{"id":17478,"date":"2023-06-22T11:50:26","date_gmt":"2023-06-22T11:50:26","guid":{"rendered":"https:\/\/exciting-knuth.178-32-140-152.plesk.page\/?p=17478"},"modified":"2026-03-26T07:51:36","modified_gmt":"2026-03-26T07:51:36","slug":"sluga-bozy-jan-swierc-i-osmiu-towarzyszy-meczennikow-duszpasterze-ktorzy-oddali-swoje-zycie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/nasi-swieci\/sluga-bozy-jan-swierc-i-osmiu-towarzyszy-meczennikow-duszpasterze-ktorzy-oddali-swoje-zycie\/","title":{"rendered":"S\u0142uga Bo\u017cy Jan \u015awierc i o\u015bmiu Towarzyszy M\u0119czennik\u00f3w. Duszpasterze, kt\u00f3rzy oddali swoje \u017cycie"},"content":{"rendered":"\n

Ekstremistyczne ideologie, czyli idee podniesione do rangi prawd absolutnych, zawsze przynosz\u0105 cierpienie i \u015bmier\u0107, gdy za wszelk\u0105 cen\u0119 chc\u0105 narzuci\u0107 si\u0119 tym, kt\u00f3rzy ich nie akceptuj\u0105. Czasem wystarczy przynale\u017cno\u015b\u0107 do narodu lub grupy spo\u0142ecznej, by ponie\u015b\u0107 tego konsekwencje. Tak jest w przypadku polskich m\u0119czennik\u00f3w salezja\u0144skich przedstawionych w tym artykule.
<\/em><\/em>

Do grona ofiar nazizmu nale\u017cy tak\u017ce dziewi\u0119ciu polskich ksi\u0119\u017cy salezjan\u00f3w, S\u0142uga Bo\u017cy ks. Jan \u015awierc i VIII Towarzyszy: ks. Ignacy Antonowicz, ks. Karol Golda, ks. W\u0142odzimierz Szembek, ks. Franciszek Harazim, ks. Ludwik Mroczek, ks. Ignacy Dobiasz, ks. Kazimierz Wojciechowski i ks. Franciszek Mi\u015bka, kt\u00f3rzy zgin\u0119li in odium fidei<\/em> w hitlerowskich obozach zag\u0142ady w latach 1941-1942. Jako kap\u0142ani, wszyscy S\u0142udzy Bo\u017cy byli zaanga\u017cowani w Polsce w r\u00f3\u017cnego rodzaju dzia\u0142alno\u015b\u0107 duszpastersk\u0105, pa\u0144stwow\u0105 i dydaktyczn\u0105. Byli ca\u0142kowicie niezaanga\u017cowani w napi\u0119cia polityczne, kt\u00f3re wstrz\u0105sa\u0142y Polsk\u0105 podczas okupacji wojennej. Mimo to zostali aresztowani i zam\u0119czeni in odium fidei<\/em> za sam fakt bycia katolickimi kap\u0142anami.
Si\u0142a i pogodna wytrwa\u0142o\u015b\u0107, z jak\u0105 S\u0142udzy Bo\u017cy wype\u0142niali swoj\u0105 kap\u0142a\u0144sk\u0105 pos\u0142ug\u0119 nawet podczas uwi\u0119zienia, stanowi\u0142y prawdziwy akt sprzeciwu wobec nazist\u00f3w: cho\u0107 wyczerpani upokorzeniami i torturami, wbrew wszelkim zakazom, S\u0142udzy Bo\u017cy do ko\u0144ca strzegli powierzonych im dusz i okazali si\u0119 gotowi, pomimo ludzkiej s\u0142abo\u015bci, przyj\u0105\u0107 \u015bmier\u0107 z Bogiem i dla Boga.
Ob\u00f3z koncentracyjny Auschwitz, znany wszystkim jako ob\u00f3z zag\u0142ady, a tak\u017ce Dachau dla ks. Mi\u015bki, sta\u0142y si\u0119 miejscem kap\u0142a\u0144skiego zaanga\u017cowania tych salezjan\u00f3w: na negacj\u0119 ludzkiej godno\u015bci i \u017cycia ks. Jan \u015awierc i o\u015bmiu towarzyszy odpowiedzieli, ofiarowuj\u0105c, poprzez sakramenty, moc \u0142aski i nadziej\u0119 wieczno\u015bci. Przez Eucharysti\u0119 i spowied\u017a umacniali i przygotowywali wielu wsp\u00f3\u0142wi\u0119\u017ani\u00f3w do spokojnej \u015bmierci. Nierzadko pos\u0142uga ta by\u0142a pe\u0142niona w ukryciu, korzystaj\u0105c z ciemno\u015bci nocy, pod sta\u0142\u0105 i natychmiastow\u0105 gro\u017ab\u0105 surowej kary, a cz\u0119\u015bciej \u015bmierci.
S\u0142udzy Bo\u017cy, jako prawdziwi uczniowie Jezusa, nigdy nie wypowiadali s\u0142\u00f3w pogardy czy nienawi\u015bci wobec swoich prze\u015bladowc\u00f3w. Aresztowani, bici, upokarzani w swojej ludzkiej i kap\u0142a\u0144skiej godno\u015bci, ofiarowali swoje cierpienia Bogu i pozostali wierni do ko\u0144ca, pewni, \u017ce ten, kto powierza wszystko woli Bo\u017cej, nie zawiedzie si\u0119. Ich wewn\u0119trzny spok\u00f3j i postawa, okazywane nawet w godzinie \u015bmierci, by\u0142y tak niezwyk\u0142e, \u017ce wprawia\u0142y oprawc\u00f3w w zdumienie, a w niekt\u00f3rych przypadkach w oburzenie.
Przedstawiamy ich biogramy.<\/p>\n\n\n\n


<\/em>
Ksi\u0105dz Ignacy Antonowicz<\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n
\n

Ignacy Antonowicz urodzi\u0142 si\u0119 w 1890 r. w Wi\u0119s\u0142awicach, w powiecie w\u0142oc\u0142awskim, w p\u00f3\u0142nocno-\u015brodkowej Polsce. W 1901 roku wst\u0105pi\u0142 do gimnazjum salezja\u0144skiego w O\u015bwi\u0119cimiu, gdzie pozosta\u0142 do 1905 roku. W latach 1905-1906 odby\u0142 nowicjat w Daszawie. Profesj\u0119 wieczyst\u0105 z\u0142o\u017cy\u0142 w sierpniu 1909 r. we W\u0142oszech, w Lanzo Torinese. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 22 kwietnia 1916 r. w Rzymie. W latach 1916-1917 wyk\u0142ada\u0142 dogmatyk\u0119 w Studentacie Teologicznym w Foglizzo (Turyn). W 1919 r., podczas wojny polsko-bolszewickiej, by\u0142 kapelanem wojskowym w armii polskiej. W latach 1919-1920 przebywa\u0142 w Krakowie jako profesor w Studentacie Teologicznym. 1 lipca 1934 roku zosta\u0142 mianowany radc\u0105 Polskiej Inspektorii \u015bw. Jacka w Krakowie do ko\u0144ca 1936 roku. W 1936 r. obj\u0105\u0142 funkcj\u0119 dyrektora Salezja\u0144skiego Studentatu Teologicznego Niepokalanego Pocz\u0119cia w Krakowie, kt\u00f3r\u0105 pe\u0142ni\u0142 a\u017c do aresztowania 23 maja 1941 roku. Przez miesi\u0105c przebywa\u0142 w wi\u0119zieniu Montelupich w Krakowie, a nast\u0119pnie zosta\u0142 przewieziony do obozu koncentracyjnego w O\u015bwi\u0119cimiu. Zgin\u0105\u0142 21 lipca 1941 roku. Mia\u0142 51 lat, 34 lata profesji zakonnej i 25 lat kap\u0142a\u0144stwa.<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Ks. Karol Golda<\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n
\n

Karol Golda urodzi\u0142 si\u0119 23 grudnia 1914 r. w Tychach na G\u00f3rnym \u015al\u0105sku. Po uko\u0144czeniu czwartej klasy przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do gimnazjum im. Boles\u0142awa Chrobrego w Pszczynie. Do sz\u00f3stej klasy ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazjum salezja\u0144skiego w O\u015bwi\u0119cimiu. W czerwcu 1931 r. wyjecha\u0142 do domu w Czerwi\u0144sku, gdzie rozpocz\u0105\u0142 nowicjat. 15 stycznia 1937 r. z\u0142o\u017cy\u0142 wieczyst\u0105 profesj\u0119 zakonn\u0105 w Rzymie. 18 grudnia 1938 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie w Rzymie, gdzie pozosta\u0142 przez kolejne sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy, aby uzyska\u0107 licencjat z teologii. W lipcu 1939 r. powr\u00f3ci\u0142 do Polski. Wybuch\u0142a II wojna \u015bwiatowa i ks. Karol w pa\u017adzierniku 1939 r. uda\u0142 si\u0119 na \u015al\u0105sk, a nast\u0119pnie do O\u015bwi\u0119cimia, gdzie pozosta\u0142, gdy\u017c w\u0142adze okupacyjne nie zezwoli\u0142y mu na wyjazd do W\u0142och. Ks. Karolowi Goldzie powierzono nauczanie teologii w Zak\u0142adzie Salezja\u0144skim w O\u015bwi\u0119cimiu i mianowano go radc\u0105 szkolnym. Zosta\u0142 aresztowany przez gestapowc\u00f3w 31 grudnia 1941 r. i zamordowany 14 maja 1942 r., po zaledwie trzech i p\u00f3\u0142 roku kap\u0142a\u0144stwa.<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Ks. W\u0142odzimierz Szembek<\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n
\n

S\u0142uga Bo\u017cy ks. W\u0142odzimierz Szembek, syn hrabiego Zygmunta i Klementyny z Dzieduszyckich, urodzi\u0142 si\u0119 22 kwietnia 1883 r. w Por\u0119bie \u017begoty ko\u0142o Krakowa. W 1907 r. uko\u0144czy\u0142 studia rolnicze na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie. Przez oko\u0142o dwadzie\u015bcia lat zajmowa\u0142 si\u0119 zarz\u0105dzaniem maj\u0105tkiem matki i apostolstwem \u015bwieckich. Po uko\u0144czeniu 40. roku \u017cycia dojrza\u0142o w S\u0142udze Bo\u017cym powo\u0142anie zakonne. 4 lutego 1928 r. wst\u0105pi\u0142 do aspirantatu w O\u015bwi\u0119cimiu. Pod koniec 1928 r. rozpocz\u0105\u0142 nowicjat w Czerwi\u0144sku. Profesj\u0119 zakonn\u0105 z\u0142o\u017cy\u0142 10 sierpnia 1929 roku. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 3 czerwca 1934 r. w Krakowie. 9 lipca 1942 r. zosta\u0142 aresztowany przez gestapo i przewieziony do Nowego Targu. 19 sierpnia 1942 r. zosta\u0142 przewieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie zmar\u0142 7 wrze\u015bnia 1942 r., wycie\u0144czony cierpieniem i maltretowaniem. Mia\u0142 59 lat, 13 \u015blub\u00f3w zakonnych i 9 kap\u0142a\u0144skich.<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Ks. Franciszek Harazim<\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n
\n

Franciszek Ludwik Harazim urodzi\u0142 si\u0119 22 sierpnia 1885 r. w Osinach w powiecie rybnickim na \u015al\u0105sku. Do szko\u0142y powszechnej ucz\u0119szcza\u0142 najpierw w Baranowiczach, a nast\u0119pnie w Osinach. W 1901 r. wst\u0105pi\u0142 do Zak\u0142adu Salezja\u0144skiego w O\u015bwi\u0119cimiu, gdzie ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazjum. Nowicjat uko\u0144czy\u0142 w Daszawie w latach 1905\/1906. 24 marca 1910 r. z\u0142o\u017cy\u0142 \u015bluby wieczyste. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 29 maja 1915 r. w Ivrei.\u00a0 W latach 1915-1916 uczy\u0142 w gimnazjum w O\u015bwi\u0119cimiu, kt\u00f3rego dyrektorem by\u0142 w latach 1916-1918. W latach 1918-1920 wyk\u0142ada\u0142 filozofi\u0119 w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym Salezjan\u00f3w w Krakowie (\u0141osi\u00f3wka). W latach 1922-1927 S\u0142uga Bo\u017cy pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora gimnazjum salezja\u0144skiego w Aleksandrowie Kujawskim. W 1927 r. powr\u00f3ci\u0142 do Wy\u017cszego Seminarium Duchownego w Krakowie jako radca, nauczyciel i wychowawca kleryk\u00f3w. W lipcu 1938 r. ks. Franciszek zosta\u0142 mianowany profesorem domu w Krakowie-\u0141osi\u00f3wce. 23 maja 1941 r. zosta\u0142 aresztowany przez gestapo w Krakowie. Przewieziono go najpierw na ulic\u0119 Konfederack\u0105, a nast\u0119pnie, wraz z innymi wsp\u00f3\u0142bra\u0107mi, do wi\u0119zienia Montelupich. Miesi\u0105c p\u00f3\u017aniej, 26 czerwca 1941 r., zosta\u0142 przewieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz. Zgin\u0105\u0142 27 czerwca 1941 r. na s\u0142ynnym Ghiaione. Nie uko\u0144czy\u0142 jeszcze 56 lat: w tym 34 lat \u015blub\u00f3w zakonnych i 26 lat kap\u0142a\u0144stwa.<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Ks. Ludwik Mroczek<\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n
\n

Ludwik Mroczek urodzi\u0142 si\u0119 w K\u0119tach (Krak\u00f3w) 11 sierpnia 1905 roku. W 1917 r., po uko\u0144czeniu szko\u0142y w K\u0119tach, zosta\u0142 przyj\u0119ty do Zak\u0142adu Salezja\u0144skiego w O\u015bwi\u0119cimiu, gdzie uko\u0144czy\u0142 gimnazjum. Nowicjat odby\u0142 w Kleczy Dolnej. Uko\u0144czy\u0142 go 7 sierpnia 1922 roku. \u015aluby wieczyste z\u0142o\u017cy\u0142 14 lipca 1928 r. w O\u015bwi\u0119cimiu. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 25 czerwca 1933 r. w Przemy\u015blu. Wy\u015bwi\u0119cony na kap\u0142ana, pracowa\u0142 w O\u015bwi\u0119cimiu (w 1933), we Lwowie (w 1934), w Przemy\u015blu (w 1934 i 1938\/39), w Skawie (w 1936\/37), w Cz\u0119stochowie (w 1939). 22 maja 1941 r., zaraz po zako\u0144czeniu odprawiania Mszy \u015bw., zosta\u0142 aresztowany i wraz z innymi wsp\u00f3\u0142bra\u0107mi przewieziony do obozu koncentracyjnego w O\u015bwi\u0119cimiu. Tu zmar\u0142 5 stycznia 1942 r. Mia\u0142 36 lat, 18 lat profesji zakonnej i 8 lat kap\u0142a\u0144stwa.<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Ks. Jan \u015awierc<\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n
\n

Jan \u015awierc urodzi\u0142 si\u0119 w Kr\u00f3lewskiej Hucie (obecnie Chorz\u00f3w, na G\u00f3rnym \u015al\u0105sku) 29 kwietnia 1877 roku. Gimnazjum uko\u0144czy\u0142 w Turynie Valsalice. W latach 1897-1898 odby\u0142 nowicjat w Ivrei. Tutaj 3 pa\u017adziernika 1899 r. z\u0142o\u017cy\u0142 \u015bluby wieczyste. 6 czerwca 1903 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie w Turynie. W 1911 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem domu w Krakowie przez \u00f3wczesnego Prze\u0142o\u017conego Generalnego ks. Paw\u0142a Alber\u0119. Od wrze\u015bnia 1911 r. do kwietnia 1918 r. by\u0142 dyrektorem Instytutu Lubomirskich w Krakowie. W 1924 r. przez siedem miesi\u0119cy by\u0142 zaanga\u017cowany jako misjonarz w Ameryce. Od listopada 1925 r. do pa\u017adziernika 1934 r. by\u0142 dyrektorem i proboszczem w Przemy\u015blu. 15 sierpnia 1934 r. zosta\u0142 mianowany dyrektorem domu we Lwowie. W lipcu 1938 r. obj\u0105\u0142 stanowisko dyrektora i proboszcza domu przy ul. Konfederackiej 6 w Krakowie na trzy lata 1938-1941. 23 maja 1941 r. zosta\u0142 aresztowany przez gestapo wraz z innymi wsp\u00f3\u0142bra\u0107mi i przewieziony do wi\u0119zienia na Montelupich. 26 czerwca 1941 r. zosta\u0142 przewieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie po zaledwie jednym dniu zosta\u0142 zamordowany: mia\u0142 64 lata, 42 lata profesji zakonnej i 38 lat kap\u0142a\u0144stwa.<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Ks. Ignacy Dobiasz<\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

\n
\n

Ignacy Dobiasz urodzi\u0142 si\u0119 w Ciechowicach (G\u00f3rny \u015al\u0105sk) 14 stycznia 1880 roku. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y podstawowej, w maju 1894 r. wyjecha\u0142 do W\u0142och, do Turynu Valsalice, aby tam odby\u0107 nauk\u0119 w gimnazjum. 16 sierpnia 1898 r. wst\u0105pi\u0142 do nowicjatu salezja\u0144skiego w Ivrei. \u015aluby wieczyste z\u0142o\u017cy\u0142 w San Benigno Canavese 21 wrze\u015bnia 1903 roku. W latach 1904-1908 uko\u0144czy\u0142 studia filozoficzne i teologiczne w San Benigno Canavese i Foglizzo. 28 czerwca 1908 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie w Foglizzo. Nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142 do Polski: prowadzi\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 pedagogiczn\u0105 i duszpastersk\u0105 w O\u015bwi\u0119cimiu (w latach 1908, 1910, 1921 i 1923), w Daszawie (w 1909), w Przemy\u015blu (1912-1914) i w Krakowie (w latach 1916-1920 i w 1922). W 1931 r. przebywa\u0142 w Warszawie jako wikariusz. W listopadzie 1934 r. uda\u0142 si\u0119 do Krakowa, gdzie pozosta\u0142 jako spowiednik i duszpasterz w parafii. Tutaj zosta\u0142 aresztowany wraz z innymi wsp\u00f3\u0142bra\u0107mi salezjanami 23 maja 1941 roku. Po kr\u00f3tkim pobycie w wi\u0119zieniu na Montelupich zosta\u0142 deportowany do obozu koncentracyjnego w Auschwitz. 27 czerwca 1941 r. zmar\u0142 w wyniku z\u0142ego traktowania i nieludzkiej pracy. Mia\u0142 61 lat, 40 lat \u015blub\u00f3w i 32 lata kap\u0142a\u0144stwa.<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Ks. Kazimierz Wojciechowski<\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

\n
\n

Kazimierz Wojciechowski urodzi\u0142 si\u0119 w Ja\u015ble (Galicja) 16 sierpnia 1904 roku. Osierocony przez ojca w wieku zaledwie pi\u0119ciu lat, zosta\u0142 oddany do instytutu ksi\u0119cia Lubomirskiego w Krakowie. Nauk\u0119 w gimnazjum rozpocz\u0105\u0142 w 1916 r. w Zak\u0142adzie Salezja\u0144skim w O\u015bwi\u0119cimiu. W 1920 r. rozpocz\u0105\u0142 nowicjat w Kleczy Dolnej. \u015aluby wieczyste z\u0142o\u017cy\u0142 2 maja 1928 r. w O\u015bwi\u0119cimiu. W latach 1924-1925 uczy\u0142 muzyki i matematyki w L\u0105dzie. 19 maja 1935 r. przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie w Krakowie. W latach 1935-1936 przebywa\u0142 w Daszawie i w Krakowie, gdzie uczy\u0142 religii oraz zosta\u0142 mianowany dyrektorem oratorium i Katolickiego Stowarzyszenia M\u0142odzie\u017cy. S\u0142uga Bo\u017cy zosta\u0142 aresztowany w Krakowie 23 maja 1941 r. wraz z innymi wsp\u00f3\u0142bra\u0107mi salezjanami. 26 czerwca 1941 r. zosta\u0142 deportowany do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie zgin\u0105\u0142 po zaledwie jednym dniu. Mia\u0142 37 lat, 19 \u015blub\u00f3w zakonnych i 6 kap\u0142a\u0144skich.<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Ks. Franciszek Mi\u015bka<\/em><\/strong><\/em><\/strong><\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

\n
\n

Franciszek Mi\u015bka urodzi\u0142 si\u0119 w \u015awierczy\u0144cu (G\u00f3rny \u015al\u0105sk) 5 grudnia 1898 roku. Uko\u0144czy\u0142 gimnazjum w Zak\u0142adzie Salezja\u0144skim w O\u015bwi\u0119cimiu. W 1916 r. wst\u0105pi\u0142 do nowicjatu w Pleszowie. Profesj\u0119 wieczyst\u0105 z\u0142o\u017cy\u0142 25 lipca 1923 r. w O\u015bwi\u0119cimiu. Studia teologiczne uko\u0144czy\u0142 w Turynie-Crocetta. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 10 lipca 1927 r. w Turynie. Nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142 do Polski. W 1929 r. zosta\u0142 mianowany radc\u0105 i katechet\u0105 w sieroci\u0144cu w Przemy\u015blu. W 1931 r. i przez kolejne pi\u0119\u0107 lat pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dyrektora w Jaci\u0105\u017cku. W 1936 r. zosta\u0142 mianowany proboszczem parafii w L\u0105dzie. W 1941 r. zosta\u0142 dyrektorem domu Syn\u00f3w Maryi i proboszczem l\u0105dzkiej parafii.\u00a0 6 stycznia 1941 r. dom salezja\u0144ski w L\u0105dzie zosta\u0142 zamieniony przez gestapo na wi\u0119zienie dla ksi\u0119\u017cy diecezji w\u0142oc\u0142awskiej i gnie\u017anie\u0144sko-pozna\u0144skiej. Ks. Franciszkowi w\u0142adze niemieckie powierzy\u0142y zadanie utrzymania porz\u0105dku i opieki nad wi\u0119\u017aniami. Z nieustalonych powod\u00f3w by\u0142 kilkakrotnie przenoszony do Inowroc\u0142awia i tam brutalnie torturowany. 30 pa\u017adziernika 1941 r. S\u0142uga Bo\u017cy zosta\u0142 przewieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau (Niemcy). Tu, poddany przymusowej pracy i nieludzkim warunkom \u017cycia, zmar\u0142 30 maja 1942 r., w \u015bwi\u0119to Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej, w obozowym baraku-szpitalu. Mia\u0142 43 lata, prawie 25 lat profesji zakonnej i prawie 15 lat kap\u0142a\u0144stwa.<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

S\u0142awa \u015bwi\u0119to\u015bci i m\u0119cze\u0144stwa S\u0142ug Bo\u017cych ks. Jana \u015awierca i VIII Towarzyszy, cho\u0107 utrudniona w okresie komunizmu, rozesz\u0142a si\u0119 zaraz po ich \u015bmierci i jest \u017cywa do dzi\u015b. Byli uwa\u017cani za wzorowych kap\u0142an\u00f3w, oddanych pracy duszpasterskiej i dzie\u0142om mi\u0142osierdzia, \u017cyczliwych, zawsze dyspozycyjnych, zainteresowanych oddawaniem chwa\u0142y jedynie Bogu, dla kt\u00f3rego byli wierni a\u017c do przelania krwi.

W dniu 28 marca 2023 r. Konsultorzy Historyczni Dykasterii ds. \u015awi\u0119tych oddali g\u0142osy potwierdzaj\u0105ce w sprawie Positio super martyrio<\/em> S\u0142ug Bo\u017cych Jana \u015awierca i VIII Towarzyszy, Kap\u0142an\u00f3w Profes\u00f3w Towarzystwa \u015bw. Franciszka Salezego, kt\u00f3rzy zgin\u0119li in odium fidei<\/em> w nazistowskich obozach zag\u0142ady w latach 1941-1942. Modlimy si\u0119, aby jak najszybciej zostali wyniesieni do chwa\u0142y o\u0142tarzy.


Mariafrancesca Oggianu
Wsp\u00f3\u0142pracownik Salezja\u0144skiej Postulacji Generalnej<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ekstremistyczne ideologie, czyli idee podniesione do rangi prawd absolutnych, zawsze przynosz\u0105 cierpienie i \u015bmier\u0107, gdy…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":17400,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":136,"footnotes":""},"categories":[153],"tags":[2556,1880,1724,1844,2618,1964],"class_list":["post-17478","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nasi-swieci","tag-bog","tag-meczennicy","tag-milosc-blizniego","tag-nasi-bohaterowie","tag-swiadkowie","tag-zbawienie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17478","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=17478"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17478\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":51579,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17478\/revisions\/51579"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/17400"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=17478"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=17478"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=17478"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}