\u0105 \u0142\u00f3d\u017a z kotwic\u0105 Chrystusa.<\/p>\n\n\n\n

\u017beglujemy po wzburzonych falach morza i musimy zakotwiczy\u0107 si\u0119 w czym\u015b solidnym. Ale teraz naszym zadaniem nie jest ju\u017c zarzucenie kotwicy i przymocowanie jej do dna morskiego. Nasze zadanie teraz polega na przymocowaniu naszej \u0142odzi do liny, kt\u00f3ra niejako zwisa z Nieba, gdzie kotwica Chrystusa jest silnie zamocowana. Przywi\u0105zuj\u0105c si\u0119 do tej liny, przywi\u0105zujemy si\u0119 do kotwicy zbawienia i czynimy pewn\u0105 nasz\u0105 nadziej\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Nadzieja za\u015b jest pewna, gdy \u0142\u00f3d\u017a naszego \u017cycia przytwierdzona jest do liny, kt\u00f3ra \u0142\u0105czy nas z kotwic\u0105 zamocowan\u0105 w Chrystusie ukrzy\u017cowanym, kt\u00f3ry stoi po prawicy Ojca, to znaczy trwa w wiecznej komunii z Ojcem, w mi\u0142o\u015bci Ducha \u015awi\u0119tego[4]<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Wszystko to dobrze wyra\u017ca modlitwa liturgiczna z uroczysto\u015bci Wniebowst\u0105pienia Pa\u0144skiego:<\/p>\n\n\n\n

\u201eWszechmog\u0105cy Bo\u017ce, wniebowst\u0105pienie Twojego Syna jest wywy\u017cszeniem ludzkiej natury, spraw, aby\u015bmy pe\u0142ni \u015bwi\u0119tej rado\u015bci sk\u0142adali Tobie dzi\u0119kczynienie i utwierd\u017a nasz\u0105 nadziej\u0119, \u017ce my, cz\u0142onkowie Mistycznego Cia\u0142a Chrystusa, po\u0142\u0105czymy si\u0119 z Nim w chwale\u201d<\/em>[5]<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Czeski pisarz i polityk Vaclav Havel definiuje nadziej\u0119 jako stan umys\u0142u, wymiar duszy. Nie zale\u017cy ona od wcze\u015bniejszej obserwacji \u015bwiata, nie jest przewidywaniem.<\/p>\n\n\n\n

A Byung-Chul Han dodaje: \u201eNadzieja jest nastawieniem serca, kt\u00f3re wykracza poza bezpo\u015bredni obszar do\u015bwiadczenia, jest zakotwiczeniem gdzie\u015b poza horyzontem.<\/p>\n\n\n\n

Korzenie nadziei tkwi\u0105 w tym, co transcendentne: dlatego nie jest tym samym mie\u0107 nadziej\u0119 i by\u0107 zadowolonym z tego, \u017ce wszystko idzie dobrze. Mo\u017cemy my\u015ble\u0107, \u017ce nadzieja to po prostu ch\u0119\u0107 u\u015bmiechania si\u0119 do \u017cycia, aby ono z kolei u\u015bmiechn\u0119\u0142o si\u0119 do nas, ale tak nie jest, musimy i\u015b\u0107 g\u0142\u0119biej, musimy przej\u015b\u0107 po linie, kt\u00f3ra prowadzi nas do kotwicy.<\/p>\n\n\n\n

Nadzieja to zdolno\u015b\u0107 ka\u017cdego z nas do pracy na rzecz czego\u015b, co jest s\u0142uszne, a nie dlatego, \u017ce oka\u017ce si\u0119 pewnym sukcesem. Mo\u017ce si\u0119 nie uda\u0107, mo\u017ce p\u00f3j\u015b\u0107 \u017ale: nie mamy nadziei, \u017ce p\u00f3jdzie dobrze, nie jeste\u015bmy optymistami. Trudzimy si\u0119, aby tak si\u0119 sta\u0142o. Dlatego nadzieja to nie to samo, co optymizm. Nadzieja nie jest przekonaniem, \u017ce co\u015b p\u00f3jdzie dobrze, ale pewno\u015bci\u0105, \u017ce co\u015b ma sens niezale\u017cnie od wyniku.<\/p>\n\n\n\n

Robi\u0107 co\u015b, poniewa\u017c ma to sens: na tym polega nadzieja, kt\u00f3ra zak\u0142ada pewne warto\u015bci i wiar\u0119.<\/p>\n\n\n\n

To w\u0142a\u015bnie pozwala jej trwa\u0107 i daje nam si\u0142\u0119, by pr\u00f3bowa\u0107 czego\u015b wci\u0105\u017c na nowo, nawet w rozpaczy\u201d[6]<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Ale jak mo\u017cna si\u0119 porusza\u0107, pozostaj\u0105c zakotwiczonym? Kotwica nam ci\u0105\u017cy, ogranicza nas, unieruchamia. Dok\u0105d prowadzi ta droga? Prowadzi do wieczno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

<\/i><\/span><\/a>2.2 Nadzieja jako droga do Chrystusa, droga do \u017cycia wiecznego<\/a> <\/h2>\n\n\n\n

Obietnica \u017cycia wiecznego, z\u0142o\u017cona ka\u017cdemu z nas, nie omija drogi \u017cycia, nie jest skokiem w g\u00f3r\u0119. Nie proponuje wsi\u0105\u015b\u0107 do rakiety, kt\u00f3ra startuje z ziemi i leci w przestrze\u0144 kosmiczn\u0105, zostawiaj\u0105c ziemsk\u0105 drog\u0119 z jej kurzem; nie pozwala te\u017c p\u0142yn\u0105\u0107 \u0142odzi po\u015brodku morza bez nas.<\/p>\n\n\n\n

Jest ona w\u0142a\u015bnie kotwic\u0105 umocowan\u0105 w wieczno\u015bci, do kt\u00f3rej pozostajemy przywi\u0105zani lin\u0105, kt\u00f3ra pozwala utrzyma\u0107 \u0142\u00f3d\u017a w stabilnej pozycji. I w\u0142a\u015bnie ten fakt, \u017ce jest ona umocowana w Niebie, sprawia, \u017ce \u0142\u00f3d\u017a nie pozostaje nieruchomo na \u015brodku morza, ale p\u0142ynie dalej, przep\u0142ywaj\u0105c przez fale.<\/p>\n\n\n\n

Gdyby Chrystusowa kotwica zakotwiczy\u0142a cz\u0142owieka na dnie morza, wszyscy pozostaliby\u015bmy tam, gdzie jeste\u015bmy, by\u0107 mo\u017ce spokojni, bez problem\u00f3w, ale nie mogliby\u015bmy odby\u0107 naszej podr\u00f3\u017cy, i\u015b\u0107 naprz\u00f3d. Natomiast to zakotwiczenie \u017cycia w Niebie oznacza, \u017ce obietnica, kt\u00f3ra budzi nasz\u0105 nadziej\u0119, nie zatrzymuje naszej podr\u00f3\u017cy, i chocia\u017c nie zapewnia nam te\u017c bezpiecznego miejsca, gdzie mogliby\u015bmy si\u0119 schroni\u0107 i zatrzyma\u0107, daje nam za to pewno\u015b\u0107 co do mo\u017cliwo\u015bci dalszej drogi i kontynuowania podr\u00f3\u017cy. Ta obietnica, kt\u00f3ra dotyczy celu, kt\u00f3ry jest pewny, bo osi\u0105gni\u0119ty z my\u015bl\u0105 o nas przez Chrystusa, sprawia, \u017ce ka\u017cdy krok na drodze naszego \u017cycia, kt\u00f3ry stawiamy, jest pewny i zdecydowany.<\/p>\n\n\n\n

Wa\u017cne jest wi\u0119c, aby postrzega\u0107 Jubileusz jako pielgrzymk\u0119, jako zaproszenie do bycia w ruchu, do wyj\u015bcia poza siebie, aby skierowa\u0107 si\u0119 w stron\u0119 Chrystusa.<\/p>\n\n\n\n

Jubileusz zawsze by\u0142 synonimem drogi. Je\u015bli naprawd\u0119 pragniesz Boga, musisz si\u0119 porusza\u0107, musisz by\u0107 w drodze. Poniewa\u017c pragnienie Boga, t\u0119sknota za Bogiem popycha ci\u0119 do szukania Go, a jednocze\u015bnie prowadzi ci\u0119 do odnalezienia samego siebie i innych.<\/p>\n\n\n\n

\u201eUrodzili\u015bmy si\u0119 i nigdy wi\u0119cej nie umrzemy\u201d<\/em>[7]<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Taki pi\u0119kny i wymowny tytu\u0142 nosi ksi\u0105\u017cka biograficzna o s\u0142u\u017cebnicy Bo\u017cej Klarze Corbelli Petrillo. I tak w\u0142a\u015bnie jest, poniewa\u017c nasze przyj\u015bcie na \u015bwiat jest ukierunkowane na \u017cycie wieczne. \u017bycie wieczne jest obietnic\u0105, kt\u00f3ra prze\u0142amuje wrota \u015bmierci, otwieraj\u0105c nas na bycie \u201etwarz\u0105 w twarz\u201d z Bogiem, ju\u017c na zawsze. \u015amier\u0107 jest drzwiami, kt\u00f3re si\u0119 zamykaj\u0105, a jednocze\u015bnie drzwiami, kt\u00f3re otwieraj\u0105 si\u0119 szeroko na ostateczne spotkanie z Bogiem!<\/p>\n\n\n\n

Wiemy dobrze, jak \u017cywe w ksi\u0119dzu Bosko by\u0142o pragnienie Nieba, kt\u00f3re proponowa\u0142 i kt\u00f3re z rado\u015bci\u0105 dzieli\u0142 z wychowankami z Oratorium.<\/p>\n\n\n\n

<\/i><\/span><\/a>2.3 CECHY NADZIEI<\/a> <\/h2>\n\n\n\n

<\/i><\/span><\/a>2.3.1 Nadzieja jako ci\u0105g\u0142e, gotowe do dzia\u0142ania, wizjonerskie i prorocze napi\u0119cie<\/a> <\/h3>\n\n\n\n

Gabriel Marcel[8]<\/a>, uchodz\u0105cy za filozofa nadziei, uczy nas, \u017ce nadzieja wpisuje si\u0119 w tkank\u0119 ci\u0105g\u0142ego do\u015bwiadczenia; mie\u0107 nadziej\u0119 to znaczy zawierzy\u0107 rzeczywisto\u015bci jako prefiguracji przysz\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Eric Fromm[9]<\/a> pisze natomiast, \u017ce nadzieja nie jest biernym oczekiwaniem, ale ci\u0105g\u0142ym, nieustannym napi\u0119ciem. Jest jak tygrys, przykucaj\u0105cy i skacz\u0105cy tylko wtedy, gdy nadejdzie w\u0142a\u015bciwy czas.<\/p>\n\n\n\n

Mie\u0107 nadziej\u0119 to by\u0107 czujnym w ka\u017cdej chwili, w odniesieniu do wszystkiego, co jeszcze si\u0119 nie wydarzy\u0142o. Mia\u0142y nadziej\u0119 dziewice, kt\u00f3re czeka\u0142y na oblubie\u0144ca z zapalonymi lampami, mia\u0142 nadziej\u0119 ks. Bosko, kiedy stawa\u0142 w obliczu trudno\u015bci i kl\u0119ka\u0142 do modlitwy.<\/p>\n\n\n\n

Nadzieja jest gotowa w chwili, gdy wszystko ma si\u0119 narodzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Jest czujna, uwa\u017cna, s\u0142uchaj\u0105ca, zdolna do pokierowania w tworzeniu czego\u015b nowego, w dawaniu \u017cycia przysz\u0142o\u015bci na ziemi.<\/p>\n\n\n\n

Dlatego jest \u201ewizjonerska i prorocza\u201d. Skupia nasz\u0105 uwag\u0119 na tym, czego jeszcze nie ma, pomagaj\u0105c zrodzi\u0107 si\u0119 czemu\u015b nowemu.<\/p>\n\n\n\n

<\/i><\/span><\/a>2.3.2 Nadzieja to postawienie na przysz\u0142o\u015b\u0107<\/a> <\/h3>\n\n\n\n

Bez nadziei nie ma rewolucji, nie ma przysz\u0142o\u015bci, jest tylko tera\u017aniejszo\u015b\u0107 bazuj\u0105ca na ja\u0142owym optymizmie.<\/p>\n\n\n\n

Cz\u0119sto uwa\u017ca si\u0119, \u017ce ten, kto ma nadziej\u0119, jest optymist\u0105, podczas gdy pesymista jest zasadniczo jego przeciwie\u0144stwem. Tak jednak nie jest. Nie mo\u017cna myli\u0107 nadziei z optymizmem. Nadzieja jest znacznie g\u0142\u0119bsza, poniewa\u017c nie zale\u017cy od nastroj\u00f3w, uczu\u0107 czy sentymentalizmu. Istot\u0105 optymizmu<\/strong> jest wrodzona pozytywno\u015b\u0107. Optymista \u017cyje w przekonaniu, \u017ce wszystko jako\u015b si\u0119 u\u0142o\u017cy. Dla optymisty czas jest kwesti\u0105 zamkni\u0119t\u0105, nie zastanawia si\u0119 nad przysz\u0142o\u015bci\u0105: wszystko b\u0119dzie dobrze i tyle.
Paradoksalnie, dla pesymisty<\/strong> czas jest r\u00f3wnie\u017c spraw\u0105 zamkni\u0119t\u0105: czuje si\u0119 jak wi\u0119zie\u0144 zniewolony tera\u017aniejszo\u015bci\u0105, zaprzecza wszystkiemu, nie zapuszczaj\u0105c si\u0119 w inne mo\u017cliwe \u015bwiaty. Pesymista jest tak samo uparty jak optymista, obaj nie dostrzegaj\u0105 istniej\u0105cych mo\u017cliwo\u015bci, poniewa\u017c to, co mo\u017cliwe, jest im obce, brakuje im pasji w odniesieniu do tego, co mo\u017cliwe.<\/p>\n\n\n\n

W przeciwie\u0144stwie do obu nadzieja stawia na to, co mo\u017ce wykracza\u0107 poza to, co mo\u017ce by\u0107.<\/p>\n\n\n\n

I dalej, optymista (podobnie jak pesymista) nie podejmuje dzia\u0142a\u0144, poniewa\u017c ka\u017cde dzia\u0142anie wi\u0105\u017ce si\u0119 z ryzykiem, a on nie chce podejmowa\u0107 tego ryzyka, zachowuje si\u0119 pasywnie, nie chce do\u015bwiadczy\u0107 pora\u017cki.<\/p>\n\n\n\n

Nadzieja natomiast wyrusza na poszukiwanie, stara si\u0119 znale\u017a\u0107 kierunek, zmierza ku temu, czego jeszcze nie zna, wyznacza kurs ku nowym rzeczom. I to w\u0142a\u015bnie oznacza pielgrzymowanie dla chrze\u015bcijanina.<\/p>\n\n\n\n

<\/i><\/span><\/a>2.3.3 Nadzieja nie jest spraw\u0105 prywatn\u0105<\/a> <\/h3>\n\n\n\n

Wszyscy nosimy nadziej\u0119 w naszych sercach. Nie mo\u017cna nie mie\u0107 nadziei, ale prawd\u0105 jest r\u00f3wnie\u017c, \u017ce mo\u017cemy si\u0119 \u0142udzi\u0107, wybieraj\u0105c perspektywy i idea\u0142y, kt\u00f3re nigdy nie zostan\u0105 zrealizowane, kt\u00f3re s\u0105 jedynie chimerami i wabikami.<\/p>\n\n\n\n

Du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 naszej kultury, zw\u0142aszcza zachodniej, jest pe\u0142na fa\u0142szywych nadziei, kt\u00f3re zwodz\u0105 i niszcz\u0105 lub mog\u0105 nieodwracalnie zrujnowa\u0107 egzystencj\u0119 jednostek i ca\u0142ych spo\u0142ecze\u0144stw.<\/p>\n\n\n\n

Zgodnie z ide\u0105 pozytywnego my\u015blenia, wystarczy zast\u0105pi\u0107 negatywne my\u015bli pozytywnymi, aby \u017cy\u0107 szcz\u0119\u015bliwiej. Dzi\u0119ki temu prostemu mechanizmowi negatywne aspekty \u017cycia s\u0105 ca\u0142kowicie pomijane, a \u015bwiat jawi si\u0119 niczym sklep Amazona, kt\u00f3ry zapewni nam wszystko, czego chcemy, dzi\u0119ki naszemu pozytywnemu nastawieniu.<\/p>\n\n\n\n

Podsumowuj\u0105c, gdyby nasza ch\u0119\u0107 pozytywnego my\u015blenia by\u0142a wystarczaj\u0105ca do bycia szcz\u0119\u015bliwym, to ka\u017cdy m\u00f3g\u0142by sam wy\u0142\u0105cznie decydowa\u0107 o w\u0142asnym szcz\u0119\u015bciu.<\/p>\n\n\n\n

Paradoksalnie, kult pozytywno\u015bci izoluje ludzi, czyni ich samolubnymi i niszczy empati\u0119, poniewa\u017c ci troszcz\u0105 si\u0119 tylko o siebie i nie przejmuj\u0105 si\u0119 cierpieniem innych.<\/p>\n\n\n\n

Nadzieja, w przeciwie\u0144stwie do pozytywnego my\u015blenia, nie unika negatywnego wymiaru \u017cycia, nie izoluje, ale jednoczy i godzi, poniewa\u017c protagonist\u0105 Nadziei nie jestem ja, skupiony na moim ego<\/em>, wy\u0142\u0105cznie na sobie, ale sekretem Nadziei jeste\u015bmy my.
I dlatego siostrami Nadziei s\u0105 Mi\u0142o\u015b\u0107, Wiara i Transcendencja.<\/p>\n\n\n\n

<\/i><\/span><\/a>3. NADZIEJA JAKO FUNDAMENT MISJI<\/a> <\/h1>\n\n\n\n

<\/i><\/span><\/a>3.1 Nadzieja wi\u0105\u017ce si\u0119 z odpowiedzialno\u015bci\u0105<\/a> <\/h2>\n\n\n\n

Nadzieja jest darem i jako taka musi by\u0107 przekazywana ka\u017cdemu, kogo spotkamy na swojej drodze.<\/p>\n\n\n\n

\u015aw. Piotr m\u00f3wi jasno: \u201eB\u0105d\u017acie zawsze gotowi do obrony wobec ka\u017cdego, kto domaga si\u0119 od was uzasadnienia tej nadziei, kt\u00f3ra w was jest\u201d[10]<\/a>. Zach\u0119ca nas, aby\u015bmy si\u0119 nie bali, aby\u015bmy codziennie podejmowali dzia\u0142ania, uzasadniaj\u0105c t\u0119 nadziej\u0119, kt\u00f3ra w nas jest \u2013 ile\u017c salezja\u0144skiego ducha mo\u017cemy tutaj znale\u017a\u0107! \u0141\u0105czy si\u0119 z tym odpowiedzialno\u015b\u0107 chrze\u015bcijanina. To wida\u0107, czy jeste\u015bmy kobietami i m\u0119\u017cczyznami nadziei.<\/p>\n\n\n\n

\u201eUzasadnianie nadziei, kt\u00f3ra jest w nas\u201d staje si\u0119 g\u0142oszeniem \u201eDobrej Nowiny\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Ale dlaczego konieczne jest odpowiadanie ka\u017cdemu, kto chce uzasadnienia nadziei w nas? I dlaczego odczuwamy potrzeb\u0119 odzyskania nadziei?<\/p>\n\n\n\n

W Bulli og\u0142aszaj\u0105cej Jubileusz Spes non confundit <\/em>papie\u017c Franciszek przypomina, \u017ce \u201ewszyscy, w rzeczywisto\u015bci, potrzebuj\u0105 odzyska\u0107 rado\u015b\u0107 \u017cycia, poniewa\u017c istota ludzka, stworzona na obraz i podobie\u0144stwo Boga, nie mo\u017ce zadowoli\u0107 si\u0119 przetrwaniem lub wegetacj\u0105, dostosowaniem si\u0119 do tera\u017aniejszo\u015bci, pozwalaj\u0105c zadowoli\u0107 si\u0119 jedynie rzeczywisto\u015bci\u0105 materialn\u0105. To zamyka w indywidualizmie i niszczy nadziej\u0119, rodz\u0105c smutek, kt\u00f3ry zagnie\u017cd\u017ca si\u0119 w sercu, czyni\u0105c ludzi zgorzknia\u0142ymi i niecierpliwymi\u201d[11]<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Jest to znamienne spostrze\u017cenie, poniewa\u017c wyra\u017ca ca\u0142y ten smutek, kt\u00f3rego do\u015bwiadczamy w naszych spo\u0142ecze\u0144stwach i wsp\u00f3lnotach. Jest to smutek przykryty fa\u0142szyw\u0105 rado\u015bci\u0105, kt\u00f3r\u0105 nieustannie propaguj\u0105, obiecuj\u0105 i zapewniaj\u0105 nam media, reklama, propaganda polityczna, kt\u00f3r\u0105 g\u0142osz\u0105 fa\u0142szywi prorocy dobrobytu. Nasycenie si\u0119 dobrobytem uniemo\u017cliwia nam otwarcie si\u0119 na o wiele wi\u0119ksze, o wiele prawdziwsze dobro, bo wieczne: to, kt\u00f3re Jezus i aposto\u0142owie nazywaj\u0105 \u201ezbawieniem duszy, zbawieniem \u017cycia\u201d; Jezus zach\u0119ca nas, by\u015bmy wybrali to dobro, nie boj\u0105c si\u0119 utraty \u017cycia, d\u00f3br materialnych, fa\u0142szywego poczucia bezpiecze\u0144stwa, kt\u00f3re cz\u0119sto w jednej chwili mo\u017ce run\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n

I w odniesieniu do tych \u201epyta\u0144\u201d, w mniejszym lub wi\u0119kszym stopniu wyra\u017conych (tak\u017ce przez m\u0142odych ludzi), naszym zadaniem jest \u201euzasadnienie naszej nadziei\u201d. Czego \u017cycz\u0119 m\u0142odym ludziom i wszystkim, kt\u00f3rych spotykam na swojej drodze? O co chcia\u0142bym prosi\u0107 Boga dla nich? Jakiej zmiany \u017cycia chcia\u0142bym dla nich od Niego?<\/p>\n\n\n\n

Ostatecznie istnieje tylko jedna odpowied\u017a: \u017cycie wieczne<\/em>. Nie tylko \u017cycie wieczne jako wysublimowany stan, kt\u00f3ry mo\u017cemy osi\u0105gn\u0105\u0107 po \u015bmierci, ale \u017cycie wieczne jako mo\u017cliwe tu i teraz, \u017cycie wieczne w takim sensie, jak je definiuje Jezus: \u201eA to jest \u017cycie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, kt\u00f3rego pos\u0142a\u0142e\u015b, Jezusa Chrystusa\u201d[12]<\/a>, to znaczy \u017cycie dobrze zdefiniowane, o\u015bwiecone przez komuni\u0119 z Chrystusem, a przez Niego \u2013 z Ojcem.<\/p>\n\n\n\n

Naszym zadaniem jest towarzyszenie m\u0142odym ludziom na tej drodze do \u017cycia wiecznego, czyni\u0105c to poprzez dzia\u0142ania wychowawcze, kt\u00f3re nas cechuj\u0105. Dzia\u0142ania, kt\u00f3re dla nas, Rodziny Salezja\u0144skiej, stanowi\u0105 misj\u0119. A co jest si\u0142\u0105 nap\u0119dow\u0105 tej naszej misji? Zawsze b\u0119dzie ni\u0105 Chrystus, nasza nadzieja.<\/p>\n\n\n\n

Istotnie, w centrum misji wychowawczej znajduje si\u0119 nadzieja.<\/p>\n\n\n\n

Ostatecznie Bo\u017ca nadzieja nigdy nie jest nadziej\u0105 sam\u0105 w sobie. Zawsze jest nadziej\u0105 dla innych: nie oddziela nas, ale czyni nas solidarnymi i zach\u0119ca do wzajemnego wychowywania si\u0119 w prawdzie i mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

<\/i><\/span><\/a>3.2 Nadzieja wymaga odwagi od wsp\u00f3lnoty chrze\u015bcija\u0144skiej<\/a> <\/h2>\n\n\n\n

Odwaga i nadzieja to ciekawe po\u0142\u0105czenie. Bo cho\u0107 prawd\u0105 jest, \u017ce nie mo\u017cna nie mie\u0107 nadziei, to r\u00f3wnie prawdziwe jest to, \u017ce do tego, aby mie\u0107 nadziej\u0119, potrzebna jest odwaga. Odwaga \u0142\u0105czy si\u0119 zaj\u0119ciem postawy samego Chrystusa, maj\u0105c nadziej\u0119 wbrew wszelkiej nadziei[13]<\/a>; widz\u0105c rozwi\u0105zanie nawet tam, gdzie wydaje si\u0119, \u017ce nie ma wyj\u015bcia. Jak\u017ce ta postawa jest \u201esalezja\u0144ska\u201d!<\/p>\n\n\n\n

Wszystko to wymaga odwagi bycia sob\u0105, uto\u017csamienia si\u0119 z tym darem Boga i podj\u0119cia konkretnej odpowiedzialno\u015bci. Potrzeba \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce to, co zosta\u0142o nam powierzone, nie jest nasze, a naszym zadaniem jest przekazanie tego nast\u0119pnym pokoleniom. Takie jest serce Boga, takie jest \u017cycie Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Taka by\u0142a r\u00f3wnie\u017c postawa uczestnik\u00f3w Pierwszej Salezja\u0144skiej Wyprawy Misyjnej.<\/p>\n\n\n\n

Wydaje mi si\u0119 tutaj bardzo u\u017cyteczne przywo\u0142anie artyku\u0142u 34 Konstytucji Salezja\u0144skich, bo ten podkre\u015bla w\u0142a\u015bnie to, co le\u017cy u podstaw naszego charyzmatycznego i apostolskiego ruchu. Sugeruj\u0119 przy tym, aby ka\u017cda z grup naszej dynamicznej i pi\u0119knej Rodziny uczyni\u0142a przedmiotem refleksji te same elementy, kt\u00f3re tutaj zaproponuj\u0119, wczytuj\u0105c si\u0119 na nowo w swoje Konstytucje i Statuty.<\/p>\n\n\n\n

Artyku\u0142, o kt\u00f3rym mowa, nosi tytu\u0142: \u201eEwangelizacja i katecheza\u201d, a jego tre\u015b\u0107 jest nast\u0119puj\u0105ca:<\/p>\n\n\n\n

\u00ab\u201eTowarzystwo to u swego pocz\u0105tku by\u0142o zwyk\u0142ym katechizmem\u201d. R\u00f3wnie\u017c i dla nas ewangelizacja i katecheza stanowi\u0105 podstawowy wymiar naszego pos\u0142annictwa.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Podobnie, jak Ksi\u0105dz Bosko, jeste\u015bmy wszyscy powo\u0142ani i to w ka\u017cdej okoliczno\u015bci, aby wychowywa\u0107 do wiary. Nasz\u0105 najszczytniejsz\u0105 wiedz\u0105 jest zatem poznanie Jezusa Chrystusa, a najwi\u0119ksz\u0105 rado\u015bci\u0105 g\u0142oszenie wszystkim niezg\u0142\u0119bionych bogactw jego tajemnicy.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Idziemy razem z m\u0142odymi, prowadz\u0105c ich ku osobie Chrystusa Zmartwychwsta\u0142ego, aby, odkrywaj\u0105c w Nim i w jego Ewangelii ostateczny sens swego istnienia, wzrastali jako ludzie nowi.<\/em><\/p>\n\n\n\n

W tej drodze Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja Panna jest z nami obecna jako Matka. Uczmy si\u0119 poznawa\u0107 J\u0105 i kocha\u0107, jako T\u0119, kt\u00f3ra uwierzy\u0142a, kt\u00f3ra wspomaga i budzi nadziej\u0119\u00bb<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

Ten artyku\u0142 wskazuje wyra\u017anie, o czym r\u00f3wnie\u017c m\u00f3wi ta Wi\u0105zanka, jakie si\u0142y i mo\u017cliwo\u015bci wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 ze spe\u0142nieniem i realizacj\u0105 tego \u201esnu o zasi\u0119gu globalnym\u201d, kt\u00f3rym B\u00f3g zainspirowa\u0142 Ksi\u0119dza Bosko.<\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli z prze\u017cywaniem tego Jubileuszu \u0142\u0105czy si\u0119 cel, jak jest umieszczenie Jezusa w centrum i przywr\u00f3cenie Go na pierwsze miejsce, to duch misyjny stanowi konsekwencj\u0119 tego s\u0142usznego prymatu, kt\u00f3ry umacnia nasz\u0105 nadziej\u0119 i przek\u0142ada si\u0119 na mi\u0142o\u015b\u0107 wychowawcz\u0105 i duszpastersk\u0105, kt\u00f3ra sprawia, \u017ce Jezus Chrystus jest g\u0142oszony wszystkim. To jest istota ewangelizacji i sedno prawdziwego pos\u0142annictwa.<\/p>\n\n\n\n

Warto w tym miejscu przytoczy\u0107 s\u0142owa rozpoczynaj\u0105ce pierwsz\u0105 encyklik\u0119 Benedykta XVI Deus caritas est<\/em>:<\/p>\n\n\n\n

\u201eU pocz\u0105tku bycia chrze\u015bcijaninem nie ma decyzji etycznej czy jakiej\u015b wielkiej idei, jest natomiast spotkanie z wydarzeniem, z Osob\u0105, kt\u00f3ra nadaje \u017cyciu now\u0105 perspektyw\u0119, a tym samym decyduj\u0105ce ukierunkowanie\u201d<\/em>[14]<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Tak wi\u0119c priorytetowe i fundamentalne jest tutaj spotkanie z Chrystusem; nie tylko \u201ezwyk\u0142e\u201d rozpowszechnianie nauki, ale g\u0142\u0119bokie osobiste do\u015bwiadczenie Boga, kt\u00f3re popycha do g\u0142oszenia Go, poznawania i do\u015bwiadczenia, czyni\u0105c nas prawdziwymi \u201emistagogami\u201d \u017cycia m\u0142odych ludzi.<\/p>\n\n\n\n

<\/i><\/span><\/a>3.3 \u00abDa mihi animas<\/em>\u00bb: \u201educh\u201d misji<\/a> <\/h2>\n\n\n\n

Ksi\u0119dzu Bosko zawsze towarzyszy\u0142o motto, kt\u00f3re m\u0142odzi ludzie mogli przeczyta\u0107, gdy przechodzili obok jego pokoju, a kt\u00f3re zrobi\u0142o szczeg\u00f3lne wra\u017cenie na Dominiku Savio: \u201eDa mihi animas cetera tolle\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Mo\u017cna zauwa\u017cy\u0107 w tych s\u0142owach pewn\u0105 r\u00f3wnowag\u0119, kt\u00f3ra \u0142\u0105czy ze sob\u0105 dwa priorytety, kt\u00f3re kierowa\u0142y \u017cyciem Ksi\u0119dza Bosko, a kt\u00f3re wpisuj\u0105 si\u0119 w to, co zwykli\u015bmy okre\u015bla\u0107 jako \u201e\u0142ask\u0119 jedno\u015bci\u201d. Pozwalaj\u0105 one uczyni\u0107 sta\u0142ym przedmiotem troski nasze \u017cycie wewn\u0119trzne i dzia\u0142anie apostolskie.<\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli w sercu brakuje mi\u0142o\u015bci Boga, jak mo\u017ce istnie\u0107 prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 duszpasterska? A jednocze\u015bnie, je\u015bli aposto\u0142 nie odkry\u0142 oblicza Boga w swoim bli\u017anim, jak mo\u017ce powiedzie\u0107, \u017ce kocha Boga?<\/p>\n\n\n\n

Charakterystyczne dla Ksi\u0119dza Bosko by\u0142o to, \u017ce osobi\u015bcie prze\u017cywa\u0142 swoje \u017cycie w jednym i tym samym \u201enurcie mi\u0142o\u015bci Boga i braci\u201d[15]<\/a>, kt\u00f3ry charakteryzuje ducha salezja\u0144skiego.<\/p>\n\n\n\n

<\/i><\/span><\/a>3.3.1 Postawa wys\u0142anego<\/a> <\/h3>\n\n\n\n

W dw\u00f3ch snach, kluczowych dla \u017cycia Ksi\u0119dza Bosko, wyra\u017anie widoczna jest postawa aposto\u0142a, a wi\u0119c tego, kt\u00f3ry zosta\u0142 pos\u0142any:<\/p>\n\n\n\n