{"id":31455,"date":"2024-12-27T08:04:24","date_gmt":"2024-12-27T08:04:24","guid":{"rendered":"https:\/\/exciting-knuth.178-32-140-152.plesk.page\/?p=31455"},"modified":"2026-03-26T07:58:19","modified_gmt":"2026-03-26T07:58:19","slug":"profil-cnot-andrei-beltramiego-2-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/nasi-swieci\/profil-cnot-andrei-beltramiego-2-2\/","title":{"rendered":"Profil cn\u00f3t Andrei Beltramiego (2\/2)"},"content":{"rendered":"\n

(ci\u0105g dalszy z poprzedniego artyku\u0142u)<\/a><\/em><\/em><\/p>\n\n\n\n

3. Historia duszy

3.1. Kocha\u0107 i cierpie\u0107
<\/strong><\/strong>            Ksi\u0105dz Barberis bardzo dobrze szkicuje \u017cycie Beltramiego, odczytuj\u0105c w niej tajemnicze i przemieniaj\u0105ce dzia\u0142anie \u0142aski „poprzez g\u0142\u00f3wne warunki \u017cycia salezja\u0144skiego, aby m\u00f3g\u0142 by\u0107 wzorem ucznia, kleryka, nauczyciela, studenta uniwersytetu, kap\u0142ana, pisarza i chorego dla ka\u017cdego; wz\u00f3r w ka\u017cdej cnocie, w cierpliwo\u015bci jak w mi\u0142o\u015bci, w mi\u0142o\u015bci pokuty jak w gorliwo\u015bci”. Interesuj\u0105ce jest to, \u017ce sam ks. Barberis, wprowadzaj\u0105c drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 swojej biografii, kt\u00f3ra dotyczy cn\u00f3t ks. Beltramiego, stwierdza: „\u017bycie naszego ks. Beltramiego mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce jest raczej histori\u0105 duszy ni\u017c histori\u0105 osoby. To wszystko jest wewn\u0119trzne; i dok\u0142adam wszelkich stara\u0144, aby drogi czytelnik m\u00f3g\u0142 wnikn\u0105\u0107 w t\u0119 dusz\u0119, aby m\u00f3g\u0142 podziwia\u0107 jej niebia\u0144skie charyzmaty”. Odniesienie do „Dziej\u00f3w duszy” nie jest przypadkowe, nie tylko dlatego, \u017ce ks. Beltrami jest wsp\u00f3\u0142czesny \u015awi\u0119tej z Lisieux, ale mo\u017cemy te\u017c powiedzie\u0107, \u017ce s\u0105 oni prawdziwym rodze\u0144stwem w duchu, kt\u00f3ry ich o\u017cywia\u0142. Apostolska gorliwo\u015b\u0107 o zbawienie jest najbardziej autentyczna i owocna w tych, kt\u00f3rzy do\u015bwiadczyli zbawienia, a znalaz\u0142szy si\u0119 zbawionymi przez \u0142ask\u0119, prze\u017cywaj\u0105 swoje \u017cycie jako czysty dar mi\u0142o\u015bci dla swoich braci i si\u00f3str, aby i do nich dotar\u0142a odkupie\u0144cza mi\u0142o\u015b\u0107 Jezusa. „Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, ca\u0142e \u017cycie naszego Ksi\u0119dza Andrei mo\u017cna podsumowa\u0107 w dw\u00f3ch s\u0142owach, kt\u00f3re tworz\u0105 jego kart\u0119 lub podzia\u0142: Mi\u0142o\u015b\u0107 i cierpienie – Mi\u0142o\u015b\u0107 i smutek. Mi\u0142o\u015b\u0107 najczulsza, najbardziej \u017carliwa i, powiedzia\u0142bym, najbardziej gorliwa z mo\u017cliwych w kierunku tego dobra, w kt\u00f3rym koncentruje si\u0119 ca\u0142e dobro. \u017bal najbardziej \u017cywy, najbardziej dotkliwy, najbardziej przenikliwy z jej grzech\u00f3w i do kontemplacji tego najwy\u017cszego dobra, kt\u00f3re dla nas zni\u017cy\u0142o si\u0119 do szale\u0144stwa, b\u00f3lu i \u015bmierci krzy\u017cowej. St\u0105d narodzi\u0142 si\u0119 w gor\u0105czkowym zapale do cierpienia: kt\u00f3rego im bardziej obfitowa\u0142, tym bardziej odczuwa\u0142 pragnienie: st\u0105d znowu przyszed\u0142 ten smak, ta niewys\u0142owiona zmys\u0142owo\u015b\u0107 cierpienia, kt\u00f3ra jest tajemnic\u0105 \u015bwi\u0119tych i jednym z najwznio\u015blejszych cud\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a Jezusa Chrystusa”.
            „I tak jak w Naj\u015bwi\u0119tszym Sercu Jezusa, p\u0142on\u0105cym p\u0142omieniami i ukoronowanym cierniami, oba te uczucia mi\u0142o\u015bci i smutku znajduj\u0105 tak obfite pastwisko i tak wspaniale do nich proporcjonalne, tak od pierwszej chwili, w kt\u00f3rej pozna\u0142 to nabo\u017ce\u0144stwo, a\u017c do ko\u0144ca \u017cycia, jego serce by\u0142o jak wazon wybranych aromat\u00f3w, kt\u00f3re zawsze p\u0142on\u0119\u0142y przed tym boskim sercem i przekazywa\u0142y perfumy kadzid\u0142a i mirry, mi\u0142o\u015bci i smutku. „Aby otrzyma\u0107 od Serca Jezusa upragnion\u0105 \u0142ask\u0119 \u017cycia przez d\u0142ugie lata, aby cierpie\u0107 i odpokutowa\u0107 za moje grzechy. Nie umiera\u0107, ale \u017cy\u0107, aby cierpie\u0107, ale zawsze podlega\u0107 Woli Bo\u017cej. W ten spos\u00f3b b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 zaspokoi\u0107 to pragnienie. To takie pi\u0119kne, takie s\u0142odkie cierpie\u0107, gdy B\u00f3g pomaga i daje cierpliwo\u015b\u0107!”. Teksty te stanowi\u0105 syntez\u0119 duchowo\u015bci ofiary ksi\u0119dza Beltramiego, kt\u00f3ra w perspektywie nabo\u017ce\u0144stwa do Naj\u015bwi\u0119tszego Serca, tak drogiego duchowo\u015bci XIX wieku i samemu Ksi\u0119dzu Bosko, przezwyci\u0119\u017ca wszelk\u0105 dolorystyczn\u0105 lektur\u0119 lub, co gorsza, pewien spirytualistyczny masochizm. To tak\u017ce dzi\u0119ki ksi\u0119dzu Beltramiemu ksi\u0105dz Rua oficjalnie po\u015bwi\u0119ci\u0142 Zgromadzenie Salezja\u0144skie Naj\u015bwi\u0119tszemu Sercu Jezusa w ostatni\u0105 noc XIX wieku.

3.2. W \u015blad za \u015awi\u0119t\u0105 z Lisieux
<\/strong>            Zwi\u0119z\u0142o\u015b\u0107 chronologii \u017cycia jest rekompensowana przez zaskakuj\u0105ce bogactwo \u015bwiadectwa cnotliwego \u017cycia, kt\u00f3re w kr\u00f3tkim czasie wyra\u017ca\u0142o intensywny duchowy zapa\u0142 i wyj\u0105tkowe d\u0105\u017cenie do ewangelicznej doskona\u0142o\u015bci. Nie bez znaczenia jest fakt, \u017ce czcigodny ks. Beltrami zako\u0144czy\u0142 swoj\u0105 egzystencj\u0119 dok\u0142adnie trzy miesi\u0105ce po \u015bmierci \u015bwi\u0119tej Teresy od Dzieci\u0105tka Jezus i Naj\u015bwi\u0119tszego Oblicza, kt\u00f3ra zosta\u0142a og\u0142oszona Doktorem Ko\u015bcio\u0142a przez Jana Paw\u0142a II za wybitn\u0105 nauk\u0119 o Bo\u017cej Mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra j\u0105 wyr\u00f3\u017cnia\u0142a. Z „Dziej\u00f3w duszy” wy\u0142ania si\u0119 wewn\u0119trzna biografia \u017cycia, kt\u00f3re ukszta\u0142towane przez Ducha \u015awi\u0119tego w ogrodzie Karmelu, rozkwit\u0142o owocami \u015bwi\u0119to\u015bci i apostolskiej p\u0142odno\u015bci dla Ko\u015bcio\u0142a powszechnego, do tego stopnia, \u017ce w 1927 r. zosta\u0142a og\u0142oszona przez Piusa XI Patronk\u0105 Misji. Ks. Beltrami r\u00f3wnie\u017c zmar\u0142, podobnie jak \u015bw. Tereska, na gru\u017alic\u0119, kt\u00f3ra szybko doprowadzi\u0142a ich do ko\u0144ca, do wycie\u0144czenia cia\u0142a i s\u0142abni\u0119cia si\u0142, ale oni otrzymali szczeg\u00f3lne powo\u0142anie do \u017cycia w komunii z Jezusem Chrystusem, kt\u00f3re przyr\u00f3wna\u0142o ich do Jego ofiary mi\u0142o\u015bci dla dobra braci. W dniu 9 czerwca 1895 r., w uroczysto\u015b\u0107 Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej, \u015bw. Teresa od Dzieci\u0105tka Jezus z\u0142o\u017cy\u0142a siebie w ofierze Mi\u0142osiernej Mi\u0142o\u015bci Boga. 3 kwietnia nast\u0119pnego roku, w nocy mi\u0119dzy Wielkim Czwartkiem a Wielkim Pi\u0105tkiem, mia\u0142a pierwsze objawy choroby, kt\u00f3ra doprowadzi\u0142a do jej \u015bmierci. Teresa odbiera to jako tajemnicz\u0105 wizyt\u0119 Boskiego Oblubie\u0144ca. W tym samym czasie przechodzi pr\u00f3b\u0119 wiary, kt\u00f3ra potrwa a\u017c do jej \u015bmierci. Gdy jej stan zdrowia pogorszy\u0142 si\u0119, zosta\u0142a przeniesiona do infirmerii od 8 lipca 1897 roku. Jej siostry i inne zakonnice podchwyci\u0142y jej s\u0142owa, podczas gdy b\u00f3le i pr\u00f3by, znoszone z cierpliwo\u015bci\u0105, nasili\u0142y si\u0119, a\u017c do kulminacji jej \u015bmierci po po\u0142udniu 30 wrze\u015bnia 1897 roku. „Ja nie umieram, ja wchodz\u0119 w \u017cycie”, napisa\u0142a do swojego brata duchowego, o. Belli\u00e8re. Jej ostatnie s\u0142owa: „M\u00f3j Bo\u017ce, kocham Ci\u0119” s\u0105 piecz\u0119ci\u0105 jego istnienia.
            Do ko\u0144ca \u017cycia ks. Beltrami by\u0142 wierny swojej ofierze, jak napisa\u0142 kilka dni przed \u015bmierci\u0105 do swojego mistrza nowicjatu: „Zawsze modl\u0119 si\u0119 i sk\u0142adam siebie w ofierze za Zgromadzenie, za wszystkich prze\u0142o\u017conych i wsp\u00f3\u0142braci, a zw\u0142aszcza za te domy nowicjackie, kt\u00f3re zawieraj\u0105 nadzieje naszego pobo\u017cnego Stowarzyszenia”.

4. Duchowo\u015b\u0107 ofiary
<\/strong>            Ks. Beltrami wi\u0105\u017ce z duchowo\u015bci\u0105 ofiary tak\u017ce wznios\u0142y stopie\u0144 mi\u0142o\u015bci: „Nikt nie ma wi\u0119kszej mi\u0142o\u015bci od tej, gdy kto\u015b \u017cycie swoje oddaje za przyjaci\u00f3\u0142 swoich” (J 15, 13). Nie oznacza to tylko skrajnego, najwy\u017cszego gestu fizycznego daru z w\u0142asnego \u017cycia dla drugiego, ale ca\u0142e \u017cycie jednostki ukierunkowane na dobro drugiego. Czu\u0142 si\u0119 wezwany do tego powo\u0142ania: „Jest wielu – doda\u0142 – nawet w\u015br\u00f3d nas, salezjan\u00f3w, kt\u00f3rzy du\u017co pracuj\u0105 i czyni\u0105 wielkie dobro; ale nie ma tak wielu, kt\u00f3rzy naprawd\u0119 kochaj\u0105 cierpie\u0107 i chc\u0105 du\u017co cierpie\u0107 dla Pana: chc\u0119 by\u0107 jednym z nich”. W\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce nie jest to co\u015b po\u017c\u0105danego przez wi\u0119kszo\u015b\u0107, w konsekwencji nie jest te\u017c rozumiane. Ale to nic nowego. Nawet Jezus, kiedy m\u00f3wi\u0142 uczniom o swojej Passze, o swoim wej\u015bciu do Jerozolimy, spotka\u0142 si\u0119 z niezrozumieniem, a sam Piotr odwr\u00f3ci\u0142 Go od tego. W najwy\u017cszej godzinie Jego „przyjaciele” zdradzili Go, zaparli si\u0119 Go i opu\u015bcili. Jednak dzie\u0142o odkupienia dokona\u0142o si\u0119 i dokonuje jedynie poprzez tajemnic\u0119 krzy\u017ca i ofiar\u0119, kt\u00f3r\u0105 Jezus sk\u0142ada Ojcu jako ofiar\u0119 przeb\u0142agaln\u0105, jednocz\u0105c ze swoj\u0105 ofiar\u0105 wszystkich tych, kt\u00f3rzy zgadzaj\u0105 si\u0119 uczestniczy\u0107 w Jego cierpieniach dla zbawienia swoich braci i si\u00f3str. Prawdziwo\u015b\u0107 ofiary ks. Beltramiego le\u017cy w owocno\u015bci jego \u015bwi\u0119tego \u017cycia. W rzeczywisto\u015bci nada\u0142 skuteczno\u015b\u0107 swoim s\u0142owom, wspieraj\u0105c w szczeg\u00f3lno\u015bci swoich wsp\u00f3\u0142braci w ich powo\u0142aniu, pobudzaj\u0105c ich do przyj\u0119cia z duchem ofiary pr\u00f3b \u017cycia w wierno\u015bci powo\u0142aniu salezja\u0144skiemu. Ksi\u0105dz Bosko w pierwszych Konstytucjach<\/em> przedstawia\u0142 salezjanina jako tego, kt\u00f3ry „got\u00f3w jest znosi\u0107 upa\u0142 i zimno, pragnienie i g\u0142\u00f3d, trud i wzgard\u0119, ilekro\u0107 chodzi o chwa\u0142\u0119 Bo\u017c\u0105 i zbawienie dusz”.
            Ta sama choroba doprowadzi\u0142a ks. Beltramiego zar\u00f3wno do post\u0119puj\u0105cego wyczerpania, jak i przymusowej izolacji, co pozostawi\u0142o jego zdolno\u015bci percepcyjne i intelektualne nienaruszone, wr\u0119cz niemal uszlachetniaj\u0105c je ostrzem b\u00f3lu. Tylko \u0142aska wiary pozwoli\u0142a mu przyj\u0105\u0107 ten stan, kt\u00f3ry z dnia na dzie\u0144 coraz bardziej upodabnia\u0142 go do ukrzy\u017cowanego Chrystusa i o kt\u00f3rym nieustannie przypomina\u0142a mu posta\u0107 Ecce homo<\/em>, o szokuj\u0105cym realizmie, kt\u00f3ry napawa\u0142 go obrzydzeniem, poszukiwany przez niego w jego pokoju. Wiara by\u0142a zasad\u0105 jego \u017cycia, kluczem do zrozumienia ludzi i r\u00f3\u017cnych sytuacji; „w \u015bwietle wiary uwa\u017ca\u0142 w\u0142asne cierpienia za \u0142aski od Boga, a wraz z rocznic\u0105 profesji zakonnej i \u015bwi\u0119ce\u0144 kap\u0142a\u0144skich obchodzi\u0142 rocznic\u0119 pocz\u0105tku swojej powa\u017cnej choroby, kt\u00f3ra wed\u0142ug niego rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 20 lutego 1891 roku. Z tej okazji z serca odm\u00f3wi\u0142 Te Deum<\/em> za to, \u017ce Pan da\u0142 mu cierpie\u0107. Rozmy\u015bla\u0142 i piel\u0119gnowa\u0142 \u017cywe nabo\u017ce\u0144stwo do M\u0119ki Pa\u0144skiej i Jezusa Ukrzy\u017cowanego: „Wielkie nabo\u017ce\u0144stwo, o kt\u00f3rym mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce kszta\u0142towa\u0142o ca\u0142e \u017cycie s\u0142ugi Bo\u017cego…. By\u0142 to niemal sta\u0142y temat jego medytacji. Zawsze mia\u0142 krucyfiks przed oczami, a g\u0142\u00f3wnie w r\u0119kach… kt\u00f3re od czasu do czasu z entuzjazmem ca\u0142owa\u0142”.
            Po jego \u015bmierci znaleziono sakiewk\u0119 zawieszon\u0105 na jego szyi, z krucyfiksem i medalikiem Maryi Wspomo\u017cycielki, zawieraj\u0105c\u0105 kilka dokument\u00f3w: modlitwy na pami\u0105tk\u0119 jego \u015bwi\u0119ce\u0144; map\u0119, na kt\u00f3rej narysowano pi\u0119\u0107 kontynent\u00f3w, aby zawsze przypomina\u0107 Panu o misjonarzach rozproszonych po ca\u0142ym \u015bwiecie; i kilka modlitw, kt\u00f3rymi formalnie z\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 w ofierze Naj\u015bwi\u0119tszemu Sercu Jezusa, zw\u0142aszcza za umieraj\u0105cych, za dusze czy\u015b\u0107cowe, za pomy\u015blno\u015b\u0107 Zgromadzenia i Ko\u015bcio\u0142a. Modlitwy te, w kt\u00f3rych dominowa\u0142a my\u015bl Paw\u0142a Opto ego ipse anathema esse a Christo pro fratribus meis<\/em>, zosta\u0142y podpisane przez niego w\u0142asn\u0105 krwi\u0105 i zatwierdzone przez jego dyrektora ks. Luigiego Piscett\u0119 15 listopada 1895 roku.

5. Czy ks. Beltrami jest aktualny?
<\/strong>            To pytanie, nie na pr\u00f3\u017cno, postawili ju\u017c m\u0142odzi wsp\u00f3\u0142bracia z Mi\u0119dzynarodowego Studentatu Teologicznego w Turynie-Crocetta, kiedy w 1948 r., z okazji 50. rocznicy \u015bmierci czcigodnego ks. Beltramiego, zorganizowali dzie\u0144 pami\u0119ci. Od pierwszych linijek broszury, w kt\u00f3rej zebrano przem\u00f3wienia wyg\u0142oszone z tej okazji, mo\u017cna si\u0119 zastanawia\u0107, co \u015bwiadectwo ks. Beltramiego mia\u0142o wsp\u00f3lnego z \u017cyciem salezja\u0144skim, \u017cyciem apostolskim i dzia\u0142aniem. Maj\u0105c na uwadze to, \u017ce latach, w kt\u00f3rych m\u00f3g\u0142 rzuci\u0107 si\u0119 w wir pracy apostolskiej, by\u0142 przede wszystkim \u201esalezjaninem przyjmuj\u0105cym cierpienie, kiedy wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce zniszczy on karier\u0119 i przysz\u0142o\u015b\u0107 tak wspaniale i owocnie rozpocz\u0119t\u0105. To w\u0142a\u015bnie tam ks. Andrea ujawni\u0142 g\u0142\u0119bi\u0119 salezja\u0144skiego uczucia i bogactwo po\u015bwi\u0119cenia, kt\u00f3re wcze\u015bniej w pracy mo\u017cna by\u0142o wzi\u0105\u0107 za m\u0142odzie\u0144cz\u0105 odwag\u0119, impuls do dzia\u0142ania, bogactwo dar\u00f3w, co\u015b normalnego, w skr\u00f3cie zwyczajnego. Niezwyk\u0142o\u015b\u0107 zaczyna si\u0119, a raczej ujawnia si\u0119 w chorobie i poprzez ni\u0105. Ksi\u0105dz Andrea, odseparowany, na zawsze wykluczony z nauczania, z braterskiego \u017cycia wsp\u00f3\u0142pracy ze swoimi wsp\u00f3\u0142bra\u0107mi i z wielkiego przedsi\u0119wzi\u0119cia Ksi\u0119dza Bosko, poczu\u0142, \u017ce zosta\u0142 postawiony na nowej, samotnej \u015bcie\u017cce, by\u0107 mo\u017ce odra\u017caj\u0105cej dla jego braci; z pewno\u015bci\u0105 odra\u017caj\u0105cej dla ludzkiej natury, tym bardziej dla jego w\u0142asnej, tak bogatej i pi\u0119knej! Ksi\u0105dz Beltrami zaakceptowa\u0142 t\u0119 drog\u0119 i pod\u0105\u017cy\u0142 ni\u0105 z duchem salezja\u0144skim: salezja\u0144sko”.
            Uderzaj\u0105ce jest to, \u017ce twierdzi si\u0119, i\u017c ks. Beltrami w pewien spos\u00f3b zainaugurowa\u0142 now\u0105 drog\u0119 \u015bladami Ksi\u0119dza Bosko, szczeg\u00f3lne wezwanie do rozja\u015bnienia g\u0142\u0119bokiego rdzenia powo\u0142ania salezja\u0144skiego i prawdziwego dynamizmu mi\u0142o\u015bci duszpasterskiej: „Musimy mie\u0107 to, co on mia\u0142 w sercu, to, czym \u017cy\u0142 g\u0142\u0119boko w swoim wn\u0119trzu. Bez tego wewn\u0119trznego bogactwa nasze dzia\u0142anie by\u0142oby daremne; ks. Beltrami m\u00f3g\u0142by nas zgani\u0107 za nasze pr\u00f3\u017cne \u017cycie, m\u00f3wi\u0105c z Paw\u0142em: nos quasi morientes, et ecce: vivimus<\/em>! On sam by\u0142 \u015bwiadomy, \u017ce rozpocz\u0105\u0142 now\u0105 drog\u0119, jak zezna\u0142 jego brat Giuseppe: „W po\u0142owie lekcji pr\u00f3bowa\u0142 mnie przekona\u0107 o potrzebie pod\u0105\u017cania jego drog\u0105, a ja, nie my\u015bl\u0105c tak jak on, sprzeciwi\u0142em si\u0119 temu, a on cierpia\u0142”. To cierpienie prze\u017cywane w wierze by\u0142o naprawd\u0119 owocne apostolsko i powo\u0142aniowo: „By\u0142o przejawem nowej i oryginalnej koncepcji salezja\u0144skiej, kt\u00f3rej pragn\u0105\u0142 i kt\u00f3r\u0105 realizowa\u0142, b\u00f3lu fizycznego i moralnego, aktywnego, produktywnego, nawet materialnego, dla zbawienia dusz”.
            Nale\u017cy r\u00f3wnie\u017c powiedzie\u0107, \u017ce czy to z powodu pewnego nieco pietystycznego klimatu duchowego, czy mo\u017ce bardziej nie\u015bwiadomie, aby nie by\u0107 zbytnio sprowokowanym przez jego \u015bwiadectwo, z czasem zakorzeni\u0142a si\u0119 pewna interpretacja, kt\u00f3ra stopniowo doprowadzi\u0142a, r\u00f3wnie\u017c z powodu powa\u017cnych zmian, kt\u00f3re mia\u0142y miejsce, do zapomnienia o ks. Beltramim. Wyrazem tego procesu s\u0105, na przyk\u0142ad, powsta\u0142e wyobra\u017cenia o nim, kt\u00f3re nie podoba\u0142y si\u0119 tym, kt\u00f3ry go znali, np. ks. Eugenio Ceria, poniewa\u017c tamci pami\u0119tali go jako osob\u0119 radosn\u0105, o wygl\u0105dzie, kt\u00f3ry wzbudza\u0142 zaufanie u tych, kt\u00f3rzy si\u0119 do niego zbli\u017cali. Ks. Ceria wspomina r\u00f3wnie\u017c, \u017ce ju\u017c w latach pobytu w Foglizzo ks. Beltrami \u017cy\u0142 intensywnym \u017cyciem wewn\u0119trznym, g\u0142\u0119bokim i gwa\u0142townym zjednoczeniem z Bogiem, karmionym medytacj\u0105 i komuni\u0105 eucharystyczn\u0105, do tego stopnia, \u017ce nawet w \u015brodku zimy, przy ujemnych temperaturach, nie nosi\u0142 p\u0142aszcza i trzyma\u0142 otwarte okno, przez co nazywano go „bia\u0142ym nied\u017awiedziem”.

5.1. \u015awiadectwo zjednoczenia z Bogiem
<\/strong>            Ten duch po\u015bwi\u0119cenia doprowadzi\u0142 go do g\u0142\u0119bokiego zjednoczenia z Bogiem: „Jego modlitwa polega\u0142a na ci\u0105g\u0142ym przebywaniu w obecno\u015bci Boga, wpatrywaniu si\u0119 w Tabernakulum i oddawaniu si\u0119 Panu nieustannymi modlitwami i czu\u0142ymi natchnieniami. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce jego medytacja by\u0142a ci\u0105g\u0142a… przenika\u0142a go tak bardzo, \u017ce nie zauwa\u017ca\u0142 tego, co dzia\u0142o si\u0119 wok\u00f3\u0142 niego, i przenika\u0142a temat tak bardzo, \u017ce s\u0142ysza\u0142em, jak m\u00f3wi\u0142 mi w zaufaniu, \u017ce zazwyczaj rozumia\u0142 tajemnice, nad kt\u00f3rymi medytowa\u0142, tak dobrze, \u017ce wydawa\u0142o mu si\u0119, \u017ce widzi je tak, jakby pojawia\u0142y si\u0119 przed jego oczami”. To zjednoczenie oznacza\u0142o i urzeczywistnia\u0142o si\u0119 w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b w celebracji Eucharystii, kiedy wszystkie b\u00f3le i kaszel usta\u0142y jak za dotkni\u0119ciem czarodziejskiej r\u00f3\u017cd\u017cki, przek\u0142adaj\u0105c si\u0119 na doskona\u0142\u0105 zgodno\u015b\u0107 z wol\u0105 Bo\u017c\u0105, zw\u0142aszcza poprzez przyj\u0119cie cierpienia: „Uwa\u017ca\u0142 apostolstwo cierpie\u0144 i utrapie\u0144 za nie mniej owocne ni\u017c apostolstwo bardziej aktywnego \u017cycia; i podczas gdy inni powiedzieliby, \u017ce wystarczaj\u0105co zaj\u0119li te nie kr\u00f3tkie lata cierpieniem, on u\u015bwi\u0119ci\u0142 cierpienie, ofiarowuj\u0105c je Panu i dostosowuj\u0105c si\u0119 do woli Bo\u017cej tak og\u00f3lnie, \u017ce by\u0142 nie tylko pogodzony z nim, ale zadowolony z niego”.
            Pro\u015bba skierowana do Pana przez samego S\u0142ug\u0119 Bo\u017cego ma znaczn\u0105 warto\u015b\u0107, o czym \u015bwiadczy kilka list\u00f3w, a zw\u0142aszcza ten do jego pierwszego dyrektora w Lanzo, ks. Giuseppe Scappiniego, napisany nieco ponad miesi\u0105c przed jego \u015bmierci\u0105: „Nie martw si\u0119, m\u00f3j najs\u0142odszy ojcze w Jezusie Chrystusie, moj\u0105 chorob\u0105; przeciwnie, raduj si\u0119 w Panu. Ja sam prosi\u0142em o to Dobrego Boga, aby mie\u0107 mo\u017cliwo\u015b\u0107 zado\u015b\u0107uczynienia za moje grzechy na tym \u015bwiecie, gdzie czy\u015bciec odbywa si\u0119 z zas\u0142ugami. Zaprawd\u0119, nie prosi\u0142em o t\u0119 u\u0142omno\u015b\u0107, bo nie mia\u0142em o niej poj\u0119cia, ale prosi\u0142em o wiele cierpienia, a Pan mi to da\u0142. B\u0105d\u017a b\u0142ogos\u0142awiony na wieki i pom\u00f3\u017c mi zawsze nie\u015b\u0107 krzy\u017c z rado\u015bci\u0105. Uwierz mi, po\u015br\u00f3d moich smutk\u00f3w jestem szcz\u0119\u015bliwy z pe\u0142nym i spe\u0142nionym szcz\u0119\u015bciem, tak \u017ce \u015bmiej\u0119 si\u0119, gdy sk\u0142adaj\u0105 mi kondolencje i \u017cyczenia powrotu do zdrowia”.

5.2. Wiedzie\u0107, jak cierpie\u0107
<\/strong>             „Wiedzie\u0107, jak cierpie\u0107”: dla w\u0142asnego u\u015bwi\u0119cenia, dla ekspiacji i dla apostolatu. \u015awi\u0119towa\u0142 rocznic\u0119 swojej choroby: „20 lutego to rocznica mojej choroby, kt\u00f3r\u0105 obchodz\u0119 jak dzie\u0144 pob\u0142ogos\u0142awiony przez Boga; dzie\u0144 b\u0142ogos\u0142awiony, pe\u0142en rado\u015bci, jeden z najpi\u0119kniejszych dni mojego \u017cycia”. By\u0107 mo\u017ce \u015bwiadectwo ks. Beltramiego potwierdza stwierdzenie Ksi\u0119dza Bosko: „od Beltramich jest tylko jeden”, jakby wskazuj\u0105c na oryginalno\u015b\u0107 \u015bwi\u0119to\u015bci tego jego syna, kt\u00f3ry do\u015bwiadczy\u0142 i dostrzeg\u0142 tajemniczy zal\u0105\u017cek salezja\u0144skiej \u015bwi\u0119to\u015bci apostolskiej. Ksi\u0105dz Beltrami m\u00f3wi o potrzebie, aby pos\u0142annictwo salezja\u0144skie nie wpad\u0142o w pu\u0142apk\u0119 aktywizmu i zewn\u0119trzno\u015bci, kt\u00f3re z czasem doprowadzi\u0142yby do fatalnego przeznaczenia \u015bmierci, ale aby zachowa\u0142o i kultywowa\u0142o tajemniczy rdze\u0144, kt\u00f3ry wyra\u017ca zar\u00f3wno g\u0142\u0119bi\u0119, jak i szeroko\u015b\u0107 horyzontu. Konkretnymi przejawami tej troski o wn\u0119trze i duchow\u0105 g\u0142\u0119bi\u0119 s\u0105: wierno\u015b\u0107 \u017cyciu modlitwy, powa\u017cne i kompetentne przygotowanie do misji, zw\u0142aszcza do pos\u0142ugi kap\u0142a\u0144skiej, walka z zaniedbaniami i zawinion\u0105 ignorancj\u0105; odpowiedzialne wykorzystanie czasu.
            Co wi\u0119cej, \u015bwiadectwo ks. Beltramiego m\u00f3wi nam, \u017ce nie \u017cyje si\u0119 przesz\u0142ymi chwa\u0142ami, ale \u017ce ka\u017cdy brat i ka\u017cde pokolenie musi sprawi\u0107, by otrzymany dar przyni\u00f3s\u0142 owoce i wiedzia\u0142, jak przekaza\u0107 go w wiernej i tw\u00f3rczej formie przysz\u0142ym pokoleniom. Przerwanie tego \u0142a\u0144cucha cnoty b\u0119dzie \u017ar\u00f3d\u0142em szk\u00f3d i ruiny. Umiej\u0119tno\u015b\u0107 cierpienia jest tajemnic\u0105, kt\u00f3ra daje owocno\u015b\u0107 ka\u017cdemu apostolskiemu przedsi\u0119wzi\u0119ciu. Duch ofiary ks. Beltramiego jest wspaniale zwi\u0105zany z jego pos\u0142ug\u0105 kap\u0142a\u0144sk\u0105, do kt\u00f3rej przygotowywa\u0142 si\u0119 z wielk\u0105 odpowiedzialno\u015bci\u0105 i kt\u00f3r\u0105 prze\u017cywa\u0142 w formie szczeg\u00f3lnej komunii z Chrystusem z\u0142o\u017conym w ofierze za zbawienie swoich braci i si\u00f3str: w walce i umartwieniu przeciwko nami\u0119tno\u015bciom cia\u0142a; w wyrzeczeniu si\u0119 idea\u0142\u00f3w aktywnego apostolatu, kt\u00f3rego zawsze pragn\u0105\u0142; w nienasyconym pragnieniu cierpienia; w d\u0105\u017ceniu do z\u0142o\u017cenia siebie w ofierze za zbawienie swoich braci i si\u00f3str. Na przyk\u0142ad, w intencji Zgromadzenia, opr\u00f3cz modlitwy i ofiary nominalnej za kilku braci, trzymaj\u0105c w r\u0119kach katalog Zgromadzenia, dom\u00f3w i misji, prosi\u0142 o \u0142ask\u0119 wytrwa\u0142o\u015bci i gorliwo\u015bci, o zachowanie ducha Ksi\u0119dza Bosko i jego metody wychowawczej. Jedna z ksi\u0105\u017cek napisanych o nim nosi znacz\u0105cy tytu\u0142 La passiflora serafica<\/em>, co oznacza „kwiat m\u0119czennika”, nazwa nadana przez jezuickich misjonarzy w 1610 r., ze wzgl\u0119du na podobie\u0144stwo niekt\u00f3rych cz\u0119\u015bci ro\u015bliny do religijnych symboli m\u0119ki Chrystusa: w\u0105s\u00f3w – bicza, kt\u00f3rym by\u0142 biczowany; trzech styl\u00f3w – gwo\u017adzi; pr\u0119cik\u00f3w – m\u0142otka; promieni korony – korony cierniowej. Wi\u0105\u017c\u0105ca jest opinia ks. Nazareno Camilleri, g\u0142\u0119boko uduchowionej duszy: „Ks. Beltrami wydaje nam si\u0119 dzi\u015b wybitnie reprezentowa\u0107 boski niepok\u00f3j u\u015bwi\u0119cenia cierpienia<\/em> dla spo\u0142ecznej, apostolskiej i misyjnej p\u0142odno\u015bci, poprzez heroiczny entuzjazm Krzy\u017ca, Chrystusowego Odkupienia po\u015br\u00f3d ludzko\u015bci”.

5.3 Przekazanie pa\u0142eczki
<\/strong>            W Valsalice ks. Andrea by\u0142 przyk\u0142adem dla wszystkich: m\u0142ody kleryk Luigi Variara wybra\u0142 go jako wz\u00f3r \u017cycia: zosta\u0142 kap\u0142anem i misjonarzem salezja\u0144skim w Kolumbii i za\u0142o\u017cy\u0142, zainspirowane przez ksi\u0119dza Beltramiego, Zgromadzenie C\u00f3rek Naj\u015bwi\u0119tszych Serc Jezusa i Maryi. Urodzony w Viarigi (Asti) w 1875 r., Luigi Variara w wieku 11 lat zosta\u0142 zabrany przez ojca do Turynu \u2013 Valdocco. Do nowicjatu wst\u0105pi\u0142 17 sierpnia 1891 r. i uko\u0144czy\u0142 go, sk\u0142adaj\u0105c \u015bluby wieczyste. Nast\u0119pnie przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Turynu-Valsalice, aby studiowa\u0107 filozofi\u0119. Tam pozna\u0142 czcigodnego Andre\u0119 Beltramiego. Od niego ks. Variara mia\u0142 czerpa\u0107 inspiracj\u0119, gdy p\u00f3\u017aniej zaproponowa\u0142 „konsekracj\u0119 ofiarn\u0105” swoim C\u00f3rkom Naj\u015bwi\u0119tszych Serc w Agua de Dios <\/em>(Kolumbia).<\/p>\n\n\n\n

Koniec<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

(ci\u0105g dalszy z poprzedniego artyku\u0142u) 3. Historia duszy 3.1. Kocha\u0107 i cierpie\u0107            Ksi\u0105dz Barberis bardzo…<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":31037,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":7,"footnotes":""},"categories":[153],"tags":[2556,1718,2024,1724,2624,1958,2618,1970],"class_list":["post-31455","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nasi-swieci","tag-bog","tag-charyzmat-salezjanski","tag-cnoty","tag-milosc-blizniego","tag-powolania","tag-salezjanie","tag-swiadkowie","tag-swieci"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31455","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=31455"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31455\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":51683,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31455\/revisions\/51683"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/31037"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=31455"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=31455"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=31455"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}