{"id":18026,"date":"2023-07-20T07:11:52","date_gmt":"2023-07-20T07:11:52","guid":{"rendered":"https:\/\/exciting-knuth.178-32-140-152.plesk.page\/?p=18026"},"modified":"2024-02-02T16:11:59","modified_gmt":"2024-02-02T16:11:59","slug":"czcigodna-dorotea-chopitea","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/nasi-swieci\/czcigodna-dorotea-chopitea\/","title":{"rendered":"Czcigodna Dorotea Chopitea"},"content":{"rendered":"\n

Kim by\u0142a Dorotea Chopitea? By\u0142a salezjank\u0105 wsp\u00f3\u0142pracownic\u0105, prawdziw\u0105 matk\u0105 ubogich Barcelony, tw\u00f3rczyni\u0105 licznych instytucji s\u0142u\u017c\u0105cych mi\u0142osierdziu i apostolskiej misji Ko\u015bcio\u0142a. Jej posta\u0107 nabiera dzisiaj szczeg\u00f3lnego znaczenia i zach\u0119ca nas do na\u015bladowania jej przyk\u0142adu bycia „mi\u0142osiernymi jak Ojciec”.
<\/em><\/em>

Biskajka w Chile
<\/strong>W 1790 roku, za panowania Karola IV, Biskajczyk Pedro Nicol\u00e1s de Chopitea, pochodz\u0105cy z Lequeitio, wyemigrowa\u0142 do Chile, b\u0119d\u0105cego w\u00f3wczas cz\u0119\u015bci\u0105 Imperium Hiszpa\u0144skiego. M\u0142ody emigrant dobrze prosperowa\u0142 i po\u015blubi\u0142 m\u0142od\u0105 kreolsk\u0105 kobiet\u0119, Isabel de Villota.

Don Pedro Nolasco Chopitea i Isabel Villota osiedlili si\u0119 w Santiago de Chile. B\u00f3g obdarzy\u0142 ich licznym potomstwem: 18 dzieci, cho\u0107 prze\u017cy\u0142o tylko 12, pi\u0119ciu ch\u0142opc\u00f3w i siedem dziewczynek. Najm\u0142odsza z nich urodzi\u0142a si\u0119, zosta\u0142a ochrzczona i bierzmowana tego samego dnia: 5 sierpnia 1816 r., przyjmuj\u0105c imiona Antonia, Dorotea i Dolores, cho\u0107 zawsze by\u0142a znana jako Dorotea, co po grecku oznacza „dar Bo\u017cy”. Rodzina Pedro i Isabel by\u0142a zamo\u017cna, chrze\u015bcija\u0144ska i zaanga\u017cowana w wykorzystywanie swojego bogactwa dla dobra biednych ludzi, kt\u00f3rzy ich otaczali.

W 1816 roku, roku narodzin Dorotei, Chilijczycy zacz\u0119li otwarcie domaga\u0107 si\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci od Hiszpanii, kt\u00f3r\u0105 uzyskali w 1818 roku. W nast\u0119pnym roku Don Pedro, kt\u00f3ry sprzymierzy\u0142 si\u0119 z rojalistami (zwolennikami Hiszpanii) i zosta\u0142 za to uwi\u0119ziony, przeni\u00f3s\u0142 swoj\u0105 rodzin\u0119 przez Atlantyk do Barcelony, aby zamieszanie polityczne nie zagrozi\u0142o jego starszym dzieciom; mimo to nadal utrzymywa\u0142 bogat\u0105 sie\u0107 relacji z kr\u0119gami politycznymi i gospodarczymi w Chile.

W du\u017cym domu w Barcelonie trzyletnia Dorotea zosta\u0142a powierzona opiece swojej dwunastoletniej siostry Josefiny. W ten spos\u00f3b Josefina, p\u00f3\u017aniejsza „Siostra Josefina”, by\u0142a dla ma\u0142ej Dorotei „ma\u0142\u0105 m\u0142od\u0105 matk\u0105”. Powierzy\u0142a si\u0119 jej ca\u0142kowicie, pozwalaj\u0105c si\u0119 prowadzi\u0107 z uleg\u0142o\u015bci\u0105.

Kiedy mia\u0142a trzyna\u015bcie lat, za rad\u0105 Josefiny, wzi\u0119\u0142a na swojego kierownika duchowego ksi\u0119dza Pedro Nard\u00f3 z parafii Santa Mar\u00eda del Mar. Przez 50 lat ksi\u0105dz Pedro by\u0142 jej spowiednikiem i doradc\u0105 w delikatnych i trudnych chwilach. Ksi\u0105dz nauczy\u0142 j\u0105 z dobroci\u0105 i si\u0142\u0105 „oddziela\u0107 serce od bogactwa”.

Przez ca\u0142e \u017cycie Dorotea uwa\u017ca\u0142a bogactwo swojej rodziny nie za \u017ar\u00f3d\u0142o rozrywki i rozpusty, ale za wielki \u015brodek, kt\u00f3ry B\u00f3g da\u0142 jej do r\u0119ki, aby czyni\u0107 dobro ubogim. Ks. Pedro Nard\u00f3 wielokrotnie kaza\u0142 jej czyta\u0107 ewangeliczn\u0105 przypowie\u015b\u0107 o bogaczu i ubogim \u0141azarzu. Jako charakterystyczny chrze\u015bcija\u0144ski znak, poradzi\u0142 Josefinie i Dorotei, aby zawsze ubiera\u0142y si\u0119 skromnie i prosto, bez kaskady wst\u0105\u017cek i lekkich jedwabnych sukienek, kt\u00f3re \u00f3wczesna moda narzuca\u0142a m\u0142odym arystokratkom.

Dorotea otrzyma\u0142a w swojej rodzinie solidne wykszta\u0142cenie, kt\u00f3re w tamtych czasach otrzymywa\u0142y dziewcz\u0119ta z zamo\u017cnych rodzin. Dzi\u0119ki temu p\u00f3\u017aniej wielokrotnie pomaga\u0142a m\u0119\u017cowi w jego zawodzie kupca.

\u017bona w wieku szesnastu lat
<\/strong>Chopiteas spotkali si\u0119 w Barcelonie z przyjaci\u00f3\u0142mi z Chile, rodzin\u0105 Serra, kt\u00f3ra wr\u00f3ci\u0142a do Hiszpanii z tego samego powodu \u2013 niepodleg\u0142o\u015bci. Ojciec, Mariano Serra i Soler, pochodzi\u0142 z Palafrugell i r\u00f3wnie\u017c wypracowa\u0142 sobie znakomit\u0105 pozycj\u0119 ekonomiczn\u0105. \u017bonaty z m\u0142od\u0105 Kreolk\u0105, Marian\u0105 Mu\u00f1oz, mia\u0142 czw\u00f3rk\u0119 dzieci, z kt\u00f3rych najstarszy, Jos\u00e9 Mar\u00eda, urodzi\u0142 si\u0119 w Chile 4 listopada 1810 roku.

W wieku szesnastu lat Dorotea prze\u017cy\u0142a najbardziej delikatny moment w swoim \u017cyciu. By\u0142a zar\u0119czona z Jos\u00e9 Mar\u00ed\u0105 Serr\u0105, cho\u0107 o ma\u0142\u017ce\u0144stwie m\u00f3wiono jako o p\u00f3\u017aniejszym wydarzeniu. Tak si\u0119 jednak z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce Don Pedro Chopitea musia\u0142 wr\u00f3ci\u0107 do Ameryki \u0141aci\u0144skiej, aby broni\u0107 swoich interes\u00f3w, a wkr\u00f3tce potem jego \u017cona Isabel przygotowa\u0142a si\u0119 do przep\u0142yni\u0119cia Atlantyku, aby dotrze\u0107 do niego w Urugwaju wraz z ich najm\u0142odszymi dzie\u0107mi. Nagle Dorotea stan\u0119\u0142a przed fundamentaln\u0105 dla jej \u017cycia decyzj\u0105: zerwa\u0107 g\u0142\u0119bokie uczucie, kt\u00f3re \u0142\u0105czy\u0142o j\u0105 z Jos\u00e9 Mar\u00ed\u0105 Serr\u0105 i wyjecha\u0107 z matk\u0105, czy te\u017c wyj\u015b\u0107 za m\u0105\u017c w wieku szesnastu lat. Dorotea, za rad\u0105 ks. Pedro Nard\u00f3, zdecydowa\u0142a si\u0119 wyj\u015b\u0107 za m\u0105\u017c. \u015alub odby\u0142 si\u0119 w Santa Maria del Mar 31 pa\u017adziernika 1832 roku.

M\u0142oda para zamieszka\u0142a w Carrer Montcada, w domu rodzic\u00f3w m\u0119\u017ca. Zgoda mi\u0119dzy nimi by\u0142a doskona\u0142a i stanowi\u0142a \u017ar\u00f3d\u0142o szcz\u0119\u015bcia i dobrobytu.

Dorotea by\u0142a szczup\u0142\u0105, drobn\u0105 osob\u0105 o silnym i zdecydowanym charakterze. Przysi\u0119ga „zawsze b\u0119d\u0119 ci\u0119 kocha\u0107”, z\u0142o\u017cona przez ma\u0142\u017conk\u00f3w przed Bogiem, przerodzi\u0142a si\u0119 w czu\u0142e i solidne \u017cycie ma\u0142\u017ce\u0144skie, z kt\u00f3rego narodzi\u0142o si\u0119 sze\u015b\u0107 c\u00f3rek: wszystkie otrzyma\u0142y imi\u0119 Maria z r\u00f3\u017cnymi dope\u0142nieniami: Maria Dolores, Maria Ana, Maria Isabel, Maria Luisa, Maria Jesus i Maria del Carmen. Pierwsza przysz\u0142a na \u015bwiat w 1834 roku, ostatnia w 1845.

Pi\u0119\u0107dziesi\u0105t lat po „tak” wypowiedzianym w ko\u015bciele Santa Maria del Mar, Jos\u00e9 Maria Serra powiedzia\u0142by, \u017ce przez te wszystkie lata „nasza mi\u0142o\u015b\u0107 ros\u0142a z dnia na dzie\u0144”.

Dorotea, matka ubogich
<\/strong>Dorotea jest pani\u0105 domu, w kt\u00f3rym pracuje kilka rodzin pracownik\u00f3w. Jest inteligentn\u0105 wsp\u00f3\u0142pracowniczk\u0105 Jos\u00e9 Mar\u00edi, kt\u00f3ry wkr\u00f3tce osi\u0105ga s\u0142aw\u0119 i rozg\u0142os w \u015bwiecie biznesu. Jest u jego boku zar\u00f3wno w czasach sukcesu, jak i niepewno\u015bci i pora\u017cki. Dorotea by\u0142a u boku m\u0119\u017ca, gdy ten podr\u00f3\u017cowa\u0142 za granic\u0119. By\u0142a z nim w Rosji cara Aleksandra II, we W\u0142oszech rodziny Savoia i w Rzymie papie\u017ca Leona XIII.

Podczas wizyty w Rzymie, w wieku sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciu dw\u00f3ch lat, towarzyszy\u0142a jej siostrzenica Isidora Pons, kt\u00f3ra zezna\u0142a podczas procesu apostolskiego: Zosta\u0142a przyj\u0119ta przez papie\u017ca. Pozosta\u0142 mi w pami\u0119ci szacunek, z jakim Leon XIII traktowa\u0142 moj\u0105 ciotk\u0119, kt\u00f3rej ofiarowa\u0142 w prezencie swoj\u0105 bia\u0142\u0105 szat\u0119.<\/em>

Czu\u0142a i silna
<\/strong>Pracownicy domu Serra czuli si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 rodziny. Maria Arnenos o\u015bwiadczy\u0142a pod przysi\u0119g\u0105: Darzy\u0142a nas, swoich pracownik\u00f3w, matczynym uczuciem. Dba\u0142a o nasze dobro materialne i duchowe z konkretn\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105. Gdy kto\u015b chorowa\u0142, dba\u0142a, by niczego mu nie brakowa\u0142o, troszczy\u0142a si\u0119 nawet o najdrobniejsze szczeg\u00f3\u0142y<\/em>. Rzeczywi\u015bcie, jej pensja by\u0142a wy\u017csza ni\u017c pensja pracownik\u00f3w innych rodzin.

Delikatna osoba, silny i zdecydowany charakter. To by\u0142o pole bitwy, na kt\u00f3rym Dorotea walczy\u0142a przez ca\u0142e \u017cycie, aby zdoby\u0107 pokor\u0119 i spok\u00f3j, kt\u00f3rych nie da\u0142a jej natura. Jak wielki by\u0142 jej impet, tak wielka by\u0142a jej si\u0142a, by \u017cy\u0107 zawsze w obecno\u015bci Boga. W swoich notatkach duchowych napisa\u0142a:
Do\u0142o\u017c\u0119 wszelkich stara\u0144, aby od rana wszystkie moje dzia\u0142ania by\u0142y skierowane ku Bogu<\/em>, Nie porzuc\u0119 medytacji i lektury duchowej bez powa\u017cnego powodu<\/em>, Codziennie podejm\u0119 dwadzie\u015bcia akt\u00f3w umartwienia i tyle samo akt\u00f3w mi\u0142o\u015bci Boga<\/em>, Wszystkie dzia\u0142ania czyni\u0107 z Boga i dla Boga, cz\u0119sto odnawiaj\u0105c czysto\u015b\u0107 intencji… Obiecuj\u0119 Bogu oczyszcza\u0107 moj\u0105 intencj\u0119 we wszystkich moich dzia\u0142aniach<\/em>.

Wsp\u00f3\u0142pracownica Salezja\u0144ska
<\/strong>W ostatnich dziesi\u0119cioleciach XIX wieku Barcelona by\u0142a miastem w pe\u0142nej „rewolucji przemys\u0142owej”. Obrze\u017ca miasta by\u0142y pe\u0142ne bardzo biednych ludzi. Brakowa\u0142o przytu\u0142k\u00f3w, szpitali i szk\u00f3\u0142. Podczas rekolekcji, kt\u00f3re odprawi\u0142a w 1867 r., w\u015br\u00f3d swoich postanowie\u0144 Do\u00f1a Dorotea napisa\u0142a:
Moj\u0105 ulubion\u0105 cnot\u0105 b\u0119dzie mi\u0142osierdzie wobec ubogich, nawet je\u015bli b\u0119dzie mnie to kosztowa\u0107 wielkie wyrzeczenia<\/em>. Adri\u00e1n de Gispert, drugi siostrzeniec Dorotei, zezna\u0142: Wiem, \u017ce ciocia Dorotea za\u0142o\u017cy\u0142a szpitale, przytu\u0142ki, szko\u0142y, warsztaty artystyczne i rzemie\u015blnicze oraz wiele innych dzie\u0142. Pami\u0119tam, jak odwiedza\u0142em niekt\u00f3re z nich w jej towarzystwie. Kiedy \u017cy\u0142 jej m\u0105\u017c, pomaga\u0142 jej w tych charytatywnych i spo\u0142ecznych pracach. Po jego \u015bmierci zabezpieczy\u0142a przede wszystkim maj\u0105tek swoich pi\u0119ciu c\u00f3rek, a nast\u0119pnie swoje „osobiste” dobra (bardzo bogaty posag, maj\u0105tek otrzymany osobi\u015bcie w spadku, dobra, kt\u00f3re jej m\u0105\u017c chcia\u0142 zarejestrowa\u0107 na swoje nazwisko), wykorzysta\u0142a je dla ubogich z ostro\u017cnym i rozwa\u017cnym zarz\u0105dzaniem<\/em>. Inny \u015bwiadek zezna\u0142 pod przysi\u0119g\u0105: Po utrzymaniu rodziny, reszt\u0119 przeznaczy\u0142a dla ubogich jako akt sprawiedliwo\u015bci<\/em>.

Maj\u0105c wiadomo\u015bci o ksi\u0119dzu Bosko, napisa\u0142a do niego 20 wrze\u015bnia 1882 r. (mia\u0142 sze\u015b\u0107dziesi\u0105t sze\u015b\u0107 lat, Ksi\u0105dz Bosko sze\u015b\u0107dziesi\u0105t siedem). Powiedzia\u0142a mu, \u017ce Barcelona jest miastem „wybitnie przemys\u0142owym i kupieckim”, a jego m\u0142ode i dynamiczne zgromadzenie znajdzie wiele pracy w\u015br\u00f3d ch\u0142opc\u00f3w z przedmie\u015b\u0107. Zaoferowa\u0142a szko\u0142\u0119 dla robotnik\u00f3w.

Ks. Filip Rinaldi, kt\u00f3ry przyby\u0142 do Barcelony w 1889 roku, pisze: Pojechali\u015bmy do Barcelony na jej wezwanie, poniewa\u017c chcia\u0142a zapewni\u0107 opiek\u0119 zw\u0142aszcza m\u0142odym robotnikom i opuszczonym sierotom. Kupi\u0142a dzia\u0142k\u0119 z domem, kt\u00f3rego rozbudow\u0105 si\u0119 zaj\u0119\u0142a. Przyjecha\u0142em do Barcelony, gdy budowa by\u0142a ju\u017c uko\u0144czona…. Na w\u0142asne oczy widzia\u0142em wiele przypadk\u00f3w pomocy dzieciom, wdowom, osobom starszym, bezrobotnym i chorym. Wiele razy s\u0142ysza\u0142em, \u017ce osobi\u015bcie wykonywa\u0142a najskromniejsze pos\u0142ugi dla chorych<\/em>.

W 1884 r. pomy\u015bla\u0142a o powierzeniu przedszkola C\u00f3rkom Maryi Wspomo\u017cycielki: trzeba by\u0142o pomy\u015ble\u0107 o dzieciach z tych peryferii.

Ksi\u0105dz Bosko m\u00f3g\u0142 uda\u0107 si\u0119 do Barcelony dopiero wiosn\u0105 1886 roku, a kroniki obficie opisuj\u0105 triumfalne powitanie, jakie otrzyma\u0142 w katalo\u0144skiej metropolii oraz czu\u0142e i pe\u0142ne szacunku uwagi, kt\u00f3rymi Do\u00f1a Dorotea, jej c\u00f3rki, wnuki i krewni otaczali \u015bwi\u0119tego.

5 lutego 1888 r., kiedy zosta\u0142a poinformowana o \u015bmierci ksi\u0119dza Bosko, b\u0142. Micha\u0142 Rua napisa\u0142 do niej: Nasz najdro\u017cszy ojciec Ksi\u0105dz Bosko odlecia\u0142 do nieba, pozostawiaj\u0105c swoje dzieci pe\u0142ne smutku<\/em>. Zawsze okazywa\u0142a \u017cywy szacunek i wdzi\u0119czne uczucie \u201enaszej matce z Barcelony\u201d, jak j\u0105 nazywa\u0142, matce salezjan\u00f3w i C\u00f3rek Maryi Wspomo\u017cycielki.

Co wi\u0119cej, przed \u015bmierci\u0105 zapewni\u0142 j\u0105, \u017ce przygotuje dla niej dobre miejsce w niebie. W tym samym roku Do\u00f1a Dorotea przekaza\u0142a salezjanom oratorium i szko\u0142y ludowe przy ulicy Rocafort, w samym sercu Barcelony.

Ostatnim przekazanym Rodzinie Salezja\u0144skiej dzie\u0142em by\u0142a szko\u0142a „Santa Dorotea” powierzona C\u00f3rkom Maryi Wspomo\u017cycielki. Na jej zakup potrzeba by\u0142o 60.000 peset, kt\u00f3re przekaza\u0142a m\u00f3wi\u0105c: B\u00f3g chce mnie ubog\u0105<\/em>. Ta suma by\u0142a jej ostatni\u0105 rezerw\u0105 na staro\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 zachowa\u0142a, aby \u017cy\u0107 skromnie razem z Maryj\u0105, jej wiern\u0105 towarzyszk\u0105.

W Wielki Pi\u0105tek 1891 roku, w zimnym ko\u015bciele Maria Reparatrice, kiedy zbiera\u0142a ofiary, zachorowa\u0142a na zapalenie p\u0142uc. Mia\u0142a siedemdziesi\u0105t pi\u0119\u0107 lat i od razu by\u0142o jasne, \u017ce nie przezwyci\u0119\u017cy kryzysu. Ksi\u0105dz Rinaldi przyszed\u0142 do niej i pozosta\u0142 przez d\u0142ugi czas przy jej \u0142\u00f3\u017cku. Napisa\u0142: W ci\u0105gu tych kilku dni, kiedy jeszcze \u017cy\u0142a, nie my\u015bla\u0142a o swojej chorobie, ale o ubogich i o swojej duszy. Chcia\u0142a powiedzie\u0107 co\u015b szczeg\u00f3lnego dla ka\u017cdej ze swoich c\u00f3rek i pob\u0142ogos\u0142awi\u0142a je wszystkie w imi\u0119 Ojca, Syna i Ducha \u015awi\u0119tego, jak staro\u017cytny patriarcha. Kiedy stali\u015bmy wok\u00f3\u0142 jej \u0142\u00f3\u017cka, polecaj\u0105c j\u0105 Panu, w pewnym momencie podnios\u0142a oczy. Spowiednik poda\u0142 jej krucyfiks do uca\u0142owania. Ci z nas, kt\u00f3rzy byli obecni, ukl\u0119kli. Dona Dorotea wycofa\u0142a si\u0119, zamkn\u0119\u0142a oczy i delikatnie odetchn\u0119\u0142a<\/em>.

By\u0142o to 3 kwietnia 1891 roku, pi\u0119\u0107 dni po Wielkanocy.

Papie\u017c Jan Pawe\u0142 II og\u0142osi\u0142 j\u0105 „czcigodn\u0105” 9 czerwca 1983 r., czyli „chrze\u015bcijank\u0105, kt\u00f3ra w stopniu heroicznym praktykowa\u0142a mi\u0142o\u015b\u0107 Boga i bli\u017aniego”.


Ks. Echave-Sustaeta del Villar Nicol\u00e1s, sdb
Wicepostulator sprawy Czcigodnego<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Kim by\u0142a Dorotea Chopitea? By\u0142a salezjank\u0105 wsp\u00f3\u0142pracownic\u0105, prawdziw\u0105 matk\u0105 ubogich Barcelony, tw\u00f3rczyni\u0105 licznych instytucji s\u0142u\u017c\u0105cych…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":18020,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":10,"footnotes":""},"categories":[153],"tags":[1718,1706,1730,1760,1724,2590,1970,1754],"class_list":["post-18026","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nasi-swieci","tag-charyzmat-salezjanski","tag-dobroczyncy","tag-domy-salezjanskie","tag-kreatywnosc-salezjanska","tag-milosc-blizniego","tag-rodzina-salezjanska","tag-swieci","tag-wspolpracownicy-salezjanscy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18026","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18026"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18026\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/18020"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18026"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18026"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18026"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}