{"id":12855,"date":"2023-02-15T17:21:26","date_gmt":"2023-02-15T17:21:26","guid":{"rendered":"https:\/\/exciting-knuth.178-32-140-152.plesk.page\/?p=12855"},"modified":"2026-03-26T07:49:14","modified_gmt":"2026-03-26T07:49:14","slug":"swiety-franciszek-salezy-przyjazn-2-8","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/nasi-swieci\/swiety-franciszek-salezy-przyjazn-2-8\/","title":{"rendered":"\u015awi\u0119ty Franciszek Salezy. Przyja\u017a\u0144 (2\/8)"},"content":{"rendered":"\n

(ci\u0105g dalszy nast\u0105pi)<\/a><\/p>\n\n\n\n

<\/i><\/span>PRZYJA\u0179\u0143 U \u015aWI\u0118TEGO FRANCISZKA SALEZEGO (2\/8) <\/h2>\n\n\n\n

Po poznaniu Franciszka Salezego poprzez histori\u0119 jego \u017cycia, przygl\u0105damy si\u0119 pi\u0119knu jego serca i przedstawiamy niekt\u00f3re cnoty, maj\u0105c na celu obudzenie w wielu pragnienia pog\u0142\u0119bienia bogatej osobowo\u015bci tego \u015bwi\u0119tego.

Pierwsza rzecz, kt\u00f3ra od razu fascynuje tych, kt\u00f3rzy zbli\u017caj\u0105 si\u0119 do Franciszka Salezego, to przyja\u017a\u0144! Jest to wizyt\u00f3wka, kt\u00f3r\u0105 si\u0119 prezentuje.

Istnieje pewien epizod z \u017cycia Franciszka, kiedy mia\u0142 dwadzie\u015bcia lat, o kt\u00f3rym niewiele os\u00f3b wie: po dziesi\u0119ciu latach studi\u00f3w w Pary\u017cu, nadszed\u0142 czas powrotu do Savoi, do domu, do Annecy. Czterech jego towarzyszy towarzyszy mu przez ca\u0142\u0105 drog\u0119 a\u017c do Lyonu i tam \u017cegnaj\u0105 go ze \u0142zami w oczach.

Fakt ten pomaga nam zrozumie\u0107 i smakowa\u0107 si\u0119 tym, co Franciszek napisa\u0142 pod koniec swego \u017cycia:
„My\u015bl\u0119, \u017ce nie ma na \u015bwiecie dusz, kt\u00f3re kocha\u0142yby serdeczniej, czulej, m\u00f3wi\u0105c bez ogr\u00f3dek, i mi\u0142osierniej ni\u017c ja, bo spodoba\u0142o si\u0119 Bogu uczyni\u0107 takim moje serce. Kocham dusze niezale\u017cne, energiczne, bo zbytnia czu\u0142o\u015b\u0107 pobudza moje serce, czyni je niespokojnym i odci\u0105ga je od \u201emi\u0142osnego\u201d rozmy\u015blania o Bogu. To, co nie jest Bogiem, jest dla nas niczym”.

Do pewnej damy za\u015b m\u00f3wi o swoim pragnieniu przyja\u017ani:
„Musz\u0119 Pani powiedzie\u0107 w zaufaniu tych kilka s\u0142\u00f3w: nie ma na \u015bwiecie cz\u0142owieka, kt\u00f3rego serce jest bardziej czu\u0142e i bardziej spragnione przyja\u017ani ni\u017c moje, ani kt\u00f3ry odczuwa roz\u0142\u0105ki bole\u015bniej ni\u017c ja”.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"\"
Antoine FAVRE – Portret, kolekcja prywatna
\u0179r\u00f3d\u0142o: Wikipedia<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n

Spo\u015br\u00f3d setek adresat\u00f3w jego list\u00f3w wybra\u0142em trzech, do kt\u00f3rych pisz\u0105c, Franciszek uwypukla cechy przyja\u017ani salezja\u0144skiej, takiej, kt\u00f3r\u0105 on sam \u017cy\u0142 i jak\u0105 proponuje nam dzisiaj.
Pierwszym wielkim przyjacielem, kt\u00f3rego poznajemy, jest jego wsp\u00f3\u0142rodak Antoine Favre<\/strong>. Franciszek, b\u0142yskotliwy absolwent prawa, ma wielkie pragnienie pozna\u0107 i zyska\u0107 sympati\u0119 ze strony tej niezwyk\u0142ej osoby.

W jednym z jego pierwszych list\u00f3w znajdujemy wyra\u017cenie, kt\u00f3re brzmi jak rodzaj przysi\u0119gi: „Ten dar (przyja\u017a\u0144), tak ceniony ze wzgl\u0119du na swoj\u0105 rzadko\u015b\u0107, jest naprawd\u0119 bezcenny i tym bardziej jest mi drogi, bo z powodu jedynie moich zas\u0142ug, nigdy nie m\u00f3g\u0142by mnie spotka\u0107. Zawsze b\u0119dzie \u017cy\u0142o w moim sercu gor\u0105ce pragnienie starannej troski o wszelkie przyja\u017anie!”.

Pierwsz\u0105 cech\u0105 przyja\u017ani jest komunikacja, przekazywanie wiadomo\u015bci, dzielenie si\u0119 stanem duszy.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Na pocz\u0105tku grudnia 1593 roku urodzi\u0142a si\u0119 ostatnia siostra Franciszka, Joanna, o czym niezw\u0142ocznie poinformowa\u0142 swojego przyjaciela: \u201cDowiaduj\u0119 si\u0119, \u017ce moja najdro\u017csza matka, kt\u00f3ra jest w czterdziestym drugim roku \u017cycia, wkr\u00f3tce urodzi swoje trzynaste dziecko. Biegn\u0119 do niej, wiedz\u0105c, \u017ce bardzo ucieszy si\u0119 z mojej obecno\u015bci”.

Na kilka dni przed \u015bwi\u0119ceniami kap\u0142a\u0144skiemi Franciszek zwierza si\u0119 swojemu przyjacielowi: „Jeste\u015b jedynym cz\u0142owiekiem, kt\u00f3rego ceni\u0119, zdolnym w pe\u0142ni zrozumie\u0107 zawirowania mojego ducha; to rzeczywi\u015bcie niezwyk\u0142a rzecz przewodniczy\u0107 celebracji Mszy \u015bw. i bardzo trudno, aby odprawi\u0107 j\u0105 z nale\u017cyt\u0105 godno\u015bci\u0105”.

Nieca\u0142y rok po \u015bwi\u0119ceniach spotykamy Franciszka jako misjonarza w Chiablese; zwierza si\u0119 on swojemu przyjacielowi ze zm\u0119czenia i rozgoryczenia: „Dzi\u015b zaczynam g\u0142osi\u0107 kazania adwentowe czterem, pi\u0119ciu prostym osobom: wszyscy inni z\u0142o\u015bliwie ignoruj\u0105 znaczenie Adwentu”. Kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej z rado\u015bci\u0105 opowiada mu o swoich pierwszych sukcesach apostolskich: „Nareszcie zaczynaj\u0105 si\u0119 rumieni\u0107 piewsze k\u0142osy pszenicy!”.

Innym wielkim przyjacielem Franciszka by\u0142 Giovenale Ancina<\/strong>. Obaj spotkali si\u0119 w Rzymie (1599); kilka lat p\u00f3\u017aniej obaj zostan\u0105 wy\u015bwi\u0119ceni na biskup\u00f3w. Franciszek napisa\u0142 do niego kilka list\u00f3w; w jednym b\u0142aga\u0142 swego przyjaciela, biskupa Saluzzo, aby by\u0142 „\u015bci\u015ble zjednoczony z nim w sercu, a tak\u017ce by\u0142 ch\u0119ty udziela\u0107 cz\u0119sto nauk i my\u015bli, kt\u00f3rymi natchnie go Duch \u015awi\u0119ty”.

W\u015br\u00f3d przyjaci\u00f3\u0142, kt\u00f3rych pozna\u0142 w Pary\u017cu, wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 przyja\u017a\u0144 ze s\u0142ynnym ksi\u0119dzem Piotrem de B\u00e9rulle, poznanym w otoczeniu Madame Acarie. Do niego Franciszek pisze kilka dni po swojej konsekracji biskupiej:
„Jestem konsekrowany na biskupa 8-go dnia miesi\u0105ca, w dniu Matki Bo\u017cej. To sk\u0142ania mnie, aby Ci\u0119 prosi\u0107, by\u015b tym serdeczniej pomaga\u0142 mi swoimi modlitwami. Nie ma innego lekarstwa: zawsze b\u0119dziemy musieli my\u0107 nogi, bo chodzimy w prochu. Niech nasz dobry B\u00f3g udzieli nam \u0142aski, aby\u015bmy \u017cyli i umierali na s\u0142u\u017cbie Jemu”.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n

Kolejnym wielkim przyjacielem Franciszka by\u0142 Wincenty a Paolo.<\/strong> Przyja\u017a\u0144, kt\u00f3ra narodzi\u0142a si\u0119 mi\u0119dzy nimi, trwa\u0142a jeszcze po \u015bmierci za\u0142o\u017cyciela Wizytek, gdy\u017c Wincenty wzi\u0105\u0142 sobie do serca ich zakon i sta\u0142 si\u0119 jego punktem odniesienia do ko\u0144ca swoich dni (1660). Wincenty zawsze pozostawa\u0142 wdzi\u0119czny \u015bwi\u0119temu biskupowi, od kt\u00f3rego otrzyma\u0142 zbawienne upomnienia dotycz\u0105ce jego porywczego i dra\u017cliwego charakteru. Ceni\u0142 to sobie i stopniowo poprawia\u0142 si\u0119, a my\u015bl\u0105c o swoim przyjacielu, nie waha\u0142 si\u0119 okre\u015bli\u0107 go jako „osob\u0119, kt\u00f3ra bardziej, ni\u017c jakakolwiek inna, przedstawia\u0142a \u017cywy obraz Zbawiciela”.

Czytaj\u0105c te listy odkrywamy niekt\u00f3re cechy, kt\u00f3rymi musi si\u0119 rz\u0105dzi\u0107 prawdziwa przyja\u017a\u0144: komunikacja, modlitwa i s\u0142u\u017cba (przebaczenie, upomnienie …).

Spotkamy teraz wielu m\u0119\u017cczyzn i kobiet, do kt\u00f3rych Franciszek kieruje listy o duchowej przyja\u017ani. Oto kilka przyk\u0142ad\u00f3w:

Do Madame de la Fl\u00e9ch\u00e8re pisze:
„Prosz\u0119 by\u0107 cierpliw\u0105 wobec wszystkich, ale przede wszystkim wobec siebie. Chc\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce nie wolno Pani si\u0119 denerwowa\u0107 na swoje niedoskona\u0142o\u015bci i zawsze prosz\u0119 mie\u0107 odwag\u0119, by szybko si\u0119 podnies\u0107”.<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"
\u015aw. Wincenty de Paul – Za\u0142o\u017cyciel Zgromadzenia Misji (Lazaryst\u00f3w)
Portret, Simon Fran\u00e7ois de Tours; \u0179r\u00f3d\u0142o: Wikipedia<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Do pewnej pani z Charmoisy pisze:
„Musi Pani uwa\u017ca\u0107, aby zaczyna\u0107 z delikatno\u015bci\u0105 i od czasu do czasu prosz\u0119 zajrze\u0107 do swojego serca, aby sprawdzi\u0107, czy zachowa\u0142o ono s\u0142odycz. Je\u015bli nie jest tak, prosz\u0119 je zmi\u0119kczy\u0107, zanim cokolwiek Pani zrobi”.

Listy te s\u0105 traktatem o przyja\u017ani<\/strong>, nie dlatego, \u017ce m\u00f3wi\u0105 o przyja\u017ani, ale dlatego, \u017ce pisz\u0105cy je \u017cyje relacj\u0105 przyja\u017ani, umiej\u0105c stworzy\u0107 odpowiedni klimat i styl tak, aby przyja\u017a\u0144 by\u0142a odczuwana i aby przynosi\u0142a owoce dobrego \u017cycia.

To samo dotyczy korespondencji ze swoimi C\u00f3rkami \u2013 Wizytkami<\/strong>.

Do Matki Favre, kt\u00f3ra czuje ci\u0119\u017car swojej odpowiedzialno\u015bci, pisze:
„Musimy uzbroi\u0107 si\u0119 w odwa\u017cn\u0105 pokor\u0119 i odrzuci\u0107 wszystkie pokusy zniech\u0119cenia w \u015bwi\u0119tej ufno\u015bci, jak\u0105 mamy w Bogu. Poniewa\u017c ten urz\u0105d zosta\u0142 Ci powierzony z woli tych, kt\u00f3rym musisz by\u0107 pos\u0142uszna, B\u00f3g postawi si\u0119 po twojej prawicy i b\u0119dzie go nosi\u0142 razem z Tob\u0105, albo raczej On b\u0119dzie go d\u017awiga\u0142, ale i Ty b\u0119dziesz go nosi\u0142a”.

Do Matki Br\u00e9chard pisze:
„Kto umie zachowa\u0107 s\u0142odycz w\u015br\u00f3d smutk\u00f3w i niedomaga\u0144 oraz pok\u00f3j w\u015br\u00f3d nie\u0142adu swoich licznych zaj\u0119\u0107, jest prawie doskona\u0142y. Ta sta\u0142o\u015b\u0107 humoru, ta s\u0142odycz i \u0142agodno\u015b\u0107 serca jest rzadsza ni\u017c doskona\u0142a czysto\u015b\u0107, ale i tym bardziej po\u017c\u0105dana. Od tego, jak od oleju w lampie, zale\u017cy p\u0142omie\u0144 dobrego przyk\u0142adu, bo nic innego nie buduje tak bardzo, jak dobro\u0107 pe\u0142na mi\u0142o\u015bci”.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"\"
\u015awi\u0119ta Jeanne Fran\u00e7ois FR\u00c9MIOT DE CHANTAL, wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielka Zakonu Nawiedzenia Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny
Autor nieznany, Klasztor Nawiedzenia Maryi w Toledo, Ohio (USA); \u0179r\u00f3d\u0142o: Wikipedia<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n

W\u015br\u00f3d r\u00f3\u017cnych si\u00f3str za\u0142o\u017cycielek szczeg\u00f3lne miejsce nale\u017cy si\u0119 samej Matce Za\u0142o\u017cycielce, Joannie de Chantal<\/strong>, do kt\u00f3rej Franciszek pisa\u0142 od pocz\u0105tku:
„Wierz mocno, \u017ce mam \u017cyw\u0105 i nadzwyczajn\u0105 wol\u0119 s\u0142u\u017cenia Twojemu duchowi ze wszystkich mo\u017cliwo\u015bci moich si\u0142. Wykorzystaj moj\u0105 czu\u0142o\u015b\u0107 i u\u017cyj wszystkiego, co B\u00f3g da\u0142 mi na s\u0142u\u017cb\u0119 Twego ducha. Jestem ca\u0142y Tw\u00f3j”.

I o\u015bwiadcza Joannie:
„Kocham t\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107. Jest mocna, szeroka, bez miary i rezerwy, ale zarazem s\u0142odka, silna, najczystsza i najspokojniejsza; jednym s\u0142owem jest to mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra \u017cyje tylko w Bogu. B\u00f3g, kt\u00f3ry widzi wszystkie skrzywienia mojego serca, wie, \u017ce nie ma w nim nic, co nie by\u0142oby dla Niego i wed\u0142ug Niego, bez kt\u00f3rego chc\u0119 by\u0107 dla nikogo niczym”.

Ten B\u00f3g, kt\u00f3remu Franciszek i Joanna zamierzaj\u0105 s\u0142u\u017cy\u0107, jest zawsze obecny, a to jest gwarancj\u0105, aby ta mi\u0142o\u015b\u0107 zawsze pozosta\u0142a po\u015bwi\u0119ceniem si\u0119 tylko Jemu:
„Chcia\u0142bym podzieli\u0107 si\u0119 z Tob\u0105 uczuciem, jakiego dozna\u0142em dzisiaj, podczas przyjmowania Komunii, w zwi\u0105zku z nasz\u0105 drog\u0105 jedno\u015bci, bo by\u0142o to uczucie tak wielkie, doskona\u0142e, s\u0142odkie, pot\u0119\u017cne i takie, \u017ce mo\u017cna by je prawie nazwa\u0107 \u015blubem, konsekracj\u0105”.
„Kto m\u00f3g\u0142by tak doskonale zjednoczy\u0107 te dwie dusze w spos\u00f3b tak doskona\u0142y, \u017ce nie by\u0142y one niczym wi\u0119cej, jak jednym, niepodzielnym i nierozdzielnym duchem, je\u015bli nie Ten, kt\u00f3ry sam jest jest jedno\u015bci\u0105? […]. Tysi\u0105ce, tysi\u0105ce razy ka\u017cdego dnia moje serce jest blisko Ciebie wraz z tysi\u0105cem i tysi\u0105cem dobrych \u017cycze\u0144, kt\u00f3re ono przedstawia Bogu ku Twojej pociesze”.
„\u015awi\u0119ta jedno\u015b\u0107, kt\u00f3rej B\u00f3g dokona\u0142, jest silniejsza od wszelkich podzia\u0142\u00f3w, a odleg\u0142o\u015b\u0107 miejsc nie mo\u017ce jej w najmniejszym stopniu zaszkodzi\u0107. Niech wi\u0119c B\u00f3g zawsze b\u0142ogos\u0142awi nas swoj\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105. On uczyni\u0142 nas jednym sercem w duchu i w \u017cyciu”.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Ko\u0144cz\u0119 tym samym \u017cyczeniem, kt\u00f3re Franciszek napisa\u0142 do jednej z pierwszych Wizytek, Jacqueline Favre:
„Jak si\u0119 ma to biedne serce, kt\u00f3re tak bardzo kocha? Czy zawsze jest dzielne i czujne, aby unikn\u0105\u0107 niespodzianek ze strony smutku? Prosz\u0119 Ci\u0119: nie dr\u0119cz go, nawet gdy sp\u0142ata\u0142 Ci jakiego\u015b ma\u0142ego, paskudnego figla, ale delikatnie we\u017a je z powrotem i poprowad\u017a na w\u0142a\u015bciw\u0105 drog\u0119. To serce stanie si\u0119 wielkim sercem, uczynionym wed\u0142ug serca Bo\u017cego\u201d.<\/p>\n\n\n\n

(ci\u0105g dalszy z poprzedniego artyku\u0142u)<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n