{"id":29756,"date":"2024-08-19T11:04:34","date_gmt":"2024-08-19T11:04:34","guid":{"rendered":"https:\/\/exciting-knuth.178-32-140-152.plesk.page\/?p=29756"},"modified":"2024-08-19T11:09:29","modified_gmt":"2024-08-19T11:09:29","slug":"gdzie-urodzil-sie-ksiadz-bosko","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/ksiadz-bosco\/gdzie-urodzil-sie-ksiadz-bosko\/","title":{"rendered":"Gdzie urodzi\u0142 si\u0119 Ksi\u0105dz Bosko?"},"content":{"rendered":"\n

            W pierwsz\u0105 rocznic\u0119 \u015bmierci ksi\u0119dza Bosko jego Byli Wychowankowie chcieli kontynuowa\u0107 obchody Imienin, jak to czynili ka\u017cdego roku 24 czerwca, organizuj\u0105c je dla nowego Prze\u0142o\u017conego Generalnego, ksi\u0119dza Rua.
            W dniu 23 czerwca 1889 r., po umieszczeniu kamienia pami\u0105tkowego w krypcie Valsalice, gdzie zosta\u0142 pochowany Ksi\u0105dz Bosko, uczcili ks. Rua na Valdocco w dniu 24 czerwca.
            Profesor Alessandro Fabre, by\u0142y wychowanek z lat 1858-66, zabra\u0142 g\u0142os i powiedzia\u0142 mi\u0119dzy innymi:
            „Nie b\u0119dziesz rozczarowany wiedz\u0105c, znakomity Ksi\u0119\u017ce Rua, \u017ce postanowili\u015bmy doda\u0107 jako dodatek inauguracj\u0119 w dniu 15 sierpnia nast\u0119pnego roku kolejnej tablicy pami\u0105tkowej, kt\u00f3rej zlecenie zosta\u0142o ju\u017c udzielone, a projekt jest tutaj reprodukowany, i kt\u00f3r\u0105 umie\u015bcimy na domu, gdzie nasz drogi Ksi\u0105dz Bosko urodzi\u0142 si\u0119 i mieszka\u0142 przez wiele lat,<\/em> aby miejsce, gdzie serce tego wielkiego cz\u0142owieka, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej mia\u0142 nape\u0142ni\u0107 Europ\u0119 i \u015bwiat swoim imieniem, swoimi cnotami i swoimi godnymi podziwu instytucjami, mog\u0142o pozosta\u0107 drogowskazem dla wsp\u00f3\u0142czesnych i potomnych, pozosta\u0142o miejscem, gdzie najpierw bi\u0142o dla Boga i dla ludzko\u015bci”.
            Jak wida\u0107, zamiarem By\u0142ych Uczni\u00f3w by\u0142o umieszczenie tablicy na domku dei Becchi, uwa\u017canej przez wszystkich za miejsce urodzenia Ksi\u0119dza Bosko, poniewa\u017c zawsze wskazywa\u0142 j\u0105 jako sw\u00f3j dom. Ale potem, znajduj\u0105c domek w ruinie, zostali zmuszeni do zmiany projektu napisu i umieszczenia tablicy na pobliskim domu J\u00f3zefa z nast\u0119puj\u0105cym sformu\u0142owaniem podyktowanym przez samego profesora Fabre:
            Dnia 11 sierpnia, na kilka dni przed urodzinami Ksi\u0119dza Bosko, Byli Wychowankowie udali si\u0119 do Becchi, by ods\u0142oni\u0107 tablic\u0119. Felice Reviglio, Proboszcz u \u015bw. Augustyna, jeden z pierwszych wychowank\u00f3w Ksi\u0119dza Bosko, wyg\u0142osi\u0142 przem\u00f3wienie z tej okazji. M\u00f3wi\u0105c o domku, powiedzia\u0142: „Ten sam dom w pobli\u017cu, w kt\u00f3rym si\u0119 urodzi\u0142, kt\u00f3ry jest prawie ca\u0142kowicie zrujnowany…” jest „prawdziwym pomnikiem ewangelicznego ub\u00f3stwa ksi\u0119dza Bosko”.
            Domek w „ca\u0142kowitej ruinie”<\/em> zosta\u0142 ju\u017c wspomniany w Biuletynie Salezja\u0144skim<\/em> w marcu 1887 r. (BS 1887, marzec, s. 31), a ks. Reviglio i napis na tablicy („dom obecnie zdewastowany”) najwyra\u017aniej m\u00f3wili o tej sytuacji. Napis \u017ca\u0142o\u015bnie ukrywa\u0142 niefortunny fakt, \u017ce domek, jeszcze nie w\u0142asno\u015b\u0107 salezja\u0144ska, wydawa\u0142 si\u0119 by\u0107 nieuchronnie stracony.
            Ale ksi\u0105dz Rua nie podda\u0142 si\u0119 i w 1901 r. zaproponowa\u0142 odrestaurowanie go na koszt salezjan\u00f3w w nadziei na p\u00f3\u017aniejsze uzyskanie go od spadkobierc\u00f3w Antonio i Giuseppe Bosco, co mia\u0142o miejsce odpowiednio w 1919 i 1926 roku.
            Po zako\u0144czeniu prac na „domku” umieszczono tablic\u0119 z nast\u0119puj\u0105cym napisem: W TYM SKROMNYM DOMKU, OBECNIE POBO\u017bNIE ODRESTAUROWANYM, URODZI\u0141 SI\u0118 KS. JAN BOSKO 16 SIERPNIA 1815 R.
            Nast\u0119pnie poprawiono r\u00f3wnie\u017c napis na domu J\u00f3zefa w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b: „Urodzi\u0142 si\u0119 tutaj w odrestaurowanym domu… itd.”, a tablica zosta\u0142a wymieniona.
            Nast\u0119pnie, gdy w 1915 r. obchodzono stulecie urodzin Ksi\u0119dza Bosko, Biuletyn<\/em> opublikowa\u0142 zdj\u0119cie domku, precyzuj\u0105c: „To ten, w kt\u00f3rym 16 sierpnia 1815 r. urodzi\u0142 si\u0119 Czcigodny Jan Bosko. Zosta\u0142 on uratowany od ruiny, na kt\u00f3r\u0105 skaza\u0142 go up\u0142yw czasu, dzi\u0119ki generalnemu remontowi w 1901 r.”.
            W latach siedemdziesi\u0105tych XX wieku badania archiwalne przeprowadzone przez Commendatore Secondo Caselle przekona\u0142y salezjan\u00f3w, \u017ce ksi\u0105dz Bosko rzeczywi\u015bcie mieszka\u0142 w latach 1817-1831 w domku zakupionym przez jego ojca, jego domu<\/em>, jak zawsze m\u00f3wi\u0142, ale urodzi\u0142 si\u0119 w gospodarstwie Biglione, gdzie jego ojciec by\u0142 rolnikiem i mieszka\u0142 z rodzin\u0105 a\u017c do \u015bmierci 11 maja 1817 r., na szczycie wzg\u00f3rza, na kt\u00f3rym obecnie stoi \u015bwi\u0105tynia \u015bw. Jana Bosko.
            Tablica na domu J\u00f3zefa zosta\u0142a zmieniona, podczas gdy ta na domku zosta\u0142a zast\u0105piona obecnym marmurowym napisem: TO JEST M\u00d3J DOM \u2013 KS. BOSKO
            Niedawno wyra\u017cono opini\u0119, \u017ce Byli Wychowankowie, w 1889 r., ze s\u0142owami: „Urodzony w pobli\u017cu, w domu obecnie zrujnowanym<\/em>„, nie mieli na my\u015bli domku w Becchi.

Nazwy miejscowo\u015bci Becchi
<\/strong>            Czy rodzina Bosko mieszka\u0142a w Cascinie Biglione, kiedy urodzi\u0142 si\u0119 Jan?
            Niekt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce mo\u017cna w to w\u0105tpi\u0107, poniewa\u017c prawie na pewno mieszkali w innym domu nale\u017c\u0105cym do rodziny Biglione w „Meinito<\/em>„. Dowodem na to jest testament Francesco Bosco, sporz\u0105dzony przez notariusza C. G. Montalenti w dniu 8 maja 1817 r., w kt\u00f3rym czytamy: „… w domu Pana Biglione zamieszka\u0142ym przez spadkodawc\u0119 w regionie Monastero borgata di Meinito…”. <\/em>(S. CASELLE, Cascinali e Contadini del Monferrato: i Bosco di Chieri nel secolo XVIII, Roma, LAS, 1975, s. 94).<\/em>
            Co mo\u017cna powiedzie\u0107 o tej opinii?
            Dzi\u015b „Meinito<\/em>” (lub „Mainito<\/em>„) to po prostu miejsce gospodarstwa po\u0142o\u017conego na po\u0142udnie od Colle Don Bosco, za drog\u0105, kt\u00f3ra prowadzi z Castelnuovo w kierunku Capriglio, ale kiedy\u015b wskazywa\u0142o na bardziej rozleg\u0142e terytorium, przylegaj\u0105ce do tego zwanego Sbaraneo<\/em> (lub Sbaruau<\/em>). A Sbaraneo<\/em> to nic innego jak dolina na wsch\u00f3d od Colle.
            „Monastero<\/em>” zatem nie tylko odpowiada\u0142 obecnemu zalesionemu obszarowi w pobli\u017cu Mainito, ale obejmowa\u0142 rozleg\u0142y obszar, od Mainito do Barosca, tak bardzo, \u017ce ta sam „domek” w Becchi zosta\u0142 odnotowany w 1817 roku jako „rejon Cavallo, Monastero<\/em>” (S. CASELLE, o. c., s. 96).
            Kiedy nie by\u0142o jeszcze map z ponumerowanymi dzia\u0142kami, gospodarstwa i posiad\u0142o\u015bci by\u0142y identyfikowane na podstawie nazw miejsc lub toponim\u00f3w, pochodz\u0105cych od nazwisk staro\u017cytnych rodzin lub cech geograficznych i historycznych.
            S\u0142u\u017cy\u0142y one jako punkty orientacyjne, ale nie odpowiada\u0142y dzisiejszemu znaczeniu „rejonu” lub „wioski”, z wyj\u0105tkiem bardzo przybli\u017conego, i by\u0142y u\u017cywane z du\u017c\u0105 swobod\u0105 wyboru przez notariuszy.
            Najstarsza mapa Castelnovese, zachowana w archiwach miejskich i uprzejmie nam udost\u0119pniona, pochodzi z 1742 roku i jest nazywana „map\u0105 napoleo\u0144sk\u0105”, prawdopodobnie ze wzgl\u0119du na jej wi\u0119ksze wykorzystanie podczas okupacji francuskiej. Fragment tej mapy, zredagowany w 1978 r. z fotograficznym opracowaniem oryginalnego tekstu przez pan\u00f3w Polato i Occhiena, kt\u00f3rzy por\u00f3wnali dokumenty archiwalne z dzia\u0142kami ponumerowanymi na mapie napoleo\u0144skiej, daje wskazanie wszystkich grunt\u00f3w nale\u017c\u0105cych do rodziny Biglione od 1773 r. i uprawianych przez rodzin\u0119 Bosco w latach 1793-1817. Z tego „wyci\u0105gu” wynika, \u017ce rodzina Biglione nie posiada\u0142a \u017cadnej ziemi ani dom\u00f3w w Mainito. Z drugiej strony, jak dot\u0105d nie mo\u017cna znale\u017a\u0107 \u017cadnego innego dokumentu, kt\u00f3ry dowodzi\u0142by czego\u015b przeciwnego.
            Jakie wi\u0119c znaczenie mog\u0105 mie\u0107 s\u0142owa „w domu pana Biglione… w regionie Monastero w wiosce Meinito<\/em>„?
            Przede wszystkim warto wiedzie\u0107, \u017ce zaledwie dziewi\u0119\u0107 dni p\u00f3\u017aniej ten sam notariusz, kt\u00f3ry sporz\u0105dzi\u0142 testament Francesco Bosco, napisa\u0142 w spisie jego spadku: „… w domu Pana Giacinto Biglione zamieszka\u0142ym przez nienazwanych uczni\u00f3w [syn\u00f3w Francesco] w regionie Meinito…”. (S. CASELLE, o. c., s. 96), promuj\u0105c w ten spos\u00f3b Mainito z „borgata” do „regione” w ci\u0105gu zaledwie kilku dni. A potem warto zauwa\u017cy\u0107, \u017ce nawet w\u0142a\u015bciwa Cascina Biglione, w r\u00f3\u017cnych dokumentach, pojawia si\u0119 w Sbaconatto<\/em>, w Sbaraneo<\/em> lub Monastero<\/em>, w Castellero<\/em> i tak dalej.
            Jak wi\u0119c to rozumie\u0107? Bior\u0105c wszystko pod uwag\u0119, nietrudno zda\u0107 sobie spraw\u0119, \u017ce jest to zawsze ten sam obszar, Monastero<\/em>, kt\u00f3ry w swoim centrum mia\u0142 Sbaconatto i Casteller\u00f2, na wschodzie Sbaraneo, a na po\u0142udniu Mainito. Notariusz Montalenti wybra\u0142 „Meinito”, podczas gdy inni wybrali „Sbaraneo”, „Sbaconatto” lub „Castellero”. Ale miejsce i dom by\u0142y zawsze takie same!
            Wiemy ponadto, \u017ce pa\u0144stwo Damevino, w\u0142a\u015bciciele Cascina Biglione od 1845 do 1929 roku, posiadali r\u00f3wnie\u017c inne gospodarstwa rolne, w Scajota i Barosca; ale, jak zapewniaj\u0105 nas miejscowi starsi, nigdy nie posiadali dom\u00f3w w Mainito. Kupili jednak nieruchomo\u015bci, kt\u00f3re rodzina Biglione sprzeda\u0142a panu Giuseppe Chiardi w 1818 roku.
            Pozostaje tylko stwierdzi\u0107, \u017ce dokument sporz\u0105dzony przez notariusza Montalenti w dniu 8 maja 1817 r., nawet je\u015bli nie zawiera b\u0142\u0119d\u00f3w, odnosi si\u0119 do Cascina Biglione, gdzie Ksi\u0105dz Bosko urodzi\u0142 si\u0119 16 sierpnia 1815 r., jego ojciec zmar\u0142 11 maja 1817 r., a w naszych czasach zbudowano okaza\u0142\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119 \u015bw. Jana Bosko.
            Wreszcie, istnienie fikcyjnego domu Biglione zamieszka\u0142ego przez rodzin\u0119 Bosko w Mainito, a nast\u0119pnie zburzonego nie wiadomo kiedy, przez kogo i dlaczego przed 1889 r., jak niekt\u00f3rzy spekulowali, nie ma (przynajmniej jak dot\u0105d) \u017cadnych prawdziwych dowod\u00f3w. Sami Byli Wychowankowie, umieszczaj\u0105c na nagrobku Becchi s\u0142owa „Urodzony tutaj w…”<\/em> (zobacz nasz artyku\u0142 ze stycznia) z pewno\u015bci\u0105 nie mogli mie\u0107 na my\u015bli Mainito, kt\u00f3re znajduje si\u0119 ponad kilometr od domu J\u00f3zefa!

Gospodarstwa, gospodarze i ch\u0142opi pa\u0144szczy\u017aniani
<\/strong>            Franciszek Bosko, rolnik z Cascina Biglione, chc\u0105c za\u0142o\u017cy\u0107 w\u0142asn\u0105 firm\u0119, kupi\u0142 ziemi\u0119 i dom w Becchi, ale \u015bmier\u0107 zabra\u0142a go nagle 11 maja 1817 roku, zanim zd\u0105\u017cy\u0142 sp\u0142aci\u0107 wszystkie swoje d\u0142ugi. W listopadzie wdowa po nim, Ma\u0142gorzata Occhiena, wprowadzi\u0142a si\u0119 wraz z dzie\u0107mi i te\u015bciow\u0105 do wyremontowanego w tym celu domku. Wcze\u015bniej domek, ju\u017c zakontraktowany przez jej m\u0119\u017ca od 1815 r., ale jeszcze nieop\u0142acony, sk\u0142ada\u0142 si\u0119 tylko z „sieni i przyleg\u0142ej stajni, pokrytej dach\u00f3wk\u0105, w z\u0142ym stanie<\/em>” (S. CASELLE, Cascinali e contadini<\/em> […], s. 96-97), a zatem nie nadawa\u0142 si\u0119 do zamieszkania dla pi\u0119cioosobowej rodziny ze zwierz\u0119tami i narz\u0119dziami. W lutym 1817 r. sporz\u0105dzono notarialny akt sprzeda\u017cy, ale d\u0142ug nadal pozostawa\u0142 niesp\u0142acony. Ma\u0142gorzata musia\u0142a rozwi\u0105za\u0107 t\u0119 sytuacj\u0119 jako opiekunka Antoniego, J\u00f3zefa i Janka Bosko, w\u00f3wczas ch\u0142op\u00f3w z Becchi.
            Nie by\u0142 to pierwszy raz, kiedy rodzina Bosko przesz\u0142a ze statusu gospodarzy do statusu ch\u0142opstwa i odwrotnie. Nie\u017cyj\u0105cy ju\u017c Secondo Caselle<\/em> da\u0142 nam obszern\u0105 dokumentacj\u0119 tego.
            Pradziadek Ksi\u0119dza Bosko, Giovanni Pietro, wcze\u015bniej rolnik w gospodarstwie Croce di Pane, mi\u0119dzy Chieri i Andezeno, nale\u017c\u0105cym do Ojc\u00f3w Barnabit\u00f3w, w 1724 r. zosta\u0142 rolnikiem w Cascina di San Silvestro<\/em> w pobli\u017cu Chieri, nale\u017c\u0105cym do Prevostura di San Giorgio. Fakt, \u017ce mieszka\u0142 w Cascina di San Silvestro ze swoj\u0105 rodzin\u0105, zosta\u0142 odnotowany w „Rejestrach soli” z 1724 roku. Jego bratanek, Filippo Antonio, pozbawiony ojca i przygarni\u0119ty przez najstarszego syna Giovanniego Pietro, Giovanniego Francesco Bosco, zosta\u0142 adoptowany przez wuja, po kt\u00f3rym odziedziczy\u0142 dom, ogr\u00f3d i 2 hektary ziemi w Castelnuovo. Jednak z powodu krytycznej sytuacji ekonomicznej, w jakiej si\u0119 znalaz\u0142, musia\u0142 sprzeda\u0107 dom i wi\u0119kszo\u015b\u0107 ziemi i przenie\u015b\u0107 si\u0119 z rodzin\u0105 do wioski Morialdo, jako gospodarstwo Cascina Biglione<\/em>, gdzie zmar\u0142 w 1802 roku.
            Paolo, jego pierworodny syn, sta\u0142 si\u0119 g\u0142ow\u0105 rodziny i rolnikiem, jak odnotowano w spisie ludno\u015bci z 1804 roku. Jednak kilka lat p\u00f3\u017aniej pozostawi\u0142 gospodarstwo swojemu przyrodniemu bratu Francesco i osiedli\u0142 si\u0119 w Castelnuovo po przej\u0119ciu swojej cz\u0119\u015bci spadku oraz kupnie i sprzeda\u017cy. To w\u0142a\u015bnie wtedy Francesco Bosco, syn Filippo Antonio i Margherity Zucca, zosta\u0142 gospodarzem Cascina Biglione.
            Co w tamtych czasach oznacza\u0142y s\u0142owa „cascina<\/em>„, „gospodarz [massaro<\/em>]” i „ch\u0142op [mezzadro ]”?
            S\u0142owo „cascina<\/em>” (w j\u0119zyku piemonckim: cassin-a<\/em>) oznacza samo w sobie gospodarstwo rolne lub ca\u0142e gospodarstwo; ale w miejscach, o kt\u00f3rych m\u00f3wimy, nacisk k\u0142adziono na dom, tj. budynek gospodarczy wykorzystywany cz\u0119\u015bciowo jako mieszkanie, a cz\u0119\u015bciowo jako rustykalny dom dla zwierz\u0105t gospodarskich itp. „Massaro<\/em>” (po piemoncku: mass\u00e9<\/em>) sam w sobie jest dzier\u017cawc\u0105 zagrody i gospodarstw, podczas gdy „mezzadro<\/em>” (po piemoncku: maso\u00e9<\/em>) jest ch\u0142opem uprawiaj\u0105cym ziemi\u0119 gospodarza, z kt\u00f3rym dzieli plony. Ale w praktyce w tych miejscach massaro<\/em> by\u0142 r\u00f3wnie\u017c wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem i odwrotnie, wi\u0119c s\u0142owo mass\u00e9<\/em> nie by\u0142o zbyt cz\u0119sto u\u017cywane, podczas gdy maso\u00e9<\/em> og\u00f3lnie oznacza\u0142o r\u00f3wnie\u017c massaro<\/em>.
            Pa\u0144stwo Damevino, w\u0142a\u015bciciele Cascina „Bion”<\/em> lub Biglione al Castellero od 1845 do 1929 roku, posiadali r\u00f3wnie\u017c inne gospodarstwa rolne, w Scajota<\/em> i Barosca<\/em>, i, jak zapewni\u0142 nas pan Angelo Agagliate, mieli pi\u0119ciu ch\u0142op\u00f3w lub dzier\u017cawc\u00f3w, jednego w Cascina Biglione, dw\u00f3ch w Scajota i dw\u00f3ch w Barosca. Oczywi\u015bcie poszczeg\u00f3lni dzier\u017cawcy mieszkali we w\u0142asnych gospodarstwach.
            Teraz, je\u015bli rolnik by\u0142 gospodarzem, np. w Cascina Scajota, nale\u017c\u0105cym do rodziny Damevino, nie by\u0142 nazywany „mieszkaj\u0105cym w domu Damevino”, ale po prostu „alla Scajota<\/em>„. Gdyby Franciszek Bosko mieszka\u0142 w domniemanym domu Biglione w Mainito, nie mo\u017cna by zatem powiedzie\u0107, \u017ce mieszka\u0142 „w domu pana Biglione”, nawet gdyby ten dom nale\u017ca\u0142 do rodziny Biglione. Je\u015bli notariusz napisa\u0142: „W domu Pana Biglione zamieszka\u0142ym przez spadkodawc\u0119 „, by\u0142 to znak, \u017ce Franciszek mieszka\u0142 z rodzin\u0105 w Cascina Biglione.
            Jest to kolejne potwierdzenie poprzednich artyku\u0142\u00f3w, kt\u00f3re obalaj\u0105 hipotez\u0119 narodzin Ksi\u0119dza Bosko w Mainito „w domu obecnie zrujnowanym<\/em>„.
            Podsumowuj\u0105c, nie mo\u017cna przywi\u0105zywa\u0107 wy\u0142\u0105cznej wagi do dos\u0142ownego znaczenia niekt\u00f3rych wyra\u017ce\u0144, ale nale\u017cy zbada\u0107 ich prawdziwe znaczenie w lokalnym u\u017cyciu tamtych czas\u00f3w. W tego rodzaju badaniach praca lokalnego badacza jest uzupe\u0142nieniem pracy historyka akademickiego i jest szczeg\u00f3lnie wa\u017cna, poniewa\u017c ten pierwszy, wspomagany szczeg\u00f3\u0142ow\u0105 znajomo\u015bci\u0105 terenu, mo\u017ce dostarczy\u0107 temu drugiemu materia\u0142u potrzebnego do wyci\u0105gni\u0119cia og\u00f3lnych wniosk\u00f3w i unikni\u0119cia b\u0142\u0119dnych interpretacji.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

            W pierwsz\u0105 rocznic\u0119 \u015bmierci ksi\u0119dza Bosko jego Byli Wychowankowie chcieli kontynuowa\u0107 obchody Imienin, jak…<\/p>\n","protected":false},"author":11,"featured_media":29747,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":31,"footnotes":""},"categories":[159],"tags":[1718,2576,1874,2213,1958,1970],"class_list":["post-29756","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-ksiadz-bosco","tag-charyzmat-salezjanski","tag-ksiadz-bosko","tag-miejsca-salezjanskie","tag-rodzina","tag-salezjanie","tag-swieci"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29756","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/11"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=29756"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29756\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/29747"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=29756"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=29756"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=29756"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}