{"id":26745,"date":"2024-03-09T15:59:59","date_gmt":"2024-03-09T15:59:59","guid":{"rendered":"https:\/\/exciting-knuth.178-32-140-152.plesk.page\/?p=26745"},"modified":"2024-05-02T07:14:07","modified_gmt":"2024-05-02T07:14:07","slug":"zycie-swietego-jozefa-malzonka-najswietszej-maryi-panny-przybranego-ojca-jezusa-chrystusa-1-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/nasi-swieci\/zycie-swietego-jozefa-malzonka-najswietszej-maryi-panny-przybranego-ojca-jezusa-chrystusa-1-3\/","title":{"rendered":"\u017bycie \u015bwi\u0119tego J\u00f3zefa, ma\u0142\u017conka Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny, przybranego ojca Jezusa Chrystusa (1\/3)"},"content":{"rendered":"\n

\u015awi\u0119ty J\u00f3zef jest patronem Ko\u015bcio\u0142a i wsp\u00f3\u0142patronem Zgromadzenia Salezja\u0144skiego. Ksi\u0105dz Bosko od samego pocz\u0105tku chcia\u0142, aby kojarzono go jako opiekuna rodz\u0105cego si\u0119 dzie\u0142a na rzecz m\u0142odzie\u017cy. Pewny jego pot\u0119\u017cnego wstawiennictwa, pragn\u0105\u0142 szerzy\u0107 jego kult i w tym celu napisa\u0142 \u017cywot, bardziej pouczaj\u0105cy ni\u017c medytacyjny, kt\u00f3ry pragniemy tutaj przedstawi\u0107.
<\/em><\/em>

Przedmowa
<\/strong>
            W czasach, gdy nabo\u017ce\u0144stwo do chwalebnego przybranego ojca Jezusa, \u015bwi\u0119tego J\u00f3zefa, staje si\u0119 tak powszechne, wierzymy, \u017ce nie jest nie na miejscu wobec naszych Czytelnik\u00f3w opublikowanie teraz ksi\u0105\u017ceczki o \u017cyciu tego \u015bwi\u0119tego.
            Trudno\u015bci napotkane w znalezieniu poszczeg\u00f3lnych fakt\u00f3w z \u017cycia tego \u015bwi\u0119tego w staro\u017cytnych pismach nie powinny w najmniejszym stopniu umniejsza\u0107 naszego szacunku i czci dla niego; wr\u0119cz przeciwnie, w samej \u015bwi\u0119tej ciszy, kt\u00f3r\u0105 otoczone jest jego \u017cycie, znajdujemy co\u015b tajemniczego i wielkiego. \u015awi\u0119ty J\u00f3zef otrzyma\u0142 od Boga ca\u0142kowicie przeciwn\u0105 misj\u0119 ni\u017c aposto\u0142owie (Bossuet). Ci ostatni mieli uczyni\u0107 Jezusa znanym; J\u00f3zef mia\u0142 Go ukrywa\u0107; mieli by\u0107 pochodniami, kt\u00f3re ukazywa\u0142y Go \u015bwiatu, a ten zas\u0142on\u0105, kt\u00f3ra Go zakrywa\u0142a. J\u00f3zef nie by\u0142 dla siebie, ale dla Jezusa Chrystusa.
            Dlatego w ekonomii Bo\u017cej Opatrzno\u015bci by\u0142o to, aby \u015bw. J\u00f3zef pozosta\u0142 w ukryciu, pokazuj\u0105c tylko to, co by\u0142o konieczne do uwierzytelnienia prawowito\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144stwa z Mari\u0105 i oczyszczenia z wszelkich podejrze\u0144 zwi\u0105zanych z Jezusem. Ale chocia\u017c nie mo\u017cemy przenikn\u0105\u0107 do Sanktuarium Serca J\u00f3zefa i podziwia\u0107 cud\u00f3w, kt\u00f3re B\u00f3g tam zdzia\u0142a\u0142, to jednak twierdzimy, \u017ce dla chwa\u0142y swojego Boskiego Pupila, dla chwa\u0142y swojej niebia\u0144skiej Oblubienicy, J\u00f3zef musia\u0142 zebra\u0107 w sobie mn\u00f3stwo \u0142ask i niebia\u0144skich dar\u00f3w.
            Poniewa\u017c prawdziwa doskona\u0142o\u015b\u0107 chrze\u015bcija\u0144ska polega na stawaniu si\u0119 wielkim przed Bogiem, a jak najmniejszym przed lud\u017ami, \u015bw. J\u00f3zef, kt\u00f3ry sp\u0119dzi\u0142 swoje \u017cycie w najskromniejszym ukryciu, jest w stanie dostarczy\u0107 wzoru tych cn\u00f3t, kt\u00f3re s\u0105 jak kwiat \u015bwi\u0119to\u015bci, \u015bwi\u0119to\u015bci wewn\u0119trznej, tak \u017ce to, co Dawid napisa\u0142 o \u015bwi\u0119tej oblubienicy, mo\u017cna bardzo dobrze powiedzie\u0107 o \u015bw. J\u00f3zefie: Omnis gloria eius filia Regis ab intus<\/em> (Ps 44).
            \u015aw. J\u00f3zef jest powszechnie uznawany i wzywany jako patron umieraj\u0105cych i to z trzech powod\u00f3w: 1\u00b0 ze wzgl\u0119du na mi\u0142uj\u0105c\u0105 w\u0142adz\u0119, kt\u00f3r\u0105 naby\u0142 nad Sercem Jezusa, S\u0119dziego \u017cywych i umar\u0142ych oraz jego przybranego Syna; 2\u00b0ze wzgl\u0119du na niezwyk\u0142\u0105 moc, jak\u0105 Jezus Chrystus obdarzy\u0142 go, aby pokona\u0107 demony, kt\u00f3re atakuj\u0105 umieraj\u0105cych, a to w rekompensacie za to, \u017ce \u015bwi\u0119ty uratowa\u0142 go kiedy\u015b z side\u0142 Heroda; 3\u00b0 ze wzgl\u0119du na wznios\u0142y zaszczyt, jakim cieszy\u0142 si\u0119 J\u00f3zef, b\u0119d\u0105c wspomaganym w chwili \u015bmierci przez Jezusa i Maryj\u0119. Czy jest jaki\u015b inny wa\u017cny pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego powinni\u015bmy by\u0107 rozpaleni pobo\u017cno\u015bci\u0105 do niego?
            Pragn\u0105c zatem przedstawi\u0107 naszym Czytelnikom g\u0142\u00f3wne cechy \u017cycia \u015bw. J\u00f3zefa, szukali\u015bmy w\u015br\u00f3d ju\u017c opublikowanych dzie\u0142 takich, kt\u00f3re s\u0142u\u017cy\u0142yby temu celowi. Wiele z nich zosta\u0142o opublikowanych kilka lat temu, ale albo dlatego, \u017ce by\u0142y zbyt obszerne, albo zbyt obce w swojej wznios\u0142o\u015bci popularnemu stylowi, albo dlatego, \u017ce brakowa\u0142o im danych historycznych i zosta\u0142y napisane raczej w celu medytacji ni\u017c instrukcji, nie odpowiada\u0142y naszemu celowi. Dlatego zebrali\u015bmy tutaj z Ewangelii i od niekt\u00f3rych najbardziej akredytowanych autor\u00f3w g\u0142\u00f3wne informacje o \u017cyciu tego \u015bwi\u0119tego, z pewnymi odpowiednimi refleksjami od \u015bwi\u0119tych Ojc\u00f3w.
            Mamy nadziej\u0119, \u017ce prawdziwo\u015b\u0107 narracji, prostota stylu i autentyczno\u015b\u0107 informacji sprawi\u0105, \u017ce ten trudny wysi\u0142ek b\u0119dzie przyjemny. Je\u015bli lektura tej ksi\u0105\u017ceczki przyczyni si\u0119 do pozyskania dla czystego m\u0119\u017ca Maryi cho\u0107by jeszcze jednego wielbiciela, b\u0119dziemy ju\u017c w pe\u0142ni usatysfakcjonowani.


Rozdzia\u0142 I. Narodziny \u015bwi\u0119tego J\u00f3zefa. Jego rodzinne miejsce<\/strong>.
<\/em>Ioseph, autem, cum esset iustus<\/em><\/em>. (\u015awi\u0119ty J\u00f3zef by\u0142 cz\u0142owiekiem sprawiedliwym – Mt 1,19).

            Oko\u0142o dw\u00f3ch lig [9,7 km] od Jerozolimy na szczycie wzg\u00f3rza, kt\u00f3rego czerwonawa gleba jest usiana gajami oliwnymi, stoi ma\u0142e miasteczko znane na zawsze z narodzin dzieci\u0105tka Jezus, miasto Betlejem, z kt\u00f3rego wywodzi si\u0119 r\u00f3d Dawida. W tym ma\u0142ym miasteczku oko\u0142o 3950 roku narodzi\u0142 si\u0119 ten, kt\u00f3ry we wznios\u0142ych planach Bo\u017cych mia\u0142 sta\u0107 si\u0119 stra\u017cnikiem dziewictwa Maryi i domniemanym ojcem Zbawiciela ludzko\u015bci.
            Rodzice nadali mu imi\u0119 J\u00f3zef, co oznacza wzrost<\/em>, jakby daj\u0105c nam do zrozumienia, \u017ce od urodzenia by\u0142 on obdarzony darami Bo\u017cymi i hojnie nape\u0142niony wszelkimi cnotami.
            Dw\u00f3ch Ewangelist\u00f3w przekaza\u0142o genealogi\u0119 J\u00f3zefa. Jego ojciec mia\u0142 na imi\u0119 Jakub wed\u0142ug \u015bw. Mateusza (Mt 1,16), a wed\u0142ug \u015bw. \u0141ukasza nazywa\u0142 si\u0119 Eli (\u0141k 3,23); ale najbardziej powszechn\u0105 i najstarsz\u0105 opini\u0105 jest ta przekazana nam przez Juliusza Afryka\u0144czyka, kt\u00f3ry pisa\u0142 pod koniec drugiego wieku ery chrze\u015bcija\u0144skiej. Zgodnie z tym, co powiedzieli mu krewni Zbawiciela, m\u00f3wi nam, \u017ce Jakub i Eli byli bra\u0107mi, a Eli zmar\u0142 bezdzietnie, Jakub po\u015blubi\u0142 wdow\u0119 po nim, zgodnie z prawem Moj\u017cesza, i z tego ma\u0142\u017ce\u0144stwa urodzi\u0142 si\u0119 J\u00f3zef.
            Z kr\u00f3lewskiego rodu Dawida, wywodz\u0105cego si\u0119 od Zorobabela, kt\u00f3ry wyprowadzi\u0142 lud Bo\u017cy z niewoli babilo\u0144skiej, rodzice J\u00f3zefa daleko odeszli od staro\u017cytnej \u015bwietno\u015bci swoich przodk\u00f3w pod wzgl\u0119dem doczesnej zamo\u017cno\u015bci. Zgodnie z tradycj\u0105, jego ojciec by\u0142 biednym robotnikiem, kt\u00f3ry w pocie czo\u0142a zarabia\u0142 na swoje codzienne utrzymanie. Ale B\u00f3g, kt\u00f3ry nie patrzy na chwa\u0142\u0119, jak\u0105 ciesz\u0105 si\u0119 ludzie, ale na zas\u0142ugi cnoty w Jego w\u0142asnych oczach, wybra\u0142 go na stra\u017cnika S\u0142owa zst\u0119puj\u0105cego na ziemi\u0119. Poza tym zaw\u00f3d rzemie\u015blnika, kt\u00f3ry sam w sobie nie ma nic wstr\u0119tnego, cieszy\u0142 si\u0119 wielk\u0105 czci\u0105 w\u015br\u00f3d ludu Izraela. Rzeczywi\u015bcie, ka\u017cdy Izraelita by\u0142 rzemie\u015blnikiem, poniewa\u017c ka\u017cdy ojciec rodziny, bez wzgl\u0119du na sw\u00f3j maj\u0105tek i rang\u0119, by\u0142 zobowi\u0105zany zmusi\u0107 swojego syna do nauki zawodu, chyba \u017ce, zgodnie z prawem, chcia\u0142 z niego zrobi\u0107 z\u0142odzieja.
            Niewiele wiemy o dzieci\u0144stwie i m\u0142odo\u015bci J\u00f3zefa. W ten sam spos\u00f3b, w jaki Indianin, aby znale\u017a\u0107 z\u0142oto, kt\u00f3re ma przynie\u015b\u0107 mu fortun\u0119, jest zobowi\u0105zany do p\u0142ukania piasku rzecznego w celu wydobycia z niego cennego metalu, kt\u00f3ry znajduje si\u0119 tylko w bardzo ma\u0142ych cz\u0105steczkach, tak i my jeste\u015bmy zobowi\u0105zani do poszukiwania w Ewangelii tych kilku s\u0142\u00f3w, kt\u00f3re Duch \u015awi\u0119ty pozostawi\u0142 rozproszone tu i \u00f3wdzie o J\u00f3zefie. Ale tak jak Indianin, p\u0142ucz\u0105c swoje z\u0142oto, nadaje mu ca\u0142y sw\u00f3j blask, tak zastanawiaj\u0105c si\u0119 nad s\u0142owami Ewangelii, znajdujemy dla \u015awi\u0119tego J\u00f3zefa najpi\u0119kniejsz\u0105 pochwa\u0142\u0119, jak\u0105 mo\u017cna da\u0107 stworzeniu. \u015awi\u0119ta ksi\u0119ga ogranicza si\u0119 do stwierdzenia, \u017ce by\u0142 on cz\u0142owiekiem sprawiedliwym. Godne podziwu s\u0142owo, kt\u00f3re samo w sobie wyra\u017ca o wiele wi\u0119cej ni\u017c ca\u0142e przem\u00f3wienia! J\u00f3zef by\u0142 cz\u0142owiekiem sprawiedliwym i w \u0142asce tej sprawiedliwo\u015bci mia\u0142 by\u0107 uznany za godnego wznios\u0142ej pos\u0142ugi domniemanego ojca Jezusa.
            Jego pobo\u017cni rodzice zadbali o to, by wykszta\u0142ci\u0107 go w surowym praktykowaniu obowi\u0105zk\u00f3w religii \u017cydowskiej. Wiedz\u0105c, jak bardzo wczesna edukacja wp\u0142ywa na przysz\u0142o\u015b\u0107 dzieci, starali si\u0119, aby kocha\u0142 i praktykowa\u0142 cnot\u0119, gdy tylko jego m\u0142oda inteligencja by\u0142a w stanie j\u0105 doceni\u0107. Poza tym, je\u015bli prawd\u0105 jest, \u017ce pi\u0119kno moralne odbija si\u0119 na wygl\u0105dzie zewn\u0119trznym, wystarczy\u0142o spojrze\u0107 na drogiego J\u00f3zefa, by odczyta\u0107 w jego rysach szczero\u015b\u0107 jego duszy. Wed\u0142ug autorytatywnych pisarzy, jego twarz, czo\u0142o, oczy i ca\u0142e cia\u0142o emanowa\u0142y najs\u0142odsz\u0105 czysto\u015bci\u0105 i upodabnia\u0142y go do anio\u0142a zst\u0119puj\u0105cego z ziemi.

(„W J\u00f3zefie by\u0142a wznios\u0142a skromno\u015b\u0107, skromno\u015b\u0107, najwy\u017csza roztropno\u015b\u0107, by\u0142 doskona\u0142y w pobo\u017cno\u015bci wobec Boga i l\u015bni\u0142 cudownym pi\u0119knem cia\u0142a<\/em>„. Euzebiusz z Cezarei, lib. 7 De praep. Evang. apud Engelgr. in Serm. s. Joseph<\/em>).


Rozdzia\u0142 II. M\u0142odo\u015b\u0107 J\u00f3zefa \u2013 Przeprowadza si\u0119 do Jerozolimy – \u015alub czysto\u015bci.
<\/strong>Bonum est viro cum portaverit iugum ab adolescentia sua<\/em>. (Dobrze dla m\u0119\u017ca, gdy d\u017awiga
jarzmo w swojej m\u0142odo\u015bci. – Lm 3,27)

            Gdy tylko pozwoli\u0142y mu na to si\u0142y, J\u00f3zef zacz\u0105\u0142 pomaga\u0107 ojcu w pracy. Nauczy\u0142 si\u0119 zawodu stolarza, kt\u00f3ry wed\u0142ug tradycji by\u0142 r\u00f3wnie\u017c zawodem jego ojca. Jak wiele zalece\u0144, jak wiele uleg\u0142o\u015bci musia\u0142 u\u017cy\u0107 we wszystkich lekcjach, kt\u00f3re otrzyma\u0142 od swojego ojca!
            Jego praktyka zako\u0144czy\u0142a si\u0119 w\u0142a\u015bnie wtedy, gdy B\u00f3g pozwoli\u0142, by jego rodzice zostali mu odebrani przez \u015bmier\u0107. Op\u0142akiwa\u0142 tych, kt\u00f3rzy troszczyli si\u0119 o jego dzieci\u0144stwo; ale zni\u00f3s\u0142 t\u0119 ci\u0119\u017ck\u0105 pr\u00f3b\u0119 z rezygnacj\u0105 cz\u0142owieka, kt\u00f3ry wie, \u017ce wszystko nie ko\u0144czy si\u0119 na tym \u015bmiertelnym \u017cyciu i \u017ce sprawiedliwi zostan\u0105 nagrodzeni w lepszym \u015bwiecie. Teraz, gdy ju\u017c nic nie trzyma\u0142o go w Betlejem, sprzeda\u0142 sw\u00f3j ma\u0142y maj\u0105tek i uda\u0142 si\u0119 do Jerozolimy. Mia\u0142 nadziej\u0119, \u017ce znajdzie tam wi\u0119cej pracy ni\u017c w swoim rodzinnym mie\u015bcie. Z drugiej strony zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do \u015bwi\u0105tyni, gdzie jego pobo\u017cno\u015b\u0107 nieustannie go poci\u0105ga\u0142a.
            Tam J\u00f3zef sp\u0119dzi\u0142 najlepsze lata swojego \u017cycia, po\u015bwi\u0119caj\u0105c si\u0119 pracy i modlitwie. Obdarzony doskona\u0142\u0105 uczciwo\u015bci\u0105, nie pr\u00f3bowa\u0142 zarabia\u0107 wi\u0119cej, ni\u017c zas\u0142ugiwa\u0142a na to jego praca, sam ustala\u0142 cen\u0119 z godn\u0105 podziwu dobr\u0105 wiar\u0105, a jego klienci nigdy nie byli kuszeni, by obni\u017cy\u0107 mu cen\u0119, poniewa\u017c znali jego uczciwo\u015b\u0107. Chocia\u017c by\u0142 skupiony na swojej pracy, nigdy nie pozwoli\u0142, by jego my\u015bli oddali\u0142y si\u0119 od Boga. Gdyby kto\u015b m\u00f3g\u0142 nauczy\u0107 si\u0119 od J\u00f3zefa tej cennej sztuki jednoczesnej pracy i modlitwy, bez w\u0105tpienia osi\u0105gn\u0105\u0142by podw\u00f3jny zysk; w ten spos\u00f3b zapewni\u0142by sobie \u017cycie wieczne, zarabiaj\u0105c na chleb powszedni z o wiele wi\u0119ksz\u0105 satysfakcj\u0105 i zyskiem!
            Zgodnie z najbardziej szanowanymi tradycjami, J\u00f3zef nale\u017ca\u0142 do sekty Esse\u0144czyk\u00f3w, sekty religijnej, kt\u00f3ra istnia\u0142a w Judei w czasie jej podboju przez Rzymian. Esse\u0144czycy wyznawali wi\u0119ksz\u0105 surowo\u015b\u0107 ni\u017c inni \u017bydzi. Ich g\u0142\u00f3wnym zaj\u0119ciem by\u0142o studiowanie prawa Bo\u017cego oraz praktykowanie pracy i dobroczynno\u015bci, a og\u00f3lnie byli podziwiani za \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 swojego \u017cycia. J\u00f3zef, kt\u00f3rego czysta dusza brzydzi\u0142a si\u0119 najl\u017cejsz\u0105 nieczysto\u015bci\u0105, do\u0142\u0105czy\u0142 do klasy ludzi, kt\u00f3rych zasady tak dobrze odpowiada\u0142y aspiracjom jego serca; z\u0142o\u017cy\u0142 nawet, jak m\u00f3wi B\u0119d\u0105 Czcigodny, formalny \u015blub dozgonnej czysto\u015bci. \u015aw. Hieronim m\u00f3wi, \u017ce J\u00f3zef nigdy nie my\u015bla\u0142 o ma\u0142\u017ce\u0144stwie, zanim zosta\u0142 m\u0119\u017cem Maryi.
            W ten spos\u00f3b niejasny i ukryty J\u00f3zef przygotowa\u0142 si\u0119, nie wiedz\u0105c o tym, do wznios\u0142ej misji, kt\u00f3r\u0105 B\u00f3g dla niego przygotowa\u0142. Nie maj\u0105c innych ambicji ni\u017c wierne wype\u0142nianie Bo\u017cej woli, \u017cy\u0142 z dala od zgie\u0142ku \u015bwiata, dziel\u0105c sw\u00f3j czas mi\u0119dzy prac\u0119 i modlitw\u0119. Taka by\u0142a jego m\u0142odo\u015b\u0107, takie te\u017c, w jego przekonaniu, by\u0142o jego pragnienie sp\u0119dzenia staro\u015bci. Ale B\u00f3g, kt\u00f3ry kocha pokornych, mia\u0142 inne plany dla swego wiernego s\u0142ugi.


Rozdzia\u0142 III. Ma\u0142\u017ce\u0144stwo \u015bwi\u0119tego J\u00f3zefa.
<\/strong>Faciamus ei adiutorium simile sibi.<\/em> (Uczyni\u0119 mu odpowiedni\u0105 dla niego pomoc- Rdz 2,18).

            J\u00f3zef wchodzi\u0142 w pi\u0119\u0107dziesi\u0105ty rok \u017cycia, kiedy B\u00f3g wyrwa\u0142 go ze spokojnej egzystencji, jak\u0105 prowadzi\u0142 w Jerozolimie. W \u015bwi\u0105tyni znajdowa\u0142a si\u0119 m\u0142oda Dziewica, kt\u00f3r\u0105 rodzice po\u015bwi\u0119cili Panu od dzieci\u0144stwa.
            By\u0142a ona c\u00f3rk\u0105 dw\u00f3ch \u015bwi\u0119tych starszych Joachima i Anny, z rodu Dawida, a na imi\u0119 mia\u0142a Maria. Jej ojciec i matka nie \u017cyli od wielu lat, a ci\u0119\u017car jej wychowania spoczywa\u0142 ca\u0142kowicie na kap\u0142anach Izraela. Kiedy osi\u0105gn\u0119\u0142a wiek czternastu lat, wiek ustalony przez prawo dla ma\u0142\u017ce\u0144stwa m\u0142odych panien, arcykap\u0142an zatroszczy\u0142 si\u0119 o znalezienie dla Maryi oblubie\u0144ca godnego jej urodzenia i wysokiej cnoty. Ale pojawi\u0142a si\u0119 przeszkoda; Maryja z\u0142o\u017cy\u0142a Panu \u015blub dziewictwa.
            Z szacunkiem odpowiedzia\u0142a, \u017ce skoro z\u0142o\u017cy\u0142a \u015blub dziewictwa, nie mo\u017ce z\u0142ama\u0107 obietnicy, aby zosta\u0107 po\u015blubiona. Odpowied\u017a ta bardzo zaniepokoi\u0142a arcykap\u0142ana.
            Nie wiedz\u0105c, jak pogodzi\u0107 szacunek nale\u017cny \u015blubom z\u0142o\u017conym Bogu ze zwyczajem Moj\u017ceszowym, kt\u00f3ry narzuca\u0142 ma\u0142\u017ce\u0144stwo wszystkim dziewicom Izraela, zebra\u0142 starszych i radzi\u0142 si\u0119 Pana u st\u00f3p przybytku przymierza. Otrzymawszy natchnienia z nieba i przekonany, \u017ce w tej sprawie kryje si\u0119 co\u015b niezwyk\u0142ego, arcykap\u0142an postanowi\u0142 zwo\u0142a\u0107 wielu krewnych Maryi, aby wybra\u0107 spo\u015br\u00f3d nich tego, kt\u00f3ry powinien by\u0107 szcz\u0119\u015bliwym oblubie\u0144cem b\u0142ogos\u0142awionej Dziewicy.
            Wszyscy niezam\u0119\u017cni cz\u0142onkowie rodziny Dawida zostali wi\u0119c wezwani do \u015bwi\u0105tyni. J\u00f3zef, cho\u0107 ju\u017c starszy, by\u0142 z nimi. Arcykap\u0142an og\u0142osi\u0142 im, \u017ce chodzi o rzucenie los\u00f3w, aby da\u0107 oblubie\u0144ca Maryi i \u017ce wyboru dokona Pan, nakaza\u0142, aby wszyscy stawili si\u0119 w \u015bwi\u0119tej \u015bwi\u0105tyni nast\u0119pnego dnia z lask\u0105 drzewa migda\u0142owego. Laska zostanie umieszczona na o\u0142tarzu, a ten, kt\u00f3rego laska zakwitnie, b\u0119dzie faworytem Najwy\u017cszego do bycia ma\u0142\u017conkiem Dziewicy.
            Nast\u0119pnego dnia wielki t\u0142um m\u0142odych m\u0119\u017cczyzn przyby\u0142 do \u015bwi\u0105tyni ze swoimi ga\u0142\u0105zkami migda\u0142owca, a wraz z nimi J\u00f3zef; ale czy to z ducha pokory, czy te\u017c z powodu z\u0142o\u017conego \u015blubu dziewictwa, zamiast pokaza\u0107 swoj\u0105 ga\u0142\u0105zk\u0119, ukry\u0142 j\u0105 pod p\u0142aszczem. Wszystkie inne ga\u0142\u0105zki zosta\u0142y umieszczone na stole, m\u0142odzie\u0144cy wyszli z sercami pe\u0142nymi nadziei, a J\u00f3zef milcza\u0142 i zebra\u0142 si\u0119 z nimi. \u015awi\u0105tynia by\u0142a zamkni\u0119ta, a arcykap\u0142an od\u0142o\u017cy\u0142 zebranie na nazajutrz. Nowe s\u0142o\u0144ce ledwo wzesz\u0142o, a ju\u017c m\u0142odzi ludzie niecierpliwili si\u0119, by pozna\u0107 sw\u00f3j los.
            Kiedy nadszed\u0142 wyznaczony czas, \u015bwi\u0119te drzwi zosta\u0142y otwarte i pojawi\u0142 si\u0119 arcykap\u0142an. Wszyscy t\u0142oczyli si\u0119, aby zobaczy\u0107 wynik. \u017badna r\u00f3\u017cd\u017cka nie zakwit\u0142a.
            Arcykap\u0142an ukl\u0105k\u0142 twarz\u0105 do ziemi przed Panem i zapyta\u0142 Go o Jego wol\u0119 oraz o to, czy z powodu braku wiary, czy te\u017c dlatego, \u017ce nie zrozumia\u0142 Jego g\u0142osu, obiecany znak nie pojawi\u0142 si\u0119 na ga\u0142\u0119ziach. A B\u00f3g odpowiedzia\u0142, \u017ce obiecany znak si\u0119 nie spe\u0142ni\u0142, poniewa\u017c w\u015br\u00f3d tych delikatnych ga\u0142\u0105zek brakowa\u0142o ga\u0142\u0105zki tego, kt\u00f3ry by\u0142 poszukiwany z Nieba; niech szuka i zobaczy, \u017ce znak si\u0119 wype\u0142ni\u0142. Wkr\u00f3tce rozpocz\u0119to poszukiwania osoby, kt\u00f3ra ukrad\u0142a ga\u0142\u0105zk\u0119.
            Cisza, czysty rumieniec, kt\u00f3ry obla\u0142 policzki J\u00f3zefa, szybko zdradzi\u0142y jego sekret. Zaprowadzony przed \u015bwi\u0119tego arcykap\u0142ana, wyzna\u0142 prawd\u0119: ale kap\u0142an dostrzeg\u0142 tajemnic\u0119 i bior\u0105c J\u00f3zefa na bok, zapyta\u0142 go, dlaczego by\u0142 tak niepos\u0142uszny.
            J\u00f3zef pokornie odpowiedzia\u0142, \u017ce od dawna my\u015bla\u0142 o tym, aby trzyma\u0107 to niebezpiecze\u0144stwo z dala od siebie, \u017ce od dawna by\u0142 zdecydowany w swoim sercu, aby nie po\u015blubia\u0107 \u017cadnej panny, i \u017ce wydawa\u0142o mu si\u0119, \u017ce sam B\u00f3g pocieszy\u0142 go w jego \u015bwi\u0119tym zamiarze, i \u017ce on sam by\u0142 zbyt niegodny tak \u015bwi\u0119tej panny, jak\u0105 zna\u0142 Maryj\u0119; dlatego mia\u0142 odda\u0107 si\u0119 innej, kt\u00f3ra by\u0142a \u015bwi\u0119tsza i bogatsza.
            Wtedy arcykap\u0142an zacz\u0105\u0142 podziwia\u0107 \u015bwi\u0119t\u0105 rad\u0119 Bo\u017c\u0105, a do J\u00f3zefa nie m\u00f3wi\u0142 ju\u017c: \u201eB\u0105d\u017a dobrej my\u015bli, synu: po\u0142\u00f3\u017c swoj\u0105 ga\u0142\u0105zk\u0119 jak inni i czekaj na Boski s\u0105d. Z pewno\u015bci\u0105, je\u015bli ci\u0119 wybierze, znajdziesz w Maryi tyle \u015bwi\u0119to\u015bci i doskona\u0142o\u015bci ponad wszystkie inne panny, \u017ce nie b\u0119dziesz musia\u0142 u\u017cywa\u0107 modlitw, aby przekona\u0107 j\u0105 o swoim celu. Wr\u0119cz przeciwnie, ona sama b\u0119dzie modli\u0107 si\u0119 do ciebie o to, czego chcesz i b\u0119dzie nazywa\u0107 ci\u0119 bratem, opiekunem, \u015bwiadkiem, m\u0119\u017cem, ale nigdy m\u0119\u017cem\u201d.
            J\u00f3zef, upewniony o woli Pana s\u0142owami arcykap\u0142ana, od\u0142o\u017cy\u0142 swoj\u0105 ga\u0142\u0105\u017a wraz z innymi i wycofa\u0142 si\u0119 w \u015bwi\u0119tym skupieniu, aby si\u0119 modli\u0107.
            Nast\u0119pnego dnia ponownie zgromadzono si\u0119 wok\u00f3\u0142 arcykap\u0142ana i oto na ga\u0142\u0105zce J\u00f3zefa pojawi\u0142y si\u0119 bia\u0142e, g\u0119ste kwiaty o mi\u0119kkich, delikatnych li\u015bciach.
            Arcykap\u0142an pokaza\u0142 wszystko zgromadzonym m\u0142odzie\u0144com i oznajmi\u0142 im, \u017ce B\u00f3g wybra\u0142 na m\u0119\u017ca Maryi, c\u00f3rki Joachima, J\u00f3zefa, syna Jakuba, pochodz\u0105cego z domu i rodu Dawida. W tym samym czasie rozleg\u0142 si\u0119 g\u0142os m\u00f3wi\u0105cy: „O m\u00f3j wierny s\u0142ugo J\u00f3zefie! Tobie zarezerwowany jest zaszczyt po\u015blubienia Maryi, najczystszego ze wszystkich stworze\u0144; uczy\u0144 wszystko, cokolwiek ci powie”.
            J\u00f3zef i Maryja, rozpoznaj\u0105c g\u0142os Ducha \u015awi\u0119tego, zaakceptowali t\u0119 decyzj\u0119 i zgodzili si\u0119 na ma\u0142\u017ce\u0144stwo, kt\u00f3re nie mia\u0142o zaszkodzi\u0107 ich dziewictwu.
            Wed\u0142ug \u015bw. Hieronima ma\u0142\u017ce\u0144stwo zosta\u0142o zawarte tego samego dnia z najwi\u0119ksz\u0105 prostot\u0105.

Tradycja z Historii Karmelu m\u00f3wi nam, \u017ce w\u015br\u00f3d m\u0142odzie\u017cy zgromadzonej na t\u0119 okazj\u0119 by\u0142 przystojny i pe\u0142en \u017cycia m\u0142odzieniec, kt\u00f3ry \u017carliwie d\u0105\u017cy\u0142 do r\u0119ki Maryi. Kiedy zobaczy\u0142, \u017ce ga\u0142\u0105\u017a J\u00f3zefa zakwit\u0142a, a jego nadzieje znikn\u0119\u0142y, by\u0142 zdumiony i pozbawiony uczu\u0107. Ale w tym zamieszaniu uczu\u0107 Duch \u015awi\u0119ty zst\u0105pi\u0142 w niego i nagle zmieni\u0142 jego serce. Podni\u00f3s\u0142 twarz, potrz\u0105sn\u0105\u0142 bezu\u017cyteczn\u0105 ga\u0142\u0105zk\u0105 i z niezwyk\u0142ym ogniem powiedzia\u0142: „Ja – powiedzia\u0142 – nie by\u0142em dla niej. Ona nie by\u0142a dla mnie. I nigdy nie b\u0119d\u0119 nale\u017ca\u0142 do kogo\u015b innego. B\u0119d\u0119 nale\u017ca\u0142 do Boga”. Z\u0142ama\u0142 ga\u0142\u0105zk\u0119 i wyrzuci\u0142 j\u0105 z siebie, m\u00f3wi\u0105c: \u201eNiech odejdzie ode mnie ka\u017cda my\u015bl o ma\u0142\u017ce\u0144stwie Id\u0119 do Karmelu, do Karmelu z synami Eliasza. Tam b\u0119d\u0119 mia\u0142 pok\u00f3j, kt\u00f3ry do tej pory by\u0142by dla mnie niemo\u017cliwy w mie\u015bcie\u201d. Powiedziawszy to, uda\u0142 si\u0119 do Karmelu i poprosi\u0142 o przyj\u0119cie go do grona syn\u00f3w prorockich. Zosta\u0142 przyj\u0119ty, poczyni\u0142 tam szybkie post\u0119py w duchu i cnocie i zosta\u0142 prorokiem. To on jest tym Agabusem, kt\u00f3ry przepowiedzia\u0142 wi\u0119zy i uwi\u0119zienie \u015bwi\u0119temu Paw\u0142owi Aposto\u0142owi. Przed wszystkim za\u0142o\u017cy\u0142 sanktuarium Maryi na G\u00f3rze Karmel. Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bwi\u0119ty czci jego pami\u0119\u0107 w swoich wspania\u0142o\u015bciach, a dzieci Karmelu maj\u0105 go za brata.

            J\u00f3zef, trzymaj\u0105c pokorn\u0105 Dziewic\u0119 za r\u0119k\u0119, pojawi\u0142 si\u0119 przed kap\u0142anami w towarzystwie kilku \u015bwiadk\u00f3w. Skromny rzemie\u015blnik ofiarowa\u0142 Maryi z\u0142ot\u0105 obr\u0105czk\u0119, ozdobion\u0105 kamieniem ametystu, symbolem dziewiczej wierno\u015bci, i jednocze\u015bnie skierowa\u0142 do Niej sakramentalne s\u0142owa: „Je\u015bli zgadzasz si\u0119 zosta\u0107 moj\u0105 oblubienic\u0105, przyjmij to przyrzeczenie”. Przyjmuj\u0105c go, Maryja zosta\u0142a uroczy\u015bcie zwi\u0105zana z J\u00f3zefem, mimo \u017ce ceremonia za\u015blubin jeszcze si\u0119 nie odby\u0142a.
            Pier\u015bcie\u0144 ofiarowany przez J\u00f3zefa Maryi jest nadal przechowywany we W\u0142oszech w mie\u015bcie Perugia, kt\u00f3remu po wielu perypetiach i kontrowersjach zosta\u0142 ostatecznie ofiarowany przez papie\u017ca Innocentego VIII w 1486 roku.


Rozdzia\u0142 IV. J\u00f3zef wraca do Nazaretu ze swoj\u0105 oblubienic\u0105.
<\/strong>Erant cor unum et anima una.<\/em> (Mieli jedno cia\u0142o i jedn\u0105 dusz\u0119 – Dz 4,32).

            Po zawarciu ma\u0142\u017ce\u0144stwa Maryja powr\u00f3ci\u0142a do rodzinnego Nazaretu z siedmioma dziewicami, kt\u00f3re arcykap\u0142an da\u0142 jej jako towarzyszki.
            Mia\u0142a oczekiwa\u0107 na ceremoni\u0119 za\u015blubin w modlitwie i skompletowa\u0107 skromn\u0105 \u015blubn\u0105 garderob\u0119. J\u00f3zef pozosta\u0142 w Jerozolimie, aby przygotowa\u0107 jej mieszkanie i zorganizowa\u0107 wszystko na uroczysto\u015b\u0107 za\u015blubin.
            Po kilku miesi\u0105cach, zgodnie ze zwyczajami narodu \u017cydowskiego, odprawiono ceremonie, kt\u00f3re mia\u0142y nast\u0105pi\u0107 po \u015blubie. Chocia\u017c oboje byli ubodzy, J\u00f3zef i Maria nadali tej uroczysto\u015bci tyle przepychu i okoliczno\u015bci, na ile pozwala\u0142y im ich ograniczone \u015brodki. Nast\u0119pnie Maryja opu\u015bci\u0142a sw\u00f3j dom w Nazarecie i zamieszka\u0142a ze swoim m\u0119\u017cem w Jerozolimie, gdzie mia\u0142 odby\u0107 si\u0119 \u015blub.
            Staro\u017cytna tradycja m\u00f3wi nam, \u017ce Maryja przyby\u0142a do Jerozolimy w mro\u017any zimowy wiecz\u00f3r, a ksi\u0119\u017cyc \u015bwieci\u0142 srebrnymi promieniami nad miastem.
            J\u00f3zef uda\u0142 si\u0119 na spotkanie ze swoj\u0105 m\u0142od\u0105 towarzyszk\u0105 u bram \u015bwi\u0119tego miasta, a za nim pod\u0105\u017ca\u0142 d\u0142ugi orszak krewnych, z kt\u00f3rych ka\u017cdy trzyma\u0142 pochodni\u0119. Orszak \u015blubny zaprowadzi\u0142 par\u0119 do domu J\u00f3zefa, gdzie przygotowa\u0142 uczt\u0119 weseln\u0105.
            Gdy weszli do sali bankietowej, a go\u015bcie zaj\u0119li wyznaczone im miejsca przy stole, patriarcha podszed\u0142 do \u015bwi\u0119tej Dziewicy: „B\u0119dziesz jak moja matka” – powiedzia\u0142 do niej – „i b\u0119d\u0119 ci\u0119 szanowa\u0142 jako o\u0142tarz Boga \u017cywego”. Odt\u0105d, jak m\u00f3wi pewien uczony pisarz, w oczach prawa religijnego nie byli ju\u017c wi\u0119cej ni\u017c bratem i siostr\u0105 w ma\u0142\u017ce\u0144stwie, chocia\u017c ich zwi\u0105zek by\u0142 integralnie zachowany. J\u00f3zef nie pozosta\u0142 d\u0142ugo w Jerozolimie po ceremonii za\u015blubin; dwoje \u015bwi\u0119tych ma\u0142\u017conk\u00f3w opu\u015bci\u0142o \u015bwi\u0119te miasto, aby uda\u0107 si\u0119 do Nazaretu, do skromnego domu, kt\u00f3ry Maria odziedziczy\u0142a po swoich rodzicach.
            Nazaret, kt\u00f3rego hebrajska nazwa oznacza kwiat polny<\/em>, jest pi\u0119knym miasteczkiem, malowniczo po\u0142o\u017conym na zboczu wzg\u00f3rza na ko\u0144cu doliny Esdrelon. Dlatego to w\u0142a\u015bnie w tym przyjemnym miasteczku J\u00f3zef i Maria zamieszkali.
            Dom Dziewicy sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z dw\u00f3ch g\u0142\u00f3wnych pokoi, z kt\u00f3rych jeden s\u0142u\u017cy\u0142 jako warsztat J\u00f3zefa, a drugi by\u0142 przeznaczony dla Maryi. Warsztat, w kt\u00f3rym pracowa\u0142 J\u00f3zef, sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z niskiego pomieszczenia szerokiego na dziesi\u0119\u0107 lub dwana\u015bcie st\u00f3p i d\u0142ugiego na tyle samo st\u00f3p. Mo\u017cna tam by\u0142o zobaczy\u0107 starannie rozmieszczone narz\u0119dzia niezb\u0119dne w jego zawodzie. Je\u015bli chodzi o drewno, kt\u00f3rego potrzebowa\u0142, jedna cz\u0119\u015b\u0107 pozostawa\u0142a w warsztacie, a druga na zewn\u0105trz, co pozwala\u0142o \u015bwi\u0119temu robotnikowi pracowa\u0107 na zewn\u0105trz przez wi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 roku.
            Z przodu domu znajdowa\u0142a si\u0119, zgodnie ze wschodnim zwyczajem, kamienna \u0142awka ocieniona palmowymi matami, na kt\u00f3rej zm\u0119czony podr\u00f3\u017cny m\u00f3g\u0142 odpocz\u0105\u0107, schroni\u0107 si\u0119 przed pal\u0105cymi promieniami s\u0142o\u0144ca.
            \u017bycie tych niezwyk\u0142ych ma\u0142\u017conk\u00f3w by\u0142o bardzo proste. Maryja dba\u0142a o czysto\u015b\u0107 swojego ubogiego mieszkania, w\u0142asnor\u0119cznie pra\u0142a swoje ubrania i pra\u0142a ubrania m\u0119\u017ca. Je\u015bli chodzi o J\u00f3zefa, raz robi\u0142 st\u00f3\u0142 na potrzeby domu, wozy lub jarzma dla s\u0105siad\u00f3w, od kt\u00f3rych otrzyma\u0142 zlecenie; a raz ze swoj\u0105 wci\u0105\u017c energiczn\u0105 r\u0119k\u0105 poszed\u0142 w g\u00f3ry, aby \u015bci\u0105\u0107 wysokie jawory i czarne terebinty, kt\u00f3re mia\u0142y by\u0107 u\u017cyte do budowy chat, kt\u00f3re wznosi\u0142 w dolinie.
            Jego m\u0142oda i cnotliwa towarzyszka z pewno\u015bci\u0105 nie kaza\u0142a mu czeka\u0107, sama ociera\u0142a jego zlane potem czo\u0142o, podawa\u0142a mu letni\u0105 wod\u0119, kt\u00f3r\u0105 podgrza\u0142a do umycia st\u00f3p, przygotowywa\u0142a mu skromn\u0105 kolacj\u0119, kt\u00f3ra mia\u0142a przywr\u00f3ci\u0107 mu si\u0142y. Sk\u0142ada\u0142a si\u0119 ona g\u0142\u00f3wnie z ma\u0142ych chlebk\u00f3w j\u0119czmiennych, produkt\u00f3w mlecznych, owoc\u00f3w i niekt\u00f3rych ro\u015blin str\u0105czkowych. Nast\u0119pnie, gdy noc si\u0119 zbli\u017ca\u0142a, spokojny sen przygotowa\u0142 naszego \u015bwi\u0119tego Patriarch\u0119 do wznowienia jego codziennych zaj\u0119\u0107 nast\u0119pnego dnia. To \u017cycie, pracowite i jednocze\u015bnie s\u0142odkie, trwa\u0142o oko\u0142o dw\u00f3ch miesi\u0119cy, kiedy nadesz\u0142a godzina wyznaczona przez Opatrzno\u015b\u0107 na wcielenie Boskiego S\u0142owa.


Rozdzia\u0142 V. Zwiastowanie Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny
<\/strong>Ecce ancilla Domini; fiat mihi secundum verbum tuum. (<\/em>Oto ja, s\u0142u\u017cebnica Pa\u0144ska; niech mi si\u0119 stanie wed\u0142ug s\u0142owa Twego. – \u0141k 1,38)

            Pewnego dnia J\u00f3zef poszed\u0142 do pracy w s\u0105siedniej wiosce. Maryja by\u0142a sama w domu i zgodnie ze swoim zwyczajem modli\u0142a si\u0119, prz\u0119d\u0105c len. Nagle anio\u0142 Pa\u0144ski, archanio\u0142 Gabriel, zst\u0105pi\u0142 do ubogiego domu, ca\u0142y ja\u015bniej\u0105cy promieniami niebia\u0144skiej chwa\u0142y, i pozdrowi\u0142 pokorn\u0105 Dziewic\u0119, m\u00f3wi\u0105c do niej: „Pozdrawiam ci\u0119, o \u0142aski pe\u0142na; Pan z tob\u0105, b\u0142ogos\u0142awiona\u015b ty mi\u0119dzy niewiastami”. Taka niespodziewana pochwa\u0142a wywo\u0142a\u0142a g\u0142\u0119bokie poruszenie w duszy Maryi. Aby j\u0105 uspokoi\u0107, Anio\u0142 powiedzia\u0142: „Nie b\u00f3j si\u0119, Maryjo, znalaz\u0142a\u015b bowiem \u0142ask\u0119 u Boga. Oto poczniesz i porodzisz syna, kt\u00f3remu nadasz imi\u0119 Jezus. B\u0119dzie On wielki i b\u0119dzie nazwany Synem Najwy\u017cszego. Pan da mu tron Dawida, jego ojca; b\u0119dzie panowa\u0142 wiecznie w domu Jakuba, a jego kr\u00f3lestwu nie b\u0119dzie ko\u0144ca”. „Jak to b\u0119dzie mo\u017cliwe”, zapyta\u0142a pokorna Dziewica, „skoro nie znam \u017cadnego cz\u0142owieka?”.
            Nie mog\u0142a pogodzi\u0107 obietnicy dziewictwa z tytu\u0142em Matki Bo\u017cej. Ale Anio\u0142 odpowiedzia\u0142 jej: „Duch \u015awi\u0119ty zst\u0105pi na ciebie, a ob\u0142ok Najwy\u017cszego okryje ci\u0119 swoim cieniem; \u015bwi\u0119ty owoc, kt\u00f3ry si\u0119 z ciebie narodzi, b\u0119dzie nazwany synem Bo\u017cym”. Aby da\u0107 dow\u00f3d wszechmocy Boga, archanio\u0142 Gabriel doda\u0142: „Oto El\u017cbieta, twoja kuzynka, pocz\u0119\u0142a syna w podesz\u0142ym wieku, a ta, kt\u00f3ra by\u0142a niep\u0142odna, jest ju\u017c w sz\u00f3stym miesi\u0105cu ci\u0105\u017cy. Dla Boga bowiem nie ma nic niemo\u017cliwego”.
            Na te Boskie s\u0142owa pokorna Maryja nie mog\u0142a znale\u017a\u0107 nic wi\u0119cej do powiedzenia: „Oto s\u0142u\u017cebnica Pa\u0144ska”, odpowiedzia\u0142a Anio\u0142owi, „niech mi si\u0119 stanie wed\u0142ug s\u0142owa Twego”. Anio\u0142 znikn\u0105\u0142; tajemnica tajemnic zosta\u0142a dokonana. S\u0142owo Bo\u017ce wcieli\u0142o si\u0119 dla zdrowia ludzko\u015bci.
            Pod wiecz\u00f3r, kiedy J\u00f3zef powr\u00f3ci\u0142 o zwyk\u0142ej godzinie, po zako\u0144czeniu swojej pracy, Maryja nie powiedzia\u0142a mu nic o cudzie, kt\u00f3rego by\u0142a uczestnikiem.
            Zadowoli\u0142a si\u0119 oznajmieniem mu, \u017ce jej kuzynka El\u017cbieta jest w ci\u0105\u017cy, a poniewa\u017c chcia\u0142a j\u0105 odwiedzi\u0107, jako pos\u0142uszna \u017cona poprosi\u0142a J\u00f3zefa o pozwolenie na odbycie podr\u00f3\u017cy, kt\u00f3ra by\u0142a d\u0142uga i m\u0119cz\u0105ca. J\u00f3zef nie m\u00f3g\u0142 jej nie odm\u00f3wi\u0107 i wyruszy\u0142a w towarzystwie krewnych. Nale\u017cy s\u0105dzi\u0107, \u017ce J\u00f3zef nie m\u00f3g\u0142 towarzyszy\u0107 jej do domu kuzynki, poniewa\u017c mia\u0142 swoje zaj\u0119cia w Nazarecie.


Rozdzia\u0142 VI. Niepok\u00f3j J\u00f3zefa – Zostaje uspokojony przez Anio\u0142a.
<\/strong>Ioseph, fili David, noli timere accipere Mariam coniugem tuam, quod enim in ea natum est, de Spiritu Sancto est<\/em>. (J\u00f3zefie, synu Dawida, nie b\u00f3j si\u0119 wzi\u0105\u0107 do siebie Maryi, twej Ma\u0142\u017conki; albowiem z Ducha \u015awi\u0119tego jest to, co si\u0119 w Niej pocz\u0119\u0142o. – Mt 1,20)

            \u015aw. El\u017cbieta mieszka\u0142a w g\u00f3rach Judei, w ma\u0142ym miasteczku zwanym Hebron, siedemdziesi\u0105t mil [113 km] od Nazaretu. Nie b\u0119dziemy \u015bledzi\u0107 los\u00f3w Maryi podczas jej podr\u00f3\u017cy; wystarczy nam wiedzie\u0107, \u017ce Maryja przebywa\u0142a u swojej kuzynki oko\u0142o trzech miesi\u0119cy.
            Ale powr\u00f3t Maryi przygotowa\u0142 J\u00f3zefa na pr\u00f3b\u0119, kt\u00f3ra mia\u0142a by\u0107 wst\u0119pem do wielu innych. Nie musia\u0142 czeka\u0107 d\u0142ugo, aby u\u015bwiadomi\u0107 sobie, \u017ce Maryja by\u0142a w stanie b\u0142ogos\u0142awionym. Prawo upowa\u017cnia\u0142o go do oskar\u017cenia swojej oblubienicy przed kap\u0142anami i okrycia jej wieczn\u0105 ha\u0144b\u0105; ale taki krok by\u0142 sprzeczny z dobroci\u0105 jego serca i wysokim szacunkiem, jakim do tej pory darzy\u0142 Maryj\u0119. W tej niepewno\u015bci postanowi\u0142 porzuci\u0107 J\u0105 i wyemigrowa\u0107, aby zrzuci\u0107 wy\u0142\u0105cznie na siebie ca\u0142\u0105 nienawi\u015b\u0107 takiej roz\u0142\u0105ki. Rzeczywi\u015bcie, poczyni\u0142 ju\u017c przygotowania do wyjazdu, kiedy anio\u0142 zst\u0105pi\u0142 z Nieba, aby go uspokoi\u0107:
            „J\u00f3zefie, synu Dawida” – powiedzia\u0142 do niego niebia\u0144ski pos\u0142aniec – „nie b\u00f3j si\u0119 przyj\u0105\u0107 do siebie Maryi, twej ma\u0142\u017conki, albowiem z Ducha \u015awi\u0119tego jest to, co si\u0119 w Niej pocz\u0119\u0142o. Porodzi ona syna, kt\u00f3remu nadasz imi\u0119 Jezus, gdy\u017c On wybawi sw\u00f3j lud od jego grzech\u00f3w”.
            Odt\u0105d J\u00f3zef ca\u0142kowicie uspokojony pocz\u0105\u0142 najwy\u017csz\u0105 cze\u015b\u0107 dla swojej czystej oblubienicy; widzia\u0142 w niej \u017cywy przybytek Najwy\u017cszego, a jego troski by\u0142y tylko bardziej czu\u0142e i pe\u0142ne szacunku.


Rozdzia\u0142 VII. Edykt Cezara Augusta. – Spis ludno\u015bci. – Podr\u00f3\u017c Maryi i J\u00f3zefa do Betlejem.
<\/strong>Tamquam aurum in fornace probavit electos Dominus.<\/em> (Do\u015bwiadczy\u0142 ich jak z\u0142oto w tyglu i przyj\u0105\u0142 ich jak ca\u0142opaln\u0105 ofiar\u0119 – Mdr 3,6).

            Zbli\u017ca\u0142 si\u0119 czas, kiedy Mesjasz obiecany narodom mia\u0142 w ko\u0144cu pojawi\u0107 si\u0119 na \u015bwiecie. Imperium Rzymskie osi\u0105gn\u0119\u0142o w\u00f3wczas szczyt swojej wielko\u015bci.
            Cezar August, przejmuj\u0105c najwy\u017csz\u0105 w\u0142adz\u0119, urzeczywistni\u0142 t\u0119 jedno\u015b\u0107, kt\u00f3ra zgodnie z planami Opatrzno\u015bci mia\u0142a s\u0142u\u017cy\u0107 szerzeniu Ewangelii. Za jego panowania usta\u0142y wszystkie wojny, a \u015awi\u0105tynia Janusa zosta\u0142a zamkni\u0119ta (w tamtych czasach w Rzymie panowa\u0142 zwyczaj trzymania \u015awi\u0105tyni Janusa otwartej podczas wojny i zamykania jej w czasie pokoju). W swojej dumie cesarz rzymski chcia\u0142 pozna\u0107 liczb\u0119 swoich poddanych i w tym celu zarz\u0105dzi\u0142 powszechny spis ludno\u015bci w ca\u0142ym imperium.
            Ka\u017cdy obywatel musia\u0142 zapisa\u0107 siebie i ca\u0142\u0105 swoj\u0105 rodzin\u0119 w swoim rodzinnym mie\u015bcie. Dlatego J\u00f3zef musia\u0142 opu\u015bci\u0107 sw\u00f3j biedny dom, aby wype\u0142ni\u0107 rozkazy cesarza; a poniewa\u017c pochodzi\u0142 z rodu Dawida, a ta znamienita rodzina pochodzi\u0142a z Betlejem, musia\u0142 uda\u0107 si\u0119 tam, aby zosta\u0107 zapisanym.
            By\u0142 smutny i mglisty poranek w miesi\u0105cu grudniu, roku 752 w roku rzymskim, kiedy J\u00f3zef i Maria opu\u015bcili sw\u00f3j biedny dom w Nazarecie, aby uda\u0107 si\u0119 do Betlejem, gdzie wzywa\u0142o ich pos\u0142usze\u0144stwo nale\u017cne rozkazom w\u0142adcy. Ich przygotowania do wyjazdu nie trwa\u0142y d\u0142ugo. J\u00f3zef w\u0142o\u017cy\u0142 kilka ubra\u0144 do worka, przygotowa\u0142 cichego i oswojonego konia, kt\u00f3ry mia\u0142 nie\u015b\u0107 Maryj\u0119, kt\u00f3ra by\u0142a ju\u017c w dziewi\u0105tym miesi\u0105cu ci\u0105\u017cy, i owin\u0105\u0142 si\u0119 du\u017cym p\u0142aszczem. Nast\u0119pnie dwoje \u015bwi\u0119tych podr\u00f3\u017cnik\u00f3w opu\u015bci\u0142o Nazaret w towarzystwie uradowanych krewnych i przyjaci\u00f3\u0142. \u015awi\u0119ty Patriarcha, trzymaj\u0105c sw\u00f3j kij podr\u00f3\u017cny w jednej r\u0119ce, drug\u0105 trzyma\u0142 uzd\u0119 klaczy, na kt\u00f3rej siedzia\u0142a jego ma\u0142\u017conka.
            Po czterech lub pi\u0119ciu dniach w\u0119dr\u00f3wki zobaczyli Betlejem z daleka. Dzie\u0144 zaczyna\u0142 si\u0119 chyli\u0107 ku zachodowi, gdy weszli do miasta. Wierzchowiec Maryi by\u0142 zm\u0119czony; Maryja ponadto bardzo potrzebowa\u0142a odpoczynku, wi\u0119c J\u00f3zef szybko wyruszy\u0142 na poszukiwanie noclegu. Przeszed\u0142 przez wszystkie gospody Betlejem, ale jego kroki okaza\u0142y si\u0119 bezu\u017cyteczne. Powszechny spis ludno\u015bci przyci\u0105gn\u0105\u0142 tam niezwyk\u0142y t\u0142um, a wszystkie gospody by\u0142y przepe\u0142nione obcymi. Na pr\u00f3\u017cno J\u00f3zef chodzi\u0142 od drzwi do drzwi, prosz\u0105c o schronienie dla swojej wyczerpanej oblubienicy, a drzwi pozostawa\u0142y zamkni\u0119te.


Rozdzia\u0142 VIII. Maryja i J\u00f3zef znajduj\u0105 schronienie w ubogiej jaskini. – Narodziny Zbawiciela \u015bwiata. – Jezus adorowany przez pasterzy.
<\/strong>Et Verbum caro factum est.<\/em> (A S\u0142owo cia\u0142em si\u0119 sta\u0142o – J 1,14).

            Nieco zniech\u0119ceni brakiem jakiejkolwiek go\u015bcinno\u015bci, J\u00f3zef i Maryja opu\u015bcili Betlejem, maj\u0105c nadziej\u0119 na znalezienie na wsi azylu, kt\u00f3rego odm\u00f3wi\u0142o im miasto. Dotarli do opuszczonej jaskini, kt\u00f3ra dawa\u0142a schronienie pasterzom i ich stadom w nocy i w dni niepogody. Na ziemi le\u017ca\u0142o troch\u0119 s\u0142omy, a zag\u0142\u0119bienie w skale s\u0142u\u017cy\u0142o r\u00f3wnie\u017c jako \u0142awka do odpoczynku i \u017c\u0142\u00f3b dla zwierz\u0105t. Dwoje podr\u00f3\u017cnik\u00f3w wesz\u0142o do jaskini, aby odpocz\u0105\u0107 od zm\u0119czenia podr\u00f3\u017c\u0105 i ogrza\u0107 spieczone zimowym ch\u0142odem ko\u0144czyny. W tym n\u0119dznym schronieniu, z dala od ludzkich spojrze\u0144, Maryja wyda\u0142a na \u015bwiat Mesjasza obiecanego naszym pierwszym ojcom. By\u0142a p\u00f3\u0142noc, J\u00f3zef adorowa\u0142 boskie Dziecko, owin\u0105\u0142 je w szaty i po\u0142o\u017cy\u0142 w \u017c\u0142obie. By\u0142 pierwszym z ludzi, na kt\u00f3rego spad\u0142 niezr\u00f3wnany zaszczyt z\u0142o\u017cenia ho\u0142du Bogu, kt\u00f3ry zst\u0105pi\u0142 na ziemi\u0119, aby odkupi\u0107 grzechy ludzko\u015bci.
            Niekt\u00f3rzy pasterze obserwowali swoje stada w pobliskiej okolicy. Pojawi\u0142 si\u0119 anio\u0142 Pa\u0144ski i og\u0142osi\u0142 im dobr\u0105 nowin\u0119 o narodzinach Zbawiciela. W tym samym czasie niebia\u0144skie ch\u00f3ry powtarza\u0142y: „Chwa\u0142a Bogu na wysoko\u015bciach, a na ziemi pok\u00f3j ludziom dobrej woli”. Ci pro\u015bci ludzie nie zawahali si\u0119 p\u00f3j\u015b\u0107 za g\u0142osem anio\u0142a: „Chod\u017amy”, powiedzieli do siebie, „do Betlejem i zobaczmy, co si\u0119 sta\u0142o”. I bez dalszych ceregieli weszli do jaskini i adorowali boskie Dzieci\u0105tko.<\/p>\n\n\n\n


(ci\u0105g dalszy nast\u0105pi)<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u015awi\u0119ty J\u00f3zef jest patronem Ko\u015bcio\u0142a i wsp\u00f3\u0142patronem Zgromadzenia Salezja\u0144skiego. Ksi\u0105dz Bosko od samego pocz\u0105tku chcia\u0142,…<\/p>\n","protected":false},"author":18,"featured_media":26738,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":81,"footnotes":""},"categories":[153],"tags":[1664,2556,2024,2188,1736,1742,2618,1970,1964],"class_list":["post-26745","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nasi-swieci","tag-biblia","tag-bog","tag-cnoty","tag-jezus","tag-katecheza","tag-kosciol","tag-swiadkowie","tag-swieci","tag-zbawienie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26745","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/18"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=26745"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26745\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/26738"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=26745"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=26745"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=26745"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}