{"id":28412,"date":"2024-05-20T07:25:15","date_gmt":"2024-05-20T07:25:15","guid":{"rendered":"https:\/\/exciting-knuth.178-32-140-152.plesk.page\/?p=28412"},"modified":"2024-05-20T07:26:19","modified_gmt":"2024-05-20T07:26:19","slug":"spotkanie-z-vera-grita-od-jezusa-sluzebnica-boza","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/nasi-swieci\/spotkanie-z-vera-grita-od-jezusa-sluzebnica-boza\/","title":{"rendered":"Spotkanie z Ver\u0105 Grit\u0105 od Jezusa, S\u0142u\u017cebnic\u0105 Bo\u017c\u0105"},"content":{"rendered":"\n

Vera Grita, wraz z Alexandrin\u0105 Mari\u0105 da Costa (z Balazar), obie Salezjanki Wsp\u00f3\u0142pracowniczki, s\u0105 wyra\u017anymi \u015bwiadkami Jezusa obecnego w Eucharystii. S\u0105 darem Opatrzno\u015bci dla Zgromadzenia Salezja\u0144skiego i dla Ko\u015bcio\u0142a, przypominaj\u0105c nam ostatnie s\u0142owa Ewangelii Mateusza: „Ja jestem z wami przez wszystkie dni, a\u017c do sko\u0144czenia \u015bwiata”.
<\/em><\/em>

Zaproszenie do spotkania
<\/strong>            W ostatnich latach do grona \u015bwi\u0119to\u015bci Rodziny Salezja\u0144skiej do\u0142\u0105czy\u0142a Vera Grita (1923-1969), \u015bwiecka, konsekrowana \u015blubami prywatnymi, Salezjanka Wsp\u00f3\u0142pracownica, mistyczka. Vera jest obecnie S\u0142u\u017cebnic\u0105 Bo\u017c\u0105 (zako\u0144czy\u0142a si\u0119 faza diecezjalna, a obecnie trwa rzymska faza procesu), a jej znaczenie dla nas wynika zasadniczo z dw\u00f3ch powod\u00f3w: jako Wsp\u00f3\u0142pracownica, charyzmatycznie nale\u017cy do wielkiej Rodziny Ksi\u0119dza Bosko i mo\u017cemy czu\u0107, \u017ce jest „siostr\u0105”; jako mistyczka, Pan Jezus „podyktowa\u0142” jej Dzie\u0142o \u017bywych Tabernakul\u00f3w (Dzie\u0142o Eucharystyczne o szerokim zasi\u0119gu eklezjalnym), kt\u00f3re z woli Nieba zosta\u0142o powierzone przede wszystkim salezjanom. Jezus usilnie wzywa salezjan\u00f3w, aby poznawali, prze\u017cywali, pog\u0142\u0119biali i dawali \u015bwiadectwo o tym Jego Dziele Mi\u0142o\u015bci w Ko\u015bciele, dla ka\u017cdego cz\u0142owieka. Poznanie Very Grity oznacza wi\u0119c dzisiaj u\u015bwiadomienie sobie wielkiego daru ofiarowanego Ko\u015bcio\u0142owi przez syn\u00f3w Ksi\u0119dza Bosko i zharmonizowanie si\u0119 z pro\u015bb\u0105 Jezusa, aby to sami salezjanie strzegli tego cennego skarbu i dawali go innym, ca\u0142kowicie si\u0119 anga\u017cuj\u0105c w to.
            Fakt, \u017ce to Dzie\u0142o jest przede wszystkim eucharystyczne (… „\u017bywe Tabernakulum”) i maryjne (Maryja Niepokalana, Matka Bo\u017ca Bolesna i Matka Bo\u017ca Nieustaj\u0105cej Pomocy Chrze\u015bcijan, Matka Dzie\u0142a), odnosi nas do „snu o dw\u00f3ch kolumnach” ksi\u0119dza Bosko, w kt\u00f3rym statek Ko\u015bcio\u0142a znajduje bezpiecze\u0144stwo przed atakiem wrog\u00f3w, zakotwiczaj\u0105c si\u0119 na dw\u00f3ch filarach: Maryi Dziewicy i Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii.
            Istnieje zatem wielka, konstytutywna salezja\u0144sko\u015b\u0107 w \u017cyciu Very: to pomaga nam poczu\u0107 j\u0105 blisko, now\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0119 i duchow\u0105 siostr\u0119. Bierze nas za r\u0119k\u0119 i prowadzi – z typow\u0105 dla siebie \u0142agodno\u015bci\u0105 i si\u0142\u0105 – do odnowionego, pi\u0119knego spotkania z Jezusem w Eucharystii, aby Go przyj\u0105\u0107 i zanie\u015b\u0107 innym. Jest to r\u00f3wnie\u017c gest przygotowania do Bo\u017cego Narodzenia, poniewa\u017c Maryja („z\u0142ote tabernakulum”) przynosi i daje nam Jezusa: S\u0142owo \u017cycia (por. 1 J 1, 1), kt\u00f3re sta\u0142o si\u0119 cia\u0142em (por. J 1, 14).

Profil biograficzno-duchowy Very Grity
<\/strong>            Vera Grita urodzi\u0142a si\u0119 w Rzymie 28 stycznia 1923 roku, jako druga z czterech c\u00f3rek Amleto Grity i Marii Anny Zacco della Pirrera. Jej rodzice pochodzili z Sycylii: Amleto nale\u017ca\u0142 do rodziny fotograf\u00f3w; Maria Anna by\u0142a c\u00f3rk\u0105 barona Modican i, wychodz\u0105c za m\u0105\u017c wbrew woli ojca, na zawsze straci\u0142a wszelkie przywileje i mo\u017cliwo\u015b\u0107 kultywowania jakichkolwiek wi\u0119zi z rodzin\u0105 pochodzenia. Vera urodzi\u0142a si\u0119 z emocjonalnego rozdarcia, ale tak\u017ce z wielkiej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3rej jej rodzice wiedzieli, jak pozosta\u0107 wiernym przez wiele pr\u00f3b.
            Antyfaszyzm ojca Amleto, kradzie\u017c sprz\u0119tu fotograficznego, a przede wszystkim kryzys 1929-30 maj\u0105 powa\u017cne konsekwencje dla rodziny Grit\u00f3w: w kr\u00f3tkim czasie staj\u0105 si\u0119 biedni i nie s\u0105 w stanie zapewni\u0107 rozwoju swoich c\u00f3rek. Tak wi\u0119c, podczas gdy Amleto, Maria Anna i ich najm\u0142odsza c\u00f3rka Rosa pozostali razem i ponownie wyruszyli z Savony w Ligurii, Vera dorasta\u0142a ze swoimi siostrami Giuseppin\u0105 i Lilian\u0105 w Modica z ciotkami ojca: kobietami wiary i talentu, w pe\u0142ni w \u015bwiecie, ale „nie ze \u015bwiata” (por. J 17). W Modica – sycylijskim mie\u015bcie wpisanym na list\u0119 dziedzictwa UNESCO ze wzgl\u0119du na przepych baroku – Vera ucz\u0119szcza\u0142a do C\u00f3rek Maryi Wspomo\u017cycielki i przyj\u0119\u0142a Pierwsz\u0105 Komuni\u0119 \u015awi\u0119t\u0105 i Bierzmowanie. Poci\u0105ga j\u0105 \u017cycie modlitwy i jest uwa\u017cna na potrzeby bli\u017anich, milcz\u0105c o w\u0142asnych cierpieniach, aby by\u0107 „matk\u0105” swojej m\u0142odszej siostry Liliany. W dniu swojej Pierwszej Komunii \u015awi\u0119tej nie chce ju\u017c zdejmowa\u0107 bia\u0142ego habitu, poniewa\u017c jest \u015bwiadoma warto\u015bci tego, czego do\u015bwiadczy\u0142a i wszystkiego, co to oznacza.
            Po powrocie do rodziny w 1940 r. Vera uzyska\u0142a dyplom nauczycielki. Przedwczesna \u015bmier\u0107 jej ojca Amleto w 1943 roku zmusi\u0142a j\u0105 do pomocy rodzinie w pracy, przez co zrezygnowa\u0142a z upragnionego nauczania.
            3 lipca 1944 r. – w wieku 21 lat, szukaj\u0105c schronienia przed nalotem – Vera zosta\u0142a potr\u0105cona i stratowana przez uciekaj\u0105cy t\u0142um: le\u017ca\u0142a na ziemi przez wiele godzin, poraniona, posiniaczona, z powa\u017cnymi obra\u017ceniami, uwa\u017cana za zmar\u0142\u0105. Jej cia\u0142o zosta\u0142o naznaczone bliznami na ca\u0142e \u017cycie, a z czasem dolegliwo\u015bci, takie jak choroba Addisona (kt\u00f3ra wyczerpuje hormon odpowiedzialny za radzenie sobie ze stresem) i ci\u0105g\u0142e operacje, w tym usuni\u0119cie macicy w m\u0142odym wieku, zebra\u0142y swoje \u017cniwo. Wydarzenia z 3 lipca i pogorszony obraz kliniczny uniemo\u017cliwi\u0142y jej za\u0142o\u017cenie rodziny, czego by sobie \u017cyczy\u0142a. Od tego momentu nast\u0105pi\u0142 ci\u0105g hospitalizacji, operacji, analiz, rozdzieraj\u0105cych b\u00f3l\u00f3w g\u0142owy i ca\u0142ego cia\u0142a. Diagnozowano straszne choroby, pr\u00f3bowano r\u00f3\u017cnych kuracji. Uszkodzone narz\u0105dy nie reagowa\u0142y na leczenie i w tym niewyt\u0142umaczalnym stanie jeden z jej lekarzy prowadz\u0105cych, zdumiony [,] o\u015bwiadczy\u0142: „Nie jest zrozumia\u0142e, jak to mo\u017cliwe, \u017ce pacjentka mog\u0142a znale\u017a\u0107 r\u00f3wnowag\u0119”.<\/em>
            Przez 25 lat, a\u017c do ko\u0144ca swojego ziemskiego \u017cycia, Vera Grita odwa\u017cnie znosi\u0142a cierpienie, kt\u00f3re pog\u0142\u0119bia\u0142o si\u0119 w cierpienie moralne i duchowe, i ukrywa\u0142a je z dyskrecj\u0105 i u\u015bmiechem, nie przestaj\u0105c po\u015bwi\u0119ca\u0107 si\u0119 innym. Jej cia\u0142o sta\u0142o si\u0119 „ci\u0119\u017ckie” (cho\u0107 pe\u0142ne wdzi\u0119ku: Vera zawsze by\u0142a bardzo kobieca i pi\u0119kna), cia\u0142o, kt\u00f3re narzuca\u0142o ograniczenia, powolno\u015b\u0107 i zm\u0119czenie na ka\u017cdym kroku.
            Maj\u0105c trzydzie\u015bci pi\u0119\u0107 lat, z wielk\u0105 si\u0142\u0105 woli zrealizowa\u0142a swoje marzenie o nauczaniu i od 1958 do 1969 roku by\u0142a nauczycielk\u0105 w szko\u0142ach w trudno dost\u0119pnych zak\u0105tkach Ligurii: z ma\u0142ymi klasami i czasami upo\u015bledzonymi lub upo\u015bledzonymi uczniami, kt\u00f3rym dawa\u0142a pewno\u015b\u0107 siebie, zrozumienie i rado\u015b\u0107, posuwaj\u0105c si\u0119 tak daleko, \u017ce zrezygnowa\u0142a z lekarstw, aby kupi\u0107 toniki niezb\u0119dne do ich rozwoju. Nawet w rodzinie jest dla swoich siostrzenic bardziej „mam\u0105” ni\u017c ich matki, co \u015bwiadczy o bardzo dobrej wra\u017cliwo\u015bci wychowawczej i wyj\u0105tkowej zdolno\u015bci generatywnej, po ludzku nierozerwalnie zwi\u0105zanej z jej wypr\u00f3bowanymi warunkami (por. Iz 54). Kiedy relacje z innymi, sytuacje, problemy wydaj\u0105 si\u0119 bra\u0107 g\u00f3r\u0119 i Vera do\u015bwiadcza ludzkiego zniech\u0119cenia lub jest kuszona do buntu, z powodu odczuwanego poczucia niesprawiedliwo\u015bci, wie, jak ponownie odczyta\u0107 histori\u0119 w \u015bwietle Ewangelii i pami\u0119ta\u0107 o swoim „miejscu” jako „ma\u0142ej ofiary”: Dzisiaj<\/em> […] – napisze pewnego dnia do swojego duchowego ojca – widz\u0119 rzeczy w ich warto\u015bci<\/em>. Zachowajmy spok\u00f3j w pos\u0142usze\u0144stwie<\/em>, zaleci\u0142 jej ten kap\u0142an.
            19 wrze\u015bnia 1967 r., modl\u0105c si\u0119 przed Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramentem wystawionym w ma\u0142ym ko\u015bci\u00f3\u0142ku Maryi Wspomo\u017cycielki w Savonie, odczu\u0142a wewn\u0119trznie pierwsze z d\u0142ugiej serii Or\u0119dzi, kt\u00f3re Niebo przekazuje jej w kr\u00f3tkim czasie dw\u00f3ch lat i kt\u00f3re stanowi\u0105 „Dzie\u0142o \u017bywych Tabernakul\u00f3w”: Dzie\u0142o Mi\u0142o\u015bci, z kt\u00f3rym Jezus w Eucharystii chce by\u0107 poznany, kochany i przyniesiony duszom, w \u015bwiecie, kt\u00f3ry wierzy Mu i szuka Go coraz mniej. Dla niej jest to pocz\u0105tek relacji coraz pe\u0142niejszej z Panem, kt\u00f3ry wkracza w jej codzienne \u017cycie ze swoj\u0105 Obecno\u015bci\u0105, w konkretnym dialogu, jak dwoje kochank\u00f3w, uczestnicz\u0105c we wszystkim w egzystencji Very (Jezus dyktuje swoje my\u015bli, nawet gdy Vera pisze list, wi\u0119c list jest pisany „czterema r\u0119kami”, z najwi\u0119ksz\u0105 znajomo\u015bci\u0105). Od „przynoszenia Jezusowi” do „przynoszenia Jezusa”.
            Vera podporz\u0105dkowa\u0142a wszystko swojemu duchowemu ojcu i pos\u0142usze\u0144stwu Ko\u015bcio\u0142owi, na wysokim poziome uleg\u0142o\u015bci im, pos\u0142usze\u0144stwa, ogromnej pokory: Jezus wzi\u0105\u0142 „nauczycielk\u0119” i umie\u015bci\u0142 j\u0105 w szkole Swojej Mi\u0142o\u015bci, ucz\u0105c j\u0105 poprzez Or\u0119dzia, a przede wszystkim wzywaj\u0105c j\u0105 do sp\u00f3jno\u015bci wiary i \u017cycia. Jest bardzo s\u0142odkim, a jednocze\u015bnie bardzo wymagaj\u0105cym Oblubie\u0144cem w szkoleniu jej na cnotliw\u0105 drog\u0119: ucieka si\u0119 do obraz\u00f3w kopania, pracy, d\u0142uta, m\u0142ota z jego „uderzeniami”, aby nauczy\u0107 Ver\u0119, ile musi od niej zabra\u0107, ile pracy nale\u017cy wykona\u0107 w duszy, aby mog\u0142a by\u0107 prawdziw\u0105 \u015awi\u0105tyni\u0105 Bo\u017cej Obecno\u015bci: Pracuj\u0119 w tobie uderzeniami d\u0142uta […]. Ja\u0142owo\u015b\u0107, ma\u0142e i du\u017ce krzy\u017ce s\u0105 moim m\u0142otem. Tak wi\u0119c w pewnych odst\u0119pach czasu nadejdzie cios, m\u00f3j cios. Musz\u0119 zabra\u0107 ci wiele, wiele rzeczy: op\u00f3r wobec mojej mi\u0142o\u015bci, nieufno\u015b\u0107, l\u0119ki, egoizm, bezu\u017cyteczne niepokoje, niechrze\u015bcija\u0144skie my\u015bli, \u015bwiatowe nawyki<\/em>. Uleg\u0142o\u015b\u0107 Very jest codzienn\u0105 ascez\u0105, pokor\u0105 tego, kto dotyka granicy, ale czyni j\u0105 dost\u0119pn\u0105 Bo\u017cej wszechmocy i mi\u0142osierdziu. Jezus, poprzez ni\u0105, uczy drogi \u015bwi\u0119to\u015bci, kt\u00f3ra – je\u015bli jest ewidentnie ukierunkowana na przyj\u0119cie pe\u0142ni Jego \u017bycia – wyra\u017ca si\u0119 poprzez „mniej” tego, czym jeste\u015bmy i opieramy si\u0119 Jemu: \u015bwi\u0119to\u015b\u0107… poprzez „odejmowanie”, aby sta\u0107 si\u0119 przejrzysto\u015bci\u0105 Jego. Pierwsz\u0105 cech\u0105 Tabernakulum jest w rzeczywisto\u015bci bycie pustym i gotowym na przyj\u0119cie Obecno\u015bci. Jak napisa\u0142a mistrzyni nowicjatu w benedykty\u0144skim klasztorze Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu: My\u015bli, kt\u00f3re pisze, s\u0105 o Jezusie. Jak\u017ce czyste s\u0105 nawet jej teksty! Czasami, nawet w dziennikach duchowych \u015bwi\u0119tych i pi\u0119knych dusz, pojawia si\u0119 tyle subiektywizmu<\/em> […] i s\u0142usznie, \u017ce tak powinno by\u0107.<\/em> […] Vera<\/em> [zamiast tego] znika, nie ma jej<\/em> [,] nie m\u00f3wi si\u0119 o niej<\/em> (por.).
            Vera pewnego dnia napisze: Moje uczennice s\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 mnie, mojej mi\u0142o\u015bci do Jezusa<\/em>. Jest to dojrza\u0142y owoc \u017cycia eucharystycznego, kt\u00f3ry czyni j\u0105 „chlebem \u0142amanym” z Jedyn\u0105 Ofiar\u0105. Bez Jezusa nie mog\u0142aby ju\u017c \u017cy\u0107: Pragn\u0119 Jezusa bez wzgl\u0119du na wszystko. Nie mog\u0119 ju\u017c \u017cy\u0107 bez Niego, nie mog\u0119<\/em>. To o\u015bwiadczenie „ontologiczne” m\u00f3wi o nierozerwalnej wi\u0119zi mi\u0119dzy ni\u0105 a jej eucharystycznym Oblubie\u0144cem.
            Vera Grita otrzyma\u0142a pierwsze or\u0119dzie, po kt\u00f3rym nast\u0105pi\u0142o osiem lat milczenia, w Alpicella (Savona) 6 pa\u017adziernika 1959 roku. 2 lutego 1965 r. z\u0142o\u017cy\u0142a \u015bluby wieczystej czysto\u015bci i „ma\u0142ej ofiary” za kap\u0142an\u00f3w, kt\u00f3rym s\u0142u\u017cy\u0142a ze szczeg\u00f3ln\u0105 delikatno\u015bci\u0105 i oddaniem. 24 pa\u017adziernika 1967 r. zosta\u0142a Salezjank\u0105 Wsp\u00f3\u0142pracownic\u0105. Intensywnie kocha\u0142a Maryj\u0119, kt\u00f3rej si\u0119 po\u015bwi\u0119ci\u0142a, i prze\u017cywa\u0142a swoj\u0105 synowsk\u0105 relacj\u0119 z Ni\u0105 w duchu Montfortowskiej „niewoli mi\u0142o\u015bci”. P\u00f3\u017aniej ofiarowa\u0142a si\u0119 w innych intencjach, o charakterze ko\u015bcielnym: w szczeg\u00f3lno\u015bci za kap\u0142an\u00f3w, kt\u00f3rzy w okresie „roku \u201868” porzucili swoje powo\u0142anie, pozostaj\u0105c jednak umi\u0142owanymi synami, nigdy nie oddalaj\u0105c si\u0119 od Serca Chrystusa, jak On sam zapewnia.
            Uwa\u017cana za godn\u0105 wiary, bardzo kochan\u0105 i szanowan\u0105, w opinii \u015bwi\u0119to\u015bci, Vera zmar\u0142a w szpitalu „Santa Corona” w Pietra Ligure (Savona) 22 grudnia 1969 r. na wstrz\u0105s hipowolemiczny z powodu masywnego krwotoku i wynikaj\u0105cej z niego niewydolno\u015bci wielonarz\u0105dowej: „oblubienica krwi”, jak zosta\u0142a nazwana przez Jezusa w Or\u0119dziach, na d\u0142ugo zanim zrozumia\u0142a, co to znaczy.
            Kilka chwil p\u00f3\u017aniej kapelan – gestem r\u00f3wnie spontanicznym, co niezwyk\u0142ym – wzni\u00f3s\u0142 jej szcz\u0105tki do nieba, modl\u0105c si\u0119 i ofiaruj\u0105c wszystko, przedstawiaj\u0105c Ver\u0119 jako ofiar\u0119 powitaln\u0105: consummatum est!<\/em> By\u0142 to ostatni z serii gest\u00f3w, kt\u00f3re przerywa\u0142y \u017cycie S\u0142u\u017cebnicy Bo\u017cej i kt\u00f3re, w inny spos\u00f3b, ona sama wykonywa\u0142a: znak wielkiego krzy\u017ca; dobrze wykonane, powolne uk\u0142ony; \u015awi\u0119te Schody na kolanach z ksi\u0105\u017ceczkami, w kt\u00f3rych przepisywa\u0142a Or\u0119dzia Dzie\u0142a; ofiara z siebie przyniesiona nawet do \u015bw. Piotra. Kiedy nie rozumia\u0142a, w zm\u0119czeniu, a czasem w zw\u0105tpieniu, Vera Grita dzia\u0142a\u0142a<\/em>: wiedzia\u0142a, \u017ce najwa\u017cniejsz\u0105 rzecz\u0105 nie jest jej w\u0142asne uczucie, ale obiektywno\u015b\u0107 Bo\u017cego Dzie\u0142a w niej i przez ni\u0105. Pisa\u0142a o sobie: Jestem „ziemi\u0105” i nie przydaj\u0119 si\u0119 do niczego poza pisaniem pod dyktando; Czasami rozumiem i nie rozumiem; Jezus mnie nie opuszcza, ale u\u017cywa tej szmaty do swoich Boskich Plan\u00f3w<\/em>. Kierownik duchowy, zdumiony, skomentowa\u0142 pewnego dnia – odnosz\u0105c si\u0119 do s\u0142\u00f3w Or\u0119dzi -: „Uwa\u017cam je za wspania\u0142e, wr\u0119cz b\u0142ogos\u0142awi\u0105ce. I jak mo\u017cesz pozosta\u0107 sucha?”. Vera nigdy nie patrzy\u0142a na siebie i, jak dla ka\u017cdego mistyka, silniejsze \u015bwiat\u0142o sta\u0142o si\u0119 dla niej ciemn\u0105 noc\u0105, jasn\u0105 ciemno\u015bci\u0105, dowodem wiary.
            Osiem lat p\u00f3\u017aniej, 22 wrze\u015bnia 1977 r., papie\u017c Pawe\u0142 VI (kt\u00f3ry by\u0142 ju\u017c odbiorc\u0105 niekt\u00f3rych or\u0119dzi Dzie\u0142a i kt\u00f3ry w 1972 r. ustanowi\u0142 nadzwyczajnych szafarzy Eucharystii), przyj\u0105\u0142 na audiencji ojca duchowego Very Grita, ks. Gabriello Zucconi sdb, i pob\u0142ogos\u0142awi\u0142 Dzie\u0142o \u017bywych Tabernakul\u00f3w.
            18 maja 2023 r. biskup Savony-Noli, monsignore Calogero Marino, „zatwierdzi\u0142 Statut Stowarzyszenia „Opera dei Tabernacoli Viventi”, a 19 maja erygowa\u0142 je jako prywatne stowarzyszenie wiernych, uznaj\u0105c tak\u017ce jego osobowo\u015b\u0107 prawn\u0105”. Prze\u0142o\u017cony Generalny salezjan\u00f3w, kard. Artime, ju\u017c w 2017 r. upowa\u017cni\u0142 i zobowi\u0105za\u0142 Postulacj\u0119 SDB do „towarzyszenia wszystkim niezb\u0119dnym krokom, aby Dzie\u0142o […] by\u0142o nadal studiowane, promowane w naszym Zgromadzeniu i uznawane przez Ko\u015bci\u00f3\u0142, w duchu pos\u0142usze\u0144stwa i mi\u0142o\u015bci”.

By\u0107 i stawa\u0107 si\u0119 „\u017bywymi Tabernakulami\u201d
<\/strong>            W centrum Or\u0119dzi do Very jest Jezus obecny w Eucharystii: wszyscy mamy do\u015bwiadczenie Eucharystii, jednak nale\u017cy zauwa\u017cy\u0107 (por. teolog ks. Fran\u00e7ois-Marie L\u00e9thel, ocd), jak Ko\u015bci\u00f3\u0142 z czasem<\/em> pog\u0142\u0119bi\u0142 znaczenie Sakramentu O\u0142tarza, od odkrycia do odkrycia: na przyk\u0142ad od celebracji<\/em> do wystawienia<\/em> Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu i od wystawienia<\/em> do adoracji<\/em> Eucharystii… Jezus prosi, za po\u015brednictwem Very, o kolejny krok: od adoracji w ko\u015bciele, gdzie trzeba i\u015b\u0107, aby Go spotka\u0107, do: „We\u017a mnie ze sob\u0105! ” (por. ni\u017cej), poprzez kt\u00f3re On sam, zamieszkawszy w swoim \u017bywym Tabernakulum (w nas), chce opu\u015bci\u0107 ko\u015bcio\u0142y, aby dotrze\u0107 do tych, kt\u00f3rzy do ko\u015bcio\u0142\u00f3w spontanicznie by nie weszli; tych, kt\u00f3rzy Mu nie wierz\u0105; nie szukaj\u0105 Go; nie kochaj\u0105 Go, a nawet wyra\u017anie wykluczaj\u0105 Go ze swojej egzystencji. \u0141aska charyzmatyczna zwi\u0105zana z Dzie\u0142em jest w rzeczywisto\u015bci trwa\u0142\u0105 obecno\u015bci\u0105 eucharystyczn\u0105 Jezusa w duszy<\/strong>, tak \u017ce ten, kto przyjmuje Jezusa-Eucharysti\u0119 we Mszy \u015awi\u0119tej i odpowiada wra\u017cliwie na Jego wezwania i Jego Obecno\u015b\u0107, promieniuje Nim w \u015bwiecie, dla ka\u017cdego brata, a zw\u0142aszcza dla najbardziej potrzebuj\u0105cych. W ten spos\u00f3b Vera Grita staje si\u0119 przyk\u0142adem i wzorem (w dos\u0142ownym tego s\u0142owa znaczeniu: tej, kt\u00f3ra ju\u017c prze\u017cy\u0142a to, czego wymaga si\u0119 od ka\u017cdego) \u017cycia sp\u0119dzonego w g\u0142\u0119bokiej relacji cia\u0142o-cia\u0142o z Panem Eucharystycznym, a\u017c On sam b\u0119dzie patrzy\u0142, m\u00f3wi\u0142, dzia\u0142a\u0142 poprzez „dusz\u0119”, kt\u00f3ra Go nosi i daje. Jezus m\u00f3wi: „U\u017cyj\u0119 twojego sposobu m\u00f3wienia, wyra\u017cania siebie, aby m\u00f3wi\u0107, aby dotrze\u0107 do innych dusz. Daj Mi swoje zdolno\u015bci, abym m\u00f3g\u0142 spotka\u0107 si\u0119 z ka\u017cdym i w ka\u017cdym miejscu. Na pocz\u0105tku b\u0119dzie dla duszy praca uwagi, czujno\u015bci, aby odrzuci\u0107 od siebie wszystko, co stanowi przeszkod\u0119 dla mojej Sta\u0142o\u015bci w niej. Moje \u0142aski w duszach powo\u0142anych do tego Dzie\u0142a b\u0119d\u0105 stopniowe. Dzi\u015b przynosisz Mnie do rodziny, M\u00f3j poca\u0142unek; innym razem, co\u015b wi\u0119cej i wi\u0119cej, a\u017c, prawie bezwiednie dla samej duszy, b\u0119d\u0119 czyni\u0142, dzia\u0142a\u0142, m\u00f3wi\u0142, kocha\u0142 przez ni\u0105 tylu, ilu zbli\u017cy si\u0119 do tej duszy, to znaczy do Mnie. S\u0105 tacy, kt\u00f3rzy dzia\u0142aj\u0105, m\u00f3wi\u0105, patrz\u0105, pracuj\u0105, czuj\u0105c si\u0119 prowadzeni tylko przez Mojego Ducha, ale Ja ju\u017c jestem \u017bywym Tabernakulum w tej duszy, a ona o tym nie wie. Musi to jednak wiedzie\u0107, poniewa\u017c chc\u0119 jej przylgni\u0119cia do mojej EUCHARYSTYCZNEJ OBECNO\u015aCI w jej duszy; chc\u0119 r\u00f3wnie\u017c, aby ta dusza da\u0142a Mi sw\u00f3j g\u0142os, aby m\u00f3wi\u0107 do innych ludzi, jej oczy, aby moje mog\u0142y spotka\u0107 si\u0119 ze spojrzeniem jej braci, jej ramiona, abym m\u00f3g\u0142 obj\u0105\u0107 innych, jej r\u0119ce, aby pie\u015bci\u0107 maluczkich, dzieci, cierpi\u0105cych. Podstaw\u0105 tego Dzie\u0142a jest jednak mi\u0142o\u015b\u0107<\/strong> i pokora<\/strong>. Dusza musi zawsze mie\u0107 przed oczami swoje w\u0142asne nieszcz\u0119\u015bcia, swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 nico\u015b\u0107 i nigdy nie zapomina\u0107, z jakiego ciasta zosta\u0142a ugnieciona<\/em>” (Savona, 26 grudnia 1967 r.).
            W ten spos\u00f3b mo\u017cna r\u00f3wnie\u017c zrozumie\u0107 kolejny aspekt „salezja\u0144skiego” znaczenia charyzmatu: bycie dla innych; pos\u0142anie w szczeg\u00f3lno\u015bci do maluczkich, ubogich, ostatnich, dalekich; \u017cycie „wewn\u0119trzno\u015bci\u0105 apostolsk\u0105”, kt\u00f3ra oznacza bycie ca\u0142ym w Bogu i ca\u0142ym dla brata; wielka \u0142agodno\u015b\u0107 tych, kt\u00f3rzy nie znosz\u0105 siebie, ale promieniuj\u0105 \u0142agodno\u015bci\u0105, \u0142agodno\u015bci\u0105 i rado\u015bci\u0105 ukrzy\u017cowanego i zmartwychwsta\u0142ego Pana; uprzywilejowana uwaga dla m\u0142odych, kt\u00f3rzy s\u0105 r\u00f3wnie\u017c wezwani do uczestnictwa w tym powo\u0142aniu.
            Vera – kt\u00f3rej spowiednikiem w \u017cyciu by\u0142 salezjanin (ksi\u0105dz Giovanni Bocchi) i kt\u00f3rej ojcem duchowym by\u0142 r\u00f3wnie\u017c salezjanin (ksi\u0105dz Gabriello Zucconi) i „referent” do\u015bwiadczenia mistycznego (ksi\u0105dz Giuseppe Borra) – powraca dzisiaj, aby zapuka\u0107 do drzwi dzieci Ksi\u0119dza Bosko. Samo Dzie\u0142o narodzi\u0142o si\u0119 w Turynie, w kolebce charyzmatu salezja\u0144skiego.


\u0179r\u00f3d\u0142a bibliograficzne<\/strong>:
Centro Studi \u201cOpera dei Tabernacoli Viventi\u201d (a cura di), Portami con Te! L\u2019Opera dei Tabernacoli Viventi nei manoscritti originali di Vera Grita<\/em>,<\/a> ElleDiCi, Torino 2017.
Centro Studi \u201cOpera dei Tabernacoli Viventi\u201d (a cura di), Vera Grita una mistica dell\u2019Eucaristia<\/em>. Epistolario di Vera Grita e dei Sacerdoti Salesiani don G. Bocchi, don G. Borra e don G. Zucconi<\/em><\/a>, ElleDiCi, Torino 2018.
Oba teksty zawieraj\u0105 studia historyczno-biograficzne, teologiczno-duchowe, salezja\u0144skie i eklezjalne Dzie\u0142a.

Matko Jezusa, Matko pi\u0119knej Mi\u0142o\u015bci, daj mi\u0142o\u015b\u0107 mojemu biednemu sercu, daj czysto\u015b\u0107 i \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 mojej duszy, daj wol\u0119 mojemu charakterowi, daj \u015bwi\u0119te \u015bwiat\u0142a mojemu umys\u0142owi, daj mi Jezusa, daj mi swojego Jezusa na zawsze.<\/em> (Modlitwa do Maryi, kt\u00f3rej Jezus uczy Ver\u0119 Grit\u0119)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Vera Grita, wraz z Alexandrin\u0105 Mari\u0105 da Costa (z Balazar), obie Salezjanki Wsp\u00f3\u0142pracowniczki, s\u0105 wyra\u017anymi…<\/p>\n","protected":false},"author":14,"featured_media":28406,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":21,"footnotes":""},"categories":[153],"tags":[2556,1718,1760,1724,1826,2624,2618,1970],"class_list":["post-28412","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nasi-swieci","tag-bog","tag-charyzmat-salezjanski","tag-kreatywnosc-salezjanska","tag-milosc-blizniego","tag-otrzymane-laski","tag-powolania","tag-swiadkowie","tag-swieci"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28412","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/14"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=28412"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28412\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/28406"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=28412"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=28412"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=28412"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}