{"id":30689,"date":"2024-11-07T08:43:23","date_gmt":"2024-11-07T08:43:23","guid":{"rendered":"https:\/\/exciting-knuth.178-32-140-152.plesk.page\/?p=30689"},"modified":"2024-11-07T08:44:22","modified_gmt":"2024-11-07T08:44:22","slug":"trzecie-marzenie-misjonarza-podroz-samolotem-1885","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/sny-ksiedza-bosko\/trzecie-marzenie-misjonarza-podroz-samolotem-1885\/","title":{"rendered":"Trzecie marzenie misjonarza: podr\u00f3\u017c samolotem (1885)"},"content":{"rendered":"\n

Sen ksi\u0119dza Bosko w przeddzie\u0144 wyjazdu misjonarzy do Ameryki jest wydarzeniem pe\u0142nym duchowego i symbolicznego znaczenia w historii Zgromadzenia Salezja\u0144skiego. Tej nocy, z 31 stycznia na 1 lutego, ksi\u0105dz Bosko mia\u0142 prorocz\u0105 wizj\u0119, kt\u00f3ra podkre\u015bla\u0142a znaczenie pobo\u017cno\u015bci, apostolskiej gorliwo\u015bci i pe\u0142nego zaufania do Bo\u017cej opatrzno\u015bci dla powodzenia misji. To wydarzenie nie tylko doda\u0142o odwagi misjonarzom, ale tak\u017ce umocni\u0142o przekonanie ksi\u0119dza Bosko o konieczno\u015bci rozszerzenia ich pracy poza granice W\u0142och, nios\u0105c edukacj\u0119, wsparcie i nadziej\u0119 m\u0142odym pokoleniom w odleg\u0142ych krajach.<\/em><\/em>


Nadesz\u0142a pora wyjazdu ksi\u0119dza biskupa Cagliero [na misje \u2013 przyp. t\u0142um.]. Nasz dobry Ojciec zmartwi\u0142 si\u0119 my\u015bl\u0105, \u017ce monsignore wraz z towarzyszami wkr\u00f3tce odjedzie w dalekie strony. Nie m\u00f3g\u0142 przecie\u017c zej\u015b\u0107 do ko\u015bcio\u0142a, by im udzieli\u0107 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa, jak po inne lata, co go bardzo przygn\u0119bia\u0142o. I w takim stanie ducha, w nocy z 31 stycznia na 1 lutego mia\u0142 sen podobny do tego z roku 1883 r., o misjach salezja\u0144skich. Opowiedzia\u0142 go ksi\u0119dzu Lemoyne, kt\u00f3ry go zaraz spisa\u0142. Oto on:


Zdawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce towarzysz\u0119 naszym misjonarzom przygotowuj\u0105cym si\u0119 do podr\u00f3\u017cy. Rozmawiali\u015bmy w\u0142a\u015bnie kr\u00f3tko przed opuszczeniem Oratorium. Mi\u0119dzy innymi powiedzia\u0142em im:
– Nie wiedz\u0105, ani zdrowiem, ani bogactwami, ale gorliwo\u015bci\u0105 i pobo\u017cno\u015bci\u0105 zdzia\u0142a\u0107 du\u017co dla chwa\u0142y Bo\u017cej i zbawienia dusz.<\/strong>
Naraz z Oratorium, nie wiem jak\u0105 drog\u0105 i jak si\u0119 to sta\u0142o, znale\u017ali\u015bmy si\u0119 w Ameryce na rozleg\u0142ej r\u00f3wninie pomi\u0119dzy Chile a Argentyn\u0105. Moi drodzy misjonarze zaraz rozeszli si\u0119 na wszystkie strony tego bezbrze\u017cnego obszaru. Teraz dopiero u\u015bwiadomi\u0142em sobie, \u017ce jest ich bardzo ma\u0142o. A by\u0142em przekonany, \u017ce powinno ich tam by\u0107 o wiele wi\u0119cej, skoro ju\u017c kilka ekspedycji misyjnych wys\u0142ali\u015bmy, ale po chwilce refleksji sta\u0142o si\u0119 jasnym, \u017ce przecie\u017c w por\u00f3wnaniu do obszar\u00f3w, na jakich mieli pracowa\u0107, to stanowili doprawdy male\u0144k\u0105 garstk\u0119.

Przez t\u0119 wspomnian\u0105 r\u00f3wnin\u0119 krzy\u017cowa\u0142o si\u0119 wiele bardzo d\u0142ugich dr\u00f3g, wzd\u0142u\u017c kt\u00f3rych wznosi\u0142y si\u0119 zabudowania. Go\u015bci\u0144ce te jednak nie by\u0142y takie jak u nas, ani budynki nie mia\u0142y podobie\u0144stwa do naszych. Mia\u0142y w sobie co\u015b tajemniczego, rzek\u0142by\u015b duchowego. P\u0119dzi\u0142y po nich jakie\u015b pojazdy, kt\u00f3re przybiera\u0142y r\u00f3\u017cne fantastyczne kszta\u0142ty, doprawdy wspania\u0142e, dziwne, nie do okre\u015blenia. Doje\u017cd\u017caj\u0105c ku domom, wioskom, czy miastom, wehiku\u0142y te unosi\u0142y si\u0119 w g\u00f3r\u0119, bo go\u015bci\u0144ce na miejscach pustych bieg\u0142y po ziemi, ale przy osadach ludzkich pi\u0119trzy\u0142y si\u0119 jakby mosty magiczne, sk\u0105d mo\u017cna by\u0142o dogodnie przygl\u0105da\u0107 si\u0119 mieszka\u0144com pracuj\u0105cym w swoich gospodarstwach.

Ka\u017cda z tych dr\u00f3g rozpoczyna\u0142a si\u0119 od poszczeg\u00f3lnych naszych misji. Ot\u00f3\u017c, na ko\u0144cu jednej, najd\u0142u\u017cszej, kt\u00f3ra prowadzi\u0142a do Chile, widzia\u0142em dom z wielu salezjanami, kt\u00f3rzy tam oddawali si\u0119 nauce i pracy zawodowej, przeplataj\u0105c to pobo\u017cnymi praktykami.

Na po\u0142udnie by\u0142a Patagonia. Z drugiej strony, jak oko si\u0119ga\u0142o, widzia\u0142em wszystkie nasze domy w Argentynie, w Urugwaju i w Brazylii. Inny, bardzo d\u0142ugi go\u015bciniec prowadzi\u0142 na zach\u00f3d przez rzeki, jeziora i ko\u0144czy\u0142 si\u0119 gdzie\u015b w krajach mi nieznanych. Zauwa\u017cy\u0142em tam zaledwie dw\u00f3ch salezjan\u00f3w.

W tej chwili zjawi\u0142a si\u0119 przy mnie jaka\u015b osobisto\u015b\u0107 o szlachetnym i mi\u0142ym wygl\u0105dzie, troch\u0119 przyblad\u0142a, z brod\u0105 ogolon\u0105, w wieku dojrza\u0142ym. Na plecach mia\u0142a co\u015b w rodzaju kapy czerwonej, przetykanej z\u0142otem. Promienia\u0142a pe\u0142ni\u0105 blasku. Spostrzeg\u0142em si\u0119, \u017ce to na pewno m\u00f3j zwyk\u0142y T\u0142umacz.
– Gdzie jeste\u015bmy \u2013 spyta\u0142em, wskazuj\u0105c na okolic\u0119.
– Jeste\u015bmy w Mezopotamii \u2013 odpowiedzia\u0142.
– W Mezopotamii?… przecie\u017c to jest Patagonia.
– A ja ci m\u00f3wi\u0119 \u2013 powtarza Przewodnik \u2013 \u017ce to jest Mezopotamia.
– By\u0107 mo\u017ce, by\u0107 mo\u017ce, ale nie mog\u0119 si\u0119 do tego przekona\u0107…
– A jednak tak jest. To jest Mezopotamia \u2013 zakonkludowa\u0142 z naciskiem Przewodnik, k\u0142ad\u0105c nacisk na ka\u017cd\u0105 zg\u0142osk\u0119, bym sobie to zapami\u0119ta\u0142.
– A czemu salezjan\u00f3w, kt\u00f3rych tu widz\u0119, jest tak ma\u0142o?
– To, czego teraz nie ma to b\u0119dzie.

Ja tymczasem stoj\u0105c na owej rozleg\u0142ej r\u00f3wninie ogl\u0105da\u0142em bezkresne drogi i podziwia\u0142em, sam nie wiedz\u0105c, jak si\u0119 to dzieje, miejsca, kt\u00f3re s\u0105 i b\u0119d\u0105 zaj\u0119te przez salezjan\u00f3w. Ile wspania\u0142ych rzeczy tam by\u0142o. Widzia\u0142em wszystkie nasze kolegia. Widzia\u0142em jakoby w jednym punkcie, co by\u0142o, jest i b\u0119dzie z naszymi misjami. Ale poniewa\u017c widzia\u0142em wszystko naraz, trudno mi teraz, nawet nieudolnie to przedstawi\u0107. Cho\u0107bym tylko kr\u00f3tko chcia\u0142 to uj\u0105\u0107, co widzia\u0142em na r\u00f3wninie chilijskiej, paragwajskiej, brazylijskiej i argenty\u0144skiej, potrzebowa\u0142bym grubego tomu. Widzia\u0142em tam wielk\u0105 ilo\u015b\u0107 dzikich szczep\u00f3w, kt\u00f3re obecnie rozrzucone \u017cyj\u0105 na wyspach Pacyfiku i nad cie\u015bnin\u0105 Magellana.

Wielkie to \u017cniwo przeznaczone jest dla salezjan\u00f3w, kt\u00f3rzy obecnie siej\u0105 tam tylko, ale w przysz\u0142o\u015bci b\u0119dziemy i zbiera\u0107. W tej pracy b\u0119d\u0105 pomaga\u0107 nam m\u0119\u017cowie i niewiasty. I tak ludzie \u015bwieccy b\u0119d\u0105 przepowiada\u0107 Ewangeli\u0119. Ich syn\u00f3w, kt\u00f3rych zdawa\u0142oby si\u0119, i\u017c nie b\u0119dzie mo\u017cna pozyska\u0107 dla wiary, b\u0119d\u0105 g\u0142osili Ewangeli\u0119 swym krewnym i znajomym. Tego wszystkiego zdo\u0142aj\u0105 dokona\u0107 salezjanie swoj\u0105 pokor\u0105, pracowito\u015bci\u0105 i wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015bci\u0105.

Wszystko, co widzia\u0142em, odnosi\u0142o si\u0119 do salezjan\u00f3w, do pocz\u0105tk\u00f3w ich dzia\u0142alno\u015bci, do rozrostu ich dzie\u0142, do ich pracy cywilizacyjnej w\u015br\u00f3d tubylc\u00f3w i Europejczyk\u00f3w tam\u017ce zamieszka\u0142ych. Europa przeniesie si\u0119 do Ameryki Po\u0142udniowej. Od chwili bowiem, gdy w Europie zacz\u0119\u0142o si\u0119 oga\u0142aca\u0107 ko\u015bcio\u0142y, rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 te\u017c zanik jej rozkwitu. St\u0105d robotnicy ze swoimi rodzinami, zmuszeni n\u0119dz\u0105, b\u0119d\u0105 musieli szuka\u0107 chleba na tych nowych ziemiach. Gdy ogl\u0105dn\u0105\u0142em pole pracy, kt\u00f3re Pan B\u00f3g nam wyznacza i wspania\u0142\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107 Zgromadzenia Salezja\u0144skiego, zdawa\u0142o mi si\u0119, i\u017c wracam do W\u0142och.

Gwa\u0142townym p\u0119dem przeby\u0142em jak\u0105\u015b bardzo wysok\u0105 i dziwn\u0105 drog\u0119, i w jednej chwili znalaz\u0142em si\u0119 nad Oratorium. Ca\u0142y Turyn by\u0142 pod moimi nogami. Jego wie\u017ce i pa\u0142ace wygl\u0105da\u0142y jak ma\u0142e pude\u0142ka. Rozkoszny przedstawia\u0142y widok owe ogrody, aleje, go\u015bci\u0144ce, place, mury, pola, pag\u00f3rki, miasta i wioski, a wreszcie olbrzymi \u0142a\u0144cuch Alp pokrytych \u015bniegiem. Widzia\u0142em i ch\u0142opc\u00f3w z Oratorium biegaj\u0105cych jak ma\u0142e szczury, za to liczba ich by\u0142a nadzwyczaj wielka. W\u015br\u00f3d nich uwijali si\u0119 ksi\u0119\u017ca, klerycy, wychowawcy i instruktorzy. Jedni wychodzili szeregiem, inni podchodzili na ich miejsce.

Wszyscy zd\u0105\u017cali ku owej szerokiej r\u00f3wninie mi\u0119dzy Chile a Argentyn\u0105, na kt\u00f3r\u0105 i ja w mgnieniu oka powr\u00f3ci\u0142em i przypatrywa\u0142em si\u0119 temu wszystkiemu. M\u0142ody ksi\u0105dz, podobny do naszego ksi\u0119dza Pavia, ale to nie by\u0142 on, o wygl\u0105dzie mi\u0142ym, bardzo grzecznie zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do mnie i rzek\u0142: Oto kraje wraz z duszami, przeznaczone dla syn\u00f3w \u015bwi\u0119tego Franciszka Salezego.

Tu trzeba zauwa\u017cy\u0107, i\u017c opowiadam sen tylko w og\u00f3lnych zarysach, gdy\u017c niepodobna wszystkiego, co widzia\u0142em opanowa\u0107 my\u015bl\u0105, ani te\u017c s\u0142owami wyrazi\u0107. Jaka\u015b tajemnica otacza te sceny, kt\u00f3re to si\u0119 przybli\u017ca\u0142y, to krzy\u017cowa\u0142y, to zn\u00f3w si\u0119 powtarza\u0142y, zale\u017cnie od tego, czy misjonarze si\u0119 rozchodzili, czy zje\u017cd\u017cali i zale\u017cnie od zachowania si\u0119 lud\u00f3w, kt\u00f3re ewangelizowali. Powtarzam, \u017ce widzia\u0142em jakby w jednym punkcie: tera\u017aniejszo\u015b\u0107, przysz\u0142o\u015b\u0107 i przesz\u0142o\u015b\u0107 ze wszystkimi zmianami, niebezpiecze\u0144stwami, powodzeniami i niepowodzeniami, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 towarzyszy\u0107 ich apostolatowi. Wtedy zrozumia\u0142em wszystko dok\u0142adnie, ale teraz ju\u017c nie mog\u0119 rozwik\u0142a\u0107 tego splotu fakt\u00f3w, idei i os\u00f3b. By\u0142oby to to samo, jakby kto\u015b chcia\u0142 do jednego opowiadania pewnego zdarzenia w\u0142\u0105czy\u0107 wszystko to, co mo\u017cna powiedzie\u0107 o firmamencie niebieskim, o ruchu gwiazd, o ich w\u0142asno\u015bciach, wzajemnej zale\u017cno\u015bci, kiedy ju\u017c jedna gwiazda dostarczy\u0142aby do\u015b\u0107 materii do studi\u00f3w. Zreszt\u0105 nale\u017cy i to zauwa\u017cy\u0107, i\u017c chodzi tu o rzeczy, kt\u00f3re nie maj\u0105 odpowiednika w \u015bwiecie materii.

Wracaj\u0105c wi\u0119c do snu zaznaczam, \u017ce by\u0142em zdziwiony, jak to ca\u0142e mn\u00f3stwo ludzi mog\u0142o si\u0119 w jednej chwili rozwia\u0107. Przy moim boku zauwa\u017cy\u0142em tylko biskupa Cagliero. Inni stali naoko\u0142o z dala, z powa\u017cn\u0105 liczb\u0105 naszych Pomocnik\u00f3w.

Podczas, gdy rozmawia\u0142em z ksi\u0119dzem Cagliero o tym, co by to wszystko mia\u0142o znaczy\u0107, podszed\u0142 do mnie m\u00f3j T\u0142umacz i bardzo grzecznie odezwa\u0142 si\u0119:
– S\u0142uchajcie i ogl\u0105dajcie.
W tej chwili ca\u0142a ta r\u00f3wnina zmieni\u0142a si\u0119 na olbrzymi\u0105 sal\u0119. Nie sil\u0119 si\u0119 opisywa\u0107 dok\u0142adnie jej wspania\u0142o\u015bci i bogactwa. Nikt tego z nas nie umia\u0142by sobie tego wyobrazi\u0107. Nie mo\u017cna by\u0142o obj\u0105\u0107 wzrokiem mur\u00f3w j\u0105 okalaj\u0105cych. Sklepienie opiera\u0142o si\u0119 na wysokich, l\u015bni\u0105cych \u0142ukach. Wn\u0119trze kopu\u0142y owej sali mieni\u0142o si\u0119 jakim\u015b bielutkim at\u0142asem. Nie mniej pi\u0119kn\u0105 by\u0142a posadzka. Nie widzia\u0142em tam ani lamp, ani s\u0142o\u0144ca, ani ksi\u0119\u017cyca, ani gwiazd, ale jasno\u015b\u0107 tajemnicza o\u015bwietla\u0142a j\u0105 r\u00f3wnomiernie. At\u0142asowa biel b\u0142yszcza\u0142a ze wszystkich stron, a owo \u015bwiat\u0142o uwypukla\u0142o pi\u0119kno ka\u017cdej ozdoby, ka\u017cdego okna i drzwi. Woko\u0142o rozchodzi\u0142 si\u0119 przemi\u0142y zapach wszelkich najprzyjemniejszych woni. I znowu nast\u0105pi\u0142o inne zjawisko. W owej sali znalaz\u0142y si\u0119 naraz w wielkiej liczbie sto\u0142y ustawione we wszystkich kierunkach, ale tak, \u017ce w \u015brodku schodzi\u0142y si\u0119 razem. By\u0142y przykryte \u015bnie\u017cnobia\u0142ymi obrusami, a na nich mieni\u0142y si\u0119 rozstawione przecudne flakony kryszta\u0142owe, pe\u0142ne kwiat\u00f3w.

Pierwsz\u0105 rzecz\u0105, jak\u0105 zauwa\u017cy\u0142 ksi\u0105dz Cagliero by\u0142o:
– Sto\u0142y s\u0105, ale gdzie pokarmy?
Rzeczywi\u015bcie, \u017cadne dania nie by\u0142y przygotowane, ani nawet nie by\u0142o nakrycia.
M\u00f3j sympatyczny Przewodnik odpowiedzia\u0142:
– Ci, co tu przychodz\u0105… neque sitient, neque esurient amplius<\/em> \u2013 ani pragn\u0105, ani \u0142akn\u0105 wi\u0119cej…

Kiedy to powiedzia\u0142, zacz\u0119li wchodzi\u0107 ludzie ubrani na bia\u0142o, ze wst\u0119g\u0105 na kszta\u0142t stu\u0142y, r\u00f3\u017cowego koloru, przetkan\u0105 ni\u0107mi z\u0142otymi. Pierwsi, kt\u00f3rzy weszli, nie byli liczni.

Zaledwie weszli usiedli przy stole dla nich przygotowanym, wykrzykuj\u0105c:
– Evviva \u2013 niech \u017cyje… ale potem przychodzi\u0142y ju\u017c coraz liczniejsze zast\u0119py, \u015bpiewaj\u0105c: Triumf!
I nap\u0142ywali do sali ca\u0142ymi falami ludzie, m\u0119\u017cczy\u017ani i kobiety o r\u00f3\u017cnej cerze i o r\u00f3\u017cnej budowie cia\u0142a, a z wszystkich stron rozbrzmiewa\u0142y \u015bpiewy: Evviva<\/em> i Triumf<\/em>. Ca\u0142a ta rzesza \u2013 to by\u0142y narody i szczepy, kt\u00f3re zostan\u0105 nawr\u00f3cone przez misjonarzy. Spojrzawszy po owych, tak d\u0142ugich sto\u0142ach zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce przy nich siedzia\u0142y, \u015bpiewaj\u0105c tak\u017ce liczne nasze siostry i wielka liczba naszych Wsp\u00f3\u0142braci, ale nie mieli \u017cadnej wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cej odznaki, \u017ce s\u0105 ksi\u0119\u017cmi, klerykami, czy siostrami zakonnymi, ale tak jak wszyscy, mieli szat\u0119 bia\u0142\u0105 i r\u00f3\u017cne naszyjniki. Tym wi\u0119ksze by\u0142o moje zdziwienie, gdy zauwa\u017cy\u0142em m\u0119\u017cczyzn o wygl\u0105dzie prostackim, ubranych jak inni, kt\u00f3rzy \u015bpiewali: Evviva<\/em> \u2013 Triumf<\/em>!…
M\u00f3j T\u0142umacz powiedzia\u0142:
– Ot\u00f3\u017c ci dzicy, kt\u00f3rzy pili mleko S\u0142owa Bo\u017cego od swych wychowawc\u00f3w, stali si\u0119 g\u0142osicielami Ewangelii.
Zauwa\u017cy\u0142em w\u015br\u00f3d tych ludzi gromady dzieci o wygl\u0105dzie te\u017c raczej prostackim i dziwnym, wi\u0119c spyta\u0142em:
– A te dzieci, co maj\u0105 sk\u00f3r\u0119 tak podobn\u0105, rzek\u0142by\u015b do ropuchy, a jednak przy tym tak s\u0105 pi\u0119kne i tak promienne, co oni znacz\u0105?
A T\u0142umacz odpowiedzia\u0142:
– S\u0105 to dzieci Chama, kt\u00f3rzy jednak nie wyrzekli si\u0119 dziedzictwa Lewiego. Oni to wzmocni\u0105 zbrojne zast\u0119py, a\u017ceby zape\u0142ni\u0107 Kr\u00f3lestwo Bo\u017ce, kt\u00f3re w\u015br\u00f3d nich nareszcie przysz\u0142o. Jest ich na razie ma\u0142o, ale synowie ich syn\u00f3w urosn\u0105 w liczb\u0119. Teraz s\u0142uchacie i widzicie, ale nie mo\u017cecie zrozumie\u0107 tych tajemnic, jakie ogl\u0105dacie.

Dzieci te pochodzi\u0142y z Patagonii i Afryki Po\u0142udniowej. Tymczasem takie t\u0142umy nap\u0142yn\u0119\u0142y do sali, \u017ce ju\u017c wszystkie miejsca by\u0142y zaj\u0119te. Krzes\u0142a nie mia\u0142y zdecydowanego kszta\u0142tu, ale przybiera\u0142y tak\u0105 form\u0119, jaka siedz\u0105cym odpowiada\u0142a. Ka\u017cdy by\u0142 ze swojego zadowolony.
I oto, gdy ze wszystkich stron rozbrzmiewa\u0142 okrzyk:
– Evviva! Triumf<\/em>! \u2013 naraz wt\u0142acza si\u0119 do sali nowa olbrzymia rzesza, witana owacyjnie przez obecnych, \u015bpiewaj\u0105c: Alleluja!… Chwa\u0142a!… Triumf!…<\/em>

Kiedy ju\u017c sala nape\u0142ni\u0142a si\u0119 tak, \u017ce tysi\u0119cy w niej zebranych nie mo\u017cna by\u0142o policzy\u0107, nasta\u0142o g\u0142\u0119bokie milczenie.

Po chwili te tysi\u0105ce, podzielone na r\u00f3\u017cne ch\u00f3ry zacz\u0119\u0142y \u015bpiewa\u0107.
Pierwszy ch\u00f3r: Appropinquavit in nos Regnum Dei: Laetentur caeli et exultet terra: Dominus regnavit super nos, alleluja.
<\/em>Drugi ch\u00f3r: Vicerunt, et ipse Dominus dabit edere de ligno vitae et non esurient in aeternum, alleluja.<\/em>
Trzeci ch\u00f3r: Laudate Dominum omnes gentes, laudate eum omnes populi<\/em>.

Kiedy tak ch\u00f3ry \u015bpiewa\u0142y przeplataj\u0105c si\u0119 wzajemnie, naraz zapad\u0142o g\u0142\u0119bokie milczenie. I oto rozbrzmia\u0142y nowe g\u0142osy, gdzie\u015b wysoko i daleko. Tre\u015bci\u0105 tych g\u0142os\u00f3w, wplecionych w cudn\u0105 melodi\u0119, kt\u00f3rej nie da si\u0119 odtworzy\u0107 by\u0142o: SOLI DEO HONOR ET GLORIA IN SAECULA SAECULORUM <\/em>\u2013 Samemu Bogu cze\u015b\u0107 i chwa\u0142a na wieki wiek\u00f3w.
Inne ch\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c z wysoka i daleka odpowiada\u0142y: SEMPER GRATIARUM ACTIO ILLI, QUI ERAT, EST ET VENTURUS EST<\/em> \u2013 Zawsze dzi\u0119ki Temu, kt\u00f3ry by\u0142, jest i ma przyj\u015b\u0107.
Po czym ch\u00f3ry sp\u0142yn\u0119\u0142y jakby z nieba, ku nam. Mi\u0119dzy tymi \u015bpiewakami niebieskimi by\u0142 tak\u017ce Alojzy Colle. Wtedy wszyscy razem z tymi, co byli na sali, zacz\u0119li wsp\u00f3lnie \u015bpiewa\u0107 przy pot\u0119\u017cnym akompaniamencie instrument\u00f3w muzycznych, o rozpi\u0119to\u015bci skali bezkresnej. Muzyka ta i ch\u00f3ry, mimo i\u017c rozbrzmiewa\u0142y tysi\u0105cem nut, to pienia razem tworzy\u0142y jeden pot\u0119\u017cny, harmonijny akord niebieskich g\u0142os\u00f3w. A jak g\u0142osy tych u g\u00f3ry by\u0142y wysokie i przenikliwe, i\u017c trudno to sobie wyobrazi\u0107, tak g\u0142osy na sali brzmia\u0142y stentorowo i majestatycznie. Wszystko razem tworzy\u0142o jedn\u0105 symfoni\u0119 z takim gustem wykonan\u0105 i tak cudownie pi\u0119kn\u0105, \u017ce tym upaja\u0142y si\u0119 wszystkie zmys\u0142y ludzkie i cz\u0142owiek zapomina\u0142 o w\u0142asnym istnieniu.

Pad\u0142em w\u00f3wczas na kolana u st\u00f3p ksi\u0119dza Cagliero wo\u0142aj\u0105c:
– O, Cagliero, jeste\u015bmy w niebie.
A biskup Cagliero wzi\u0105wszy mnie za r\u0119ce, odpowiedzia\u0142:
– To nie jest niebo, to s\u0142aba tylko figura tego, co b\u0119dzie w niebie.

A owe niezliczone ch\u00f3ry \u015bpiewa\u0142y dalej swoje nieko\u0144cz\u0105ce si\u0119:
– Soli Deo honor et gloria et triumphus, alleluja… In aeternum, in aeternum<\/em> \u2013 Samemu Bogu cze\u015b\u0107 i chwa\u0142a i triumf, alleluja.

Tu zupe\u0142nie zapomnia\u0142em o sobie i nie wiem, co dalej ze mn\u0105 si\u0119 dzia\u0142o. Rano by\u0142o mi bardzo ci\u0119\u017cko wsta\u0107 z \u0142\u00f3\u017cka, dopiero troch\u0119 przyszed\u0142em do siebie, kiedy by\u0142 ju\u017c czas odprawia\u0107 Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105.

My\u015bl g\u0142\u00f3wna, jaka mi po tym \u015bnie pozosta\u0142a, by\u0142a, a\u017ceby zaleci\u0107 ksi\u0119dzu Cagliero i innym misjonarzom rzecz bardzo wa\u017cn\u0105 dla przysz\u0142ego rozwoju misji, a mianowicie: Wszystkie zabiegi salezjan\u00f3w i C\u00f3rek Maryi Wspomo\u017cycielki niech b\u0119d\u0105 skierowane do tego, aby budzi\u0107 powo\u0142anie do stanu kap\u0142a\u0144skiego i zakonnego.
(MB IT XVII, 299-305 \/ MB PL XVII, 188-192)<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Sen ksi\u0119dza Bosko w przeddzie\u0144 wyjazdu misjonarzy do Ameryki jest wydarzeniem pe\u0142nym duchowego i symbolicznego…<\/p>\n","protected":false},"author":18,"featured_media":30681,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":8,"footnotes":""},"categories":[158],"tags":[2556,1718,2576,1982,1892,1994,1700,2018,2624,1748,1958,2618,1970,1964],"class_list":["post-30689","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sny-ksiedza-bosko","tag-bog","tag-charyzmat-salezjanski","tag-ksiadz-bosko","tag-marzenia","tag-misje","tag-nadzieja","tag-opatrznosc","tag-podroze","tag-powolania","tag-rady","tag-salezjanie","tag-swiadkowie","tag-swieci","tag-zbawienie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30689","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/18"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=30689"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30689\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/30681"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=30689"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=30689"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=30689"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}