{"id":30999,"date":"2024-12-03T09:30:08","date_gmt":"2024-12-03T09:30:08","guid":{"rendered":"https:\/\/exciting-knuth.178-32-140-152.plesk.page\/?p=30999"},"modified":"2024-12-03T09:31:23","modified_gmt":"2024-12-03T09:31:23","slug":"czwarty-sen-misyjny-w-afryce-i-chinach-1885","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/sny-ksiedza-bosko\/czwarty-sen-misyjny-w-afryce-i-chinach-1885\/","title":{"rendered":"Czwarty sen misyjny w Afryce i Chinach (1885)"},"content":{"rendered":"\n

Opatrzno\u015b\u0107 roztacza\u0142a przed oczyma \u015awi\u0119tego wspania\u0142e perspektywy odno\u015bnie do Zgromadzenia salezja\u0144skiego na misjach. Ogl\u0105da\u0142 to we \u015bnie z roku 1885, kt\u00f3ry sam opowiedzia\u0142 wieczorem dnia 2 lipca, ksi\u0105dz Lemoyne postara\u0142 si\u0119 niezw\u0142ocznie go zanotowa\u0107.<\/em><\/em>


Zdawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce jestem przed wysokim pasmem g\u00f3rskim, na kt\u00f3rego szczycie sta\u0142 Anio\u0142 promieniuj\u0105cy \u015bwiat\u0142em, kt\u00f3re rozja\u015bnia\u0142o ca\u0142\u0105 t\u0119 krain\u0119, zamieszka\u0142\u0105 przez nieznane mi ludy.
Anio\u0142 praw\u0105 r\u0119k\u0105 trzyma\u0142 podniesion\u0105 lanc\u0119, od kt\u00f3rej bi\u0142y skry jakby p\u0142omienie, a lew\u0105 wskazywa\u0142 na ca\u0142\u0105 okolic\u0119 m\u00f3wi\u0105c: ANGELUS ARFAXAD VOCAT VOS… <\/em>\u2013 Anio\u0142 Arfaxad wyzywa was do udzia\u0142u w walkach Bo\u017cych, by\u015bcie zgromadzili narody do gumien Pa\u0144skich. S\u0142owa te wypowiedzia\u0142 nie tonem rozkazu, ale jakby propozycji.

Otacza\u0142a go wielka rzesza przepi\u0119knych Anio\u0142\u00f3w i \u015awi\u0119tych. Imiona ich nie znam i nie pami\u0119tam. By\u0142 mi\u0119dzy nimi i Alojzy Colle, otoczony gronem m\u0142odzieniaszk\u00f3w, kt\u00f3rych on uczy\u0142 pie\u015bni ku chwale Bo\u017cej, sam je \u015bpiewaj\u0105c. Naoko\u0142o g\u00f3ry i na jej stokach mieszka\u0142o wielu ludzi. Rozmawiali mi\u0119dzy sob\u0105 j\u0119zykiem mi nieznanym.
Rozumia\u0142em tylko to, co m\u00f3wi\u0142 Anio\u0142. To za\u015b, co widzia\u0142em, trudno mi opisywa\u0107. Rzeczy takie widzi si\u0119, czy nawet rozumie, ale wypowiedzie\u0107 je nie spos\u00f3b, bo krajobrazy zmieniaj\u0105 si\u0119 z ka\u017cd\u0105 chwilk\u0105. Raz zdawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce jestem na r\u00f3wninach Mezopotamii, to zn\u00f3w na wielkiej g\u00f3rze, a nawet ta wy\u017cyna, na kt\u00f3rej szczycie sta\u0142 Anio\u0142 Arfaxad, z ka\u017cd\u0105 chwil\u0105 nabiera\u0142a innych kontur, a ludzie na niej mieszkaj\u0105cy, to by\u0142y raczej cienie.

Przez ca\u0142y czas tej wizji zdawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce jestem gdzie\u015b bardzo wysoko uniesiony, gdzie\u015b ponad chmury, w przestrze\u0144 bezmiern\u0105. Kt\u00f3\u017c by m\u00f3g\u0142 s\u0142owami wyrazi\u0107 tak\u0105 wysoko\u015b\u0107, szeroko\u015b\u0107, jasno\u015b\u0107, ogrom i majestat tego widoku… Owszem, mo\u017cna si\u0119 nim napawa\u0107, ale nie da si\u0119 wyrazi\u0107. W tym widzeniu i w innych, wielu by\u0142o tych, co mi towarzyszyli, zach\u0119caj\u0105c mnie i innych salezjan\u00f3w, aby\u015bmy si\u0119 na drodze obranej nie zatrzymywali.
Mi\u0119dzy tymi, co najbardziej ci\u0105gn\u0119li mnie naprz\u00f3d i tak po prostu za r\u0119k\u0119, by\u0142 drogi Alojzy Colle i ch\u00f3ry Anio\u0142\u00f3w, kt\u00f3re \u015bpiewa\u0142y, odtwarzaj\u0105c jakoby echa tych pie\u015bni, kt\u00f3re \u015bpiewa\u0142y pachol\u0119ta z Alojzym.

W pewnej chwili zdawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce jestem w centrum Afryki, na olbrzymiej pustyni, gdzie na piaskach wielkimi literami by\u0142o napisane: NEGRI<\/em>. W \u015brodku sta\u0142 Anio\u0142 pokolenia Chama, kt\u00f3ry m\u00f3wi\u0142: Cessabit maledictum<\/em> \u2013 ustanie przekle\u0144stwo i b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo Stworzyciela sp\u0142ynie na odrzuconych dot\u0105d syn\u00f3w. Mi\u00f3d i balsam wylecz\u0105 ich rany, zadane im przez w\u0119\u017ce i tak b\u0119dzie zakryta brzydota syn\u00f3w Chama. Ludy te by\u0142y bez ubra\u0144. To zn\u00f3w zdawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce jestem w Australii. I tu by\u0142 Anio\u0142, ale bezimienny. On prowadzi\u0142 rzesze ludzkie w kierunku po\u0142udniowym. Australi\u0119 widzia\u0142em nie, jako kontynent, ale jako zbi\u00f3r wielu wysp, kt\u00f3rych mieszka\u0144cy r\u00f3\u017cny mieli wygl\u0105d i usposobienie.

Liczne dzieci tamtejsze usi\u0142owa\u0142y przedosta\u0107 si\u0119 do nas, ale nie pozwala\u0142y im na to woda i odleg\u0142o\u015b\u0107. Wyci\u0105gaj\u0105c jednak r\u0119ce do salezjan\u00f3w wo\u0142a\u0142y:
– Przyjd\u017acie nam z pomoc\u0105. Czemu nie dokonujecie dzie\u0142a, kt\u00f3re wasi ojcowie zacz\u0119li?…
Wiele w\u015br\u00f3d nich si\u0119 zatrzyma\u0142o, inne natomiast, cho\u0107 z wielkim trudem, przedar\u0142y si\u0119 w\u015br\u00f3d dzikich zwierz\u0105t i dotar\u0142y do salezjan\u00f3w, \u0142\u0105cz\u0105c si\u0119 razem z nimi. Ale tych ja ju\u017c nie zna\u0142em. Wszyscy zacz\u0119li \u015bpiewa\u0107:
– B\u0142ogos\u0142awiony, co przychodzi w Imi\u0119 Pa\u0144skie…

W pewnej odleg\u0142o\u015bci da\u0142o si\u0119 widzie\u0107 inne ugrupowanie wysp, ale trudno mi by\u0142o rozr\u00f3\u017cni\u0107 na nich jakie\u015b szczeg\u00f3\u0142y. Odnosz\u0119 wra\u017cenie, \u017ce to wszystko zapowiada, i\u017c Boska Opatrzno\u015b\u0107 w przysz\u0142ych wiekach przygotuje salezjanom coraz nowe pola pracy. Ich wysi\u0142ki b\u0119d\u0105 b\u0142ogos\u0142awione od Boga, je\u015bli tylko nie stan\u0105 si\u0119 niegodnymi \u0142ask niebieskich. Gdybym tak m\u00f3g\u0142 zabalsamowa\u0107 i w jaki\u015b spos\u00f3b zachowa\u0107 przy \u017cyciu cho\u0107by pi\u0119\u0107dziesi\u0105tk\u0119 salezjan\u00f3w, kt\u00f3rzy teraz \u017cyj\u0105, to za lat 500 zobaczyliby, jak wielkie przeznaczenie gotuje im Opatrzno\u015b\u0107, je\u015bli tylko b\u0119dziemy wiernymi. Od dzi\u015b za 150 czy 200 lat, dzia\u0142alno\u015b\u0107 salezjan\u00f3w obejmie ca\u0142y \u015bwiat. Wsz\u0119dzie b\u0119dziemy mile widziani, nawet od z\u0142ych, gdy\u017c nasza praca jest tego rodzaju, \u017ce zyskujemy sobie sympati\u0119 dobrych i bezbo\u017cnych. Znajdzie si\u0119 mo\u017ce jaka\u015b g\u0142owa pomylona, kt\u00f3ra by nas chcia\u0142a zmia\u017cd\u017cy\u0107, ale to b\u0119d\u0105 wypadki sporadyczne i nie spotkaj\u0105 si\u0119 z poparciem og\u00f3\u0142u. Wszystko zale\u017cy od tego, by salezjanie nie dali si\u0119 uwik\u0142a\u0107 w zami\u0142owanie wyg\u00f3d, bo w parze z tym idzie lenistwo i zaniedbanie si\u0119 w gorliwo\u015bci. Nawet prowadz\u0105c to, co teraz prowadzimy, a zachowuj\u0105c umartwienie, zw\u0142aszcza, co do wiktu, mamy zapewnione istnienie na d\u0142ugie lata. Ale Towarzystwo Salezja\u0144skie b\u0119dzie si\u0119 rozwija\u0142o w miar\u0119 naszej troski o utrzymanie i rozw\u00f3j Wiadomo\u015bci salezja\u0144skich i Dzie\u0142a Syn\u00f3w Maryi Wspomo\u017cycielki, spomi\u0119dzy kt\u00f3rych wyjdzie wielu bardzo warto\u015bciowych Wsp\u00f3\u0142braci, gotowych na wszystko.

To s\u0105 wa\u017cniejsze rzeczy, jakie Ksi\u0105dz Bosko ze snu sobie przypomnia\u0142. Opowiedzia\u0142 go swoim najbli\u017cszym wsp\u00f3\u0142pracownikom, swej Kapitule. Ale p\u00f3\u017aniej jeszcze, sporadycznie, wiele innych rzeczy na temat misji opowiada\u0142 ksi\u0119dzu Lemoyne, kt\u00f3re jednak posz\u0142y w niepami\u0119\u0107.

We \u015bnie tym ogl\u0105da\u0142 rozmaite kraje, kt\u00f3re mia\u0142y z czasem wej\u015b\u0107 w zasi\u0119g dzia\u0142alno\u015bci salezjan\u00f3w. By\u0142o to widzenie jakby w mgnieniu oka, z perspektywy podr\u00f3\u017cy odbywanej w przestrzeni, ogarnia\u0142 swym wzrokiem ca\u0142e kraje, miasta z ich mieszka\u0144cami, morza, rzeki, wyspy, ludy, ich obyczaje, z tysi\u0105cznymi szczeg\u00f3\u0142ami, jak w jakim\u015b cudownym kalejdoskopie tak, i\u017c nie mo\u017cna tego opisa\u0107. Z tej fantastycznej podr\u00f3\u017cy m\u00f3g\u0142 zaledwie zachowa\u0107 niejakie wspomnienie niezbyt wyra\u017ane i nie potrafi\u0142 da\u0107 szczeg\u00f3\u0142owego opisu tego, co widzia\u0142.

Zdawa\u0142o mu si\u0119, i\u017c towarzyszy\u0142y mu pewne osoby, kt\u00f3re zach\u0119ca\u0142y jego i salezjan\u00f3w, by post\u0119powali nieustraszenie sw\u0105 drog\u0105 wci\u0105\u017c naprz\u00f3d, bez zatrzymywania si\u0119. W\u015br\u00f3d nich by\u0142 Alojzy Colle, o kt\u00f3rym wspomina\u0142 w li\u015bcie do ojca, z dnia 10 sierpnia: Nasz przyjaciel Alojzy zaprowadzi\u0142 mnie do wn\u0119trza Afryki, tej ziemi pokolenia Chama, jak m\u00f3wi\u0142, oraz do ziem Arfaxada, to jest do Chin. Je\u015bli Pan B\u00f3g zechce, by\u015bmy si\u0119 spotkali, b\u0119dzie obfity temat do rozmowy.
We \u015bnie przebiega\u0142 po\u0142udniow\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 kuli ziemskiej. A oto opis tej podr\u00f3\u017cy wed\u0142ug relacji ksi\u0119dza Lemoyne, kt\u00f3ry j\u0105 s\u0142ysza\u0142 z ust \u015awi\u0119tego:

Wyruszy\u0142 z Santiago Chile, widz\u0105c Buenos Aires, San Paolo w Brazylii, Rio de Janeiro, Przyl\u0105dek Dobrej Nadziei, wysp\u0119 Madagaskar, Zatok\u0119 Persk\u0105, morze Kaspijskie, wy\u017cyn\u0119 Senaar, g\u00f3ry Ararat, Senegal, Ceylon, Hong-Kong, Macao z widokiem ogromnego morza, niebosi\u0119\u017cnych \u0142a\u0144cuch\u00f3w g\u00f3rskich, z otwieraj\u0105cym si\u0119 widokiem Chin i imperium Chi\u0144skiego, dalej Australia, wyspy Diego Ramirez, podr\u00f3\u017c t\u0119 zako\u0144czy\u0142 powrotem do punktu wyj\u015bciowego w Santiago Chile. W tej b\u0142yskawicznej podr\u00f3\u017cy, Ksi\u0105dz Bosko rozr\u00f3\u017cnia\u0142 wyspy, ziemie i narody rozsiane na r\u00f3\u017cnych szeroko\u015bciach geograficznych, wiele kraj\u00f3w ma\u0142o zamieszka\u0142ych i w og\u00f3le nieznanych. Nie pami\u0119ta\u0142 dok\u0142adnie nazw miejscowo\u015bci ogl\u0105danych we \u015bnie i tak na przyk\u0142ad Macao nazywa\u0142 Meaco. Na temat najdalej wysuni\u0119tych teren\u00f3w w Ameryce Po\u0142udniowej rozmawia\u0142 z kapitanem Bove; ten jednak nie przekroczywszy Przyl\u0105dka Magellana, z braku \u015brodk\u00f3w na dalsz\u0105 wypraw\u0119, zmuszony by\u0142 zawr\u00f3ci\u0107 i dlatego nie m\u00f3g\u0142 mu udzieli\u0107 \u017c\u0105danych wyja\u015bnie\u0144.

Obecnie powiemy par\u0119 s\u0142\u00f3w wyja\u015bnienia odno\u015bnie do tajemniczej postaci Arfaxada. Przed snem, Ksi\u0105dz Bosko nie wiedzia\u0142, kim by\u0142a ta zagadkowa posta\u0107. P\u00f3\u017aniej m\u00f3wi\u0142 o niej do\u015b\u0107 cz\u0119sto. Da\u0142 nawet polecenie klerykowi Festa przestudiowanie w s\u0142ownikach biblijnych, w podr\u0119cznikach historii i geografii, w periodykach, by dowiedzie\u0107 si\u0119, z jakimi narodami wymieniona posta\u0107 ma do czynienia. Wreszcie odkry\u0142 klucz do tej tajemnicy w I tomie Rohrbachera, kt\u00f3ry twierdzi, \u017ce od Arfaxada pochodz\u0105 Chi\u0144czycy. Jego imi\u0119 zjawia si\u0119 w rozdz. X ksi\u0119gi Genesis, gdzie jest mowa o genealogii syn\u00f3w Noego, kt\u00f3rzy rozeszli si\u0119 na ziemi po potopie. W wierszu 22 czytamy: Synowie Sema, Aelama, Assura, Arfaxada, Luda, Getera i Mesa. Ot\u00f3\u017c tu, podobnie jak w innych cz\u0119\u015bciach wielkiego obrazu etnograficznego, jaki kre\u015bli Biblia, imiona w\u0142asne oznaczaj\u0105 protoplast\u00f3w poszczeg\u00f3lnych szczep\u00f3w odno\u015bnie do ziem przez nich zamieszka\u0142ych. Tak na przyk\u0142ad, Aelam oznacza kraj wy\u017cynny, to jest, Elimaid\u0119, stanowi\u0105c\u0105 wraz ze sw\u0105 stolic\u0105 Susiana, prowincj\u0119 persk\u0105; Assur jest protoplast\u0105 Asyryjczyk\u00f3w. Na temat trzeciego imienia, egzegeci r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 w oznaczeniu narodu przynale\u017cnego. Jedni, jak Vigouroux (by zacytowa\u0107 znany podr\u0119cznik), wyznaczaj\u0105 dla Arfaxada Mezopotami\u0119. W ka\u017cdym razie, poniewa\u017c autor Biblii wymienia szczepy azjatyckie, w bliskiej styczno\u015bci z dwoma wymienionymi, zamieszkuj\u0105cymi terytoria na wsch\u00f3d od tych opisywanych przez Ksi\u0119g\u0119 Moj\u017ceszow\u0105, mo\u017cna wtedy wnioskowa\u0107, \u017ce tak\u017ce Arfaxad oznacza lud zamieszkuj\u0105cy dalej na wschodzie po\u0142o\u017cone obszary. A wi\u0119c pod nazw\u0105 Anio\u0142a Arfaxada mo\u017cna by wnioskowa\u0107, \u017ce chodzi tu o Indie i Chiny.
Ksi\u0105dz Bosko odnosi\u0142 to do Chin twierdz\u0105c, \u017ce niezad\u0142ugo zostan\u0105 tam powo\u0142ani salezjanie, a razu pewnego doda\u0142:
– Gdybym mia\u0142 dwudziestu misjonarzy przeznaczanych do Chin, pewne jest, \u017ce zostaliby tam przyj\u0119ci triumfalnie, pomimo prze\u015bladowania sro\u017c\u0105cego si\u0119 obecnie. Dlatego odt\u0105d bardzo interesowa\u0142 si\u0119 wszystkim, co odnosi\u0142o si\u0119 do niebieskiego Imperium. Do tego snu wraca\u0142 cz\u0119sto sw\u0105 my\u015bl\u0105, ch\u0119tnie o nim rozmawia\u0142, uznaj\u0105c w nim potwierdzenie poprzednich sn\u00f3w na temat misji.
(MB IT XVII 643-645 \/ MB PL XVII 405-408)<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Opatrzno\u015b\u0107 roztacza\u0142a przed oczyma \u015awi\u0119tego wspania\u0142e perspektywy odno\u015bnie do Zgromadzenia salezja\u0144skiego na misjach. Ogl\u0105da\u0142 to…<\/p>\n","protected":false},"author":18,"featured_media":30992,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":4,"footnotes":""},"categories":[158],"tags":[2556,1718,2576,1982,1724,1892,1958,2618,1970,1964],"class_list":["post-30999","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sny-ksiedza-bosko","tag-bog","tag-charyzmat-salezjanski","tag-ksiadz-bosko","tag-marzenia","tag-milosc-blizniego","tag-misje","tag-salezjanie","tag-swiadkowie","tag-swieci","tag-zbawienie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30999","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/18"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=30999"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30999\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/30992"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=30999"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=30999"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=30999"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}