{"id":26494,"date":"2024-02-16T07:41:33","date_gmt":"2024-02-16T07:41:33","guid":{"rendered":"https:\/\/exciting-knuth.178-32-140-152.plesk.page\/?p=26494"},"modified":"2024-02-16T07:42:50","modified_gmt":"2024-02-16T07:42:50","slug":"alberto-marvelli-chrzescijanin-ktorego-lubili-nawet-komunisci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/nasi-swieci\/alberto-marvelli-chrzescijanin-ktorego-lubili-nawet-komunisci\/","title":{"rendered":"Alberto Marvelli, chrze\u015bcijanin, kt\u00f3rego lubili nawet komuni\u015bci"},"content":{"rendered":"\n

Alberto Marvelli (1918-1946), m\u0142ody cz\u0142owiek formowany w salezja\u0144skim oratorium w Rimini, prze\u017cy\u0142 swoje kr\u00f3tkie \u017cycie w codziennym zaanga\u017cowaniu w s\u0142u\u017cb\u0119 innym, z ca\u0142\u0105 intensywno\u015bci\u0105, na jak\u0105 pozwala\u0142y mu jego si\u0142y. Jego normalne, ale intensywnie chrze\u015bcija\u0144skie \u017cycie doprowadzi\u0142o go do \u015bwi\u0119to\u015bci, a w 2004 r. zosta\u0142 beatyfikowany przez papie\u017ca \u015bw. Jana Paw\u0142a II.
<\/em><\/em>

Alberto Marvelli, „in\u017cynier mi\u0142osierdzia”, nosi w sobie urok niezwykle normalnej \u015bwi\u0119to\u015bci. Alberto mia\u0142 ojca bankiera i bardzo chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 rodzin\u0119. Urodzi\u0142 si\u0119 w Ferrarze w 1918 roku, ale w wieku 13 lat wraz z rodzin\u0105 osiedli\u0142 si\u0119 na sta\u0142e w Rimini, pod\u0105\u017caj\u0105c za ojcem w jego podr\u00f3\u017cach s\u0142u\u017cbowych. By\u0142 ch\u0142opcem o mocnym zdrowiu i porywczym temperamencie, ale by\u0142 zarazem tak powa\u017cny, \u017ce czasami sprawia\u0142 wra\u017cenie doros\u0142ego m\u0119\u017cczyzny. Przechodzi przez gimnazjum dziel\u0105c czas na nauk\u0119 i wa\u017cne zawody sportowe.  W wieku 15 lat zapisa\u0142 si\u0119 do liceum klasycznego. Ale w tych samych miesi\u0105cach rodzina zostaje ci\u0119\u017cko dotkni\u0119ta \u015bmierci\u0105 ojca. By\u0142 wtedy aspirantem i animatorem oratorium w parafii Maryi Wspomo\u017cycielki. Uczy\u0142 katechizmu, animowa\u0142 spotkania, organizowa\u0142 Msze dla m\u0142odzie\u017cy. Maj\u0105c zaledwie 18 lat zosta\u0142 prezesem Akcji Katolickiej.
Rozpoczynaj\u0105c nauk\u0119 w liceum, Alberto rozpocz\u0105\u0142 sw\u00f3j Dziennik i napisa\u0142: „B\u00f3g jest wielki, niesko\u0144czenie wielki, niesko\u0144czenie dobry”. Opisywa\u0142 w nim sw\u00f3j rozw\u00f3j jako cz\u0142owieka i chrze\u015bcijanina przez ca\u0142e \u017cycie. Czytamy w nim \u015bcis\u0142y i mocny „ma\u0142y schemat”, kt\u00f3ry sobie nada\u0142. Proponowa\u0142 w szczeg\u00f3lno\u015bci: modlitw\u0119 i medytacj\u0119 rano i wieczorem, spotkanie z Jezusem-Eucharysti\u0105, je\u015bli to mo\u017cliwe, tak\u017ce ka\u017cdego dnia, walk\u0119 z najwi\u0119kszymi wadami: lenistwem, ob\u017carstwem, niecierpliwo\u015bci\u0105, ciekawo\u015bci\u0105… To program, kt\u00f3ry Alberto b\u0119dzie realizowa\u0142 przez ca\u0142e swoje \u017cycie.

Doje\u017cd\u017caj\u0105cy student
<\/strong>W\u015br\u00f3d 60 kandydat\u00f3w do matury Alberto zaj\u0105\u0142 drugie miejsce. 1 grudnia 1936 roku (w wieku 18 lat) rozpocz\u0105\u0142 pierwszy rok in\u017cynierii na Uniwersytecie Bolo\u0144skim. Tak zacz\u0119\u0142o si\u0119 \u017cycie studenta doje\u017cd\u017caj\u0105cego z Rimini do Bolonii. Studia i apostolstwo w obu miastach. Gosposia ciotki, kt\u00f3ra go\u015bci\u0142a go w Bolonii, zezna\u0142a w prostych s\u0142owach: „Widzia\u0142am go dzie\u0144 i noc ci\u0119\u017cko pracuj\u0105cego dla uniwersytetu i apostolatu. Czasami zastawa\u0142am go \u015bpi\u0105cego nad ksi\u0105\u017ckami i z r\u00f3\u017ca\u0144cem w r\u0119ku. Rano widzia\u0142em go w ko\u015bciele o 6 rano na Mszy \u015bw. i Komunii \u015bw. Je\u015bli zobowi\u0105zania nie pozwala\u0142y mu przyj\u0105\u0107 Komunii wcze\u015bniej, po\u015bci\u0142 do po\u0142udnia. Nak\u0142ada\u0142 na sw\u00f3j apetyt ogromn\u0105 pokut\u0119”.
Podczas gdy Alberto ko\u0144czy\u0142 studia, nad Europ\u0105 wybuch\u0142 cyklon II wojny \u015bwiatowej. W\u0142ochy r\u00f3wnie\u017c zosta\u0142y w ni\u0105 wci\u0105gni\u0119te. Alberto – absolwent in\u017cynierii, od sierpnia do listopada 1940 r. przebywa\u0142 w Mediolanie, zatrudniony w odlewni Bagnagatti, podczas pierwszych bombardowa\u0144. Przemys\u0142owiec zezna\u0142: „Sp\u0119dzi\u0142 ze mn\u0105 kilka miesi\u0119cy. Natychmiast zapozna\u0142 si\u0119 ze wszystkimi pracownikami, a zw\u0142aszcza z najm\u0142odszymi i najprostszymi. Interesowa\u0142 si\u0119 potrzebami rodzinnymi pracownik\u00f3w i wskaza\u0142 mi szczeg\u00f3lne potrzeby ka\u017cdego z nich, prosz\u0105c o pomoc, kt\u00f3r\u0105 uzna\u0142 za stosown\u0105. Odwiedza\u0142 chorych, zach\u0119ca\u0142 praktykant\u00f3w do ucz\u0119szczania do szk\u00f3\u0142 wieczorowych. Zaszczepi\u0142 we wszystkich spontaniczne i \u017cywe poczucie wsp\u00f3\u0142czucia i serdeczno\u015bci”.
30 czerwca 1941 r., gdy W\u0142ochy rozpoczyna\u0142y drugi rok wojny, Alberto uko\u0144czy\u0142 in\u017cynieri\u0119 przemys\u0142ow\u0105 z najwy\u017cszymi ocenami. Wkr\u00f3tce potem i on mia\u0142 za\u0142o\u017cy\u0107 szaro-zielony mundur i wuryszu\u0107, by zosta\u0107 \u017co\u0142nierzem.

S\u0142u\u017cba wojskowa i wojna
<\/strong>W styczniu 1943 r. Rosjanie rozpocz\u0119li ofensyw\u0119 na ca\u0142ym froncie zachodnim. Armir (w\u0142oska armia w Rosji), okupuj\u0105ca front nad Donem, zosta\u0142a zmuszona do legendarnego odwrotu przez nieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 zamarzni\u0119te pola, podczas gdy Rosjanie byli w stanie zabi\u0107 i sam mr\u00f3z. Tam w\u0142a\u015bnie przyby\u0142 Raffaello Marvelli i zgin\u0105\u0142 w walce. Dla mamy Marii by\u0142a to bardzo ci\u0119\u017cka godzina. Alberto napisa\u0142 w swoim dzienniku mocne, krwawi\u0105ce s\u0142owa: „Wojna jest kar\u0105 za nasz\u0105 niegodziwo\u015b\u0107, kar\u0105 za nasz\u0105 ma\u0142\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 do Boga i ludzi. Na \u015bwiecie brakuje ducha mi\u0142osierdzia, wi\u0119c nienawidzimy si\u0119 nawzajem jako wrogowie, zamiast kocha\u0107 si\u0119 jak bracia”.
Jest przeznaczony do koszar w Treviso. I to w\u0142a\u015bnie tutaj mia\u0142 miejsce „cud” Marvellego. Ks. Zanotto, proboszcz parafii Santa Maria di Piave, napisa\u0142: „Kiedy in\u017cynier Marvelli przyby\u0142 do Treviso, w koszarach dw\u00f3ch tysi\u0119cy \u017co\u0142nierzy, wszyscy blu\u017anili i panowa\u0142o podziemie. Po pewnym czasie nikt ju\u017c nie blu\u017ani\u0142, to znaczy nikt, nawet prze\u0142o\u017ceni. Pu\u0142kownik jako blu\u017anierca, odda\u0142 si\u0119 t\u0142umieniu blu\u017anierstwa w\u015br\u00f3d \u017co\u0142nierzy”. We wrze\u015bniu W\u0142ochy wycofa\u0142y si\u0119 z wojny. Armia si\u0119 rozpada. Alberto wraca do domu. Ale wojna si\u0119 nie sko\u0144czy\u0142a. Niemieccy \u017co\u0142nierze okupuj\u0105 W\u0142ochy, a alianci intensyfikuj\u0105 bombardowania naszych miast.

W\u015br\u00f3d uchod\u017ac\u00f3w w San Marino
<\/strong>1 listopada Rimini zosta\u0142o dotkni\u0119te pierwszym bombardowaniem z powietrza. Ucierpia\u0142o trzysta os\u00f3b, a miasto zosta\u0142o zredukowane do dywanu gruzu. Ludzie musieli ucieka\u0107 daleko, do wolnej Republiki San Marino. W ci\u0105gu kilku tygodni liczba mieszka\u0144c\u00f3w tej wolnej ziemi wzros\u0142a z 14 do 120 tysi\u0119cy.
Alberto przyby\u0142 na miejsce na o\u015ble. Na bryczce siedzia\u0142a jego matka. Giorgio i Gertrude pchali rowery za\u0142adowane jedzeniem, aby prze\u017cy\u0107. Zostali przyj\u0119ci do jednego z akademik\u00f3w uczelni Belluzzi. Inne rodziny by\u0142y w magazynach Republiki, wiele innych gromadzi\u0142o si\u0119 w tunelach kolejowych.
W takich chwilach bardzo \u0142atwo jest zamkn\u0105\u0107 si\u0119 w sobie, my\u015ble\u0107 o przetrwaniu najbli\u017cszych i to wszystko. Zamiast tego Alberto jest w centrum opieki, dost\u0119pnej dla ka\u017cdego. Jeden ze \u015bwiadk\u00f3w pisze: „Wieczorem g\u0142o\u015bno odmawia\u0142 r\u00f3\u017caniec w akademikach kolegium Belluzzi, potem k\u0142ad\u0142 si\u0119 spa\u0107; a rano, w ko\u015bciele pe\u0142nym ewakuowanych os\u00f3b, s\u0142u\u017cy\u0142 do Mszy i przyjmowa\u0142 Komuni\u0119. Potem zn\u00f3w wyrusza\u0142 na wszystkie ulice i do wszystkich potrzebuj\u0105cych. Zwraca\u0142 uwag\u0119 na potrzeby, a kiedy nie m\u00f3g\u0142 przyby\u0107, powierza\u0142 prac\u0119 innym. Wchodzi\u0142 do tuneli, z kt\u00f3rych ludzie nie mieli odwagi wyj\u015b\u0107”. Domenico Mondrone dodaje: „Ka\u017cdego dnia pokonywa\u0142 kilometry na rowerze, zbieraj\u0105c jedzenie. Czasami wraca\u0142 do domu z plecakiem podziurawionym od\u0142amkami wybuchaj\u0105cymi ze wszystkich stron. Ale on, z przyjaci\u00f3\u0142mi, kt\u00f3rzy na\u015bladowali jego odwag\u0119, nie zatrzyma\u0142 si\u0119”.

Chcieli, \u017ceby zosta\u0142 burmistrzem
<\/strong>21 listopada 1944 r. Alianci wkraczaj\u0105 do Rimini. Dooko\u0142a p\u0142on\u0105 wioski i lasy, tworz\u0105 si\u0119 korki woz\u00f3w, ci\u0119\u017car\u00f3wek, samochod\u00f3w. \u015amier\u0107 i spustoszenie. Alberto wraca tam z rodzin\u0105. Zastaje sw\u00f3j dom (zniszczony, ale wci\u0105\u017c nadaj\u0105cy si\u0119 do zamieszkania) zaj\u0119ty przez brytyjskich oficer\u00f3w. Rodzina Marvellich zatrzyma\u0142a si\u0119 w piwnicy najlepiej jak potrafi\u0142a. Tej strasznej zimy (ostatniej wojny) Alberto sta\u0142 si\u0119 s\u0142ug\u0105 wszystkich. Komitet Wyzwolenia powierzy\u0142 mu biuro mieszkaniowe, gmina powierzy\u0142a mu in\u017cynieri\u0119 l\u0105dow\u0105 w celu odbudowy, biskup przekaza\u0142 go „katolickim absolwentom” diecezji. Ubodzy stale oblegali dwa ma\u0142e pokoje w jego biurze, pod\u0105\u017cali za nim do domu, kiedy szed\u0142 co\u015b przek\u0105si\u0107 z matk\u0105. Alberto nigdy nie odm\u00f3wi\u0142 nikomu. M\u00f3wi\u0142: „Biedni przechodz\u0105 od razu, inni maj\u0105 uprzejmo\u015b\u0107 poczeka\u0107”. Po zawarciu pokoju n\u0119dza ludzi trwa\u0142a nadal. Podczas wojny wielu straci\u0142o wszystko.
Rok 1946 jest poch\u0142aniany dzie\u0144 po dniu przez nieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 potrzeby, wszystkie pilne. Alberto chodzi\u0142 na Msz\u0119, a potem by\u0142 pod r\u0119k\u0105. Pod koniec roku odby\u0142y si\u0119 pierwsze wybory lokalne. To czas gor\u0105cych bitew mi\u0119dzy komunistami i chrze\u015bcija\u0144skimi demokratami. Komunista, kt\u00f3ry codziennie widzia\u0142 w Marvellim nie chrze\u015bcija\u0144skiego demokrat\u0119, ale chrze\u015bcijanina, powiedzia\u0142: „Nawet je\u015bli moja partia przegra… dop\u00f3ki in\u017cynier Marvelli jest burmistrzem”. Nie chcia\u0142 nim zosta\u0107. Wieczorem 5 pa\u017adziernika szybko zjad\u0142 obiad obok swojej matki, a nast\u0119pnie wyjecha\u0142 na rowerze, aby zorganizowa\u0107 wiec w San Giuliano a Mare. 200 metr\u00f3w od domu uderzy\u0142a w niego p\u0119dz\u0105ca z zawrotn\u0105 pr\u0119dko\u015bci\u0105 aliancka ci\u0119\u017car\u00f3wka, wyrzuci\u0142a go do ogrodu willi, a on znikn\u0105\u0142 w nocy. Zosta\u0142 zabrany przez trolejbus. Dwie godziny p\u00f3\u017aniej umiera. Mia\u0142 28 lat. Kiedy jego trumna przeje\u017cd\u017ca ulicami, biedni p\u0142acz\u0105 i przesy\u0142aj\u0105 poca\u0142unki. Plakat og\u0142asza wielkimi literami: „Komuni\u015bci z Bellarivy k\u0142aniaj\u0105 si\u0119 ze czci\u0105, aby powita\u0107 swojego syna, swojego brata, kt\u00f3ry rozda\u0142 tak wiele dobra na tej ziemi”.<\/p>\n\n\n\n


ks. Mario PERTILE, sdb<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Alberto Marvelli (1918-1946), m\u0142ody cz\u0142owiek formowany w salezja\u0144skim oratorium w Rimini, prze\u017cy\u0142 swoje kr\u00f3tkie \u017cycie…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":26487,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":31,"footnotes":""},"categories":[153],"tags":[2024,1742,1724,1988,2618,1970,1934],"class_list":["post-26494","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nasi-swieci","tag-cnoty","tag-kosciol","tag-milosc-blizniego","tag-solidarnosc","tag-swiadkowie","tag-swieci","tag-ubodzy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26494","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=26494"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26494\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/26487"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=26494"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=26494"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=26494"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}