{"id":11093,"date":"2023-01-24T14:07:58","date_gmt":"2023-01-24T14:07:58","guid":{"rendered":"https:\/\/exciting-knuth.178-32-140-152.plesk.page\/bez-kategorii\/ancora-partono\/"},"modified":"2026-03-25T16:16:49","modified_gmt":"2026-03-25T16:16:49","slug":"nowi-misjonarze","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/przeslania-przelozonego-generalnego\/nowi-misjonarze\/","title":{"rendered":"Nowi misjonarze"},"content":{"rendered":"\n

Przes\u0142anie Prze\u0142o\u017conego Generalnego ks. \u00c1ngela FERN\u00c1NDEZ ARTIME<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n
\n

Pierwsza wyprawa misyjna zosta\u0142a pob\u0142ogos\u0142awiona \u0142zami ksi\u0119dza Bosko, kt\u00f3ry powiedzia\u0142:<\/strong>


„Rozpoczynamy wielkie dzie\u0142o. Kto wie, czy ta wyprawa nie b\u0119dzie jak ziarno, z kt\u00f3rego wyro\u015bnie wielka ro\u015blina?”.<\/strong>

Przepowiednia si\u0119 spe\u0142ni\u0142a.<\/strong><\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"
Pierwsza salezja\u0144ska wyprawa misyjna – Turyn, Valdocco 11 listopada 1875 r.<\/figcaption><\/figure><\/a><\/div>\n<\/div><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Pierwszy raz by\u0142 niezapomniany. By\u0142o to \u015bwi\u0119to \u015bw. Marcina w 1875 roku. \u015awiat o tym nie wiedzia\u0142, ale w tym zak\u0105tku Turynu zwanym Valdocco rozpoczyna\u0142o si\u0119 niezwyk\u0142e dzie\u0142o: dziesi\u0119ciu m\u0142odych salezjan\u00f3w wyje\u017cd\u017ca\u0142o do Argentyny. Byli oni pierwszymi misjonarzami salezja\u0144skimi.<\/p>\n\n\n\n

Wspomnienia Biograficzne<\/em> relacjonuj\u0105 ten moment w spos\u00f3b poetycki: „By\u0142a godzina czwarta i rozlega\u0142y si\u0119 pierwsze d\u017awi\u0119ki dzwon\u00f3w, gdy w domu rozleg\u0142 si\u0119 ha\u0142as z powodu g\u0142o\u015bnego trzaskania drzwi i okien. Wzm\u00f3g\u0142 si\u0119 tak silny wiatr, \u017ce wydawa\u0142o si\u0119, i\u017c chce w\u0142ama\u0107 on si\u0119 do Oratorium. By\u0107 mo\u017ce by\u0142 to przypadek, ale faktem jest, \u017ce podobny wiatr wia\u0142 w godzinie wmurowania kamienia w\u0119gielnego pod ko\u015bci\u00f3\u0142 Maryi Wspomo\u017cycielki; podobny wiatr powt\u00f3rzy\u0142 si\u0119 te\u017c przy konsekracji sanktuarium”.<\/p>\n\n\n\n

W Bazylice by\u0142o t\u0142oczno. Ksi\u0105dz Bosko wszed\u0142 na ambon\u0119. „Na jego pojawienie si\u0119 zapanowa\u0142a w tym morzu ludzi g\u0142\u0119boka cisza; dr\u017cenie wzruszenia przesz\u0142o przez wszystkich obecnych, kt\u00f3rzy z zapa\u0142em przyjmowali jego s\u0142owa. Ilekro\u0107 wspomina\u0142 bezpo\u015brednio o Misjonarzach, jego g\u0142os si\u0119 za\u0142amywa\u0142, a\u017c niemal zamiera\u0142 w ustach. Z wysi\u0142kiem powstrzymywa\u0142 \u0142zy, ale te\u017c i zgromadzeni p\u0142akali”.<\/p>\n\n\n\n

„Brakuje mi g\u0142osu, \u0142zy d\u0142awi\u0105 s\u0142owa. Mog\u0119 wam tylko powiedzie\u0107, \u017ce je\u015bli w tej chwili moja dusza jest poruszona wasz\u0105 wypraw\u0105, to moje serce doznaje wielkiej pociechy widz\u0105c, jak nasze Zgromadzenie si\u0119 umacnia; widz\u0105c, \u017ce w naszym niedostatku my r\u00f3wnie\u017c w tej chwili k\u0142adziemy nasz kamyk w wielkim gmachu Ko\u015bcio\u0142a. Tak, id\u017acie odwa\u017cnie, ale pami\u0119tajcie, \u017ce jest tylko jeden Ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry rozci\u0105ga si\u0119 na ca\u0142\u0105 Europ\u0119 i Ameryk\u0119 i na ca\u0142y \u015bwiat, i przyjmuje mieszka\u0144c\u00f3w wszystkich narod\u00f3w, kt\u00f3rzy chc\u0105 przyj\u015b\u0107 i schroni\u0107 si\u0119 w jego matczynych obj\u0119ciach. Jako salezjanie, w jakkolwiek odleg\u0142ym zak\u0105tku \u015bwiata si\u0119 znajdziecie, nie zapominajcie, \u017ce tutaj we W\u0142oszech macie Ojca, kt\u00f3ry kocha was w Panu, macie Zgromadzenie, kt\u00f3re my\u015bli o was, troszczy si\u0119 o was i zawsze przyjmie was jako braci. Id\u017acie wi\u0119c; czekaj\u0105 was r\u00f3\u017cnego rodzaju trudy, wysi\u0142ki, niebezpiecze\u0144stwa; ale nie b\u00f3jcie si\u0119, B\u00f3g jest z wami. P\u00f3jdziecie, ale nie p\u00f3jdziecie sami; wszyscy b\u0119d\u0105 wam towarzyszy\u0107. \u017begnajcie! By\u0107 mo\u017ce wszyscy nie b\u0119dziemy mogli si\u0119 ju\u017c widzie\u0107 na tej ziemi” (MB XI, 381-390).<\/p>\n\n\n\n

Obejmuj\u0105c ich, ksi\u0105dz Bosko da\u0142 ka\u017cdemu ma\u0142\u0105 kartk\u0119 z dwudziestoma szczeg\u00f3lnymi wskaz\u00f3wkami, jakby testament ojca dla dzieci, kt\u00f3rych by\u0107 mo\u017ce ju\u017c nigdy nie zobaczy. Zapisa\u0142 je o\u0142\u00f3wkiem w swoim notesie podczas niedawnej podr\u00f3\u017cy poci\u0105giem.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n

Drzewo ro\u015bnie<\/strong><\/strong><\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

25 wrze\u015bnia prze\u017cywali\u015bmy ten moment \u0142aski po raz 153. Dzi\u015b nazywaj\u0105 si\u0119 Oscar, S\u00e9bastien, Jean-Marie, Tony, Carlos… Jest ich 25, s\u0105 m\u0142odzi, przygotowani, ale nosz\u0105 w oczach i sercach \u015bwiadomo\u015b\u0107 i odwag\u0119 pierwszych misjonarzy. S\u0105 oni przedstawicielami tego, o co prosi\u0142em ca\u0142\u0105 Rodzin\u0119 Salezja\u0144sk\u0105 w tym sze\u015bcioleciu: odwagi, proroctwa i wierno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Ksi\u0105dz Bosko wyg\u0142osi\u0142 ma\u0142e proroctwo: „Rozpoczynamy wielkie dzie\u0142o, nie dlatego, \u017ce mamy ch\u0119\u0107 lub przekonanie, \u017ce w ci\u0105gu kilku dni nawr\u00f3cimy ca\u0142y wszech\u015bwiat, nie; ale kto wie, czy ta wyprawa nie b\u0119dzie jak to ma\u0142e ziarno, z kt\u00f3rego wyro\u015bnie wielka ro\u015blina? Kto wie, czy nie jest to jak ziarno prosa lub gorczycy, kt\u00f3re dopiero co kie\u0142kuje i nie b\u0119dzie zdolne do czynienia wielkiego dobra? Kto wie, czy ta wyprawa nie obudzi w sercach wielu pragnienie po\u015bwi\u0119cenia si\u0119 Bogu na misjach, do\u0142\u0105czenia do nas i wzmocnienia naszych szereg\u00f3w? Mam nadziej\u0119, \u017ce tak. Widzia\u0142em ogromn\u0105 liczb\u0119 tych, kt\u00f3rzy prosili mnie o pos\u0142anie ich” (MB XI, 385).<\/p>\n\n\n\n

’By\u0107 misjonarzem. Co to za s\u0142owo!” za\u015bwiadcza pewien salezjanin po czterdziestu latach \u017cycia misyjnego. „Starsza osoba powiedzia\u0142a mi: 'Nie m\u00f3w do mnie o Chrystusie; usi\u0105d\u017a tu obok mnie, chc\u0119 poczu\u0107 tw\u00f3j zapach i je\u015bli to jest Jego zapach, to mo\u017cesz mnie ochrzci\u0107'”.<\/p>\n\n\n\n

Pi\u0105ta z rad ksi\u0119dza Bosko dla misjonarzy brzmia\u0142a: „Otoczcie szczeg\u00f3ln\u0105 opiek\u0105 chorych, dzieci, starc\u00f3w i ubogich”.<\/p>\n\n\n\n

\u017byjemy w czasach, kt\u00f3rym trzeba stawi\u0107 czo\u0142a z odnowion\u0105 mentalno\u015bci\u0105, tak\u0105, kt\u00f3ra „umie pokonywa\u0107 granice”. W \u015bwiecie, w kt\u00f3rym granice gro\u017c\u0105 coraz wi\u0119kszym zamkni\u0119ciem, proroctwo naszego \u017cycia polega tak\u017ce na tym: na pokazaniu, \u017ce dla nas nie ma granic. Jedyn\u0105 rzeczami, kt\u00f3re mamy jest B\u00f3g, Ewangelia i misja.<\/p>\n\n\n\n

Marzy mi si\u0119, aby powiedzie\u0107 dzisiaj i w nadchodz\u0105cych latach, \u017ce „Salezjanie Ksi\u0119dza Bosko” oznaczaj\u0105 dla ludzi, kt\u00f3rzy s\u0142ysz\u0105 nasz\u0105 nazw\u0119, konsekrowanych nieco „szalonych”, to znaczy: „szalonych”, poniewa\u017c kochamy m\u0142odych, zw\u0142aszcza najubo\u017cszych, najbardziej opuszczonych i bezbronnych, z prawdziwie salezja\u0144skim sercem. To wydaje mi si\u0119 najpi\u0119kniejsz\u0105 definicj\u0105, jak\u0105 mo\u017cna dzi\u015b poda\u0107 o synach ksi\u0119dza Bosko. Jestem przekonany, \u017ce nasz Ojciec chcia\u0142by w\u0142a\u015bnie tego.<\/p>\n\n\n\n

Wci\u0105\u017c wyruszaj\u0105, by odda\u0107 swoje \u017cycie Bogu. Nie tylko w s\u0142owach. Zgromadzenie z\u0142o\u017cy\u0142o r\u00f3wnie\u017c ofiar\u0119 krwi. Motto kap\u0142a\u0144skie, kt\u00f3re m\u0119czennik ks. Rudolf Lunkenbein wybra\u0142 na swoje \u015bwi\u0119cenia, brzmia\u0142o: „Przyszed\u0142em s\u0142u\u017cy\u0107 i odda\u0107 \u017cycie”. Podczas jego ostatniej wizyty w Niemczech w 1974 r. matka prosi\u0142a go o ostro\u017cno\u015b\u0107, poniewa\u017c poinformowano j\u0105 o ryzyku, na jakie nara\u017cony jest jej syn. Odpowiedzia\u0142: „Mamo, dlaczego si\u0119 martwisz? Nie ma nic pi\u0119kniejszego ni\u017c umrze\u0107 za spraw\u0119 Boga. To by\u0142oby moje marzenie\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Jestem g\u0142\u0119boko przekonany, \u017ce nasza Rodzina musi w ci\u0105gu najbli\u017cszych sze\u015bciu lat pod\u0105\u017ca\u0107 w kierunku wi\u0119kszej uniwersalno\u015bci, bez granic. Narody maj\u0105 granice. Nasza hojno\u015b\u0107, kt\u00f3ra wspiera misj\u0119, nie mo\u017ce i nie powinna zna\u0107 granic. Proroctwo, kt\u00f3rego musimy by\u0107 \u015bwiadkami jako Zgromadzenie, nie obejmuje granic.<\/p>\n\n\n\n

Jeden z misjonarzy opowiada\u0142, jak odprawia\u0142 Msz\u0119 \u015bw. dla rdzennych g\u00f3rali w pobli\u017cu Cochabamby w Boliwii. By\u0142 m\u0142odym ksi\u0119dzem i prawie nie zna\u0142 j\u0119zyka Quechua, a na koniec, gdy szed\u0142 do domu, czu\u0142, \u017ce to by\u0142a pora\u017cka i nie uda\u0142o mu si\u0119 porozumie\u0107. Ale pojawi\u0142 si\u0119 pewien stary ch\u0142op, ubrany ubogo, kt\u00f3ry podzi\u0119kowa\u0142 m\u0142odemu misjonarzowi za przybycie.<\/p>\n\n\n\n

Wtedy wykona\u0142 niesamowity ruch: „Zanim zd\u0105\u017c\u0119 otworzy\u0107 usta, stary rolnik si\u0119ga do kieszeni swojego p\u0142aszcza i wyci\u0105ga dwie gar\u015bcie kolorowych p\u0142atk\u00f3w r\u00f3\u017c. Staje na palcach i gestami prosi mnie, abym mu pom\u00f3g\u0142, opuszczaj\u0105c g\u0142ow\u0119. Zrzuca wi\u0119c p\u0142atki na moj\u0105 g\u0142ow\u0119, a ja pozostaj\u0119 bez s\u0142\u00f3w. Ponownie grzebie w kieszeniach i udaje mu si\u0119 wydoby\u0107 jeszcze dwie gar\u015bcie p\u0142atk\u00f3w. Powtarza ten gest, a zapas czerwonych, r\u00f3\u017cowych i \u017c\u00f3\u0142tych p\u0142atk\u00f3w r\u00f3\u017c wydaje si\u0119 nie mie\u0107 ko\u0144ca. Po prostu stoj\u0119 tam i pozwalam mu na to, patrz\u0105c na moje huaraches (sk\u00f3rzane sanda\u0142y), mokre od moich \u0142ez i pokryte p\u0142atkami r\u00f3\u017c. W ko\u0144cu odchodzi i zostaj\u0119 sam. Sam na sam ze \u015bwie\u017cym zapachem r\u00f3\u017c”. Mog\u0119 powiedzie\u0107 z do\u015bwiadczenia, \u017ce miliony rodzin na ca\u0142ym \u015bwiecie s\u0105 przepe\u0142nione wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 wobec salezjan\u00f3w, kt\u00f3rzy stali si\u0119 „Ewangeli\u0105” po\u015br\u00f3d nich.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

La prima spedizione missionaria fu benedetta dalle lacrime di don Bosco che disse: \u00abNoi diamo principio ad una grand\u2019opera. Chi sa, che non sia questa partenza come un seme da cui abbia a sorgere una grande pianta?\u00bb. La profezia si \u00e8 avverata. La prima volta fu [\u2026] <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1112,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"iawp_total_views":4,"footnotes":""},"categories":[156],"tags":[1718,1892,2624,2618],"class_list":["post-11093","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-przeslania-przelozonego-generalnego","tag-charyzmat-salezjanski","tag-misje","tag-powolania","tag-swiadkowie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11093","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11093"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11093\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":50791,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11093\/revisions\/50791"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1112"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11093"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11093"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.donbosco.press\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11093"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}