Dominik Savio przyby\u0142 do Oratorium na Valdocco jesieni\u0105 1854 roku, pod koniec \u015bmiertelnej zarazy, kt\u00f3ra zdziesi\u0105tkowa\u0142a Turyn. Natychmiast zaprzyja\u017ani\u0142 si\u0119 z Micha\u0142em Rua, Janem Cagliero, Janem Bonetti i J\u00f3zefem Bongiovanni, z kt\u00f3rymi chodzi\u0142 do szko\u0142y w mie\u015bcie. Najprawdopodobniej nie wiedzia\u0142 nic o „Towarzystwie Salezja\u0144skim”, o kt\u00f3rym ksi\u0105dz Bosko zacz\u0105\u0142 opowiada\u0107 niekt\u00f3rym m\u0142odym ludziom w styczniu tego roku. Ale nast\u0119pnej wiosny wpad\u0142 na pomys\u0142, kt\u00f3ry powierzy\u0142 J\u00f3zefowi Bongiovanniemu. W Oratorium byli wspaniali ch\u0142opcy, ale byli te\u017c tacy, kt\u00f3rzy \u017ale si\u0119 zachowywali, byli te\u017c ch\u0142opcy cierpi\u0105cy, zmagaj\u0105cy si\u0119 z nauk\u0105, t\u0119skni\u0105cy za domem. Ka\u017cdy na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119 stara\u0142 si\u0119 im pom\u00f3c. Dlaczego wi\u0119c bardziej ch\u0119tni m\u0142odzie\u0144cy nie mogliby po\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 w „tajne stowarzyszenie”, aby sta\u0107 si\u0119 zwart\u0105 grup\u0105 ma\u0142ych aposto\u0142\u00f3w w gupie innych? J\u00f3zef zgodzi\u0142 si\u0119. Rozmawiali o tym z niekt\u00f3rymi z koleg\u00f3w. Pomys\u0142 im si\u0119 spodoba\u0142. Postanowiono nazwa\u0107 grup\u0119 „Towarzystwem Niepokalanej”. Ksi\u0105dz Bosko wyrazi\u0142 na to zgod\u0119: mieli to wypr\u00f3bowa\u0107 i opracowa\u0107 ma\u0142y regulamin. Z protoko\u0142\u00f3w Towarzystwa zachowanych w Archiwum Salezja\u0144skim wiemy, \u017ce cz\u0142onk\u00f3w, kt\u00f3rzy spotykali si\u0119 raz w tygodniu, by\u0142o oko\u0142o dziesi\u0119ciu: Micha\u0142 Rua (wybrany na przewodnicz\u0105cego), Dominik Savio, J\u00f3zef Bongiovanni (wybrany na sekretarza), Celestyn Durando, Jan B. Francesia, Jan Bonetti, kleryk Angelo Savio, Giuseppe Rocchietti, Jan Turchi, Alojzy Marcellino, J\u00f3zef Reano, Franciszek Vaschetti. Jan Cagliero by\u0142 nieobecny, poniewa\u017c przechodzi\u0142 rekonwalescencj\u0119 po ci\u0119\u017ckiej chorobie i mieszka\u0142 w domu swojej matki. Artyku\u0142 ko\u0144cowy Regulaminu, zatwierdzony przez wszystkich, tak\u017ce przez ksi\u0119dza Bosko, brzmia\u0142: „Szczere, synowskie, bezgraniczne zawierzenie Maryi, szczeg\u00f3lna czu\u0142o\u015b\u0107 wobec Niej, sta\u0142e nabo\u017ce\u0144stwo uczyni\u0105 nas lepszymi od wszelkich przeszk\u00f3d, wytrwa\u0142ymi w naszych postanowieniach, surowymi wobec siebie, mi\u0142osiernymi wobec bli\u017anich, dok\u0142adnymi we wszystkim”.
Cz\u0142onkowie Towarzystwa zdecydowali si\u0119 „troszczy\u0107” o dwie kategorie ch\u0142opc\u00f3w, kt\u00f3rych w tajnym j\u0119zyku protoko\u0142\u00f3w nazywano „klientami”. Pierwsza kategoria sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z tych niesfornych, kt\u00f3rzy u\u017cywali wulgaryzm\u00f3w i byli sk\u0142onni do b\u00f3jek. Ka\u017cdy cz\u0142onek bra\u0142 jednego z nich i dzia\u0142a\u0142 jako jego „anio\u0142 str\u00f3\u017c” tak d\u0142ugo, jak by\u0142o to konieczne (Micha\u0142 Magone musia\u0142 mie\u0107 wytrwa\u0142ego „anio\u0142a str\u00f3\u017ca”!). Drug\u0105 kategori\u0119 stanowili nowo przybyli. Pomagali im przetrwa\u0107 kilka pierwszych dni, kiedy nie znali jeszcze nikogo, nie wiedzieli, jak gra\u0107, m\u00f3wili tylko dialektem swojej miejscowo\u015bci i t\u0119sknili za domem. (Franciszek Cerruti mia\u0142 Dominika Savio za swojego „anio\u0142a str\u00f3\u017ca” i wspomina\u0142 ich pierwsze spotkania z doz\u0105 sentymentu).
W protoko\u0142ach mo\u017cna zobaczy\u0107 przebieg ka\u017cdego spotkania: chwila modlitwy, kilka minut lektury duchowej, wzajemna zach\u0119ta do przyst\u0105pienia do spowiedzi i Komunii; „nast\u0119pnie omawia si\u0119 powierzonych klient\u00f3w. Wobec tych, kt\u00f3rzy wydawali si\u0119 ca\u0142kowicie g\u0142usi i nieczuli, zalecano cierpliwo\u015b\u0107 i zaufanie Bogu; wobec tych, kt\u00f3rych \u0142atwo by\u0142o przekona\u0107 – roztropno\u015b\u0107 i \u0142agodno\u015b\u0107”.
Por\u00f3wnuj\u0105c nazwiska uczestnik\u00f3w Towarzystwa Niepokalanej z nazwiskami pierwszych „przypisanych” do Pobo\u017cnego Towarzystwa, [Salezja\u0144skiego \u2013 przyp. t\u0142um.] mo\u017cna odnie\u015b\u0107 poruszaj\u0105ce wra\u017cenie, \u017ce „Towarzystwo” by\u0142a „pr\u00f3b\u0105 generaln\u0105” Zgromadzenia, kt\u00f3re ksi\u0105dz Bosko mia\u0142 wkr\u00f3tce za\u0142o\u017cy\u0107. By\u0142o to ma\u0142e pole, na kt\u00f3rym kie\u0142kowa\u0142y pierwsze nasiona kwiat\u00f3w salezja\u0144skiego ogrodu. Towarzystwo sta\u0142o si\u0119 zaczynem Oratorium. Zmienia\u0142o zwyk\u0142ych ch\u0142opc\u00f3w w ma\u0142ych aposto\u0142\u00f3w dzi\u0119ki bardzo prostej formule: cotygodniowe spotkanie z modlitw\u0105, s\u0142uchanie dobrej rady, wzajemne zach\u0119canie do przyst\u0119powania do sakrament\u00f3w, konkretny program, jak i komu pom\u00f3c w \u015brodowisku, w kt\u00f3rym \u017cyli, dobroduszna rozmowa, aby podzieli\u0107 si\u0119 sukcesami i pora\u017ckami minionych dni. Ksi\u0105dz Bosko by\u0142 z tego bardzo zadowolony. Chcia\u0142, aby to przeszczepi\u0107 do ka\u017cdego rodz\u0105cego si\u0119 dzie\u0142a salezja\u0144skiego, aby i tam by\u0142o centrum zaanga\u017cowanej m\u0142odzie\u017cy i przysz\u0142ych powo\u0142a\u0144 salezja\u0144skich i kap\u0142a\u0144skich. Na czterech stronach rad, kt\u00f3re ksi\u0105dz Bosko da\u0142 Micha\u0142owi Rua, kt\u00f3ry mia\u0142 za\u0142o\u017cy\u0107 pierwszy dom salezja\u0144ski poza Turynem, w Mirabello (s\u0105 one jedn\u0105 z najlepszych syntez jego systemu wychowawczego i b\u0119d\u0105 przekazywane ka\u017cdemu nowemu dyrektorowi salezja\u0144skiemu), czytamy te dwie linijki: „Spr\u00f3buj za\u0142o\u017cy\u0107 Towarzystwo Niepokalanego Pocz\u0119cia, ale b\u0119dziesz tylko jego promotorem, a nie dyrektorem; traktuj to jako dzie\u0142o m\u0142odzie\u017cy. W ka\u017cdym dziele salezja\u0144skim grupa zaanga\u017cowanych m\u0142odych ludzi, nazwana wed\u0142ug naszego uznania, ale fotokopia pierwotnego „Towarzystwa Niepokalanego Pocz\u0119cia”! Czy nie jest to tajemnica, kt\u00f3r\u0105 ksi\u0105dz Bosko nam powierza, aby na nowo zakie\u0142kowa\u0142y powo\u0142ania salezja\u0144skie i kap\u0142a\u0144skie? Jedno jest pewne: Zgromadzenie Salezja\u0144skie powsta\u0142o i rozwin\u0119\u0142o si\u0119 dzi\u0119ki zaanga\u017cowaniu m\u0142odych ludzi, kt\u00f3rzy dali si\u0119 przekona\u0107 apostolskiej pasji ksi\u0119dza Bosko i jego marzeniu o \u017cyciu. Musimy opowiedzie\u0107 m\u0142odym histori\u0119 pocz\u0105tk\u00f3w Zgromadzenia, kt\u00f3rego m\u0142odzi byli „wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielami”. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich (Rua, Cagliero, Bonetti, Durando, Marcellino, Bongiovanni, Francesia, Lazzero, Savio) by\u0142a kolegami Dominika Savio i cz\u0142onkami Towarzystwa Niepokalanej; a dwunastu z nich by\u0142o wiernych ksi\u0119dzu Bosko a\u017c do \u015bmierci. Nale\u017cy mie\u0107 nadziej\u0119, \u017ce ten „za\u0142o\u017cycielski” fakt pomo\u017ce nam coraz bardziej anga\u017cowa\u0107 dzisiejsz\u0105 m\u0142odzie\u017c w apostolskie zaanga\u017cowanie na rzecz zbawienia innych m\u0142odych ludzi.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dominik Savio przyby\u0142 do Oratorium na Valdocco jesieni\u0105 1854 roku, pod koniec \u015bmiertelnej zarazy,…<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":19719,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":3,"footnotes":""},"categories":[153],"tags":[1718,2624,1958,2618,1970],"class_list":["post-19728","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nasi-swieci","tag-charyzmat-salezjanski","tag-powolania","tag-salezjanie","tag-swiadkowie","tag-swieci"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19728","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19728"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19728\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/19719"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19728"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19728"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19728"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}